1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Dulcoflex πόσιμες σταγόνες, διάλυμα 7,5 mg / mL
2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
4,4’-(2-pyridil-methylene)-diphenol-bis(hydrogensulfate-ester)disodium salt (=Sodium Picosulphate, πικοθειϊκό νάτριο)
1 mL (=15 σταγόνες) περιέχει 7,5 mg πικοθειϊκού νατρίου Έκδοχα με γνωστή δράση:
Το Dulcoflex 7,5 mg/mL περιέχει 643,7 mg σορβιτόλης και 2 mg βενζοϊκού νατρίου σε κάθε mL πόσιμου διαλύματος.
Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.
3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Πόσιμες σταγόνες, διάλυμα 15 mL ή 30 mL
4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
4.1. Θεραπευτικές ενδείξεις
Για χορήγηση επί βραχύ χρονικό διάστημα σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας.
Για άλλη χρήση εκτός της βραχείας χορήγησης ή για διαγνωστικούς σκοπούς πριν από εγχείρηση ή ακτινολογική εξέταση, η χορήγηση πικοθειϊκού νατρίου θα πρέπει να γίνεται υπό ιατρική παρακολούθηση.
4.2. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
Δοσολογία Ενήλικες: 5-10 mg (10-20 σταγόνες διαλύματος) την ημέρα, κατά προτίμηση το βράδυ Παιδιά μόνο σε απόλυτη ένδειξη: 4 - 5 ετών 2,5 mg (5 σταγόνες διαλύματος) την ημέρα 6-12 ετών 2,5-5 mg (5-10 σταγόνες διαλύματος)
την ημέρα Παιδιατρικός πληθυσμός Τα παιδιά 4-12 ετών θα πρέπει να λαμβάνουν το Dulcoflex μόνο με ιατρική συνταγή (βλ.
παράγραφο 4.4). Το Dulcoflex αντενδείκνυται σε παιδιά κάτω των 4 ετών (βλ. παράγραφο 4.3).
Τρόπος χορήγησης Το φάρμακο πρέπει να λαμβάνεται το βράδυ ώστε να προκαλεί κένωση το επόμενο πρωί.
Συνιστάται να ξεκινήσετε με τη χαμηλότερη δόση. Η δόση μπορεί να ρυθμίζεται μέχρι τη μέγιστη συνιστώμενη δόση για την παραγωγή τακτικών κενώσεων.
Δεν πρέπει να υπερβαίνεται η μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση.
4.3. Αντενδείξεις
Το πικοθειικό νάτριο δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με:
• Ειλεό ή εντερική απόφραξη
• Σοβαρές επώδυνες και/ή εμπύρετες οξείες κοιλιακές καταστάσεις (π.χ.
σκωληκοειδίτιδα) που ενδεχομένως συνδέονται με ναυτία και έμετο
• Οξείες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου
• Καταστάσεις σοβαρής αφυδάτωσης
• Γνωστή υπερευαισθησία στο πικοθειϊκό νάτριο ή σε οποιοδήποτε συστατικό του προϊόντος που αναφέρεται στην παράγραφο 6.1.
• Σπάνιες κληρονομικές καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να είναι μη συμβατές με κάποιο έκδοχο του ιδιοσκευάσματος (βλ. παράγραφο 4.4 «Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση»).
• Το Dulcoflex δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά κάτω των 4 ετών.
4.4. Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
• Όπως με όλα τα φάρμακα κατά της δυσκοιλιότητας, το πικοθειϊκό νάτριο δεν πρέπει να λαμβάνεται σε συνεχή ημερήσια βάση για χρονικό διάστημα πέραν των δέκα ημερών ή για παρατεταμένες χρονικές περιόδους.
• Εάν απαιτείται καθημερινή λήψη του φαρμάκου για χρονικό διάστημα πέραν των 5 ημερών, πρέπει να διερευνηθεί το αίτιο της δυσκοιλιότητας.
• Η παρατεταμένη υπερβολική χρήση μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχή υγρών, ηλεκτρολυτικές διαταραχές και υποκαλιαιμία.
• Ζάλη και/ή λιποθυμία έχουν αναφερθεί σε ασθενείς οι οποίοι έχουν λάβει πικοθειϊκό νάτριο. Οι διαθέσιμες λεπτομέρειες για αυτές τις περιπτώσεις υποδεικνύουν ότι, τα συμβάντα ήταν συμβατά με λιποθυμικό επεισόδιο αφόδευσης (λιποθυμία λόγω έντονης προσπάθειας κατά την αποβολή των κοπράνων) ή με μια παρασυμπαθητική αντίδραση στον κοιλιακό πόνο που σχετίζεται με τη δυσκοιλιότητα και όχι απαραίτητα στη χορήγηση του πικοθειϊκού νατρίου.
• Παιδιά 4-12 ετών δεν πρέπει να λαμβάνουν πικοθειικό νάτριο χωρίς ιατρική συνταγή.
Σορβιτόλη Αυτό το φάρμακο περιέχει 643,7 mg σορβιτόλης σε κάθε mL πόσιμου διαλύματος. Η σορβιτόλη είναι πηγή φρουκτόζης. Ασθενείς με κληρονομική δυσανεξία στη φρουκτόζη (HFI), μία σπάνια γενετική διαταραχή, δεν πρέπει να πάρουν/ή να τους χορηγηθεί αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.
Νάτριο Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά μονάδα δόσης (1 mL), είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».
4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές
αλληλεπίδρασης Η ταυτόχρονη λήψη διουρητικών ή κορτικοστεροειδών μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο διαταραχής της ισοροπίας των ηλεκτρολυτών εάν ληφθούν υπερβολικές δόσεις πικοθειϊκού Η διαταραχή των ηλεκτρολυτών μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ευαισθησία έναντι των καρδιακών γλυκοσιδών.
Συγχορήγηση με αντιβιοτικά ενδέχεται να μειώσει την καθαρτική δράση του πικοθειϊκού Η αθροιστική επίδραση της ταυτόχρονης χορήγησης προϊόντων που περιέχουν σορβιτόλη (ή φρουκτόζη) και η με την διατροφή λήψη σορβιτόλης (ή φρουκτόζης) πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Η ποσότητα της σορβιτόλης στα από στόματος φαρμακευτικά προϊόντα μπορεί να επηρεάσει τη βιοδιαθεσιμότητα άλλων από στόματος φαρμακευτικών προϊόντων, που χορηγούνται ταυτόχρονα.
4.6. Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία
Εγκυμοσύνη Δεν υπάρχουν επαρκείς και καλώς ελεγχόμενες μελέτες για τη χρήση σε έγκυες γυναίκες. Δεν υπάρχουν αναφορές περί ανεπιθύμητων ή βλαπτικών επιδράσεων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και στο έμβρυο. Παρόλα αυτά, όπως με όλα τα φάρμακα, το πικοθειϊκό νάτριο δεν θα πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ειδικά το πρώτο τρίμηνο, εκτός εάν τα προσδοκόμενα οφέλη αντισταθμίζουν οποιαδήποτε πιθανό κίνδυνο και μόνο κατόπιν ιατρικής συμβουλής.
Θηλασμός Κλινικά δεδομένα δείχνουν ότι ούτε το δραστικό τμήμα του μορίου του πικοθειϊκού νατρίου (δι-(π-υδροξυφαίνυλ)-πυριδιλ-2-μεθάνιο) ούτε τα γλυκουρονίδιά του εκκρίνονται στο γάλα υγειών γυναικών.
Παρόλα αυτά όπως με όλα τα φάρμακα, δεν θα πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού, εκτός εάν τα προσδοκόμενα οφέλη αντισταθμίζουν οποιαδήποτε πιθανό κίνδυνο και μόνο κατόπιν ιατρικής συμβουλής.
Γονιμότητα Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες για την επίδραση στην ανθρώπινη γονιμότητα. Οι μη κλινικές μελέτες δεν αποκάλυψαν κάποια επίδραση στη γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5.3 «Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια»).
4.7 Επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων
Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες για τις επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Ωστόσο, οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται ότι λόγω μιας διέγερσης του πνευμονογαστρικού (π.χ. λόγω κοιλιακού σπασμού) μπορεί να εμφανίσουν ζάλη ή/και λιποθυμία. Εάν οι ασθενείς εμφανίσουν κοιλιακό σπασμό, θα πρέπει να αποφύγουν δυνητικά επικίνδυνες δραστηριότητες, όπως η οδήγηση ή ο χειρισμός μηχανών.
4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες
Διαταραχές ανοσοποιητικού συστήματος Υπερευαισθησία.
Διαταραχές του νευρικού συστήματος Ζάλη, λιποθυμία.
Η ζάλη και η λιποθυμία που συμβαίνουν μετά από χορήγηση πικοθειικού νατρίου είναι συμβατές με μια πνευμονογαστρική απόκριση (π.χ. κοιλιακός σπασμός, απώλεια κοπράνων).
Διαταραχές του γαστρεντερικού Κωλικοειδή άλγη του εντέρου, κοιλιακό άλγος, διάρροια, έμετος, ναυτία, κοιλιακή δυσφορία.
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Δερματικές αντιδράσεις όπως αγγειοοίδημα, φαρμακευτικό εξάνθημα, εξάνθημα, κνησμός.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:
Ελλάδα Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337 Φαξ: + 30 21 06549585 Ιστότοπος: http://www.eof.gr
4.9. Υπερδοσολογία
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, η απορρόφηση μπορεί να ελαχιστοποιηθεί ή να προληφθεί με την πρόκληση εμέτου, όταν η αντιμετώπιση γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την κατάποση του φαρμάκου. Σε αντίθετη περίπτωση, πρέπει να γίνει γαστρική πλύση.
Επί λήψεως υψηλών δόσεων μπορεί να εμφανιστούν υδαρή κόπρανα (διάρροια), κωλικοειδή άλγη του εντέρου και κλινικώς σημαντική απώλεια υγρών, καλίου και άλλων ηλεκτρολυτών.
Επίσης, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ισχαιμίας του βλεννογόνου του παχέος εντέρου σε σχέση με ιδιαίτερα υψηλές δόσεις του πικοθειϊκού νατρίου από αυτές που συνιστώνται για τη θεραπεία της δυσκοιλιότητας.
Το πικοθειϊκό νάτριο, όπως και άλλα υπακτικά, όταν λαμβάνεται χρόνια σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει χρόνια διάρροια, κοιλιακό άλγος, υποκαλιαιμία, δευτεροπαθή υπεραλδοστερονισμό και νεφρολιθίαση. Βλάβη των νεφρικών σωληναρίων, μεταβολική αλκάλωση και μυική αδυναμία δευτεροπαθής της υποκαλιαιμίας έχουν, επίσης, περιγραφεί σε σχέση με τη χρόνια κατάχρηση των υπακτικών.
Η θεραπεία συνίσταται στην επαρκή αντικατάσταση των υγρών και στην αποκατάσταση κάθε απώλειας ηλεκτρολυτών. Αυτή είναι ιδιαιτέρως σημαντική επί ηλικιωμένων και νεαρών ατόμων. Η χορήγηση σπασμολυτικών ενδεχομένως να είναι χρήσιμη.
5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία : Υπακτικό Κωδικός ATC : A06AB08 Το πικοθειϊκό νάτριο είναι ένα καθαρτικό με τοπική δράση, το οποίο ανήκει στην ομάδα του τριαρυλο-μεθανίου και το οποίο μετά τον δι’ υδρολύσεως μεταβολισμό του, διεγείρει το βλενογόννο του παχέος εντέρου, προκαλεί περισταλτικές κινήσεις του κόλου και προάγει τη συσσώρευση ύδατος και συνεπώς ηλεκτρολυτών στον αυλό του παχέος εντέρου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την κένωση, τη μείωση του χρόνου διάβασης και τη δημιουργία μαλακών κοπράνων.
Ως καθαρτικό που δρα στο κόλον, το πικοθειϊκό νάτριο διεγείρει συγκεκριμένα τη φυσική διαδικασία κένωσης στην κατώτερη περιοχή του γαστρεντερικού σωλήνα. Ως εκ τούτου, το πικοθειϊκό νάτριο δεν επιδρά στην αλλαγή της πέψης ή την απορρόφηση των θερμίδων ή των θρεπτικών συστατικών στο λεπτό έντερο.
5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Απορρόφηση και κατανομή Μετά από του στόματος χορήγηση το πικοθειΪκό νάτριο φτάνει στο κόλον χωρίς συστηματική απορρόφηση. Κατά συνέπεια αποφεύγεται η εντεροηπατική κυκλοφορία.
Βιομετασχηματισμός Το πικοθειϊκό νάτριο μετατρέπεται στη δραστική υπακτική ουσία, δι-(υδροξυφαινυλ)- πυριδιλ-2-μεθάνιο (BHPM) μέσω βακτηριακής διάσπασης στο κατώτερο τμήμα του εντέρου.
Αποβολή Μετά τη μετατροπή, μόνο μικρές ποσότητες BHPM απορροφώνται και είναι σχεδόν πλήρως συζευγμένες στο εντερικό τοίχωμα και το ήπαρ για να σχηματίσουν το ανενεργό γλυκουρονίδιο του BHPM. Μετά από του στόματος χορήγηση 10 mg πικοθειϊκού νατρίου, 10,4% της συνολικής δόσης απεκκρίθηκε ως γλυκουρονίδιο του BHPM στα ούρα μετά από 48 ώρες.
Γενικά, η ουρική απέκκριση μειώνεται όταν χορηγούνται υψηλότερες δόσεις πικοθειϊκού Φαρμακοκινητικές/ Φαρμακοδυναμικές σχέσεις Συνεπώς, η έναρξη της δράσης του ιδιοσκευάσματος εμφανίζεται συνήθως μεταξύ 6-12 ωρών και καθορίζεται από την απελευθέρωση της δραστικής ουσίας (BHPM). Δεν υπάρχει άμεσος ή αντίστροφος συσχετισμός μεταξύ της καθαρτικής δράσης και των επιπέδων του δραστικού συστατικού στο πλάσμα.
5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια
Το πικοθειϊκό νάτριο σε χορήγηση από το στόμα εμφάνισε χαμηλή οξεία τοξικότητα σε πειραματόζωα. Οι από του στόματος τιμές LD ήταν > 17 g/kg για τα ποντίκια, > 16 g/kg για τους επίμυες και > 6 g/kg για τα κουνέλια και τους σκύλους. Οι μείζονες ενδείξεις τοξικότητας ήταν πολυδιψία, ανόρθωση τριχών, διάρροια και έμετος, αντίστοιχα.
Οι μελέτες χρόνιας τοξικότητας μέχρι 6 μήνες, σε επίμυες (σε δόση έως 100 mg/kg) και σκύλους (σε δόση έως 1000 mg/kg), με πικοθειϊκό νάτριο χορηγούμενο σε επίπεδα δόσεων 500 και 5000 φορές μεγαλύτερα των θεραπευτικών επιπέδων του ανθρώπου, προκάλεσαν διάρροια και απώλεια σωματικού βάρους (με βάρος αναφοράς 50 kg). Σε επακόλουθη έκθεση σε υψηλές δόσεις εμφανίστηκε αξιοσημείωτη ατροφία του γαστρεντερικού βλενογόννου. Οι αλλαγές που σχετίζονται με τη θεραπεία προκλήθηκαν λόγω του χρόνιου ερέθισμου του εντέρου, συνδυασμένου με καχεξία. Όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν αναστρέψιμες. Το πικοθειϊκό νάτριο δεν προκάλεσε ανεπιθύμητη επίδραση στον καρδιακό ρυθμό, στην πίεση του αίματος και στην αναπνοή των ζώων που είχαν τις αισθήσεις τους και εκείνων που ήταν ναρκωμένα.
Το πικοθειϊκό νάτριο δεν έδειξε δυνατότητα γονοτοξικότητας σε βακτήρια και σε κύτταρα θηλαστικών κάτω από συνθήκες in vitro και in vivo. Δεν υπάρχουν διαθέσιμες συμβατικές μελέτες μακράς διάρκειας για ογκογένεση σε μύες και επίμυες.
Το πικοθειϊκό νάτριο ερευνήθηκε για τερατογόνο επίδραση (Τμήμα ΙΙ) σε επίμυες (1,10,1000 και 10000 mg/kg) και κουνέλια (1,10 και 1000 mg/kg) μετά από του στόματος χορήγηση.
Τα τοξικά επίπεδα δόσεων στη μητέρα, που προκάλεσαν σοβαρή διάρροια, συσχετίστηκαν με την εμβρυοτοξικότητα (αύξηση της πρώιμης επαναρρόφησης) χωρίς να παρουσιάζουν τερατογενετική δράση ή ανεπιθύμητες ενέργειες στην αναπαραγωγική λειτουργία των απογόνων. Η γονιμότητα και η γενική ανάπτυξη του εμβρύου (Τμήμα Ι) καθώς και η προ- και μετά-γεννητική ανάπτυξη (Τμήμα ΙΙ) των επίμυων δεν επηρεάστηκαν αρνητικά από δόσεις από του στόματος 1,10 και 100 mg/kg.
Συνοπτικά, λόγω της χαμηλής βιοδιαθεσιμότητας μετά από του στόματος έκθεση, η οξεία και χρόνια τοξικότητα του πικοθειϊκού νατρίου ήταν χαμηλές.
6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
6.1 Κατάλογος Εκδόχων
Βενζοϊκό νάτριο Σορβιτόλη υγρή (μη κρυσταλλική)
Διυδρικό κιτρικό νάτριο Μονοϋδρικό κιτρικό οξύ Κεκαθαρµένο ύδωρ
6.2 Ασυμβατότητες
Δεν εφαρμόζεται.
6.3 Διάρκεια ζωής
36 μήνες.
Διάρκεια ζωής μετά το πρώτο άνοιγμα του φιαλιδίου: 12 μήνες
6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος
Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης.
6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
Πλαστικό φιαλίδιο λευκού χρώματος από υψηλής πυκνότητας πολυαιθυλένιο με σταγονομετρική παρέμβαση από χαμηλής πυκνότητας πολυαιθυλένιο και βιδωτό πώμα από πολυπροπυλένιο λευκού χρώματος.
6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.
7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Opella Ε.Π.Ε.
Λεωφ. Συγγρού 348, Κτίριο Α 176 74, Καλλιθέα
8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
41097/07
9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ
14-05-2008
10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
12-01-2022