1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Milithin 300 mg καψάκιο σκληρό
2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Κάθε καψάκιο σκληρό περιέχει 300 mg ανθρακικού λιθίου (Li CO ).
2 3 Έκδοχα με γνωστή δράση:
Κάθε καψάκιο σκληρό περιέχει 34,4 mg μονοϋδρικής λακτόζης.
Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.
3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Καψάκιο σκληρό
4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις
Ενδείκνυται για την αντιμετώπιση της μανίας και για την προφύλαξη από υποτροπές της διπολικής και μονοπολικής συναισθηματικής διαταραχής (μανιακά ή/και καταθλιπτικά επεισόδια).
4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
Η δόση ρυθμίζεται έτσι ώστε να επιτευχθούν θεραπευτικά επίπεδα στο πλάσμα.
Δοσολογία Αντιμετώπιση μανίας: ικανοποιητική ανταπόκριση μπορεί συνήθως να επιτευχθεί και να διατηρηθεί με 600 mg, 3 φορές την ημέρα (1800 mg). Η δοσολογία αυτή εξασφαλίζει τα επιθυμητά επίπεδα λιθίου στον ορό που κυμαίνονται από 0,8 έως 1,5 mEq/L.
Η δοσολογία πρέπει να εξατομικεύεται σύμφωνα με τα επίπεδα στον ορό και την κλινική ανταπόκριση. Η τακτική παρακολούθηση της κλινικής κατάστασης του ασθενή και των επιπέδων του λιθίου στον ορό είναι αναγκαία. Τα επίπεδα στον ορό θα πρέπει να προσδιορίζονται δύο φορές την εβδομάδα κατά την οξεία φάση και μέχρις ότου σταθεροποιηθούν, όπως και η κλινική κατάσταση του ασθενή.
Προφυλακτική θεραπεία: τα επιθυμητά επίπεδα λιθίου στον ορό είναι μεταξύ 0,5 και 1,2 mEq/L. Η δοσολογία είναι δυνατόν να ποικίλει, συνήθως όμως 300 mg 3-4 φορές (900-1200 mg) την ημέρα αρκούν.
Κατά τη θεραπεία συντήρησης, ο προσδιορισμός των επιπέδων συνιστάται να γίνεται κάθε δύο μήνες.
Ασθενείς ιδιαίτερα ευαίσθητοι στο λίθιο είναι δυνατόν να εμφανίσουν τοξικά συμπτώματα σε επίπεδα κάτω από 1,0 mEq/L. Οι ασθενείς μεγάλης ηλικίας συνήθως ανταποκρίνονται σε μειωμένη δοσολογία.
4.3 Αντενδείξεις
Βαριά νεφρική ανεπάρκεια, καρδιαγγειακή νόσος, μεγάλη απώλεια νατρίου, αφυδάτωση και λοιμώξεις.
Κύηση κατά το 1ο τρίμηνο, γαλουχία. Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Η θεραπευτική δόση του λιθίου δεν απέχει πολύ από την τοξική και για τούτο απαιτείται στενή κλινική παρακολούθηση, προσεκτική προσαρμογή της δοσολογίας και μέτρηση των επιπέδων στο αίμα κάθε 4-8 εβδομάδες, όταν χορηγείται για ψυχοπροφύλαξη.
Η αιμοληψία πρέπει να γίνεται 8-12 ώρες μετά την τελευταία δόση λιθίου. Πριν από την έναρξη της θεραπείας πρέπει να γίνεται λεπτομερής κλινικός και εργαστηριακός έλεγχος της καρδιακής, νεφρικής και ηπατικής λειτουργίας, καθώς και του θυρεοειδούς και του αίματος.
Επίσης, κάθε 3 μήνες πρέπει να γίνεται έλεγχος του θυρεοειδούς και της απεκκριτικής ικανότητας των νεφρών. Οι ασθενείς πρέπει να προειδοποιούνται ώστε να αναφέρουν συμπτώματα υποθυρεοειδισμού στον γιατρό τους (λήθαργο, αίσθημα κρύου).
Σε έντονη και παρατεταμένη διάρροια, εμετούς και εφιδρώσεις, συνιστάται διακοπή του λιθίου και χορήγηση ύδατος και χλωριούχου νατρίου.
Σε διαβητικούς, συνιστάται συχνός προσδιορισμός του σακχάρου του αίματος και των ηλεκτρολυτών (αναφέρεται αύξηση επιπέδων ινσουλίνης του αίματος).
Σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε βαριατρική χειρουργική επέμβαση, ενδέχεται να απαιτείται χαμηλότερη δόση συντήρησης λιθίου. Τα επίπεδα λιθίου θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά λόγω του κινδύνου τοξικότητας του λιθίου έως ότου σταθεροποιηθεί το βάρος.
Νεφρικοί όγκοι: σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία οι οποίοι έλαβαν λίθιο για περισσότερο από 10 έτη (βλ. παράγραφο 4.8) έχουν αναφερθεί περιστατικά σχηματισμού μικροκύστεων, ογκοκυττώματος και νεφρικού καρκινώματος των αθροιστικών σωληναρίων.
Σύνδρομο Brugada : Το λίθιο μπορεί να αποκαλύψει ή να επιδεινώσει το σύνδρομο Brugada, μια κληρονομική νόσο του καρδιακού διαύλου νατρίου με χαρακτηριστικές μεταβολές στο ΗΚΓ (αποκλεισμός δεξιού σκέλους και ανάσπαση του τμήματος ST στις δεξιές προκάρδιες απαγωγές), η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανακοπή ή αιφνίδιο θάνατο. Το λίθιο δεν συνιστάται σε ασθενείς με γνωστό σύνδρομο Brugada ή οικογενειακό ιστορικό συνδρόμου Brugada.
Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό καρδιακής ανακοπής ή αιφνίδιου θανάτου.
Ηλικιωμένοι Σε ηλικιωμένους, η δοσολογία είναι μειωμένη.
Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά κάτω των 12 ετών.
Λακτόζη Το Milithin περιέχει λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.
4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης
Το λίθιο παρατείνει τη δράση φαρμάκων που αποκλείουν τη νευρομυϊκή σύναψη και για τούτο απαιτείται προσοχή κατά την ταυτόχρονη χορήγησή τους. Τα ιόντα λιθίου και ιωδίου έχουν συνεργική αντιθυρεοειδική δράση. Ταυτόχρονη χορήγηση αντιφλεγμονωδών, μη στεροειδών φαρμάκων, όπως η ινδομεθακίνη, μπορεί να προκαλέσει αύξηση του επιπέδου του λιθίου στο αίμα και για τούτο απαιτούνται συχνότερες μετρήσεις.
Τα θειαζιδικά διουρητικά μπορούν να προκαλέσουν κατακράτηση λιθίου, συνέπεια αυξημένης αποβολής νατρίου, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο τοξικότητας. Κατά την ταυτόχρονη χορήγηση λιθίου και αμιτριπτυλίνης έχουν παρατηρηθεί εξωπυραμιδικές αντιδράσεις. Η μανιτόλη, η αμινοφυλλίνη, η ουρία, το διττανθρακικό νάτριο και η ακετοζoλαμίδη αυξάνουν την απέκκριση του λιθίου.
Νευροληπτικά Κατά τη συγχορήγηση με νευροληπτικά μπορεί να παρουσιαστούν σύνδρομο εγκεφαλοπάθειας που χαρακτηρίζεται από αδυναμία, λήθαργο, πυρετό, τρόμο και σύγχυση, εξωπυραμιδικά συμπτώματα, λευκοκυττάρωση, αύξηση ενζύμων του πλάσματος.
Τοπιραμάτη Σε υγιείς εθελοντές, παρατηρήθηκε μείωση (18% για την AUC) της συστηματικής έκθεσης για το λίθιο κατά τη διάρκεια συγχορήγησης με τοπιραμάτη 200 mg/ημέρα. Σε ασθενείς με διπολική διαταραχή, η φαρμακοκινητική του λιθίου δεν επηρεάστηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας με τοπιραμάτη σε δόσεις των 200 mg/ημέρα. Ωστόσο, παρατηρήθηκε αύξηση της συστηματικής έκθεσης (26% για την AUC) μετά από δόσεις τοπιραμάτης έως 600 mg/ημέρα.
Έχουν υπάρξει αναφορές τοξικότητας του λιθίου όταν συγχορηγείται με τοπιραμάτη. Τα επίπεδα λιθίου θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά όταν συγχορηγείται με τοπιραμάτη.
Μετρονιδαζόλη Η συγχορήγηση με λίθιο μπορεί να είναι τοξική λόγω μείωσης της νεφρικής λειτουργίας.
Αναστολείς της αγγειοτασίνης Μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα λιθίου στο πλάσμα και να προκαλέσουν τοξικότητα. Πιθανόν να χρειαστεί αναπροσαρμογή της δόσης.
Αναστολείς των διαύλων ασβεστίου Η συγχορήγηση με λίθιο μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο νευροτοξικότητας.
Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs)
Συγχορήγηση με SSRI απαιτεί προσοχή διότι μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως διάρροια, σύγχυση, τρόμο, ανησυχία, ζαλάδα.
Αλληλεπιδράσεις που μειώνουν τις συγκεντρώσεις λιθίου στον ορό Η συγχορήγηση των παρακάτω φαρμάκων μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένες συγκεντρώσεις λιθίου με κίνδυνο μείωσης της αποτελεσματικότητας του φαρμάκου.
Η συγκέντρωση λιθίου στον ορό πρέπει να παρακολουθείται πιο συχνά μετά την έναρξη των φαρμάκων αυτών και τις αλλαγές της δόσης.
- εμπαγλιφλοζίνη
- δαπαγλιφλοζίνη
4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία
Κύηση Στον άνθρωπο η χορήγηση λιθίου κατά την κύηση μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στο έμβρυο, π.χ.
προβλήματα στην καρδιά και άλλες ανωμαλίες όπως η ανωμαλία Ebstein. Εάν χορηγείται σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας ή σε έγκυες γυναίκες ή εάν η γυναίκα μείνει έγκυος κατά τη διάρκεια της θεραπείας, θα πρέπει να ενημερώνεται για τους πιθανούς κινδύνους.
Θηλασμός Δεν πρέπει να χορηγείται το φάρμακο κατά τη διάρκεια της γαλουχίας, διότι το λίθιο εκκρίνεται στο μητρικό γάλα.
4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων
Συνιστάται η αποφυγή του χειρισμού μηχανημάτων και της οδήγησης αμέσως μετά τη λήψη του φαρμάκου.
4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες
Ενδοκρινικές διαταραχές
Βρογχοκήλη, υποθυρεοειδισμός συνοδευόμενος από μείωση των ορμονών Τ3, Τ4.
Πολύ συχνές: υπερασβεστιαιμία Σπάνιες: υπερθυρεοειδισμός Μη γνωστής συχνότητας: υπερπαραθυρεοειδισμός, παραθυρεοειδικό αδένωμα, παραθυρεοειδής υπερπλασία Ψυχιατρικές διαταραχές Ανησυχία, ψευδαισθήσεις, σύγχυση Διαταραχές του νευρικού συστήματος Τρόμος, μυϊκή υπερδιεγερσιμότητα (μυοκλονίες των άκρων, δεσμιδώσεις, τικ), υπερτονία, αταξία, ζωηρότητα τενοντίων αντανακλάσεων, χορειοαθετωσικές κινήσεις, εξωπυραμιδικά συμπτώματα, επιληπτικές κρίσεις, διαλείψεις, ζαλάδα, ναυτία, νυσταγμός, δυσκολία στην ομιλία, ακράτεια ούρων κοπράνων, υπνηλία, ψυχοκινητική επιβράδυνση, κώμα, κινήσεις της γλώσσας, απώλεια μνήμης, επιδείνωση οργανικού εγκεφαλικού συνδρόμου Σπάνιες: μυασθένεια gravis Διαταραχές του οφθαλμού Θολή όραση, εξόφθαλμος Καρδιακές διαταραχές Καρδιακές αρρυθμίες, υπόταση, περιφερική κυκλοφορική κατέρρειψη, βραδυκαρδία Μη γνωστής συχνότητας: Σύνδρομο Brugada (αποκάλυψη/επιδείνωση)
Γαστρεντερικές διαταραχές Ανορεξία, ναυτία, έμετος, διάρροια, γαστρίτιδα, πρήξιμο σιελογόνων αδένων, κοιλιακός πόνος, υπερβολική σιελόρροια, δυσπεψία, μετεωρισμός, ξηροστομία Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Ξήρανση και αραίωση μαλλιών, δερματική αναισθησία, χρόνια πιτυρίαση, ακμή, έξαρση ψωρίασης, γενικευμένος κνησμός με ή χωρίς εξάνθημα, δερματικά έλκη, αγγειοοίδημα Μη γνωστής συχνότητας: φαρμακογενής λειχηνοειδής αντίδραση, αντίδραση σε φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (σύνδρομο DRESS)
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Σακχαρουρία, ολιγουρία, πολυουρία, μείωση κάθαρση κρεατινίνης, λευκωματουρία, δίψα, πολυδιψία Μη γνωστής συχνότητας: σχηματισμός μικροκύστεων, ογκοκυττώματος και νεφρικού καρκινώματος των αθροιστικών σωληναρίων (στο πλαίσιο μακροχρόνιας θεραπείας) (βλ. παράγραφο 4.4)
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού Ανικανότητα, σεξουαλική δυσλειτουργία Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης Κόπωση, λήθαργος, αφυδάτωση, απώλεια/αύξηση βάρους, οίδημα αρθρώσεων, μεταλλική γεύση, διαταραχές γεύσης, δίψα, πυρετός, πολυαρθραλγία, πονοκέφαλος Παρακλινικές εξετάσεις Μεταβολές του ΗΕΓ: διάχυτη επιβράδυνση, διεύρυνση του φάσματος συχνότητας, ενδυνάμωση και αποδιοργάνωση του ρυθμού υποβάθρου Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562, Χολαργός, Αθήνα, Τηλ.: + 30 2132040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr.
4.9 Υπερδοσολογία
Τα τοξικά επίπεδα του λιθίου βρίσκονται κοντά στα θεραπευτικά επίπεδα. Είναι, επομένως, σημαντικό να προειδοποιούνται οι ασθενείς και οι οικογένειές τους για τα πρώτα συμπτώματα τοξικότητας και εάν αυτά εμφανιστούν, να διακόπτουν το φάρμακο και να ενημερώνουν τον γιατρό. Τα τοξικά συμπτώματα αναφέρονται στις ανεπιθύμητες ενέργειες. Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο. Τα πρώτα συμπτώματα δηλητηρίασης από λίθιο μπορούν συνήθως να αντιμετωπιστούν με μείωση ή διακοπή της δοσολογίας του φαρμάκου και επανάληψη της θεραπείας σε μειωμένη δοσολογία έπειτα από 24-48 ώρες. Σε σοβαρές περιπτώσεις δηλητηρίασης από λίθιο, ο κύριος σκοπός της θεραπείας συνίσταται στην απομάκρυνση του ιόντος από τον ασθενή.
Η θεραπεία είναι παρόμοια με αυτή που χρησιμοποιείται στη δηλητηρίαση από βαρβιτουρικά:
1) πλύση στομάχου 2) διατήρηση της ισορροπίας υγρών και ηλεκτρολυτών και 3) ρύθμιση της νεφρικής λειτουργίας.
Η ουρία, η μανιτόλη και η αμινοφυλλίνη προκαλούν σημαντική αύξηση της απέκκρισης του λιθίου. Η αιμοδιάλυση αποτελεί μία αποτελεσματική και ταχεία μέθοδο απομάκρυνσης του ιόντος σε περιπτώσεις σοβαρής τοξικότητας. Η προφύλαξη από λοιμώξεις, η ακτινογραφία θώρακος και η διατήρηση επαρκούς αναπνοής είναι επίσης ουσιώδεις.
5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιψυχωσικά, κωδικός ATC: N05AN01 Μελέτες απέδειξαν ότι το λίθιο αυξάνει τη μεταφορά του νατρίου στα νευρικά και μυϊκά κύτταρα και επιδρά στον ενδο-νευρωνικό μεταβολισμό των κατεχολαμινών, πλην όμως ο ειδικός βιοχημικός μηχανισμός δράσης του λιθίου στη μανία είναι άγνωστος.
5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Το λίθιο (Li+) από το ανθρακικό λίθιο απορροφάται ταχέως και πλήρως από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις (peak) στο πλάσμα επιτυγχάνονται μεταξύ 0,5 και 3 ωρών μετά τη λήψη του φαρμάκου. Το λίθιο κατανέμεται σε όλο το σώμα και η κατανομή του ολοκληρώνεται εντός 6-10 ωρών. Οι συγκεντρώσεις στα οστά, στον θυρεοειδή αδένα και σε τμήματα του εγκεφάλου είναι υψηλότερες από ότι στο πλάσμα. Το λίθιο απεκκρίνεται από τα νεφρά και μόνο μια μικρή ποσότητα μπορεί να ανιχνευθεί στα κόπρανα, στον ιδρώτα και στο σάλιο. Δεν συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Διέρχεται από τον πλακούντα και εκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Ο χρόνος ημιζωής σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία κυμαίνεται από 12-24 ώρες, αλλά αυξάνεται όσο μειώνεται η νεφρική λειτουργία. Ο χρόνος ημιζωής σε ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να φτάσει μέχρι 36 ώρες και σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια από 40-50 ώρες.
5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια
Δεν εφαρμόζεται.
6 ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
6.1 Κατάλογος εκδόχων
Άμυλο αραβοσίτου Μονοϋδρική λακτόζη Ορυκτέλαιο ελαφρύ
Περίβλημα καψακίου:
Ζελατίνη Διοξείδιο τιτανίου CI 77891 E171 Ερυθροσίνη E127 CI 45430 Κίτρινο κινολίνης (Ε104) CI 47005 Κυανό (Ε131) CI42051 Κεκαθαρμένο ύδωρ
6.2 Ασυμβατότητες
Καμία γνωστή.
6.3 Διάρκεια ζωής
60 μήνες
6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος
Φυλάσσετε σε θερμοκρασία μικρότερη των 25°C.
6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
Κάθε κουτί περιέχει 30 καψάκια σε 3 blisters PVC/αλουμινόφυλλου.
6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης
Δεν είναι απαραίτητες.
7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
GALENICA Α.Ε.
Ελευθερίας 4, 14564 Κηφισιά, Ελλάδα Τηλ: 210 52 81 700 Fax: 210 52 45 939
8. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
14498/20-09-2019
9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ
Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 1978 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 21/9/2009