PANTOPRAZOLE-TAD — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

1. ONOMAΣIA TOY ΦAPMAKEYTIKOY ΠPOΪONTOΣ Pantoprazole/TAD 40 mg γαστροανθεκτικά δισκία

2. ΠOIOTIKH KAI ΠOΣOTIKH ΣYNΘEΣH

Κάθε γαστροανθεκτικό δισκίο περιέχει 40 mg παντοπραζόλης (ως παντοπραζόλη νατριούχος σεσκιυδρική).

Έκδοχο με γνωστή δράση:

- σορβιτόλη: 36 mg/δισκίο

- νάτριο: Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ MOPΦΗ

Γαστροανθεκτικό δισκίο.

Ανοιχτό καφεκίτρινο, ωοειδές, ελαφρώς αμφίκυρτο δισκίο.

4. KΛINIKΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

To Pantoprazole/TAD ενδείκνυται για χρήση σε ενήλικες και εφήβους ηλικίας 12 ετών και άνω για:

- Οισοφαγίτιδα από παλινδρόμηση.

To Pantoprazole/TAD ενδείκνυται για χρήση σε ενήλικες για:

- Εκρίζωση του Ελικοβακτηριδίου του πυλωρού σε συνδυασμό με το κατάλληλο θεραπευτικό σχήμα αντιβιοτικών σε ασθενείς με έλκη που σχετίζονται με το Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.

- Γαστρικά και δωδεκαδακτυλικά έλκη.

- Σύνδρομο Zollinger Ellison και άλλες παθολογικές υπερεκκριτικές καταστάσεις.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία Ενήλικες και έφηβοι ηλικίας 12 ετών και άνω Οισοφαγίτιδα από παλινδρόμηση Ένα δισκίο Pantoprazole/TAD την ημέρα. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις η δόση μπορεί να διπλασιαστεί (αύξηση σε 2 δισκία Pantoprazole/TAD την ημέρα) ειδικά όταν δεν έχει υπάρξει ανταπόκριση σε άλλη θεραπεία. Απαιτείται συνήθως μία περίοδος 4 εβδομάδων για τη θεραπεία της οισοφαγίτιδας από παλινδρόμηση. Εάν αυτό δεν είναι αρκετό, η επούλωση θα επιτευχθεί συνήθως εντός 4 επιπλέον εβδομάδων.

Ενήλικες Εκρίζωση του Ελικοβακτηριδίου του πυλωρού σε συνδυασμό με δύο κατάλληλα αντιβιοτικά Σε ασθενείς με γαστρικά και δωδεκαδακτυλικά έλκη που είναι θετικοί στο Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, πρέπει να επιτευχθεί εκρίζωση του βακτηρίου με μια θεραπεία συνδυασμού. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επίσημες τοπικές οδηγίες (π.χ. εθνικές συστάσεις) σχετικά με τη βακτηριακή αντοχή και την κατάλληλη χρήση και συνταγογράφηση των αντιβακτηριακών παραγόντων. Ανάλογα

με το προφίλ αντοχής, μπορούν να συσταθούν οι ακόλουθοι συνδυασμοί για την εκρίζωση του Ελικοβακτηριδίου του πυλωρού:

α) δύο φορές ημερησίως ένα δισκίο Pantoprazole/TAD + δύο φορές ημερησίως 1000 mg αμοξικιλλίνης + δύο φορές ημερησίως 500 mg κλαριθρομυκίνης β) δύο φορές ημερησίως ένα δισκίο Pantoprazole/TAD + δύο φορές ημερησίως 400 – 500 mg μετρονιδαζόλης (ή 500 mg τινιδαζόλης)

+ δύο φορές ημερησίως 250 - 500 mg κλαριθρομυκίνης γ) δύο φορές ημερησίως ένα δισκίο Pantoprazole/TAD + δύο φορές ημερησίως 1000 mg αμοξικιλλίνης + δύο φορές ημερησίως 400 – 500 mg μετρονιδαζόλης (ή 500 mg τινιδαζόλης)

Στη συνδυασμένη θεραπεία για την εκρίζωση της λοίμωξης από το Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, το δεύτερο δισκίο Pantoprazole/TAD πρέπει να λαμβάνεται 1 ώρα πριν το βραδινό γεύμα. Η συνδυασμένη θεραπεία εφαρμόζεται για 7 ημέρες συνήθως και μπορεί να παραταθεί για επιπλέον 7 ημέρες με συνολική διάρκεια έως και δύο εβδομάδες. Εάν, προκειμένου να διασφαλιστεί η επούλωση των ελκών, ενδείκνυται περαιτέρω θεραπεία με παντοπραζόλη, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι δοσολογικές συστάσεις για τα δωδεδακτυλικά και τα γαστρικά έλκη.

Εάν δεν υπάρχει η επιλογή της θεραπείας συνδυασμού, π.χ. εάν ο ασθενής έχει διαγνωσθεί αρνητικός στο Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, οι ακόλουθες δοσολογικές οδηγίες ισχύουν για το Pantoprazole/TAD ως μονοθεραπεία:

Θεραπεία του γαστρικού έλκους Ένα δισκίο Pantoprazole/TAD την ημέρα. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις η δόση μπορεί να διπλασιαστεί (αύξηση σε 2 δισκία Pantoprazole/TAD την ημέρα) ειδικά όταν δεν έχει υπάρξει ανταπόκριση σε άλλη θεραπεία. Απαιτείται συνήθως μία περίοδος 4 εβδομάδων για τη θεραπεία των γαστρικών ελκών. Εάν αυτό δεν είναι αρκετό, η επούλωση θα επιτευχθεί συνήθως εντός 4 επιπλέον εβδομάδων.

Θεραπεία του δωδεκαδακτυλικού έλκους Ένα δισκίο Pantoprazole/TAD την ημέρα. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις η δόση μπορεί να διπλασιαστεί (αύξηση σε 2 δισκία Pantoprazole/TAD την ημέρα) ειδικά όταν δεν έχει υπάρξει ανταπόκριση σε άλλη θεραπεία. Ένα δωδεκαδακτυλικό έλκος γενικά επουλώνεται εντός 2 εβδομάδων. Εάν η περίοδος των 2 εβδομάδων δεν είναι αρκετή, η επούλωση θα επιτευχθεί σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις εντός 2 επιπλέον εβδομάδων.

Σύνδρομο Zollinger Ellison και άλλες παθολογικές υπερεκκριτικές καταστάσεις Για τη μακροχρόνια αντιμετώπιση του συνδρόμου Zollinger Ellison και άλλων παθολογικών υπερεκκριτικών καταστάσεων οι ασθενείς πρέπει να ξεκινούν τη θεραπεία τους με μία ημερήσια δόση 80 mg (2 δισκία Pantoprazole/TAD 40 mg). Στη συνέχεια, η δόση μπορεί να τιτλοποιηθεί προς τα πάνω ή προς τα κάτω όπως απαιτείται χρησιμοποιώντας τις μετρήσεις της έκκρισης γαστρικού οξέος για καθοδήγηση. Σε δόσεις άνω των 80 mg ημερησίως, η δόση πρέπει να διαιρείται και να χορηγείται δύο φορές την ημέρα. Μία προσωρινή αύξηση της δόσης άνω των 160 mg παντροπραζόλης είναι δυνατή αλλά δεν πρέπει να εφαρμόζεται για μεγαλύτερο διάστημα από αυτό που απαιτείται για τον επαρκή έλεγχο του οξέος.

Η διάρκεια της θεραπείας του συνδρόμου Zollinger Ellison και άλλων παθολογικών υπερεκκριτικών καταστάσεων δεν περιορίζεται και πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με τις κλινικές ανάγκες.

Ειδικοί πληθυσμοί Ηλικιωμένοι Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης στους ηλικιωμένους (βλ. παράγραφο 5.2).

Ηπατική δυσλειτουργία Η ημερήσια δόση των 20 mg παντοπραζόλης (1 δισκίο των 20 mg παντοπραζόλης) δεν πρέπει να υπερβαίνεται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. To Pantoprazole/TAD δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε θεραπεία συνδυασμού για την εκρίζωση του Ελικοβακτηριδίου του πυλωρού σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία καθώς μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Pantoprazole/TAD σε θεραπεία συνδυασμού γι’ αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.4).

Νεφρική δυσλειτουργία Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. To Pantoprazole/TAD δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε θεραπεία συνδυασμού για την εκρίζωση του Ελικοβακτηριδίου του πυλωρού σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία καθώς μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Pantoprazole/TAD σε θεραπεία συνδυασμού γι’ αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 5.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός Παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών To Pantoprazole/TAD δεν συνιστάται για χρήση σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών λόγω των περιορισμένων δεδομένων για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα σε αυτή την ηλικιακή ομάδα (βλ. παράγραφο 5.2).

Τρόπος χορήγησης Από στόματος χρήση.

Τα δισκία δεν πρέπει να μασώνται ή να θρυμματίζονται, και πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα 1 ώρα προ του γεύματος με λίγο νερό.

4.3 Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, σε υποκατεστημένες βενζιμιδαζόλες, στη σορβιτόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Ηπατική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά τα ηπατικά ένζυμα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με παντοπραζόλη, ιδιαίτερα σε μακροχρόνια χρήση. Σε περίπτωση αύξησης των ηπατικών ενζύμων, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.2).

Θεραπεία συνδυασμού Σε περίπτωση θεραπείας συνδυασμού, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι περιλήψεις των χαρακτηριστικών του προϊόντος των αντίστοιχων φαρμακευτικών προϊόντων.

Γαστρική κακοήθεια Η συμπτωματική ανταπόκριση στην παντοπραζόλη μπορεί να καλύψει τα συμπτώματα της γαστρικής κακοήθειας και μπορεί να καθυστερήσει τη διάγνωση. Παρουσία οποιουδήποτε ανησυχητικού συμπτώματος (π.χ. σημαντικής ακούσιας απώλειας βάρους, υποτροπιάζοντος έμετου, δυσφαγίας, αιματέμεσης, αναιμίας ή μέλαινας) και σε περίπτωση υποψίας ή ύπαρξης γαστρικού έλκους, πρέπει να αποκλείεται το ενδεχόμενο κακοήθειας.

Να εξετάζεται το ενδεχόμενο περαιτέρω διερεύνησης εάν τα συμπτώματα επιμένουν παρά την επαρκή θεραπεία.

Συγχορήγηση με αναστολείς πρωτεάσης HIV Η συγχορήγηση παντοπραζόλης με αναστολείς πρωτεάσης HIV για τους οποίους η απορρόφηση εξαρτάται από το όξινο ενδογαστρικό pH όπως η αταζαναβίρη δεν συνιστάται, λόγω σημαντικής

μείωσης στη βιοδιαθεσιμότητά τους (βλ. παράγραφο 4.5).

Επίδραση στην απορρόφηση της βιταμίνης Β12 Σε ασθενείς με σύνδρομο Zollinger-Ellison και άλλες παθολογικές υπερεκκριτικές καταστάσεις που απαιτούν μακροχρόνια θεραπεία, η παντοπραζόλη, όπως όλα τα φάρμακα που είναι αναστολείς οξέος, μπορεί να μειώσει την απορρόφηση της βιταμίνης Β12 (κυανοκοβαλαμίνη) λόγω υπο- ή αχλωρυδρίας.

Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς με μειωμένα αποθέματα στον οργανισμό ή παράγοντες κινδύνου για μειωμένη απορρόφηση βιταμίνης Β12 σε μακροχρόνια θεραπεία ή εάν παρατηρηθούν ανάλογα κλινικά συμπτώματα.

Μακροχρόνια θεραπεία Σε μακροχρόνια θεραπεία, ειδικά αν η περίοδος θεραπείας υπερβαίνει τον 1 χρόνο, οι ασθενείς πρέπει να παραμένουν υπό τακτική παρακολούθηση.

Γαστρεντερικές λοιμώξεις που προκαλούνται από βακτήρια Η θεραπεία με Pantoprazole/TAD είναι πιθανόν να οδηγήσει σε μικρή αύξηση του κινδύνου γαστρεντερικών λοιμώξεων που προκαλούνται από βακτήρια όπως Salmonella και Campylobacter και C. difficile.

Υπομαγνησιαιμία Έχει αναφερθεί σπανίως σοβαρή υπομαγνησιαιμία σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (ΡΡΙs) όπως η παντοπραζόλη για τουλάχιστον τρεις μήνες, και στις περισσότερες περιπτώσεις για ένα χρόνο. Μπορεί να εμφανιστούν σοβαρές εκδηλώσεις υπομαγνησιαιμίας όπως κόπωση, τετανία, παραλήρημα, σπασμοί, ζάλη και κοιλιακή αρρυθμία αλλά μπορεί να ξεκινήσουν ύπουλα και να παραβλεφθούν. H υπομαγνησιαιμία μπορεί να οδηγήσει σε υπασβεστιαιμία και/ή υποκαλιαιμία (βλ. παράγραφο 4.8). Στους περισσότερους ασθενείς στους οποίους εμφανίστηκε, η υπομαγνησιαιμία (και η υπομαγνησιαιμία που συνδέεται με υπασβεστιαιμία και/ή υποκαλιαιμία) βελτιώθηκε μετά από υποκατάσταση του μαγνησίου και διακοπή του αναστολέα της αντλίας πρωτονίων.

Για τους ασθενείς που αναμένεται να λάβουν παρατεταμένη θεραπεία ή που λαμβάνουν αναστολείς της αντλίας πρωτονίων με διγοξίνη ή φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν υπομαγνησιαιμία (π.χ., διουρητικά), οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο μέτρησης των επιπέδων μαγνησίου πριν την έναρξη της θεραπείας με έναν αναστολέα της αντλίας πρωτονίων και περιοδικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Κατάγματα οστών Οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων ειδικά αν χρησιμοποιούνται σε υψηλές δόσεις και για μεγάλη χρονική διάρκεια (> 1 έτους), μπορεί να προκαλέσουν μέτρια αύξηση του κινδύνου για κατάγματα του ισχίου, του καρπού και της σπονδυλικής στήλης, κυρίως στους ηλικιωμένους ή παρουσία άλλων αναγνωρισμένων παραγόντων κινδύνων. Μελέτες παρατήρησης υποδηλώνουν ότι οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων μπορεί να αυξήσουν το συνολικό κίνδυνο κατάγματος κατά 10-40%. Κάποιο ποσοστό αυτής της αύξησης μπορεί να οφείλεται σε άλλους παράγοντες κινδύνου. Οι ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο για οστεοπόρωση πρέπει να λαμβάνουν ιατρική φροντίδα σύμφωνα με τις τρέχουσες κλινικές οδηγίες και πρέπει να λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες βιταμίνης D και ασβεστίου.

Βαριές δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες (SCARs)

Σε συσχέτιση με την παντοπραζόλη έχουν αναφερθεί, με μη γνωστή συχνότητα, βαριές δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες (SCARs), συμπεριλαμβανομένου πολύμορφου ερυθήματος, συνδρόμου Stevens-Johnson (SJS), τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (ΤΕΝ) και φαρμακευτικής αντίδρασης με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS), τα οποία μπορούν να είναι απειλητικά για τη ζωή ή θανατηφόρα (βλ. παράγραφο 4.8).

Την ώρα της συνταγογράφησης, οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τα σημεία και τα συμπτώματα και να παρακολουθούνται στενά για δερματικές αντιδράσεις. Εάν παρουσιαστούν σημεία ή συμπτώματα που υποδεικνύουν αυτές τις αντιδράσεις, θα πρέπει να διακοπεί αμέσως η παντοπραζόλη και να εξεταστεί μια εναλλακτική θεραπεία.

Υποξύς δερματικός ερυθυματώδης λύκος (ΥΔΕΛ)

Οι αποκλειστές αντλίας πρωτονίων σχετίζονται με σπάνια περιστατικά υποξέως δερματικού ερυθηματώδους λύκου. Εάν παρατηρηθούν βλάβες, ιδίως σε περιοχές του δέρματος που εκτίθενται στον ήλιο, συνοδευόμενες από αρθραλγία, ο ασθενής πρέπει να αναζητήσει άμεσα ιατρική βοήθεια και οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο διακοπής της χορήγησης του Pantoprazole/TAD. Η εμφάνιση οξέος δερματικού ερυθηματώδους λύκου μετά από τη χορήγηση αποκλειστή αντλίας πρωτονίου ενδέχεται να αυξάνει τον κίνδυνο οξέος δερματικού ερυθηματώδους λύκου με άλλους αποκλειστές αντλίας πρωτονίου.

Παρέμβαση σε εργαστηριακές εξετάσεις Τα αυξημένα επίπεδα Χρωμογρανίνης Α (CgA) μπορεί να παρεμβληθούν σε παρακλινικές εξετάσεις για νευροενδοκρινείς όγκους. Για να αποφευχθεί η παρέμβαση αυτή, η θεραπεία με Pantoprazole/TAD πρέπει να σταματά για τουλάχιστον 5 ημέρες πριν από τις μετρήσεις της CgA (βλ.

παράγραφο 5.1). Εάν τα επίπεδα CgA και γαστρίνης δεν έχουν επανέλθει στο εύρος τιμών αναφοράς μετά από την αρχική μέτρηση, οι μετρήσεις πρέπει να επαναληφθούν 14 ημέρες μετά τον τερματισμό της θεραπείας με αναστολέα της αντλίας πρωτονίων.

Το Pantoprazole/TAD περιέχει σορβιτόλη και νάτριο.

Αυτό το φάρμακο περιέχει 36 mg σορβιτόλης σε κάθε δισκίο.

Η αθροιστική επίδραση της ταυτόχρονης χορήγησης προϊόντων που περιέχουν σορβιτόλη (ή φρουκτόζη) και η με τη διατροφή λήψη σορβιτόλης (ή φρουκτόζης) πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.

Η ποσότητα της σορβιτόλης στα από στόματος φαρμακευτικά προϊόντα μπορεί να επηρεάσει τη βιοδιαθεσιμότητα άλλων από στόματος φαρμακευτικών προϊόντων, που χορηγούνται ταυτόχρονα Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

4.5 Aλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης Φαρμακευτικά προϊόντα με φαρμακοκινητική απορρόφησης εξαρτώμενη από το pH Λόγω της ισχυρής και μακράς διάρκειας αναστολής της έκκρισης του γαστρικού οξέος, η παντοπραζόλη μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων όπου το γαστρικό pH είναι μία σημαντική καθοριστική παράμετρος της από στόματος βιοδιαθεσιμότητας, π.χ.

ορισμένων αντιμυκητιασικών αζολών όπως η κετοκοναζόλη, η ιτρακοναζόλη, η ποσακοναζόλη και άλλων φαρμάκων όπως η ερλοτινίμπη.

Αναστολείς πρωτεάσης HIV Η συγχορήγηση παντοπραζόλης με αναστολείς πρωτεάσης HIV για τους οποίους η απορρόφηση εξαρτάται από το όξινο ενδογαστρικό pH όπως η αταζαναβίρη δεν συνιστάται, λόγω σημαντικής μείωσης στη βιοδιαθεσιμότητά τους (βλ. παράγραφο 4.4).

Εάν ο συνδυασμός αναστολέων πρωτεάσης HIV με αναστολέα αντλίας πρωτονίων κριθεί αναπόφευκτος, συνιστάται στενή κλινική παρακολούθηση (π.χ. του ιικού φορτίου). Δεν πρέπει να υπερβαίνεται η δόση των 20 mg παντοπραζόλης ημερησίως. Η δοσολογία του αναστολέα πρωτεάσης HIV ενδέχεται να χρειάζεται να προσαρμοστεί.

Κουμαρινικά αντιπηκτικά (φαινπροκουμόνη ή βαρφαρίνη)

Η συγχορήγηση παντοπραζόλης με βαρφαρίνη ή φαινπροκουμόνη δεν επηρέασε τη φαρμακoκινητική της βαρφαρίνης, της φαινπροκουμόνης ή το INR (Διεθνής Ομαλοποιημένη Σχέση). Ωστόσο, έχουν υπάρξει αναφορές αύξησης της τιμής του INR και του χρόνου προθρομβίνης σε ασθενείς που ελάμβαναν αναστολείς αντλίας πρωτονίων και βαρφαρίνη ή φαινπροκουμόνη ταυτόχρονα. Αυξήσεις στο INR και στον χρόνο προθρομβίνης μπορεί να οδηγήσουν σε μη φυσιολογική αιμορραγία, ακόμη και σε θάνατο. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπευτική αγωγή με παντοπραζόλη και βαρφαρίνη ή φαινπροκουμόνη μπορεί να χρειάζεται να παρακολουθούνται για αύξηση του INR και του χρόνου προθρομβίνης.

Μεθοτρεξάτη

Η ταυτόχρονη χρήση υψηλής δόσης μεθοτρεξάτης (π.χ. 300 mg) και αναστολέων αντλίας πρωτονίων έχει αναφερθεί ότι αυξάνει τα επίπεδα μεθοτρεξάτης σε ορισμένους ασθενείς. Επομένως σε καταστάσεις που χρησιμοποιείται μεθοτρεξάτη σε υψηλή δόση, για παράδειγμα σε καρκίνο και ψωρίαση, μπορεί να χρειάζεται να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσωρινής διακοπής της παντοπραζόλης.

Άλλες μελέτες αλληλεπιδράσεων Η παντοπραζόλη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό στο ήπαρ μέσω του ενζυμικού συστήματος του κυτοχρώματος P450. Η κύρια μεταβολική οδός είναι η απομεθυλίωση από το CYP2C19 και άλλες μεταβολικές οδοί περιλαμβάνουν οξείδωση από το CYP3A4.

Μελέτες αλληλεπίδρασης με φάρμακα που επίσης μεταβολίζονται μέσω αυτών των οδών, όπως η καρβαμαζεπίνη, η διαζεπάμη, η γλιβενκλαμίδη, η νιφεδιπίνη, και ένα από στόματος αντισυλληπτικό που περιέχει λεβονοργεστρέλη και αιθινυλοιστραδιόλη δεν έδειξαν κλινικώς σημαντικές αλληλεπιδράσεις.

Αλληλεπίδραση της παντοπραζόλης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα ή ουσίες, που μεταβολίζονται με χρήση του ίδιου ενζυμικού συστήματος, δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Τα αποτελέσματα από ένα φάσμα μελετών αλληλεπίδρασης καταδεικνύουν ότι η παντοπραζόλη δεν επηρεάζει το μεταβολισμό δραστικών ουσιών που μεταβολίζονται από το CYP1A2 (όπως η καφεΐνη και η θεοφυλλίνη), το CYP2C9 (όπως η πιροξικάμη, η δικλοφενάκη, η ναπροξένη), το CYP2D6 (όπως η μετοπρολόλη), το CYP2E1 (όπως η αιθανόλη) ή δεν επηρεάζει την απορρόφηση της διγοξίνης που σχετίζεται με την p-γλυκοπρωτεΐνη.

Δεν υπήρξαν αλληλεπιδράσεις με ταυτόχρονα χορηγούμενα αντιόξινα.

Έχουν επίσης διεξαχθεί μελέτες αλληλεπίδρασης με χορήγηση παντοπραζόλης ταυτόχρονα με τα αντίστοιχα αντιβιοτικά (κλαριθρομυκίνη, μετρονιδαζόλη, αμοξικιλλίνη). Δεν βρέθηκαν κλινικώς σχετικές αλληλεπιδράσεις.

Φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία αναστέλλουν ή επάγουν το CYP2C19:

Οι αναστολείς του CYP2C19 όπως η φλουβοξαμίνη μπορεί να αυξήσουν την συστηματική έκθεση στην παντοπραζόλη. Πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης για ασθενείς που υποβάλλονται σε μακροχρόνια θεραπεία με υψηλές δόσεις παντοπραζόλης, ή για ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.

Οι ενζυμικοί επαγωγείς που επηρεάζουν τα CYP2C19 και CYP3A4 όπως η ριφαμπικίνη και το βότανο του Αγίου Ιωάννη (Hypericum perforatum) μπορεί να μειώσουν τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα των αναστολέων αντλίας πρωτονίων που μεταβολίζονται μέσω αυτών των ενζυμικών συστημάτων.

Αλληλεπιδράσεις φαρμάκου-εργαστηριακών δοκιμών Έχουν υπάρξει αναφορές ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων σε μερικές δοκιμές ούρων διαλογής για τετραϋδροκανναβινόλη (THC) σε ασθενείς που λάμβαναν παντοπραζόλη. Θα πρέπει να εξεταστεί μια εναλλακτική μέθοδος επιβεβαίωσης για τη διακρίβωση θετικών αποτελεσμάτων.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Κύηση Τα δεδομένα από σχετικά περιορισμένο αριθμό εγκύων γυναικών (περιπτώσεις έκβασης εγκυμοσύνης μεταξύ 300-1000) καταδεικνύουν τη μη ύπαρξη συγγενών διαμαρτυριών ή τοξικότητα στο έβρυο/νεογνό από τη χρήση παντοπραζόλης.

Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. παράγραφο 5.3).

Ως προληπτικό μέτρο, είναι προτιμότερο να αποφεύγεται η χρήση του Pantoprazole/TAD κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Θηλασμός

Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει απέκκριση της παντοπραζόλης στο μητρικό γάλα. Υπάρχουν ανεπαρκείς πληροφορίες σχετικά με την απέκκριση της παντοπραζόλης στο ανθρώπινο γάλα αλλά έχει αναφερθεί απέκκριση στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα / βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Συνεπώς, πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/ θα αποφευχθεί η θεραπεία με Pantoprazole/TAD λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί, και το όφελος της θεραπείας με Pantoprazole/TAD για την γυναίκα.

Γονιμότητα Δεν υπήρξαν ενδείξεις μειωμένης γονιμότητας μετά τη χορήγηση παντοπραζόλης σε μελέτες σε ζώα (βλ. παράγραφο 5.3).

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Η παντοπραζόλη δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ζάλη και οπτικές διαταραχές μπορεί να εμφανισθούν (βλ. παράγραφο 4.8). Εάν υπάρξει επίδραση, οι ασθενείς δεν πρέπει να οδηγούν ή να χειρίζονται μηχανήματα.

4.8 Aνεπιθύμητες ενέργειες Περίπου το 5% των ασθενών μπορεί να αναμένεται να εμφανίσει ανεπιθύμητες ενέργειες από το φάρμακο.

Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με την παντοπραζόλη, οι οποίες κατατάσσονται σύμφωνα με την ακόλουθη ταξινόμηση ως προς τη συχνότητα:

- Πολύ συχνές (≥ 1/10)

- Συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10)

- Όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100)

- Σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000)

- Πολύ σπάνιες (< 1/10.000)

- Μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)

Για όλες τις ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου, δεν είναι δυνατό να προσδιοριστεί η συχνότητα των Ανεπιθύμητων Ενεργειών και για το λόγο αυτό αναφέρονται με «μη γνωστή» συχνότητα.

Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Πίνακας ανεπιθύμητων αντιδράσεων Πίνακας 1. Ανεπιθύμητες ενέργειες με την παντοπραζόλη από κλινικές μελέτες και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου

1 Η υπασβεστιαιμία και/ή η υποκαλιαιμία μπορεί να συνδέονται με την παρουσία υπομαγνησιαιμίας (βλ. παράγραφο 4.4).

2 Μυϊκός σπασμός ως συνέπεια της διαταραχής ηλεκτρολυτών

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοπος:

http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr.

4.9 Υπερδοσολογία

Συμπτώματα Δεν υπάρχουν γνωστά συμπτώματα υπερδοσολογίας στον άνθρωπο.

Η συστηματική έκθεση με δόσεις έως 240 mg χορηγούμενες ενδοφλεβίως σε διάστημα 2 λεπτών ήταν καλά ανεκτή.

Αντιμετώπιση Καθώς η παντοπραζόλη παρουσιάζει υψηλό βαθμό πρωτεΐνικής σύνδεσης, δεν είναι εύκολα διυλίσιμη.

Στην περίπτωση υπερδοσολογίας με κλινικά σημεία δηλητηρίασης, εκτός από συμπτωματική και υποστηρικτική θεραπεία, δεν μπορούν να γίνουν ειδικές θεραπευτικές συστάσεις.

5. ΦAPMAKOΛOΓIKEΣ IΔIOTHTEΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, κωδικός ATC: Α02ΒC02 Μηχανισμός δράσης Η παντοπραζόλη είναι μία υποκατεστημένη βενζιμιδαζόλη η οποία αναστέλλει την έκκριση υδροχλωρικού οξέος στο στομάχι με ειδικό αποκλεισμό των αντλιών πρωτονίων των τοιχωματικών κυττάρων.

Η παντοπραζόλη μετατρέπεται στην ενεργό της μορφή στο όξινο περιβάλλον των τοιχωματικών κυττάρων όπου αναστέλλει το ένζυμο H+, K+-ATPάση, δηλαδή το τελικό στάδιο παραγωγής υδροχλωρικού οξέος στο στομάχι. Η αναστολή είναι δοσοεξαρτώμενη και επηρεάζει και τη βασική

έκκριση οξέος και την έκκριση οξέος μετά από διέγερση. Στους περισσότερους ασθενείς, απαλλαγή από τα συμπτώματα επιτυγχάνεται εντός 2 εβδομάδων. Όπως και με άλλους αναστολείς της αντλίας πρωτονίων και αναστολείς των υποδοχέων Η , η θεραπεία με παντοπραζόλη μειώνει την οξύτητα του στομάχου και ως εκ τούτου αυξάνει τη γαστρίνη σε αναλογία με τη μείωση της οξύτητας. Η αύξηση της γαστρίνης είναι αναστρέψιμη. Επειδή η παντοπραζόλη συνδέεται με το ένζυμο μακράν του επιπέδου του υποδοχέα, μπορεί να αναστείλει την έκκριση υδροχλωρικού οξέος ανεξάρτητα από τη διέγερση από άλλες ουσίες (ακετυλοχολίνη, ισταμίνη, γαστρίνη). Η δράση είναι η ίδια όταν η δραστική ουσία χορηγείται από το στόμα ή ενδοφλεβίως.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Οι τιμές γαστρίνης σε κατάσταση νηστείας αυξάνονται υπό την επίδραση της παντοπραζόλης. Σε βραχυχρόνια χρήση, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπερβαίνουν το ανώτερο φυσιολογικό όριο.

Kατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας, τα επίπεδα γαστρίνης διπλασιάζονται στις περισσότερες περιπτώσεις. Ωστόσο, υπερβολική αύξηση συμβαίνει μόνο σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Ως αποτέλεσμα, παρατηρείται ήπια έως μέτρια αύξηση του αριθμού των ειδικών ενδοκρινικών (ΕCL)

κυττάρων στο στομάχι, στη μειοψηφία των περιπτώσεων κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας (απλή έως αδενωματώδης υπερπλασία). Ωστόσο, σύμφωνα με τις μελέτες που έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα, ο σχηματισμός καρκινοειδών προδρόμων (άτυπη υπερπλασία) ή γαστρικών καρκινοειδών όπως βρέθηκαν σε πειράματα σε ζώα (βλ. παράγραφο 5.3) δεν έχει παρατηρηθεί σε ανθρώπους.

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αντι-εκκριτικά φαρμακευτικά προϊόντα, η γαστρίνη στον ορό αυξάνεται ως απόκριση στη μειωμένη έκκριση οξέος. Η CgA επίσης αυξάνεται εξαιτίας της μειωμένης γαστρικής οξύτητας. Τα αυξημένα επίπεδα CgA μπορεί να παρεμβληθούν σε παρακλινικές εξετάσεις για νευροενδοκρινείς όγκους.

Τα διαθέσιμα δημοσιευμένα δεδομένα δεικνύουν ότι οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων πρέπει να διακόπτονται μεταξύ 5 ημερών και 2 εβδομάδων πριν από τις μετρήσεις της CgA. Αυτό γίνεται για να επιτραπεί στα επίπεδα της CgA που ενδεχομένως να είναι ψευδώς αυξημένα κατόπιν της θεραπείας με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων να επανέλθουν στο εύρος τιμών αναφοράς.

Δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς επίδραση της μακροχρόνιας θεραπείας με παντοπραζόλη που υπερβαίνει τον ένα χρόνο στις ενδοκρινικές παραμέτρους του θυρεοειδή σύμφωνα με τα αποτελέσματα από μελέτες σε ζώα.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση Η παντοπραζόλη απορροφάται ταχέως και η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα επιτυγχάνεται μετά από μία εφάπαξ από στόματος δόση 40 mg. Κατά μέσο όρο σε περίπου 2,5 ώρες μετά τη χορήγηση επιτυγχάνονται οι μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό που είναι περίπου 2-3 μg/ml, και αυτές οι τιμές παραμένουν σταθερές μετά από πολλαπλή χορήγηση. Η φαρμακοκινητική δεν διαφέρει μετά από εφάπαξ ή επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Στο εύρος των δόσεων από 10 έως 80 mg, η κινητική της παντοπραζόλης στο πλάσμα είναι γραμμική μετά και από στόματος και από ενδοφλέβια χορήγηση.

Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα από το δισκίο βρέθηκε να είναι περίπου 77%. Η ταυτόχρονη λήψη τροφής δεν είχε επίδραση στην ΑUC, στη μέγιστη συγκέντρωση στον ορό και συνεπώς στη βιοδιαθεσιμότητα. Μόνο η μεταβλητότητα του λανθάνοντος χρόνου θα αυξηθεί με την ταυτόχρονη λήψη τροφής.

Κατανομή Η σύνδεση της παντοπραζόλης με τις πρωτεΐνες ορού είναι περίπου 98%. Ο όγκος κατανομής είναι περίπου 0,15 l/kg.

Βιομετασχηματισμός Η ουσία μεταβολίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο ήπαρ. Η κύρια μεταβολική οδός είναι η απομεθυλίωση από το ενζυμικό σύστημα CYP2C19 με επακόλουθη σύζευξη με θειικό, άλλες μεταβολικές οδοί περιλαμβάνουν οξείδωση από το σύστημα CYP3A4.

Αποβολή Ο τελικός χρόνος ημιζωής είναι περίπου 1 ώρα και η κάθαρση είναι περίπου 0,1 l/ώρα/kg. Υπήρξαν λίγες περιπτώσεις ατόμων με καθυστερημένη αποβολή. Λόγω της ειδικής σύνδεσης της παντοπραζόλης με τις αντλίες πρωτονίων του τοιχωματικού κυττάρου ο χρόνος ημιζωής της αποβολής δεν συσχετίζεται με την πολύ μεγαλύτερη διάρκεια δράσης (αναστολή της έκκρισης οξέος).

Η νεφρική αποβολή αντιπροσωπεύει την κύρια οδό απέκκρισης (περίπου 80%) για τους μεταβολίτες της παντοπραζόλης, ενώ το υπόλοιπο αποβάλλεται με τα κόπρανα. Ο κύριος μεταβολίτης και στον ορό και στα ούρα είναι η απομεθυλιωμένη παντοπραζόλη η οποία συζεύγνυται με θειικό ιόν. Ο χρόνος ημιζωής του κύριου μεταβολίτη (περίπου 1,5 ώρα) δεν είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτόν της παντοπραζόλης.

Ειδικοί πληθυσμοί Νεφρική δυσλειτουργία Δεν συνιστάται μείωση της δόσης όταν η παντοπραζόλη χορηγείται σε ασθενείς με διαταραγμένη νεφρική λειτουργία (περιλαμβανομένων των ασθενών που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση). Όπως και σε υγιή άτομα, ο χρόνος ημιζωής της παντοπραζόλης είναι βραχύς. Μόνο πολύ μικρές ποσότητες παντοπραζόλης απομακρύνονται με αιμοκάθαρση. Παρόλο που ο κύριος μεταβολίτης έχει μετρίως παρατεταμένο χρόνο ημιζωής (2-3 ώρες), η αποβολή εξακολουθεί να είναι ταχεία και έτσι δεν επέρχεται συσσώρευση.

Ηπατική δυσλειτουργία Παρόλο που σε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος (κατηγορίες Α και Β κατά Child-Pugh) οι τιμές του χρόνου ημιζωής αυξήθηκαν μεταξύ 7 και 9 ωρών και οι τιμές της AUC αυξήθηκαν κατά ένα συντελεστή 5-7, η μέγιστη συγκέντρωση ορού αυξήθηκε μόνο ελαφρώς κατά ένα συντελεστή 1,5 σε σύγκριση με τα υγιή άτομα.

Ηλικιωμένοι Μία μικρή αύξηση της AUC και της C σε ηλικιωμένους εθελοντές σε σύγκριση με νεότερα άτομα max επίσης δεν ήταν κλινικώς σχετική.

Ασθενείς μεταβολιστές Περίπου το 3% του Ευρωπαϊκού πληθυσμού έχει έλλειψη του λειτουργικού ενζύμου CYP2C19 και ονομάζονται άτομα με πτωχό μεταβολισμό. Στα άτομα αυτά ο μεταβολισμός της παντοπραζόλης πιθανώς πραγματοποιείται κυρίως από το CYP3A4. Μετά από μία εφάπαξ χορήγηση 40 mg παντροπραζόλης, η μέση περιοχή κάτω από την καμπύλη της συγκέντρωσης πλάσματος-χρόνου ήταν περίπου 6 φορές υψηλότερη στα άτομα με πτωχό μεταβολισμό από ότι στα άτομα που έχουν λειτουργικό ένζυμο CYP2C19 (άτομα με εκτεταμένο μεταβολισμό). Η μέση μέγιστη συγκέντρωση πλάσματος αυξήθηκε κατά περίπου 60%. Τα ευρήματα αυτά δεν έχουν καμία επίδραση στη δοσολογία της παντοπραζόλης.

Παιδιατρικός πληθυσμός Μετά από χορήγηση εφάπαξ από στόματος δόσεων 20 ή 40 mg παντοπραζόλης σε παιδιά ηλικίας 5-16 ετών η AUC και η C ήταν εντός του εύρους των αντίστοιχων τιμών για τους ενήλικες.

max Μετά από χορήγηση εφάπαξ ενδοφλέβιων δόσεων 0,8 ή 1,6 mg/kg παντοπραζόλης σε παιδιά ηλικίας 2-16 ετών δεν υπήρχε σημαντική συσχέτιση μεταξύ της κάθαρσης της παντοπραζόλης και της ηλικίας ή του σωματικού βάρους. Η AUC και ο όγκος κατανομής ήταν σε συμφωνία με τα δεδομένα από τους ενήλικες.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Τα μη κλινικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο με βάση τις συμβατικές μελέτες φαρμακολογικής ασφάλειας, τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων και γονοτοξικότητας.

Στις διετείς μελέτες καρκινογένεσης σε αρουραίους βρέθηκαν νευροενδοκρινικά νεοπλάσματα.

Επιπροσθέτως, βρέθηκαν πλακώδη θηλώματα στο πρόσθιο μέρος του στομάχου των αρουραίων. Ο μηχανισμός που οδηγεί στο σχηματισμό γαστρικών καρκινοειδών από υποκατεστημένες βενζιμιδαζόλες έχει ερευνηθεί προσεκτικά και επιτρέπει το συμπέρασμα ότι είναι δευτερογενής αντίδραση στη μεγάλη άνοδο των επιπέδων γαστρίνης του ορού που εμφανίζεται στον αρουραίο κατά τη διάρκεια χρόνιας θεραπείας με υψηλή δόση. Στις διετείς μελέτες σε τρωκτικά αυξημένος αριθμός ηπατικών όγκων παρατηρήθηκε σε αρουραίους και σε θηλυκά ποντίκια και ερμηνεύθηκε ότι οφειλόταν στον υψηλό βαθμό μεταβολισμού της παντοπραζόλης στο ήπαρ.

Μικρή αύξηση των νεοπλασματικών αλλοιώσεων του θυρεοειδούς παρατηρήθηκε στην ομάδα των αρουραίων που ελάμβαναν την υψηλότερη δόση (200 mg/kg). Η ύπαρξη αυτών των νεοπλασμάτων συσχετίζεται με τις μεταβολές που προκλήθηκαν από την παντοπραζόλη στη διάσπαση της θυροξίνης στο ήπαρ του αρουραίου. Επειδή η θεραπευτική δόση στον άνθρωπο είναι χαμηλή, δεν αναμένονται ανεπιθύμητες ενέργειες στο θυρεοειδή αδένα.

Σε μια περι-μεταγεννητική μελέτη αναπαραγωγής σε αρουραίους, σχεδιασμένη για την αξιολόγηση της οστικής ανάπτυξης, σημεία τοξικότητας για τους απογόνους (θνησιμότητα, χαμηλότερο μέσο σωματικό βάρος, χαμηλότερη μέση αύξηση του σωματικού βάρους και μειωμένη ανάπτυξη των οστών) παρατηρήθηκαν σε εκθέσεις (C ) περίπου διπλάσιες της ανθρώπινης κλινικής έκθεσης. Έως max το τέλος της φάσης αποκατάστασης, οι οστικές παράμετροι ήταν παρόμοιες σε όλες τις ομάδες και τα σωματικά βάρη έτειναν επίσης στην αντιστρεπτότητα μετά από μια περίοδο αποκατάστασης χωρίς φάρμακο. Η αυξημένη θνησιμότητα έχει αναφερθεί μόνο σε βρέφη αρουραίων πριν τον απογαλακτισμό (ηλικίας έως 21 ημερών), που εκτιμάται ότι αντιστοιχεί σε βρέφη έως την ηλικία των 2 ετών. Η συνάφεια αυτού του ευρήματος για τον παιδιατρικό πληθυσμό είναι ασαφής. Μια προηγούμενη περι-μεταγεννητική μελέτη σε αρουραίους σε ελαφρώς χαμηλότερες δόσεις δεν έδειξε ανεπιθύμητες ενέργειες στα 3 mg/kg, σε σύγκριση με μια χαμηλή δόση 5 mg/kg σε αυτή τη μελέτη.

Έρευνες δεν έδειξαν μειωμένη γονιμότητα ή τερατογόνες επιδράσεις.

Διερευνήθηκε η διαπερατότητα του πλακούντα στον αρουραίο και βρέθηκε ότι αυξάνεται σε προχωρημένη κύηση. Ως αποτέλεσμα, η συγκέντρωση της παντοπραζόλης στο έμβρυο αυξάνεται λίγο πριν τον τοκετό.

6 ΦAPMAKEYTIKEΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Kατάλογος εκδόχων Πυρήνας δισκίου Μαννιτόλη Κροσποβιδόνη (τύπου A, τύπου Β)

Ανθρακικό νάτριο Σορβιτόλη (Ε420)

Στεατικό ασβέστιο Επικάλυψη Υπρομελλόζη Ποβιδόνη (K25)

Τιτανίου διοξείδιο (E171)

Σιδήρου οξείδιο, κίτρινο (E172)

Προπυλενογλυκόλη Συμπολυμερές μεθακρυλικού οξέος-αιθυλεστέρα ακρυλικού Νάτριο λαουρυλοθειικό Πολυσορβικό 80 Πολυαιθυλενογλυκόλη 6000 Τάλκης

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

5 χρόνια Περιέκτης από υψηλής πυκνότητας πολυαιθυλένιο (HDPE):

Μετά το πρώτο άνοιγμα του περιέκτη, το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιείται εντός 3 μηνών.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά την φύλαξη του προϊόντος

Συσκευασία κυψέλης (blister): Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από την υγρασία.

Περιέκτης: Διατηρείτε τον περιέκτη καλά κλεισμένο για να προστατεύεται από την υγρασία.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Συσκευασίες κυψέλης (blister) (OPA/Αλουμίνιο/PVC μεμβράνη και φύλλο αλουμινίου) σε χάρτινο κουτί.

Συσκευασίες των 7, 10, 14, 15, 28, 30, 56, 60, 84, 100, 100 x 1, 112 ή 140 γαστροανθεκτικών δισκίων.

Περιέκτης από υψηλής πυκνότητας πολυαιθυλένιο (HDPE) με βιδωτό πώμα από πολυπροπυλένιο (PP) με ασφάλεια κατά του ανοίγματος και εφοδιασμένο με αποξηραντικό γέλης πυριτίου.

Συσκευασία των 250 γαστροανθεκτικών δισκίων.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

Μόνο η συσκευασία των 28 γαστροανθεκτικών δισκίων προορίζεται για την Ελληνική αγορά.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Καμία ειδική υποχρέωση.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

TAD Pharma GmbH Heinz-Lohmann-Straße 5 27472 Cuxhaven Γερμανία

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

125854/10-12-2018

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 01 Ιουλίου 2013 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 10 Δεκεμβρίου 2018

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Λεπτομερείς πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμες στο δικτυακό τόπο του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (http://www.eof.gr).