CLINITRAT — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ C L I N I T R A T ® Κόνις για πόσιμο διάλυμα (6.563+175,4+89,3+23,3) mg/sachet ή stick

1. ΟNOMAΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

CLINITRAT (6.563+175,4+89,3+23,3) mg/sachet ή stick, Κόνις για πόσιμο διάλυμα.

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Κάθε φακελίσκος (6,9 g) CLINITRAT περιέχει:

Macrogol 3350 6.563 mg Sodium Chloride 175,4 mg Sodium Hydrogen Carbonate (Bicarbonate) 89,3 mg Potassium Chloride 23,3 mg Κατά τη διάλυση ενός φακελίσκου CLINITRAT σε 62,5 ml νερού (¼ του ποτηριού), το περιεχόμενο του φακελίσκου σε ιόντα αντιστοιχεί σε:

Sodium (νάτριο) 65 mmol/L Chloride (χλώριο) 53 mmol/L Bicarbonate (όξινο ανθρακικό) 17 mmol/L Potassium (κάλιο) 5,4 mmol/L Έκδοχα με γνωστή δράση: νάτριο και κάλιο.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Κόνις για πόσιμο διάλυμα.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1. Θεραπευτικές ενδείξεις

Το CLINITRAT ενδείκνυται για:

• τη θεραπεία της χρόνιας δυσκοιλιότητας σε ενήλικες, εφήβους (ηλικίας 12 ετών και άνω), ηλικιωμένους και σε παιδιά ηλικίας 2 έως 11 ετών.

• την αντιμετώπιση ενσφήνωσης κοπράνων σε ενήλικες, εφήβους, ηλικιωμένους και παιδιά από την ηλικία των πέντε ετών και άνω. Η αντιμετώπιση της ενσφήνωσης των κοπράνων ορίζεται ως ανθεκτική στη θεραπεία της δυσκοιλιότητας, με πλήρωση του ορθού τμήματος του παχέος εντέρου και/ ή του κόλον με κόπρανα, η οποία έχει επιβεβαιωθεί με φυσική ή ακτινολογική εξέταση της κοιλιακής χώρας και του ορθού.

• την κένωση του παχέος εντέρου κατά την προετοιμασία σε βρέφη (ηλικίας 6 μηνών και άνω) και παιδιά πριν από:

o ενδοσκοπικές ή ακτινολογικές εξετάσεις o χειρουργική του παχέος εντέρου.

4.2. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία Χρόνια δυσκοιλιότητα Η διάρκεια της θεραπείας για τη δυσκοιλιότητα δεν υπερβαίνει κανονικά τις δύο εβδομάδες, αν και η θεραπεία μπορεί να επαναληφθεί εάν απαιτείται.

Όπως για όλα τα καθαρτικά, συνήθως δε συνιστάται η παρατεταμένη χρήση.

Παρατεταμένη χρήση μπορεί να είναι αναγκαία για τη φροντίδα των ασθενών με σοβαρή χρόνια ή ανθεκτική στη θεραπεία δυσκοιλιότητα, που οφείλεται π.χ. σε σκλήρυνση κατά πλάκας ή στη νόσο του Parkinson, ή σε δυσκοιλιότητα που προκαλείται από φάρμακα, ιδιαίτερα τα οπιοειδή ή τα αντιμουσκαρινικά σκευάσματα.

Ενήλικες, έφηβοι και ηλικιωμένοι:

2-6 φακελίσκοι ημερησίως σε διηρημένες δόσεις, ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ατόμου.

Για παρατεταμένη χρήση, η δόση θα πρέπει να προσαρμοστεί στους 2-4 φακελίσκους την ημέρα.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η συνήθης αρχική δόση είναι 1 φακελίσκος την ημέρα για παιδιά ηλικίας 2-6 ετών και 2 φακελίσκοι την ημέρα για παιδιά ηλικίας 7-11 ετών. Η δόση θα πρέπει να προσαρμοστεί προς τα πάνω ή προς τα κάτω, έτσι ώστε να προκύπτουν μαλακά κόπρανα. Εάν η δόση χρειάζεται να αυξηθεί, αυτό θα πρέπει να γίνεται κάθε δεύτερη ημέρα. Η μέγιστη ημερήσια δόση δεν θα πρέπει να ξεπερνά τους 4 φακελίσκους.

Η θεραπεία σε παιδιά με χρόνια δυσκοιλιότητα θα πρέπει να ακολουθείται για ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα (τουλάχιστον 6-12 μήνες). Ωστόσο, η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα έχει αποδειχθεί μόνο για χρονικό διάστημα έως τριών μηνών.

Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται σταδιακά και να συνεχιστεί αν η δυσκοιλιότητα επανεμφανιστεί.

Ενσφήνωση κοπράνων Ενήλικες, έφηβοι και ηλικιωμένοι:

Η διάρκεια της θεραπείας για ενσφήνωση κοπράνων συνήθως δεν υπερβαίνει τις 3 ημέρες.

Η δοσολογία είναι 16 φακελίσκοι την ημέρα, οι οποίοι θα πρέπει να καταναλώνονται εντός 6 ωρών.

Το παραπάνω δοσολογικό σχήμα θα πρέπει να σταματήσει μόλις η ενσφήνωση παύει να ισχύει.

Ένας δείκτης της κατάστασης αυτής είναι η απέκκριση μεγάλου όγκου κοπράνων.

Μετά την παύση της ενσφήνωσης συνιστάται ο ασθενής να ακολουθεί ένα κατάλληλο πρόγραμμα ώστε να αποφευχθεί μια εκ νέου ενσφήνωση.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η διάρκεια θεραπείας είναι μέχρι 7 ημέρες όπως φαίνεται στον πίνακα που ακολουθεί:

Ημερήσιο δοσολογικό σχήμα:

Η ημερήσια δοσολογία θα πρέπει να λαμβάνεται σε διηρημένες δόσεις και θα πρέπει να λαμβάνεται εντός 12 ωρών. Το παραπάνω δοσολογικό σχήμα θα πρέπει να σταματήσει μόλις η ενσφήνωση παύει να ισχύει. Ένας δείκτης της κατάστασης αυτής είναι η απέκκριση μεγάλου όγκου κοπράνων. Μετά την παύση της ενσφήνωσης συνιστάται ο ασθενής να ακολουθεί ένα κατάλληλο πρόγραμμα ώστε να αποφευχθεί μια εκ νέου ενσφήνωση (η δοσολογία για τα αποφευχθεί μια εκ νέου ενσφήνωση μπορεί να είναι η ίδια μ’ αυτή των περιπτώσεων χρόνιας δυσκοιλιότητας. Βλέπε ανωτέρω).

Προετοιμασία διαγνωστικής εξέτασης και χειρουργικής επέμβασης Βρέφη (ηλικίας 6 μηνών και άνω) και παιδιά:

Η συνιστώμενη δόση είναι 15 φακελίσκοι λίγες ώρες πριν την εξέταση/επέμβαση ως προετοιμασία του ασθενούς.

Από το διάλυμα που θα προκύψει χορηγούνται 25 ml/kg ανά ώρα από του στόματος ή με τη βοήθεια ρινογαστρικού σωλήνα μέχρι την εκροή διαυγούς υγρού από τον πρωκτό. Εάν το υγρό της διάρροιας είναι διαυγές πριν καταναλωθεί όλη η απαιτούμενη ποσότητα του διαλύματος του CLINITRAT, δεν χρειάζεται να χορηγηθεί η υπολειπόμενη ποσότητα του διαλύματος.

Η μέγιστη δόση είναι συνολικά 105 g.

Τα παιδιά κάτω των 2 ετών θα πρέπει να παρακολουθούνται για τυχόν εμφάνιση υπογλυκαιμίας, καθώς το διάλυμα στερείται θερμίδων.

ΑΑσσθθεεννεείίςς μμεε δδυυσσλλεειιττοουυρργγίίαα κκααρρδδιιαακκήήςς λλεειιττοουυρργγίίααςς::

Βλ. Παράγραφο 4.4.

Για τη θεραπεία κατά της ενσφήνωσης κοπράνων η δόση θα πρέπει να διαιρεθεί ώστε να μη χορηγούνται περισσότεροι από 4 φακελίσκοι σε διάστημα μιας ώρας.

ΑΑσσθθεεννεείίςς μμεε ννεεφφρριικκήή δδυυσσλλεειιττοουυρργγίίαα Βλ. Παράγραφο 4.4.

Τρόπος χορήγησης Χρόνια δυσκοιλιότητα και ενσφήνωση κοπράνων Κάθε φακελίσκος διαλύεται σε 62,5 ml νερού (¼ του ποτηριού). Για παράδειγμα, στην περίπτωση ενσφήνωσης κοπράνων, 12 φακελίσκοι μπορούν να διαλυθούν σε 750 ml νερού.

Προετοιμασία διαγνωστικής εξέτασης και χειρουργικής επέμβασης Οι φακελίσκοι θα πρέπει να διαλυθούν σε 1 λίτρο νερού (ισοδύναμο με 1000 ml, δηλαδή με περίπου 4 ποτήρια του νερού), με επακόλουθη ανάδευση έως ότου η σκόνη διαλυθεί πλήρως.

Το διάλυμα μπορεί να χορηγηθεί είτε ως διηρημένη δόση (½ λίτρο το προηγούμενο βράδυ και ½ λίτρο το επόμενο πρωί, συνήθως συνιστάται η τελευταία πρόσληψη να

ολοκληρώνεται 3 έως 4 ώρες πριν από την επέμβαση) ή ως εφάπαξ δόση (1 λίτρο το βράδυ πριν από την εξέταση/ επέμβαση). Συνιστάται συνήθως το τελευταίο ποτήρι να λαμβάνεται τουλάχιστον 1 ώρα πριν από την εξέταση, προκειμένου να διασφαλιστεί η πλήρης κένωση. Επίσης, συνιστάται να μην καταναλώνεται τροφή για τουλάχιστον 2 ώρες πριν από τη λήψη του CLINITRAT έως ότου ολοκληρωθεί οποιαδήποτε σχετική διαγνωστική ή χειρουργική διαδικασία.

Ο συνολικός αριθμός φακελίσκων μπορεί να διαλυθεί εκ των προτέρων και το διάλυμα να διατηρηθεί στο ψυγείο μέχρι 24 ώρες.

4.3. Αντενδείξεις

• Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

• Απόφραξη εντέρου ή διάτρηση του εντέρου.

• Ειλεός, γαστρική κατακράτηση, οξεία εντερική ή γαστρική εξέλκωση.

• Σοβαρή φλεγμονώδης νόσος του εντέρου όπως η ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn ή τοξικό μεγάκολο.

4.4. Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Το περιεχόμενο του CLINITRAT μετά την ανασύσταση με νερό, δεν αντικαθιστά την κανονική πρόσληψη υγρών και επαρκής πρόσληψη υγρών θα πρέπει να ακολουθείται.

Το CLINITRAT θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης <30 mL/min) και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (βαθμού III ή IV κατά NYHA).

Η διάγνωση της ενσφήνωσης κοπράνων/πλήρωσης του εντέρου με κόπρανα θα πρέπει να επιβεβαιώνεται με φυσική ή ακτινολογική εξέταση της κοιλιάς και του ορθού.

Αν η καθημερινή χρήση καθαρτικών είναι απαραίτητη, η αιτία της δυσκοιλιότητας θα πρέπει να διερευνηθεί. Οι ασθενείς που χρησιμοποιούν το CLINITRAT πρέπει να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια εάν δεν υπάρξει βελτίωση μετά από δύο εβδομάδες θεραπεία.

Η μακροχρόνια χρήση μπορεί να είναι απαραίτητη στη σοβαρή χρόνια δυσκοιλιότητα ή στην ανθεκτική στη θεραπεία δυσκοιλιότητα, που οφείλεται π.χ. σε σκλήρυνση κατά πλάκας ή στη νόσο του Parkinson ή σε δυσκοιλιότητα που προκαλείται από φάρμακα, ιδιαίτερα τα οπιοειδή ή τα αντιμουσκαρινικά προϊόντα.

Όταν χρησιμοποιείται σε μεγάλες δόσεις για την αντιμετώπιση της ενσφήνωσης κοπράνων, το προϊόν θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή στους ασθενείς με διαταραχή αντανακλαστικών, οισοφαγίτιδα από παλινδρόμηση ή μειωμένα επίπεδα συνείδησης.

Η χρήση διαλυμάτων μακρογόλης και ηλεκτρολυτών για την προετοιμασία του εντέρου έχει επίσης συσχετιστεί με την κατακράτηση νατρίου και νερού με αποτέλεσμα την επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας σε ασθενείς με διαβητική

γαστροπάρεση, καθώς και με την ανάπτυξη πνευμονικού οιδήματος πιθανώς λόγω της εισρόφησης σε παιδιατρικούς ασθενείς χωρίς υπάρχουσα καρδιακή ή νεφρική νόσο.

Σε περίπτωση διάρροιας, θα πρέπει να δίνεται προσοχή, ιδιαίτερα σε ασθενείς που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο διαταραχών ισορροπίας νερού-ηλεκτρολυτών (π.χ.

ηλικιωμένοι, ασθενείς με διαταραχή της ηπατικής ή νεφρικής λειτουργίας ή ασθενείς που λαμβάνουν διουρητικά) και θα πρέπει να πραγματοποιείται έλεγχος των ηλεκτρολυτών. Αυτοί οι ασθενείς πρέπει να διατηρούν επαρκή ενυδάτωση κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Συνιστάται η παρακολούθηση των βασικών ηλεκτρολυτών και μετά τη διακοπή της θεραπείας.

Αν οι ασθενείς αναπτύξουν κάποιο σύμπτωμα που να υποδεικνύει μεταβολή των υγρών/ηλεκτρολυτών (π.χ. οίδημα, δύσπνοια, αυξανόμενη κόπωση, αφυδάτωση, καρδιακή ανεπάρκεια), το CLINITRAT πρέπει να διακόπτεται άμεσα και να μετρούνται οι ηλεκτρολύτες και κάθε διαταραχή πρέπει να θεραπεύεται κατάλληλα.

Η απορρόφηση άλλων φαρμάκων μπορεί να μειωθεί παροδικά λόγω της αύξησης στο γαστρεντερικό ποσοστό διέλευσης που προκαλείται από το CLINITRAT (Βλ.

παράγραφο “4.5. Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης”).

Σε ασθενείς με προβλήματα κατάποσης, οι οποίοι χρειάζονται προσθήκη ενός πυκνωτικού μέσου στα διαλύματα για να διευκολύνουν τη λήψη της συνιστώμενης δόσης, θα πρέπει να εξετάζονται οι αλληλεπιδράσεις, βλέπε παράγραφο 4.5.

Εάν προκύψει διάταση ή πόνος, ο ρυθμός χορήγησης του CLINITRAT θα πρέπει να επιβραδυνθεί.

Όλοι οι ασθενείς και ιδιαίτερα εκείνοι που είναι επιρρεπείς σε εισρόφηση ή παλινδρόμηση θα πρέπει να παρακολουθούνται, ακόμη και αν η χορήγηση γίνεται μέσω της ρινογαστρικής οδού. Όταν το CLINITRAT χορηγείται με ρινογαστρικό σωλήνα, πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις για να διασφαλιστεί ότι ο σωλήνας έχει τοποθετηθεί κατάλληλα, ειδικά εάν χορήγηση γίνεται σε ηλικιωμένους ή εξασθενημένους ασθενείς.

Υπήρξαν μερικές αναφορές επιπλοκών που προέκυψαν από την εισρόφηση διαλυμάτων μακρογόλης (π.χ. πνευμονικό οίδημα) που απαιτούν άμεση θεραπεία.

Σε εξασθενημένους ασθενείς, ασθενείς με κακή γενική κατάσταση υγείας, ασθενείς με κλινικά επιβεβαιωμένη σημαντική έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας, αρρυθμία και σε αυτούς που διατρέχουν κίνδυνο ηλεκτρολυτικής ανισορροπίας, ο γιατρός θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο διενέργειας έλεγχου των ηλεκτρολυτών, της νεφρικής λειτουργίας και ΗΚΓ ανάλογα με την περίπτωση τόσο πριν την έναρξη της θεραπείας όσο και μετά τη θεραπεία.

Ισχαιμική κολίτιδα Μετεγκριτικά περιστατικά ισχαιμικής κολίτιδας, περιλαμβανομένων σοβαρών περιστατικών, έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μακρογόλη για εντερική προετοιμασία. Η μακρογόλη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε

ασθενείς με γνωστούς παράγοντες κινδύνου ισχαιμικής κολίτιδας ή σε περίπτωση συντρέχουσας χορήγησης διεγερτικών καθαρτικών (όπως βισακοδύλη ή πικοθειικό νάτριο). Οι ασθενείς που παρουσιάζουν αιφνίδιο κοιλιακό άλγος, πρωκτική αιμορραγία ή άλλα συμπτώματα ισχαιμικής κολίτιδας πρέπει να αξιολογούνται αμέσως.

Επιληπτικές κρίσεις Περιπτώσεις επιληπτικών κρίσεων που σχετίζονται με τη χρήση της μακρογόλης 3350 με ηλεκτρολύτες για την προετοιμασία του εντέρου παρατηρήθηκαν σε ασθενείς είτε με, είτε χωρίς προηγούμενο ιστορικό επιληπτικών κρίσεων. Αυτές οι περιπτώσεις συσχετίστηκαν κυρίως με διαταραχές ηλεκτρολυτών όπως σοβαρή υπονατριαιμία (βλ. παράγραφο 4.8). Θα πρέπει να δίδεται προσοχή όταν συνταγογραφείται μακρογόλη 3350 με ηλεκτρολύτες σε ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων, με αυξημένο κίνδυνο επιληπτικών κρίσεων ή με κίνδυνο διαταραχής ηλεκτρολυτών. Σε περίπτωση νευρολογικών συμπτωμάτων, οι διαταραχές υγρών και ηλεκτρολυτών θα πρέπει να διορθώνονται.

Ρήξη του οισοφάγου Περιπτώσεις ρήξης οισοφάγου (σύνδρομο Boerhaave) που σχετίζονται με υπερβολικό έμετο μετά τη λήψη (βλ. παράγραφο 4.8) της μακρογόλης 3350 με ηλεκτρολύτες για την προετοιμασία του εντέρου έχουν αναφερθεί μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά, κυρίως σε ηλικιωμένους ασθενείς.

Συμβουλέψτε τους ασθενείς να σταματήσουν τη λήψη και να αναζητήσουν άμεση ιατρική βοήθεια εάν εμφανίσουν ανεξέλεγκτο έμετο και επακόλουθο θωρακικό, αυχενικό και κοιλιακό άλγος, δυσφαγία, αιματέμεση ή δύσπνοια.

Το CLINITRAT περιέχει νάτριο Το διάλυμα ενός φακελίσκου περιέχει 93,4 mg νατρίου ανά φακελίσκο, που ισοδυναμεί με 4,7 % της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης νατρίου. Το CLINITRAT θεωρείται ότι περιέχει υψηλή περιεκτικότητα νατρίου. Αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν σε ασθενείς σε διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα νατρίου.

Το CLINITRAT περιέχει κάλιο Το διάλυμα ενός φακελίσκου περιέχει 13,5 mg καλίου. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή ασθενείς σε δίαιτα ελεγχόμενου καλίου.

4.5. Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές

αλληλεπίδρασης Φαρμακευτικά προϊόντα που λαμβάνονται από το στόμα μέσα σε μια ώρα από τη χορήγηση μεγάλων όγκων σκευασμάτων μακρογόλης (π.χ. στην περίπτωση αντιμετώπισης της ενσφήνωσης κοπράνων) μπορεί να μην απορροφηθούν από το γαστρεντερικό σωλήνα.

H μακρογόλη αυξάνει τη διαλυτότητα των φαρμακευτικών προϊόντων που είναι διαλυτά στο αλκοόλ και σχετικά αδιάλυτα στο νερό.

Υπάρχει πιθανότητα η εντερική απορρόφηση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων να μειωθεί παροδικά κατά την ταυτόχρονη χρήση του CLINITRAT (Βλ. παράγραφο “4.4. Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση”). Υπήρξαν

μεμονωμένες αναφορές για μείωση της αποτελεσματικότητας με κάποια συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. αντιεπιληπτικά).

Το CLINITRAT μπορεί να οδηγήσει σε πιθανή αλληλεπίδραση εάν χρησιμοποιηθεί μαζί με πυκνωτικά μέσα τροφών που βασίζονται στο άμυλο. Το macrogol ως συστατικό εξουδετερώνει την αύξηση του ιξώδους που προκαλεί το άμυλο, υγροποιώντας σημαντικά τα παρασκευάσματα τα οποία κανονικά πρέπει να παραμείνουν παχύρευστα για τα άτομα με προβλήματα κατάποσης.

4.6. Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Κύηση Υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία από τη χρήση σκευασμάτων μακρογόλης και ηλεκτρολυτών σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει έμμεση τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (Βλ. παράγραφο “5.3. Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια”). Κλινικά, δεν αναμένεται καμία επίδραση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, δεδομένου ότι η συστηματική έκθεση στη μακρογόλη 3350 είναι αμελητέα.

Το CLINITRAT μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά την διάρκεια της κύησης.

Θηλασμός Δεν αναμένεται καμία επίδραση στα θηλάζοντα νεογέννητα/βρέφη καθώς η συστηματική έκθεση της θηλάζουσας μητέρας η μακρογόλη 3350 είναι αμελητέα.

Το CLINITRAT μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.

Γονιμότητα Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την επίδραση σκευασμάτων μακρογόλης και ηλεκτρολυτών στην ανθρώπινη γονιμότητα. Δεν υπήρξε καμία επίδραση στη γονιμότητα σε μελέτες που έγιναν σε αρσενικούς και θηλυκούς αρουραίους (Βλ.

παράγραφο “5.3. Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια”).

4.7. Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Το CLINITRAT δεν έχει καμία επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

4.8. Ανεπιθύμητες ενέργειες

Περίληψη του προφίλ ασφαλείας Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι αυτές από το γαστρεντερικό σύστημα.

Αυτές οι αντιδράσεις μπορεί να συμβούν ως αποτέλεσμα της διαστολής του περιεχομένου του γαστρεντερικού σωλήνα και αύξησης της κινητικότητας λόγω των φαρμακολογικών επιδράσεων του CLINITRAT.

Στη θεραπεία της χρόνιας δυσκοιλιότητας, η διάρροια ή τα μαλακά κόπρανα ανταποκρίνονται συνήθως σε μείωση της δόσης.

Διάρροια, διάταση της κοιλίας, ορθοπρωκτική δυσφορία και ήπιος έμετος παρατηρούνται πιο συχνά κατά τη διάρκεια της θεραπείας για ενσφήνωση

κοπράνων. Ο έμετος μπορεί να επιλυθεί εάν η δόση μειωθεί ή καθυστερήσει να δοθεί.

Τοπική γαστρεντερική δυσφορία, φούσκωμα και ναυτία παρατηρούνται συχνά κατά τη χορήγηση του διαλύματος για την προετοιμασία του ασθενούς πριν από επέμβαση ή διαγνωστική εξέταση.

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών υπό μορφή πίνακα Οι ανεπιθύμητες ενέργειες κατατάσσονται παρακάτω κατά οργανικό σύστημα και συχνότητα εμφάνισης. Οι συχνότητες ορίζονται ως: Πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες απευθείας μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr και http://www.kitrinikarta.gr.

4.9. Υπερδοσολογία

Ο σοβαρός πόνος ή η διάταση μπορούν να θεραπευτούν με ρινογαστρική αναρρόφηση. Η εκτεταμένη απώλεια υγρών που προκαλείται από τη διάρροια ή τον έμετο μπορεί να απαιτήσει διόρθωση των διαταραχών των ηλεκτρολυτών.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1. Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ωσμωτικώς δρώντα καθαρτικά, κωδικός ATC:

A06A D65 Η μακρογόλη 3350 δρα δια της ωσμωτικής δράσης της στο έντερο, η οποία επιφέρει καθαρτική δράση. Η μακρογόλη 3350 αυξάνει τον όγκο των κοπράνων γεγονός που προκαλεί κινητικότητα στο κόλον μέσω νευρομυϊκών οδών. Οι φυσιολογικές συνέπειες είναι η βελτιωμένη προωστική μεταφορά των μαλακωμένων κοπράνων στο κόλον και η διευκόλυνση στην αφόδευση. Οι ηλεκτρολύτες σε συνδυασμό με μακρογόλη 3350 ανταλλάσσονται κατά μήκος του εντερικού φραγμού (βλεννογόνος)

με ηλεκτρολύτες του ορού και εκκρίνονται στο νερό των κοπράνων χωρίς καθαρό κέρδος ή απώλεια νατρίου, καλίου ή νερού.

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ελεγχόμενες συγκριτικές μελέτες με άλλες θεραπείες (π.χ. υποκλυσμός) για την ένδειξη της ενσφήνωσης κοπράνων. Σε μια μη συγκριτική μελέτη σε 27 ενήλικες ασθενείς, με τη χορήγηση σκευάσματος μακρογόλης και ηλεκτρολυτών (13,8 g), αντιμετωπίστηκε επιτυχώς η ενσφήνωση κοπράνων σε 12/27 (44%) μετά από θεραπεία 1 ημέρας, σε 23/27 (85%) μετά από θεραπεία 2 ημερών και σε 24/27 (89%) στο τέλος των 3 ημερών.

Κλινικές μελέτες για τη χρήση σκευασμάτων μακρογόλης και ηλεκτρολυτών στη χρόνια δυσκοιλιότητα, έδειξαν ότι η δόση που απαιτείται για την παραγωγή φυσιολογικά σχηματισμένων κοπράνων τείνει να μειώνεται με την πάροδο του χρόνου. Πολλοί ασθενείς ανταποκρίνονται σε 2 με 4 φακελίσκους ημερησίως, αλλά αυτή η δόση πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με την ατομική απόκριση του κάθε ασθενή.

Παιδιατρικός πληθυσμός Σε μια ανοιχτή μελέτη σκευασμάτων μακρογόλης και ηλεκτρολυτών στη χρόνια δυσκοιλιότητα, η εβδομαδιαία συχνότητα αφόδευσης αυξήθηκε από 1,3 (baseline) σε 6,7, 7,2 και 7,1 κατά την 2η, 4η και 12η εβδομάδα, αντιστοίχως. Σε μια μελέτη που συνέκρινε σκεύασμα μακρογόλης και ηλεκτρολυτών και λακτουλόζη ως θεραπεία συντήρησης μετά από ενσφήνωση κοπράνων, η εβδομαδιαία συχνότητα κενώσεων κατά την τελευταία επίσκεψη ήταν 9,4 (SD 4,46) στην ομάδα του σκευάσματος μακρογόλης και ηλεκτρολυτών σε σύγκριση με το 5,9 (SD 4,29). Στην ομάδα λακτουλόζης 7 παιδιά (23%) έπαθαν εκ νέου ενσφήνωση κοπράνων σε σύγκριση με την ομάδα του σκευάσματος μακρογόλης και ηλεκτρολυτών όπου κανένα παιδί δεν έπαθε εκ νέου ενσφήνωση κοπράνων.

Για την ένδειξη ενσφήνωσης κοπράνων, συγκριτικές μελέτες δεν έχουν διεξαχθεί με άλλες θεραπείες (π.χ. κλύσματα). Σε μία μη συγκριτική μελέτη σε 63 παιδιά που έλαβαν σκεύασμα μακρογόλης και ηλεκτρολυτών αντιμετωπίστηκε επιτυχώς η ενσφήνωση κοπράνων στην πλειονότητα των ασθενών εντός 3-7 ημερών θεραπείας.

Για την ηλικιακή ομάδα των 5-11 ετών, ο μέσος συνολικός αριθμός των φακελίσκων του σκευάσματος που απαιτήθηκε ήταν 47,2.

5.2. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Η μακρογόλη παραμένει αμετάβλητο κατά μήκος του εντέρου. Στην πραγματικότητα δεν απορροφάται από το γαστρεντερικό σωλήνα και δεν έχει κάποια γνωστή φαρμακολογική δράση. Όποια ποσότητα της μακρογόλης 3350 απορροφάται, απεκκρίνεται μέσω των ούρων.

5.3. Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Προκλινικές μελέτες απέδειξαν ότι η ενδεχόμενη συστηματική τοξικότητα της μακρογόλης 3350 δεν είναι σημαντική, με βάση συμβατικές μελέτες φαρμακολογίας, τοξικότητας επαναλαμβανόμενης δόσης και γονοτοξικότητας.

Δεν υπήρξαν άμεσες εμβρυοτοξικές ή τερατογόνες επιδράσεις σε αρουραίους, ακόμα κι όταν τα επίπεδα στη μητέρα ήταν τοξικά όπως 66 φορές πολλαπλάσια της μέγιστης συνιστώμενης δόσης στον άνθρωπο για τη χρόνια δυσκοιλιότητα και 25 φορές πολλαπλάσια για ενσφήνωση κοπράνων. Έμμεσες επιπτώσεις σε έμβρυα, συμπεριλαμβανομένων της μείωσης του βάρους του εμβρύου και του πλακούντα, της μείωσης της βιωσιμότητας του εμβρύου, της αύξησης των άκρων και της ευλυγισίας των ποδιών και των αποβολών, παρατηρήθηκαν σε κουνέλια σε τοξική για τη μητέρα δόση που ήταν 3,3 φορές πολλαπλάσια της μέγιστης συνιστώμενης δόσης στον άνθρωπο για τη θεραπεία της χρόνιας δυσκοιλιότητας και 1,3 φορές πολλαπλάσια για την ενσφήνωση κοπράνων. Τα κουνέλια είναι ένα είδος ζώου ευαίσθητο στις ουσίες που επιδρούν στο γαστρεντερικό σύστημα και στις μελέτες

που διεξήχθησαν χορηγήθηκαν υψηλές δόσης, που δεν μπορούν να συσχετιστούν με τις αντίστοιχες δόσεις στον άνθρωπο. Τα ευρήματα μπορεί να είναι συνέπεια έμμεσης επίδρασης των σκευασμάτων μακρογόλης και ηλεκτρολυτών, σχετιζόμενα με μια κακή φυσική κατάσταση της μητέρας, αποτέλεσμα ανταπόκρισης σε μία ακραία φαρμακοδυναμική μελέτη. Δεν υπήρξε καμία ένδειξη για τερατογόνο επίδραση.

Υπάρχουν μακροχρόνιες μελέτες για την τοξικότητα ή την καρκινογένεση σε ζώα που αφορούν στη μακρογόλη 3350. Τα αποτελέσματα αυτών, καθώς και μελετών τοξικότητας στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν υψηλά επίπεδα μακρογόλης μεγάλου μοριακού βάρους, τα οποία χορηγήθηκαν από το στόμα, παρέχουν στοιχεία για την ασφάλεια στις συνιστώμενες θεραπευτικές δόσεις.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1. Κατάλογος εκδόχων

Acesulfame potassium, Orange flavour.

6.2. Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3. Διάρκεια ζωής

τρία (3) χρόνια.

Μετά την ανάμειξη του CLINITRAT με το νερό, το διάλυμα φυλάσσεται σε ψυγείο (2oC – 8oC).

6.4. Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Το φαρμακευτικό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης.

6.5. Φύση και συστατικά του περιέκτη

1. Χάρτινο κουτί συσκευασίας το οποίο περιέχει 10 ή 20 φακελίσκους από

Aluminum foil/PE με κόνις για πόσιμο διάλυμα και ένα Φύλλο Οδηγιών Χρήσης.

2. Χάρτινο κουτί συσκευασίας το οποίο περιέχει 10 ή 20 ραβδόμορφους

φακελίσκους (sticks) από Aluminum foil/PE με κόνις για πόσιμο διάλυμα και ένα Φύλλο Οδηγιών Χρήσης.

Μπορεί να μη κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6. Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Οποιαδήποτε ποσότητα δεν καταναλωθεί εντός 24 ωρών πρέπει να απορρίπτεται.

Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

UNI-PHARMA ΚΛΕΩΝ ΤΣΕΤΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ Α.Β.Ε.Ε.

14º χλμ. Εθνικής Οδού Αθηνών - Λαμίας 1 145 64 Κηφισιά Τηλ.: 210 8072512, 8072534 Fax: 210 8078907 E-mail: unipharma@uni-pharma.gr

8. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

17830/14.02.2024.

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 25.05.2017.

Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 28.02.2023.

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ