ALGOCIT — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

ALGOCIT 10 mg/ml διάλυμα για έγχυση

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Κάθε ml διαλύματος περιέχει 10 mg παρακεταμόλης.

Κάθε γυάλινο φιαλίδιο ή πλαστική φιάλη των 100 ml περιέχει 1000 mg παρακεταμόλης.

Έκδοχα με γνωστή δράση:

Κάθε γυάλινο φιαλίδιο ή πλαστική φιάλη των 100 ml περιέχει 4 mg νατρίου.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Διάλυμα για έγχυση.

Το ALGOCIT είναι ένα στείρο, διαυγές και υποκίτρινο διάλυμα.

Το διάλυμα είναι ισο-οσμωτικό και το pH του είναι μεταξύ 5.0 και 6.0.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές Ενδείξεις

Το ALGOCIT ενδείκνυται για:

• Τη βραχυχρόνια αντιμετώπιση του μέτριου πόνου, ειδικά μετά από χειρουργικές επεμβάσεις,

• Τη βραχυχρόνια αντιμετώπιση του πυρετού, όταν η ενδοφλέβια χορήγηση δικαιολογείται κλινικά από μία επείγουσα ανάγκη θεραπείας του πόνου ή υπερθερμίας και/ή όταν άλλες οδοί χορήγησης δεν είναι δυνατές.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Ενδοφλέβια χρήση.

Δοσολογία Δοσολογία που βασίζεται στο βάρος σώματος του ασθενή (παρακαλούμε δείτε τον πίνακα δοσολογίας παρακάτω):

Βάρος ασθενούς Δόση ανά Όγκος ανά Μέγιστος Μέγιστη χορήγηση χορήγηση όγκος Algocit Ημερήσια 10mg/ml Δόση** διάλυμα για έγχυση ανά χορήγηση με βάση τα ανώτατα όρια βάρους της ομάδας

* Πρόωρα νεογνά: Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία ασφάλειας και αποτελεσματικότητας για πρόωρα νεογνά (βλ. παράγραφο 5.2).

** Μέγιστη ημερήσια δόση: Η μέγιστη ημερήσια δόση όπως παρουσιάζεται στον παραπάνω πίνακα αφορά ασθενείς που δεν λαμβάνουν άλλα προϊόντα που περιέχουν παρακεταμόλη και πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα όταν λαμβάνονται υπόψη τέτοια προϊόντα.

*** Ασθενείς με μικρότερο σωματικό βάρος θα χρειαστούν μικρότερους όγκους.

- Το ελάχιστο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα μεταξύ κάθε χορήγησης πρέπει να είναι τουλάχιστον 4 ώρες σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης >50 ml/min).

- Το ελάχιστο μεσοδιάστημα μεταξύ των χορηγήσεων σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης 10-50 ml/min) πρέπει να είναι τουλάχιστον 6 ώρες.

- Το ελάχιστο μεσοδιάστημα μεταξύ των χορηγήσεων σε ασθενείς στους οποίους απαιτείται αιμοδιύλιση (κάθαρση κρεατινίνης <10 ml/min) πρέπει να είναι τουλάχιστον 8 ώρες.

- Η μέγιστη ημερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3 g (βλ. παράγραφο 4.4)

σε ενήλικες ασθενείς με χρόνια ή αντισταθμισμένη ενεργό ηπατική νόσο ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια, χρόνιο αλκοολισμό, χρόνιο υποσιτισμό (χαμηλά αποθέματα της ηπατικής γλουταθειόνης), αφυδάτωση, σύνδρομο Meulengracht Gilbert, που ζυγίζουν λιγότερο από 50 kg.

- Να μην χορηγούνται περισσότερες από 4 δόσεις σε 24 ώρες.

Τρόπος χορήγησης Προσέξτε κατά την συνταγογράφηση και την χορήγηση του ΑLGOCIT 10 mg/ml Διάλυμα για έγχυση για την αποφυγή λαθών στην δοσολογία, λόγω σύγχυσης μεταξύ των χιλιοστόγραμμων (mg) και των χιλιοστόλιτρων (mL), η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε λανθασμένη υπερβολική δόση και θάνατο. Φροντίστε να διασφαλιστεί ότι συνταγογραφείται και χορηγείται η σωστή δόση. Κατά την συνταγογράφηση,

συμπεριλάβετε τόσο την συνολική δόση σε ποσότητα παρακεταμόλης (mg) όσο και την συνολική δόση σε όγκο διαλύματος (mL). Φροντίστε να διασφαλίσετε ότι η δόση μετριέται και χορηγείται με ακρίβεια.

Το διάλυμα παρακεταμόλης χορηγείται ως ενδοφλέβια έγχυση 15 λεπτών.

Ασθενείς με σωματικό βάρος ≤ 10 kg:

• Το γυάλινο φιαλίδιο ή η πλαστική φιάλη του ALGOCIT δεν πρέπει να κρεμιέται για την έγχυση λόγω του μικρού όγκου του φαρμακευτικού προϊόντος που πρόκειται να χορηγηθεί σε αυτόν τον πληθυσμό

• Ο όγκος που πρόκειται να χορηγηθεί πρέπει να αφαιρείται από τον περιέκτη και να χορηγείται είτε αδιάλυτος ή αφού αραιωθεί σε διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0,9% ή σε διάλυμα γλυκόζης 5% μέχρι ένα προς δέκα (ένας όγκος ALGOCIT σε εννέα όγκους διαλύτη) και να χορηγείται σε διάστημα 15 λεπτών

• Πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια σύριγγα των 5 ή 10 mL για την μέτρηση της κατάλληλης δόσης για το σωματικό βάρος του παιδιού και τον επιθυμητό όγκο.

Ωστόσο αυτός δεν πρέπει ποτέ να υπερβαίνει τα 7,5 mL ανά δόση.

• Ο χρήστης θα πρέπει να ανατρέξει στις πληροφορίες του προϊόντος για οδηγίες δοσολογίας.

Για την αραίωση του διαλύματος ALGOCIT 10 mg/ml, δείτε την παράγραφο 6.6.

4.3 Αντενδείξεις

• Υπερευαισθησία στην παρακεταμόλη ή στην υδροχλωρική προπακεταμόλη (προφάρμακο της παρακεταμόλης) ή σε κάποιο από τα έκδοχα του προϊόντος, βλ.

παράγραφο 6.1.

• Οξεία ηπατοκυτταρική ανεπάρκειας (Child-Pugh >9)

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Προειδοποιήσεις ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΣΦΑΛΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ Φροντίστε να αποφεύγετε τα λάθη στην δοσολογία λόγω σύγχυσης μεταξύ του χιλιοστόγραμμου (mg) και των χιλιοστόλιτρου (mL), η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε λανθασμένη υπερβολική δόση και το θάνατο (βλ. παράγραφο 4.2).

Συνιστάται να χρησιμοποιήσετε μια κατάλληλης αναλγητικής θεραπείας από το στόμα, όσο το δυνατόν συντομότερα αυτή η οδός χορήγησης είναι δυνατή.

Προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος της υπερδοσολογίας, ελέγξτε ότι άλλα συγχορηγούμενα φάρμακα δεν περιέχουν παρακεταμόλη ή υδροχλωρική προπακεταμόλη.

Δόσεις υψηλότερες από τις συνιστώμενες περικλείουν τον κίνδυνο εμφάνισης πολύ σοβαρής ηπατικής βλάβης. Κλινικά σημεία και συμπτώματα ηπατικής βλάβης (συμπεριλαμβανομένης της αιφνίδιας εκδήλωσης ηπατίτιδας, ηπατικής ανεπάρκειας, χολοστατικής ηπατίτιδας, κυτταρολυτικής ηπατίτιδας) παρατηρούνται συνήθως μετά τις 2 πρώτες ημέρες χορήγησης με το μέγιστο να παρατηρείται συνήθως μετά από 4-6 ημέρες. Η θεραπευτική αγωγή με αντίδοτο θα πρέπει να χορηγείται το συντομότερο δυνατό (βλ. παράγραφο 4.9).

Η παρακεταμόλη μπορεί να προκαλέσει σοβαρές δερματικές αντιδράσεις. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τα πρώιμα σημεία των σοβαρών δερματικών αντιδράσεων και η χρήση του φαρμάκου θα πρέπει να διακόπτεται με την πρώτη εμφάνιση δερματικού εξανθήματος ή οποιασδήποτε άλλης ένδειξης υπερευαισθησίας.

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις μεταβολικής οξέωσης υψηλού χάσματος ανιόντων (HAGMA)

λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης σε ασθενείς με σοβαρή ασθένεια όπως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και σήψη, ή υποσιτισμό και άλλες πηγές έλλειψης γλουταθειόνης (π.χ. χρόνιος αλκοολισμός) που έλαβαν θεραπεία με παρακεταμόλη σε θεραπευτική δόση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα ή συνδυασμό παρακεταμόλης και φλουκλοξακιλλίνης.

Εάν υπάρχει υποψία HAGMA λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης, συνιστάται άμεση διακοπή της παρακεταμόλης και στενή παρακολούθηση. Η μέτρηση της ουροποιητικής 5-οξοπρολίνης μπορεί να είναι χρήσιμη για τον εντοπισμό της πυρογλουταμικής οξέωσης ως υποκείμενης αιτίας της HAGMA σε ασθενείς με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου.

Εάν η φλουκλοξακιλλίνη συνεχιστεί μετά τη διακοπή της παρακεταμόλης, συνιστάται να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις HAGMA, καθώς υπάρχει πιθανότητα η φλουκλοξακιλλίνη να διατηρεί την κλινική εικόνα της HAGMA (βλ. παράγραφο 4.5).

Όπως με όλα τα διαλύματα για έγχυση που διατίθενται σε φιαλίδια ή σάκους, απαιτείται στενή παρακολούθηση κυρίως στο τέλος της έγχυσης για την αποφυγή εμβολής αέρα (βλ.

παράγραφο 6.6).

Η παρακεταμόλη πρέπει να χρησιμοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή στις παρακάτω περιπτώσεις:

- Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία και ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια (Child-Pugh ≤9)

- Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

- Σύνδρομο Meulengracht Gilbert (γνωστό ως μη-αιμολυτικό ίκτερο)

- Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης ≤ 30 ml/min) (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2)

- Χρόνια κατάχρηση αλκοόλ

- Χρόνιο υποσιτισμό (περιορισμένα αποθέματα της ηπατικής γλουταθειόνης)

- Χρήση ολικής παρεντερικής διατροφής

- Ταυτόχρονη χορήγηση ενζυμικών επαγωγέων

- Ταυτόχρονη χορήγηση ηπατοτοξικών παραγόντων

- Σε ασθενείς που πάσχουν από γενετικά προκαλούμενη ανεπάρκεια της G-6-PD (κυαμισμός) η εμφάνιση αιμολυτικής αναιμίας είναι δυνατή λόγω της μειωμένης κατανομής της γλουταθειόνης μετά από τη χορήγηση παρακεταμόλης

- Αφυδάτωση Επιδράσεις στους εργαστηριακούς ελέγχους Η παρακεταμόλη μπορεί να επηρεάσει τους ελέγχους για ουρικό οξύ που χρησιμοποιούν φωσφοροβολφραμικό οξύ και εξετάσεις σακχάρου στο αίμα με γλυκόζη-οξειδάση- υπεροξειδάση Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά 100 ml διαλύματος ALGOCIT, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές

αλληλεπίδρασης

• Η προβεσενίδη προκαλεί σχεδόν 2-φορές μείωση της κάθαρσης της παρακεταμόλης, παρεμποδίζοντας τη σύζευξη της με το γλυκουρονικό οξύ. Θα πρέπει να εξετάζεται το

ενδεχόμενο μείωσης της δόσης της παρακεταμόλης, όταν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ταυτόχρονα με προβενεσίδη.

• Το σαλικυλαμίδιο μπορεί να επιμηκύνει το χρόνο ημίσειας ζωής απομάκρυνσης, της παρακεταμόλης.

• Ο μεταβολισμός της παρακεταμόλης μειώνεται σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φάρμακα που επάγουν την ενζυμική ενεργότητα όπως ριφαμπικίνη, βαρβιτουρικά, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, ισονιαζίδη και ορισμένα αντιεπιληπτικά (καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτάλη, πιριμιδόνη)

• Μεμονωμένες αναφορές περιγράφουν μη αναμενόμενη ηπατοτοξικότητα σε ασθενείς που λαμβάνουν αλκοόλ ή φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν την ενζυμική ενεργότητα (βλ. παράγραφο 4.9)

• Ταυτόχρονη χορήγηση παρακεταμόλης και χλωραμφενικόλης μπορεί να παρατείνει τη δράση της χλωραμφενικόλης

• Η ταυτόχρονη χορήγηση παρακεταμόλης και ΑΖΤ (ζιδοβουδίνη) ενισχύει την τάση για ουδετεροπενία

• Η ταυτόχρονη χορήγηση παρακεταμόλης και από του στόματος χορηγούμενων αντισυλληπτικών μπορεί να μειώσει τον χρόνο ημίσειας ζωής της απέκκρισης της παρακεταμόλης.

• Η ταυτόχρονη χορήγηση παρακεταμόλης (4 g την ημέρα για τουλάχιστον 4 ημέρες) και από του στόματος χορηγούμενων αντιπηκτικών μπορεί να οδηγήσει σε ελαφρές διακυμάνσεις των τιμών INR. Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να υπάρχει αυξημένη παρακολούθηση των τιμών INR κατά τη διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης καθώς και για 1 εβδομάδα μετά την διακοπή της θεραπείας με παρακεταμόλη.

• Θα πρέπει να δίνεται προσοχή όταν η παρακεταμόλη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με τη φλουκλοξακιλλίνη καθώς η ταυτόχρονη πρόσληψη έχει συσχετιστεί με μεταβολική οξέωση υψηλού χάσματος ανιόντων λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης, ειδικά σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου (βλ. παράγραφο 4.4.).

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Κύηση Η κλινική εμπειρία ενδοφλέβιας χορήγησης παρακεταμόλης είναι περιορισμένη. Ωστόσο, ένας μεγάλος αριθμός δεδομένων από τη χρήση από του στόματος θεραπευτικών δόσεων παρακεταμόλης σε έγκυες γυναίκες δεν καταδεικνύουν ούτε δυσμορφική ούτε εμβρυϊκή/νεογνική τοξικότητα.

Από επιδημιολογικές μελέτες σχετικά με τη νευροανάπτυξη των παιδιών που έχουν εκτεθεί σε παρακεταμόλη εντός της μήτρας δεν προκύπτουν σαφή δεδομένα. Αν η χρήση της παρακεταμόλης κριθεί κλινικά απαραίτητη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της κύησης. Ωστόσο, πρέπει να χρησιμοποιείται η μικρότερη αποτελεσματική δόση για το μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα και με τη μικρότερη δυνατή συχνότητα.

Θηλασμός Μετά την από του στόματος χορήγηση, η παρακεταμόλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα σε μικρές ποσότητες. Δεν έχουν αναφερθεί ανεπιθύμητες ενέργειες σε θηλάζοντα βρέφη.

Συνεπώς, το φάρμακο αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε γυναίκες που θηλάζουν.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Το Algocit δεν έχει επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Η αξιολόγηση των ανεπιθύμητων ενεργειών βασίζεται στην ακόλουθη κατηγοριοποίηση της συχνότητας εμφάνισης:

Πολύ συχνές ≥1/10 Συχνές ≥1/100 έως <1/10 Όχι συχνές ≥1/1.000 έως <1/100 Σπάνιες ≥1/10.000 έως <1/1.000 Πολύ σπάνιες <1/10.000 Μη γνωστής συχνότητας Δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα Όπως με όλα τα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν παρακεταμόλη, οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι σπάνιες ή πολύ σπάνιες. Αυτές περιγράφονται στον παρακάτω πίνακα:

* Πολύ σπάνιες περιπτώσεις αντιδράσεων υπερευαισθησίας με τη μορφή αναφυλακτικού σοκ, κνίδωσης, δερματικού εξανθήματος έχουν αναφερθεί και απαιτούν διακοπή της θεραπείας.

** Μεταβολική οξέωση υψηλού χάσματος ανιόντων Έχουν διαπιστωθεί περιστατικά μεταβολικής οξέωσης υψηλού χάσματος ανιόντων λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου που χρησιμοποιούν παρακεταμόλη (βλ. παράγραφο 4.4). Η πυρογλουταμική οξέωση ενδέχεται να εμφανιστεί ως συνέπεια των χαμηλών επιπέδων γλουταθειόνης στους εν λόγω ασθενείς.

*** Έχουν αναφερθεί πολύ σπάνιες περιπτώσεις σοβαρών δερματικών αντιδράσεων και απαιτούν διακοπή της θεραπείας.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, www.kitrinikarta.gr.

4.9 Υπερδοσολογία

Υπάρχει ιδιαίτερος κίνδυνος για ηπατική βλάβη (συμπεριλαμβανομένης της αιφνίδιας εκδήλωσης ηπατίτιδας, ηπατικής ανεπάρκειας, χολοστατικής ηπατίτιδας, κυτταρολυτικής ηπατίτιδας), σε ηλικιωμένους ασθενείς, μικρά παιδιά, ασθενείς με ηπατικές διαταραχές, χρόνιο αλκοολισμό, χρόνιο υποσιτισμό και ασθενείς που ταυτόχρονα λαμβάνουν φάρμακα που είναι ενζυμικοί επαγωγείς. Στις περιπτώσεις αυτές, η υπερδοσολογία μπορεί να αποβεί θανατηφόρα.

Συμπτώματα υπερδοσολογίας Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται εντός των πρώτων 24 ωρών και περιλαμβάνουν:

ναυτία, έμετο, ανορεξία, ωχρότητα και κοιλιακό άλγος.

Υπερδοσολογία 7,5 g ή περισσότερο παρακεταμόλης σε μια εφάπαξ χορήγηση σε ενήλικες ή 140 mg/kg βάρους σώματος σε εφάπαξ χορήγηση σε παιδιατρικούς ασθενείς, οδηγεί σε νέκρωση των ηπατικών κυττάρων, η οποία μπορεί να προκαλέσει πλήρη και μη αναστρέψιμη νέκρωση και στη συνέχεια ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια, μεταβολική οξέωση και εγκεφαλοπάθεια που μπορεί να οδηγήσουν σε κώμα και θάνατο. Ταυτόχρονα, παρατηρούνται αυξημένα επίπεδα ηπατικών τρανσαμινασών (AST, ALT), γαλακτικής δεϋδρογενάσης και χολερυθρίνης, σε συνδυασμό με μειωμένα επίπεδα προθρομβίνης, που μπορεί να εμφανιστούν 12 έως 48 ώρες μετά τη χορήγηση.

Τα κλινικά συμπτώματα ηπατικής βλάβης γίνονται συνήθως εμφανή αρχικά δύο ημέρες μετά την έναρξη της χορήγησης και φτάνουν στο μέγιστο μετά από 4 έως 6 ημέρες.

Θεραπεία της υπερδοσολογίας

- Άμεση νοσηλεία - Πριν από την έναρξη της θεραπείας, και το συντομότερο δυνατόν μετά την υπερδοσολογία, θα πρέπει να λαμβάνεται ένα δείγμα αίματος για τον προσδιορισμό των επιπέδων της παρακεταμόλης στο πλάσμα.

- Η θεραπεία περιλαμβάνει την χορήγηση του αντιδότου, N- ακετυλοκυστεϊνη (NAC), είτε ενδοφλεβίως ή από το στόμα, εάν είναι δυνατόν κατά τη διάρκεια των πρώτων 10 ωρών. Η Ν-ακετυλοκυστεΐνη μπορεί επίσης να προσφέρει κάποιο βαθμό προστασίας, ακόμη και μετά από 10 ώρες, αλλά στην προκειμένη περίπτωση θα απαιτηθεί παρατεταμένη θεραπεία.

- Συμπτωματική θεραπεία.

- Πρέπει να πραγματοποιούνται έλεγχοι της ηπατικής λειτουργίας κατά την έναρξη της θεραπείας και να επαναλαμβάνονται κάθε 24 ώρες. Συνήθως οι ηπατικές τρανσαμινάσες επιστρέφουν στο φυσιολογικό σε μία έως δύο εβδομάδες, με πλήρη αποκατάσταση της φυσιολογικής ηπατικής λειτουργίας. Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις, ωστόσο, η μεταμόσχευση ήπατος μπορεί να είναι απαραίτητη.

- Η αιμοκάθαρση μπορεί να μειώσει τη συγκέντρωση της παρακεταμόλης στο πλάσμα, αλλά οι επιδράσεις είναι περιορισμένες.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1. Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αναλγητικα και αντιπυρετικα - ανιλίδες, Κωδικός ATC: Ν02ΒΕ01.

Ο ακριβής αναλγητικός και αντιπυρετικός τρόπος δράσης της παρακεταμόλης δεν έχει τεκμηριωθεί. Ένα κεντρικό και περιφερικό αποτέλεσμα είναι πιθανό.

Το ALGOCIT παρέχει έναρξη της ανακούφισης από τον πόνο μέσα σε 5 με 10 λεπτά από τη χορήγηση. Η μέγιστη αναλγητική δράση επιτυγχάνεται σε μία ώρα και συνήθως διαρκεί 4 με 6 ώρες.

Το ALGOCIT μειώνει τον πυρετό εντός 30 λεπτών μετά τη χορήγηση. Η αντιπυρετική δράση διαρκεί τουλάχιστον 6 ώρες.

5.2. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Ενήλικες:

Απορρόφηση:

Η φαρμακοκινητική της παρακεταμόλης είναι γραμμική μέχρι δόση 2 g, τόσο μετά από εφάπαξ όσο και μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση κατά τη διάρκεια 24 ωρών.

Η βιοδιαθεσιμότητα της παρακεταμόλης μετά την έγχυση των 500 mg και 1 g είναι παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε μετά την έγχυση του 1 g και 2 g προπακεταμόλης (που αντιστοιχεί σε 500 mg και 1 g παρακεταμόλη αντίστοιχα).

H μέγιστη συγκέντρωση παρακεταμόλης στο πλάσμα (C ) που παρατηρήθηκε στο τέλος max έγχυσης διάρκειας 15 λεπτών 500 mg και 1 g παρακεταμόλης ανέρχεται περίπου σε 15μg/ml και 30 μg/ml, αντίστοιχα.

Κατανομή:

Ο όγκος κατανομής της παρακεταμόλης είναι περίπου 1 L/kg. Η παρακεταμόλη δεν δεσμεύεται εκτενώς με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (περίπου 10%). Είκοσι λεπτά μετά μ το τέλος της έγχυσης 1 g παρακεταμόλης, παρατηρήθηκαν σημαντικές συγκεντρώσεις παρακεταμόλης (περίπου 1,5 μg/ml) στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

Βιομετασχηματισμός:

Η παρακεταμόλη μεταβολίζεται κυρίως από το ήπαρ ακολουθώντας δύο κύριες ηπατικές οδούς: τη σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ και τη σύζευξη με το θειϊκό οξύ. Σε δόσεις που υπερβαίνουν τη θεραπευτική δόση, η τελευταία οδός υπόκειται ταχύτατα σε κορεσμό. Ένα μικρό κλάσμα (μικρότερο από 4%) μεταβολίζεται από το κυτόχρωμα Ρ450 σε ένα δραστικό ενδιάμεσο (N-ακετυλο ιμίνη βενζοκινόνης), το οποίο, υπό κανονικές συνθήκες χορήγησης, γρήγορα αποτοξινώνεται από την ανηγμένη γλουταθειόνη και αποβάλλεται στα ούρα μετά

από σύζευξη με κυστεΐνη και μερκαπτουρικό οξύ. Ωστόσο, σε περίπτωση, σημαντικής υπερδοσολογίας, η ποσότητα αυτού του τοξικού μεταβολίτη είναι αυξημένη.

Αποβολή:

Οι μεταβολίτες της παρακεταμόλης αποβάλλονται κυρίως στα ούρα. Το 90% της

αμετάβλητη. Ο χρόνος ημιζωής απομάκρυνσης από το πλάσμα είναι 2,7 ώρες και η συνολική σωματική κάθαρση είναι 18 L/h.

Νεογνά, βρέφη και παιδιά:

Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι της παρακεταμόλης που παρατηρήθηκαν σε βρέφη και παιδιά είναι παρόμοιες με εκείνες που παρατηρήθηκαν σε ενήλικες, εκτός από το χρόνο ημιζωής απομάκρυνσης από το πλάσμα που είναι ελαφρώς μικρότερος (1,5 με 2 ώρες) απ’ ότι στους ενήλικες. Στα νεογνά, ο χρόνος ημιζωής απομάκρυνσης από το πλάσμα είναι μεγαλύτερος απ’ ότι στα βρέφη, δηλαδή περίπου 3,5 ώρες. Νεογνά, βρέφη και παιδιά ηλικίας έως 10- ετών αποβάλλουν πολύ λιγότερο γλυκουρονικά σύμπλοκα και περισσότερο θειϊκά σύμπλοκα από ότι οι ενήλικες.

Πίνακας: Τιμές κάθαρσης σε σχέση με την ηλικία και το βάρος σώματος (κανονικοποιημένη, ως προς το κλάσμα της δόσης που απορροφάται, κάθαρση, *CL /F (l.h-1 70 kg-1)

std oral

*CL είναι η εκτίμηση της CL με βάση πληθυσμιακά δεδομένα.

std Ειδικός πληθυσμός:

Νεφρική ανεπάρκεια Σε σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 10-50 ml/min), η αποβολή της παρακεταμόλης έχει μια μικρή καθυστέρηση, ο χρόνος ημίσειας ζωής απομάκρυνσης κυμαίνεται από 2 έως 5,3 ώρες.

Για τα γλυκουρονικά και το θειϊκά σύμπλοκα, το ποσοστό αποβολής είναι 3 φορές μικρότερο σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, από ότι σε υγιή άτομα. Ως εκ τούτου, όταν χορηγείται παρακεταμόλη σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 10-50 ml/min), το ελάχιστο διάστημα μεταξύ κάθε χορήγησης θα πρέπει να αυξηθεί στις 6 ώρες (βλ. παράγραφο 4.2).

Ηλικιωμένοι Η φαρμακοκινητική και ο μεταβολισμός της παρακεταμόλης δεν διαφοροποιούνται στους ηλικιωμένους ασθενείς.

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών.

5.3. Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Από τα προκλινικά δεδομένα δεν προκύπτει ιδιαίτερος κίνδυνος για τον άνθρωπο, πέρα από τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται σε άλλα τμήματα της ΠΧΠ.

Μελέτες σχετικά με την τοπική ανοχή της παρακεταμόλης διάλυμα για έγχυση σε αρουραίους και κουνέλια έδειξαν καλή ανοχή. Απουσία επιβραδυνόμενης υπερευαισθησίας επαφής έχει δοκιμαστεί σε ινδικά χοιρίδια.

Δεν υπάρχουν συμβατικές μελέτες για την αξιολόγηση της τοξικότητας στην αναπαραγωγή και την ανάπτυξη με τη χρήση των ισχυόντων αποδεκτών προτύπων.

Η παρακεταμόλη βρέθηκε να είναι μη καρκινογόνος σε αρσενικούς αρουραίους καθώς και σε αρσενικά και θηλυκά ποντίκια. Διφορούμενα στοιχεία καρκινογόνου δράσης παρατηρήθηκαν για θηλυκούς αρουραίους με βάση την αυξημένη συχνότητα εμφάνισης λευχαιμίας των μονοπυρηνικών κυττάρων.

Μια συγκριτική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τη γονοτοξικότητα και την καρκινογένεση της παρακεταμόλης, έδειξε ότι οι γονοτοτοξικές επιδράσεις της παρακεταμόλης εμφανίζονται μόνο σε δόσεις πάνω από το συνιστώμενο εύρος με αποτέλεσμα σοβαρές τοξικές επιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της έντονης τοξικότητας του ήπατος και του μυελού των οστών. Το κατώτατο όριο για τη γονοτοξικότητα δεν επιτυγχάνεται στις θεραπευτικές δόσεις της παρακεταμόλης.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1. Κατάλογος εκδόχων

Διβασικό φωσφορικό νάτριο (άνυδρο)

Μαννιτόλη Υδροξείδιο του Νατρίου Υδροχλωρικό οξύ Ύδωρ για ενέσιμα

6.2. Ασυμβατότητες

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα εκτός αυτών που αναφέρονται στην παράγραφο 6.6.

6.3. Διάρκεια ζωής

2 χρόνια.

Από μικροβιολογικής άποψης το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως, εκτός και αν η μέθοδος ανοίγματος αποκλείει τον κίνδυνο μικροβιακής μόλυνσης. Αν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι και οι συνθήκες φύλαξης κατά τη χρήση του αποτελούν ευθύνη του χρήστη.

Εάν αραιωθεί σε διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0,9% ή σε διάλυμα γλυκόζης 5%, το διάλυμα θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί αμέσως. Παρόλα αυτά αν το διάλυμα δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, μην το φυλάσσετε για περισσότερο από μια ώρα (συμπεριλαμβανομένου του χρόνου έγχυσης).

6.4. Ιδιαίτερες προφυλάξεις για τη διατήρηση του προϊόντος

Φυλάσσετε σε θερμοκρασία μικρότερη από 25οC. Φυλάσσετε στη χάρτινη συσκευασία ή στη μεταλλική θήκη, όπου εφαρμόζεται, για προστασία από το φως. Να μην ψύχετε και να μην καταψύχετε

6.5. Φύση και συστατικά του περιέκτη

Γυάλινα φιαλίδια (τύπου Ι) των 100 ml με ελαστικό πώμα (τύπου Ι) και κυάθιο αλουμινίου με πλαστικό κάλυμμα.

Πλαστικές φιάλες των 100 ml, με ελαστικό πώμα (τύπου ΙΙ) και δακτυλίδι έλξεως.

Κάθε φιάλη συσκευάζεται με ή χωρίς προστατευτική πλαστική θήκη με μεταλλικό επίστρωμα.

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν διατίθεται σε συσκευασίες του/της 1 και των 12 φιαλιδίων/φιαλών.

Μπορεί να μη κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6. Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Χειρισμός Όπως με όλα τα διαλύματα για έγχυση που διατίθενται σε φιαλίδια, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι απαιτείται στενή παρακολούθηση κυρίως στο τέλος της έγχυσης, ανεξάρτητα από την οδό χορήγησης. Αυτή η παρακολούθηση στο τέλος της έγχυσης εφαρμόζεται ιδιαίτερα για εγχύσεις από κεντρική οδό, προκειμένου να αποφευχθεί η εμβολή αέρα.

Συμβατότητα Το Algocit 10 mg/ml διάλυμα για έγχυση μπορεί να αραιωθεί σε διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0.9 %) ή 50 mg/ml διάλυμα γλυκόζης (5 %) έως ένα προς δέκα (ένα μέρος όγκου Algocit 10 mg/ml διάλυμα για έγχυση σε 9 μέρη όγκου διαλύτη).

Το αραιωμένο διάλυμα πρέπει να ελέγχεται οπτικά και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εάν παρουσιάζει θολερότητα, ορατά σωματίδια ή ίζημα.

Απόρριψη Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

DEMO ΑΒΕΕ 21ο χλμ Εθνικής Οδού Αθηνών-Λαμίας 14568 Κρυονέρι, Αττικής, Ελλάδα Τηλ: 210 8161802, Fax: 210 8161587

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

17-2-2009/16-9-2015

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ