1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
PENNSAID 16 mg/ml δερματικό διάλυμα
2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
1 ml δερματικού διαλύματος περιέχει 16 mg νατριούχου δικλοφαινάκης.
Έκδοχα με γνωστή δράση:
1 g δερματικού διαλύματος περιέχει 455,0 mg διμεθυλοσουλφοξειδίου, 112,0 mg προπυλενογλυκόλης και 117,9 mg αλκοόλης (αιθανόλης).
Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.
3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Δερματικό διάλυμα.
Το δερματικό διάλυμα είναι ένα υγρό διαυγές, άχρωμο έως ροζ ή πορτοκαλί.
4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις
Το PENNSAID (16 mg/ml νατριούχος δικλοφαινάκη) είναι ένα δερματικό διάλυμα το οποίο ενδείκνυται για τη συμπτωματική ανακούφιση του πόνου που συνδέεται με την οστεοαρθρίτιδα σε επιπολής αρθρώσεις στις οποίες περιλαμβάνεται και το γόνατο. Δεν υπάρχουν στοιχεία για τη χρήση του PENNSAID σε μεγάλες, εν τω βάθει αρθρώσεις καλυμμένες από μυς ή άλλους μαλακούς ιστούς, όπως το ισχίο ή στη σπονδυλική στήλη.
4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
Δοσολογία Το PENNSAID εφαρμόζεται τοπικά πάνω στην επώδυνη άρθρωση.
Αφού η περιοχή στην οποία θα γίνει η θεραπεία πλυθεί με νερό και σαπούνι και αφεθεί να στεγνώσει, εφαρμόζονται συνολικά περίπου 20 ή 40 σταγόνες (περίπου 0,5 ή 1 ml) PENNSAID (16 mg/ml νατριούχος δικλοφαινάκη) πάνω σε μία μετρίου μεγέθους (π.χ. καρπός) ή μεγάλου μεγέθους άρθρωση (π.χ. γόνατο), αντίστοιχα. Οι ασθενείς πρέπει να εφαρμόζουν έως τη μέγιστη δόση που είναι 40 σταγόνες τέσσερις φορές την ημέρα στην κάθε άρθρωση, σύμφωνα με τη σύσταση του γιατρού. Για να διασφαλισθεί ότι το προϊόν δεν διαρρέει από την περιοχή που εφαρμόζεται η θεραπεία, πρέπει το διάλυμα να τοποθετείται σε μικρές ποσότητες από 5 ή 10 σταγόνες πάνω στην μετρίου ή μεγάλου μεγέθους άρθρωση.
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία Για τη χρήση του PENNSAID σε ασθενείς με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία, βλ. παράγραφο 4.4.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του PENNSAID σε παιδιά δεν έχουν τεκμηριωθεί. Καθώς δεν υπάρχει εμπειρία από τη χρήση του PENNSAID σε παιδιά, δεν συνιστάται για χρήση σε αυτή την ομάδα ασθενών.
Τρόπος χορήγησης Για δερματική χρήση.
Το δερματικό διάλυμα εφαρμόζεται στα προσβεβλημένα μέρη του σώματος και επαλείφεται απαλά στο δέρμα. Στη συνέχεια, τα χέρια θα πρέπει να σκουπίζονται με ένα απορροφητικό χαρτί και μετά να πλένονται, εκτός εάν τα χέρια είναι η περιοχή που υποβάλλεται σε θεραπεία.
Εάν κατά λάθος εφαρμοστεί υπερβολική ποσότητα δερματικού διαλύματος, η περίσσεια του δερματικού διαλύματος θα πρέπει να σκουπιστεί με ένα απορροφητικό χαρτί.
Το απορροφητικό χαρτί θα πρέπει να απορριφθεί στα οικιακά απορρίμματα για να αποτραπεί το αχρησιμοποίητο προϊόν να φτάσει στο υδάτινο περιβάλλον.
4.3 Αντενδείξεις
Το PENNSAID (16 mg/ml νατριούχος δικλοφαινάκη) αντενδείκνυται:
σε ασθενείς με υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, στο διμεθυλοσουλφοξείδιο (DMSO) ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1, κατά τη διάρκεια της κύησης και της γαλουχίας, σε ασθενείς στους οποίους οξείες κρίσεις άσθματος, κνίδωση, ρινίτιδα ή άλλες αλλεργικές εκδηλώσεις έχουν προκληθεί από την από στόματος χρήση ακετυλοσαλικυλικού οξέος ή άλλων μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ), καθώς υπάρχει δυνατότητα διασταυρούμενης ευαισθησίας με άλλα ΜΣΑΦ, ακόμα και διαφορετικών ομάδων.
4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να ελαχιστοποιηθούν με τη χρήση της μικρότερης αποτελεσματικής δόσης για το συντομότερο διάστημα που είναι αναγκαίο για τον έλεγχο των συμπτωμάτων.
Ηλικιωμένοι: Οι ηλικιωμένοι έχουν μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών όταν λαμβάνουν από το στόμα ΜΣΑΦ, ειδικά αιμορραγία από το γαστρεντερικό και διάτρηση που μπορεί να αποβούν μοιραίες.
Ασθενείς με ιστορικό τοξικότητας από το γαστρεντερικό, ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι, πρέπει να αναφέρουν οποιαδήποτε ασυνήθιστα συμπτώματα από το υπογάστριο (ειδικά αιμορραγία από το γαστρεντερικό) ιδιαίτερα στα πρώτα στάδια της θεραπείας.
Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις, εκ των οποίων ορισμένες θανάσιμες, συμπεριλαμβανομένων της αποφολιδωτικής δερματίτιδας, του συνδρόμου Stevens-Johnson και της τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης, έχουν αναφερθεί πολύ σπάνια σε σχέση με τη χρήση ΜΣΑΦ (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης αυτών των αντιδράσεων στην αρχή της θεραπείας, με την έναρξη της αντίδρασης να εμφανίζεται, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, μέσα στον πρώτο μήνα της θεραπείας. Η θεραπεία με PENNSAID πρέπει να διακόπτεται μόλις εμφανιστεί δερματικό εξάνθημα, βλάβες του βλεννογόνου ή οποιοδήποτε άλλο σημείο υπερευαισθησίας.
Πρέπει να δίδονται οδηγίες στους ασθενείς να πλένουν τα χέρια τους μετά τη διαδικασία χορήγησης, ώστε να αποφευχθεί επαφή με τα μάτια, τις βλεννογόνους μεμβράνες και το δέρμα που δεν προορίζεται για θεραπεία.
Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται άλλα φαρμακευτικά προϊόντα στην πάσχουσα περιοχή ταυτόχρονα με το PENNSAID.
Η πιθανότητα εμφάνισης συστημικών ανεπιθύμητων ενεργειών μετά την τοπική εφαρμογή του PENNSAID είναι πολύ μικρή σε σύγκριση με τη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών μετά την από στόματος χορήγηση δικλοφαινάκης, γεγονός που οφείλεται στην περιορισμένη συστημική απορρόφηση του PENNSAID. Το προϊόν αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με διαταραχές της νεφρικής λειτουργίας, επειδή έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις συστημικών ανεπιθύμητων ενεργειών που οδήγησαν σε επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας μετά από την τοπική ή από στόματος χρήση ΜΣΑΦ. Πρέπει να χρησιμοποιείται η μικρότερη δόση PENNSAID σε κάθε άρθρωση.
Ήπαρ Μπορεί να εμφανισθεί μικρή αύξηση των τιμών των ηπατικών δοκιμασιών κατά τη διάρκεια της θεραπείας με PENNSAID. Εάν οι μη φυσιολογικές τιμές των ηπατικών δοκιμασιών επιμένουν ή επιδεινωθούν, εμφανισθούν κλινικά σημεία ή συμπτώματα συμβατά με ηπατική νόσο ή εάν εμφανισθούν άλλες εκδηλώσεις (π.χ. ηωσινοφιλία, εξάνθημα), τότε πρέπει να διακοπεί η χρήση του PENNSAID. Εάν είναι απαραίτητο να χορηγηθεί το φάρμακο αυτό, ενώ υπάρχει σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, η χορήγηση πρέπει να γίνει κάτω από στενή παρακολούθηση.
Απαιτείται προσοχή όταν χορηγείται νατριούχος δικλοφαινάκη σε ασθενείς με ηπατική πορφυρία, επειδή η νατριούχος δικλοφαινάκη μπορεί να πυροδοτήσει μία κρίση.
Γαστρεντερικό σύστημα Πεπτικό έλκος, διάτρηση και γαστρεντερική αιμορραγία, μερικές φορές σοβαρές και περιστασιακά (σπάνια) θανατηφόρες, είτε παρουσία είτε απουσία προηγουμένων συμπτωμάτων, είναι γνωστό ότι εμφανίζονται κατά τη διάρκεια θεραπείας από το στόμα και από το ορθό με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Ωστόσο, το μέγιστο επίπεδο της δικλοφαινάκης στον ορό μετά από την τοπική εφαρμογή του PENNSAID είναι χαμηλό (50 φορές χαμηλότερο από εκείνο που επιτυγχάνεται με χορήγηση 25 mg δικλοφαινάκης από το στόμα). Επομένως, το PENNSAID (νατριούχος δικλοφαινάκη) μπορεί λογικά να χορηγηθεί σε ασθενείς επιρρεπείς σε ερεθισμό του γαστρεντερικού συστήματος, όπως αυτοί με ιστορικό πεπτικού έλκους που έχει προκληθεί από ΜΣΑΦ ή άλλο φλεγμονώδες νόσημα του γαστρεντερικού συστήματος (όπως ελκώδη κολίτιδα ή νόσο του Crohn), κάτω από στενή ιατρική παρακολούθηση. Στις περιπτώσεις αυτές ο γιατρός πρέπει να εκτιμά τα οφέλη της θεραπείας έναντι των πιθανών κινδύνων (βλ. παραγράφους 4.3 και 4.8). Πρέπει να δίδονται οδηγίες στον ασθενή να επικοινωνήσει αμέσως με τον γιατρό εάν εμφανισθούν συμπτώματα ή σημεία που υποδηλώνουν πεπτικό έλκος ή γαστρεντερική αιμορραγία. Οι ανεπιθύμητες αυτές ενέργειες μπορεί να εμφανισθούν οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας χωρίς προειδοποιητικά συμπτώματα ή σημεία.
Δέρμα Το PENNSAID δεν πρέπει να χρησιμοποιείται με κλειστή επίδεση. Το PENNSAID δεν πρέπει να εφαρμόζεται σε ανοικτό, ερεθισμένο ή μολυσμένο δέρμα. Μη χρησιμοποιείτε το PENNSAID σε περιοχές αρθρώσεων όπου υπάρχει ήδη δερματική νόσος (π.χ. ψωρίαση), εκτός εάν το συστήσει ο γιατρός σας. Δεν συνιστάται η εφαρμογή του PENNSAID στις βλεννογόνους μεμβράνες.
Υπερευαισθησία Το διμεθυλοσουλφοξείδιο (DMSO) στο PENNSAID μπορεί να πυροδοτήσει την απελευθέρωση της ισταμίνης και έχουν αναφερθεί περιστασιακά αντιδράσεις υπερευαισθησίας με την τοπική χρήση. Αν εμφανισθούν αντιδράσεις αναφυλακτικού τύπου, πρέπει να ακολουθηθεί η κατάλληλη θεραπεία και να διακοπεί η περαιτέρω χρήση του PENNSAID.
Οφθαλμοί Σε μελέτες σε πειραματόζωα, η χορήγηση υπερβολικά μεγάλης δόσης DMSO, ιδιαίτερα από στόματος, είχε ως αποτέλεσμα παθολογικές αλλοιώσεις στους φακούς του οφθαλμού. Σε μελέτες που έγιναν σε πρωτεύοντα και ανθρώπους, μετά από χορήγηση DMSO τόσο τοπικά στον οφθαλμό όσο και από στόματος, δεν παρατηρήθηκαν τέτοιου είδους αλλοιώσεις.
Λοίμωξη Οι αντιφλεγμονώδεις και αναλγητικές δράσεις της νατριούχου δικλοφαινάκης μπορούν να καλύψουν τα συνήθη σημεία της τοπικής δερματικής λοίμωξης.
Η μέγιστη συγκέντρωση της δικλοφαινάκης στο αίμα, μετά από εφαρμογή της μεγαλύτερης δόσης PENNSAID (1 ml), βρέθηκε να είναι λιγότερη από 10 ng/ml. Η τιμή αυτή είναι 50 φορές μικρότερη από τη μέγιστη συγκέντρωση της δικλοφαινάκης στο αίμα μετά από τη χορήγηση 25 mg δικλοφαινάκης από στόματος.
Σημαντικές πληροφορίες για ορισμένα έκδοχα:
Αυτό το φάρμακο περιέχει:
- Διμεθυλοσουλφοξείδιο που μπορεί να είναι ερεθιστικό για το δέρμα.
- Αλκοόλη (αιθανόλη) που μπορεί να προκαλέσει αίσθημα καψίματος στο δέρμα που έχει υποστεί βλάβη.
4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης
Οι αλληλεπιδράσεις που καταγράφονται στο λήμμα αυτό έχουν παρατηρηθεί μετά από συστημική χορήγηση νατριούχου δικλοφαινάκης. Ο κίνδυνος που συσχετίζεται με την τοπική χρήση του φαρμάκου PENNSAID δεν είναι γνωστός, αλλά πιθανόν χαμηλός.
Ακετυλοσαλικυλικό οξύ Τα επίπεδα της δικλοφαινάκης στον ορό μπορεί να μειωθούν όταν χορηγείται ταυτόχρονα με ακετυλοσαλικυλικό οξύ. Η βιοδιαθεσιμότητα του ακετυλοσαλικυλικού οξέος μειώνεται παρουσία της δικλοφαινάκης. Παρόλο που οι φαρμακοκινητικές αυτές αλληλεπιδράσεις δεν φαίνεται να έχουν κλινική σημασία, δεν υπάρχει αποδεδειγμένο όφελος από την ταυτόχρονη χρήση των δύο αυτών φαρμάκων.
Διγοξίνη Η δικλοφαινάκη μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση της διγοξίνης στο πλάσμα. Μπορεί να απαιτηθεί ρύθμιση της δοσολογίας.
Λίθιο Οι συγκεντρώσεις του λιθίου στο πλάσμα μπορεί να αυξηθούν όταν χορηγείται ταυτόχρονα με δικλοφαινάκη (γεγονός που επηρεάζει τη νεφρική κάθαρση του λιθίου). Μπορεί να απαιτηθεί ρύθμιση της δοσολογίας του λιθίου.
Από στόματος υπογλυκαιμικά φάρμακα Φαρμακοδυναμικές μελέτες δεν έχουν δείξει ενίσχυση της δράσης όταν χορηγήθηκαν ταυτόχρονα με δικλοφαινάκη. Ωστόσο, υπάρχουν μεμονωμένες αναφορές τόσο υπογλυκαιμικών όσο και υπεργλυκαιμικών ενεργειών στη δοσολογία των υπογλυκαιμικών φαρμάκων.
Αντιπηκτικά Τα ΜΣΑΦ μπορεί να ενισχύσουν τη δράση των αντιπηκτικών, όπως η βαρφαρίνη (βλ. παράγραφο 4.4).
Διουρητικά Τα ΜΣΑΦ έχει αναφερθεί ότι μειώνουν τη δραστικότητα των διουρητικών. Η ταυτόχρονη θεραπεία με καλιοσυντηρητικά διουρητικά μπορεί να συσχετιστεί με αυξημένο κάλιο στον ορό, οπότε είναι απαραίτητο να παρακολουθούνται τα επίπεδα στο αίμα/πλάσμα τακτικά.
Γλυκοκορτικοειδή Η ταυτόχρονη χορήγηση μπορεί να επιδεινώσει τις ανεπιθύμητες ενέργειες από το γαστρεντερικό.
ΜΣΑΦ
Η ταυτόχρονη θεραπεία από στόματος με δύο ή περισσότερα ΜΣΑΦ μπορεί να ενισχύσει την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών (βλ. παράγραφο 4.4).
Μεθοτρεξάτη Πρέπει να δίδεται προσοχή όταν τα ΜΣΑΦ χορηγούνται σε διάστημα μικρότερο των 24 ωρών πριν ή μετά τη θεραπεία με μεθοτρεξάτη. Μπορεί να εμφανισθούν αυξημένες συγκεντρώσεις της μεθοτρεξάτης στο αίμα με αποτέλεσμα αύξηση της τοξικότητας.
Κυκλοσπορίνη Η νεφροτοξικότητα από την κυκλοσπορίνη μπορεί να αυξηθεί λόγω της επίδρασης των ΜΣΑΦ στη νεφρική προσταγλανδίνη.
Αντιβακτηριακά κινολόνης Υπάρχουν μεμονωμένες αναφορές σπασμών, οι οποίοι μπορεί να οφείλονται στην ταυτόχρονη χρήση κινολονών και ΜΣΑΦ.
Αντιυπερτασικά φάρμακα Όπως και άλλα ΜΣΑΦ, η δικλοφαινάκη μπορεί να μειώσει την αντιυπερτασική δράση της προπρανολόλης και άλλων β-αποκλειστών, καθώς επίσης και άλλων αντιυπερτασικών φαρμάκων.
Άλλα φάρμακα Η νατριούχος δικλοφαινάκη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με καλιούχο δικλοφαινάκη επειδή και οι δύο υπάρχουν στο αίμα ως το ίδιο δραστικό οργανικό ιόν.
Κορτικοστεροειδή: Αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης έλκους ή αιμορραγίας από το γαστρεντερικό (βλ.
παράγραφο 4.4).
Αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες και εκλεκτικοί αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs): Αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας από το γαστρεντερικό (βλ. παράγραφο 4.4.).
4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία
Κύηση Το PENNSAID αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης (βλ. παραγράφους 4.3 και 5.3).
Θηλασμός Το PENNSAID αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας (βλ. παραγράφους 4.3 και 5.3).
4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων
Το PENNSAID δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Κεφαλαλγία, ζάλη, καρηβαρία και νοητική σύγχυση έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της από στόματος θεραπείας με δικλοφαινάκη. Οι ασθενείς πρέπει να είναι ενήμεροι ότι αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να εμφανισθούν και να είναι προσεκτικοί όταν χειρίζονται μηχανήματα ή οδηγούν σε περίπτωση που αισθανθούν κάποιο από τα συμπτώματα αυτά.
4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες χωρίζονται σε αυτές που εμφανίζονται στη θέση εφαρμογής και σε εκείνες που εμφανίζονται ως αποτέλεσμα συστημικής αντίδρασης.
Τοπική χρήση:
Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρήθηκαν σε έξι διπλάτυφλές κλινικές μελέτες με
σημαντικά αυξημένη συχνότητα στην ομάδα του PENNSAID σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου (placebo). Στη θέση εφαρμογής, η ξηρότητα του δέρματος (35,80% έναντι 6,86% στην ομάδα του placebo) και το εξάνθημα (10,44% έναντι 2,86% στην ομάδα του placebo) ήταν στατιστικά σημαντικές.
Άλλες στατιστικά σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες του PENNSAID έναντι του εικονικού φαρμάκου είναι δυσκοιλιότητα (3,83% έναντι 0,57%), δυσπεψία (8,98% έναντι 4%) και μετεωρισμός (4,49% έναντι 0,57%).
Μετά την τοπική εφαρμογή δικλοφαινάκης έχουν αναφερθεί φωτοαλλεργικές αντιδράσεις και δερματίτιδα εξ επαφής.
Η συστημική απορρόφηση της νατριούχου δικλοφαινάκης μετά από τοπική εφαρμογή του PENNSAID είναι πολύ μικρή σε σύγκριση με τη χρήση των δισκίων νατριούχου δικλοφαινάκης. Ωστόσο, όταν το PENNSAID εφαρμόζεται σε μεγάλη σχετικά επιφάνεια δέρματος για μεγάλο χρονικό διάστημα, η πιθανότητα εμφάνισης συστημικών ανεπιθυμήτων ενεργειών παρομοίων με τις συστημικές αντιδράσεις που εμφανίζονται μετά από τη χορήγηση δικλοφαινάκης από το στόμα (βλέπε κατωτέρω) δεν μπορεί να αποκλεισθεί εντελώς. Πιθανές συστημικές ανεπιθύμητες ενέργειες περιγράφονται πιο κάτω.
Από στόματος χρήση:
Η από στόματος χορήγηση της δικλοφαινάκης έχει ως αποτέλεσμα ανεπιθύμητες ενέργειες λόγω των συστημικών και τοπικών γαστρεντερικών αντιδράσεων. Οι πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες από το γαστρεντερικό που παρατηρήθηκαν ήταν έλκος και αιμορραγία, ενώ οι πιο σοβαρές, αν και σπάνιες, δερματολογικές αντιδράσεις που παρατηρήθηκαν ήταν πολύμορφο ερύθημα, σύνδρομο Stevens- Johnson και σύνδρομο Lyell. Θανατηφόρα περιστατικά έχουν εμφανισθεί σποραδικά, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους.
Φυσαλιδώδεις αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένων του συνδρόμου Stevens-Johnson και τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (πολύ σπάνιες), οίδημα, υπέρταση και καρδιακή ανεπάρκεια έχουν αναφερθεί σε σχέση με την αγωγή με ΜΣΑΦ.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνται ανάλογα με τη συχνότητα ως ακολούθως: πολύ συχνές (1/10), συχνές (1/100 έως <1/10), όχι συχνές (1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
Διαταραχές του γαστρεντερικού:
Όχι συχνές: επιγαστρικό, γαστρικό ή κοιλιακό άλγος, κοιλιακές κράμπες, ναυτία, δυσπεψία, ανορεξία, διάρροια, εμετός και μετεωρισμός.
Σπάνιες: γαστρεντερική αιμορραγία (διάρροια με αίμα, μέλαινα, αιματέμεση), γαστρικά και εντερικά έλκη με ή χωρίς αιμορραγία ή διάτρηση.
Μη γνωστής συχνότητας: διαταραχές του κατώτερου εντερικού σωλήνα (π.χ. μη ειδική αιμορραγική κολίτιδα και παρόξυνση ελκώδους κολίτιδας ή νόσου Crohn), εντερική στένωση προσομοιάζουσα με διάφραγμα, υπεροξύτητα, στοματίτιδα, γλωσσίτιδα, επίχριστη γλώσσα, οισοφαγικές βλάβες, δυσκοιλιότητα, παγκρεατίτιδα, διαταραχές αλλοίωσης της γεύσης.
Διαταραχές του νευρικού συστήματος:
Όχι συχνές: ζάλη, κεφαλαλγία και ίλιγγος.
Σπάνιες: υπνηλία, κακουχία, μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης και κόπωση.
Μη γνωστής συχνότητας: διαταραχές των αισθήσεων συμπεριλαμβανομένης της παραισθησίας, διαταραχές της μνήμης, αποπροσανατολισμός, αϋπνία, ευερεθιστότητα, σπασμοί, κατάθλιψη, ανησυχία, εφιάλτες, τρόμος, ψυχωτικές αντιδράσεις και άσηπτη μηνιγγίτιδα.
Οφθαλμικές διαταραχές:
Μη γνωστής συχνότητας: διαταραχές της όρασης (θάμβος οράσεως, διπλωπία).
Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου:
Μη γνωστής συχνότητας: διαταραχές της ακοής, εμβοές.
Καρδιακές διαταραχές:
Σπάνιες: αίσθημα παλμών, στηθάγχη και αρρυθμίες.
Μη γνωστής συχνότητας: επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας και της υπέρτασης.
Αγγειακές διαταραχές:
Μη γνωστής συχνότητας: αγγειίτιδα.
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού:
Όχι συχνές: εξάνθημα και κνησμός.
Σπάνιες: κνίδωση.
Μη γνωστής συχνότητας: φυσαλιδώδες εξάνθημα, ερύθημα, έκζεμα, πολύμορφο ερύθημα, σύνδρομο Stevens-Johnson, σύνδρομο Lyell (τοξική επιδερμική νεκρόλυση), ερυθροδερμία (αποφολιδωτική δερματίτιδα), αλωπεκία, αντιδράσεις φωτοευαισθησίας και πορφύρα περιλαμβανομένης της αλλεργικής πορφύρας, αίσθημα καύσου στη θέση εφαρμογής, ξηρoδερμία.
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών:
Σπάνιες: οίδημα (προσώπου, γενικό, περιφερικό).
Μη γνωστής συχνότητας: οξεία νεφρική ανεπάρκεια, νεφρωσικό σύνδρομο, ανωμαλίες στην ούρηση (π.χ. αιματουρία και πρωτεϊνουρία), διάμεση νεφρίτιδα και νέκρωση των θηλών.
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος:
Μη γνωστής συχνότητας: θρομβοκυτοπενία, λευκοπενία, ακοκκιοκυτταραιμία, αιμολυτική αναιμία, απλαστική αναιμία και δευτεροπαθής αναιμία από γαστρεντερική αιμορραγία.
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων:
Όχι συχνές: αυξήσεις ( 3 φορές το ανώτερο φυσιολογικό όριο) των AST, ALT.
Σπάνιες: διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένης της ηπατίτιδας με ή χωρίς ίκτερο.
Μη γνωστής συχνότητας: κεραυνοβόλος ηπατίτιδα.
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος,του θώρακα και του μεσοθωράκιου:
Σπάνιες: αντιδράσεις υπερευαισθησίας όπως άσθμα σε ασθενείς ευαίσθητους στο ακετυλοσαλικυλικό οξύ (π.χ. βρογχόσπασμος), αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς συστημικές αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένης της υπότασης.
Μη γνωστής συχνότητας: πνευμονίτιδα.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων.
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337 Ιστότοπος: http://www.eof.gr http://www.kitrinikarta.gr
4.9 Υπερδοσολογία
Το PENNSAID προορίζεται για εξωτερική χρήση μόνο. Η μικρή συστημική απορρόφηση της δικλοφαινάκης από το PENNSAID υποδηλώνει ότι η τοξικότητα από την τοπική υπερδοσολογία είναι εξαιρετικά απίθανη.
Σε περίπτωση τυχαίας κατάποσης, η ποσότητα νατριούχου δικλοφαινάκης (900 mg) που περιέχεται σε ένα μπουκάλι PENNSAID 60 ml θα μπορούσε να προκαλέσει στομαχικά ενοχλήματα και/ή παροδική νεφρική δυσλειτουργία. Η απορρόφηση πρέπει να ελαχιστοποιηθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα με τη χορήγηση ενεργού άνθρακα. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται, καθώς επίσης και η γαστρεντερική κατάσταση για πιθανό ερεθισμό ή αιμορραγία. Υποστηρικτική και συμπτωματική θεραπεία πρέπει να χορηγηθεί για τυχόν επιπλοκές, στις οποίες περιλαμβάνονται για παράδειγμα η υπόταση, η γαστρεντερική αιμορραγία και η νεφρική ανεπάρκεια. Η προκλητή διούρηση μπορεί να έχει περιορισμένη χρήση. Η ποσότητα του DMSO (36 g) πρέπει να είναι πολύ χαμηλότερη από οποιοδήποτε επικίνδυνο όριο για τον άνθρωπο (με βάση την LD >11 g/kg στους πιθήκους).
Οξεία έκθεση στο DMSO μέσω εισπνοής υψηλών συγκεντρώσεων υδρατμών από τη χρήση ή την κατάχρηση του PENNSAID είναι κάτι πολύ σπάνιο. Σε περίπτωση έκθεσης είναι πιθανόν να προκληθεί ερεθισμός των βλεννογόνων μεμβρανών του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, δύσπνοια, ναυτία ή έμετος. Η θεραπεία περιλαμβάνει χορήγηση οξυγόνου ή άλλη συμπτωματική θεραπεία όπως απαιτείται.
5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Τοπικά προϊόντα για όνο αρθρώσεων και μυών, κωδικός ATC:
M02ΑΑ15.
Μηχανισμός δράσης Η νατριούχος δικλοφαινάκη είναι ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο της ομάδας του αρυλακανοϊκού οξέος, με αναλγητικές και αντιπυρετικές ιδιότητες. Η δικλοφαινάκη αναστέλλει τη βιοσύνθεση των προσταγλανδινών αναστέλλοντας τη δράση της συνθετάσης της προσταγλανδίνης κατά τρόπο μη αναστρέψιμο. Αυτή η μειωμένη παραγωγή προσταγλανδινών είναι συνέπεια του ανταγωνισμού μεταξύ της δικλοφαινάκης και του αραχιδονικού οξέος στη σύνδεση με την κυκλοοξυγενάση (συνθετάση της προσταγλανδίνης). Αυτό εξηγεί μερικώς τον μηχανισμό δράσης της.
Επειδή η αντιφλεγμονώδης δράση της δικλοφαινάκης διατηρείται ακόμη και στα ζώα που έχουν υποστεί επινεφριδιεκτομή, δεν δρα μέσω του άξονα υπόφυσης-επινεφριδίων. Η δικλοφαινάκη θεωρείται αναλγητικό με περιφερική δράση.
Το PENNSAID περιέχει νατριούχο δικλοφαινάκη σε διάλυμα που περιέχει διμεθυλοσουλφοξείδιο (DMSO), που ενισχύει τη διείσδυση του φαρμάκου μέσω του δέρματος στους υποκείμενους ιστούς και στους αρθρικούς χώρους. Υπάρχουν πολλοί μηχανισμοί δράσης που αποδίδονται στο DMSO, και είναι πιθανόν ένας συνδυασμός μηχανισμών να είναι λειτουργικός.
5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Απορρόφηση Η νατριούχος δικλοφαινάκη απορροφάται ταχέως όταν χορηγείται ως διάλυμα από το στόμα, ως υπόθετο από το ορθό ή ως ενδομυϊκή ένεση. Απορροφάται πιο αργά όταν χορηγείται στη μορφή των επικαλυμμένων εντεροδιαλυτών δισκίων, ιδιαίτερα όταν η μορφή αυτή χορηγείται μαζί με τροφή. Η δικλοφαινάκη απορροφάται επίσης διαδερμικά.
Μετά την τοπική εφαρμογή 1,0 ml PENNSAID (16 mg νατριούχος δικλοφαινάκη), η μέση μέγιστη συγκέντρωση δικλοφαινάκης στο πλάσμα (C ) είναι 9,7 ng/ml. Αυτή η συγκέντρωση επιτυγχάνεται max
σε 24 έως 48 ώρες (T ).
max Κατανομή Παρόλο που η από στόματος χορηγούμενη δικλοφαινάκη απορροφάται σχεδόν πλήρως, υφίσταται μεταβολισμό πρώτης διόδου έτσι ώστε μόνο 50 έως 60% του φαρμάκου φθάνει στη συστημική κυκλοφορία αναλλοίωτο. Σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις συνδέεται σε ποσοστό μεγαλύτερο του 99% με πρωτεΐνες του πλάσματος. Η δικλοφαινάκη διεισδύει στο αρθρικό υγρό και έχει ανιχνευθεί στο μητρικό γάλα. Ο τελικός χρόνος ημιζωής στο πλάσμα είναι περίπου 1 έως 2 ώρες.
Η δικλοφαινάκη μεταβολίζεται σε 4’-υδροξυδικλοφαινάκη, 5-υδροξυδικλοφαινάκη, 3’- υδροξυδικλοφαινάκη, 3’-υδροξυ- 4’-μεθοξυδικλοφαινάκη και 4’,5-διυδροξυδικλοφαινάκη.
Αποβολή Η νατριούχος δικλοφαινάκη αποβάλλεται με τη μορφή του γλυκουρονιδίου και θειικών συζευγμάτων, κυρίως στα ούρα και στη χολή. Η μέση ολική αποβολή της δικλοφαινάκης στα ούρα μετά από 120 ώρες είναι 3,68%. Το μέγιστο ποσοστό αποβολής στα ούρα επιτυγχάνεται μέσα σε 24 ώρες και διατηρείται μέχρι 48 - 72 ώρες. Η νατριούχος δικλοφαινάκη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως (60%)
από τους νεφρούς.
5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια
Σε πρότυπες in vitro και in vivo μελέτες έχει αποδειχθεί ότι η νατριούχος δικλοφαινάκη δεν είναι μεταλλαξιογόνος. Δεν έχει παρατηρηθεί αύξηση της ογκογένεσης σε μακροχρόνιες μελέτες σε πειραματόζωα με νατριούχο δικλοφαινάκη.
Το έκδοχο DMSO μπορεί να προκαλέσει τοπική τοξικότητα, ιδιαίτερα όταν χορηγείται σε αδιάλυτη μορφή (μυική νέκρωση, φλεγμονή και οίδημα, απολέπιση του δέρματος μετά από ενδομυική, υποδόρια ή τοπική χορήγηση, αντίστοιχα). Το DMSO έχει προκαλέσει τερατογόνες βλάβες σε μερικά θηλαστικά σε δόσεις περίπου 2,5 g/kg την ημέρα ή μεγαλύτερες και με διαφορετικές οδούς χορήγησης.
6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
6.1 Κατάλογος εκδόχων
Διμεθυλοσουλφοξείδιο Αλκοόλη (αιθανόλη)
Γλυκερίνη Προπυλενογλυκόλη Κεκαθαρμένο ύδωρ
6.2 Ασυμβατότητες
Δεν εφαρμόζεται.
6.3 Διάρκεια ζωής
30 ml, 60 ml και 150 ml: 3 χρόνια 15 ml: 18 μήνες Μετά το πρώτο άνοιγμα: 12 εβδομάδες
6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά την φύλαξη του προϊόντος
Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25°C. Μην ψύχετε.
Για τις συνθήκες διατήρησης μετά το πρώτο άνοιγμα του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3.
6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
Το PENNSAID συσκευάζεται σε λευκές ωοειδείς φιάλες από πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας των 20, 40, 75 και 170 ml (που αντιστοιχούν σε όγκο πλήρωσης των 15 ml, 30 ml, 60 ml και 150 ml αντίστοιχα) που είναι σφραγισμένες με ένα λευκό βιδωτό πώμα 18 mm από χαμηλής πυκνότητας πολυαιθυλένιο, με ένα πλαστικό στόμιο σταγονόμετρου.
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης
Καμία ειδική υποχρέωση.
7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε., Οδός Βαρυμπόμπης 8, 14671 Ν. Ερυθραία, Κηφισιά, Ελλάδα Τηλ.: +30 210 8009111
8. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
39656/08-04-2019