DEPON — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

DEPON 500 mg δισκία DEPON 500 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία DEPON MAXIMUM 1000 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία DEPON 200 mg υπόθετα DEPON 600 mg υπόθετα

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

 DEPON 500 mg δισκία: κάθε δισκίο περιέχει 500 mg παρακεταμόλης.

 DEPON 500 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 500 mg παρακεταμόλης.

 DEPON MAXIMUM 1000 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 1000 mg παρακεταμόλης.

 DEPON 500 mg αναβράζοντα δισκία: κάθε αναβράζον δισκίο περιέχει 500 mg παρακεταμόλης.

 DEPON MAXIMUM 1 g αναβράζοντα δισκία: κάθε αναβράζον δισκίο περιέχει 1 g παρακεταμόλης.

 DEPON ODIS 500 mg διασπειρόμενα στο στόμα δισκία: κάθε διασπειρόμενο στο στόμα δισκίο περιέχει 540,50 mg μικροεγκαψυλιωμένης με αιθυλοκυτταρίνη παρακεταμόλης που αντιστοιχούν σε 500 mg παρακεταμόλης σε κάθε δισκίο.

 DEPON 200 mg υπόθετα: κάθε υπόθετο περιέχει 200 mg παρακεταμόλης.

 DEPON 600 mg υπόθετα: κάθε υπόθετο περιέχει 600 mg παρακεταμόλης.

 DEPON 120 mg/5 ml σιρόπι: κάθε 5 ml σιροπιού περιέχουν 120 mg παρακεταμόλης.

Έκδοχα με γνωστή δράση:

• Κάθε αναβράζον δισκίο DEPON 500 mg περιέχει 50 mg βενζοϊκού νατρίου (Ε211), 126 mg σορβιτόλης (Ε420), 197,2 mg (8,57 mmol) νατρίου και βελτιωτικό γεύσης (γκρέιπφρουτ/πορτοκάλι) με 0,96 mg φρουκτόζης, 0,83 mg γλυκόζης και 0,28 mg σακχαρόζης.

• Κάθε αναβράζον δισκίο DEPON MAXIMUM 1 g περιέχει 394 mg νατρίου, 252 mg σορβιτόλης(Ε420), 100 mg βενζοϊκού νατρίου (E211) και βελτιωτικό γεύσης (γκρέιπφρουτ/πορτοκάλι) με 1,93 mg φρουκτόζης, 1,65 mg γλυκόζης και 0,55 mg σακχαρόζης.

• Κάθε διασπειρόμενο στο στόμα δισκίο DEPON ODIS 500 mg περιέχει 30,5 mg σορβιτόλης (Ε420), γλυκόζη και σακχαρόζη (από το έκδοχο συμπιεστή σακχαρόζη), 4,8 mg ασπαρτάμης (Ε951), 25 mg βενζοϊκού νατρίου (Ε211), ίχνη βενζυλικής αλκοόλης (από το βελτιωτικό γεύσης πορτοκάλι), και 1,7 mmol (39 mg) νατρίου.

• Κάθε 5 ml του DEPON σιρόπι περιέχουν 2.250 mg σακχαρόζης, 10 mg βενζοϊκού νατρίου (Ε211), ίχνη βενζυλικής αλκοόλης (από το βελτιωτικό γεύσης αγριοκέρασο) και 0,2 mg αιθυλικής αλκοόλης (από το βελτιωτικό γεύσης αγριοκέρασο).

• Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο DEPON MAXIMUM 1000 mg περιέχει 0,2 mg σορβιτόλης (από την επικάλυψη), γλυκόζη (από την επικάλυψη και από τη διασταυρούμενη νατριούχο καρμελλόζη), 0,1 mg φρουκτόζης (από τη διασταυρούμενη νατριούχο καρμελλόζη) και σακχαρόζη (από τη διασταυρούμενη νατριούχο καρμελλόζη).

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Δισκίο Επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο

Aναβράζον δισκίο DEPON 500 mg αναβράζοντα δισκία: Λευκά, στρογγυλά, διχοτομούμενα δισκία.

DEPON MAXIMUM 1 g αναβράζοντα δισκία: Επίπεδο λευκό έως υπόλευκο δισκίο, στρογγυλό, με στρογγυλεμένες άκρες, μαζί με γραμμή θραύσης, που προκαλεί αναβράζουσα αντίδραση όταν διαλύεται σε νερό.

Διασπειρόμενο στο στόμα δισκίο Λευκά, στρογγυλά δισκία.

Υπόθετο Σιρόπι Άχρωμο έως υποκίτρινο σιρόπι.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Αντιμετώπιση άλγους ήπιας έως μέτριας εντάσεως, δυσμηνόρροιας και ως αντιπυρετικό.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Στα παιδιά και στους ενήλικες, η δοσολογία πρέπει να καθορίζεται από το σωματικό βάρος του ασθενούς. Για να αποφεύγεται ο κίνδυνος υπερδοσολογίας, ελέγξτε ότι τα συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα (συμπεριλαμβανομένων των συνταγογραφούμενων και μη συνταγογραφούμενων) δεν περιέχουν παρακεταμόλη (βλ.

παράγραφο 4.4). Ακούσια υπερδοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή ηπατική βλάβη και θάνατο (βλ.

παράγραφο 4.9).

DEPON Δισκία Για ενήλικες και εφήβους άνω των 14 ετών, τα δισκία DEPON πρέπει να χορηγούνται σε δόσεις των 10-15 mg/kg κάθε 4 έως 6 ώρες, έως μια μέγιστη συνολική ημερήσια δόση των 75 mg/kg/ημέρα. Η μέγιστη ημερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 4.000 mg.

Πίνακας 1: Δοσολογία DEPON δισκίων για ενήλικες με σωματικό βάρος ίσο ή μεγαλύτερο των 50 kg και εφήβους ηλικίας άνω των 14 ετών

Τα κατά προσέγγιση ηλικιακά εύρη σε σχέση με το σωματικό βάρος δίνονται για καθοδήγηση μόνο. Να χρησιμοποιείτε τις ηλικίες βάσει των πρότυπων τοπικών καμπυλών ανάπτυξης.

Τα διασπειρόμενα στο στόμα δισκία δεν πρέπει να καταπίνονται, αλλά πρέπει να λιώνουν πάνω στη γλώσσα.

Να μη χρησιμοποιούνται τα απλά και διασπειρόμενα στο στόμα δισκία των 500 mg και τα δισκία των 1.000 mg σε ενήλικες ή παιδιά κάτω των 50 kg. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την πρόσληψη μεγαλύτερης δόσης από τη συνιστώμενη (υπερδοσολογία), κάτι που μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο ήπαρ. Σε παιδιά ηλικίας 4 έως 14 ετών μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα αναβράζοντα δισκία 500 mg σύμφωνα με τον Πίνακα 2.

Πίνακας 2: Δοσολογία DEPON 500 mg αναβραζόντων δισκίων για παιδιά ηλικίας 4 έως 14 ετών

* Τα κατά προσέγγιση ηλικιακά εύρη σε σχέση με το σωματικό βάρος δίνονται για καθοδήγηση μόνο. Να χρησιμοποιείτε τις ηλικίες βάσει των πρότυπων τοπικών καμπυλών ανάπτυξης.

Τα αναβράζοντα δισκία δεν πρέπει να μασώνται ή να καταπίνονται, αλλά πρέπει να διαλύονται σε ένα ποτήρι νερό πριν από τη λήψη.

DEPON Υπόθετα Σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 15 ετών, η μέγιστη ημερήσια δόση παρακεταμόλης είναι 60 mg/kg/ημέρα σε 4 διαστήματα, δηλαδή 15 mg/kg κάθε 6 ώρες.

Σε ενήλικες και εφήβους ηλικίας 15 ετών και άνω, η συνιστώμενη ημερήσια δόση παρακεταμόλης είναι 60 mg/kg/ημέρα σε 4 διαστήματα, δηλαδή 15 mg/kg κάθε 6 ώρες. Η μέγιστη ημερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 75 mg/kg/ημέρα.

Ενήλικες και παιδιά άνω των 12 ετών: 0,5-1 g, 3-4 φορές ημερησίως Παιδιά 6-12 ετών: 250-500 mg, 3-4 φορές ημερησίως Παιδιά 1-5 ετών: 125-250 mg, 3-4 φορές ημερησίως Λόγω του κινδύνου τοπικής τοξικότητας, τα υπόθετα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται περισσότερες από τέσσερις φορές ημερησίως και όχι περισσότερα από 2 υπόθετα την κάθε φορά. O κύκλος της θεραπείας μέσω του ορθού πρέπει να είναι όσο το δυνατόν συντομότερος.

Η χρήση υπόθετων δεν συνιστάται σε ασθενείς με διάρροια.

DEPON Σιρόπι Σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών, η μέγιστη ημερήσια δόση παρακεταμόλης είναι 60 mg/kg/ημέρα σε 4 διαστήματα, δηλαδή 15 mg/kg κάθε 6 ώρες.

Πίνακας 3: Παιδιατρική Δοσολογία για το DEPON 120 mg/5 ml σιρόπι σύμφωνα με το σωματικό βάρος

* Τα κατά προσέγγιση ηλικιακά εύρη σε σχέση με το σωματικό βάρος δίνονται για καθοδήγηση μόνο. Να χρησιμοποιείτε τις ηλικίες βάσει των πρότυπων τοπικών καμπυλών ανάπτυξης.

Για τα παιδιά ηλικίας 8-12 ετών διατίθενται εναλλακτικές φαρμακοτεχνικές μορφές και δοσολογίες.

Νεφρική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, το ελάχιστο διάστημα μεταξύ των δόσεων χορήγησης DEPON πρέπει να τροποποιείται και η μέγιστη ημερήσια δόση πρέπει να μειώνεται, σύμφωνα με το ακόλουθο σχήμα:

Κάθαρση Κρεατινίνης Διάστημα μεταξύ των δόσεων Μέγιστη Ημερήσια Δόση cl 10-50 ml/min 6 ώρες cl < 10 ml/min 8 ώρες 3.000 mg/ημέρα 2.000 mg/ημέρα Bλ. επίσης παράγραφο 5.2 (Φαρμακοκινητικές ιδιότητες, Ειδικοί πληθυσμοί, Νεφρική δυσλειτουργία).

Ηπατική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με διαταραγμένη ηπατική λειτουργία, πρέπει να μειωθεί η δόση ή να παραταθεί το δοσολογικό μεσοδιάστημα. Η μέγιστη ημερήσια δόση δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 60 mg/kg/ημέρα (να μην υπερβαίνονται τα 2 g/ημέρα) στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• ενηλίκων που ζυγίζουν λιγότερο από 50 kg

• χρόνιας ή αντιρροπούμενης ενεργού ηπατοπάθειας, ιδιαίτερα σε εκείνους με ήπια έως μέτρια ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια

• συνδρόμου Gilbert (οικογενής υπερχολερυθριναιμία)

• χρόνιου αλκοολισμού

• χρόνιας πλημμελούς θρέψης (χαμηλά αποθέματα ηπατικής γλουταθειόνης)

• αφυδάτωσης Bλ. επίσης παράγραφο 5.2 (Φαρμακοκινητικές ιδιότητες, Ειδικοί πληθυσμοί, Ηπατική δυσλειτουργία).

Ηλικιωμένοι Συνήθως δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας σε ηλικιωμένους ασθενείς. Ωστόσο, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι συνακόλουθοι παράγοντες κινδύνου, ορισμένοι από τους οποίους εμφανίζονται πιο συχνά στους ηλικιωμένους και απαιτούν προσαρμογή της δόσης.

Bλ. επίσης παράγραφο 5.2 (Φαρμακοκινητικές ιδιότητες, Ειδικοί πληθυσμοί, Ηλικιωμένα άτομα).

4.3 Αντενδείξεις

 Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή στην υδροχλωρική προπακεταμόλη (προφάρμακο της παρακεταμόλης) ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

 Σοβαρή ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια ή μη αντιρροπούμενη ενεργός ηπατοπάθεια.

 Νεφρικές λιθιάσεις (μόνο τα αναβράζοντα δισκία).

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Για την αποφυγή του κινδύνου υπερδοσολογίας, ελέγξτε ότι τα άλλα χορηγούμενα φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των συνταγογραφούμενων και των μη συνταγογραφούμενων) δεν περιέχουν παρακεταμόλη (βλ. παράγραφο 4.5).

Η παρακεταμόλη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε περιπτώσεις:

 ηπατοκυτταρικής ανεπάρκειας, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου Gilbert (οικογενής υπερχολερυθριναιμία). Bλ. επίσης παραγράφους 4.2 και 5.2 (Φαρμακοκινητικές ιδιότητες, Ειδικοί πληθυσμοί, Ηπατική δυσλειτουργία).

 σοβαρής νεφρικής ανεπάρκειας (κάθαρση κρεατινίνης  30 mL/min). Bλ. επίσης παραγράφους 4.2 και 5.2 (Φαρμακοκινητικές ιδιότητες, Ειδικοί πληθυσμοί, Νεφρική δυσλειτουργία).

 ανεπάρκειας της αφυδρογονάσης της 6-φωσφορικής γλυκόζης (G6PD) (μπορεί να οδηγήσει σε αιμολυτική αναιμία).

 χρόνιου αλκοολισμού.

 ανορεξίας, βουλιμίας ή καχεξίας, νηστείας, χρόνιας πλημμελούς θρέψης (χαμηλά αποθέματα ηπατικής γλουταθειόνης).

 αφυδάτωσης, υποογκαιμίας.

 χορήγησης του φαρμάκου σε παιδιά. Απαιτείται προσοχή στα παιδιά, ώστε να μην υπερβαίνεται η συνιστώμενη δόση. Τα παιδιά είναι πιο ευαίσθητα σε περίπτωση υπερδοσολογίας.

 σε γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας (βλ. παράγραφο 4.6).

 χρόνιας λήψης του φαρμάκου ή λήψης υψηλών δόσεων, οπότε πρέπει να παρακολουθείται η ηπατική λειτουργία.

Δεν συνιστάται η κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Όταν τα αναλγητικά χρησιμοποιούνται μακροχρόνια (>3 μήνες) σε ασθενείς με χρόνιες κεφαλαλγίες, με χορήγηση κάθε δύο ημέρες ή συχνότερα, μπορεί να εμφανιστεί κεφαλαλγία ή να επιδεινωθεί. Η κεφαλαλγία που προκαλείται από υπερβολική χρήση αναλγητικών (κεφαλαλγία από κατάχρηση φαρμάκων) δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με αύξηση της δόσης. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η χρήση αναλγητικών θα πρέπει να διακόπτεται σε συνεννόηση με τον γιατρό.

Έχουν αναφερθεί περιστατικά μεταβολικής οξέωσης υψηλού χάσματος ανιόντων (HAGMA) λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης σε ασθενείς με σοβαρή ασθένεια όπως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και σήψη, ή υποσιτισμό και άλλες πηγές έλλειψης γλουταθειόνης (π.χ. χρόνιος αλκοολισμός) που έλαβαν θεραπεία με παρακεταμόλη σε θεραπευτική δόση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα ή συνδυασμό παρακεταμόλης και φλουκλοξακιλλίνης. Εάν υπάρχει υποψία HAGMA λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης, συνιστάται άμεση διακοπή της παρακεταμόλης και στενή παρακολούθηση. Η μέτρηση της ουροποιητικής 5-οξοπρολίνης μπορεί να είναι χρήσιμη για τον εντοπισμό της πυρογλουταμικής οξέωσης ως υποκείμενης αιτίας της HAGMA σε ασθενείς με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου.

Πληροφορίες σχετικά με τα έκδοχα Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 50 mg βενζοϊκού νατρίου (Ε211) σε κάθε αναβράζον δισκίο.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 197,2 mg νατρίου σε κάθε αναβράζον δισκίο, που ισοδυναμεί με 9,86% της συνιστώμενης από τον Π.Ο.Υ. μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής για έναν ενήλικα. Η μέγιστη ημερήσια δόση αυτού του προϊόντος ισοδυναμεί με 78,9% της συνιστώμενης από τον Π.Ο.Υ. μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης. Το DEPON 500 mg αναβράζοντα δισκία θεωρείται υψηλό σε νάτριο. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από όσους ακολουθούν δίαιτα πτωχή σε νάτριο.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 0,96 mg φρουκτόζης, 0,83 mg γλυκόζης και 0,28 mg σακχαρόζης σε κάθε αναβράζον δισκίο (ως συστατικά του βελτιωτικού γεύσης). Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας σε φρουκτόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης ή ανεπάρκεια σουκράσης- ισομαλτάσης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο. Η αθροιστική επίδραση της ταυτόχρονης χορήγησης προϊόντων που περιέχουν φρουκτόζη (ή σορβιτόλη) και της πρόσληψης φρουκτόζης (ή σορβιτόλης) με τη διατροφή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Μπορεί να είναι επιβλαβές στα δόντια.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 126 mg σορβιτόλης (Ε420) σε κάθε αναβράζον δισκίο. Ασθενείς με κληρονομική δυσανεξία στη φρουκτόζη (HFI) δεν πρέπει να πάρουν/να τους χορηγηθεί αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

Η αθροιστική επίδραση της ταυτόχρονης χορήγησης προϊόντων που περιέχουν σορβιτόλη (ή φρουκτόζη) και της πρόσληψης σορβιτόλης (ή φρουκτόζης) με τη διατροφή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

Η ποσότητα της σορβιτόλης που περιέχεται σε αυτό το προϊόν μπορεί να επηρεάσει τη βιοδιαθεσιμότητα άλλων από στόματος φαρμακευτικών προϊόντων που χορηγούνται ταυτόχρονα.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 100 mg βενζοϊκού νατρίου (Ε211) σε κάθε αναβράζον δισκίο.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 394 mg νατρίου σε κάθε αναβράζον δισκίο, που ισοδυναμεί με περίπου 20% της συνιστώμενης από τον Π.Ο.Υ. μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής για έναν ενήλικα. Η μέγιστη ημερήσια δόση αυτού του προϊόντος ισοδυναμεί με περίπου 80% της συνιστώμενης από τον Π.Ο.Υ. μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης. Το DEPON MAXIMUM 1 g αναβράζον δισκίο θεωρείται υψηλό σε νάτριο. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από όσους ακολουθούν δίαιτα πτωχή σε νάτριο.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 252 mg σορβιτόλης (Ε420) σε κάθε αναβράζον δισκίο. Ασθενείς με κληρονομική δυσανεξία στη φρουκτόζη (HFI) δεν πρέπει να πάρουν/να τους χορηγηθεί αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

Η αθροιστική επίδραση της ταυτόχρονης χορήγησης προϊόντων που περιέχουν σορβιτόλη (ή φρουκτόζη) και της πρόσληψη σορβιτόλης (ή φρουκτόζης) με τη διατροφή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

Η ποσότητα της σορβιτόλης που περιέχεται σε αυτό το προϊόν μπορεί να επηρεάσει τη βιοδιαθεσιμότητα άλλων από στόματος φαρμακευτικών προϊόντων που χορηγούνται ταυτόχρονα.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 1,93 mg φρουκτόζης, 1,65 mg γλυκόζης και 0,55 mg σακχαρόζης σε

κάθε αναβράζον δισκίο (ως συστατικά του βελτιωτικού γεύσης). Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας σε φρουκτόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης ή ανεπάρκεια σουκράσης- ισομαλτάσης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο. Η αθροιστική επίδραση της ταυτόχρονης χορήγησης προϊόντων που περιέχουν φρουκτόζη (ή σορβιτόλη) και της πρόσληψης φρουκτόζης (ή σορβιτόλης) με τη διατροφή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Μπορεί να είναι επιβλαβές στα δόντια.

DEPON MAXIMUM 1000 mg επικαλυμμένa με λεπτό υμένιο δισκίa Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

Αυτό το φάρμακο περιέχει γλυκόζη (από την επικάλυψη και από τη διασταυρούμενη νατριούχο καρμελλόζη).

Οι ασθενείς με σπάνια κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Αυτό το φάρμακο περιέχει σακχαρόζη (από τη διασταυρούμενη νατριούχο καρμελλόζη). Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη φρουκτόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης ή ανεπάρκεια σουκράσης-ισομαλτάσης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Αυτό το φάρμακο περιέχει 0,1 mg φρουκτόζης (από τη διασταυρούμενη νατριούχο καρμελλόζη) και 0,2 mg σορβιτόλης (από την επικάλυψη). Η αθροιστική επίδραση της ταυτόχρονης χορήγησης προϊόντων που περιέχουν φρουκτόζη ή σορβιτόλη και της πρόσληψης φρουκτόζης ή σορβιτόλης με τη διατροφή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Η ποσότητα της σορβιτόλης που περιέχεται σε αυτό το προϊόν μπορεί να επηρεάσει τη βιοδιαθεσιμότητα άλλων από στόματος φαρμακευτικών προϊόντων που χορηγούνται ταυτόχρονα.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 39,1 mg νατρίου σε κάθε διασπειρόμενο στο στόμα δισκίο, ισοδύναμο με 1,95% της συνιστώμενης από τον Π.Ο.Υ. μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής για έναν ενήλικα.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 30,5 mg σορβιτόλης (Ε420) σε κάθε διασπειρόμενο στο στόμα δισκίο.

Η αθροιστική επίδραση της ταυτόχρονης χορήγησης προϊόντων που περιέχουν σορβιτόλη (ή φρουκτόζη) και της πρόσληψης σορβιτόλης (ή φρουκτόζης) με τη διατροφή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

Η ποσότητα της σορβιτόλης που περιέχεται σε αυτό το προϊόν μπορεί να επηρεάσει τη βιοδιαθεσιμότητα άλλων από στόματος φαρμακευτικών προϊόντων που χορηγούνται ταυτόχρονα.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 4,8 mg ασπαρτάμης (πηγή φαινυλαλανίνης) σε κάθε διασπειρόμενο στο στόμα δισκίο, η οποία μπορεί να είναι επιβλαβής για ανθρώπους με φαινυλκετονουρία.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει γλυκόζη και σακχαρόζη (από το έκδοχο συμπιεστή σακχαρόζη). Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας σε φρουκτόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης- γαλακτόζης ή ανεπάρκεια σουκράσης-ισομαλτάσης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 25 mg βενζοϊκού νατρίου (E211) σε κάθε διασπειρόμενο στο στόμα δισκίο.

Αυτό το φάρμακο περιέχει ίχνη βενζυλικής αλκοόλης (από το βελτιωτικό γεύσης πορτοκάλι) σε κάθε διασπειρόμενο στο στόμα δισκίο. Η βενζυλική αλκοόλη μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά 5 ml, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 2.250 mg σακχαρόζης ανά 5 ml. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας σε γλυκόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης ή ανεπάρκεια σουκράσης- ισομαλτάσης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο. Μπορεί να είναι επιβλαβές στα δόντια.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 10 mg βενζοϊκού νατρίου (E211)ανά 5 ml.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει ίχνη βενζυλικής αλκοόλης (από το βελτιωτικό γεύσης αγριοκέρασο)

ανά 5 ml. Η βενζυλική αλκοόλη μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 0,2 mg αιθυλικής αλκοόλης (από το βελτιωτικό γεύσης αγριοκέρασο)

ανά 5 ml. Η ποσότητα ανά 5 ml αυτού του φαρμάκου είναι ισοδύναμη με λιγότερο από 1 ml μπίρας ή 1 ml κρασιού. Η μικρή ποσότητα της αλκοόλης σε αυτό το φάρμακο δεν θα έχει αξιοσημείωτες επιδράσεις.

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Η σαλικυλαμίδη ενδέχεται να παρατείνει τον χρόνο ημιζωής (t½) της αποβολής της παρακεταμόλης. Η χολεστυραμίνη μειώνει την απορρόφηση της παρακεταμόλης, ενώ η μετοκλοπραμίδη και η δομπεριδόνη αυξάνουν τον ρυθμό απορρόφησης της παρακεταμόλης.

Πρέπει να εφιστάται η προσοχή κατά την ταυτόχρονη λήψη φαρμάκων που είναι επαγωγείς των ηπατικών ενζύμων (π.χ. φαινοβαρβιτάλη, ισονιαζίδη, καρβαμαζεπίνη, ριφαμπικίνη, κλπ.) ή μπορεί να δράσουν ηπατοτοξικά (π.χ. ΜΣΑΦ, ιντερφερόνες), καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος ηπατικής βλάβης.

Ασθενείς που παίρνουν βαρβιτουρικά, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και αλκοόλ, μπορεί να εμφανίσουν διαταραχές μεταβολισμού υψηλών δόσεων παρακεταμόλης και να αυξηθεί ο χρόνος ημιζωής της στο πλάσμα.

Η προβενεσίδη μπορεί να προκαλέσει σχεδόν διπλάσια μείωση στην κάθαρση της παρακεταμόλης αναστέλλοντας τη σύζευξή της µε το γλυκουρονικό οξύ. Πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης της παρακεταμόλης όταν αυτή χορηγείται ταυτόχρονα με προβενεσίδη.

Σύγχρονη χορήγηση παρακεταμόλης με κουμαρίνες, συμπεριλαμβανομένης της βαρφαρίνης, μπορεί να οδηγήσει σε μικρές τροποποιήσεις των τιμών της Διεθνούς Ομαλοποιημένης Σχέσης (INR). Σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να διενεργείται αυξημένη παρακολούθηση των τιμών της Διεθνούς Ομαλοποιημένης Σχέσης (INR) κατά την περίοδο της ταυτόχρονης χρήσης καθώς και για μία εβδομάδα μετά τη διακοπή της θεραπείας με παρακεταμόλη.

Η παρακεταμόλη μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα της λαμοτριγίνης, εντούτοις η κλινική σημασία αυτού δεν είναι σαφής.

Η χρόνια κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει την ηπατοτοξικότητα της παρακεταμόλης σε περίπτωση υπερδοσολογίας.

Η ταυτόχρονη χορήγηση φαινυτοΐνης μπορεί να οδηγήσει στη μείωση της αποτελεσματικότητας της παρακεταμόλης και σε αυξημένο κίνδυνο ηπατοτοξικότητας. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με φαινυτοΐνη πρέπει να αποφεύγουν υψηλές και/ή χρόνιες δόσεις παρακεταμόλης. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για ενδείξεις ηπατοτοξικότητας.

Χρόνια λήψη αντιεπιληπτικών ή από του στόματος στεροειδικών αντισυλληπτικών επηρεάζει τα ηπατικά ένζυμα και μπορεί να εμποδίσει την επίτευξη θεραπευτικών επιπέδων στο πλάσμα αυξάνοντας τον μεταβολισμό πρώτης διόδου ή την αποβολή.

Εργαστηριακές εξετάσεις: Η παρακεταμόλη μπορεί να δώσει ψευδή αποτελέσματα ουρικού οξέος στο αίμα με τη μέθοδο του φωσφοβολφραμικού οξέος και της γλυκόζης με τη μέθοδο οξειδάσης-υπεροξειδάσης.

Φλουκλοξακιλλίνη: Θα πρέπει να δίδεται προσοχή όταν η παρακεταμόλη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με τη φλουκλοξακιλλίνη, καθώς η ταυτόχρονη πρόσληψη έχει συσχετιστεί με μεταβολική οξέωση υψηλού χάσματος ανιόντων λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης, ειδικά σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου (βλ.

παράγραφο 4.4).

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Η κλινική εμπειρία με τη χρήση της παρακεταμόλης κατά τη διάρκεια της κύησης και της γαλουχίας είναι περιορισμένη.

Κύηση Ένας μεγάλος αριθμός δεδομένων από εγκύους δεν υποδεικνύει ούτε δυσμορφική ούτε εμβρυϊκή/νεογνική τοξικότητα. Από επιδημιολογικές μελέτες σχετικά με τη νευροανάπτυξη των παιδιών που έχουν εκτεθεί σε παρακεταμόλη εντός της μήτρας δεν προκύπτουν αδιαμφισβήτητα δεδομένα.

Αν η χρήση της παρακεταμόλης κριθεί κλινικά απαραίτητη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της κύησης, ωστόσο, πρέπει να χρησιμοποιείται η μικρότερη αποτελεσματική δόση για το μικρότερο δυνατό

χρονικό διάστημα και με τη μικρότερη δυνατή συχνότητα.

Θηλασμός Η παρακεταμόλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα και έχει ανιχνευτεί σε συγκεντρώσεις με αναλογία 1:1 συγκριτικά με αυτές του πλάσματος. Έχει αναφερθεί εξάνθημα σε θηλάζοντα βρέφη. Ωστόσο, η παρακεταμόλη θεωρείται συμβατή με τον θηλασμό. Εντούτοις, πρέπει να εφιστάται η προσοχή κατά τη χορήγηση του DEPON σε θηλάζουσες γυναίκες.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Δεν έχει αναφερθεί τέτοια επίδραση.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Στις θεραπευτικές δόσεις στερείται σχεδόν ανεπιθύμητων ενεργειών.

Σπάνια εμφανίζονται αντιδράσεις υπερευαισθησίας, που εκδηλώνονται με δερματικό εξάνθημα ή ερυθρότητα, οπότε απαιτείται διακοπή της θεραπείας. Κατά τη χρόνια λήψη ή τη λήψη υψηλών δόσεων αναφέρονται ήπια γαστρικά ενοχλήματα, αιμολυτική αναιμία, ακοκκιοκυτταραιμία, μεθαιμοσφαιριναιμία, δερματικά εξανθήματα, κνίδωση, πυρετός, υπογλυκαιμία, διέγερση του ΚΝΣ ή υπνηλία, θρομβοκυτοπενική πορφύρα.

Παρατεταμένη λήψη υψηλών δόσεων μπορεί να προκαλέσει νεφροπάθεια και σπανίως παγκρεατίτιδα.

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης μετά την κυκλοφορία του προϊόντος, αλλά η συχνότητα εμφάνισης δεν είναι γνωστή.

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις

Η παρακεταμόλη μπορεί να προκαλέσει σοβαρές δερματικές αντιδράσεις που μπορεί να είναι θανατηφόρες, όπως οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση, σύνδρομο Stevens-Johnson και τοξική επιδερµική νεκρόλυση. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για τα σημεία της σοβαρής δερματικής αντίδρασης και η χρήση του φαρμάκου πρέπει να διακόπτεται στην πρώτη εμφάνιση δερματικού εξανθήματος ή οποιουδήποτε άλλου σημείου υπερευαισθησίας.

Μεταβολική οξέωση υψηλού χάσματος ανιόντων Έχουν διαπιστωθεί περιστατικά μεταβολικής οξέωσης υψηλού χάσματος ανιόντων λόγω πυρογλουταμικής οξέωσης σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου που χρησιμοποιούν παρακεταμόλη (βλ. παράγραφο 4.4). Η πυρογλουταμική οξέωση ενδέχεται να εμφανιστεί ως συνέπεια των χαμηλών επιπέδων γλουταθειόνης στους εν λόγω ασθενείς.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:

Ελλάδα Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337 Ιστότοπος: http://www.eof.gr http://www.kitrinikarta.gr Κύπρος Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας CY-1475 Λευκωσία Τηλ: +357 22608607 Φαξ: + 357 22608669 Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs

4.9 Υπερδοσολογία

Η υπερδοσολογία μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας ακούσιας ή εκούσιας λήψης μεγάλης ποσότητας παρακεταμόλης ή παρατεταμένης λήψης υψηλών δόσεων. Οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ σοβαρές. Η υπερδοσολογία με πρόσληψη μεγάλης ποσότητας παρακεταμόλης (7,5 g ή περισσότερο σε ενήλικες ή 140 mg/kg σωματικού βάρους σε παιδιά), προκαλεί κυτταρολυτική ηπατίτιδα πιθανή να επάγει ολική και μη αναστρέψιμη νέκρωση, με αποτέλεσμα ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια, μεταβολική οξέωση (που μπορεί να προέρχεται από το γαλακτικό οξύ ή το πυρογλουταμικό οξύ σε ορισμένες περιπτώσεις) και εγκεφαλοπάθεια που μπορεί να οδηγήσει σε κώμα και θάνατο.

Τα συμπτώματα της υπερδοσολογίας εμφανίζονται εντός 24 ωρών και εξελίσσονται σε βαρύτητα.

Περιλαμβάνουν ναυτία, εμέτους, υπεριδρωσία, λήθαργο, κοιλιακό άλγος. Τα κλινικά συμπτώματα ηπατικής βλάβης είναι συνήθως εμφανή αρχικά μετά από 1 έως 2 ημέρες και συνήθως φθάνουν στο μέγιστο της βαρύτητάς τους στις 3 με 4 ημέρες από τη λήψη. Μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα ηπατική ανεπάρκεια με εγκεφαλοπάθεια, κώμα και θάνατο. Μπορεί επίσης να εμφανισθεί, οίδημα εγκεφάλου, αιμορραγία, υπογλυκαιμία, υπόταση, λοίμωξη και νεφρική ανεπάρκεια.

Εργαστηριακώς εμφανίζεται υπερτρανσαμινασαιμία, υπερχολερυθριναιμία, γαλακτική αφυδρογονάση και παράταση χρόνου προθρομβίνης με μειωμένα επίπεδα που μπορεί να εμφανισθούν 12 έως 48 ώρες ακολούθως της πρόσληψης, που αποτελεί αξιόπιστο δείκτη της εξέλιξης της ηπατικής λειτουργίας και πρέπει να παρακολουθείται τακτικά. Ηπατικές δοκιμασίες πρέπει να διεξάγονται κατά την έναρξη της θεραπείας και να επαναλαμβάνονται κάθε 24 ώρες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ηπατικές τρανσαμινάσες επιστρέφουν στα φυσιολογικά επίπεδα σε 1 έως 2 εβδομάδες με πλήρη αποκατάσταση της λειτουργίας του ήπατος.

Εντούτοις, σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να είναι αναγκαία η μεταμόσχευση ήπατος. Μπορεί να εμφανισθεί οξεία νεφρική ανεπάρκεια από οξεία σωληναριακή νέκρωση, ακόμη και χωρίς την ύπαρξη ηπατικής βλάβης ή μεταβολικής οξέωσης. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί βλάβες του μυοκαρδίου, διάχυτη ενδαγγειακή πήξη και σπάνιες περιπτώσεις οξείας παγκρεατίτιδας.

Υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης, ιδιαίτερα σε ασθενείς με ηπατική νόσο, σε περιπτώσεις χρόνιου αλκοολισμού, σε ασθενείς με χρόνια πλημμελή θρέψη και σε ασθενείς που λαμβάνουν επαγωγείς ενζύμων. Η υπερδοσολογία μπορεί να είναι θανατηφόρα, ιδιαίτερα σε αυτές τις περιπτώσεις.

Η τοξικότητα της παρακεταμόλης οφείλεται στην παραγωγή ενός εκ των μεταβολιτών της, της Ν-ακετυλ-π- βενζοκινονεϊμίνης (NABQI), η οποία αδρανοποιείται με σύνδεση με γλουταθειόνη και αποβάλλεται συζευγμένη με μερκαπτοπουρίνη και κυστεΐνη. Στις περιπτώσεις υπερδοσολογίας, τα αποθέματα της γλουταθειόνης εξαντλούνται και η ελεύθερη NABQI ενώνεται με θειοϋδρυλικές ομάδες στα ηπατοκύτταρα, τα οποία έτσι καταστρέφονται.

Ουσίες οι οποίες επανορθώνουν τα αποθέματα της γλουταθειόνης, όπως η ακετυλοκυστεΐνη και η μεθειονίνη, χρησιμοποιούνται ως αντίδοτα στη δηλητηρίαση από παρακεταμόλη. Η Ν-ακετυλοκυστεΐνη (NAC) μπορεί να δώσει κάποιου βαθμού προστασία ακόμα και μετά από 16 ώρες.

Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας πρέπει να γίνεται αμέσως και στο νοσοκομείο. Η γαστρική πλύση όταν εκτελείται εντός 2 ωρών από της λήψεως απομακρύνει εκ του στομάχου τα υπολείμματα του φαρμάκου. Η χορήγηση ενεργού άνθρακα εμποδίζει την απορρόφηση της παρακεταμόλης από το έντερο. Η εφαρμογή γενικών μέτρων υποστήριξης είναι απαραίτητη. Η χορήγηση του αντιδότου αρχίζει αμέσως, εφόσον η ληφθείσα δόση είναι πάνω από 125 mg/kg σωματικού βάρους για τους ενήλικες και πάνω από 200 mg/kg σωματικού βάρους για τα παιδιά και η συνέχισή της εξαρτάται από τα αποτελέσματα των μετρήσεων των επιπέδων της παρακεταμόλης στο πλάσμα.

Πριν την έναρξη της θεραπείας, πάρτε δείγμα αίματος για τον προσδιορισμό της παρακεταμόλης στο πλάσμα, όσο το δυνατόν συντομότερα. H μέτρηση των επιπέδων πρέπει να γίνεται 4 ώρες μετά τη λήψη και να έχει γίνει εντός 16 ωρών μετά τη χρήση. Οι τιμές των επιπέδων της παρακεταμόλης στο πλάσμα του ασθενούς συγκρίνονται με ένα προτυποποιημένο νομόγραμμα των επιπέδων προς τον χρόνο από της λήψεως (βλ.

σχήμα). Η χορήγηση του αντιδότου χρειάζεται εάν τα επίπεδα του ασθενούς είναι πάνω από την γραμμή κινδύνου. Γενικώς θεωρείται ότι η εφάπαξ λήψη άνω των 10 g παρακεταμόλης μπορεί να προκαλέσει κλινικώς έκδηλη ηπατοκυτταρική βλάβη. Βαριά θανατηφόρα βλάβη συνήθως επέρχεται με τη λήψη άνω των 25 g. Οι συγκεντρώσεις της παρακεταμόλης στο πλάσμα σχετίζονται με τη σοβαρότητα της ηπατικής βλάβης.

Επίπεδα άνω των 300 μg/ml 4 ώρες μετά τη λήψη είναι ενδεικτικά ανάπτυξης σοβαρής βλάβης. Επίπεδα κάτω των 150 μg/ml σημαίνουν ότι η ανάπτυξη ηπατοκυτταρικής βλάβης είναι απίθανη. Η ακετυλοκυστεΐνη χορηγείται από του στόματος ή ενδοφλεβίως. Παρά το ότι είναι πιο αποτελεσματική όταν η χορήγησή της αρχίζει εντός 8 ωρών από της λήψεως, πρέπει να χορηγείται ακόμη και αν έχουν παρέλθει 24 ώρες από τη λήψη.

Ενδοφλεβίως χορηγούνται αρχικώς 150 mg/kg σωματικού βάρους διαλυμένα σε 200 ml γλυκόζης 5% σε έγχυση 15-20 λεπτών, ακολουθούμενα από έγχυση 50 mg/kg σωματικού βάρους σε 500 ml γλυκόζης 5% τις επόμενες 4 ώρες και μετά 100 mg/kg σωματικού βάρους σε 1000 ml γλυκόζης 5% για τις επόμενες 16 ώρες.

Συνολικός χρόνος χορήγησης 20 ώρες.

Εάν εμφανισθεί αναφυλακτική αντίδραση αντιμετωπίζεται με αντιισταμινικά και η χορήγηση της ακετυλοκυστεΐνης μπορεί να συνεχισθεί με χαμηλότερο ρυθμό.

Από του στόματος χορηγούνται αρχικώς 140 mg/kg σωματικού βάρους και εν συνεχεία 70 mg/kg σωματικού βάρους κάθε 4 ώρες για 17 φορές.

Η μεθειονίνη πρέπει να χορηγείται το αργότερο 10 ώρες μετά τη λήψη, διαφορετικά η αποτελεσματικότητά της μειώνεται. Χορηγούνται από του στόματος 2,5 g κάθε 4 ώρες και για 4 φορές.

Εάν τα εν τω μεταξύ μετρηθέντα επίπεδα της παρακεταμόλης είναι κάτω από το όριο κινδύνου, διακόπτεται η χορήγηση του αντιδότου.

Η αποτυχία της αγωγής με αντίδοτα είναι ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος.

Συγκεντρώσεις της παρακεταμόλης στο πλάσμα 4000 Αρχή του νομογράμματος 500 Κατώτερο όριο πιθανού κινδύνου 3000 Κατώτερο όριο υψηλού κινδύνου 2000 300 1300 200 1000 30 5 μmol/L μg/ml 4 8 12 16 20 24 28 Ώρες μετά τη λήψη Κατά RUMACK MATTHEW νομόγραμμα προσδιορισμού του κινδύνου ηπατοκυτταρικής βλάβης σύμφωνα με τις συγκεντρώσεις της παρακεταμόλης στο πλάσμα. Ισχύει μόνο για εφάπαξ λήψη παρακεταμόλης. Για τα άτομα υψηλού κινδύνου, ο κίνδυνος αρχίζει ήδη από τη συνεχή γραμμή.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αναλγητικά και αντιπυρετικά, κωδικός ATC: N02BE01.

Η παρακεταμόλη αποτελεί τον κύριο ενεργό μεταβολίτη της φαινακετίνης, αλλά στερείται των ανεπιθύμητων ενεργειών της. Έχει αναλγητικές και αντιπυρετικές ιδιότητες παρόμοιες με αυτές του ακετυλοσαλικυλικού οξέος και ασθενείς αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Είναι ασθενής αναστολέας της βιοσύνθεσης των προσταγλανδινών, αν και υπάρχουν ενδείξεις ότι είναι πιο αποτελεσματική κατά των ενζύμων του ΚΝΣ από αυτά της περιφέρειας. Η αντιπυρετική της δράση οφείλεται σε άμεση επίδραση στα υποθαλαμικά θερμορρυθμιστικά κέντρα. Ο μηχανισμός της αναλγητικής δράσης της δεν είναι γνωστός και μπορεί να σχετίζεται με κεντρικές και περιφερικές δράσεις.

Εφάπαξ ή επαναλαμβανόμενη δοσολογία δεν επιδρά στο καρδιαγγειακό ή στο αναπνευστικό σύστημα. Σε αντίθεση με το ακετυλοσαλικυλικό οξύ, η παρακεταμόλη δεν επηρεάζει τον χρόνο προθρομβίνης, δεν έχει αντιαιμοπεταλιακή δράση και δεν προκαλεί εξελκώσεις στον γαστρεντερικό σωλήνα. Η αντιφλεγμονώδης δράση της είναι ακόμη υπό έρευνα.

Σε μια τυχαιοποιημένη συγκριτική κλινική μελέτη που περιλάμβανε 242 ενήλικες ασθενείς (60 ασθενείς έλαβαν μια εφάπαξ δόση 1000 mg παρακεταμόλης σε αναβράζουσα μορφή, 60 ασθενείς έλαβαν μια εφάπαξ δόση 1000 mg παρακεταμόλης σε μη αναβράζουσα μορφή, 62 ασθενείς έλαβαν αντίστοιχο εικονικό φάρμακο σε αναβράζουσα μορφή, 60 ασθενείς έλαβαν αντίστοιχο εικονικό φάρμακο σε μη αναβράζουσα μορφή) με

πόνο μετά από χειρουργική εξαγωγή δοντιού, ο διάμεσος χρόνος έως την έναρξη της αναλγησίας ήταν σημαντικά μικρότερος με την αναβράζουσα μορφή παρακεταμόλης σε σύγκριση με τη μη αναβράζουσα μορφή (0,34 h (δηλ. 20 min) [0,33 – 0,58 h] έναντι 0,75 h (δηλ. 45 min) [0,50 – 0,75 h], p=0,0081). Η ανοχή ήταν παρόμοια μεταξύ της αναβράζουσας μορφής παρακεταμόλης και της μη αναβράζουσας μορφής.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση Η απορρόφηση της παρακεταμόλης όταν χορηγείται από το στόμα είναι ταχεία και πλήρης. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε 10-60 λεπτά μετά την από του στόματος πρόσληψη.

Η απορρόφηση της παρακεταμόλης από το ορθό γίνεται πιο αργά από ό,τι μέσω της στοματικής οδού. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε περίπου 2 έως 4 ώρες μετά τη χορήγηση από το ορθό.

Κατανομή Η παρακεταμόλη κατανέμεται ταχέως σε όλους τους ιστούς. Στους ενήλικες, ο όγκος κατανομής της παρακεταμόλης είναι περίπου 1 έως 2 l/kg και στα παιδιά κυμαίνεται από 0,7 έως 1,0 l/kg. Οι συγκεντρώσεις στο αίμα, στο πλάσμα και στον σίελο είναι συγκρίσιμες. Οι συνηθισμένες αναλγητικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα είναι 5-20 μg/ml. Έχει βρεθεί ότι υπάρχει καλή συγγένεια μεταξύ της συγκέντρωσής της στο πλάσμα και στο αναλγητικό αποτέλεσμά της. Η σύνδεσή της με τις πρωτεΐνες του πλάσματος κυμαίνεται μεταξύ 20% και 50% σε τοξικές συγκεντρώσεις. Διαπερνά τον πλακούντα και απεκκρίνεται στο γάλα. Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες πλάσματος είναι μικρή.

Βιομετασχηματισμός Η παρακεταμόλη μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ. Περίπου 4% μεταβολίζεται μέσω των κυτοχρωμάτων του ήπατος Ρ-450 και οξειδώνεται σε έναν τοξικό μεταβολίτη, ο οποίος αποτοξινώνεται με εκλεκτική σύνδεση με την ηπατική γλουταθειόνη και αποβάλλεται στα ούρα συνδεδεμένoς με κυστεΐνη και μερκαπτουρικό οξύ. Οι δύο πιο σημαντικές οδοί μεταβολισμού είναι η σύζευξη για τον σχηματισμό γλυκουρονιδίων και θειικών ενώσεων, με τη μορφή των οποίων αποβάλλεται στα ούρα. Αυτός ο δεύτερος τρόπος κορέννυται ταχέως αν χορηγούνται δόσεις μεγαλύτερες από τις θεραπευτικές.

Ελάχιστη ποσότητα μεταβολίζεται μέσω των πολλαπλής λειτουργίας οξειδασών του ήπατος και των νεφρών προς τον υδροξυλιωμένο μεταβολίτη Ν-ακετυλ-π-βενζοκινονεϊμίνη (NABQI) που είναι τοξικός για τα κύτταρα, αλλά υπό τις συνιστώμενες δόσεις αδρανοποιείται από τη γλουταθειόνη και αποβάλλεται συζευγμένος με μερκαπτοπουρίνη και κυστεΐνη. Η μέση τιμή του χρόνου ημιζωής κατά την απέκκριση είναι 1-4 ώρες.

Αποβολή Οι μεταβολίτες της παρακεταμόλης αποβάλλονται κυρίως με τα ούρα. Στους ενήλικες, το 90% της προσληφθείσας δόσης αποβάλλεται σε 24 ώρες μέσω των νεφρών κυρίως ως γλυκουρονίδια (κατά προσέγγιση 60%) και ως θειικά παράγωγα σύζευξης (κατά προσέγγιση 30%). Λιγότερο από 5% αποβάλλεται αμετάβλητο.

Ο χρόνος ημιζωής στο πλάσμα είναι περίπου 2 ώρες.

Ειδικοί πληθυσμοί Νεφρική δυσλειτουργία Σε περίπτωση κάθαρσης κρεατινίνης < 10 ml/min, η αποβολή της παρακεταμόλης και των μεταβολιτών της επιβραδύνεται. Για το γλυκουρονίδιο και τα θειικά παράγωγα σύζευξης, ο ρυθμός αποβολής είναι βραδύτερος σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία σε σύγκριση με υγιή άτομα. Το ελάχιστο διάστημα μεταξύ κάθε χορήγησης είναι 6 ή 8 ώρες, όταν χορηγείται παρακεταμόλη σε αυτούς τους ασθενείς (βλ.

παράγραφο 4.2).

Ηπατική δυσλειτουργία Δεν υπάρχει καμία αντένδειξη για τη χρήση της παρακεταμόλης σε θεραπευτικές δόσεις σε ασθενείς με χρόνια σταθερή ηπατική νόσο. Ορισμένες κλινικές δοκιμές έχουν καταδείξει έναν μετρίως επηρεασμένο μεταβολισμό της παρακεταμόλης σε ασθενείς με χρόνια ηπατική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένων της αλκοολικής κίρρωσης, όπως φαίνεται από τις αυξημένες συγκεντρώσεις παρακεταμόλης στο πλάσμα και τον μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής της αποβολής. Στις αναφορές αυτές, ο αυξημένος χρόνος ημιζωής της παρακεταμόλης στο

πλάσμα συσχετίστηκε με τη μειωμένη ικανότητα μεταβολισμού της παρακεταμόλης στο ήπαρ. Κατά συνέπεια, η παρακεταμόλη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία και αντενδείκνυται όταν υπάρχει μη αντιρροπούμενη ενεργή νόσος, ιδιαίτερα αλκοολική ηπατίτιδα, εξαιτίας της επαγωγής του CYP 2Ε1, η οποία οδηγεί σε αυξημένο σχηματισμό του ηπατοτοξικού μεταβολίτη της παρακεταμόλης.

Ηλικιωμένα άτομα Η φαρμακοκινητική, η ικανότητα σύνδεσης και ο μεταβολισμός της παρακεταμόλης μεταβάλλονται ελαφρά ή και καθόλου σε ηλικιωμένα άτομα. Δεν απαιτείται συνήθως προσαρμογή της δόσης για αυτόν τον πληθυσμό.

Νεογνά, βρέφη και παιδιά Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι της παρακεταμόλης που παρατηρήθηκαν σε βρέφη και παιδιά είναι παρόμοιες με εκείνες που παρατηρήθηκαν σε ενήλικες, εκτός από τον χρόνο ημιζωής πλάσματος, που είναι λίγο βραχύτερος (περίπου 2 ώρες) από εκείνον των ενηλίκων. Στα νεογνά, ο χρόνος ημιζωής είναι μεγαλύτερος από εκείνον των βρεφών (περίπου 3,5 ώρες).

Νεογνά, βρέφη και παιδιά ηλικίας έως 10 ετών απεκκρίνουν σημαντικά λιγότερα γλυκουρονίδια και περισσότερα συζευγμένα θειικά σε σχέση με τους ενήλικες. Η συνολική απέκκριση της παρακεταμόλης και των μεταβολιτών της είναι η ίδια για όλες τις ηλικίες.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Δεν υπάρχουν συμβατικές μελέτες για την αξιολόγηση της τοξικότητας στην αναπαραγωγή και την ανάπτυξη με τη χρήση των ισχυόντων αποδεκτών προτύπων.

Έχουν αξιολογηθεί οι επιδράσεις της παρακεταμόλης στη δίαιτα αρουραίων και ποντικών σε 0, 600, 3000 και 6000 ppm επί 2 έτη. Δεν υπήρξε ένδειξη καρκινογόνου δράσης της παρακεταμόλης σε αρσενικούς αρουραίους, καθώς και σε αρσενικούς και θηλυκούς ποντικούς. Διφορούμενες ενδείξεις καρκινογόνου δράσης σημειώθηκαν σε θηλυκούς αρουραίους λόγω αυξημένης επίπτωσης μονοπύρηνης κυτταρικής λευχαιμίας.

Η συγκριτική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τη γονοτοξική και καρκινογόνο δράση της παρακεταμόλης έδειξε ότι οι γονοτοξικές επιδράσεις της παρακεταμόλης εμφανίζονται μόνο σε δοσολογίες άνω του συνιστώμενου εύρους, με αποτέλεσμα σοβαρές τοξικές επιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της έντονης τοξικότητας στο ήπαρ και στον μυελό των οστών. Στις θεραπευτικές δόσεις της παρακεταμόλης δεν υπερβαίνεται το όριο για την πρόκληση γονοτοξικότητας. Οι μελέτες σε ζώα δεν υπέδειξαν δυναμικό καρκινογένεσης σε μη ηπατοτοξικά επίπεδα δοσολογίας. Έχουν παρατηρηθεί ογκογόνες επιδράσεις της παρακεταμόλης σε παλαιότερες μελέτες, μόνον μετά από χορήγηση πολύ υψηλών, κυτταροτοξικών δόσεων.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

DEPON 500 mg δισκία Προζελατινοποιημένο άμυλο αραβοσίτου Πολυβιδόνη Στεατικό οξύ DEPON 500 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Προζελατινοποιημένο άμυλο αραβοσίτου Πολυβιδόνη Στεατικό οξύ Επικάλυψη: Opadry II white, κεκαθαρμένο ύδωρ Σύνθεση Opadry II: πολυβινυλική αλκοόλη μερικώς υδρολυμένη, διοξείδιο του τιτανίου (Ε171), πολυαιθυλενογλυκόλη, κεκαθαρμένος τάλκης, κίτρινο διοξείδιο του σιδήρου (Ε172), κίτρινο της κινολίνης (Ε104).

DEPON MAXIMUM 1000 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

Υδροξυπροπυλοκυτταρίνη Διασταυρούμενη νατριούχος καρμελλόζη (περιέχει γλυκόζη, φρουκτόζη και σακχαρόζη)

Κολλοειδές διοξείδιο του πυριτίου Γλυκερόλη (ως glycerol dibehenate)

Στεατικό μαγνήσιο Επικάλυψη: Υπρομελλόζη, πολυδεξτρόζη, ανθρακικό ασβέστιο, τριγλυκερίδια μέσης αλύσου (περιέχει επίσης σορβιτόλη και γλυκόζη)

Κιτρικό οξύ Ανθρακικό νάτριο Όξινο ανθρακικό νάτριο Κόνις σορβιτόλης (E420)

Νατριούχος σακχαρίνη Δοκουσικό νάτριο Πολυβιδόνη Βενζοϊκό νάτριο (Ε211)

Βελτιωτικό γεύσης γκρέιπφρουτ/πορτοκάλι (περιέχει φρουκτόζη, γλυκόζη, σακχαρόζη)

Κιτρικό οξύ Aνθρακικό νάτριο Όξινο ανθρακικό νάτριο Σορβιτόλη (Ε420)

Νατριούχος σακχαρίνη Δοκουσικό νάτριο Πολυβιδόνη Βενζοϊκό νάτριο (Ε211)

Βελτιωτικό γεύσης γκρέιπφρουτ/πορτοκάλι (περιέχει φρουκτόζη, γλυκόζη, σακχαρόζη)

Κιτρικό οξύ Όξινο ανθρακικό νάτριο Σορβιτόλη (Ε420)

Ανθρακικό νάτριο Συμπιεστή σακχαρόζη (περιέχει γλυκόζη και σακχαρόζη)

Κροσποβιδόνη Βενζοϊκό νάτριο (Ε211)

Βελτιωτικό γεύσης πορτοκάλι (περιέχει ίχνη βενζυλικής αλκοόλης)

Ασπαρτάμη (Ε951)

Καλιούχος ακεσουλφάμη DEPON 200 mg & 600 mg υπόθετα Ημισυνθετικά γλυκερίδια Σακχαρόζη Πολυαιθυλενογλυκόλη 1450 Κιτρικό οξύ Βενζοϊκό νάτριο (E211)

Χλωριούχο νάτριο Διϋδρικό κιτρικό νάτριο Βελτιωτικό γεύσης αγριοκέρασο (περιέχει αιθυλική αλκοόλη και ίχνη βενζυλικής αλκοόλης)

Βουτυλοϋδροξυανισόλη Κεκαθαρμένο ύδωρ

6.2 Ασυμβατότητες

Καμία γνωστή.

6.3 Διάρκεια ζωής

 DEPON 500 mg δισκία: 60 μήνες  DEPON 500 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: 36 μήνες  DEPON MAXIMUM 1000 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: 36 μήνες  DEPON 500 mg αναβράζοντα δισκία: 36 μήνες  DEPON MAXIMUM 1 g αναβράζοντα δισκία: 36 μήνες  DEPON ODIS 500 mg διασπειρόμενα στο στόμα δισκία: 36 μήνες  DEPON 200 mg και 600 mg υπόθετα: 36 μήνες  DEPON 120 mg/5 ml σιρόπι: 18 μήνες

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

DEPON 500 mg δισκία, DEPON 500 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία, DEPON ODIS 500 mg διασπειρόμενα στο στόμα δισκία, DEPON 200 mg και 600 mg υπόθετα: Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25 C.

DEPON 500 mg αναβράζοντα δισκία και DEPON MAXIMUM 1000 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: Δεν απαιτούνται ιδιαίτερες συνθήκες θερμοκρασίας για τη φύλαξή τους.

DEPON MAXIMUM 1g αναβράζοντα δισκία: Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία.

DEPON 120 mg/5 ml σιρόπι: Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30 C.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

 DEPON 500 mg δισκία: κουτί με 20 δισκία σε κυψέλες (αλουμίνιο/PVC).

 DEPON 500 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: κουτί με 16 ή 20 δισκία σε κυψέλες.

 DEPON MAXIMUM 1000 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: κουτί με 8 δισκία σε κυψέλες (αλουμίνιο/PVC).

 DEPON 500 mg αναβράζοντα δισκία: κουτί με 10 δισκία σε 1 σωληνάριο (πολυπροπυλενίου) με πώμα (πολυαιθυλενίου) ή κουτί με 20 δισκία (10 δισκία σε 2 σωληνάρια).

 DEPON MAXIMUM 1 g αναβράζοντα δισκία: κουτί με 8 δισκία σε σωληνάριο (πολυπροπυλενίου) με πώμα (πολυαιθυλενίου) που περιέχει αφυγραντικό ή κουτί με 8 δισκία σε ταινία.

 DEPON ODIS 500 mg διασπειρόμενα στο στόμα δισκία: κουτί που περιέχει 2 σωληνάρια με 8 δισκία το καθένα (16 δισκία) ή κουτί που περιέχει 1 σωληνάριο με 8 δισκία ή 1 σωληνάριο με 10 δισκία ή 10 σωληνάρια με 10 δισκία (100 δισκία). Σωληνάριο πολυπροπυλενίου με πώμα πολυαιθυλενίου που περιέχει αφυγραντικό.

 DEPON 200 mg και 600 mg υπόθετα: κουτί με 6 υπόθετα σε ταινία (αλουμινίου).

 DEPON 120 mg/5 ml σιρόπι: γυάλινη σκουρόχρωμη φιάλη των 120 ml ή 150 ml.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Ελλάδα UPSA SAS

3 rue Joseph Monier 92500 Rueil-Malmaison Γαλλία Τοπικός Αντιπρόσωπος ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.

Οδός Τατοΐου Οδός Βαρυμπόμπης 8, 14671 Ν. Ερυθραία, Κηφισιά Τηλ.: 210 8009111 Διανέμεται από τη ΒΙΑΝ Α.Ε.

Τηλ.: 210 9882947

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

38698/01-07-2020 DEPON MAXIMUM 1000 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: 79893/18-07-2022

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

06-02-2007 DEPON MAXIMUM 1000 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία:18-07-2022

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ