GEODON — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

GEODON 20 mg/ml κόνις και διαλύτης για ενέσιμο διάλυμα.

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Ένα φιαλίδιο περιέχει ziprasidone mesilate για απόδοση 20 mg ζιπραζιδόνης. Μετά την ανασύσταση, 1 ml ενέσιμου διαλύματος περιέχει 20 mg ζιπραζιδόνης.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Κόνις και Διαλύτης για ενέσιμο διάλυμα.

Κόνις χρώματος λευκού έως υπόλευκου.

Διαφανής άχρωμος διαλύτης

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

H κόνις και o διαλύτης για ενέσιμο διάλυμα ζιπραζιδόνης ενδείκνυνται για τον ταχύ έλεγχο της ψυχοκινητικής διέγερσης σε ασθενείς με σχιζοφρένεια, όταν δεν είναι δυνατή η από του στόματος θεραπεία και για μέγιστη περίοδο 3 συνεχών ημερών.

Η θεραπεία με ζιπραζιδόνη υπό την μορφή κόνεως και διαλύτου για ενέσιμο διάλυμα πρέπει να διακόπτεται και να γίνεται έναρξη θεραπείας με την από του στόματος φαρμακοτεχνική μορφή της ζιπραζιδόνης, αμέσως μόλις αυτό κρίνεται κατάλληλο κλινικά.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία Μόνο για ενδομυϊκή χρήση.

Η ενδοφλέβια χορήγηση πρέπει να αποφεύγεται.

Η θεραπεία με την ενδομυϊκή μορφή θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε ασθενείς, στους οποίους η χορήγηση της από του στόματος φαρμακοτεχνικής μορφής δεν θεωρείται δυνατή.

Ενήλικες Η συνιστώμενη δόση είναι 10 mg χορηγούμενη σύμφωνα με τις ανάγκες, μέχρι της μέγιστης ημερήσιας δόσης των 40 mg. Δόσεις των 10 mg μπορεί να χορηγούνται κάθε 2 ώρες. Κάποιοι ασθενείς μπορεί να χρειάζονται αρχική δόση 20 mg, που μπορεί να ακολουθηθεί με επιπλέον δόση των 10 mg μετά από 4 ώρες. Ακολούθως, δόσεις των 10 mg μπορεί να χορηγηθούν κάθε 2 ώρες μέχρι την μέγιστη ημερήσια δόση των 40 mg. Δεν έχει μελετηθεί η ενδομυϊκή χορήγηση της ζιπραζιδόνης για περισσότερες από 3 συνεχόμενες ημέρες.

Εφόσον ενδείκνυται μακροχρόνια θεραπεία, η από του στόματος χορήγηση καψακίων ζιπραζιδόνης, μέχρι τα 80 mg δύο φορές την ημέρα θα πρέπει να αντικαταστήσει το ταχύτερο δυνατόν την ενδομυϊκή χορήγηση.

Ηλικιωμένοι Η κλινική εμπειρία της ενδομυϊκής χορήγησης σε ηλικιωμένους ασθενείς (65 ετών και άνω) είναι περιορισμένη. Δεν συνιστάται η ενδομυϊκή χορήγηση σε αυτούς τους ασθενείς (βλέπε παράγραφο 4.4).

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί.

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία Η ενδομυϊκή χορήγηση της ζιπραζιδόνης θα πρέπει να γίνεται με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια (βλέπε παράγραφο 5.2).

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο χορήγησης χαμηλότερων δόσεων (βλέπε παραγράφους 4.4 και 5.2).

Για οδηγίες ανασύστασης, βλέπε παράγραφο 6.6.

4.3 Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Γνωστή παράταση του διαστήματος QT. Συγγενές σύνδρομο παρατεταμένου QT. Πρόσφατο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκεια. Αρρυθμίες που αντιμετωπίζονται με αντιαρρυθμικά φαρμακευτικά προϊόντα Τάξης ΙΑ και ΙΙΙ.

Ταυτόχρονη θεραπεία με φάρμακα, τα οποία προκαλούν παράταση του διαστήματος QT, όπως αντιαρρυθμικά φάρμακα Τάξης ΙΑ και ΙΙΙ, τριοξείδιο του αρσενικού, αλοφαντρίνη, οξεική λεβομεθαδίλη, μεζοριδαζίνη, θειοριδαζίνη, πιμοζίδη, σπαρφλοξασίνη, γκατιφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη, μεθανοσουλφονική δολασετρόνη, μεφλοκίνη, σερτινδόλη ή σιζαπρίδη (βλέπε παράγραφο 4.4 και παράγραφο 4.5).

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Διάστημα QT Η ζιπραζιδόνη προκαλεί δοσοεξαρτώμενη ελαφρά έως μέτριου βαθμού παράταση του διαστήματος QT (βλέπε παράγραφο 4.8 και 5.1).

H ζιπραζιδόνη δεν πρέπει να χορηγείται μαζί με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι προκαλούν παράταση του διαστήματος QT (βλέπε παραγράφους 4.3 και 4.5). Προσοχή συνιστάται σε ασθενείς με σημαντική βραδυκαρδία. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές, όπως υποκαλιαιμία και υπομαγνησιαιμία αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κακοήθους αρρυθμίας και πρέπει να διορθώνονται πριν από την έναρξη της θεραπείας με ζιπραζιδόνη. Όταν ασθενείς με σταθεροποιημένη καρδιακή νόσο πρόκειται να υποβληθούν σε θεραπεία με το φάρμακο, πρέπει να προηγείται ηλεκτροκαρδιογραφικός έλεγχος πριν από την έναρξη της θεραπείας.

Εάν εμφανιστούν καρδιακά συμπτώματα, όπως αίσθημα παλμών, ίλιγγος, λιποθυμία ή σπασμοί τότε πρέπει να εξεταστεί η πιθανότητα κακοήθους αρρυθμίας και να γίνει εκτίμηση της καρδιακής λειτουργίας που να περιλαμβάνει και ΗΚΓ έλεγχο. Συνιστάται διακοπή της θεραπείας εφόσον το διάστημα QTc είναι > 500 msec (βλέπε παράγραφο 4.3).

Έχουν υπάρξει σπάνιες αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος, κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsade de pointes) σε ασθενείς που ελάμβαναν ζιπραζιδόνη, με ασαφείς πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ενδομυϊκής χορήγησης ζιπραζιδόνης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί.

Ηλικιωμένοι (> 65 ετών)

Δεν έχει περιληφθεί επαρκής αριθμός ηλικιωμένων ασθενών σε κλινικές δοκιμές. Συνεπώς, δεν υπάρχει σύσταση αναφορικά με τη δόση και δεν συνιστάται η ενδομυϊκή χορήγηση της ζιπραζιδόνης σε αυτούς τους ασθενείς.

Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο (Neuroleptic Malignant Syndrome - NMS)

Το NMS, είναι ένα σπάνιο αλλά ενδεχομένως θανατηφόρο σύνδρομο, που έχει συσχετισθεί με τη χρήση άλλων αντιψυχωσικών φαρμακευτικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένης και της ζιπραζιδόνης. Η αντιμετώπιση του NMS πρέπει να περιλαμβάνει άμεση διακοπή όλων των αντιψυχωσικών φαρμακευτικών προϊόντων.

Σοβαρές Δερματικές Ανεπιθύμητες Αντιδράσεις Έχει αναφερθεί αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS)

έπειτα από έκθεση στη ζιπραζιδόνη. Το σύνδρομο DRESS συνίσταται από έναν συνδυασμό τριών ή περισσότερων από τα ακόλουθα: δερματική αντίδραση (όπως εξάνθημα ή αποφολιδωτική δερματίτιδα), ηωσινοφιλία, πυρετό, λεμφαδενοπάθεια και μία ή περισσότερες συστηματικές επιπλοκές, όπως ηπατίτιδα, νεφρίτιδα, πνευμονίτιδα, μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα.

Έπειτα από έκθεση στη ζιπραζιδόνη έχουν αναφερθεί και άλλες σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις, όπως το σύνδρομο Stevens-Johnson.

Οι σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις είναι ορισμένες φορές θανατηφόρες. Διακόψτε τη ζιπραζιδόνη εάν εμφανιστούν σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις.

Καρδιαγγειακή νόσος Δεν έχει περιληφθεί επαρκής αριθμός ασθενών με καρδιαγγειακή νόσο σε κλινικές μελέτες. Συνεπώς, δεν έχει τεκμηριωθεί η ασφαλής χορήγηση της ζιπραζιδόνης ενδομυϊκά (βλέπε παράγραφο 4.3).

Αρτηριακή πίεση Δεν είναι ασυνήθης η εμφάνιση ζάλης, ταχυκαρδίας και ορθοστατικής υπότασης σε ασθενείς μετά από την ενδομυϊκή χορήγηση ζιπραζιδόνης. Μεμονωμένες περιπτώσεις υπέρτασης έχουν επίσης αναφερθεί. Πρέπει να εφαρμόζεται προσοχή, ιδιαίτερα σε περιπατητικούς ασθενείς.

Βραδυκινησία Υπάρχει πιθανότητα εμφάνισης βραδυκινησίας καθώς και άλλων όψιμων εξωπυραμιδικών συνδρόμων μετά από μακράς διάρκειας θεραπεία με ζιπραζιδόνη. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα βραδυκινησίας, πρέπει να εξεταστεί η περίπτωση ελάττωσης της δόσης ή και διακοπής της χορήγησης ζιπραζιδόνης.

Πτώσεις Η ζιπραζιδόνη μπορεί να προκαλέσει υπνηλία, ζάλη, ορθοστατική υπόταση και διαταραχές της βάδισης, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε πτώσεις. Θα πρέπει να προσέχετε κατά τη θεραπεία ασθενών που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο και θα πρέπει να εξετάζετε το ενδεχόμενο χρήσης χαμηλότερης αρχικής δόσης (π.χ. ηλικιωμένους ή εξασθενημένους ασθενείς) (βλέπε παράγραφο 4.2).

Σπασμοί Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με ιστορικό σπασμών.

Ηπατική Δυσλειτουργία Δεν υπάρχει επαρκής εμπειρία σε ασθενείς με βαριά ηπατική ανεπάρκεια και κατά συνέπεια η χρήση της ζιπραζιδόνης σε αυτή την ομάδα των ασθενών απαιτεί προσοχή (βλέπε παραγράφους 4.2 και 5.2).

Αυξημένος κίνδυνος αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων στον πληθυσμό με άνοια Σε τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές στον πληθυσμό με άνοια με κάποια άτυπα αντιψυχωσικά έχει παρατηρηθεί ένας τριπλάσιος περίπου κίνδυνος αγγειακών εγκεφαλικών ανεπιθύμητων συμβαμάτων. Δεν είναι γνωστός ο μηχανισμός για τον οποίο υπάρχει

αυτός ο αυξημένος κίνδυνος. Αυξημένος κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλειστεί και για άλλα αντιψυχωσικά ή και για άλλους πληθυσμούς ασθενών. Το Geodon πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο.

Αυξημένη Θνησιμότητα σε Ηλικιωμένα άτομα με Άνοια Δεδομένα από δύο μεγάλες μελέτες παρατήρησης, έδειξαν ότι τα ηλικιωμένα άτομα με άνοια, που λαμβάνουν θεραπεία με αντιιψυχωσικά, παρουσιάζουν ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο θανάτου ή/και ενδεχομένως αγγειακών εγκεφαλικών ανεπιθύμητων συμβάντων, σε σχέση με αυτούς που δεν λαμβάνουν θεραπεία. Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για να δώσουν μία σίγουρη εκτίμηση του ακριβούς μεγέθους του κινδύνου και το αίτιο του αυξημένου κινδύνου δεν είναι γνωστό.

Το Geodon δεν είναι εγκεκριμένο για τη θεραπεία των διαταραχών συμπεριφοράς, που σχετίζονται με άνοια.

Φλεβική Θρομβοεμβολή Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις φλεβικής θρομβοεμβολής (VTE) με αντιψυχωσικά φάρμακα.

Δεδομένου ότι οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αντιψυχωσικά, συχνά εμφανίζουν επίκτητους παράγοντες κινδύνου για φλεβική θρομβοεμβολή, θα πρέπει να εντοπίζονται όλοι οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου για φλεβική θρομβοεμβολή πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ζιπραζιδόνη και θα πρέπει να λαμβάνονται κατάλληλα προληπτικά μέτρα.

Πριαπισμός Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις πριαπισμού με τη χρήση αντιψυχωσικών, συμπεριλαμβανομένης της ζιπραζιδόνης. Αυτή η ανεπιθύμητη ενέργεια, όπως και με άλλα ψυχοτρόπα φάρμακα, δεν έδειξε να ήταν δοσοεξαρτώμενη και δε συσχετίστηκε με τη διάρκεια της θεραπείας.

Αναφορές θνησιμότητας μετά την κυκλοφορία του προϊόντος Όπως και με άλλα αντιψυχωσικά ενδομυϊκής χρήσης, έχουν αναφερθεί θάνατοι από την ενδομυϊκή χρήση της ζιπραζιδόνης, γενικά σε ασθενείς με πολλαπλούς συγχυτικούς παράγοντες κινδύνου.

Παρόλο που δεν έχει αποδειχθεί αιτιολογική συσχέτιση, η ενδομυϊκή χρήση της ζιπραζιδόνης πρέπει να διεξάγεται με προσοχή.

Το Geodon περιέχει νάτριο Το Geodon περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23mg) ανά ml ανασυσταθέντος ενέσιμου διαλύματος. Οι ασθενείς σε διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα νατρίου, μπορούν να ενημερώνονται ότι αυτό το φαρμακευτικό προϊόν είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές μελέτες με ζιπραζιδόνη και άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία προκαλούν παράταση του διαστήματος QT δεν έχουν πραγματοποιηθεί. Αθροιστική δράση της ζιπραζιδόνης με αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα δεν μπορεί να αποκλεισθεί και κατά συνέπεια η ζιπραζιδόνη δεν πρέπει να χορηγείται με φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία προκαλούν παράταση του διαστήματος QT, όπως αντιαρρυθμικά φάρμακα Τάξης ΙΑ και ΙΙΙ, τριοξείδιο του αρσενικού, αλοφαντρίνη, οξεική λεβομεθαδίλη, μεζοριδαζίνη, θειοριδαζίνη, πιμοζίδη, σπαρφλοξασίνη, γκατιφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη, μεθανοσουλφονική δολασετρόνη, μεφλοκίνη, σερτινδόλη ή σιζαπρίδη (βλέπε παράγραφο 4.3).

Φαρμακευτικά προϊόντα που δρουν στο Κ.Ν.Σ./Οινόπνευμα Λαμβάνοντας υπόψη τις κύριες επιδράσεις της ζιπραζιδόνης στο Κ.Ν.Σ., απαιτείται προσοχή όταν λαμβάνεται σε συνδυασμό με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που δρουν στο Κ.Ν.Σ., καθώς και με οινοπνευματώδη ποτά.

Επίδραση της ζιπραζιδόνης σε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα Όλες οι μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν διενεργηθεί με τη χρήση από του στόματος ζιπραζιδόνης.

Μία in vivo μελέτη με δεξτρομεθορφάνη δεν έδειξε αξιοσημείωτη αναστολή του CYP2D6 σε συγκεντρώσεις πλάσματος 50% χαμηλότερες από εκείνες που επιτεύχθηκαν μετά από λήψη 40 mg ζιπραζιδόνης δύο φορές ημερησίως. Δεδομένα in vitro υποδεικνύουν ότι η ζιπραζιδόνη είναι πιθανό να αποτελεί έναν μέτριο αναστολέα των CYP2D6 και CYP3A4. Ωστόσο, δεν είναι πιθανό ότι η ζιπραζιδόνη επιδρά, σε κλινικά σημαντικό βαθμό, στη φαρμακοκινητική φαρμακευτικών προϊόντων που μεταβολίζονται από αυτές τις ισομορφές του P450.

Αντισυλληπτικά από του στόματος – Η χορήγηση ζιπραζιδόνης δεν επηρέασε σημαντικά τη φαρμακοκινητική των συστατικών του αντισυλληπτικού, δηλαδή του οιστρογόνου (ethinyl oestradiol

- υπόστρωμα του CYP3A4) ή του προγεστερινοειδούς.

Λίθιο – Ταυτόχρονη χορήγηση ζιπραζιδόνης και λιθίου δεν είχε επίδραση στη φαρμακοκινητική του λιθίου.

Επίδραση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στη ζιπραζιδόνη Η κετοκοναζόλη (400 mg/ημέρα), που αποτελεί αναστολέα του CYP3Α4, αύξησε τη συγκέντρωση της ζιπραζιδόνης στον ορό του αίματος κατά ποσοστό < 40%. Οι συγκεντρώσεις στον ορό του αίματος των S-methyldihydroziprasidone και ziprasidone sulphoxide, στον αναμενόμενο χρόνο για την επίτευξη μέγιστης συγκέντρωσης στο πλάσμα (T )της ζιπραζιδόνης, αυξήθηκαν κατά 55% και max 8% αντίστοιχα. Δεν παρατηρήθηκε επιπλέον παράταση του διαστήματος QTc. Μεταβολές στη φαρμακοκινητική λόγω συγχορήγησης ισχυρών αναστολέων του CYP3Α4 δεν είναι πιθανό να είναι κλινικά σημαντικές, κατά συνέπεια δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας.

Η θεραπεία με καρβαμαζεπίνη, 200 mg δύο φορές ημερησίως για 21 ημέρες, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση κατά περίπου 35% της βιοδιαθεσιμότητας της ζιπραζιδόνης.

Αντιόξινα: πολλαπλές δόσεις αντιόξινων που περιείχαν αλουμίνιο και μαγνήσιο ή σιμετιδίνης δεν είχαν κλινικά σημαντική επίδραση στην φαρμακοκινητική της ζιπραζιδόνης σε άτομα που είχαν γευματίσει.

Σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, έχουν υπάρξει αναφορές σεροτονινεργικού συνδρόμου συσχετιζόμενο προσωρινά με την θεραπευτική χρήση της ζιπραζιδόνης σε συνδυασμό με άλλα σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα όπως οι SSRIs (βλ. παράγραφο 4.8). Τα χαρακτηριστικά του σεροτονινεργικού συνδρόμου μπορεί να περιλαμβάνουν σύγχυση, διέγερση, πυρετό, εφιδρώσεις, αταξία, υπεραντανακλαστικότητα, μυόκλωνο και διάρροια.

Πρωτεϊνική σύνδεση Η ζιπραζιδόνη συνδέεται εκτενώς με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Η in vitro σύνδεση της ζιπραζιδόνης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος δεν μεταβλήθηκε από την βαρφαρίνη ή την προπρανολόλη, δύο φάρμακα με υψηλή σύνδεση στις πρωτεΐνες, ούτε όμως η ζιπραζιδόνη μετέβαλε τη σύνδεση αυτών των φαρμάκων με τις πρωτεΐνες του πλάσματος του ανθρώπου. Συνεπώς, δεν είναι πιθανές ενδεχόμενες φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις με τη ζιπραζιδόνη, λόγω παρεκτόπισης από τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Σε τοξικολογικές μελέτες επί της αναπαραγωγής με ζιπραζιδόνη εμφανίστηκαν ανεπιθύμητες επιδράσεις στην αναπαραγωγική διαδικασία σε δόσεις που συνοδεύονται με μητρική τοξικότητα και/ή καταστολή. Δεν υπήρξαν ενδείξεις τερατογένεσης (βλέπε παράγραφο 5.3).

Κύηση Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες σε έγκυες γυναίκες. Δεδομένου ότι η εμπειρία με το φάρμακο στον άνθρωπο είναι περιορισμένη, η χορήγηση της ζιπραζιδόνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

δεν συνιστάται, εκτός και αν τα αναμενόμενα θεραπευτικά οφέλη για τη μητέρα υπερτερούν των πιθανών κινδύνων για το έμβρυο.

Κατηγορία αντιψυχωσικών Τα νεογνά που εκτέθηκαν σε αντιψυχωσικά κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της κύησης, διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών που συμπεριλαμβάνουν εξωπυραμιδικά και/ή συμπτώματα απόσυρσης, τα οποία μπορεί να ποικίλουν σε σοβαρότητα και διάρκεια μετά τον τοκετό. Έχουν υπάρξει αναφορές για διέγερση. υπερτονία, υποτονία, τρόμο, υπνηλία, αναπνευστικής δυσχέρεια ή διαταραχή σίτισης. Συνεπώς, τα νεογνά πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.

Θηλασμός Δεν έχουν πραγματοποιηθεί επαρκείς και καλά ελεγχόμενες μελέτες σε γυναίκες που θηλάζουν. Μία μεμονωμένη περιπτωσιολογική αναφορά διαπίστωσε ότι η ζιπραζιδόνη είναι ανιχνεύσιμη στο μητρικό γάλα. Πρέπει να συνιστάται στις ασθενείς να μη θηλάζουν εφόσον λαμβάνουν ζιπραζιδόνη.

Εάν είναι απαραίτητη η θεραπεία με το φάρμακο θα πρέπει να διακόπτεται ο θηλασμός.

Γονιμότητα Δεν έχουν πραγματοποιηθεί επαρκείς και καλά ελεγχόμενες μελέτες σε γυναίκες και άντρες που έχουν εκτεθεί στη ζιπραζιδόνη.

Αντισύλληψη  Θα πρέπει να συνιστάται σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία που λαμβάνουν ζιπραζιδόνη να χρησιμοποιούν κατάλληλη μέθοδο αντισύλληψης.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Η ζιπραζιδόνη μπορεί να προκαλέσει υπνηλία και μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Οι ασθενείς που ενδέχεται να οδηγήσουν ή να χειριστούν μηχανήματα πρέπει επομένως να προειδοποιούνται σχετικά.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Eνδομυϊκή μορφή ζιπραζιδόνης Ο παρακάτω πίνακας περιέχει ανεπιθύμητα συμβάματα με πιθανή, ενδεχόμενη ή άγνωστη συσχέτιση με τη ζιπραζιδόνη από κλινικές δοκιμές φάσης 2/3. Οι πιο κοινές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ναυτία, καταστολή, ζάλη, άλγος της θέσης ένεσης, κεφαλαλγία και υπνηλία.

Όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται ανά κατηγορία και συχνότητα: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000) και άγνωστης συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται παρακάτω μπορεί επίσης να σχετίζονται με την υποκείμενη νόσο και/ή τα συγχορηγούμενα φάρμακα.

Τα πλέον συνήθη ανεπιθύμητα συμβάματα από το καρδιαγγειακό σύστημα, που αναφέρθηκαν από κλινικές δοκιμές σταθερών δόσεων μετά από ενδομυϊκή χορήγηση ζιπραζιδόνης, ήταν: ζάλη (10mg- 11%, 20mg-12%), ταχυκαρδία (10mg-4%, 20mg-4%) και ζάλη θέσης (10mg-2%, 20mg-2%), ορθοστατική υπόταση (20mg-5%) και υπόταση (10mg-2%).

Σε κλινικές δοκιμές σταθερών δόσεων πριν από την κυκλοφορία του φαρμάκου στην αγορά, όπου χορηγήθηκε ζιπραζιδόνη ενδομυϊκά, παρατηρήθηκε αρτηριακή πίεση αυξημένη και υπέρταση στο 2,2% των ασθενών που ελάμβαναν 10 mg ζιπραζιδόνης και αρτηριακή πίεση αυξημένη στο 2,8% των ασθενών που ελάμβαναν 20mg ζιπραζιδόνης.

Σε βραχυχρόνιες και μακροχρόνιες κλινικές δοκιμές με ζιπραζιδόνη, στη σχιζοφρένεια και στη διπολική μανία, η συχνότητα εμφάνισης τονικοκλονικών σπασμών και υπότασης δεν ήταν συχνή, εμφανιζόμενη σε ποσοστό μικρότερο του 1% μεταξύ των ασθενών που ελάμβαναν ζιπραζιδόνη.

Η ζιπραζιδόνη προκαλεί ήπια έως μέτρια δοσοεξαρτώμενη παράταση του διαστήματος QT (βλέπε παράγραφο 5.1). Σε κλινικές δοκιμές στη σχιζοφρένεια, παράταση 30 έως 60 msec παρατηρήθηκε στο 12,3% (976/7941) των καταγραφών του ΗΚΓ επί ασθενών που βρίσκονταν υπό θεραπεία με ζιπραζιδόνη και 7,5% (73/975) των καταγραφών του ΗΚΓ επί ασθενών που βρίσκονταν υπό θεραπεία με το εικονικό φάρμακο. Παράταση >60 msec παρατηρήθηκε στο 1,6% (128/7941) και 1,2% (12/975)

των καταγραφών των ασθενών που βρίσκονταν υπό θεραπεία με ζιπραζιδόνη και με το εικονικό φάρμακο αντίστοιχα. Παράταση του διαστήματος QTc πέραν των 500 msec εμφανίστηκε σε 3 από συνολικά 3266 ασθενείς (0,1%), οι οποίοι βρίσκονταν υπό θεραπεία με ζιπραζιδόνη και σε 1 από συνολικά 538 ασθενείς (0,2%), οι οποίοι βρίσκονταν υπό θεραπεία με το εικονικό φάρμακο.

Συγκρίσιμα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν και σε κλινικές δοκιμές στη διπολική μανία.

Σε κλινικές δοκιμές εφαρμογής μακροχρόνιας θεραπείας συντήρησης, στη σχιζοφρένεια, ασθενείς που ελάμβαναν ζιπραζιδόνη εμφάνισαν μερικές φορές αυξημένα επίπεδα προλακτίνης, αλλά στους περισσότερους οι τιμές επανήλθαν στα φυσιολογικά επίπεδα χωρίς να γίνει διακοπή της θεραπείας.

Επιπλέον, οι δυνητικές κλινικές εκδηλώσεις (π.χ. γυναικομαστία και αύξηση μεγέθους των μαστών)

ήταν σπάνιες.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω:

Ελλάδα Κύπρος Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Μεσογείων 284 Υπουργείο Υγείας GR-15562 Χολαργός, Αθήνα CY-1475 Λευκωσία

Τηλ: + 30 21 32040380/337 Φαξ: + 357 22608649 Φαξ: + 30 21 06549585 Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs Ιστότοπος: http://www.eof.gr

4.9 Υπερδοσολογία

Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία όσον αφορά την υπερδοσολογία. Η μεγαλύτερη επιβεβαιωμένη εφάπαξ λήψη ζιπραζιδόνης που έχει αναφερθεί, είναι 12.800 mg. Σε αύτη την περίπτωση, αναφέρθηκαν εξωπυραμιδικά συμπτώματα και QTc διάστημα των 446 msec, (χωρίς καρδιακά επακόλουθα). Γενικά, τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν πιο συχνά μετά από υπερδοσολογία είναι τα εξωπυραμιδικά συμπτώματα, η υπνηλία, ο τρόμος και το άγχος.

Λόγω της πιθανότητας καταστολής, σπασμών ή δυστονικών αντιδράσεων της κεφαλής και του αυχένα, μετά από υπερβολική δόση, μπορεί να υπάρξει κίνδυνος εισρόφησης σε περίπτωση πρόκλησης εμετού. Η καρδιαγγειακή παρακολούθηση πρέπει να αρχίζει αμέσως και να περιλαμβάνει συνεχή ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση ώστε να ανιχνεύσει πιθανές αρρυθμίες. Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο στη ζιπραζιδόνη.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιψυχωσικά, παράγωγα ινδολίου, κωδικός ATC Ν05ΑΕ04 Η ζιπραζιδόνη έχει υψηλή συγγένεια προς τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς τύπου 2 (D ) και σημαντικά υψηλότερη συγγένεια προς τους σεροτονινεργικούς υποδοχείς τύπου 2 (5HT ). Η Α 2A αναστολή των υποδοχέων ήταν μεγαλύτερη από 80% για τους σεροτονινεργικούς υποδοχείς τύπου 2 Α και μεγαλύτερη από 50% για τους D , όπως διαπιστώθηκε μετά από ακτινολογικό έλεγχο με PET (Position Emission Tomography) 12 ώρες μετά από χορήγηση μιας εφάπαξ από του στόματος δόσης 40 mg. Επίσης, η ζιπραζιδόνη αλληλεπιδρά με τους σεροτονινεργικούς υποδοχείς 5HT , 5HT και 2C 1D 5HT προς τους οποίους παρουσιάζει συγγένεια ίση ή μεγαλύτερη της συγγένειας που παρουσιάζει 1A προς τους υποδοχείς D . Η ζιπραζιδόνη παρουσιάζει μέτριου βαθμού συγγένεια προς τους νευρωνικούς σεροτονινεργικούς και αδρενεργικούς διαβιβαστές. Η ζιπραζιδόνη εμφανίζει μέτριου βαθμού συγγένεια προς τους υποδοχείς της ισταμίνης H(1)- και τους α(1)- υποδοχείς. Η ζιπραζιδόνη εμφανίζει αμελητέα συγγένεια προς τους μουσκαρινικούς Μ(1)- υποδοχείς.

Η ζιπραζιδόνη έχει αποδειχτεί ότι δρα ανταγωνιστικά προς τους σεροτονινεργικούς υποδοχείς τύπου 2 (5HT ) και προς τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς τύπου 2 (D ). Προτείνεται ότι η αντιψυχωσική Α 2A 2 του δράση επιτυγχάνεται μερικώς μέσω του συνδυασμού αυτών των ανταγωνιστικών δράσεων του. Η ζιπραζιδόνη αποτελεί επίσης έναν ισχυρό ανταγωνιστή των υποδοχέων 5HT και 5HT , έναν 2C 1D ισχυρό αγωνιστή του υποδοχέα 5HT και αναστέλλει επίσης την επαναπρόσληψη της 1A νορεπινεφρίνης και της σεροτονίνης από τους νευρώνες.

Επιπλέον πληροφορίες από κλινικές δοκιμές Σε κλινικές μελέτες, έχει αποδειχθεί η ασφάλεια και ανοχή της ενδομυϊκής χορήγησης και η συνακόλουθη συνέχιση της θεραπείας με από του στόματος χορήγηση.

Αποτελέσματα από μεγάλη μελέτη της ασφάλειας του φαρμάκου μετά την κυκλοφορία του στην αγορά Μια τυχαιοποιημένη, μετεγκριτική μελέτη 18239 ασθενών με σχιζοφρένεια, με περίοδο παρακολούθησης 1 χρόνου, πραγματοποιήθηκε για να διαπιστωθεί εάν η επίδραση της ζιπραζιδόνης στο διάστημα QTc συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θνητότητας από αίτια που δεν σχετίζονται με αυτοκτονία. Αυτή η μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε σε περιβάλλον καθημερινής κλινικής πρακτικής, δεν έδειξε διαφορά στο ποσοστό της συνολικής θνητότητας από αίτια που δεν σχετίζονται με αυτοκτονία, μεταξύ των θεραπειών με ζιπραζιδόνη και ολανζαπίνη (πρωτεύον τελικό σημείο). Η μελέτη δεν έδειξε επίσης διαφορά στα δευτερεύοντα τελικά σημεία της θνητότητας από οποιοδήποτε αίτιο, θνητότητας από αυτοκτονία, θνητότητας από ξαφνικό θάνατο. Ωστόσο, παρατηρήθηκε μια μη σημαντική, αριθμητικά μεγαλύτερη επίπτωση στη θνητότητα από καρδιαγγειακά αίτια στην ομάδα

που ελάμβανε ζιπραζιδόνη. Μια στατιστικά σημαντική μεγαλύτερη επίπτωση στην εισαγωγή σε νοσοκομείο από οποιοδήποτε αίτιο, κυρίως λόγω διαφορών στον αριθμό των εισαγωγών σε ψυχιατρικά νοσοκομεία, παρατηρήθηκε επίσης στην ομάδα που ελάμβανε ζιπραζιδόνη.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση Η βιοδιαθεσιμότητα της ζιπραζιδόνης μετά από ενδομυϊκή χορήγηση είναι 100%. Μετά από ενδομυϊκή χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό του αίματος τυπικά εμφανίζονται 30-60 περίπου λεπτά μετά τη λήψη. Η έκθεση αυξάνει με δοσοεξαρτώμενο τρόπο και μετά από ενδομυϊκή χορήγηση 3 ημερών έχει παρατηρηθεί μικρή συσσώρευση.

Κατανομή Ο όγκος κατανομής είναι περίπου 1,1 L/kg. Η σύνδεση της ζιπραζιδόνης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι μεγαλύτερη από 99%.

Βιομετασχηματισμός και αποβολή Ο μέσος τελικός χρόνος ημιζωής την τρίτη ημέρα δοσολογίας κυμαινόταν από 8 ως 10 ώρες. Ο μέσος τελικός χρόνος ημιζωής της ζιπραζιδόνης μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 6 ώρες. Η μέση κάθαρση της ζιπραζιδόνης μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 5 ml/min/kg. Περίπου το 20% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα και περίπου 66% αποβάλλεται στα κόπρανα.

Η ζιπραζιδόνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό μετά από του στόματος χορήγηση, ενώ ένα μικρό μόνο ποσοστό απεκκρίνεται στα ούρα (<1%) ή στα κόπρανα (<4%) υπό αναλλοίωτη μορφή. Η ζιπραζιδόνη μεταβολίζεται κυρίως μέσω τριών προτεινόμενων μεταβολικών οδών που οδηγούν στο σχηματισμό τεσσάρων κυρίως κυκλοφορούντων μεταβολιτών: benzisothiazole piperazine (BITP)

sulphoxide, BITP sulphone, ziprasidone sulphoxide και S-methyldihydroziprasidone. Η υπό αναλλοίωτη μορφή ζιπραζιδόνη αντιπροσωπεύει το 44% περίπου της συνολικής ποσότητας του φαρμάκου στον ορό του αίματος.

Η ζιπραζιδόνη μεταβολίζεται, κυρίως, μέσω δύο οδών: της αναγωγής και μεθυλίωσης, για την παραγωγή του S-methyldihydroziprasidone, που ευθύνεται για τα 2/3 περίπου του μεταβολισμού, και του οξειδωτικού μεταβολισμού, ο οποίος ευθύνεται για το υπόλοιπο 1/3. In vitro μελέτες, στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν υποκυτταρικά κλάσματα ανθρωπίνου ήπατος, υποδεικνύουν ότι το S- methyldihydroziprasidone παράγεται σε δύο βήματα. Αυτές οι μελέτες υποδεικνύουν ότι για το πρώτο βήμα μεσολαβεί κυρίως η χημική αναγωγή από τη γλουταθειόνη, καθώς και η ενζυμική αναγωγή από την αλδεϋδική οξειδάση. Το δεύτερο βήμα είναι η μεθυλίωση, η οποία διαμεσολαβείται από τη μεθυλοτρανσφεράση της θειόλης. In vitro μελέτες υποδεικνύουν ότι το CYP3A4 είναι το κύριο κυτόχρωμα P450 που καταλύει τον οξειδωτικό μεταβολισμό της ζιπραζιδόνης, με πιθανή μικρή συμμετοχή του CYP1A2.

Η ζιπραζιδόνη, το S-methyldihydroziprasidone και το ziprasidone sulphoxide, σε in vitro δοκιμές, έδειξαν να έχουν ιδιότητες που προεικάζουν επίδρασή τους στην παράταση του QTc. Το S- methyldihydroziprasidone απομακρύνεται κυρίως με τα κόπρανα, πιθανώς μέσω της χολής με μικρή συμμετοχή του μεταβολισμού που καταλύεται από το CYP3A4. Το ziprasidone sulphoxide απομακρύνεται μέσω της νεφρικής απέκκρισης και με δευτερογενή μεταβολισμό που καταλύεται από το CYP3A4.

Ειδικοί πληθυσμοί Η φαρμακοκινητική ανάλυση ασθενών, σε από του στόματος θεραπεία, δεν έδειξε σημαντικές φαρμακοκινητικές διαφορές μεταξύ καπνιστών και μη καπνιστών.

Δεν έχουν παρατηρηθεί κλινικά σημαντικές διαφορές στην φαρμακοκινητική της ζιπραζιδόνης σχετιζόμενες με την ηλικία και το φύλο μετά από του στόματος χορήγηση.

Σε συμφωνία με το γεγονός ότι η νεφρική απέκκριση της ζιπραζιδόνης δεν συμβάλλει σημαντικά στην συνολική απέκκρισή της από το σώμα, δεν παρατηρήθηκαν προοδευτικές αυξήσεις της βιοδιαθεσιμότητάς της όταν χορηγήθηκε σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία. Η βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου, μετά από του στόματος χορήγηση 20 mg δύο φορές ημερησίως για

επτά ημέρες, σε άτομα με ήπια (κάθαρση κρεατινίνης 30-60 ml/min), μέτρια (κάθαρση κρεατινίνης 10-29 ml/min) και βαριά νεφρική δυσλειτουργία (που απαιτεί αιμοκάθαρση) ήταν ίση με το 146%, 87% και 75% των υγιών εθελοντών (κάθαρση κρεατινίνης >70 ml/min). Δεν είναι γνωστό εάν στους ασθενείς αυτούς οι συγκεντρώσεις των μεταβολιτών στον ορό του αίματος είναι αυξημένες.

Σε ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh A ή B) που προκλήθηκε από κίρρωση, οι συγκεντρώσεις στον ορό μετά από του στόματος χορήγηση ήταν κατά 30% υψηλότερες και ο τελικός χρόνος ημιζωής περίπου 2 ώρες μακρύτερος από ότι σε φυσιολογικούς ασθενείς. Η επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας στις συγκεντρώσεις των μεταβολιτών στον ορό του αίματος δεν είναι γνωστή.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια, με από του στόματος χορήγηση ζιπραζιδόνης, δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο με βάση τις συμβατικές μελέτες φαρμακολογικής ασφάλειας, γονοτοξικότητας και ενδεχόμενης καρκινογόνου δράσης. Σε μελέτες επί της αναπαραγωγής σε αρουραίους και κουνέλια η ζιπραζιδόνη δεν έδωσε ενδείξεις τερατογένεσης.

Ανεπιθύμητες επιδράσεις στη γονιμότητα και μείωση του σωματικού βάρους των εμβρύων παρατηρήθηκαν σε δόσεις που προκάλεσαν μητρική τοξικότητα, όπως μειωμένη πρόσληψη σωματικού βάρους. Αύξηση της περιγεννητικής θνησιμότητας και καθυστέρηση της λειτουργικής ανάπτυξης των απογόνων εμφανίστηκαν σε συγκεντρώσεις στο πλάσμα της μητέρας που αντιστοιχούν στις μέγιστες συγκεντρώσεις των θεραπευτικών δόσεων που χορηγούνται στον άνθρωπο.

Σε μελέτες με παρεντερική χορήγηση ζιπραζιδόνης δεν υπήρξαν ανεπιθύμητα ευρήματα σχετιζόμενα με την κλινική χρήση του προϊόντος.

Σκελετικές διαφοροποιήσεις, αλλά όχι δυσμορφίες, παρατηρήθηκαν σε μια μελέτη τερατογόνου δράσης σε κουνέλια για το έκδοχο SBECD.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Κόνις: Sulphobutyl ether beta-cyclodextrin sodium.

Διαλύτης: Ύδωρ για ενέσιμα.

6.2 Ασυμβατότητες

Το προϊόν αυτό δεν πρέπει να αναμιγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα ή διαλύτες, εκτός από Ύδωρ για ενέσιμα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 6.6.

6.3 Διάρκεια ζωής

3 χρόνια.

Η χημική και φυσική σταθερότητα του ανασυσταθέντος προϊόντος προς χρήση, έχει αποδειχτεί για 24 ώρες μέχρι τους 25C και 7 ημέρες σε θερμοκρασία 2 έως 8C. Παρόλα αυτά, από μικροβιολογική άποψη, το προϊόν θα πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, ο χρόνος και οι συνθήκες διατήρησης κατά τη χρήση ανήκουν στην ευθύνη του χρήστη και κανονικά δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τις 24 ώρες στους 2 έως 8C, εκτός και εάν η ανασύσταση έγινε σε ελεγχόμενες και τεκμηριωμένα άσηπτες συνθήκες.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30°C.

Φυλάσσετε τον περιέκτη στο εξωτερικό κουτί.

Μην καταψύχετε.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Διαφανή, γυάλινα φιαλίδια τύπου Ι, που περιέχουν την κόνιν (ziprasidone mesilate). Τα φιαλίδια είναι σφραγισμένα με ελαστικό πώμα βουτυλίου για λυόφιλα και ασφάλειες αλουμινίου με αποσπώμενο τμήμα (flip-off).

Διαφανείς, γυάλινες φύσιγγες τύπου Ι, που περιέχουν το διαλύτη (Ύδωρ για Ενέσιμα).

Συσκευασία: Κουτί που περιέχει ένα φιαλίδιο και μία φύσιγγα.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Το περιεχόμενο του φιαλιδίου (κόνις) πρέπει να ανασυσταθεί με την εισαγωγή 1,2 ml ενέσιμου ύδατος (διαλύτης), που περιλαμβάνεται στη συσκευασία, παρέχοντας συγκέντρωση ζιπραζιδόνης ίση με 20 mg ανά ml και να ακολουθήσει ανατάραξη μέχρι πλήρους διαλυτοποίησης. Μόνο καθαρά διαλύματα, χωρίς ορατά σωματίδια, πρέπει να χρησιμοποιούνται. Μόνο μία δόση (0,5 ml που αντιστοιχεί σε 10 mg ζιπραζιδόνης ή 1 ml που αντιστοιχεί σε 20 mg ζιπραζιδόνης) πρέπει να λαμβάνεται από κάθε φιαλίδιο και το εναπομείναν διάλυμα να απορρίπτεται.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

UPJOHN HELLAS ΕΠΕ, Λ. Μεσογείων 253-255, 154 51 Ν. Ψυχικό, Αθήνα, Ελλάδα Τηλ.: 2100 100 002 Κύπρος - Τοπικός αντιπρόσωπος:

GPA Pharmaceuticals Ltd Τηλ: +357 22863100

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

ΕΛΛΑΔΑ 77773/09-10-2013 ΚΥΠΡΟΣ 19457

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

ΕΛΛΑΔΑ Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 14 Μαΐου 2002 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 09 Οκτωβρίου 2013 ΚΥΠΡΟΣ Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 14 Μαΐου 2003 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 08 Μαΐου 2014

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ