FENTADUR — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Fentadur 12 μg/h διαδερμικό έμπλαστρο Fentadur 25 μg/h διαδερμικό έμπλαστρο Fentadur 50 μg/h διαδερμικό έμπλαστρο Fentadur 75 μg/h διαδερμικό έμπλαστρο Fentadur 100 μg/h διαδερμικό έμπλαστρο

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

• Κάθε διαδερμικό έμπλαστρο Fentadur 12 μg/h, με εμβαδόν επιφάνειας 5cm2, περιέχει 1,375 mg φαιντανύλης, απελευθερώνοντας 12 μικρογραμμάρια φαιντανύλης ανά ώρα.

• Κάθε διαδερμικό έμπλαστρο Fentadur 25 μg/h, με εμβαδόν επιφάνειας 10cm2, περιέχει 2,75 mg φαιντανύλης, απελευθερώνοντας 25 μικρογραμμάρια φαιντανύλης ανά ώρα.

• Κάθε διαδερμικό έμπλαστρο Fentadur 50 μg/h, με εμβαδόν επιφάνειας 20cm2, περιέχει 5,5 mg φαιντανύλης, απελευθερώνοντας 50 μικρογραμμάρια φαιντανύλης ανά ώρα.

• Κάθε διαδερμικό έμπλαστρο Fentadur 75 μg/h, με εμβαδόν επιφάνειας 30cm2, περιέχει 8,25 mg φαιντανύλης, απελευθερώνοντας 75 μικρογραμμάρια φαιντανύλης ανά ώρα

• Κάθε διαδερμικό έμπλαστρο Fentadur 100 μg/h, με εμβαδόν επιφάνειας 40cm2, περιέχει 11,0 mg φαιντανύλης, απελευθερώνοντας 100 μικρογραμμάρια φαιντανύλης ανά ώρα Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλέπε παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Διαδερμικό έμπλαστρο Το Fentadur είναι ένα ορθογώνιο διαδερμικό έμπλαστρο, με στρογγυλεμένες γωνίες και δίχρωμη εκτύπωση, που βρίσκεται ανάμεσα σε 2 μεγαλύτερου μεγέθους, διάφανα προστατευτικά καλύμματα, τα οποία θα πρέπει να αφαιρεθούν πριν την εφαρμογή του εμπλάστρου.

Τα έμπλαστρα εκτυπώνονται ως εξής:

• Fentadur 12 μg/h: μπεζ διαγώνιες λωρίδες με επαναλαμβανόμενο "Fentanyl" σε πορτοκαλί γραμματοσειρά εναλλασσόμενες με πορτοκαλί διαγώνιες λωρίδες με επαναλαμβανόμενο "12 μg/h" σε μπεζ γραμματοσειρά.

• Fentadur 25 μg/h: μπεζ διαγώνιες λωρίδες με επαναλαμβανόμενο "Fentanyl" σε κόκκινη γραμματοσειρά εναλλασσόμενες με κόκκινες διαγώνιες ρίγες με επαναλαμβανόμενο "25 μg/h" σε μπεζ γραμματοσειρά.

• Fentadur 50 μg/h: μπεζ διαγώνιες λωρίδες με επαναλαμβανόμενο "Fentanyl" σε πράσινη γραμματοσειρά εναλλασσόμενη με πράσινες διαγώνιες λωρίδες με επαναλαμβανόμενο "50 μg/h" σε μπεζ γραμματοσειρά.

• Fentadur 75 μg/h: μπεζ διαγώνιες λωρίδες με επαναλαμβανόμενο "Fentanyl" σε μπλε γραμματοσειρά εναλλασσόμενες με μπλε διαγώνιες λωρίδες με επαναλαμβανόμενο "75 μg/h" σε μπεζ γραμματοσειρά.

• Fentadur 100 μg/h: μπεζ διαγώνιες λωρίδες με επαναλαμβανόμενο "Fentanyl" σε γκρι γραμματοσειρά εναλλασσόμενες με γκρι διαγώνιες λωρίδες με επαναλαμβανόμενο "100 μg/h" σε μπεζ γραμματοσειρά.

Σελίδα 2 of 26

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Ενήλικες Το Fentadur ενδείκνυται για την αντιμετώπιση του σοβαρού χρόνιου άλγους για το οποίο απαιτείται συνεχής μακροχρόνια χορήγηση οπιοειδών.

Παιδιά Μακροχρόνια αντιμετώπιση του σοβαρού χρόνιου άλγους σε παιδιά που λαμβάνουν θεραπεία με οπιοειδή από την ηλικία των 2 ετών.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία Οι δόσεις του Fentadur πρέπει να εξατομικεύονται βάσει της κατάστασης του ασθενούς και πρέπει να αξιολογούνται σε τακτικά χρονικά διαστήματα μετά την εφαρμογή. Πρέπει να χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση. Τα έμπλαστρα είναι σχεδιασμένα να παρέχουν περίπου 12, 25, 50, 75 και 100 mcg/h φαιντανύλης στη συστηματική κυκλοφορία, τα οποία αντιπροσωπεύουν περίπου 0,3, 0,6, 1,2, 1,8 και 2,4 mg ανά ημέρα, αντίστοιχα.

Επιλογή της αρχικής δοσολογίας Η κατάλληλη αρχική δόση του Fentadur πρέπει να βασίζεται στην τρέχουσα χρήση οπιοειδών από τον ασθενή. Το Fentadur συνιστάται να χρησιμοποιείται σε ασθενείς που έχουν επιδείξει ανοχή στα οπιοειδή. Άλλοι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη είναι η τρέχουσα γενική και ιατρική κατάσταση του ασθενούς, συμπεριλαμβανομένων του μεγέθους του σώματος, της ηλικίας και της έκτασης της εξασθένισης καθώς και του βαθμού ανοχής στα οπιοειδή.

Ενήλικες:

Ασθενείς με ανοχή στα οπιοειδή Για μετάβαση των ασθενών με ανοχή στα οπιοειδή από παρεντερικά ή από στόματος οπιοειδή σε Fentadur ανατρέξτε στη Μετατροπή ισοδύναμης αναλγητικής δόσης παρακάτω. Η δοσολογία μπορεί στη συνέχεια να τιτλοποιείται προς τα πάνω ή προς τα κάτω, εάν απαιτείται, με σταδιακές αυξήσεις της δόσης κατά 12 ή κατά 25 mcg/h για να επιτευχθεί η ελάχιστη κατάλληλη δοσολογία του Fentadur, ανάλογα με την ανταπόκριση και τις ανάγκες για συμπληρωματική αναλγησία.

Ασθενείς που δεν έχουν εκτεθεί σε οπιοειδή στο παρελθόν Γενικά, η διαδερμική οδός δεν συνιστάται σε ασθενείς που δεν έχουν εκτεθεί σε οπιοειδή στο παρελθόν. Θα πρέπει να εξετάζονται εναλλακτικές οδοί χορήγησης (από στόματος, παρεντερική). Για την πρόληψη υπερδοσολογίας συνιστάται οι ασθενείς που δεν έχουν εκτεθεί σε οπιοειδή στο παρελθόν να λαμβάνουν χαμηλές δόσεις οπιοειδών άμεσης αποδέσμευσης (π.χ. μορφίνη, υδρομορφόνη, οξυκωδόνη, τραμαδόλη και κωδεΐνη) οι οποίες πρέπει να τιτλοποιούνται έως την επίτευξη ίσης αναλγητικής δοσολογίας σε σχέση με το Fentadur με ρυθμό απελευθέρωσης 12 mcg/h ή 25 mcg/h. Οι ασθενείς, στη συνέχεια, μπορούν να μεταβούν σε Fentadur.

Στην περίπτωση που δεν θεωρείται πιθανή η έναρξη της θεραπείας με από στόματος οπιοειδή και το Fentadur θεωρείται ως η μόνη κατάλληλη θεραπευτική επιλογή για ασθενείς που δεν έχουν εκτεθεί σε οπιοειδή στο παρελθόν, θα πρέπει να εξετάζεται η χρήση μόνο της χαμηλότερης δόσης έναρξης (δηλ., 12 mcg/h). Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά. Στους ασθενείς που δεν έχουν εκτεθεί σε οπιοειδή στο παρελθόν, η πιθανότητα εμφάνισης σοβαρού ή απειλητικού για τη ζωή υποαερισμού εξακολουθεί να υφίσταται ακόμα και όταν κατά την έναρξη της θεραπείας χρησιμοποιείται η χαμηλότερη δόση του Fentadur (βλ. ενότητες 4.4 και 4.9).

Σελίδα 3 of 26

Μετατροπή ισοδύναμης αναλγητικής δόσης Στους ασθενείς οι οποίοι επί του παρόντος λαμβάνουν οπιοειδή αναλγητικά, η δόση έναρξης του Fentadur πρέπει να βασίζεται στην ημερήσια δόση του προηγούμενου οπιοειδούς. Για τον υπολογισμό της κατάλληλης δόσης έναρξης του Fentadur, ακολουθείστε τα παρακάτω βήματα.

1. Υπολογίστε την 24-ωρη δόση (mg/ημέρα) του οπιοειδούς που χρησιμοποιείται επί του παρόντος.

2. Μετατρέψτε αυτό το ποσό στην ισοδύναμη αναλγητική δόση 24-ωρης από στόματος μορφίνης χρησιμοποιώντας τους συντελεστές πολλαπλασιασμού στον Πίνακα 1 για την κατάλληλη οδό χορήγησης.

3. Για να εξαγάγετε τη δοσολογία του Fentadur που αντιστοιχεί στην 24-ωρη υπολογισθείσα ισοδύναμη αναλγητική δοσολογία μορφίνης, χρησιμοποιείστε τον Πίνακα μετατροπής της δοσολογίας 2 ή 3, ως εξής:

a. Ο Πίνακας 2 αφορά σε ενήλικες ασθενείς που έχουν ανάγκη εναλλαγής των οποιοειδών ή που κλινικά είναι λιγότερο σταθεροί (λόγος μετατροπής από την από στόματος μορφίνη σε διαδερμική φαιντανύλη περίπου ίσος με 150:1).

b. Ο Πίνακας 3 αφορά σε ενήλικες ασθενείς που βρίσκονται σε ένα σταθεροποιημένο, καλά ανεκτό σχήμα οπιοειδούς (λόγος μετατροπής από την από στόματος μορφίνη σε διαδερμική φαιντανύλη περίπου ίσος με 100:1).

Πίνακας 1: Πίνακας μετατροπής – Συντελεστές πολλαπλασιασμού για τη μετατροπή της ημερήσιας δόσης των προηγούμενων οπιοειδών στην ισοδύναμη αναλγητική 24-ωρη δόση από στόματος μορφίνης (mg/ημέρα Προηγούμενο Οπιοειδές x Συντελεστή = Ισοδύναμη αναλγητική 24-ωρη δόση από στόματος μορφίνης).

Σελίδα 4 of 26

α Η από στόματος/ενδομυϊκή (IM) δόση για τη μορφίνη βασίζεται σε κλινική εμπειρία σε ασθενείς με χρόνιο άλγος.

β Βάσει μελετών χορήγησης εφάπαξ δόσης στις οποίες μια ενδομυϊκή δόση κάθε αναφερόμενης δραστικής ουσίας συγκρίθηκε με τη μορφίνη προκειμένου να καθιερωθεί η σχετική ισχύς. Οι από στόματος δόσεις είναι αυτές οι οποίες συνιστώνται κατά τη μετάβαση από παρεντερική σε από στόματος οδό χορήγησης.

Βιβλιογραφική αναφορά: Προσαρμοσμένο από 1) Foley KM. The treatment of cancer pain. NEJM 1985; 313(2): 84-95 και 2) McPherson ML. Introduction to opioid conversion calculations. In:

Demystifying Opioid Conversion Calculations: A Guide for Effective Dosing. Bethesda, MD:

American Society of Health-System Pharmacists; 2010:1-15.

Πίνακας 2: Συνιστώμενη αρχική δοσολογία του FENTADUR με βάση την ημερήσια δόση της από στόματος μορφίνης (για ασθενείς για τους οποίους απαιτείται εναλλαγή οπιοειδών ή για ασθενείς που κλινικά είναι λιγότερο σταθεροί: ο λόγος μετατροπής από την από στόματος μορφίνη σε διαδερμική φαιντανύλη είναι περίπου ίσος με 150:1)

Σε κλινικές μελέτες τα εύρη αυτά των ημερήσιων δόσεων από στόματος μορφίνης χρησιμοποιήθηκαν ως βάση για τη μετάβαση σε φαιντανύλη.

Σελίδα 5 of 26

Πίνακας 3: Συνιστώμενη αρχική δοσολογία του Fentadur που βασίζεται στην ημερήσια δόση από του στόματος χορηγούμενης μορφίνης (για ασθενείς που βρίσκονται σε σταθερή και ικανοποιητικά ανεκτή θεραπεία με οπιοειδή: ο λόγος μετατροπής από την από στόματος μορφίνη σε διαδερμική φαιντανύλη είναι περίπου ίσος με 100:1)

Η αρχική εκτίμηση της μέγιστης αναλγητικής δράσης του Fentadur δε μπορεί να γίνει προτού το έμπλαστρο χρησιμοποιηθεί για 24 ώρες. Η καθυστέρηση αυτή οφείλεται στη σταδιακή αύξηση της συγκέντρωσης της φαιντανύλης στον ορό, κατά τη διάρκεια των πρώτων 24 ωρών, μετά την εφαρμογή του έμπλαστρου.

Η προηγούμενη αναλγητική θεραπεία πρέπει, συνεπώς, να διακοπεί σταδιακά μετά την εφαρμογή της πρώτης δόσης μέχρι την επίτευξη αναλγητικής δράσης με το Fentadur.

Τιτλοποίηση της δόσης και θεραπεία συντήρησης Το έμπλαστρο θα πρέπει να αντικαθίσταται κάθε 72 ώρες.

Η τιτλοποίηση της δόσης πρέπει να είναι εξατομικευμένη βάσει της μέσης ημερήσιας χρήσης συμπληρωματικών αναλγητικών, έως ότου επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ της αναλγητικής αποτελεσματικότητας και της ανοχής. Η τιτλοποίηση της δοσολογίας πρέπει κανονικά να πραγματοποιείται σε αυξήσεις της δόσης της τάξεως των 12 mcg/h ή 25 mcg/h, αν και θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι συμπληρωματικές ανάγκες του ασθενούς για αναλγητικά (από στόματος μορφίνη 45/90 mg/ημέρα ≈ Fentadur 12/25 mcg/h) και η κατάσταση του άλγους του ασθενούς. Μετά από μια αύξηση της δόσης, μπορεί να χρειαστούν έως και 6 ημέρες για τον ασθενή προκειμένου να επιτευχθεί ισορροπία στο νέο δοσολογικό επίπεδο. Ως εκ τούτου, μετά από μια αύξηση της δόσης, οι ασθενείς θα πρέπει να χρησιμοποιούν το έμπλαστρο με την υψηλότερη δόση μέσω δύο εφαρμογών των 72 ωρών πριν από οποιαδήποτε περαιτέρω αύξηση του επιπέδου της δόσης.

Για δόσεις μεγαλύτερες των 100 mcg/h μπορούν να χρησιμοποιηθούν περισσότερα από ένα έμπλαστρα Fentadur. Οι ασθενείς μπορεί να χρειάζονται περιοδικές συμπληρωματικές δόσεις ενός βραχείας δράσης αναλγητικού για οξείες εξάρσεις του άλγους. Μερικοί ασθενείς μπορεί να χρειαστούν επιπρόσθετες ή εναλλακτικές μεθόδους χορήγησης οπιοειδών όταν η δόση του Fentadur υπερβαίνει τα 300 mcg/h.

Ελλείψει επαρκούς ελέγχου του άλγους, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο υπεραλγησίας, ανοχής και εξέλιξης της υποκείμενης νόσου (βλ. Παράγραφο 4.4).

Σελίδα 6 of 26

Αν κατά τη διάρκεια της πρώτης εφαρμογής μόνο η αναλγησία δεν είναι επαρκής, το έμπλαστρο Fentadur μπορεί να αντικατασταθεί μετά από 48 ώρες με έμπλαστρο ίδιας δόσης, ή να αυξηθεί η δόση μετά από 72 ώρες.

Στην περίπτωση που το έμπλαστρο πρέπει να αντικατασταθεί (π.χ., αν το έμπλαστρο αποκολληθεί), πριν από τις 72 ώρες, θα πρέπει να τοποθετηθεί έμπλαστρο ίδιας περιεκτικότητας σε διαφορετικό σημείο του δέρματος. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις στον ορό (βλ.

παράγραφο 5.2) και ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται στενά.

Διάρκεια και στόχοι της θεραπείας Πριν από την έναρξη της θεραπείας με Fentadur, πρέπει να συμφωνείται, σε συνεργασία με τον ασθενή, στρατηγική θεραπείας που περιλαμβάνει τη διάρκεια της θεραπείας και τους στόχους της θεραπείας, καθώς και σχέδιο για την ολοκλήρωση της θεραπείας, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για τη διαχείριση του πόνου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, θα πρέπει να υπάρχει συχνή επαφή μεταξύ του ιατρού και του ασθενούς για να αξιολογείται η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας, να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας και να προσαρμόζονται οι δόσεις εφόσον απαιτείται. Ελλείψει επαρκούς ελέγχου του πόνου, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα υπεραλγησίας, ανοχής και εξέλιξης της υποκείμενης νόσου (βλέπε παράγραφο 4.4).

Διακοπή του Fentadur Αν είναι απαραίτητη η διακοπή χορήγησης του εμπλάστρου, η οποιαδήποτε αντικατάσταση της αγωγής με κάποιο άλλο οπιοειδές θα πρέπει να γίνεται σταδιακά, ξεκινώντας από μια χαμηλή δόση και αυξάνοντάς τη με αργό ρυθμό. Αυτό γίνεται επειδή οι συγκεντρώσεις της φαιντανύλης μειώνονται σταδιακά μετά την απομάκρυνση του Fentadur. Μπορεί να χρειαστούν 20 ώρες ή περισσότερο για να μειωθούν οι συγκεντρώσεις της φαιντανύλης στον ορό κατά 50%. Γενικά, η διακοπή της αναλγησίας με οπιοειδή πρέπει να γίνεται σταδιακά ώστε να αποφευχθούν τα συμπτώματα λόγω της απόσυρσης φαρμάκου (βλέπε Παραγράφους 4.4 και 4.8). Έχουν υπάρξει αναφορές ότι η ταχεία διακοπή των οπιοειδών αναλγητικών σε ασθενείς που είναι σωματικά εξαρτημένοι από οπιοειδή είχε ως αποτέλεσμα σοβαρά συμπτώματα απόσυρσης φαρμάκου και μη ελεγχόμενο άλγος. Η σταδιακή μείωση της δόσης πρέπει να βασίζεται στην ατομική δόση, στη διάρκεια της θεραπείας και στην ανταπόκριση του ασθενούς όσον αφορά το άλγος και τα συμπτώματα απόσυρσης φαρμάκου. Οι ασθενείς που λαμβάνουν μακροχρόνια θεραπεία μπορεί να χρειαστούν μια πιο σταδιακή μείωση. Για ασθενείς που είχαν λάβει θεραπεία για σύντομο χρονικό διάστημα, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο ενός ταχύτερου προγράμματος μείωσης.

Είναι πιθανό να εμφανιστούν συμπτώματα στέρησης οπιοειδών σε ορισμένους ασθενείς μετά από αλλαγή ή τροποποίηση της δόσης. Οι Πίνακες 1, 2 και 3 πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για μετατροπή από άλλα οπιοειδή σε Fentadur και όχι από Fentadur σε άλλες θεραπείες, ώστε να αποφεύγεται η υπερεκτίμηση της νέας αναλγητικής δόσης και η πιθανή πρόκληση υπερδοσολογίας.

Ειδικοί πληθυσμοί Ηλικιωμένοι ασθενείς Οι ηλικιωμένοι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά και η δόση πρέπει να εξατομικεύεται βάσει της κατάστασης του ασθενούς (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).

Σε ηλικιωμένους ασθενείς που δεν έχουν εκτεθεί σε οπιοειδή στο παρελθόν, η θεραπεία πρέπει να εξετάζεται μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μόνο η δόση 12 mcg/h του Fentadur πρέπει να εξετάζεται ως αρχική θεραπεία.

Nεφρική και ηπατική δυσλειτουργία Οι ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά και η δόση πρέπει να εξατομικεύεται βάσει της κατάστασης του ασθενούς (βλέπε παράγραφο 4.4 και 5.2).

Σελίδα 7 of 26

Σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία που δεν έχουν εκτεθεί σε οπιοειδή στο παρελθόν, η εφαρμογή της θεραπείας πρέπει να εξετάζεται μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μόνο η δόση 12 mcg/h του Fentadur πρέπει να εξετάζεται ως αρχική θεραπεία.

Παιδιά ηλικίας 16 ετών και άνω Να ακολουθείται η δοσολογία για ενήλικες ασθενείς.

Παιδιά ηλικίας 2 έως 16 ετών:

Το Fentadur πρέπει να χορηγείται μόνο σε παιδιατρικούς ασθενείς με ανοχή στα οπιοειδή (ηλικίες 2 εως 16 ετών) που ήδη λαμβάνουν δόση ισοδύναμη με τουλάχιστον 30 mg από του στόματος χορηγούμενης μορφίνης ημερησίως. Για τη μετάβαση των παιδιατρικών ασθενών από παρεντερικά ή από του στόματος χορηγούμενα οπιοειδή σε Fentadur, ανατρέξτε στη μετατροπή ισοδύναμης αναλγητικής δόσης (Πίνακας 1), και στη Συνιστώμενη δοσολογία Φαιντανύλης βάσει της ημερήσιας δόσης της από του στόματος μορφίνης (Πίνακας 4).

Πίνακας 4: Συνιστώμενη δόση Φαιντανύλης για παιδιατρικούς ασθενείς1 βάσει της ημερήσιας δόσης της από του στόματος μορφίνης2 Από του στόματος 24ωρη Μορφίνη Δοσολογία Φαιντανύλης (mg/ημέρα)

(µcg/h)

30-44 12 45-134 25 Η μετατροπή σε δοσολογίες φαιντανύλης μεγαλύτερες από 25 mcg/h είναι ίδια για τους παιδιατρικούς ασθενείς όπως είναι για τους ενήλικες ασθενείς (βλ. Πίνακα 2).

Σε κλινικές μελέτες τα εύρη αυτά των ημερήσιων δόσεων από στόματος μορφίνης χρησιμοποιήθηκαν ως βάση για τη μετατροπή σε φαιντανύλη.

Σε δύο παιδιατρικές μελέτες, η απαιτούμενη δόση του διαδερμικού εμπλάστρου φαιντανύλης υπολογίστηκε συντηρητικά: η από στόματος μορφίνη 30 mg έως 44 mg ανά ημέρα ή η ισοδύναμη δόση σε οπιοειδή αντικαταστάθηκε από ένα έμπλαστρο φαιντανύλης των 12 mcg/h. Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτό το πρόγραμμα μετατροπής για παιδιά ισχύει μόνο για τη μετάβαση από την από στόματος μορφίνη (ή το ισοδύναμό της) σε έμπλαστρα φαιντανύλης. Το πρόγραμμα μετατροπής δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη μετατροπή από φαιντανύλη σε άλλα οπιοειδή, καθώς μπορεί να σημειωθεί υπερδοσολογία.

Η αναλγητική δράση της πρώτης δόσης των εμπλάστρων Fentadur δεν θα είναι η βέλτιστη για τις πρώτες 24 ώρες. Για τον λόγο αυτό, κατά τη διάρκεια των 12 πρώτων ωρών μετά την μετάβαση σε αγωγή με διαδερμικά έμπλαστρα φαιντανύλης, θα πρέπει να χορηγηθεί στον ασθενή η προηγούμενη κανονική δόση αναλγητικών. Τις επόμενες 12 ώρες, η χορήγηση αναλγητικών θα πρέπει να γίνεται βάσει της κλινικής ανάγκης.

Συνιστάται παρακολούθηση του ασθενούς για ανεπιθύμητα συμβάντα τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν υποαερισμό, για τουλάχιστον 48 ώρες μετά την έναρξη της θεραπείας με Fentadurή μέχρι την ανοδική τιτλοποίηση της δόσης (βλέπε επίσης παράγραφο 4.4).

Το Fentadur δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών γιατί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί.

Τιτλοποίηση της δόσης και συντήρηση σε παιδιά Σελίδα 8 of 26

Το έμπλαστρο Fentadur πρέπει να αντικαθίσταται κάθε 72 ώρες. Πρέπει να πραγματοποιείται εξατομικευμένη τιτλοποίηση της δόσης έως ότου επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ της αναλγητικής αποτελεσματικότητας και της ανοχής. Η δοσολογία δεν πρέπει να αυξάνεται σε διαστήματα μικρότερα των 72 ωρών. Αν η αναλγητική δράση του Fentadur δεν είναι επαρκής, θα πρέπει να χορηγείται συμπληρωματική μορφίνη ή άλλο βραχείας διάρκειας οπιοειδές. Ανάλογα με τις ανάγκες για πρόσθετη αναλγησία και την κατάσταση του άλγους του παιδιού, μπορεί να αποφασιστεί αύξηση της δόσης. Οι προσαρμογές της δόσης πρέπει να πραγματοποιούνται σε βήματα των 12 mcg/h.

Τρόπος χορήγησης Το FENTADUR προορίζεται για διαδερμική χρήση.

Το FENTADUR πρέπει να τοποθετείται σε μη ερεθισμένο δέρμα, όπου δεν έχει προηγηθεί χρήση ακτινοβολίας, σε μια επίπεδη επιφάνεια του κορμού ή του άνω μέρους του βραχίονα.

Σε μικρά παιδιά, προτιμάται το πάνω μέρος της πλάτης ως σημείο εφαρμογής ώστε να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα αφαίρεσης του εμπλάστρου από το παιδί.

Τρίχες στο σημείο εφαρμογής (προτιμάται περιοχή χωρίς τρίχες) πρέπει να αφαιρούνται με ψαλίδι (να μην ξυριστούν) πριν την τοποθέτηση. Αν το σημείο εφαρμογής του Fentadur πρέπει να καθαριστεί πριν την τοποθέτηση του εμπλάστρου, αυτό πρέπει να γίνει με καθαρό νερό. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σαπούνι, έλαια, λοσιόν ή οποιοσδήποτε άλλος παράγοντας που μπορεί να ερεθίσει το δέρμα ή να μεταβάλει τα χαρακτηριστικά του. Πριν την τοποθέτηση του εμπλάστρου το δέρμα πρέπει να είναι τελείως στεγνό. Τα έμπλαστρα πρέπει να ελέγχονται πριν τη χρήση. Τα έμπλαστρα που είναι κομμένα, χωρισμένα ή κατεστραμμένα με οποιοδήποτε τρόπο δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

Το Fentadur πρέπει να εφαρμόζεται αμέσως μετά την αφαίρεση από τη σφραγισμένη συσκευασία. Για να αφαιρέσετε το έμπλαστρο από τον προστατευτικό φάκελο, κάντε εγκοπή στο φακελλίσκο, σύμφωνα με την ένδειξη, χρησιμοποιώντας ψαλίδι. Σκίστε το φακελλίσκο με το χέρι στη συνέχεια της εγκοπής, προσεκτικά ώστε να μην κοπεί το διαδερμικό έμπλαστρο. Ανοίξτε το φάκελο περαιτέρω κατά μήκος των δύο πλευρών, ξεδιπλώνοντας το φάκελο σαν ανοικτό βιβλίο. Αφαιρέστε το γυαλιστερό πλαστικό υπόστρωμα που καλύπτει την εκτυπωμένη πλευρά του εμπλάστρου. Προσεκτικά ξεκολλήστε τη μια γωνία του εμπλάστρου από το γυαλιστερό πλαστικό υπόστρωμα που καλύπτει την πλευρά του εμπλάστρου που κολλάει. Αποφύγετε να αγγίζετε τη κολλητική επιφάνεια του εμπλάστρου. Τοποθετήστε το έμπλαστρο στο δέρμα εφαρμόζοντας ήπια πίεση με την παλάμη του χεριού για περίπου 30 δευτερόλεπτα. Διασφαλίστε ότι οι άκρες του εμπλάστρου έχουν επικολληθεί σωστά. Κατόπιν πλύνετε τα χέρια με καθαρό νερό.

Το Fentadur μπορεί να παραμείνει για 72 συνεχόμενες ώρες. Ένα νέο έμπλαστρο πρέπει να τοποθετηθεί σε διαφορετικό σημείο του δέρματος μετά την αφαίρεση του προηγούμενου διαδερμικού εμπλάστρου. Πρέπει να περάσουν αρκετές ημέρες μέχρι να τοποθετηθεί ένα καινούριο έμπλαστρο στην ίδια περιοχή του δέρματος.

4.3 Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Αντενδείκνυται για την αντιμετώπιση οξέος ή μετεγχειρητικού άλγους επειδή δεν υπάρχει δυνατότητα τιτλοποίησης της δόσης κατά τη διάρκεια βραχυχρόνιας χρήσης και επειδή μπορεί να προκληθεί σοβαρός ή απειλητικός για τη ζωή υποαερισμός.

Σοβαρή αναπνευστική καταστολή.

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Σελίδα 9 of 26

Οι ασθενείς που έχουν εμφανίσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες πρέπει να παρακολουθούνται έως 24 ώρες μετά την απομάκρυνση του Fentadur ή και περισσότερο, όπως υποδεικνύουν τα κλινικά συμπτώματα, επειδή οι συγκεντρώσεις της φαιντανύλης στον ορό ελαττώνονται σταδιακά και μειώνονται περίπου κατά 50%, 20 έως 27 ώρες αργότερα.

Οι ασθενείς και οι φροντιστές τους θα πρέπει να ενημερώνονται ότι το Fentadur περιέχει μια δραστική ουσία σε ποσότητα η οποία μπορεί να αποβεί μοιραία, ειδικά για ένα παιδί. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να φυλάσσονται όλα τα έμπλαστρα σε μέρη που δεν τα βλέπουν και δεν τα φθάνουν τα παιδιά τόσο πριν όσο και μετά τη χρήση.

Λόγω των κινδύνων, συμπεριλαμβανομένης της θανατηφόρας έκβασης, που συνδέονται με την τυχαία κατάποση, την εσφαλμένη χρήση και την κατάχρηση, πρέπει να συνιστάται στους ασθενείς και στα άτομα που τους φροντίζουν να διατηρούν το Fentadur σε ασφαλή και προστατευμένο χώρο, στον οποίο δεν έχουν πρόσβαση άλλοι.

Καταστάσεις μη έκθεσης σε οπιοειδή στο παρελθόν και μη ανοχής στα οπιοειδή Η χρήση των επιθεμάτων φαιντανύληςσε ασθενείς που δεν έχουν εκτεθεί σε οπιοειδή στο παρελθόν έχει συσχετιστεί με πολύ σπάνιες περιπτώσεις σημαντικής αναπνευστικής καταστολής και/ή θανάτου όταν χρησιμοποιείται ως αρχική θεραπεία με οπιοειδή, ιδιαίτερα σε ασθενείς με άλγος το οποίο δεν σχετίζεται με τον καρκίνο. Η πιθανότητα σοβαρού ή απειλητικού για τη ζωή υποαερισμού υπάρχει ακόμα και όταν χρησιμοποιείται η χαμηλότερη δόση του Fentadur για την έναρξη της θεραπείας σε ασθενείς που δεν έχουν εκτεθεί σε οπιοειδή στο παρελθόν, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ή σε ασθενείς με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία. Η τάση ανάπτυξης ανοχής ποικίλλει ευρέως μεταξύ των ατόμων. Το Fentadur συνιστάται να χρησιμοποιείται σε ασθενείς που έχουν παρουσιάσει ανοχή στα οπιοειδή (βλ. παράγραφο 4.2).

Αναπνευστική καταστολή Μερικοί ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν σημαντική αναπνευστική καταστολή με το Fentadur. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για την εμφάνιση αυτών των ανεπιθύμητων ενεργειών. Η αναπνευστική καταστολή μπορεί να επιμένει ακόμα και μετά την αφαίρεση του εμπλάστρου. Η συχνότητα της αναπνευστικής καταστολής αυξάνει με την αύξηση της δόσης του Fentadur (βλέπε παράγραφο 4.9).

Τα οπιοειδή μπορούν να προκαλέσουν αναπνευστικές διαταραχές που σχετίζονται με τον ύπνο, συμπεριλαμβανομένης της Κεντρικής Υπνικής Άπνοιας (ΚΥΑ/Central Sleep Apnea-CSA) και της υποξίας που σχετίζεται με τον ύπνο. Η χρήση οπιοειδών αυξάνει τον κίνδυνο της ΚΥΑ με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Σε ασθενείς που παρουσιάζουν ΚΥΑ, να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της συνολικής δοσολογίας οπιοειδών.

Κίνδυνος από ταυτόχρονη χρήση κατασταλτικών του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), συμπεριλαμβανομένων ηρεμιστικών φαρμάκων όπως βενζοδιαζεπίνες ή συναφών φαρμάκων, αλκοόλ και ναρκωτικών κατασταλτικών φαρμάκων του ΚΝΣ κατασταλτικών φαρμάκων του ΚΝΣ Η ταυτόχρονη χρήση Fentadur και ηρεμιστικών φαρμάκων όπως βενζοδιαζεπίνες ή συναφών φαρμάκων, αλκοόλ ή ναρκωτικών κατασταλτικών φαρμάκων του ΚΝΣ, μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα νάρκωση, αναπνευστική καταστολή, κώμα και θάνατο. Εξαιτίας αυτών των κινδύνων, η ταυτόχρονη συνταγογράφηση με ηρεμιστικά φάρμακα θα πρέπει να περιορίζεται σε ασθενείς για τους οποίους δεν είναι δυνατές εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές. Εάν ληφθεί απόφαση να συνταγογραφηθεί Fentadur ταυτόχρονα με ηρεμιστικά φάρμακα, θα πρέπει να χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και η διάρκεια της θεραπείας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν συντομότερη.

Σελίδα 10 of 26

Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα αναπνευστικής καταστολής και νάρκωσης. Από αυτή την άποψη, συνιστάται ανεπιφύλακτα να ενημερώσετε τους ασθενείς και τους φροντιστές τους να γνωρίζουν αυτά τα συμπτώματα (βλ. Παράγραφο 4.5).

Χρόνια πνευμονοπάθεια Το Fentadur μπορεί να έχει πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική ή άλλου τύπου πνευμονοπάθεια. Σε αυτούς τους ασθενείς τα οπιοειδή μπορεί να ελαττώσουν τoν αναπνευστικό ρυθμό και να αυξήσουν την αντίσταση των αεραγωγών.

Επιδράσεις μακροχρόνιας θεραπείας και ανοχή Σε όλους τους ασθενείς, μπορεί να αναπτυχθεί ανοχή στις αναλγητικές επιδράσεις, υπεραλγησία, σωματική εξάρτηση και ψυχολογική εξάρτηση από την επανειλημμένη χορήγηση οπιοειδών, ενώ αναπτύσσεται ελλιπής ανοχή για ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες όπως η δυσκοιλιότητα που προκαλείται από τα οπιοειδή. Ιδιαίτερα σε ασθενείς με χρόνιο άλγος που δεν οφείλεται σε καρκίνο, έχει αναφερθεί ότι ενδέχεται να μην παρουσιάσουν σημαντική βελτίωση της έντασης του άλγους από συνεχή θεραπεία οπιοειδών μακροπρόθεσμα. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, πρέπει να υπάρχει συχνή επαφή μεταξύ του ιατρού και του ασθενούς για την αξιολόγηση της ανάγκης για συνέχιση της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2).Όταν αποφασιστεί ότι δεν υπάρχει όφελος από τη συνέχιση, η μείωση της δόσης θα πρέπει να γίνεται σταδιακά, προκειμένου να αντιμετωπιστούν συμπτώματα απόσυρσης.

Μην διακόπτετε απότομα το Fentadur σε ασθενή σωματικά εξαρημένο από οπιοειδή. Το σύνδρομο απόσυρσης φαρμάκων μπορεί να εμφανιστεί μετά από απότομη διακοπή της θεραπείας ή μείωση της δόσης.

Έχει αναφερθεί ότι η ταχεία μείωση του Fentadur σε ασθενή σωματικά εξαρτημένο από οπιοειδή μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά συμπτώματα από απόσυρσης φαρμάκου και μη ελεγχόμενο άλγος (βλέπε παράγραφο 4.2 και παράγραφο 4.8). Όταν ένας ασθενής δεν χρειάζεται πλέον θεραπεία, συνίσταται η σταδιακή μείωση της δόσης για να ελαχιστοποιηθούν τα συμπτώματα από απόσυρση φαρμάκου. Η σταδιακή μείωση από υψηλή δόση μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες έως μήνες.

Το σύνδρομο από απόσυρση οπιοειδών φαρμάκων χαρακτηρίζεται από ορισμένα ή όλα τα ακόλουθα:

ανησυχία, δακρύρροια, ρινόρροια, χασμουρητό, εφίδρωση, ρίγη, μυαλγία, μυδρίαση και αίσθημα παλμών. Άλλα συμπτώματα μπορεί επίσης να αναπτυχθούν συμπεριλαμβανομένων ευερεθιστότητας, διέγερσης, άγχους, υπερκινησίας, τρόμου, αδυναμίας, αϋπνίας, ανορεξίας, κοιλιακών σπασμών, ναυτίας, έμετου, διάρροιας, αυξημένης αρτηριακής πίεσης, αυξημένου αναπνευστικού ή καρδιακού ρυθμού.

νομένων ευερεθιστότητας, διέγερσης, άγχους, υπερκινησίας, τρόμου, αδυναμίας, αϋπνίας, ανορεξίας, κοιλιακών σπασμών, ναυτίας, έμετου, διάρροιας, αυξημένης αρτηριακής πίεσης, αυξημένου αναπνευστικού ή καρδιακού ρυθμού.

Διαταραχή χρήσης οπιοειδών (κατάχρηση και εξάρτηση)

Η επαναλαμβανόμενη χρήση του Fentadur μπορεί να οδηγήσει σε Διαταραχή Χρήσης Οπιοειδών (ΔΧΟ/Opioid use disorder-OUD). Η υψηλότερη δόση και η μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας με οπιοειδή μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης OUD. Κατάχρηση ή εκούσια κακή χρήση του Fentadur μπορεί να οδηγήσει σε υπερδοσολογία ή/και θάνατο. Ο κίνδυνος εμφάνισης ΔΧΟ είναι αυξημένος σε ασθενείς με προσωπικό ή οικογενειακό (γονείς ή αδέλφια) ιστορικό διαταραχών χρήσης ουσιών (συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής κατανάλωσης οινοπνεύματος), σε ενεργούς καπνιστές ή σε ασθενείς με προσωπικό ιστορικό άλλης διαταραχής ψυχικής υγείας (π. μείζονα κατάθλιψη, άγχος και διαταραχές προσωπικότητας).

Πριν από την έναρξη της θεραπείας με το Fentadur και κατά τη διάρκεια της θεραπείας, οι στόχοι της θεραπείας και το σχέδιο διακοπής πρέπει να συμφωνούνται με τον ασθενή (βλ. παράγραφο 4.2). Πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ο ασθενής πρέπει επίσης να ενημερώνεται σχετικά με τους κινδύνους και τις ενδείξεις OUD. Σε περίπτωση εμφάνισης αυτών των ενδείξεων θα πρέπει να συνιστάται στους ασθενείς να επικοινωνούν με τον γιατρό τους.

Σελίδα 11 of 26

Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με οπιοειδή φαρμακευτικά προϊόντα θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία ΔΧΟ, όπως συμπεριφορά αναζήτησης φαρμάκων (π.χ. πολύ πρώιμα αιτήματα για ανανέωση συνταγών), ιδιαίτερα οι ασθενείς υψηλού κινδύνου. Αυτό περιλαμβάνει την επισκόπηση των ταυτόχρονα χορηγούμενων οπιοειδών και ψυχοδραστικών φαρμάκων (όπως οι βενζοδιαζεπίνες). Για ασθενείς με σημεία και συμπτώματα ΔΧΟ , θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διαβούλευσης με έναν ειδικό σε καταστάσεις εθισμού. Εάν πρόκειται να διακοπούν τα οπιοειδή βλέπε παράγραφο 4.2.

Παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης Το Fentadur θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς, που ενδεχομένως εμφανίζουν ιδιαίτερη ευαισθησία στις ενδοκρανιακές επιδράσεις λόγω της κατακράτησης του CO , όπως για παράδειγμα σε εκείνους με ενδείξεις αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης, διαταραχής της συνείδησης ή κώμα.

Το Fentadur θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς πάσχοντες από εγκεφαλικούς όγκους.

Καρδιοπάθεια Η φαιντανύλη μπορεί να προκαλέσει βραδυκαρδία και επομένως πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με βραδυαρρυθμίες.

Υπόταση Τα οπιοειδή μπορούν να προκαλέσουν υπόταση, ειδικά σε ασθενείς με οξεία υπογκαιμία. Η υποκείμενη συμπτωματική υπόταση και/ή υπογκαιμία θα πρέπει να διορθώνονται πριν από την έναρξη της θεραπείας με διαδερμικά έμπλαστρα φαιντανύλης.

Ηπατική δυσλειτουργία Καθώς η φαιντανύλη μεταβολίζεται σε μη δραστικούς μεταβολίτες στο ήπαρ, η ηπατική δυσλειτουργία μπορεί να επιβραδύνει την αποβολή της. Αν ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία λαμβάνουν Fentadur, θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία τοξικότητας της φαιντανύλης και να ελαττωθεί η δόση του Fentadur αν κριθεί αναγκαίο (βλέπε παράγραφο 5.2).

Νεφρική δυσλειτουργία Παρόλο που η νεφρική δυσλειτουργία δεν αναμένεται να επηρεάσει την αποβολή της φαιντανύλης σε κλινικά σημαντικό βαθμό, συνιστάται προσοχή επειδή η φαρμακοκινητική της φαιντανύλης δεν έχει αξιολογηθεί στο συγκεκριμένο πληθυσμό ασθενών (βλ. παράγραφο 5.2). Το ενδεχόμενο της θεραπείας θα πρέπει να εξετάζεται μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων. Εάν ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία λάβουν Fentadur, πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία τοξικότητας από τη φαιντανύλη και η δόση πρέπει να μειωθεί αν είναι αναγκαίο. Πρόσθετοι περιορισμοί ισχύουν για ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία οι οποίοι δεν έχουν εκτεθεί σε οπιοειδή στο παρελθόν (βλ. παράγραφο 4.2).

Πυρετός/εξωτερική εφαρμογή θερμότητας Oι συγκεντρώσεις της φαιντανύλης μπορεί να αυξηθούν αν αυξηθεί η θερμοκρασία του δέρματος (βλ.

παράγραφο 5.2) Συνεπώς, ασθενείς με πυρετό πρέπει να παρακολουθούνται για ανεπιθύμητες ενέργειες των οπιοειδών και η δόση του Fentadur θα πρέπει να προσαρμοστεί εάν είναι απαραίτητο.

Υπάρχει πιθανότητα αυξήσεων της απελευθερούμενης από το σύστημα φαιντανύλης που εξαρτάται από τη θερμοκρασία και οδηγεί σε πιθανή υπερδοσολογία και θάνατο.

Όλοι οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται, ώστε να αποφεύγουν την απευθείας έκθεση του σημείου εφαρμογής του Fentadur σε άμεσες εξωτερικές εστίες θερμότητας όπως θερμαντικά επιθέματα, ηλεκτρικές κουβέρτες, θερμαινόμενα στρώματα νερού, λάμπες θέρμανσης ή τεχνητού μαυρίσματος, ηλιοθεραπεία, ζεστές θερμοφόρες, παρατεταμένα ζεστά μπάνια, σάουνα και θερμαινόμενα λουτρά σε υδρομασάζ.

Σελίδα 12 of 26

Σύνδρομο σεροτονίνης Συνιστάται προσοχή όταν το Fentadur συγχορηγείται με φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν τα συστήματα σεροτονινεργικών νευροδιαβιβαστών.

Η ανάπτυξη δυνητικά απειλητικού για τη ζωή συνδρόμου σεροτονίνης μπορεί να παρουσιαστεί με ταυτόχρονη χρήση σεροτονινεργικών δραστικών ουσιών, όπως οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI) και οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRI), καθώς και με δραστικές ουσίες που μειώνουν το μεταβολισμό της σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων της μονοαμινοξειδάσης [MAO]). Αυτό μπορεί να συμβεί εντός της συνιστώμενης δόσης (βλέπε παράγραφο 4.5).

Το σύνδρομο σεροτονίνης μπορεί να περιλαμβάνει μεταβολές στη νοητική κατάσταση (π.χ. διέγερση, ψευδαισθήσεις, κώμα), αστάθεια του αυτόνομου νευρικού (π.χ., ταχυκαρδία, ασταθής αρτηριακή ασταθή πίεση αίματος, υπερθερμία), νευρομυϊκές διαταραχές (π.χ. αύξηση αντανακλαστικών, έλλειψη συντονισμού, δυσκαμψία), και/ή συμπτώματα από το γαστρεντερικό (π.χ., ναυτία, έμετος, διάρροια).

Αν πιθανολογείται σύνδρομο σεροτονίνης, η θεραπεία με Fentadur πρέπει να διακόπτεται.

Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα:

Αναστολείς του CYP3A4:

Η ταυτόχρονη χρήση του Fentadur με τους αναστολείς του κυτοχρώματος P450 3A4 (CYP3A4)

μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των συγκεντρώσεων της φαιντανύλης στο πλάσμα, η οποία μπορεί να αυξήσει ή να παρατείνει τόσο τις θεραπευτικές όσο και ανεπιθύμητες ενέργειες και μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αναπνευστική καταστολή. Ως εκ τούτου, δεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση της διαδερμικής φαιντανύλης και των αναστολέων του CYP3A4, εκτός αν τα οφέλη υπερτερούν του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών. Γενικά, ο ασθενής θα πρέπει να περιμένει για 2 ημέρες μετά τη διακοπή της θεραπείας με αναστολέα του CYP3A4 πριν από την εφαρμογή του πρώτου εμπλάστρου Fentadur. Ωστόσο, η διάρκεια της αναστολής ποικίλλει, ενώ για ορισμένους αναστολείς του CYP3A4 με μακρό χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής, όπως αμιωδαρόνη, ή για χρονοεξαρτώμενους αναστολείς όπως η ερυθρομυκίνη, η ιδελαλισίμπη, η νικαρδιπίνη και η ριτοναβίρη η χρονική αυτή περίοδος μπορεί να χρειαστεί να είναι μεγαλύτερη. Ως εκ τούτου, πριν από την εφαρμογή του πρώτου εμπλάστρου Fentadur θα πρέπει να γίνεται αναφορά στις πληροφορίες του προϊόντος του αναστολέα του CYP3A4 σχετικά με την ημιπερίοδο ζωής της δραστικής ουσίας και τη διάρκεια της ανασταλτικής δράσης. Ένας ασθενής ο οποίος κάνει θεραπεία με Fentadur θα πρέπει να περιμένει τουλάχιστον 1 εβδομάδα μετά την αφαίρεση του τελευταίου εμπλάστρου προτού να ξεκινήσει θεραπεία με αναστολέα του CYP3A4. Αν δεν γίνεται να αποφευχθεί η ταυτόχρονη χρήση του Fentadur με αναστολέα του CYP3A4, συνιστάται στενή παρακολούθηση για σημεία ή συμπτώματα αυξημένης ή παρατεταμένης θεραπευτικής δράσης και αυξημένων ή παρατεταμένων ανεπιθύμητων ενεργειών της φαιντανύλης (ιδίως αναπνευστική καταστολή), ενώ η δοσολογία του Fentadur πρέπει να μειώνεται ή να διακόπτεται προσωρινά, όπως κρίνεται απαραίτητο (βλ.

παράγραφο 4.5).

Ακούσια έκθεση μέσω μεταφοράς εμπλάστρου Η τυχαία μεταφορά ενός εμπλάστρου φαιντανύλης στο δέρμα ενός ατόμου που δεν φορά έμπλαστρο (ιδίως ενός παιδιού), ενώ βρίσκεται στο ίδιο κρεβάτι ή σε στενή σωματική επαφή με κάποιον που φορά έμπλαστρο, μπορεί να οδηγήσει σε υπερδοσολογία από οπιοειδή στο άτομο που δεν φορά έμπλαστρο. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι εάν συμβεί ακούσια έκθεση με μεταφορά εμπλάστρου, το έμπλαστρο που μεταφέρθηκε πρέπει να αφαιρείται αμέσως από το δέρμα του ατόμου που δεν φορά έμπλαστρο (βλ. παράγραφο 4.9).

Χρήση σε Ηλικιωμένους ασθενείς Δεδομένα από μελέτες ενδοφλέβιας χορήγησης φαιντανύλης υποδηλώνουν ότι οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν μειωμένη κάθαρση, παρατεταμένο χρόνο ημίσειας ζωής και ότι Σελίδα 13 of 26

μπορεί να είναι πιο ευαίσθητοι στη δραστική ουσία σε σύγκριση με τους νεότερους ασθενείς. Εάν ηλικιωμένοι ασθενείς λάβουν Fentadur, πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία τοξικότητας από τη φαιντανύλη και η δόση πρέπει να μειωθεί αν αυτό είναι αναγκαίο (βλ. παράγραφο 5.2).

Γαστρεντερικός σωλήνας Τα οπιοειδή αυξάνουν τον τόνο και μειώνουν τις προωθητικές συσπάσεις των λείων μυών του γαστρεντερικού σωλήνα. Η επακόλουθη παράταση στο χρόνο διάβασης του γαστρεντερικού συστήματος μπορεί να ευθύνεται για τη δυσκοιλιότητα που προκαλεί η φαιντανύλη. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για τα μέτρα πρόληψης της δυσκοιλιότητας και πρέπει να εξετάζεται η προφυλακτική χρήση καθαρτικών. Επιπλέον προσοχή πρέπει να επιδεικνύεται σε ασθενείς με χρόνια δυσκοιλιότητα. Εάν υφίσταται ή πιθανολογείται παραλυτικός ειλεός, η θεραπεία με FENTADUR πρέπει να διακόπτεται.

Ασθενείς με μυασθένεια gravis Μπορεί να εμφανιστούν μη επιληπτικές (μυο)κλονικές αντιδράσεις. Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με μυασθένεια gravis.

Ταυτόχρονη χρήση με μικτούς αγωνιστές/ανταγωνιστές οπιοειδών Η ταυτόχρονη χρήση με βουπρενορφίνη, ναλβουφίνη ή πενταζοσίνη δεν συνιστάται (βλ. επίσης παράγραφο 4.5).

Το Fentadur δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιατρικούς ασθενείς που δεν έχουν λάβει οπιοειδή.

(βλ. παράγραφο 4.2). Υπάρχει πιθανότητα εμφάνισης σοβαρού ή απειλητικού για τη ζωή υποαερισμού ανεξαρτήτως της δόσης του διαδερμικού συστήματος Fentadur που χορηγείται.

Το Fentadur δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών. Το Fentadur πρέπει να χορηγείται μόνο σε παιδιά ηλικίας 2 ετών ή μεγαλύτερα με ανοχή στα οπιοειδή (βλ. παράγραφο 4.2).

Για προστασία από τυχαία κατάποση από παιδιά, συνιστάται προσοχή κατά την επιλογή της θέσης εφαρμογής του Fentadur (βλ. παράγραφο 4.2 και 6.6) και στενή παρακολούθηση της επικόλλησης του εμπλάστρου.

Προκαλούμενη από οπιοειδή υπεραλγησία Η προκαλούμενη από οπιοειδή υπεραλγησία (Opioid induced hyperalgesia, OIH) είναι μια παράδοξη ανταπόκριση σε ένα οπιοειδές κατά την οποία υπάρχει αύξηση της αντίληψης του άλγους παρά τη σταθερή ή αυξημένη έκθεση σε οπιοειδή. Διαφέρει από την ανοχή, στην οποία απαιτούνται υψηλότερες δόσεις οπιοειδών για την επίτευξη της ίδιας αναλγητικής δράσης ή τη θεραπεία του επαναλαμβανόμενου άλγους. Η ΟΙΗ ενδέχεται να εκδηλωθεί ως αυξημένα επίπεδα άλγους, περισσότερο γενικευμένο άλγος (δηλ. λιγότερο εστιασμένο) ή άλγος από συνηθισμένα (δηλαδή μη επώδυνα) ερεθίσματα (αλλοδυνία) χωρίς ένδειξη εξέλιξης της νόσου. Όταν υπάρχει υποψία για OIH, η δόση οπιοειδών θα πρέπει να μειωθεί ή να διακοπεί σταδιακά, εάν είναι δυνατόν.

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Αλληλεπιδράσεις που σχετίζονται με τη φαρμακοδυναμική Κεντρικώς δρώντα φαρμακευτικά προϊόντα / κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ και των κατασταλτικών του ΚΝΣ ναρκωτικών φαρμάκων Η ταυτόχρονη χρήση του Fentadur με άλλα κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένων των βενζοδιαζεπινών και άλλων κατασταλτικών/υπνωτικών, οπιοειδών, γενικών αναισθητικών, φαινοθειαζινών, ηρεμιστικών, κατασταλτικών αντιισταμινικών, αλκοόλ και Σελίδα 14 of 26

κατασταλτικών του ΚΝΣ ναρκωτικών φαρμάκων) μυοχαλαρωτικά των σκελετικών μυών και γκαμπαπεντινοειδή (γκαμπαπεντίνη και πρεγκαμπαλίνη) μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστική καταστολή, υπόταση, έντονη καταστολή, κώμα ή θάνατο. Η ταυτόχρονη συνταγογράφηση κατασταλτικών του ΚΝΣ και Fentadur θα πρέπει να περιορίζεται σε ασθενείς για τους οποίους εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές δεν είναι δυνατές. H ταυτόχρονη χρήση οποιουδήποτε από αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα με το Fentadur απαιτεί ειδική προσοχή και παρακολούθηση του ασθενούς. Η δόση και η διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης θα πρέπει να είναι περιορισμένη (βλ. παράγραφο 4.4)

Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (MAO)

Δεν συνιστάται η χρήση του Fentadur σε ασθενείς που απαιτούν ταυτόχρονη χορήγηση ενός MAO αναστολέα. Έχουν αναφερθεί σοβαρές και απρόβλεπτες αλληλεπιδράσεις με MAO αναστολείς, περιλαμβανομένης της ενίσχυσης των επιδράσεων των οπιοειδών ή ενίσχυση των σεροτονινεργικών επιδράσεων. Επομένως, το Fentadur δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εντός 14 ημερών μετά τη διακοπή της θεραπείας με MAO αναστολείς.

Σεροτονινεργικά φάρμακα Η ταυτόχρονη χορήγηση φαιντανύλης με σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα, όπως εκλεκτικό αναστολέα επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI), ή αναστολέα επαναπρόσληψης σεροτονίνης- νορεπινεφρίνης (SNRI) ή αναστολέα μονοαμινοξειδάσης MAO, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο συνδρόμου σεροτονίνης, μιας δυνητικά απειλητικής για τη ζωή κατάστασης. Χρησιμοποιήστε ταυτόχρονα με προσοχή. Παρατηρήστε προσεκτικά τον ασθενή, ιδιαιτέρως κατά την έναρξη της θεραπείας και την προσαρμογή της δόσης (βλ. παράγραφο 4.4.).

Ταυτόχρονη χρήση με μικτούς αγωνιστές/ανταγωνιστές οπιοειδών Δεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση βουπρενορφίνης, ναλβουφίνης ή πενταζοκίνης. Έχουν υψηλή συγγένεια με τους υποδοχείς των οπιοειδών με σχετικά χαμηλή ενδογενή δραστηριότητα και ως εκ τούτου ανταγωνίζονται μερικώς την αναλγητική δράση της φαιντανύλης και μπορεί να επιφέρουν συμπτώματα απόσυρσης σε εξαρτημένους από οπιοειδή ασθενείς (βλ. επίσης παράγραφο 4.4).

Αλληλεπιδράσεις που σχετίζονται με τη φαρμακοκινητική Αναστολείς του κυτοχρώματος P450 3A4 (CYP3A4)

Η φαιντανύλη, μια δραστική ουσία με υψηλή κάθαρση, μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς κυρίως από το CYP3A4.

Η ταυτόχρονη χρήση του Fentadur με αναστολείς του κυτοχρώματος P450 3A4 (CYP3A4) μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των συγκεντρώσεων της φαιντανύλης στο πλάσμα, γεγονός που μπορεί να αυξήσει ή να παρατείνει τόσο τη θεραπευτική δράση όσο και τις ανεπιθύμητες ενέργειες και μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αναπνευστική καταστολή. Ο βαθμός αλληλεπίδρασης με ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 αναμένεται να είναι μεγαλύτερος σε σύγκριση με ήπιους ή μέτριους αναστολείς του CYP3A4. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις σοβαρής αναπνευστικής καταστολής μετά τη συγχορήγηση αναστολέων του CYP3A4 και διαδερμικής φαιντανύλης, συμπεριλαμβανομένης μίας θανατηφόρου περίπτωσης μετά από συγχορήγηση με μέτριο αναστολέα του CYP3A4. Η ταυτόχρονη χρήση αναστολέων του CYP3Α4 και Fentadur δε συνιστάται, εκτός εάν ο ασθενής παρακολουθείται στενά (βλ. παράγραφο 4.4). Στα παραδείγματα δραστικών ουσιών που μπορεί να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις της φαιντανύλης περιλαμβάνονται: αμιωδαρόνη, σιμετιδίνη, κλαριθρομυκίνη, διλτιαζέμη, ερυθρομυκίνη, φλουκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη, νεφαζοδόνη, ριτοναβίρη, βεραπαμίλη και βορικοναζόλη (ο κατάλογος αυτός δεν είναι πλήρης). Μετά τη συγχορήγηση ήπιων, μέτριων ή ισχυρών αναστολέων του CYP3A4 με βραχυπρόθεσμη ενδοφλέβια χορήγηση φαιντανύλης, η μείωση της κάθαρσης της φαιντανύλης ήταν γενικά ≤ 25%, ωστόσο, με τη ριτοναβίρη (ισχυρός αναστολέας του CYP3A4), η κάθαρση της φαιντανύλης μειώθηκε κατά 67%, κατά μέσο όρο. Ο βαθμός αλληλεπίδρασης μεταξύ των αναστολέων του CYP3A4 και της μακροχρόνιας διαδερμικής Σελίδα 15 of 26

χορήγησης της φαιντανύλης δεν είναι γνωστός, αλλά ενδέχεται να είναι μεγαλύτερος σε σύγκριση με τη βραχυπρόθεσμη ενδοφλέβια χορήγηση.

Επαγωγείς του κυτοχρώματος P450 3A4 (CYP3A4)

Η ταυτόχρονη χρήση της διαδερμικής φαιντανύλης με επαγωγείς του CYP3A4 μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των συγκεντρώσεων της φαιντανύλης στο πλάσμα και σε μειωμένη θεραπευτική δράση.

Συνιστάται προσοχή κατά την ταυτόχρονη χρήση επαγωγέων του CYP3A4 και του Fentadur. Μπορεί να χρειαστεί αύξηση της δόσης του Fentadur ή μετάβαση σε άλλη αναλγητική δραστική ουσία.

Απαιτείται μείωση της δόσης της φαιντανύλης και προσεκτική παρακολούθηση ενόψει της διακοπής της ταυτόχρονης θεραπείας με επαγωγέα του CYP3A4. Οι επιδράσεις του επαγωγέα μειώνονται σταδιακά και μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένες συγκεντρώσεις της φαιντανύλης στο πλάσμα, γεγονός που μπορεί να αυξήσει ή να παρατείνει τόσο τις θεραπευτικές επιδράσεις όσο και τις ανεπιθύμητες ενέργειες, και μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αναπνευστική καταστολή. Η προσεκτική παρακολούθηση πρέπει να συνεχιστεί έως την επίτευξη σταθερής επίδρασης του φαρμάκου. Στα παραδείγματα δραστικών ουσιών που μπορεί να μειώσουν τις συγκεντρώσεις της φαιντανύλης στο πλάσμα περιλαμβάνονται: καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη και ριφαμπικίνη (ο κατάλογος αυτός δεν είναι πλήρης).

Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Κύηση Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα από τη χρήση του Fentadur σε έγκυες γυναίκες.

Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει σχετική τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. παράγραφο 5.3). Ο πιθανός κίνδυνος για τους ανθρώπους είναι άγνωστος, μολονότι η φαιντανύλη ως ενδοφλέβιο (IV) αναισθητικό έχει βρεθεί ότι διαπερνά τον πλακούντα σε έγκυες γυναίκες. Eχει αναφερθεί σύνδρομο των νεογνών από απόσυρση φαρμάκου σε νεογέννητα βρέφη των οποίων οι μητέρες έκαναν χρόνια χρήση επιθεμάτων φαιντανύλης κατά τη διάρκεια της κύησης. Το Fentadur δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης, εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητο.

Δεν συνιστάται η χρήση του Fentadur κατά τη διάρκεια του τοκετού, διότι δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση του οξέος ή μετεγχειρητικού άλγους (βλ. παράγραφο 4.3).

Επιπλέον, δεδομένου ότι η φαιντανύλη διαπερνά τον πλακούντα η χρήση του Fentadur κατά τη διάρκεια του τοκετού μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική καταστολή στο νεογέννητο βρέφος.

Θηλασμός Η φαιντανύλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα και μπορεί να προκαλέσει καταστολή και αναπνευστική καταστολή στο βρέφος που θηλάζει. Ο θηλασμός θα πρέπει επομένως να διακοπεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας και τουλάχιστον για 72 ώρες μετά την αφαίρεση του εμπλάστρου.

Γονιμότητα Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα για την επίδραση της φαιντανύλης στη γονιμότητα. Μερικές μελέτες σε αρουραίους αποκάλυψαν μειωμένη γονιμότητα και αυξημένη εμβρυϊκή θνησιμότητα σε τοξικές δόσεις για τη μητέρα (βλ. παράγραφο 5.3).

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Το Fentadur μπορεί να επηρεάσει τη νοητική και/ή σωματική ικανότητα που απαιτείται για την εκτέλεση δυνητικά επικίνδυνων δραστηριοτήτων όπως η οδήγηση αυτοκινήτου ή ο χειρισμός μηχανών.

Σελίδα 16 of 26

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Η ασφάλεια της φαιντανύλης αξιολογήθηκε σε 1.565 ενήλικες και 289 παιδιατρικούς ασθενείς που συμμετείχαν σε 11 κλινικές μελέτες (1 διπλά τυφλή ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, 7 ανοικτές, ελεγχόμενες με δραστικό φάρμακο, 3 ανοικτές, μη ελεγχόμενες) όπου χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση του χρόνιου κακοήθους ή μη κακοήθους άλγους. Αυτά τα άτομα έλαβαν τουλάχιστον 1 δόση φαιντανύλης και παρείχαν δεδομένα ασφάλειας. Με βάση συγκεντρωτικά δεδομένα ασφάλειας από αυτές τις κλινικές μελέτες, οι πιο συχνά αναφερόμενες (δηλ., ≥10% συχνότητα εμφάνισης)

ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν: ναυτία (35,7%), έμετος (23,2%), δυσκοιλιότητα (23,1%), υπνηλία (15,0%), ζάλη (13,1%) και πονοκέφαλος (11.8%).

Στον Πίνακα 5 παρουσιάζονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με τη χρήση φαιντανύλης από αυτές τις κλινικές μελέτες, συμπεριλαμβανομένων των προαναφερόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών, και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου παρατίθενται παρακάτω.Οι κατηγορίες συχνότητας που παρουσιάζονται ακολουθούν την εξής συνθήκη: Πολύ συχνές: (> 1/10), Συχνές: (> 1/100 έως < 1/10), Όχι συχνές: (> 1/1.000 έως <1/100), Σπάνιες: (> 1/10.000 έως < 1/1.000), Πολύ σπάνιες: (< 1/10,000), και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα κλινικών μελετών). Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται με βάση την κατηγορία/οργανικό σύστημα και κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας.

Σελίδα 17 of 26

Σελίδα 18 of 26

* Η συχνότητα που παρουσιάζεται (όχι συχνές) βασίζεται σε αναλύσεις της επίπτωσης στις οποίες συμπεριλήφθηκαν ενήλικες και παιδιατρικοί ασθενείς κλινικών μελετών με άλγος που δεν οφείλεται σε καρκίνο.

Η ασφάλεια της φαιντανύλης αξιολογήθηκε σε 289 παιδιατρικούς ασθενείς (< 18 ετών) που έλαβαν Σελίδα 19 of 26

μέρος σε 3 κλινικές μελέτες για την αντιμετώπιση του χρόνιου ή συνεχούς άλγους, κακοήθους ή μη κακοήθους προέλευσης. Αυτοί οι ασθενείς έλαβαν τουλάχιστον μία δόση φαιντανύλης και παρείχαν δεδομένα ασφάλειας (βλ. παράγραφο 5.1).

Το προφίλ ασφάλειας σε παιδιά και εφήβους που αντιμετωπίστηκαν με φεντανύλη ήταν παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε στους ενήλικες. Δεν εντοπίστηκε κάποιος κίνδυνος στον παιδιατρικό πληθυσμό πέραν αυτών που αναμένονται με τη χρήση οπιοειδών για την ανακούφιση από το άλγος που σχετίζεται με σοβαρή νόσο και δεν φαίνεται να υφίσταται ειδικός για τον παιδιατρικό πληθυσμό κίνδυνος που να συσχετίζεται με τη χρήση της φαιντανύλης σε παιδιά ηλικίας ακόμη και 2 ετών, όταν χρησιμοποιείται σύμφωνα με τις οδηγίες.

Με βάση συγκεντρωτικά δεδομένα ασφάλειας από αυτές τις 3 κλινικές μελέτες σε παιδιατρικούς ασθενείς, οι πιο συχνά αναφερόμενες (δηλ., ≥ 10% συχνότητα εμφάνισης) ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν έμετος (33,9%), ναυτία (23,5%), κεφαλαλγία (16,3%), δυσκοιλιότητα (13,5%), διάρροια (12,8%)

και κνησμός (12,8%).

Ανοχή Σε περίπτωση επαναλαμβανόμενης χρήσης μπορεί να αναπτυχθεί ανοχή.

Εξάρτηση από τα ναρκωτικά Η επαναλαμβανόμενη χρήση του Fentadur μπορεί να οδηγήσει σε εξάρτηση από το φάρμακο, ακόμη και σε θεραπευτικές δόσεις. Ο κίνδυνος εξάρτησης από το φάρμακο μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τους παράγοντες κινδύνου, τη δοσολογία και τη διάρκεια της θεραπείας με οπιοειδή του εκάστοτε ασθενούς (βλ. παράγραφο 4.4).

Υπάρχει πιθανότητα εμφάνισης συμπτωμάτων από απόσυρση των οπιοειδών (όπως ναυτία, έμετος, διάρροια, άγχος και ρίγη) σε ορισμένους ασθενείς μετά από μετάβαση από προηγούμενο οπιοειδές αναλγητικό σε Fentadur ή αιφνίδια διακοπή της θεραπείας (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.4).

Έχουν υπάρξει πολύ σπάνιες αναφορές συνδρόμου από απόσυρση φαρμάκου των νεογνών σε νεογέννητα βρέφη των οποίων οι μητέρες έκαναν χρόνια χρήση φαιντανύλης κατά τη διάρκεια της κύησης (βλ. παράγραφο 4.6).

Περιπτώσεις συνδρόμου σεροτονίνης έχουν αναφερθεί κατά τη συγχορήγηση της φαιντανύλης με φάρμακα υψηλής σεροτονινεργικής δράσης (βλ. παραγράφους 4.4. και 4.5).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς.

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 213 2040380/337 Φαξ: + 30 210 6549585 Ιστότοπος: http://www.eof.gr

4.9 Υπερδοσολογία

Συμπτώματα και σημεία Οι εκδηλώσεις υπερδοσολογίας από φαιντανύλη είναι επέκταση των φαρμακολογικών της δράσεων, με πιο σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια την αναπνευστική καταστολή. Με υπερδοσολογία φαιντανύλης έχει επίσης παρατηρηθεί τοξική λευκοεγκεφαλοπάθεια.

Θεραπεία Σελίδα 20 of 26

Στα άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της αναπνευστικής καταστολής συμπεριλαμβάνονται η αφαίρεση του εμπλάστρου και η σωματική ή λεκτική διέγερση του ασθενή. Οι ενέργειες αυτές μπορεί να ακολουθούνται από τη χορήγηση ενός ειδικού ανταγωνιστή οπιοειδών όπως η ναλοξόνη.

Η διάρκεια της αναπνευστικής καταστολής μετά από υπερδοσολογία μπορεί να είναι μεγαλύτερη από τη διάρκεια δράσης του ανταγωνιστή οπιοειδών. Το διάστημα μεταξύ των δόσεων του ενδοφλεβίως χορηγούμενου (IV) ανταγωνιστή πρέπει να επιλέγεται προσεκτικά, λόγω της πιθανότητας επανεμφάνισης των επιδράσεων του οπιοειδούς, ακόμα και μετά την αφαίρεση του εμπλάστρου.

Επαναλαμβανόμενη χορήγηση ή συνεχής έγχυση ναλοξόνης μπορεί να είναι αναγκαία.

Αναίρεση της ναρκωτικής δράσης μπορεί να οδηγήσει σε οξεία έναρξη άλγους και απελευθέρωση κατεχολαμνών.

Εάν η κλινική κατάσταση το επιβάλλει, πρέπει να εξασφαλιστεί η βατότητα των αεραγωγών, πιθανότατα με στοματοφαρυγγική ή ενδοτραχειακή διασωλήνωση, ενώ πρέπει να χορηγηθεί οξυγόνο και να υποβοηθηθεί ή να υποστηριχθεί η αναπνοή, κατά περίπτωση. Η θερμοκρασία του σώματος και η λήψη υγρών πρέπει να διατηρηθούν σε κανονικά επίπεδα.

Σε περίπτωση εμφάνισης σοβαρής και επίμονης υπότασης, θα πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο υπογκαιμίας,κατάσταση που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με κατάλληλη παρεντερική θεραπεία χορήγηση υγρών.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αναλγητικά, Οπιοειδή, Παράγωγα της φαινυλπιπεριδίνης, Κωδικός ATC: N02AB03 Μηχανισμός δράσης Η φαιντανύλη είναι ένα αναλγητικό οπιοειδές το οποίο αλληλεπιδρά κυρίως με τον μ-οπιοειδή υποδοχέα. Οι κύριες θεραπευτικές δράσεις της είναι η αναλγησία και η καταστολή.

Η ασφάλεια της φαιντανύλης αξιολογήθηκε σε 3 ανοικτές μελέτες σε 289 παιδιατρικούς ασθενείς με χρόνιο άλγος, ηλικίας 2 έως 17 ετών. Ογδόντα από τα παιδιά ήταν ηλικίας 2 έως 6 ετών. Από τους 289 συμμετέχοντες που εντάχθηκαν σε αυτές τις 3 μελέτες, 110 ξεκίνησαν θεραπεία με φαιντανύλη στη δοσολογία των 12 mcg/h. Από αυτούς τους 110 συμμετέχοντες, 23 (20,9%) λάμβαναν στο παρελθόν <30 mg ισοδύναμων μορφίνης από στόματος την ημέρα, 66 (60,0%) λάμβαναν προηγουμένως 30 έως 44 mg ισοδύναμων μορφίνης από στόματος την ημέρα και 12 (10,9%) λάμβαναν στο παρελθόν τουλάχιστον 45 mg ισοδύναμων μορφίνης από στόματος την ημέρα (δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για 9 [8,2%] συμμετέχοντες). Αρχικές δόσεις των 25 mcg/h και υψηλότερες χρησιμοποιήθηκαν από τους υπόλοιπους 179 συμμετέχοντες, 174 (97,2%) από τους οποίους λάμβαναν προηγούμενες δόσεις οπιοειδών τουλάχιστον 45 mg ισοδύναμων μορφίνης από στόματος την ημέρα. Μεταξύ των υπολοίπων 5 συμμετεχόντων με αρχική δοσολογία τουλάχιστον 25 mcg/h των οποίων οι προηγούμενες δόσεις ήταν < 45 mg ισοδύναμων μορφίνης από στόματος την ημέρα, 1 (0,6%) λάμβανε στο παρελθόν < 30 mg ισοδύναμων μορφίνης από στόματος την ημέρα και 4 (2,2%)

λάμβαναν 30 έως 44 mg ισοδύναμων μορφίνης από στόματος την ημέρα (βλ. παράγραφο 4.8).

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση Το Fentadur παρέχει συνεχή συστηματική απελευθέρωση φαιντανύλης κατά την περίοδο τοποθέτησής του διάρκειας 72 ωρών. Μετά την εφαρμογή του Fentadur, το δέρμα κάτω από το σύστημα απορροφά Σελίδα 21 of 26

τη φαιντανύλη ενώ μια αποθήκη φαιντανύλης συγκεντρώνεται στις ανώτερες στοιβάδες του δέρματος.

Στη συνέχεια η φαιντανύλη καθίσταται διαθέσιμη στη συστηματική κυκλοφορία. Το πολυμερές υπόστρωμα και η διάχυση της φαιντανύλης μέσω των στοιβάδων του δέρματος διασφαλίζουν ότι ο ρυθμός απελευθέρωσης είναι σχετικά σταθερός. Η διαβάθμιση της συγκέντρωσης που υφίσταται μεταξύ του συστήματος και της χαμηλότερης συγκέντρωσης στο δέρμα προκαλεί την απελευθέρωση του φαρμάκου. Η μέση βιοδιαθεσιμότητα της φαιντανύλης μετά την εφαρμογή του διαδερμικού εμπλάστρου είναι 92%.

Μετά από την πρώτη εφαρμογή του Fentadur, οι συγκεντρώσεις της φαιντανύλης στον ορό αυξάνονται σταδιακά, γενικά σταθεροποιούνται μεταξύ 12 και 24 ωρών και παραμένουν σχετικά σταθερές για το υπόλοιπο των 72 ωρών της περιόδου εφαρμογής. Έως το τέλος της δεύτερης εφαρμογής διάρκειας 72 ωρών, επιτυγχάνεται συγκέντρωση στον ορό σε σταθεροποιημένη κατάσταση η οποία διατηρείται κατά τη διάρκεια των επομένων εφαρμογών έμπλαστρου του ίδιου μεγέθους. Λόγω συσσώρευσης, οι τιμές AUC και C εντός ενός δοσολογικού μεσοδιαστήματος σε max σταθεροποιημένη κατάσταση είναι περίπου 40% υψηλότερες από ό,τι μετά από εφάπαξ εφαρμογή. Οι ασθενείς επιτυγχάνουν και διατηρούν συγκέντρωση στον ορό σε σταθερή κατάσταση η οποία προσδιορίζεται από την εξατομικευμένη διαφορά στη διαπερατότητα του δέρματος και την κάθαρση της φαιντανύλης από τον οργανισμό. Υψηλές διακυμάνσεις στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα έχουν παρατηρηθεί μεταξύ διαφορετικών ασθενών.

Ένα μοντέλο φαρμακοκινητικής υπέδειξε ότι οι συγκεντρώσεις φαιντανύλης στον ορό μπορεί να αυξηθούν κατά 14% (εύρος 0-26%) εάν εφαρμοστεί ένα νέο έμπλαστρο μετά από 24 ώρες αντί της συνιστώμενης εφαρμογής μετά από 72 ώρες.

Η αύξηση της θερμοκρασίας του δέρματος μπορεί να ενισχύσει την απορρόφηση της διαδερμικά χορηγούμενης φαιντανύλης (βλ. παράγραφο 4.4). Μια αύξηση της θερμοκρασίας του δέρματος μέσω της εφαρμογής θερμαντικού επιθέματος σε χαμηλή ρύθμιση πάνω στο σύστημα Fentadur κατά τη διάρκεια των πρώτων 10 ωρών εφάπαξ εφαρμογής οδήγησε σε αύξηση της τιμής AUC της φαιντανύλης κατά 2,2 φορές και της μέσης συγκέντρωσης στο τέλος της εφαρμογής της θερμότητας κατά 61%.

Κατανομή Η φαιντανύλη κατανέμεται ταχέως σε διάφορους ιστούς και όργανα, όπως υποδεικνύεται από το μεγάλο όγκο κατανομής (3 έως 10 L/kg μετά από ενδοφλέβια χορήγηση σε ασθενείς). Η φαιντανύλη συσσωρεύεται στους σκελετικούς μύες και το λίπος και απελευθερώνεται βραδέως στο αίμα. Σε μια μελέτη σε καρκινοπαθείς που αντιμετωπίστηκαν με διαδερμική φαιντανύλη, η σύνδεση με τις πρωτεΐνες πλάσματος ήταν κατά μέσο όρο 95% (εύρος 77-100%). Η φαιντανύλη διαπερνά εύκολα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Διαπερνά επίσης τον πλακούντα και απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα.

Βιομετασχηματισμός Η φαιντανύλη είναι μια δραστική ουσία υψηλής κάθαρσης, μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς κυρίως από το CYP3A4 στο ήπαρ.. Ο κύριος μεταβολίτης , η νορφαιντανύλη, και οι άλλοι μεταβολίτες είναι ανενεργοί. Το δέρμα δεν φαίνεται να μεταβολίζει τη φαιντανύλη που χορηγείται διαδερμικά. Αυτό καθορίστηκε από μια κυτταρική δοκιμασία ανθρώπινων κερατινοκυττάρων και από κλινικές μελέτες στις οποίες το 92% της δόσης που χορηγήθηκε από το σύστημα υπολογίστηκε ως αμετάβλητη φαιντανύλη που παρουσιάστηκε στη συστηματική κυκλοφορία.

Αποβολή Μετά την εφαρμογή εμπλάστρου διάρκειας 72-ωρών ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής της φαιντανύλης κυμαίνεται από 20 έως 27 ώρες. Ως αποτέλεσμα της συνεχούς απορρόφησης της φαιντανύλης από την αποθήκη στο δέρμα μετά την αφαίρεση του εμπλάστρου, ο χρόνος ημίσειας ζωής της φαιντανύλης μετά από τη διαδερμική χορήγηση είναι περίπου 2- έως 3 φορές μεγαλύτερη από την ενδοφλέβια χορήγηση.

Σελίδα 22 of 26

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, οι μέσες τιμές της συνολικής κάθαρσης της φαιντανύλης στο σύνολο των μελετών κυμαίνονται γενικά μεταξύ 34 και 66 L/h.

Εντός 72 ωρών από την ενδοφλέβια χορήγηση φαιντανύλης, περίπου το 75% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα και περίπου το 9% της δόσης στα κόπρανα. Η απέκκριση λαμβάνει χώρα κυρίως ως μεταβολίτες, με λιγότερο από το 10% της δόσης να απεκκρίνεται ως αμετάβλητη δραστική ουσία.

Γραμμικότητα / μη γραμμικότητα Οι συγκεντρώσεις της φαιντανύλης που επιτυγχάνονται στον ορό είναι ανάλογες του μεγέθους του εμπλάστρου Fentadur. Η φαρμακοκινητική της διαδερμικής φαιντανύλης δεν μεταβάλλεται με επαναλαμβανόμενη εφαρμογή.

Φαρμακοκινητικές/φαρμακοδυναμικές σχέσεις Υπάρχει υψηλή διακύμανση μεταξύ των ασθενών όσον αφορά τη φαρμακοκινητική της φαιντανύλης, τις σχέσεις μεταξύ των συγκεντρώσεων της φαιντανύλης, τις θεραπευτικές επιδράσεις και τις ανεπιθύμητες ενέργειες καθώς και την ανοχή στα οπιοειδή. Η ελάχιστη αποτελεσματική συγκέντρωση της φαιντανύλης εξαρτάται από την ένταση του άλγους και την προηγούμενη χρήση θεραπείας με οπιοειδή. Αμφότερες η ελάχιστη αποτελεσματική συγκέντρωση και η τοξική συγκέντρωση αυξάνονται με την ανοχή. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί βέλτιστο εύρος θεραπευτικών συγκεντρώσεων της φαιντανύλης. Η προσαρμογή της εξατομικευμένης δόσης της φαιντανύλης πρέπει να βασίζεται στην ανταπόκριση και το επίπεδο ανοχής του ασθενούς. Μετά την εφαρμογή του πρώτου εμπλάστρου και μετά από αύξηση της δόσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μία χρονική καθυστέρηση 12 έως 24 ωρών.

Ειδικοί πληθυσμοί Ηλικιωμένοι Δεδομένα από μελέτες ενδοφλέβιας χορήγησης φαιντανύλης, υποδηλώνουν ότι οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν μειωμένη κάθαρση, παρατεταμένο χρόνο ημίσειας ζωής και ότι μπορεί να είναι πιο ευαίσθητοι στο φάρμακο σε σύγκριση με τους νεότερους ασθενείς. Σε μια μελέτη που διεξήχθη με φαιντανύλη, υγιή ηλικιωμένα άτομα είχαν φαρμακοκινητικές ιδιότητες της φαιντανύλης που δεν διέφεραν σημαντικά από αυτές σε υγιή νεότερα άτομα, παρόλο που το μέγιστο των συγκεντρώσεων στον ορό έτεινε να είναι χαμηλότερο και οι τιμές της μέσης ημιπεριόδου ζωής είχαν παραταθεί σε περίπου 34 ώρες. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία τοξικότητας από φαιντανύλη και η δόση πρέπει να μειωθεί αν αυτό είναι αναγκαίο (βλ.

παράγραφο 4.4).

Νεφρική δυσλειτουργία Η επίδραση της νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της φαιντανύλης αναμένεται να είναι περιορισμένη επειδή η απέκκριση της αμετάβλητης φαιντανύλης στα ούρα είναι μικρότερη από 10% και δεν υπάρχουν γνωστοί δραστικοί μεταβολίτες που να αποβάλλονται από τους νεφρούς. Ωστόσο, συνιστάται προσοχή δεδομένου ότι δεν έχει αξιολογηθεί η επίδραση της νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της φαιντανύλης (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.4).

Ηπατική δυσλειτουργία Οι ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία τοξικότητας από τη φαιντανύλη και η δόση του Fentadur πρέπει να μειωθεί αν είναι αναγκαίο (βλ.

παράγραφο 4.4). Δεδομένα από ασθενείς με κίρρωση και προσομοιωμένα δεδομένα από ασθενείς με διαφορετικούς βαθμούς έκπτωσης της ηπατικής λειτουργίας που αντιμετωπίστηκαν με διαδερμική φαιντανύλη υποδηλώνουν ότι οι συγκεντρώσεις της φαιντανύλης μπορεί να αυξηθούν και η κάθαρση της φαιντανύλης μπορεί να μειωθεί σε σύγκριση με άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Οι προσομοιώσεις υποδηλώνουν ότι η AUC σε σταθεροποιημένη κατάσταση ασθενών με ηπατοπάθεια Σελίδα 23 of 26

Βαθμού Β κατά Child-Pugh (Βαθμολογία κατά Child-Pugh = 8) θα είναι περίπου 1,36 φορές μεγαλύτερη σε σύγκριση με εκείνη των ασθενών με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (Βαθμός A, Βαθμολογία κατά Child-Pugh = 5,5). Όσον αφορά τους ασθενείς με ηπατοπάθεια Βαθμού C (Βαθμολογία κατά Child-Pugh = 12,5), τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η συγκέντρωση της φαιντανύλης συσσωρεύεται με κάθε χορήγηση, οδηγώντας τους ασθενείς αυτούς να έχουν περίπου 3,72 φορές μεγαλύτερη AUC σε σταθεροποιημένη κατάσταση.

Οι συγκεντρώσεις της φαιντανύλης μετρήθηκαν σε περισσότερα από 250 παιδιά ηλικίας 2 έως 17 ετών στα οποία εφαρμόστηκαν έμπλαστρα φαιντανύλης σε δοσολογικό εύρος 12,5 έως 300 mcg/h.

Με προσαρμογή ως προς το σωματικό βάρος, η κάθαρση (L/h/kg) φαίνεται να είναι περίπου 80% υψηλότερη σε παιδιά ηλικίας 2 έως 5 ετών και 25% υψηλότερη σε παιδιά ηλικίας 6 έως 10 ετών σε σύγκριση με παιδιά ηλικίας 11 έως 16 ετών, που αναμένεται να έχουν παρόμοια κάθαρση με τους ενήλικες. Αυτά τα ευρήματα έχουν ληφθεί υπόψη στον προσδιορισμό των δοσολογικών συστάσεων για τους παιδιατρικούς ασθενείς (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.4).

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Τα μη κλινικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο με βάση τις συμβατικές μελέτες τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων.

Έχουν διεξαχθεί συνήθεις μελέτες αναπαραγωγικής και αναπτυξιακής τοξικότητας με χρήση παρεντερικής χορήγησης φαιντανύλης. Σε μια μελέτη σε αρουραίους η φαιντανύλη δεν επηρέασε τη γονιμότητα στους αρσενικούς αρουραίους. Ορισμένες μελέτες σε θηλυκούς αρουραίους αποκάλυψαν μειωμένη γονιμότητα και αυξημένη εμβρυϊκή θνησιμότητα.

Οι επιδράσεις στο έμβρυο οφείλονταν σε μητρική τοξικότητα και όχι σε άμεση επίδραση της ουσίας στο αναπτυσσόμενο έμβρυο. Δεν υπήρξε ένδειξη τερατογόνων επιδράσεων σε μελέτες σε δύο είδη (αρουραίους και κουνέλια). Σε μια μελέτη προγεννητικής και μεταγεννητικής ανάπτυξης, το ποσοστό επιβίωσης των απογόνων ήταν σημαντικά μειωμένο με δόσεις που μείωσαν ελαφρά το σωματικό βάρος της μητέρας. Αυτή η επίδραση μπορεί να οφείλεται είτε σε μεταβολή της μητρικής φροντίδας είτε σε άμεση επίδραση της φαιντανύλης στα νεογνά. Δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στη σωματική ανάπτυξη και στη συμπεριφορά των απογόνων.

Ο έλεγχος μεταλλαξιογόνου δράσης σε βακτήρια και σε τρωκτικά απέδωσε αρνητικά αποτελέσματα.

Η φαιντανύλη επήγαγε μεταλλαξιογόνες δράσεις σε κύτταρα θηλαστικών in vitro, οι οποίες ήταν συγκρίσιμες με αυτές άλλων οπιοειδών αναλγητικών. Μεταλλαξιογόνος κίνδυνος από τη χρήση θεραπευτικών δόσεων δεν είναι πιθανός, καθώς οι επιδράσεις παρουσιάστηκαν μόνο σε υψηλές συγκεντρώσεις.

Μια μελέτη καρκινογένεσης (ημερήσιες υποδόριες ενέσεις υδροχλωρικής φαιντανύλης για δύο έτη σε αρουραίους Sprague Dawley) δεν οδήγησε σε ευρήματα ενδεικτικά ογκογόνου δράσης.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Άνω προστατευτικό φιλμ Φιλμ τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου με επίστρωση από φθοράνθακα Στιβάδα στήριξης Έγχρωμο τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο/ μεμβράνη συμπολυμερούς αιθυλενίου οξικού βινυλίου Στιβάδα συγκολλητικού με δραστική ουσία Σελίδα 24 of 26

Συγκολλητικό σιλικόνης (διμεθικόνη, ρητίνη πυριτίου)

Διμεθικόνη Μεμβράνη ελέγχου του ρυθμού απελευθέρωσης του φαρμάκου Μεμβράνη συμπολυμερούς αιθυλενίου οξικού βινυλίου Στιβάδα συγκολλητικού σε επαφή με το δέρμα Συγκολλητικό σιλικόνης (διμεθικόνη, ρητίνη πυριτίου)

Διμεθικόνη Προστατευτικό φιλμ απελευθέρωσης Φιλμ τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου με επίστρωση από φθοράνθρακα Μελάνι εκτύπωσης Fentadur 12 μg/h διαδερμικό επίθεμα: μπεζ και πορτοκαλί μελάνι Fentadur 25 μg/h διαδερμικό επίθεμα: μπεζ και κόκκινο μελάνι Fentadur 50 μg/h διαδερμικό επίθεμα: μπεζ και πράσινο μελάνι Fentadur 75 μg/h διαδερμικό επίθεμα: μπεζ και μπλε μελάνι Fentadur 100 μg/h διαδερμικό επίθεμα: μπεζ και γκρι μελάνι

6.2 Ασυμβατότητες

Για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο παρακώλυσης της συγκολλητικής ικανότητας του εμπλάστρου, δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται κρέμες, έλαια, λοσιόν ή σκόνες στην περιοχή του δέρματος όταν εφαρμόζεται το έμπλαστρο.

6.3 Διάρκεια ζωής

3 χρόνια

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Φυλάσσετε σε θερμοκρασία μικρότερη των 25°C.

Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Το προϊόν συσκευάζεται ανάμεσα σε δύο φύλλα πολύφυλλου υλικού θήκης, που περιέχουν φύλλο αλουμινίου σαν βασικό προστατευτικό υλικό και μια στιβάδα ιονομερούς ρητίνης, η οποία είναι επικολλημένη στο φύλλο αλουμινίου και σε άμεση επαφή με το προϊόν. Τα δύο αυτά φύλλα ενώνονται στις άκρες έτσι ώστε να εσωκλείουν το προϊόν σε ένα φακελίσκο που είναι ασφαλής για τα παιδιά.

Τα φακελίδια συσκευάζονται σε χάρτινο κουτί (ΒΤ x 5 φακελίδια)

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Οδηγίες απόρριψης:

Τα χρησιμοποιημένα διαδερμικά έμπλαστρα πρέπει να διπλώνονται έτσι ώστε οι κολλητικές επιφάνειες του εμπλάστρου να κολλήσουν μεταξύ τους και στη συνέχεια πρέπει να απορρίπτονται με ασφαλή τρόπο. Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

Σελίδα 25 of 26

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

LAVIPHARM A.E.

Αγ. Μαρίνας, 190 02 Παιανία Αττικής.

Τηλ. : 210 66 91 000 Fax : 210 66 42 310

8. ΑΡΙΘΜΟΣ (ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

12 μg/h: 146599/16-12-2019 25 μg/h: 10509/16-12-2019 50 μg/h: 10472/16-12-2019 75 μg/h: 146597/16-12-2019 100 μg/h: 146598/16-12-2019

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 16-2-2007 Ημερομηνία ανανέωσης: 14-2-2013

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Σελίδα 26 of 26