Clinio Logo
Clinio
HIREMON › ΠΧΠ

HIREMON — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

Το κείμενο παρακάτω εξήχθη από το PDF της ΠΧΠ. Οι λέξεις είναι του εγγράφου· η σελιδοποίηση δεν αποδίδεται και ορισμένοι πίνακες μπορεί να διαφέρουν οπτικά από το πρωτότυπο.

eof Καλύπτει 3 συσκευασίες 4 πίνακες

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

1. 1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ HIREMON 10 mg/mL γαλάκτωμα για ένεση/έγχυση

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Προποφόλη 10 mg/mL Έκδοχο(α) με γνωστή δράση: έλαιο σόγιας Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Γαλάκτωμα για ένεση/έγχυση.

Λευκό γαλάκτωμα ελαίου σε νερό.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Το HIREMON 10 mg/mL είναι ένα βραχείας δράσης ενδοφλέβιο γενικό αναισθητικό που ενδείκνυται για:

• Εισαγωγή και διατήρηση της γενικής αναισθησίας σε ενήλικες και παιδιά > 1 μηνός.

• Καταστολή για διαγνωστικές και χειρουργικές διαδικασίες, μόνο του ή σε συνδυασμό με τοπική ή περιοχική αναισθησία σε ενήλικες και παιδιά > 1 μηνός.

• Καταστολή ασθενών ηλικίας > 16 ετών με μηχανική υποστήριξη της αναπνοής στη μονάδα εντατικής θεραπείας.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Το HIREMON 10 mg/mL πρέπει να χορηγείται ενδοφλεβίως.

Δοσολογία Λαμβάνοντας υπόψη ότι η αναλγητική δράση της προποφόλης από μόνη της είναι ανεπαρκής, απαιτούνται γενικά συμπληρωματικοί αναλγητικοί παράγοντες επιπλέον του HIREMON 10 mg/mL.

Ο συνήθης εξοπλισμός θα πρέπει να είναι διαθέσιμος σε περίπτωση που σημειωθούν περιστατικά κατά τη διάρκεια της αναισθησίας. Ο εξοπλισμός ανάνηψης πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμος. Οι κυκλοφορικές και αναπνευστικές λειτουργίες πρέπει να παρακολουθούνται.

Η δόση του γαλακτώματος προποφόλης θα πρέπει να προσαρμόζεται για κάθε άτομο, ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενούς και την προνάρκωση που χρησιμοποιήθηκε.

A. Ενήλικες Εισαγωγή στη γενική αναισθησία Το HIREMON 10 mg/mL μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση αναισθησίας με αργή άμεση ένεση ή με έγχυση.

Σε ασθενείς χωρίς προνάρκωση και με προνάρκωση, συνιστάται το HIREMON 10 mg/mL να τιτλοποιείται με ένεση εφόδου (bolus) ή έγχυση (περίπου 4 mL [40 mg] κάθε 10 δευτερόλεπτα σε έναν μέσο υγιή ενήλικα) έναντι της ανταπόκρισης του ασθενούς έως ότου τα κλινικά σημεία δείξουν

την έναρξη της αναισθησίας.

Οι περισσότεροι ενήλικες ηλικίας κάτω των 55 ετών χρειάζονται 1,5-2,5 mg/kg HIREMON 10 mg/mL.

Η συνολική δόση που απαιτείται για την εισαγωγή μπορεί να μειωθεί εάν η ταχύτητα χορήγησης είναι χαμηλότερη, δηλαδή 20-50 mg/min, αντί για 240 mg/min (= 40 mg/10 δευτερόλεπτα). Πέραν αυτής της ηλικίας, οι απαιτήσεις γενικά είναι μικρότερες. Σε ασθενείς βαθμών ASA 3 και 4, μικρότεροι ρυθμοί χορήγησης πρέπει να εφαρμόζονται (περίπου 2 mL [20 mg] κάθε 10 δευτερόλεπτα).

Διατήρηση γενικής αναισθησίας Η αναισθησία μπορεί να διατηρηθεί με τη χορήγηση HIREMON 10 mg/mL είτε με συνεχή έγχυση είτε με επαναλαμβανόμενες εφάπαξ (bolus) ενέσεις έτσι ώστε να αποφευχθούν τα κλινικά σημεία ελαφριάς αναισθησίας.

Συνεχής έγχυση: Η μέση χορήγηση ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των ασθενών, αλλά ποσοστά της τάξης των 4-12 mg/kg/h συνήθως διατηρούν ικανοποιητική αναισθησία.

Επαναλαμβανόμενες εφάπαξ (bolus) ενέσεις: Εάν χρησιμοποιείται μία τεχνική που περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες εφάπαξ (bolus) ενέσεις, μπορούν να χορηγηθούν προσαυξήσεις από 25 mg (2,5 mL) έως 50 mg (5,0 mL) ανάλογα με την κλινική ανάγκη. Η χορήγηση με ταχεία bolus ένεση (εφάπαξ ή επαναλαμβανόμενη) δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ηλικιωμένους ασθενείς, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καρδιοαναπνευστική καταστολή (βλ. Ηλικιωμένοι ασθενείς). Σε ηλικιωμένους, ασταθείς ή υποογκαιμικούς ασθενείς και σε ασθενείς βαθμού ASA 3 και 4, συνιστάται μείωση της δόσης σε 4 mg/kg/h.

Καταστολή κατά την εντατική θεραπεία Για την καταστολή κατά την εντατική θεραπεία, συνιστάται το HIREMON 10 mg/mL να χορηγείται με συνεχή έγχυση. Ο ρυθμός έγχυσης πρέπει να καθορίζεται από το επιθυμητό βάθος καταστολής. Στους περισσότερους ασθενείς, επαρκής καταστολή μπορεί να επιτευχθεί με δόσεις 0,3-4,0 mg/kg/h HIREMON 10 mg/mL (βλ. 4.4 Ειδικές προφυλάξεις και προειδοποιήσεις κατά τη χρήση). Το HIREMON 10 mg/mL δε συνιστάται για καταστολή στην εντατική θεραπεία ασθενών ηλικίας 16 ετών ή μικρότερων (βλ. 4.3 Αντενδείξεις).

Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνεται σε ασθενείς με τροποποιημένο μεταβολισμό των λιπιδίων και σε άλλες καταστάσεις όπου τα γαλακτώματα λιπιδίων πρέπει να χορηγούνται με προσοχή (βλ.

παράγραφο 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση).

Καταστολή για διαγνωστικές και χειρουργικές διαδικασίες Για την παροχή καταστολής σε χειρουργικές και διαγνωστικές διαδικασίες, ο ρυθμός χορήγησης πρέπει να εξατομικεύεται και να τιτλοποιείται ανάλογα με την κλινική ανταπόκριση.

Οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται 0,5-1 mg/kg σε χρόνο 1-5 λεπτά για την έναρξη της καταστολής.

Η διατήρηση της καταστολής επιτυγχάνεται με τιτλοποίηση της έγχυσης του HIREMON 10 mg/mL ανάλογα με το επιθυμητό επίπεδο καταστολής - οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται 1,5-4,5 mg/kg/h.

Επιπλέον της έγχυσης, εφάπαξ (bolus) χορήγηση 10-20 mg μπορεί να χρησιμοποιηθεί εάν απαιτείται ταχεία αύξηση του βάθους καταστολής. Σε ασθενείς βαθμών ASA 3 και 4, μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί ο ρυθμός χορήγησης και η δοσολογία.

B. Ηλικιωμένοι ασθενείς Σε ηλικιωμένους ασθενείς, η απαιτούμενη δόση για την εισαγωγή στην αναισθησία με HIREMON 10 mg/mL μειώνεται. Η μείωση πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη φυσική κατάσταση και την ηλικία του ασθενούς. Η μειωμένη δόση πρέπει να χορηγείται με πιο αργό ρυθμό και να τιτλοποιείται σε σχέση με την ανταπόκριση.

Όταν το HIREMON 10 mg/mL χρησιμοποιείται για τη διατήρηση της αναισθησίας ή της καταστολής, η δόση έγχυσης ή η «συγκέντρωση-στόχος» πρέπει επίσης να μειωθεί. Ασθενείς βαθμών ASA 3 και 4 χρειάζονται περαιτέρω μειώσεις στη δόση και στο ρυθμό δόσης. Η ταχεία bolus χορήγηση (εφάπαξ ή

επαναλαμβανόμενη) δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ηλικιωμένους ασθενείς, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε καρδιοαναπνευστική καταστολή.

C. Παιδιατρικός πληθυσμός Εισαγωγή στη γενική αναισθησία Το HIREMON 10 mg/mL δε συνιστάται για εισαγωγή στην αναισθησία σε παιδιά ηλικίας μικρότερης του 1 μηνός.

Για την εισαγωγή στην αναισθησία σε παιδιά ηλικίας άνω του 1 μηνός, το HIREMON 10 mg/mL πρέπει να τιτλοποιείται αργά έως ότου τα κλινικά σημεία δείξουν την έναρξη της αναισθησίας. Η δόση πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την ηλικία και/ή το σωματικό βάρος.

Οι περισσότεροι ασθενείς ηλικίας άνω των 8 ετών χρειάζονται περίπου 2,5 mg/kg σωματικού βάρους HIREMON 10 mg/mL για την εισαγωγή στην αναισθησία. Σε μικρότερα παιδιά, ειδικά στις ηλικίες μεταξύ 1 μηνός και 3 ετών, οι δοσολογικές απαιτήσεις μπορεί να είναι υψηλότερες (2,5-4 mg/kg σωματικού βάρους).

Συνιστώνται χαμηλότερες δόσεις για ασθενείς κατά ASA 3 και 4 (βλ. επίσης παράγραφο 4.4.)

Διατήρηση γενικής αναισθησίας Το HIREMON 10 mg/mL δε συνιστάται για τη διατήρηση της αναισθησίας σε παιδιά ηλικίας μικρότερης του 1 μηνός.

Η αναισθησία μπορεί να διατηρηθεί σε παιδιά ηλικίας άνω του 1 μηνός μέσω χορήγησης HIREMON 10 mg/mL με έγχυση ή με επαναλαμβανόμενες εφάπαξ (bolus) ενέσεις έτσι ώστε να διατηρείται το απαιτούμενο βάθος αναισθησίας. Ο απαιτούμενος ρυθμός χορήγησης ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των ασθενών, αλλά ποσοστά της τάξης των 9-15 mg/kg/h συνήθως επιτυγχάνουν ικανοποιητική αναισθησία. Σε μικρότερα παιδιά, ειδικά στις ηλικίες μεταξύ 1 μήνα και 8 ετών, οι δοσολογικές απαιτήσεις μπορεί να είναι υψηλότερες.

Συνιστώνται χαμηλότερες δόσεις για ασθενείς κατά ASA 3 και 4 (βλ. επίσης παράγραφο 4.4.)

Kαταστολή κατά την εντατική θεραπεία Το HIREMON 10 mg/mL αντενδείκνυται για την καταστολή ασθενών με μηχανική υποστήριξη της αναπνοής ηλικίας 16 ετών ή μικρότερων που λαμβάνουν εντατική θεραπεία.

Καταστολή για διαγνωστικές και χειρουργικές διαδικασίες Το HIREMON 10 mg/mL δε συνιστάται για χειρουργικές και διαγνωστικές διαδικασίες σε παιδιά ηλικίας μικρότερης του ενός μήνα.

Σε παιδιά ηλικίας άνω του 1 μηνός, οι δόσεις και οι ρυθμοί χορήγησης πρέπει να προσαρμόζονται ανάλογα με το απαιτούμενο βάθος καταστολής και την κλινική ανταπόκριση. Οι περισσότεροι παιδιατρικοί ασθενείς χρειάζονται 1-2 mg/kg σωματικού βάρους HIREMON 10 mg/mL για την έναρξη της καταστολής. Η διατήρηση της καταστολής μπορεί να επιτευχθεί με τιτλοποίηση της έγχυσης του HIREMON 10 mg/mL στο επιθυμητό επίπεδο καταστολής. Οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται 1,5-9 mg/kg/h HIREMON 10 mg/mL. H έγχυση μπορεί να συμπληρωθεί με εφάπαξ (bolus) χορήγηση έως και 1 mg/kg σωματικού βάρους εάν απαιτείται ταχεία αύξηση του βάθους καταστολής.

Μπορεί να απαιτούνται χαμηλότερες δόσεις σε ασθενείς κατά ASA 3 και 4.

Τρόπος χορήγησης To HIREMON 10 mg/mL μπορεί να χρησιμοποιηθεί για έγχυση, χωρίς αραίωση, από γυάλινους περιέκτες ή πλαστικές σύριγγες. Όταν το HIREMON 10 mg/mL χρησιμοποιείται για τη διατήρηση της αναισθησίας, συνιστάται πάντοτε να χρησιμοποιείται εξοπλισμός, όπως αντλία εγχύσεως με σύριγγα ή ογκομετρική αντλία έγχυσης για να ελέγχεται ο ρυθμός έγχυσης.

Το HIREMON μπορεί να χορηγηθεί αραιωμένο μόνο σε δεξτρόζη 5%, σε σάκους έγχυσης από PVC ή σε γυάλινες φιάλες έγχυσης. Οι αραιώσεις, οι οποίες δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 1 προς 5 (2 mg προποφόλης ανά mL), πρέπει να παρασκευάζονται υπό άσηπτες συνθήκες αμέσως πριν από τη χορήγηση. Αυτό το παρασκεύασμα είναι σταθερό για 6 ώρες.

Η αραίωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί με διάφορες τεχνικές ελεγχόμενης έγχυσης, όμως με μία απλή συσκευή χορήγησης που χρησιμοποιείται μόνη της, δεν θα αποφευχθεί ο κίνδυνος τυχαίας μη ελεγχόμενης έγχυσης μεγάλων όγκων αραιωμένου HIREMON 10 mg/mL. Μία προχοΐδα, σταγονομετρητής ή ογκομετρική αντλία πρέπει να περιλαμβάνονται στη γραμμή έγχυσης. Ο κίνδυνος της μη ελεγχόμενης έγχυσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό της μέγιστης ποσότητας HIREMON 10 mg/mL στην προχοΐδα.

Το HIREMON 10 mg/mL μπορεί να χορηγηθεί μέσω ενός τεμαχίου Y κοντά στο σημείο της ένεσης μαζί με τα ακόλουθα διαλύματα ενδοφλέβιας έγχυσης: δεξτρόζη 5%, χλωριούχο νάτριο 0,9% ή διάλυμα δεξτρόζης 4% με χλωριούχο νάτριο 0,18%.

Το HIREMON 10 mg/mL μπορεί να προαναμιχθεί με ένεση αλφαιντανίλης που περιέχει 500 μg/mL αλφαιντανίλης σε αναλογία 20:1 έως 50:1 v/v. Οι αναμίξεις πρέπει να παρασκευάζονται με χρήση άσηπτων τεχνικών και να χρησιμοποιούνται εντός 6 ωρών από την παρασκευή.

Το HIREMON 10 mg/mL μπορεί να αναμιχθεί με ένεση λιδοκαϊνης 0,5% ή 1% χωρίς συντηρητικά- για τη μείωση του πόνου στο σημείο της ένεσης κατά την εισαγωγή στην αναισθησία (βλ. παρακάτω πίνακα «Αραίωση και συγχορήγηση»).

Αραίωση και συγχορήγηση του HIREMON 10 mg/mL με άλλα φάρμακα ή υγρά έγχυσης (βλ.

επίσης την παράγραφο «Πρόσθετες προφυλάξεις»)

ΤεχνικήΠρόσθετο ή
ΠροετοιμασίαΠροφυλάξεις
ΣυγχορήγησηςΑραιωτικό
ΠροανάμιξηΔεξτρόζη 5%Η αραίωση πρέπει να
Αναμείξτε 1 μέρος
Ενδοφλέβιαςπαρασκευάζεται υπό
HIREMON 10 mg/mL με
Έγχυσηςάσηπτες συνθήκες
έως και 4 μέρη δεξτρόζης
αμέσως πριν από τη
5% για ενδοφλέβια έγχυση
χορήγηση. Το μείγμα
είτε σε σάκους έγχυσης από
παραμένει σταθερό για
PVC είτε σε γυάλινες
έως και 6 ώρες.
φιάλες έγχυσης. Κατά την
αραίωση σε σάκους PVC,
συνιστάται ο σάκος να είναι
γεμάτος και η αραίωση να
προετοιμάζεται με την
αφαίρεση όγκου δεξτρόζης
5% και την αντικατάστασή
του με ίσο όγκο HIREMON
10 mg/mL.
ΛιδοκαΐνηΑναμείξτε 20 μέρη
Προετοιμάστε το μείγμα
υδροχλωρική ενέσιμηHIREMON 10 mg/mL με
υπό άσηπτες συνθήκες
(0,5% ή 1% χωρίςέως και 1 μέρος ενέσιμης
αμέσως πριν από τη
συντηρητικά)λιδοκαΐνης υδροχλωρικής
χορήγηση.
είτε 0,5% είτε 1%.
Χρησιμοποιήστε μόνο
για την εισαγωγή στην
αναισθησία.
ΑλφαιντανίληΑναμείξτε το HIREMON
Προετοιμάστε το μείγμα
ενέσιμη (500 μg/mL)10 mg/mL με ενέσιμη
υπό άσηπτες συνθήκες.
αλφαιντανίλη σε αναλογία
Χρησιμοποιήστε εντός 6
20:1 έως 50:1 v/v.
ωρών από την
παρασκευή.
Συγχορήγηση μέσωΔεξτρόζη 5%Συγχορήγηση μέσω
συνδέσμου τύπου Yενδοφλέβιας έγχυσηςσυνδέσμου τύπου Y
Τοποθετήστε τον
σύνδεσμο τύπου Y κοντά
στο σημείο της ένεσης.
Όπως παραπάνωΌπως παραπάνω
Χλωριούχο νάτριο
0,9% ενδοφλέβιας
έγχυσης
Όπως παραπάνωΌπως παραπάνω
Δεξτρόζη 4% με
χλωριούχο νάτριο
0,18% ενδοφλέβιας
έγχυσης

4.3 Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Το HIREMON 10 mg/mL δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς ηλικίας 16 ετών ή νεότερους για καταστολή στην εντατική θεραπεία (βλ. παράγραφο 4.4).

Το HIREMON 10 mg/mL περιέχει έλαιο σόγιας (βλ. παράγραφο 6.1) και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς που έχουν υπερευαισθησία στα φιστίκια ή στη σόγια.

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Το HIREMON 10 mg/mL πρέπει να χορηγείται από αναισθησιολόγο (ή, κατά περίπτωση, από ιατρούς εκπαιδευμένους στη φροντίδα ασθενών στην Εντατική Θεραπεία).

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται συνεχώς και μέσα για τη διατήρηση της βατότητας των αεραγωγών, τη μηχανική υποστήριξη της αναπνοής, τον εμπλουτισμό με οξυγόνο, καθώς και άλλες εγκαταστάσεις ανάνηψης, πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμα ανά πάσα στιγμή.

Το HIREMON 10 mg/mL δεν πρέπει να χορηγείται από το άτομο που διεξάγει τη διαγνωστική ή τη χειρουργική διαδικασία.

Έχει αναφερθεί κατάχρηση και εξάρτηση από το HIREMON 10 mg/mL, κατά κύριο λόγο από επαγγελματίες υγείας. Όπως και με άλλα γενικά αναισθητικά, η χορήγηση HIREMON 10 mg/mL χωρίς φροντίδα των αεραγωγών μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρες αναπνευστικές επιπλοκές.

Η χορήγηση του HIREMON 10 mg/mL σε συνειδητή καταστολή για χειρουργικές και διαγνωστικές διαδικασίες θα πρέπει να πραγματοποιείται μόνο σε ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης που διαθέτουν μονάδες εντατικής θεραπείας και καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης.

Όταν το HIREMON 10 mg/mL χορηγείται για συνειδητή καταστολή, για χειρουργικές και διαγνωστικές διαδικασίες, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται συνεχώς για πρώιμα σημεία υπότασης, απόφραξης των αεραγωγών και αποκορεσμού οξυγόνου.

Όπως και με τους άλλους κατασταλτικούς παράγοντες, όταν το HIREMON 10 mg/mL χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων, μπορεί να συμβούν ακούσιες κινήσεις των ασθενών. Κατά τη διάρκεια των διαδικασιών που απαιτούν ακινησία, οι κινήσεις αυτές θα μπορούσαν να αποτελέσουν πιθανό κίνδυνο για το σημείο της επέμβασης.

Ομοίως, πολύ σπάνιες περιπτώσεις μεταβολικής οξέωσης, ραβδομυόλυσης, υπερκαλιαιμίας ή/και καρδιακής ανεπάρκειας με ταχεία εξέλιξη (σε ορισμένες περιπτώσεις με θανατηφόρο έκβαση) έχουν αναφερθεί σε ενήλικες που έλαβαν θεραπεία για περισσότερες από 58 ώρες με δόσεις άνω των 5 mg/kg/h. Αυτό υπερβαίνει τη μέγιστη δόση των 4 mg/kg/h που συνιστάται επί του παρόντος για την καταστολή σε μονάδες εντατικής θεραπείας.

Οι ασθενείς που επηρεάστηκαν ήταν κυρίως (αλλά όχι μόνο) ασθενείς με σοβαρό κρανιοεγκεφαλικό τραύμα και υψηλή ενδοκρανιακή πίεση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η καρδιακή ανεπάρκεια γενικά δεν έχει ανταποκριθεί στην ινότροπο υποστηρικτική θεραπεία.

Πρέπει να παρέλθει επαρκές χρονικό διάστημα πριν ο ασθενής πάρει εξιτήριο, προκειμένου να διασφαλιστεί η πλήρης ανάνηψη μετά τη χρήση HIREMON 10 mg/mL. Πολύ σπάνια, η χρήση του HIREMON 10 mg/mL μπορεί να συσχετισθεί με μία περίοδο μετεγχειρητικής απώλειας συνείδησης, η οποία μπορεί να συνοδεύεται από αύξηση του μυϊκού τόνου. Των φαινομένων αυτών μπορεί να προηγηθεί ή να μην προηγηθεί περίοδος πλήρους εγρήγορσης. Παρόλο που η ανάνηψη είναι αυθόρμητη, θα πρέπει να χορηγείται κατάλληλη φροντίδα κατά τη διάρκεια της περιόδου απώλειας των αισθήσεων.

Η επαγόμενη από το HIREMON 10 mg/mL εξασθένιση δεν είναι γενικά ανιχνεύσιμη πέραν των 12 ωρών. Οι επιδράσεις του HIREMON 10 mg/mL, η διαδικασία, οι ταυτόχρονες φαρμακευτικές αγωγές, η ηλικία και η κατάσταση του ασθενούς θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν δίνονται στους ασθενείς συμβουλές για:

• Τη σκοπιμότητα να συνοδεύονται κατά την έξοδό τους από τον χώρο χορήγησης (υγειονομικό ίδρυμα)

• Τη χρονική στιγμή της επανέναρξης εξειδικευμένων ή επικίνδυνων εργασιών, όπως η οδήγηση

• Τη χρήση άλλων παραγόντων που μπορεί να προκαλέσουν καταστολή (π.χ., βενζοδιαζεπίνες, οπιούχα, οινόπνευμα).

Όπως και με άλλους ενδοφλέβιους αναισθητικούς παράγοντες, θα πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή κατά τη χορήγηση σε ασθενείς με καρδιακή, αναπνευστική, νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία ή σε υποογκαιμικούς, ηλικιωμένους ή εξασθενημένους ασθενείς.

Η κάθαρση της προποφόλης εξαρτάται από τη ροή του αίματος και, ως εκ τούτου, η ταυτόχρονη φαρμακευτική αγωγή που μειώνει την καρδιακή παροχή, θα μειώνει επίσης την κάθαρση της προποφόλης. Η προποφόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή άλλες σοβαρές παθήσεις του μυοκαρδίου. Θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή, λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους, σε πολύ παχύσαρκους ασθενείς, σε ασθενείς με υψηλή ενδοκρανιακή πίεση ή χαμηλή μέση αρτηριακή πίεση.

Το HIREMON 10 mg/mL δε συνιστάται σε συνδυασμό με ηλεκτροσπασμοθεραπεία.

Το HIREMON 10 mg/mL στερείται παρασυμπαθητικολυτικής δράσης και έχει συσχετισθεί με αναφορές βραδυκαρδίας (περιστασιακά έντονης) και επίσης ασυστολίας. Θα πρέπει να εξετάζεται η ενδοφλέβια χορήγηση ενός αντιχολινεργικού παράγοντα πριν από την εισαγωγή, ή κατά τη διάρκεια της διατήρησης της αναισθησίας, ιδιαίτερα σε καταστάσεις όπου είναι πιθανό να υπερισχύει ο παρασυμπαθητικός τόνος, ή όταν το HIREMON 10 mg/mL χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες που είναι πιθανό να προκαλέσουν βραδυκαρδία.

Κατά τη διάρκεια της χορήγησης του HIREMON 10 mg/mL σε έναν επιληπτικό ασθενή, μπορεί να υπάρχει κίνδυνος σπασμού.

Κατάλληλη φροντίδα θα πρέπει να εφαρμόζεται σε ασθενείς με διαταραχές του μεταβολισμού των λιπιδίων και σε άλλες καταστάσεις όπου τα γαλακτώματα λιπιδίων πρέπει να χορηγούνται με προσοχή.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η χρήση του HIREMON δε συνιστάται για την εισαγωγή και τη διατήρηση της γενικής αναισθησίας σε νεογέννητα βρέφη, καθώς αυτός ο πληθυσμός ασθενών δεν έχει διερευνηθεί πλήρως. Φαρμακοκινητικά δεδομένα (βλ. παράγραφο 5.2) υποδεικνύουν ότι η κάθαρση είναι σημαντικά μειωμένη σε νεογνά και έχει πολύ υψηλή διατομική μεταβλητότητα. Σχετική υπερδοσολογία θα μπορούσε να συμβεί κατά τη χορήγηση δόσεων που συνιστώνται για μεγαλύτερα παιδιά και αυτό να έχει ως αποτέλεσμα σοβαρή καρδιαγγειακή καταστολή.

Η προποφόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς ηλικίας 16 ετών ή νεότερους για καταστολή σε μονάδες εντατικής θεραπείας, καθώς η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της προποφόλης για καταστολή σε αυτή την ηλικιακή ομάδα δεν έχουν αποδειχθεί (βλ. παράγραφο 4.3).

Συμβουλές σχετικά με τη διαχείριση στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Η χρήση γαλακτωμάτων έγχυσης προποφόλης για καταστολή στη ΜΕΘ έχει συσχετιστεί με ένα σχηματισμό μεταβολικών διαταραχών και ανεπάρκειας οργανικών συστημάτων που μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα θάνατο. Έχουν ληφθεί αναφορές για συνδυασμούς των ακόλουθων: μεταβολική οξέωση, ραβδομυόλυση, υπερκαλιαιμία, ηπατομεγαλία, νεφρική ανεπάρκεια, υπερλιπιδαιμία, καρδιακή αρρυθμία, ηλεκτροκαρδιογράφημα τύπου Βrugada (ανυψωμένο τμήμα ST και ανεστραμμένο κύμα Τ), ταχέως εξελισσόμενη καρδιακή ανεπάρκεια που συνήθως δεν ανταποκρίνεται στην ινότροπο υποστηρικτική θεραπεία (σε ορισμένες περιπτώσεις με θανατηφόρο έκβαση), σε ενήλικες. Οι συνδυασμοί αυτών των συμβάντων έχουν αναφερθεί ως «Σύνδρομο Έγχυσης Προποφόλης». Τα συμβάντα αυτά έχουν παρατηρηθεί κυρίως σε ασθενείς με σοβαρά τραύματα στο κεφάλι και σε παιδιά με λοιμώξεις της αναπνευστικής οδού που λάμβαναν δοσολογίες που υπερέβαιναν εκείνες που συνιστώνται σε ενήλικες για καταστολή στη μονάδα εντατικής θεραπείας.

Τα ακόλουθα φαίνεται πως αποτελούν τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη αυτών των συμβάντων: μειωμένη παροχή οξυγόνου στους ιστούς, σοβαρός νευρολογικός τραυματισμός και/ή σηψαιμία, υψηλές δοσολογίες ενός ή περισσοτέρων από τους ακόλουθους φαρμακευτικούς παράγοντες:

αγγειοσυσταλτικά, στεροειδή, ινότροπα και/ή HIREMON 10 mg/mL (συνήθως μετά από ρυθμούς δόσεων μεγαλύτερους από 4 mg/kg/h για περισσότερο από 48 ώρες).

Οι συνταγογράφοι θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση για αυτά τα συμβάντα στους ασθενείς με τους παραπάνω παράγοντες κινδύνου και να διακόψουν αμέσως την προποφόλη όταν αναπτυχθούν τα παραπάνω σημεία. Όλοι οι κατασταλτικοί και θεραπευτικοί παράγοντες που χορηγούνται στις μονάδες εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) θα πρέπει να τιτλοποιούνται για τη διατήρηση της βέλτιστης παροχής οξυγόνου και των αιμοδυναμικών παραμέτρων. Στους ασθενείς με αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση (ΕΠ), πρέπει να δίδεται η κατάλληλη θεραπεία για να υποστηριχθεί η πίεση εγκεφαλικής αιμάτωσης κατά τη διάρκεια αυτών των τροποποιήσεων της θεραπείας.

Υπενθυμίζεται στους ιατρούς να μην υπερβαίνουν, εάν είναι δυνατό, τη δοσολογία των 4 mg/kg/h.

Συνιστάται κατάλληλη θεραπεία σε ασθενείς με διαταραχές του μεταβολισμού των λιπιδίων και σε άλλες καταστάσεις όπου τα γαλακτώματα λιπιδίων πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.

Εάν η προποφόλη χορηγείται σε ασθενείς με μεγαλύτερο κίνδυνο υπερφόρτωσης λιπιδίων, τα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα τους θα πρέπει να παρακολουθούνται. Η χορήγηση προποφόλης πρέπει να προσαρμόζεται κατάλληλα εάν η παρακολούθηση υποδεικνύει ότι το κλάσμα λιπιδίων απομακρύνεται ανεπαρκώς από τον οργανισμό. Εάν ο ασθενής λαμβάνει ταυτόχρονα άλλα ενδοφλέβια λιπίδια, θα πρέπει να μειωθεί η ποσότητα για να ληφθεί υπόψη η ποσότητα των εγχεόμενων λιπιδίων ως μέρος του σκευάσματος της προποφόλης: 1,0 mL HIREMON 10 mg/mL περιέχει περίπου 0,1g λιπιδίων.

Τα οφέλη και οι κίνδυνοι της προτεινόμενης διαδικασίας θα πρέπει να εξετάζονται προτού προχωρήσετε σε επαναλαμβανόμενη ή παρατεταμένη (> 3 ώρες) χρήση προποφόλης σε μικρά παιδιά (< 3 ετών) και έγκυες γυναίκες, καθώς υπήρξαν αναφορές νευροτοξικότητας σε προκλινικές μελέτες (βλ. παράγραφο 5.3).

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 27,82 mg (1,2 mmol) mg νατρίου (κύριο συστατικό του μαγειρικού/επιτραπέζιου άλατος) ανά μέγιστη ημερήσια δόση. Αυτό ισοδυναμεί με το 4,13% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου για έναν ενήλικα. Να λαμβάνεται υπόψη από τους ασθενείς σε δίαιτα ελεγχόμενου νατρίου.

Πρόσθετες προφυλάξεις Προσοχή θα πρέπει να λαμβάνεται κατά τη θεραπεία ασθενών με μιτοχονδριακή νόσο. Αυτοί οι ασθενείς μπορεί να είναι επιρρεπείς σε επιδείνωση της διαταραχής τους όταν υποβάλλονται σε αναισθησία, χειρουργική επέμβαση και φροντίδα στις μονάδες εντατικής θεραπείας. Διατήρηση της νορμοθερμίας, παροχή υδατανθράκων και καλή ενυδάτωση συνιστάται για τους ασθενείς αυτούς. Οι πρώιμες παρουσιάσεις της επιδείνωσης της μιτοχονδριακής νόσου και του «συνδρόμου έγχυσης προποφόλης» μπορεί να είναι παρόμοιες.

Το HIREMON 10 mg/mL δεν περιέχει αντιμικροβιακά συντηρητικά και υποστηρίζει την ανάπτυξη μικροοργανισμών.

To αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό οξύ (EDTA) είναι χηλικός παράγοντας για ιόντα μετάλλων, συμπεριλαμβανομένου του ψευδαργύρου, και μειώνει τα ποσοστά της μικροβιακής ανάπτυξης. Η ανάγκη για συμπληρωματικό ψευδάργυρο θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη διάρκεια παρατεταμένης χορήγησης του HIREMON 10 mg/mL, ιδιαίτερα σε ασθενείς που έχουν προδιάθεση για ανεπάρκεια ψευδαργύρου, όπως εκείνοι με εγκαύματα, διάρροια και/ή μείζονα σηψαιμία.

Όταν το HIREMON 10 mg/mL πρόκειται να αναρροφηθεί, θα πρέπει να ληφθεί υπό άσηπτες συνθήκες εντός αποστειρωμένης σύριγγας ή συσκευής χορήγησης αμέσως μετά την αποσφράγιση του φιαλιδίου και πρέπει να χορηγείται αμέσως. Η ασηψία πρέπει να διατηρείται τόσο για το HIREMON 10 mg/mL όσο και για τον εξοπλισμό έγχυσης καθ’ όλη τη διάρκεια της έγχυσης. Οποιαδήποτε φαρμακευτικά προϊόντα ή υγρά έγχυσης προστίθενται στη γραμμή έγχυσης του HIREMON 10 mg/mL πρέπει να χορηγούνται κοντά στο σημείο εισαγωγής του σωληνίσκου. Το HIREMON 10 mg/mL δεν πρέπει να χορηγείται μέσω μικροβιολογικών φίλτρων.

Το HIREMON 10 mg/mL και κάθε σύριγγα που περιέχει HIREMON 10 mg/mL προορίζεται για μία χρήση σε έναν μοναδικό ασθενή. Σύμφωνα με τις καθιερωμένες κατευθυντήριες οδηγίες για άλλα γαλακτώματα λιπιδίων, μία εφάπαξ έγχυση HIREMON 10 mg/mL δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 12 ώρες, μετά τις οποίες τόσο το δοχείο προποφόλης όσο και η γραμμή έγχυσης πρέπει να αντικαθίστανται κατά περίπτωση.

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Το HIREMON 10 mg/mL έχει χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με ραχιαία και επισκληρίδιο αναισθησία και με συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα προνάρκωσης, φάρμακα νευρομυϊκού αποκλεισμού, εισπνεόμενους παράγοντες και αναλγητικούς παράγοντες, δεν παρατηρήθηκε φαρμακολογική ασυμβατότητα. Χαμηλότερες δόσεις HIREMON 10 mg/mL μπορεί να απαιτούνται όταν η γενική αναισθησία ή η καταστολή χρησιμοποιείται ως συμπλήρωμα σε τεχνικές περιοχικής αναισθησίας.

Έντονη υπόταση έχει αναφερθεί μετά την εισαγωγή στην αναισθησία με προποφόλη σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ριφαμπικίνη.

Η ταυτόχρονη χορήγηση άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ, όπως τα φάρμακα προνάρκωσης, εισπνεόμενοι πάραγοντες, και αναλγητικοί πάραγοντες, μπορεί να ενισχύσει τις κατασταλτικές, αναισθητικές και καρδιοαναπνευστικές κατασταλτικές επιδράσεις της προποφόλης (βλ. παράγραφο 4.4).

Η ανάγκη για χαμηλότερες δόσεις προποφόλης έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν βαλπροϊκό. Όταν χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης της προποφόλης.

Έχει παρατηρηθεί ανάγκη για χαμηλότερες δόσεις προποφόλης σε ασθενείς που λαμβάνουν μιδαζολάμη. Η ταυτόχρονη χορήγηση προποφόλης με μιδαζολάμη είναι πιθανό να οδηγήσει σε αυξημένη καταστολή και αναπνευστική καταστολή. Όταν χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα, μπορεί να

εξεταστεί το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης της προποφόλης.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Κύηση Η ασφάλεια του HIREMON 10 mg/mL κατά τη διάρκεια της κύησης δεν έχει τεκμηριωθεί. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3). To HIREMON 10 mg/mL δεν πρέπει να χορηγείται σε εγκύους, εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητο. To HIREMON 10 mg/mL διαπερνά τον πλακούντα και μπορεί να προκαλέσει καταστολή του νεογνού. Ωστόσο, το HIREMON 10 mg/mL μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της διακοπής της κύησης (προκλητή διακοπή κύησης).

Θηλασμός Μελέτες σε θηλάζουσες μητέρες έδειξαν ότι μικρές ποσότητες προποφόλης απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Επομένως, οι γυναίκες δεν πρέπει να θηλάζουν για 24 ώρες μετά τη χορήγηση HIREMON 10 mg/mL. Το γάλα που παράγεται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πρέπει να απορρίπτεται.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται ότι η απόδοση σε εξειδικευμένες εργασίες, όπως η οδήγηση και ο χειρισμός μηχανημάτων, μπορεί να είναι μειωμένη για κάποιο χρονικό διάστημα μετά τη γενική αναισθησία.

Η επαγόμενη από το HIREMON 10 mg/mL εξασθένιση δεν είναι γενικά ανιχνεύσιμη πέραν των 12 ωρών (παράγραφος 4.4). Ο ασθενής θα πρέπει να συνοδεύεται στο σπίτι και να λάβει οδηγίες για την αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Γενικές Η εισαγωγή και η διατήρηση της αναισθησίας ή της καταστολής με προποφόλη είναι γενικά ομαλή με ελάχιστη μόνο διέγερση. Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι φαρμακολογικά προβλέψιμες ανεπιθύμητες ενέργειες ενός αναισθητικού/κατασταλτικού παράγοντα, όπως η υπόταση.

Η φύση, η σοβαρότητα και η συχνότητα εμφάνισης των ανεπιθύμητων συμβάντων που παρατηρούνται στους ασθενείς που λαμβάνουν HIREMON 10 mg/mL μπορεί να σχετίζεται με την κατάσταση των αποδεκτών και τις εκτελούμενες επεμβατικές ή θεραπευτικές διαδικασίες.

Πίνακας συχνότητας ανεπιθύμητων ενεργειών Πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000) και μη γνωστές (η συχνότητά τους δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Κατηγορία/ΟργανικόΣυχνότηταΑνεπιθύμητες Ενέργειες
Σύστημα
Διαταραχές ανοσοποιητικούΠολύ σπάνιεςΑναφυλαξία μπορεί να
συστήματοςπεριλαμβάνεi αγγειοοίδημα,
βρογχόσπασμο,ερύθημα και
υπόταση
Μεταβολικές και διατροφικέςΜη γνωστές (9)
διαταραχέςΜεταβολική οξέωση (5), υπερκαλιαιμία
(5), υπερλιπιδαιμία (5)
Ψυχιατρικές διαταραχέςΜη γνωστές (9)Ευφορική διάθεση, κατάχρηση του
φαρμάκου και εξάρτηση από το
φάρμακο (8)
Διαταραχές του νευρικούΣυχνές
συστήματοςΚεφαλαλγία κατά τη φάση ανάνηψης
Σπάνιες
Επιληπτοειδείς κινήσεις,
συμπεριλαμβανομένων σπασμών και
οπισθότονου κατά την εισαγωγή, τη
διατήρηση της αναισθησίας και την
ανάνηψη από την αναισθησία
Πολύ σπάνιες
Μετεγχειρητική απώλεια συνείδησης
Μη γνωστές (9)Ακούσιες κινήσεις
Καρδιακές διαταραχέςΣυχνέςΒραδυκαρδία (1)
Πολύ σπάνιεςΠνευμονικό οίδημα
Μη γνωστές (9)Καρδιακή αρρυθμία (5), καρδιακή
ανεπάρκεια (5), (7)
Αγγειακές διαταραχέςΣυχνέςΥπόταση (2), ερυθρίαση σε παιδιά
(11)
Όχι συχνέςΘρόμβωση και φλεβίτιδα
Αναπνευστικές, θωρακικέςΣυχνές
διαταραχές και διαταραχέςΠαροδική άπνοια κατά την εισαγωγή
μεσοθωρακίουΜη γνωστές (9)Αναπνευστική καταστολή
(δοσοεξαρτώμενη)
Γαστρεντερικές διαταραχέςΣυχνέςΝαυτία και έμετος κατά τη φάση
ανάνηψης
Πολύ σπάνιεςΠαγκρεατίτιδα
Ηπατομεγαλία (5)
Ηπατοχολικές διαταραχέςΜη γνωστές (9)Ηπατίτιδα, οξεία ηπατική ανεπάρκεια (12)
Μη γνωστές (9)Ραβδομυόλυση (3), (5)
Διαταραχές του μυοσκελετικού
και συνδετικού ιστού
Διαταραχές νεφρών καιΠολύ σπάνιεςΑποχρωματισμός των ούρων μετά από
ουροποιητικού συστήματοςπαρατεταμένη χορήγηση
Μη γνωστές (9)Νεφρική ανεπάρκεια (5)
Πολύ σπάνιεςΆρση σεξουαλικών αναστολών
Διαταραχές του αναπαραγωγικούΜη γνωστέςΠριαπισμός
συστήματος και του μαστού
Γενικές διαταραχές καιΠολύ συχνέςΤοπικό άλγος κατά την εισαγωγή (4)
καταστάσεις στη θέση χ°ρήγησηςΣυχνέςΣυμπτώματα στέρησης στα παιδιά(11)
Πολύ σπάνιεςΝέκρωση του ιστού (10) μετά από τυχαία
εξωαγγειακή χορήγηση
Μη γνωστέςΤοπικό άλγος, οίδημα μετά από τυχαία
εξωαγγειακή χορήγηση
ΔιερευνήσειςΜη γνωστές (9)ΗΚΓ τύπου Brugada (5), (6)
Πολύ σπάνιεςΜετεγχειρητικός πυρετός
Κάκωση, δηλητηρίαση και
επιπλοκές κατά την επέμβαση

(1)Σοβαρή βραδυκαρδία είναι σπάνια. Έχουν υπάρξει μεμονωμένες αναφορές εξέλιξης σε ασυστολία.

(2)Ενίοτε, η υπόταση μπορεί να ελεγχθεί με ενδοφλέβια χορήγηση υγρών και μείωση της δόσης του HIREMON κατά την περίοδο διατήρησης της αναισθησίας.

(3)Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, παρατηρήθηκε ραβδομυόλυση όταν το HIREMON χορηγήθηκε σε δόσεις άνω των 4 mg/kg/h για καταστολή στις μονάδες εντατικής θεραπείας.

(4)Μπορεί να ελαχιστοποιηθεί με τη χρήση μεγαλύτερων φλεβών, ιδίως εκείνων στο αντιβράχιο και του ωλένιου βοθρίου. Κατά τη χρήση του HIREMON 10 mg/mL, το τοπικό άλγος μπορεί επίσης να ελαχιστοποιηθεί με συγχορήγηση λιδοκαΐνης (βλ. παράγραφο 4.2).

(5)Συνδυασμοί αυτών των συμβάντων, που αναφέρονται ως «Σύνδρομο έγχυσης προποφόλης», μπορεί να παρατηρηθούν σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς που συχνά έχουν πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη των συμβάντων, βλ. παράγραφο 4.4.

(6)Ηλεκτροκαρδιογράφημα τύπου Brugada - ανυψωμένο τμήμα ST και ανεστραμμένο κύμα T σε ΗΚΓ.

(7)Ταχέως εξελισσόμενη καρδιακή ανεπάρκεια (σε ορισμένες περιπτώσεις με θανατηφόρο έκβαση) σε ενήλικες. Η καρδιακή ανεπάρκεια σε αυτές τις περιπτώσεις συνήθως δεν ανταποκρινόταν στην ινότροπο υποστηρικτική θεραπεία.

(8)Κατάχρηση του φαρμάκου και εξάρτηση από το φάρμακο, κυρίως από επαγγελματίες υγείας.

(9)Μη γνωστή, καθώς δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα κλινικών δοκιμών.

(10)Νέκρωση έχει αναφερθεί όπου έχει διαταραχθεί η βιωσιμότητα του ιστού.

(11)Μετά από απότομη διακοπή του HIREMON 10 mg/mL κατά την εντατική θεραπεία.

(12)Μετά από μακροχρόνια αλλά και βραχυχρόνια θεραπεία, καθώς και σε ασθενείς χωρίς υποκείμενους παράγοντες κινδύνου Παιδιατρικός πληθυσμός Αναφορές ακατάλληλης χρήσης του HIREMON 10 mg/mL για την εισαγωγή στην αναισθησία σε νεογέννητα βρέφη υποδεικνύουν ότι μπορεί να εμφανιστεί καρδιοαναπνευστική καταστολή εάν εφαρμοστεί το παιδιατρικό δοσολογικό σχήμα (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.4).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες Για την Ελλάδα: μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr. http://www.kitrinikarta.gr.

Για την Κύπρο: μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στις Φαρμακευτικές Υπηρεσίες, Υπουργείο Υγείας, CY-1475 Λευκωσία, Τηλ: +357 22608607, Φαξ: + 357 22608669, Ιστότοπος: www.moh.gov.cv/phs.

Μέσω της αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών μπορείτε να βοηθήσετε στη συλλογή περισσότερων πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια του παρόντος φαρμάκου.

4.9 Υπερδοσολογία

Τυχαία υπερδοσολογία πιθανόν να προκαλέσει καρδιοαναπνευστική καταστολή. Η αναπνευστική καταστολή πρέπει να αντιμετωπίζεται με μηχανική υποστήριξη της αναπνοής με οξυγόνο. Εάν

εμφανιστεί καρδιαγγειακή καταστολή, το κεφάλι του ασθενούς θα πρέπει να χαμηλώσει και, εάν είναι σοβαρό, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν εκτατικά πλάσματος και αγγειοσυσπαστικοί παράγοντες.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: 2.1 - Κεντρικού νευρικού συστήματος. Γενικά αναισθητικά, κωδικός ATC: Ν01ΑΧ10 H προποφόλη (2,6-δι-ισοπροπυλοφαινόλη) είναι ένα βραχείας δράσης γενικό αναισθητικό με ταχεία έναρξη δράσης, περίπου 30 δευτερόλεπτα μετά τη χορήγηση. Η ανάνηψη από την αναισθησία είναι συνήθως ταχεία. Ο μηχανισμός δράσης, όπως συμβαίνει με όλα τα γενικά αναισθητικά, είναι ελάχιστα κατανοητός. Ωστόσο, πιστεύεται ότι η προποφόλη προκαλεί τις κατασταλτικές/αναισθητικές επιδράσεις της μέσω της θετικής ρύθμισης της ανασταλτικής λειτουργίας του νευροδιαβιβαστή γ- αμινοβουτυρικού οξέος (GABA) μέσω των υποδοχέων GABAA.

Γενικά, παρατηρείται πτώση της μέσης αρτηριακής πίεσης και μικρές αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό όταν η προποφόλη χορηγείται για την εισαγωγή και τη διατήρηση της αναισθησίας. Ωστόσο, οι αιμοδυναμικές παράμετροι συνήθως παραμένουν σχετικά σταθερές κατά τη διάρκεια της διατήρησης και η συχνότητα εμφάνισης δυσμενών αιμοδυναμικών αλλαγών είναι μικρή.

Παρόλο που μπορεί να εμφανιστεί αναπνευστική καταστολή μετά τη χορήγηση προποφόλης, οι επιδράσεις είναι ποιοτικά παρόμοιες με εκείνες που παρατηρούνται με άλλους ενδοφλέβιους αναισθητικούς παράγοντες και αντιμετωπίζονται εύκολα με την συνήθη κλινική πρακτική.

Η προποφόλη μειώνει τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο, την ενδοκρανιακή πίεση και τον εγκεφαλικό μεταβολισμό. Η μείωση της ενδοκρανιακής πίεσης είναι μεγαλύτερη σε ασθενείς με προϋπάρχουσα αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση.

Η ανάνηψη από την αναισθησία είναι συνήθως ταχεία και πλήρης, με χαμηλή συχνότητα εμφάνισης μετεγχειρητικών κεφαλαλγιών, ναυτίας και εμέτου.

Γενικά, η συχνότητα εμφάνισης μετεγχειρητικής ναυτίας και εμέτου μετά από αναισθησία με προποφόλη είναι μικρότερη από ό,τι μετά από αναισθησία με εισπνεόμενους παράγοντες. Υπάρχουν στοιχεία ότι αυτό μπορεί να σχετίζεται με την αντιεμετική δράση της προποφόλης.

Η προποφόλη στις συνήθεις συγκεντρώσεις στην κλινική πρακτική δεν αναστέλλει τη σύνθεση των ορμονών του φλοιού των επινεφριδίων.

Περιορισμένες μελέτες σχετικά με τη διάρκεια της αναισθησίας με προποφόλη σε παιδιά υποδεικνύουν ότι η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα παραμένουν αμετάβλητες έως και 4 ώρες. Τα βιβλιογραφικά στοιχεία για τη χρήση σε παιδιά τεκμηριώνουν τη χρήση για παρατεταμένες διαδικασίες χωρίς αλλαγές στην ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Στο τέλος της έγχυσης, η μείωση της συγκέντρωσης της προποφόλης ακολουθεί κινητική που μπορεί να περιγραφεί από ένα ανοικτό μοντέλο τριών διαμερισμάτων. Η πρώτη φάση χαρακτηρίζεται από πολύ ταχεία κατανομή (χρόνος ημίσειας ζωής: 2-4 λεπτά), ακολουθούμενη από ταχεία αποβολή (χρόνος ημίσειας ζωής: 30-60 λεπτά) και μια βραδύτερη τελική φάση που προκύπτει από την ανακατανομή της προποφόλης σε ιστούς με κακή αιμάτωση.

Η προποφόλη κατανέμεται ευρέως και απομακρύνεται γρήγορα από το σώμα (ολική σωματική κάθαρση 1,5-2 λίτρα/λεπτό). Η κάθαρση πραγματοποιείται μέσω μεταβολικών διαδικασιών, κυρίως στο ήπαρ όπου εξαρτάται από τη ροή του αίματος, ώστε να σχηματίστουν ανενεργά συζεύγματα

προποφόλης και της αντίστοιχης κινόλης της, τα οποία απεκκρίνονται στα ούρα.

Όταν η προποφόλη χρησιμοποιείται για τη διατήρηση της αναισθησίας, οι συγκεντρώσεις στο αίμα προσεγγίζουν την τιμή που αντιστοιχεί στην κατάσταση ισορροπίας για μια δεδομένη δόση χορήγησης.

Η φαρμακοκινητική είναι γραμμική στο συνιστώμενο εύρος ρυθμών έγχυσης της προποφόλης.

Μετά από μία εφάπαξ δόση 3 mg/kg ενδοφλεβίως, η κάθαρση της προποφόλης/kg σωματικού βάρους αυξάνεται με την ηλικία ως εξής: Η διάμεση κάθαρση ήταν σημαντικά χαμηλότερη σε νεογνά < 1 μηνός (n=25) (20 mL/min/kg) σε σύγκριση με μεγαλύτερα παιδιά (n=36, εύρος ηλικιών 4 μηνών-7 ετών).

Επιπλέον, η διατομική μεταβλητότητα ήταν σημαντική στα νεογνά (εύρος 3,7-78 mL/min/kg). Λόγω αυτών των περιορισμένων δεδομένων των δοκιμών που υποδεικνύουν μεγάλη μεταβλητότητα, δεν μπορούν να δοθούν δοσολογικές συστάσεις γι’ αυτή την ηλικιακή ομάδα.

Η διάμεση κάθαρση προποφόλης σε μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά μετά από μία εφάπαξ (bolus) δόση 3 mg/kg ήταν 37,5 mL/min/kg (4-24 μηνών) (n=8), 38,7 mL/min/kg (11-43 μηνών) (n=6), 48 mL/min/kg (1-3 ετών) (n=12), 28,2 mL/min/kg (4-7 ετών) (n=10) σε σύγκριση με 23,6 mL/min/kg στους ενήλικες (n=6).

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Τα μη κλινικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο με βάση τις συμβατικές μελέτες φαρμακολογικής ασφάλειας, τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων και γονοτοξικότητας, Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες καρκινογένεσης. Δεν παρατηρήθηκαν τερατογόνες επιδράσεις.

Δημοσιευμένες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ζώα (συμπεριλαμβανομένων πρωτευόντων) με δόσεις που οδήγησαν σε ελαφριά έως μέτρια αναισθησία δείχνουν ότι η χρήση αναισθητικών παραγόντων κατά την περίοδο της ταχείας ανάπτυξης του εγκεφάλου ή της συναπτογένεσης έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια κυττάρων στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο που μπορεί να σχετίζεται με παρατεταμένες γνωστικές ανεπάρκειες. Η κλινική σημασία αυτών των μη κλινικών παρατηρήσεων είναι άγνωστη.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Γλυκερόλη Φωσφολιπίδια αυγού Υδροξείδιο νατρίου Έλαιο σόγιας Ενέσιμο ύδωρ Δινάτριο άλας του αιθυλενοδιαμινοτετραοξικού οξέος

6.2 Ασυμβατότητες

Οι παράγοντες νευρομυϊκού αποκλεισμού, ατρακούριο και μιβακούριο, δεν πρέπει να χορηγούνται μέσω της ίδιας ενδοφλέβιας γραμμής με το HIREMON 10 mg/mL χωρίς προηγούμενη έκπλυση.

6.3 Διάρκεια ζωής

Διάρκεια ζωής του προϊόντος συσκευασμένου προς πώληση 2 χρόνια Διάρκεια ζωής μετά την αραίωση Η χρήση του αραιωμένου HIREMON πρέπει να αρχίζει αμέσως μετά την αραίωση.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Φυλάσσετε σε θερμοκρασία μικρότερη των 25°C.

Μην καταψύχετε.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Διαυγή γυάλινα φιαλίδια των 20 mL, 50 mL ή 100 mL σε κουτιά των 1, 5, 10 ή 20 φιαλιδίων.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός Προφυλάξεις κατά τη χρήση

Οι περιέκτες πρέπει να ανακινούνται πριν από τη χρήση.

Κάθε υπόλοιπο που παραμένει μετά τη χρήση πρέπει να απορρίπτεται.

Το HIREMON 10 mg/mL δε θα πρέπει να αναμειγνύεται πριν από τη χορήγηση με ενέσιμα ή υγρά έγχυσης πλην της δεξτρόζης 5% ή της ενέσιμης λιδοκαϊνης (βλ. παράγραφο 4.2).

Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

DEMO ΑΒΕΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΦΑΡΜΑΚΩΝ 21ο χλμ Εθνικής Οδού Αθηνών-Λαμίας 14568 Κρυονέρι, Αττικής, Ελλάδα Τηλ: +30 210 8161802 Φαξ: +30 210 8161587

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

95524/20-9-2023

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 28-06-2017 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 20-09-2023

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

19/02/2025

Πηγή: eof:3132701_SPC_3132701_3.pdf