1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
LITHIMOLE 0.5% Οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα
2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Κάθε ml περιέχει 6.834 mg Timolol Maleate που αντιστοιχεί σε 5.0 mg Timolol.
Έκδοχο με γνωστή δράση:
Κάθε ml διαλύματος περιέχει 0,1mg χλωριούχο βενζαλκώνιο ως συντηρητικό.
Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.
3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα.
Διαυγές, άχρωμο προς ανοικτό κίτρινο στείρο οφθαλμικό διάλυμα.
4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις
Το οφθαλμικό διάλυμα LITHIMOLE 0.5 % είναι ένας παράγοντας αποκλεισμού των β- αδρενεργικών υποδοχέων που χρησιμοποιείται τοπικά για τη μείωση της αυξημένης ενδοφθάλμιας πίεσης σε διάφορες παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων των ακολούθων: ασθενείς με οφθαλμική υπέρταση, ασθενείς με χρόνιο γλαύκωμα ανοικτής γωνίας συμπεριλαμβανομένων αφακικών ασθενών καθώς και κάποιους ασθενείς με δευτερογενές γλαύκωμα.
4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
Δοσολογία Η δοσολογία είναι μία σταγόνα LITHIMOLE στον πάσχοντα οφθαλμό δύο φορές ημερησίως.
Όταν χρησιμοποιείται απόφραξη της ρινοδακρϋικής οδού ή κλείσιμο των βλεφάρων για 2 λεπτά, μειώνεται η συστηματική απορρόφηση. Αυτό ενδέχεται να έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση των συστηματικών παρενεργειών και αύξηση της τοπικής δράσης.
Εάν χρειαστεί, το LITHIMOLE μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με κάποιον άλλο παράγοντα για τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Δε συνιστάται η χρήση δύο τοπικών β-αδρενεργικών παραγόντων (βλ. επίσης παράγραφο 4.4).
Η ενδοφθάλμια πίεση θα πρέπει να επανεκτιμάται περίπου τέσσερις εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας διότι η ανταπόκριση στο LITHIMOLE μπορεί να χρειαστεί μερικές εβδομάδες μέχρι να σταθεροποιηθεί.
Εφόσον η ενδοφθάλμια πίεση διατηρείται σε κανονικά επίπεδα, πολλοί ασθενείς μπορούν να μειώσουν τη θεραπεία σε μία φορά την ημέρα.
Αλλαγή από άλλο παράγοντα Εάν χρησιμοποιείτε κάποιον άλλο β-αναστολέα, διακόψτε τη χρήση του μετά από μία πλήρη ημέρα θεραπείας και ξεκινήστε θεραπεία με LITHIMOLE 0.5% την επόμενη ημέρα, με δόση μίας σταγόνας LITHIMOLE 0.5% σε κάθε προσβεβλημένο οφθαλμό δύο φορές ημερησίως.
Κατά την μεταφορά ενός ασθενούς από έναν αντιγλαυκωματικό παράγοντα εκτός από τους τοπικούς β-αναστολείς, συνεχίστε τον παράγοντα και προσθέστε μία σταγόνα LITHIMOLE 0.5% σε κάθε προσβεβλημένο οφθαλμό δύο φορές την ημέρα. Την επόμενη μέρα διακόψτε τελείως τον προηγούμενο παράγοντα και συνεχίστε με LITHIMOLE 0.5%.
Ηλικιωμένοι Υπάρχει εκτεταμένη εμπειρία από τη χρήση μηλεϊνικής τιμολόλης σε ηλικιωμένους ασθενείς. Οι δοσολογικές συστάσεις που δίδονται παραπάνω αντανακλούν τα κλινικά δεδομένα που απορρέουν από αυτήν την εμπειρία.
Λόγω περιορισμένων δεδομένων, η τιμολόλη θα μπορούσε να συνιστάται μόνο για χρήση σε πρωτογενές συγγενές γλαύκωμα και πρωτογενές γλαύκωμα σε μικρά παιδιά για μία μεταβατική περίοδο έως ότου αποφασισθεί η χειρουργική επέμβαση και σε περίπτωση αποτυχημένης χειρουργικής επέμβασης, εν αναμονή περαιτέρω επιλογών.
Δοσολογία Οι γιατροί πρέπει να αξιολογούν σοβαρά τους κινδύνους και τα οφέλη πριν προχωρήσουν στη θεραπεία με τιμολόλη σε παιδιατρικούς ασθενείς. Πριν από τη χορήγηση τιμολόλης πρέπει ο ασθενής να υποβάλλεται σε εξετάσεις και να γίνεται λεπτομερής λήψη του ιστορικού του για τον προσδιορισμό συστηματικών ανωμαλιών, εάν υπάρχουν.
Δεν μπορεί να γίνει συγκεκριμένη σύσταση σχετικά με τη δοσολογία καθώς υπάρχουν μόνο περιορισμένα κλινικά δεδομένα (βλ. επίσης παράγραφο 5.1).
Ωστόσο, εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων, συνιστάται η χρήση του δραστικού παράγοντα με τη χαμηλότερη συγκέντρωση μία φορά την ημέρα. Εάν δεν είναι δυνατό να ρυθμιστεί επαρκώς η ενδοφθάλμια πίεση, μπορεί να εξεταστεί προσεκτικά η αύξηση της δοσολογίας με μέγιστη δυνατή ημερήσια δόση δύο σταγόνες για κάθε πάσχοντα οφθαλμό. Εάν γίνεται χρήση δύο φορές την ημέρα, συνιστάται η χορήγηση ανά 12ωρο.
Επιπλέον, οι ασθενείς και ειδικά τα νεογνά θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για μία έως δύο ώρες στο ιατρείο και κυρίως για οφθαλμικές και συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Ως προς την παιδιατρική χρήση, συγκέντρωση 0,1% του δραστικού παράγοντα μπορεί να είναι επαρκής.
Τρόπος χορήγησης Για τον περιορισμό πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών πρέπει να ενσταλάζεται μόνο μία σταγόνα τη φορά.
Η συστηματική απορρόφηση των τοπικών β-αναστολέων μπορεί να περιοριστεί διά του αποκλεισμού του ρινοδακρϋικού πόρου ή διά του κλεισίματος των οφθαλμών για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα (π.χ. για 3 - 5 λεπτά) μετά την ενστάλαξη των σταγόνων. Βλ. επίσης παραγράφους 4.4 και 5.2.
Διάρκεια της θεραπείας Για παροδική θεραπεία σε ανήλικους (βλ. επίσης παράγραφο 4.2)
Θα πρέπει να δίνονται οδηγίες στους ασθενείς να αποφεύγουν να αφήνουν την άκρη του δοχείου διανομής να έρχεται σε επαφή με τα μάτια ή τις γύρω δομές.
Οι ασθενείς θα πρέπει επίσης να ενημερώνονται ότι τα οφθαλμικά διαλύματα, εάν χρησιμοποιούνται ακατάλληλα, μπορεί να μολυνθούν από κοινά βακτήρια που είναι γνωστό ότι προκαλούν οφθαλμικές λοιμώξεις. Σοβαρή βλάβη στο μάτι και επακόλουθη απώλεια όρασης μπορεί να προκληθεί από τη χρήση μολυσμένων διαλυμάτων.
4.3 Αντενδείξεις
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1 ή άλλους β-αναστολείς..
Αντιδραστική νόσος των αεραγωγών συμπεριλαμβανομένου του βρογχικού άσθματος ή ιστορικού βρογχικού άσθματος, σοβαρή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, φλεβοκομβική βραδυκαρδία, σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου, φλεβοκομβικός αποκλεισμός, κολποκοιλιακός αποκλεισμός δεύτερου και τρίτου βαθμού που δε ρυθμίζεται με βηματοδότη, έκδηλη καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιογενές σοκ.
4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Όπως και άλλα τοπικά εφαρμοζόμενα οφθαλμικά φάρμακα, η τιμολόλη απορροφάται συστηματικά.
Λόγω του β-αδρενεργικού συστατικού, της τιμολόλης, ενδέχεται να εμφανιστούν οι ίδιοι τύποι καρδιαγγειακών, πνευμονικών και άλλων ανεπιθύμητων ενεργειών οι οποίες παρατηρούνται με τη χρήση β-αδρενεργικών αναστολέων. Η συχνότητα εμφάνισης των συστηματικών ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τοπική οφθαλμική χορήγηση είναι χαμηλότερη από αυτή που παρατηρείται με τη συστηματική χορήγηση. Για τη μείωση της συστηματικής απορρόφησης βλ. παράγραφο 4.2.
Σε ασθενείς με καρδιαγγειακές νόσους (π.χ. στεφανιαία καρδιακή νόσος, στηθάγχη Prinzmetal και καρδιακή ανεπάρκεια) που λαμβάνουν θεραπεία για την υπόταση με βήτα-αναστολείς πρέπει να υποβάλλονται σε κριτική αξιολόγηση και θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο θεραπείας με άλλες δραστικές ουσίες. Οι ασθενείς με καρδιαγγειακές νόσους θα πρέπει να παρακολουθούνται για ενδείξεις επιδείνωσης αυτών των παθήσεων και τωνανεπιθύμητων ενεγειών..
Λόγω της αρνητικής επίδρασής τους κατά το χρόνο χορήγησης, οι β-αναστολείς θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς με καρδιακό αποκλεισμό πρώτου βαθμού.
Η καρδιακή ανεπάρκεια πρέπει να ελέγχεται επαρκώς πριν από την έναρξη της θεραπείας με LITHIMOLE. Ασθενείς με ιστορικό σοβαρής καρδιακής νόσου θα πρέπει να παρακολουθούνται για ενδείξεις καρδιακής ανεπάρκειας και να ελέγχεται ο καρδιακός παλμός τους. Έχουν αναφερθεί καρδιακές αντιδράσεις και σπάνια θάνατος σχετιζόμενος με καρδιακή ανεπάρκεια.
Αγγειακές διαταραχές Οι ασθενείς με σοβαρή περιφερική κυκλοφορική διαταραχή (π.χ. σοβαρές μορφές της νόσου Raynaud ή με σύνδρομο Raynaud) θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή.
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος Έχουν καταγραφεί αντιδράσεις του αναπνευστικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου και θανάτου
οφειλόμενου σε βρογχόσπασμο σε ασθενείς με άσθμα μετά τη χορήγηση κάποιων οφθαλμικού β- αναστολέων.
Το LITHIMOLE πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ήπια χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και μόνον εφόσον το πιθανό όφελος υπερτερεί του πιθανολογούμενου κινδύνου.
Υπογλυκαιμία/διαβήτης Οι β-αναστολείς πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς που παρουσιάζουν αυθόρμητη υπογλυκαιμία ή σε ασθενείς με ασταθή διαβήτη, καθώς οι β-αναστολείς μπορεί να συγκαλύψουν τα σημάδια και τα συμπτώματα της οξείας υπογλυκαιμίας.
Η θεραπεία με β-αναστολείς μπορεί, επίσης, να συγκαλύψει τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού.
Παθήσεις του κερατοειδούς Οι οφθαλμικοί β-αναστολείς ενδέχεται να προκαλέσουν ξηρότητα των οφθαλμών. Οι ασθενείς με παθήσεις του κερατοειδούς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή.
Άλλοι β-αναστολείς Η επίδραση στην ενδοφθάλμια πίεση ή οι γνωστές επιδράσεις του συστηματικού β-αποκλεισμού μπορούν να ενισχυθούν όταν η τιμολόλη χορηγείται σε ασθενείς που λαμβάνουν ήδη θεραπεία με έναν άλλο β-αναστολέα. Η ανταπόκριση αυτών των ασθενών πρέπει να παρακολουθείται στενά. Δε συνιστάται η χρήση δύο τοπικών β-αδρενεργικών παραγόντων (βλ. παράγραφο 4.5).
Υπάρχουν αναφορές δερματικών ερυθημάτων και/ή ξηροφθαλμία που σχετίζονται με τη χρήση φαρμάκων αναστολέων των β-αδρενεργικών υποδοχέων. Η αναφερόμενη συχνότητα αυτών των περιστατικών είναι μικρή και στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα υποχώρησαν με τη διακοπή της θεραπείας. Πρέπει να μελετάται η διακοπή του φαρμάκου όταν οποιαδήποτε τέτοια αντίδραση δεν μπορεί να εξηγηθεί με άλλο τρόπο. Η διακοπή της θεραπείας που συμπεριλαμβάνει β- αποκλεισμό θα πρέπει να είναι σταδιακή.
Αποκόλληση του χοριοειδούς Έχει αναφερθεί αποκόλληση του χοριοειδούς με τη χορήγηση αγωγής μείωσης παραγωγής υδατοειδούς υγρού (π.χ. τιμολόλη, ακεταζολαμίδη) μετά από διαδικασίες διήθησης.
Χειρουργική αναισθησία Τα οφθαλμολογικά παρασκευάσματα βήτα-αναστολέων μπορούν να αποκλείσουν τις συστηματικές επιδράσεις των β-αγωνιστών, όπως της αδρεναλίνης. Ο αναισθησιολόγος πρέπει να ενημερώνεται όταν ο ασθενής λαμβάνει τιμολόλη.
Οι οφθαλμικές σταγόνες τιμολόλης είναι γενικά καλά ανεκτές από ασθενείς με γλαύκωμα που φορούν συμβατικούς σκληρούς φακούς επαφής. Το διάλυμα οφθαλμικών σταγόνων τιμολόλης δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με μαλακούς φακούς επαφής οι οποίοι είναι κατασκευασμένοι από υλικό διαφορετικό του πολυμεθυλομεθακρυλικού (PMMA), το οποίο χρησιμοποιείται για την κατασκευή σκληρών φακών επαφής.
Το LITHIMOLE περιέχει χλωριούχο βενζαλκώνιο ως συντηρητικό το οποίο μπορεί να αποχρωματίσει τους μαλακούς φακούς επαφής. Ως εκ τούτου, το LITHIMOLE δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται μαζί με τους φακούς επαφής. Οι φακοί θα πρέπει να αφαιρούνται πριν από την εφαρμογή των σταγόνων και να μην επανατοποθετούνται για τουλάχιστον 15 λεπτά μετά τη χρήση.
Έχει αναφερθεί ότι το χλωριούχο βενζαλκώνιο προκαλεί οφθαλμικό ερεθισμό, συμπτώματα ξηροφθαλμίας και μπορεί να επηρεάσει τη δακρυϊκή μεμβράνη και την επιφάνεια του κερατοειδούς.
Πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ξηροφθαλμία και σε ασθενείς με βλάβες του κερατοειδούς. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται σε περίπτωση μακροχρόνιας χρήσης.
Σε ασθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνίας, το άμεσο αντικείμενο της θεραπείας είναι να ανοίξει η γωνία. Αυτό απαιτεί τη σμίκρυνση της κόρης με ένα μυωτικό. Το LITHIMOLE έχει μικρή ή καθόλου επίδραση στην κόρη του οφθαλμού. Όταν το LITHIMOLE χρησιμοποιείται για να ελαττώσει την ενδοφθάλμια πίεση σε γλαύκωμα κλειστής γωνίας θα πρέπει να χρησιμοποιείται μαζί με ένα μυωτικό και όχι μόνο του.
Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι σε περίπτωση που εμφανίσουν κάποια διεγείρουσα τυχαία οφθαλμική πάθηση (π.χ. τραύμα, οφθαλμική επέμβαση ή μόλυνση), θα πρέπει να ενημερώσουν άμεσα τον γιατρό τους ο οποίος θα τους συμβουλέψει σχετικά με τη συνέχιση της χρήσης του παρόντος περιέκτη.
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις βακτηριακής κερατίτιδας που σχετίζονται με τη χρήση τοπικών οφθαλμολογικών προϊόντων. Τα συγκεκριμένα δοχεία είχαν μολυνθεί κατά λάθος από ασθενείς οι οποίοι, στις περισσότερες περιπτώσεις έπασχαν ταυτόχρονα από κάποια ασθένεια του κερατοειδούς ή από κάποια διαταραχή της οφθαλμικής επιθηλιακής επιφάνειας.
Αναφυλακτικές αντιδράσεις Κατά τη διάρκεια λήψης β-αναστολέων, οι ασθενείς με ιστορικό ατοπίας ή σοβαρής αναφυλακτικής αντίδρασης σε ποικίλα αλλεργιογόνα μπορεί να γίνουν πιο ευαίσθητοι σε επαναλαμβανόμενη επαφή με τα συγκεκριμένα αλλεργιογόνα και ενδέχεται να μην ανταποκρίνονται στη συνήθη δόση επινεφρίνης (αδρεναλίνη) για τη θεραπεία των αναφυλακτικών αντιδράσεων.
Τα διαλύματα τιμολόλης πρέπει γενικά να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε νεαρούς ασθενείς με γλαύκωμα (βλ. επίσης παράγραφο 5.2).
Είναι σημαντικό να ενημερώνονται οι γονείς των ασθενών για πιθανές παρενέργειες ώστε να προβαίνουν στην άμεση διακοπή της φαρμακευτικής θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.8). Σημάδια που θα πρέπει να σας ανησυχήσουν είναι, για παράδειγμα, ο βήχας και ο συριγμός.
Λόγω της πιθανότητας άπνοιας και αναπνοής Cheyne-Stokes, το φάρμακο θα πρέπει να χρησιμοποιείται με εξαιρετική προσοχή σε νεογνά, βρέφη και μικρά παιδιά. Μία φορητή συσκευή άπνοιας μπορεί να είναι βοηθητική στην περίπτωση νεογνών σε θεραπεία με τιμολόλη.
4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικές μελέτες αλληλεπίδρασης της μηλεϊνικής τιμολόλης με άλλα φάρμακα.
Υπάρχει ενδεχόμενο για προσθετικές αντιδράσεις που οδηγούν σε υπόταση ή/και σαφή βραδυκαρδία όταν χορηγούνται οφθαλμικοί β-αναστολείς ταυτόχρονα με την από του στόματος χορήγηση αναστολέων των διαύλων ασβεστίου, β-αδρενεργικών παραγόντων αποκλεισμού, αντιαρρυθμικών (συμπεριλαμβανομένης της αμιοδαρόνης), γλυκοσίδων της δακτυλίτιδας, αλκαλοειδών του φυτού rauwolfia,γλυκοσιδών, παρασυμπαθομιμητικών, γουανεθιδίνης.
Παρόλο που οι οφθαλμικές σταγόνες τιμολόλης έχουν μικρή ή καμία επίδραση στο μέγεθος της
κόρης, έχουν αναφερθεί περιστασιακά περιστατικά μυδρίασης από την ταυτόχρονη χρήση οφθαλμικών β-αναστολέων και αδρεναλίνης (επινεφρίνη).
Έχει παρατηρηθεί ενισχυμένος συστηματικός β-αποκλεισμός (π.χ. μειωμένος καρδιακός ρυθμός, κατάθλιψη) κατά τη διάρκεια συνδυαστικής θεραπείας με αναστολείς CYP2D6 (π.χ. κινιδίνη, φλουοξετίνη, παροξετίνη) και τιμολόλη.
Οι δια του στόματος β-αδρενεργικοί αναστολείς ενδέχεται να επιδεινώσουν την αντιδραστική υπέρταση που μπορεί να εμφανιστεί μετά τη διακοπή της κλονιδίνης.
Συνιστάται στενή παρακολούθηση του ασθενούς στον οποίο χορηγείται β-αναστολέας και ο οποίος ταυτόχρονα λαμβάνει θεραπεία με φάρμακα που μειώνουν τα επίπεδα των κατεχολαμινών, όπως είναι η ρεζερπίνη, εξαιτίας των πιθανών αθροιστικών επιδράσεων και της πιθανότητας πρόκλησης υπότασης και/ή έκδηλης βραδυκαρδίας, οι οποίες ενδέχεται να προκαλέσουν ίλιγγο, συγκοπή ή ορθοστατική υπόταση.
Οι από του στόματος ανταγωνιστές ασβεστίου μπορούν να συνδυαστούν με β-αδρενεργικούς αναστολείς όταν η λειτουργία της καρδιάς είναι φυσιολογική, αλλά θα πρέπει να αποφεύγονται στην περίπτωση ασθενών με διαταραχές στην καρδιακή λειτουργία.
Υπάρχει πιθανότητα να εκδηλωθεί υπόταση, διαταραχές της AV αγωγιμότητας και ανεπάρκεια της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν έναν β-αναστολέα και προστίθεται στη θεραπεία τους ένας αναστολέας των διαύλων ασβεστίου. Η φύση τυχόν καρδιαγγειακών δυσμενών επιδράσεων συνήθως εξαρτάται από τον τύπο του αναστολέα των διαύλων ασβεστίου που χρησιμοποιείται κάθε φορά. Τα παράγωγα διϋδροπυριδίνης, όπως η νιφεδιπίνη ενδέχεται να προκαλέσουν υπόταση, ενώ αντίθετα η βεραπαμίλη ή η διλτιαζέμη είναι περισσότερο πιθανό να οδηγήσουν σε διαταραχές της AV αγωγιμότητας ή σε ανεπάρκεια της αριστερής κοιλίας όταν συνδυάζονται με έναν β-αναστολέα.
Οι ενδοφλέβιοι αναστολείς των διαύλων ασβεστίου πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με β-αδρενεργικούς ανασταλτικούς παράγοντες.
Η παράλληλη χρήση β-αδρενεργικών αναστολέων και δακτυλίτιδας, είτε με διαζεπάμη ή βεραπαμίλη μπορεί να έχει επίδραση στην παράταση του χρόνου της AV αγωγιμότητας.
4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία
Κύηση Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τη χρήση της μηλεϊνικής τιμολόλης στις εγκύους. Το LITHIMOLE δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητο.
Για τη μείωση της συστηματικής απορρόφησης βλ. παράγραφο 4.2.
Οι επιδημιολογικές μελέτες δεν κατέδειξαν την ύπαρξη κινδύνου δυσπλασίας αλλά σύμφωνα με αυτές υφίσταται κίνδυνος ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης όταν οι β-αναστολείς χορηγούνται από το στόμα. Επιπλέον, έχουν παρατηρηθεί σημάδια και συμπτώματα β-αποκλεισμού σε νεογνά (π.χ. βραδυκαρδία, υπόταση, αναπνευστική δυσχέρεια και υπογλυκαιμία) σε περιπτώσεις που οι β-αναστολείς χορηγήθηκαν πριν από τον τοκετό. Εάν το LITHIMOLE χορηγείται μέχρι τον τοκετό, το νεογνό θα πρέπει να παρακολουθείται στενά κατά τις πρώτες ημέρες της ζωής του.
Θηλασμός Οι β-αδρενεργικοί αναστολείς απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Ωστόσο, στις θεραπευτικές δόσεις των σταγόνων τιμολόλης δεν είναι πιθανό να υπάρχουν επαρκείς ποσότητες στο μητρικό γάλα για να προκληθούν κλινικά συμπτώματα βήτα αποκλεισμού στο βρέφος. Για τη μείωση της συστηματικής απορρόφησης βλ. παράγραφο 4.2.
4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών
Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ζάλη, διαταραχές της όρασης, διαθλαστικές μεταβολές, διπλωπία, πτώση, συχνά επεισόδια ήπιας και παροδικής θαμπής όρασης καθώς και κούραση ενδέχεται να επηρεάσουν την ικανότητα οδήγησης ή χειρισμού μηχανημάτων σε ορισμένους ασθενείς.
4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες
Όπως συμβαίνει και με τα άλλα τοπικά χορηγούμενα οφθαλμικά φάρμακα, έτσι και η τιμολόλη απορροφάται στη συστηματική κυκλοφορία και αυτό μπορεί να προκαλέσει τις ίδιες ανεπιθύμητες ενέργειες που παρουσιάζονται από τη χορήγηση συστηματικών β-ανασταλτικών παραγόντων. Η συχνότητα εμφάνισης των συστηματικών ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τοπική οφθαλμική χορήγηση είναι χαμηλότερη από αυτή που παρατηρείται με τη συστηματική χορήγηση. Οι παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν στην κατηγορία των οφθαλμικών β-αποκλειστών και οι οποίες ενδέχεται να εμφανιστούν και με τη χορήγηση του LITHIMOLE.
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Συστημικές αλλεργικές αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένου αγγειοοιδήματος, κνίδωσης, εντοπισμένου και γενικευμένου εξανθήματος, αναφυλακτικής αντίδρασης.
Ψυχιατρικές διαταραχές Κατάθλιψη, αυπνία, εφιάλτες, απώλεια μνήμης, ψευδαισθήσεις Διαταραχές του νευρικού συστήματος Συγκοπή, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, εγκεφαλική ισχαιμία, πονοκέφαλος, ζάλη, αύξηση των σημείων και συμπτωμάτων της μυασθένειας gravis, παραισθησία.
Οφθαλμικές διαταραχές Σημάδια και συμπτώματα οφθαλμικού ερεθισμού (π.χ. κάψιμο, τσούξιμο, κνησμός, δακρύρροια, ερυθρότητα), επιπεφυκίτιδα, βλεφαρίτιδα, κερατίτιδα, ξηροφθαλμία, μειωμένη ευαισθησία του κερατοειδούς, θολή όραση. Οπτικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων διαθλαστικών αλλαγών (εξαιτίας της διακοπής μυοτικής θεραπείας σε μερικές περιπτώσεις), διπλωπία, πτώση και αποκόλληση του χοριοειδούς μετά από διηθητική επέμβαση (βλ. παράγραφο 4.4 «Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση»).
Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου Εμβοή.
Βραδυκαρδία, θωρακικό άλγος, αρρυθμία, καρδιακή προσβολή, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, αίσθημα παλμών, καρδιακή ανακοπή, οίδημα.
Αγγειακές διαταραχές Χωλότητα, υπόταση, φαινόμενο Raynaud, κρύα χέρια και πόδια Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου Βρογχόσπασμος (κυρίως σε ασθενείς με προϋπάρχουσα βρογχοσπαστική νόσο-ασθένεια), αναπνευστική ανεπάρκεια, δύσπνοια, βήχας Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος Ναυτία, διάρροια, δυσπεψία, ξηροστομία Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Αλωπεκία, ψωριασιόμορφο εξάνθημα ή έξαρση της ψωρίασης Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και των συνδετικών ιστών Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και των μαστών Μειωμένη σεξουαλική επιθυμία, νόσος του Peyronie Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Εξασθένιση, κόπωση Επιπλέον ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν παρατηρηθεί με οφθαλμικούς β-αδρενεργικούς αναστολείς και ενδέχεται να προκύψουν με το LITHIMOLE.
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Κνησμός Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Υπογλυκαιμία Οφθαλμικές διαταραχές Σημεία και συμπτώματα οφθαλμικού ερεθισμού (π.χ. φαγούρα, δακρύρροια, ερυθρότητα), θολή όραση και διάβρωση του κερατοειδούς Περιπτώσεις ασβεστοποίησης κερατοειδούς έχουν αναφερθεί πολύ σπάνια σε συσχέτιση με οφθαλμικές σταγόνες που περιέχουν φωσφορικά σε μερικούς ασθενείς με σημαντική βλάβη στους κερατοειδείς.
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός, καρδιακή ανεπάρκεια Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος Δυσγευσία, κοιλιακό άλγος, εμετός Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Δερματικό εξάνθημα Διαταραχές του μυοσκελετικόυ συστήματος και των συνδετικών ιστών
Μυαλγία Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και των μαστών Σεξουαλική ανικανότητα Άγνωστη αιτιώδης σχέση: Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί, αλλά δεν έχει τεκμηριωθεί αιτιώδης σχέση με τη τιμολόλη: αφακικό κυστοειδές οίδημα ωχράς κηλίδας, ρινική συμφόρηση, ανορεξία, επιδράσεις στο ΚΝΣ (π.χ. μεταβολές συμπεριφοράς συμπεριλαμβανομένης σύγχυσης, ψευδαισθήσεων, άγχος, αποπροσανατολισμός, νευρικότητα, υπνηλία, και άλλες ψυχιατρικές διαταραχές), υπέρταση, οπισθοπεριτοναϊκή ίνωση και ψευδοεμφιγοειδές.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν παρατηρηθεί με από του στόματος μηλεϊνική τιμολόλη μπορεί να προκύψουν και με το LITIMOLE.
Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί σε κλινικές εμπειρίες με συστημική μηλεϊνική τιμολόλη, και μπορεί να θεωρηθούν πιθανές παρενέργειες της οφθαλμικής μηλεϊνικής τιμολόλης:
Στο σώμα συνολικά Πόνος στα άκρα, μειωμένη αντοχή στην άσκηση Καρδιαγγειακές Κολποκοιλιακός αποκλεισμός (δεύτερου ή τρίτου βαθμού), φλεβοκομβικός αποκλεισμός, πνευμονικό οίδημα, επιδείνωση της αρτηριακής ανεπάρκειας, επιδείνωση της στηθάγχης, αγγειοδιαστολή.
Πεπτικές Εμετός Ενδοκρινικές Υπεργλυκαιμία, υπογλυκαιμία Δερματικές Κνησμός, εφίδρωση, απολεπιστική δερματίτιδα Μυοσκελετικές Αρθραλγία Νευρικό σύστημα Ίλιγγος, τοπική αδυναμία Ψυχιατρικές Μειωμένη συγκέντρωση, αυξημένα όνειρα Αιματολογικές Μη θρομβοπενική πορφύρα Αναπνευστικές Ρόγχοι
Ουρογεννητικές Ανικανότητα, δυσκολίες ούρησης Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους/κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς.
Ελλάδα Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337 Φαξ: + 30 21 06549585 Ιστότοπος: http://www.eof.gr
4.9 Υπερδοσολογία
Έχουν υπάρξει αναφορές περιστατικών ακούσιας υπερδοσολογίας με οφθαλμικές σταγόνες τιμολόλης με αποτέλεσμα αντιδράσεις παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται με τους συστηματικούς β-αδρενεργικούς αναστολείς, όπως ζάλη, κεφαλαλγία, δύσπνοια, βραδυκαρδία, βρογχόσπασμος, και καρδιακή ανακοπή (βλ. «Ανεπιθύμητες ενέργειες»).
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας θα πρέπει να λάβετε τα ακόλουθα μέτρα:
1. Πλύση στομάχου, εάν έχει καταποθεί. Μελέτες έχουν δείξει ότι η τιμολόλη δεν μπορεί να απομακρυνθεί με αιμοδιάλυση.
2. Συμπτωματική βραδυκαρδία: στην περίπτωση αυτή πρέπει να χρησιμοποιηθεί θειική ατροπίνη, 0,25 έως 2mg ενδοφλέβια, για να προκαλέσει αποκλεισμό του παρασυμπαθητικού. Εάν η βραδυκαρδία επιμένει, πρέπει να χορηγείται με προσοχή υδροχλωρική ισοπρεναλίνη ενδοφλέβια.
Σε ανθεκτικές περιπτώσεις, μπορεί να μελετηθεί η χρήση καρδιακού βηματοδότη.
3. Υπόταση: πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας συμπαθητικομιμητικός διεγερτικός παράγοντας, όπως η ντοπαμίνη, η δοβουταμίνη ή η νοραδρεναλίνη. Σε ανθεκτικές περιπτώσεις, η χρήση γλυκαγόνης αναφέρεται ότι είναι χρήσιμη.
4. Βρογχόσπασμος: πρέπει να χρησιμοποιηθεί υδροχλωρική ισοπρεναλίνη. Μπορεί να χρειαστεί επιπρόσθετη θεραπεία με αμινοφυλλίνη.
5. Οξεία καρδιακή ανεπάρκεια: πρέπει να ξεκινήσει αμέσως συμβατική θεραπεία με δακτυλίτιδα, διουρητικά και οξυγόνο. Σε ανθεκτικές περιπτώσεις, προτείνεται η χρήση ενδοφλέβιας αμινοφυλλίνης. Εάν είναι απαραίτητο, μπορεί να ακολουθήσει η χορήγηση γλυκαγόνης, η οποία αναφέρεται ως χρήσιμη.
6. Καρδιακός αποκλεισμός (δεύτερου ή τρίτου βαθμού): πρέπει να χρησιμοποιηθεί υδροχλωρική ισοπρεναλίνη ή βηματοδότης.
5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Οφθαλμολογικά β-αδρενεργικοί αναστολείς, κωδικός ATC:
S01ED01.
Μηχανισμός δράσης Η μηλεϊνική τιμολόλη είναι ένας μη εκλεκτικός β-αδρενεργικός αναστολέας, ο οποίος δεν έχει σημαντική ενδογενή συμπαθητικομιμητική, άμεση κατασταλτική του μυοκαρδίου ή τοπική αναισθητική δράση. Συνδυάζεται αντιστρεπτά με τους β-αδρενεργικούς υποδοχείς και αυτό αναστέλλει τη συνήθη βιολογική ανταπόκριση που θα συνέβαινε με τη διέγερση αυτού του υποδοχέα.
Ο ειδικός αυτός συναγωνιστικός ανταγωνισμός εμποδίζει τη διέγερση από τους β-αδρενεργικούς αγωνιστές, είτε αυτοί προέρχονται από μία ενδογενή είτε εξωγενή πηγή. Η αντιστροφή αυτού του αποκλεισμού μπορεί να επιτευχθεί με την αύξηση της συγκέντρωσης του αγωνιστή που θα αυξήσει τη συνήθη βιολογική ανταπόκριση.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια Σε αντίθεση με τα μυωτικά, η τιμολόλη ελαττώνει την ενδοφθάλμια πίεση με μικρή ή καμία δράση στο μέγεθος της κόρης. Σε ασθενείς με καταρράκτη αποφεύγεται η ανικανότητα να δουν περιφερικά από τη θολερότητα του φακού, όταν η κόρη βρίσκεται σε μύση. Όταν οι ασθενείς αλλάζουν θεραπεία από μυωτικά σε οφθαλμικές σταγόνες τιμολόλης, μία διόρθωση της διάθλασης μπορεί να είναι απαραίτητη όταν έχει περάσει η δράση των μυωτικών.
Σε ορισμένους ασθενείς έχει αναφερθεί περιορισμένη ανταπόκριση μετά από παρατεταμένη θεραπεία με οφθαλμικές σταγόνες τιμολόλης.
Υπάρχουν πολύ περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της τιμολόλης στα παιδιά (μία σταγόνα 0.5% δύο φορές τη μέρα). Σύμφωνα με μία περιορισμένη, διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, δημοσιευμένη κλινική μελέτη που διεξήχθη για θεραπευτική περίοδο έως 12 εβδομάδων σε 105 παιδιά (n=71 με τιμολόλη), ηλικίας 12 ημερών-5 ετών, τα δεδομένα δείχνουν ότι ως ένα βαθμό η τιμολόλη που χορηγείται για το πρωτογενές συγγενές γλαύκωμα και για το πρωτογενές γλαύκωμα σε μικρά παιδιά είναι αποτελεσματική όταν χορηγείται σε θεραπεία μικρής διάρκειας.
5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Η έναρξη της μείωσης της ενδοφθάλμιας πίεσης μπορεί να ανιχνευθεί εντός μισής ώρας μετά από τη χορήγηση μίας μόνο δόσης. Το μέγιστο αποτέλεσμα συνήθως επιτυγχάνεται μέσα σε μία ή δύο ώρες και η αξιοσημείωτη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης μπορεί να διατηρηθεί για διάστημα έως 24 ωρών μετά από μία δόση.
Όπως έχει ήδη επιβεβαιωθεί από τα δεδομένα που αφορούν ενήλικες, το 80% κάθε σταγόνας περνά μέσα από το ρινοδακρυϊκό σύστημα από όπου μπορεί να απορροφηθεί γρήγορα στη συστηματική κυκλοφορία μέσω του ρινικού βλενογόννου, του επιπεφυκότος, του ρινοδακρυικού πόρου, του στοματοφάρυγγα και του εντέρου ή του δέρματος από υπερχείλιση δακρύων.
Δεδομένου ότι ο όγκος αίματος στα παιδιά είναι μικρότερος σε σχέση με τους ενήλικες, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η μεγαλύτερη συγκέντρωση στην κυκλοφορία. Επιπλέον, τα νεογνά έχουν ανώριμες μεταβολικές οδούς και αυτό μπορεί να προκαλέσει αύξηση της ημίσειας ζωής και να εντείνει ανεπιθύμητες ενέργειες.
Σύμφωνα με περιορισμένα δεδομένα, η συγκέντρωση της τιμολόλης στο πλάσμα σε παιδιά στα
οποία είχε χορηγηθεί ποσότητα 0.25% του φαρμάκου, υπερβαίνει κατά πολύ τη συγκέντρωση στο πλάσμα του αίματος στους ενήλικες στους οποίους χορηγήθηκε ποσότητα 0.5% του φαρμάκου, ιδιαίτερα σε βρέφη και τεκμαίρεται ότι αυξάνει τον κίνδυνο παρενεργειών, όπως είναι ο βρογχόσπασμος και η βραδυκαρδία.
5.3 Προκλινικά στοιχεία για την ασφάλεια
Δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες οφθαλμικές επιδράσεις σε κουνέλια και σκύλους στους οποίους χορηγήθηκαν τοπικά οφθαλμικές σταγόνες τιμολόλης κατά τη διάρκεια μελετών διάρκειας ενός και δύο χρόνων αντίστοιχα. Η από του στόματος LD50 του φαρμάκου είναι 1,190 και 900 mg/kg σε θηλυκά ποντίκια και θηλυκούς αρουραίους αντίστοιχα.
Καρκινογένεση, μεταλλαξιογένεση, διαταραχή της γονιμότητας Κατά τη διάρκεια μίας διετούς μελέτης με χορήγηση από το στόμα μηλεϊνικής τιμολόλης σε αρουραίους, παρατηρήθηκε μία στατιστικά σημαντική αύξηση (p≤0.05) της συχνότητας εμφάνισης φαιοχρωμοκυττωμάτων επινεφριδίων σε αρσενικούς αρουραίους στους οποίους είχε χορηγηθεί ποσότητα 300 mg/kg/ανά ημέρα (δόση 300 φορές μεγαλύτερη από τη μέγιστη συνιστώμενη δόση από το στόμα σε ανθρώπους). Δεν παρατηρήθηκαν παρόμοιες διαφορές σε αρουραίους στους οποίους είχε χορηγηθεί δόση από το στόμα ίση με 25 έως 100 φορές μεγαλύτερη από τη μέγιστη συνιστώμενη δόση από το στόμα σε ανθρώπους.
Σε μία από του στόματος μελέτη διάρκειας ζωής σε ποντίκια παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές (p≤0.05) αυξήσεις της συχνότητας εμφάνισης καλοηθών και κακοήθων πνευμονικών όγκων, καλοηθών πολυπόδων στη μήτρα και αδενοκαρκινωμάτων του μαστού σε θηλυκούς ποντικούς στους οποίους είχε χορηγηθεί δόση 500 mg/kg/ανά ημέρα (δόση 500 μεγαλύτερη της συνιστώμενης μέγιστης δόσης σε ανθρώπους), άλλα όχι και στην περίπτωση δόσης 5 ή 50 mg/kg/ανά ημέρα. Σε μεταγενέστερη μελέτη σε θηλυκούς ποντικούς στις οποίες οι μεταθανάτιες εξετάσεις περιορίστηκαν στη μήτρα και στους πνεύμονες, παρατηρήθηκε επίσης μία στατιστικά αξιοσημείωτη αύξηση της συχνότητας εμφάνισης πνευμονικών όγκων για δόση 500 mg/kg/ανά ημέρα.
Η αυξημένη εμφάνιση αδενοκαρκινώματος του μαστού συνδέθηκε με την αύξηση της προλακτίνης ορού που σημειώθηκε σε θηλυκούς ποντικούς στους οποίους είχε χορηγηθεί τιμολόλη 500 mg/kg/ημέρα, αλλά όχι και στην περίπτωση χορήγησης δόσεων 5 ή 50 mg/kg/ημέρα. Η αυξημένη εμφάνιση αδενοκαρκινώματος του μαστού στα τρωκτικά έχει συνδεθεί με τη χορήγηση ποικίλων άλλων θεραπευτικών παραγόντων οι οποίοι προκαλούν αύξηση της προλακτίνης ορού, αλλά δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων της προλακτίνης ορού και των όγκων του μαστού στους ανθρώπους. Επιπλέον, σε ενήλικες γυναίκες οι οποίες έλαβαν δόση 60 mg μηλεϊνικής τιμολόλης από το στόμα, η μέγιστη συνιστώμενη δόση σε ανθρώπους, δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές μεταβολές στην προλακτίνη του ορού.
Η μηλεϊνική τιμολόλη δεν παρουσίασε πιθανή μεταλλαξιογόνο δράση όταν αξιολογήθηκε in vivo (σε ποντίκια) με δοκιμή μικροπύρηνων και κυτταρογενετική δοκιμασία (δόσεις έως 800 mg/kg) και in vitro σε δοκιμασία μετασχηματισμού νεοπλασματικών κυττάρων (δόση έως 100 mcg/ml). Σε δοκιμές κατά Ames, οι υψηλότερες συγκεντρώσεις της τιμολόλης, 5.000 ή 10.000 mcg/plate που χρησιμοποιήθηκαν, σχετίστηκαν με στατιστικά σημαντικές (p≤0.05) αυξήσεις επαναφοράς που παρατηρήθηκαν για το στέλεχος δοκιμής TA100 (επτά πανομοιότυπες δοκιμές) αλλά όχι για τα υπόλοιπα τρία στελέχη. Στις δοκιμασίες με το στέλεχος TA100, δεν παρατηρήθηκε κάποια σταθερή σχέση δόσης-απόκρισης, ενώ ο λόγος της επαναφοράς μεταξύ του δείγματος ελέγχου και του δείγματος αναφοράς δεν έφτασε την τιμή 2. Ένας λόγος της τάξης του 2 θεωρείται συνήθως το κριτήριο για να χριστεί θετική μία δοκιμή κατά Ames.
Μελέτες σχετικές με την αναπαραγωγή και τη γονιμότητα σε ποντικούς δεν έδειξαν κάποια παρενέργεια σε αρσενικούς ή θηλυκούς ποντικούς σε δόσεις έως και 150 μεγαλύτερες από τη μέγιστη συνιστώμενη δόση για χορήγηση από το στόμα σε ανθρώπους.
6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
6.1 Κατάλογος εκδόχων
Νάτριο φωσφορικό δισόξινο διυδρικό Χλωριούχο βενζαλκώνιο Αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό δινάτριο άλας Νάτριο φωσφορικό μονόξινο Ύδωρ για ενέσιμα
6.2 Ασυμβατότητες
Δεν εφαρμόζεται.
6.3 Διάρκεια ζωής
Κλειστή συσκευασία: 2 χρόνια Μετά το πρώτο άνοιγμα του περιέκτη: 28 μέρες
6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος
Να φυλάσσεται σε θέση την οποία δεν βλέπουν και δεν προσεγγίζουν τα παιδιά.
Να φυλάσσεται σε θερμοκρασία κάτω από 25°C.
Φυλάξτε το φιαλίδιο στο κουτί της συσκευασίας του ώστε να προστατεύεται από το φως.
6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
Λευκό φιαλίδιο LDPE των 5 ml, λευκό επίπωμα LDPE και λευκό πώμα HDPE-LDPE.
6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός
Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά ώστε να μην έρχεται σε επαφή το ακροφύσιο του περιέκτη με τον οφθαλμό ή με την περιοχή γύρω από αυτόν.
Οι ασθενείς θα πρέπει επιπλέον να γνωρίζουν ότι τα οφθαλμικά διαλύματα, εάν δεν ακολουθούνται οι σωστές οδηγίες χρήσης, μπορούν εύκολα να μολυνθούν από κοινά βακτήρια γνωστά για την πρόκληση οφθαλμικών μολύνσεων. Μπορεί να προκληθεί σοβαρή βλάβη στους οφθαλμούς που ενδέχεται να οδηγήσει στην απώλεια όρασης εξαιτίας μολυσμένου διαλύματος.Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.
6.7 Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας
ΚΟΠΕΡ Α.Ε.
Αριστοβούλου 64, 118 53 Αθήνα Τηλ.: 210-3462108
Fax.: 210-3461611 e-mail: info@koper.gr
7. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
105609/02-11-2020
8. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
21-11-1990/31-05-2011
9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΤΗΣ (ΜΕΡΙΚΗΣ) ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
04/05/2022