SULPIDE — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Sulpide 100mg δισκία Sulpide 400mg δισκία

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Sulpide 100 mg δισκία: Κάθε δισκίο περιέχει 100 mg αμισουλπρίδης.

Sulpide 400 mg δισκία: Κάθε δισκίο περιέχει 400 mg αμισουλπρίδης.

Έκδοχο με γνωστή δράση: Λακτόζη μονοϋδρική Κάθε δισκίο των 100 mg περιέχει 50,00 mg λακτόζη μονοϋδρική.

Κάθε δισκίο των 400 mg περιέχει 200,00 mg λακτόζη μονοϋδρική.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Δισκίο Sulpide 100 mg δισκία: Λευκά, στρογγυλά, επίπεδα δισκία, με διάμετρο 9,5 mm, με την ανάγλυφη εγκοπή «MC» στη μία πλευρά.

Sulpide 400 mg δισκία: Λευκά, αμφίκυρτα, σε σχήμα κάψουλας δισκία, με εγκοπή και στις δύο πλευρές, με διαστάσεις 19 x 10 mm. Η εγκοπή χρησιμεύει μόνο για να διευκολύνει τη θραύση του δισκίου και την κατάποσή του και όχι για τον διαχωρισμό σε ίσες δόσεις.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Το Sulpide ενδείκνυται για τη θεραπεία των διαταραχών της οξείας και χρόνιας σχιζοφρένειας με:

• Θετικά συμπτώματα (όπως παραισθήσεις, ψευδαισθήσεις, διαταραχές σκέψης, εχθρότητα και παρανοϊκές ιδέες).

• Αρνητικά συμπτώματα (όπως άμβλυνση του συναισθήματος, συναισθηματική και κοινωνική απόσυρση).

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία Για οξέα ψυχωσικά επεισόδια οι συνιστώμενες από του στόματος δόσεις κυμαίνονται μεταξύ 400 mg/ημέρα και 800 mg/ημέρα. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις η ημερήσια δόση μπορεί να αυξηθεί μέχρι 1.200 mg/ημέρα. Δόσεις μεγαλύτερες των 1.200 mg/ημέρα δεν έχουν μελετηθεί ευρέως ως προς την ασφάλεια και συνεπώς, δεν θα πρέπει να χορηγούνται. Δεν χρειάζεται ειδική τιτλοποίηση κατά την

έναρξη της αγωγής με το Sulpide. Οι δόσεις πρέπει να προσαρμόζονται βάσει της ανταπόκρισης του κάθε ατόμου ξεχωριστά.

Για ασθενείς με μεικτά θετικά και αρνητικά συμπτώματα οι δόσεις θα πρέπει να προσαρμοστούν για να ληφθεί το βέλτιστο του ελέγχου των θετικών συμπτωμάτων.

Η θεραπεία συντήρησης πρέπει να εξατομικεύεται με την ελάχιστα αποτελεσματική δόση.

Για τους ασθενείς που χαρακτηρίζονται με κυρίαρχα τα αρνητικά συμπτώματα οι συνιστώμενες από του στόματος δόσεις κυμαίνονται μεταξύ 50 mg/ημέρα και 300 mg/ημέρα. Οι δόσεις θα πρέπει να προσαρμόζονται σε εξατομικευμένο επίπεδο.

Το Sulpide μπορεί να χορηγείται μία φορά την ημέρα σε δόσεις χορηγούμενες από το στόμα έως και 400 mg, για μεγαλύτερη ημερήσια δοσολογία θα πρέπει να χορηγούνται οι δόσεις διαιρεμένες.

Ηλικιωμένοι Η ασφάλεια της αμισουλπρίδης έχει εξεταστεί σε έναν περιορισμένο αριθμό ηλικιωμένων ασθενών. Η αμισουλπρίδη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή λόγω του πιθανού κινδύνου για υπόταση και καταστολή. Επίσης, μπορεί να απαιτηθεί μείωση της δοσολογίας λόγω ύπαρξης νεφρικής ανεπάρκειας.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της αμισουλπρίδης από την εφηβεία μέχρι την ηλικία των 18 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Υπάρχουν περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της αμισουλπρίδης σε εφήβους με σχιζοφρένεια. Ως εκ τούτου, η χορήγηση της αμισουλπρίδης από την εφηβεία μέχρι την ηλικία των 18 ετών δεν συνιστάται. Σε παιδιά μέχρι την εφηβεία η αμισουλπρίδη αντενδείκνυται, καθώς δεν έχει ακόμη αποδειχθεί η ασφάλειά της (βλέπε παράγραφο 4.3).

Η αμισουλπρίδη αποβάλλεται μέσω της νεφρικής οδού. Σε νεφρική ανεπάρκεια η δόση θα πρέπει να μειώνεται στο μισό σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης (CRCL) μεταξύ 0,5 και 1,0 ml/s (30 και 60 ml/min) και στο ένα τρίτο σε ασθενείς με CRCL μεταξύ 0,2 και 0,6 ml/s (10-30 ml/min). Καθώς δεν υπάρχει εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CRCL < 0,2 ml/s (10 ml/min)), συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή σε αυτή την ομάδα ασθενών (βλέπε παράγραφο 4.4).

Ηπατική ανεπάρκεια Επειδή το φάρμακο μεταβολίζεται σε μικρό βαθμό δεν είναι απαραίτητη η μείωση της δόσης.

Τρόπος χορήγησης Για από του στόματος χορήγηση.

4.3 Αντενδείξεις

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1

• Όγκοι που εκλύουν προλακτίνη (π.χ. προλακτινώματα της υπόφυσης ή καρκίνος μαστού) (βλ.

παραγράφους 4.4 και 4.8)

• Φαιοχρωμοκύτωμα

• Παιδιά πριν από την εφηβεία (βλέπε παράγραφο 4.2)

• Συγγενής επιμήκυνση του διαστήματος QT

• Γαλουχία (βλέπε παράγραφο 4.6)

• Συγχορηγούμενη θεραπεία με λεβοντόπα (βλέπε παράγραφο 4.5)

• Συγχορήγηση με φάρμακα που μπορεί να επιμηκύνουν το διάστημα QT

• Σε συνδυασμό με τα ακόλουθα φάρμακα τα οποία θα μπορούσαν να επάγουν κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (torsades de pointes):

- Αντιαρρυθμικούς παράγοντες κατηγορίας Ια, όπως κινιδίνη και δισοπυραμίδη.

- Αντιαρρυθμικούς παράγοντες κατηγορίας III, όπως αμιωδαρόνη και σοταλόλη.

- Άλλα φάρμακα, όπως μπεπριδίλη, σισαπρίδη, σουλτοπρίδη, θειοριδαζίνη, μεθαδόνη, ενδοφλέβια ερυθρομυκίνη, ενδοφλέβια βινκαμίνη, αλοφαντρίνη, πενταμιδίνη, σπαρφλοξακίνη (βλέπε παράγραφο 4.5).

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο Όπως ισχύει και με τα άλλα νευροληπτικά, μπορεί να εμφανιστεί κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο, μία δυνητικά θανατηφόρα επιπλοκή, που χαρακτηρίζεται από υπερθερμία, μυϊκή ακαμψία, αστάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος, μεταβολή στο επίπεδο συνείδησης, ραβδομυόλυση και αυξημένη κρεατινοφωσφοκινάση CPK.

Εάν ένας ασθενής αναπτύξει σημεία και συμπτώματα κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου ή ανεξήγητη υπερθερμία, ειδικά σε υψηλές ημερήσιες δόσεις, όλα τα αντιψυχωσικά, συμπεριλαμβανομένης της αμισουλπρίδης, θα πρέπει να διακόπτονται.

Ραβδομυόλυση έχει, επίσης, παρατηρηθεί σε ασθενείς χωρίς κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο.

Νόσος Parkinson Όπως και με άλλους αντιντοπαμινεργικούς παράγοντες, απαιτείται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση του Sulpide σε ασθενείς με νόσο του Parkinson, δεδομένου ότι μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση της νόσου. Το Sulpide θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν η αγωγή με νευροληπτικά δεν μπορεί να αποφευχθεί.

Επιμήκυνση του διαστήματος QT Η αμισουλπρίδη προκαλεί μια δοσοεξαρτώμενη παράταση του διαστήματος QT (βλέπε παράγραφο 4.8). Αυτή η δράση είναι γνωστό ότι ενισχύει τον κίνδυνο σοβαρών κοιλιακών αρρυθμιών, όπως της κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes). Πριν οποιαδήποτε χορήγηση και εάν είναι δυνατόν ανάλογα με την κλινική κατάσταση του ασθενούς, συνιστάται η παρακολούθηση των παραγόντων που θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης αυτής της διαταραχής του ρυθμού, π.χ.:

• Βραδυκαρδία μικρότερη από 55 bpm

• Διαταραχές ηλεκτρολυτών, ιδιαίτερα υποκαλιαιμία

• Συγγενής επιμήκυνση του διαστήματος QT

• Τρέχουσα αγωγή με ένα φάρμακο που είναι πιθανό να προκαλέσει έντονη βραδυκαρδία (<55 bpm), υποκαλιαιμία, ελαττωμένη ενδοκαρδιακή αγωγιμότητα ή επιμήκυνση του διαστήματος QT (βλέπε παράγραφο 4.5).

Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο Σε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σε έναν πληθυσμό ηλικιωμένων ασθενών που είχαν άνοια και στους οποίους χορηγήθηκαν ορισμένα άτυπα αντιψυχωσικά φάρμακα, παρατηρήθηκε τριπλάσια αύξηση του κινδύνου εμφάνισης αγγειοεγκεφαλικών συμβαμάτων. Ο μηχανισμός στον οποίο οφείλεται η αύξηση αυτού του κινδύνου δεν είναι γνωστός. Δεν μπορεί να αποκλεισθεί η αύξηση του κινδύνου λόγω της χορήγησης άλλων αντιψυχωσικών φαρμάκων ή σε άλλους πληθυσμούς ασθενών. Το Sulpide θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για αγγειοεγκεφαλικό επεισόδιο.

Ηλικιωμένοι ασθενείς με άνοια Ηλικιωμένοι ασθενείς με ψύχωση σχετιζόμενη με άνοια που έλαβαν θεραπεία με αντιψυχωσικά φάρμακα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου. Ανάλυση δεκαεπτά κλινικών δοκιμών ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο (με μέση διάρκεια 10 εβδομάδων), κυρίως σε ασθενείς που λάμβαναν άτυπα αντιψυχωσικά φάρμακα, αποκάλυψε έναν κίνδυνο θανάτου μεγαλύτερο κατά 1,6 έως 1,7 φορές στους ασθενείς υπό θεραπεία με φάρμακο σε σχέση με τον κίνδυνο στους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Το ποσοστό των θανάτων στους ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε η θεραπεία με φάρμακο ήταν περίπου 4,5%, έναντι ποσοστού περίπου 2,6% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, στα πλαίσια μιας τυπικής ελεγχόμενης κλινικής δοκιμής χρονικής διάρκειας 10 εβδομάδων. Παρόλο που τα αίτια του θανάτου κατά τις κλινικές δοκιμές με τα άτυπα αντιψυχωσικά ήταν ποικίλα, οι θάνατοι στην πλειονότητά τους έδειξαν να είναι καρδιαγγειακής (π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια, αιφνίδιος θάνατος) ή λοιμώδους (π.χ. πνευμονία) φύσεως. Μελέτες παρατήρησης υποδηλώνουν ότι, παρόμοια

με τα άτυπα αντιψυχωτικά φάρμακα, η θεραπεία με τα κλασικά αντιψυχωτικά μπορεί να αυξάνει τη θνησιμότητα.

Δεν είναι σαφής, ωστόσο, η έκταση στην οποία τα ευρήματα της αυξημένης θνησιμότητας των μελετών παρατήρησης μπορεί να αποδοθούν στο αντιψυχωτικό φάρμακο, σε αντίθεση με κάποιο(α)

χαρακτηριστικό(ά) των ασθενών.

Η χρήση του Sulpide δεν είναι εγκεκριμένη για τη θεραπεία σχετιζόμενων με άνοια διαταραχών της συμπεριφοράς.

Φλεβική θρομβοεμβολή Έχουν αναφερθεί περιστατικά φλεβικής θρομβοεμβολής (VTE) με τη χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων. Επειδή οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αντιψυχωσικά εμφανίζουν συχνά επίκτητους παράγοντες κινδύνου για VTE, θα πρέπει να αναγνωρίζονται όλοι οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου για VTE πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το Sulpide και να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα.

Καρκίνος του μαστού Η αμισουλπρίδη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα της προλακτίνης και ως εκ τούτου, απαιτείται προσοχή. Ασθενείς με ιστορικό καρκίνου του μαστού ή οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με την αμισουλπρίδη.

Καλοήθης όγκος της υπόφυσης Η αμισουλπρίδη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα της προλακτίνης. Περιπτώσεις καλοήθων όγκων της υπόφυσης, όπως το προλακτίνωμα, έχουν παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αμισουπρίδη (βλέπε παράγραφο 4.8). Σε περίπτωση πολύ υψηλών επιπέδων προλακτίνης ή κλινικών σημείων όγκου της υπόφυσης (όπως έλλειμμα του οπτικού πεδίου και κεφαλαλγία), θα πρέπει να διενεργείται απεικόνιση της υπόφυσης. Εάν η διάγνωση του όγκου της υπόφυσης επιβεβαιωθεί, η θεραπεία με αμισουλπρίδη πρέπει να σταματήσει (βλ. παράγραφο 4.3).

Υπεργλυκαιμία Υπεργλυκαιμία έχει αναφερθεί σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μερικά άτυπα αντιψυχωτικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της αμιλσουλπρίδης. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς με τεκμηριωμένη διάγνωση σακχαρώδη διαβήτη ή με παράγοντες κινδύνου για σακχαρώδη διαβήτη που άρχισαν θεραπεία με αμισουλπρίδη θα πρέπει να παρακολουθούνται κατάλληλα ως προς τη γλυκόζη του αίματος.

Επιληψία

Η αμισουλπρίδη μπορεί να μειώσει τον ουδό των επιληπτικών κρίσεων. Γι’ αυτό, ασθενείς με ιστορικό επιληψίας πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Sulpide.

Η αμισουλπρίδη αποβάλλεται μέσω της νεφρικής οδού. Σε περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας, η δόση θα πρέπει να μειωθεί ή να συνταγογραφηθεί διαλείπουσα θεραπεία (βλέπε παράγραφο 4.2).

Ηλικιωμένοι Στους ηλικιωμένους ασθενείς η αμισουλπρίδη, όπως και τα άλλα νευροληπτικά, θα πρέπει να χορηγούνται με ιδιαίτερη προσοχή, λόγω του πιθανού κινδύνου για υπόταση και καταστολή. Μπορεί, επίσης, να απαιτείται μείωση της δοσολογίας λόγω νεφρικής ανεπάρκειας.

Απόσυρση Έπειτα από την απότομη διακοπή υψηλών δόσεων αντιψυχωσικών φαρμάκων έχουν περιγραφεί οξέα συμπτώματα απόσυρσης, τα οποία περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο και αϋπνία. Ενδέχεται, επίσης, να σημειωθεί επανεμφάνιση των ψυχωσικών συμπτωμάτων και έχει αναφερθεί εμφάνιση διαταραχών ακούσιων κινήσεων (όπως ακαθησία, δυστονία και δυσκινησία). Για τον λόγο αυτό, συνιστάται βαθμιαία απόσυρση από το φάρμακο.

Ηπατοτοξικότητα Έχει αναφερθεί σοβαρή ηπατική τοξικότητα με τη χρήση της αμισουλπρίδης. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για να αναφέρουν αμέσως σε έναν γιατρό σημεία, όπως εξασθένιση, ανορεξία, ναυτία, έμετο, κοιλιακό άλγος ή ίκτερο. Θα πρέπει να πραγματοποιηθούν αμέσως εργαστηριακές εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένης της κλινικής εξέτασης και της βιολογικής αξιολόγησης της ηπατικής λειτουργίας (βλ. παράγραφο 4.8).

Λευκοπενία, ουδετεροπενία και ακοκκιοκυτταραιμία Λευκοπενία, ουδετεροπενία και ακοκκιοκυτταραιμία έχουν αναφερθεί με τα αντιψυχωσικά, συμπεριλαμβανομένης της αμισουλπρίδης. Ανεξήγητες λοιμώξεις ή πυρετός μπορεί να αποτελεί ένδειξη δυσκρασίας του αίματος (βλέπε παράγραφο 4.8) και απαιτεί άμεση αιματολογική εξέταση.

Λακτόζη Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει μονοϋδρική λακτόζη. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης

– γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Νάτριο Αυτό το φάρμακο περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

• Συνδυασμοί που αντενδείκνυνται Φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία μπορεί να επάγουν την κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (torsades de pointes) ή να παρατείνουν το διάστημα QT (βλέπε παραγράφους 4.4 και 4.3):

- Αντιαρρυθμικά φάρμακα κλάσης Iα, όπως η κινιδίνη και η δισοπυραμίδη.

- Αντιαρρυθμικά φάρμακα κλάσης III, όπως η αμιοδαρώνη και η σοταλόλη.

- Άλλα φάρμακα, όπως μπεπριδίλη, σισαπρίδη, σουλτοπρίδη, θειοριδαζίνη, μεθαδόνη, ενδοφλέβια ερυθρομυκίνη, ενδοφλέβια βινκαμίνη, αλοφαντρίνη, πενταμιδίνη, σπαρφλοξασίνη (βλέπε παράγραφο 4.3).

Λεβοντόπα: αμοιβαίος ανταγωνισμός δράσεων μεταξύ της λεβοντόπα και των νευροληπτικών.

Η αμισουλπρίδη μπορεί να ανταγωνιστεί τη δράση των ντοπαμινεργικών αγωνιστών, π.χ.

βρωμοκρυπτίνης, ροπινιρόλης.

• Συνδυασμοί που δεν συνιστώνται Η αμισουλπρίδη μπορεί να ενισχύσει τις δράσεις του οινοπνεύματος στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία αυξάνουν τον κίνδυνο κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes) ή μπορούν να παρατείνουν το διάστημα QT:

- Φάρμακα τα οποία μπορεί να προκαλέσουν βραδυκαρδία, συμπεριλαμβανομένων των β- αποκλειστών, ανταγωνιστές ασβεστίου που επάγουν βραδυκαρδία, όπως διλτιαζέμη, βεραπαμίλη, κλονιδίνη, γουανφασίνη και διγοξίνη.

- Φάρμακα που μπορεί να επάγουν διαταραχές ηλεκτρολυτών: υποκαλιαιμικά διουρητικά, διεγερτικά καθαρτικά, ενδοφλέβια αμφοτερικίνη Β, γλυκοκορτικοειδή και τετρακοσακτίδη. Η υποκαλιαιμία θα πρέπει να διορθωθεί.

- Αντιψυχωσικά φάρμακα, όπως η πιμοζίδη και η αλοπεριδόλη, αντικαταθλιπτικά ιμιπραμίνη, λίθιο.

• Συνδυασμοί που πρέπει να ληφθούν υπόψη Κατασταλτικά του ΚΝΣ, συμπεριλαμβανομένων ναρκωτικών, αναισθητικών, αναλγητικών, κατασταλτικών H – αντιισταμινικών, βαρβιτουρικών, βενζοδιαζεπινών και άλλων αγχολυτικών φαρμάκων, κλονιδίνης και παραγώγων.

Αντιυπερτασικά φάρμακα και άλλα υποτασικά φάρμακα.

Η ταυτόχρονη θεραπεία με αμισουλπρίδη και κλοζαπίνη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις αμισουλπρίδης στο πλάσμα.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Κύηση

Υπάρχουν μόνο περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα από τη χρήση της αμισουλπρίδης σε έγκυες γυναίκες. Η ασφάλεια της αμισουλπρίδης κατά τη διάρκεια της κύησης στον άνθρωπο δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Η αμισουλπρίδη διαπερνά τον πλακούντα.

Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλέπε παράγραφο 5.3).

Η χρήση του φαρμάκου δε συνιστάται κατά τη διάρκεια της κύησης και σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας που δεν χρησιμοποιούν αποτελεσματικά μέτρα αντισύλληψης, εκτός εάν τα οφέλη δικαιολογούν τους πιθανούς κινδύνους.

Νεογνά που εκτίθενται σε αντιψυχωτικά (συμπεριλαμβανομένης της αμισουλπρίδης) κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της κύησης διατρέχουν κίνδυνο για ανεπιθύμητες ενέργειες, που περιλαμβάνουν εξωπυραμιδικά και/ή συμπτώματα απόσυρσης που μπορούν να ποικίλουν σε σοβαρότητα και διάρκεια μετά τον τοκετό (βλέπε παράγραφο 4.8). Έχουν υπάρξει αναφορές για διέγερση, υπερτονία, υποτονία, τρόμο, υπνηλία, αναπνευστική δυσχέρεια ή διαταραχή στη σίτιση. Κατά συνέπεια, τα νεογνά θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.

Θηλασμός Η αμισουλπρίδη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα σε μάλλον μεγάλες ποσότητες πάνω από την αποδεκτή τιμή του 10% της προσαρμοσμένης δοσολογίας σύμφωνα με το βάρος της μητέρας σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά οι συγκεντρώσεις στο αίμα σε βρέφη που θηλάζουν δεν έχουν αξιολογηθεί. Δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τις επιδράσεις της αμισουλπρίδης σε νεογνά/βρέφη. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να ληφθεί μία απόφαση σχετικά με το αν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα αποφευχθεί η θεραπεία με αμισουλπρίδη, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.

Γονιμότητα Μείωση της γονιμότητας που συνδέεται με τα φαρμακολογικά αποτελέσματα του φαρμάκου (δράση μεσολαβούμενη από την προλακτίνη) παρατηρήθηκε σε ζώα που υποβλήθηκαν σε αγωγή.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Ακόμη και όταν χρησιμοποιείται όπως συστήνεται, η αμισουλπρίδη μπορεί να προκαλέσει υπνηλία και θαμπή όραση και ως εκ τούτου, να μειώσει, επίσης, την ικανότητα οδήγησης οχημάτων και χειρισμού μηχανημάτων (βλέπε παράγραφο 4.8).

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνται σε κατηγορίες συχνότητας βάσει της ακόλουθης σύμβασης:

πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους – κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (Μεσογείων 284, GR-15562, Χολαργός, Αθήνα, Τηλ.: + 302132040380/337, Φαξ: + 302106549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr).

4.9 Υπερδοσολογία

Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με την υπερδοσολογία με αμισουλπρίδη.

Συμπτώματα Έχει αναφερθεί έξαρση των γνωστών φαρμακολογικών δράσεων του φαρμάκου. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν υπνηλία και καταστολή, κώμα, υπόταση και εξωπυραμιδικά συμπτώματα. Μοιραίες εκβάσεις έχουν αναφερθεί, κυρίως, σε συνδυασμό με άλλα ψυχοτρόπα σκευάσματα.

Αντιμετώπιση Σε περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο λήψης πολλαπλών φαρμάκων.

Εφόσον η διύλιση της αμισουλπρίδης είναι ασθενής, δεν είναι χρήσιμη η αιμοκάθαρση για την αποβολή του φαρμάκου.

Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο για την αμισουλπρίδη.

Συνεπώς, πρέπει να εφαρμοστούν κατάλληλα υποστηρικτικά μέτρα: στενή παρακολούθηση των ζωτικών λειτουργιών και συνεχής παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας (κίνδυνος παράτασης του διαστήματος QT) μέχρι ο ασθενής να επανέλθει πλήρως.

Σε περίπτωση που σημειωθούν σοβαρού βαθμού εξωπυραμιδικά συμπτώματα, θα πρέπει να χορηγηθούν αντιχολινεργικοί παράγοντες.

Σε ασθενείς στους οποίους υπάρχει υποψία υπερδοσολογίας θα πρέπει να παρακολουθείται το ΗΚΓ.

5. ΦAPMAKOΛOΓIKEΣ IΔIOTHTEΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ψυχοληπτικά, αντιψυχωσικά, βενζαμίδια, κωδικός ATC: N05AL05 Στον άνθρωπο η αμισουλπρίδη συνδέεται εκλεκτικά, παρουσιάζοντας υψηλή συγγένεια με τους υποτύπους των ντοπαμινεργικών υποδοχέων D /D , ενώ στερείται συγγένειας με τους υποτύπους D , 2 3 1 D και D των ντοπαμινεργικών υποδοχέων.

4 5 Σε αντίθεση με τα κλασσικά και τα άτυπα νευροληπτικά, η αμισουλπρίδη δεν εμφανίζει συγγένεια με τους υποδοχείς της σεροτονίνης, τους αδρενεργικούς, τους H -ισταμινικούς και τους χολινεργικούς υποδοχείς. Επιπρόσθετα, η αμισουλπρίδη δε συνδέεται με τις σ-θέσεις.

Κατά τις μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στα ζώα σε υψηλές δόσεις η αμισουλπρίδη αποκλείει τους μετασυναπτικούς D υποδοχείς της ντοπαμίνης που εντοπίζονται στο μεταιχμιακό σύστημα, κυρίως εκείνους που εντοπίζονται στο ραβδωτό σώμα. Σε αντίθεση με τα κλασσικά νευροληπτικά, δεν επάγει την εμφάνιση καταληψίας και δεν αναπτύσσει υπερευαισθησία στους D υποδοχείς της ντοπαμίνης μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση του φαρμάκου. Σε χαμηλές δόσεις αποκλείει εκλεκτικά τους προσυναπτικούς D /D υποδοχείς προκαλώντας την έκκριση ντοπαμίνης, η οποία ευθύνεται για την 2 3 άρση της αναστολής που επιτυγχάνει το φάρμακο.

Η άτυπη αυτή φαρμακολογική εικόνα μπορεί να επεξηγήσει την αντιψυχωσική δράση της αμισουλπρίδης που σημειώνεται σε υψηλότερες δόσεις, μέσω του αποκλεισμού των μετασυναπτικών υποδοχέων της ντοπαμίνης και την αποτελεσματικότητά της επί των αρνητικών συμπτωμάτων σε χαμηλότερες δόσεις, η οποία προκαλείται από τον αποκλεισμό των προσυναπτικών υποδοχέων της ντοπαμίνης.

Επιπλέον, η μειωμένη ροπή της αμισουλπρίδης να προκαλεί εξωπυραμιδικές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να σχετίζεται με την εκλεκτική δράση της στο μεταιχμιακό σύστημα.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Στον άνθρωπο η αμισουλπρίδη εμφανίζει δύο τιμές μέγιστης απορρόφησης: η πρώτη, η οποία επιτυγχάνεται ταχέως, σημειώνεται μία ώρα μετά από τη χορήγηση της δόσης και η δεύτερη 3 έως 4 ώρες μετά από τη χορήγηση της δόσης. Οι αντίστοιχες συγκεντρώσεις στο πλάσμα είναι 39 ± 3 και 54 ± 4 ng/ml έπειτα από μία δόση 50 mg.

Ο όγκος κατανομής είναι 5,8 l/kg, η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι μικρή (16%) και δεν πιθανολογούνται φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις.

Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι 48%.

Η αμισουλπρίδη μεταβολίζεται σε μικρό βαθμό: έχουν ταυτοποιηθεί δύο ανενεργοί μεταβολίτες, οι οποίοι αντιστοιχούν σε ποσοστό ίσο με περίπου 4% της δόσης. Δε σημειώνεται συσσώρευση της αμισουλπρίδης και η φαρμακοκινητική της παραμένει αμετάβλητη έπειτα από τη χορήγηση επαναλαμβανόμενων δόσεων. Η ημιπερίοδος ζωής της αποβολής της αμισουλπρίδης έπειτα από τη χορήγηση μίας από του στόματος δόσης είναι περίπου 12 ώρες.

Η αμισουλπρίδη αποβάλλεται αμετάβλητη στα ούρα. Ποσοστό 50% μίας ενδοφλέβιας δόσης απεκκρίνεται μέσω των ούρων και από αυτό ποσοστό 90% αποβάλλεται εντός του πρώτου 24ώρου. Η νεφρική κάθαρση είναι της τάξης των 20 l/h ή 330 ml/min.

Ένα γεύμα πλούσιο σε υδατάνθρακες (που περιέχει 68% υγρά) μειώνει σε σημαντικό βαθμό τις AUC, την T και την C της αμισουλπρίδης, αλλά δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές έπειτα από ένα γεύμα max max με υψηλή περιεκτικότητα σε λίπος. Ωστόσο, η σημασία αυτών των ευρημάτων στην καθημερινή κλινική χρήση δεν είναι γνωστή.

Ηπατική ανεπάρκεια Επειδή το φάρμακο μεταβολίζεται σε μικρό βαθμό δεν είναι απαραίτητο να μειωθεί η δοσολογία στους ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια.

Η ημίσεια ζωή της αποβολής παραμένει αμετάβλητη στους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, ενώ η συστηματική κάθαρση μειώνεται κατά έναν παράγοντα 2,5 έως 3. Η AUC της αμισουλπρίδης κατά την ήπια νεφρική ανεπάρκεια αυξάνεται δύο φορές και κατά τη μέτρια νεφρική ανεπάρκεια αυξάνεται περίπου 10 φορές (βλέπε παράγραφο 4.2). Η εμπειρία, ωστόσο, είναι περιορισμένη και δεν υπάρχουν δεδομένα για δόσεις που υπερβαίνουν τα 50 mg.

Η αμισουλπρίδη μπορεί να υποβληθεί σε διάλυση σε πολύ μικρό βαθμό.

Ηλικιωμένοι ασθενείς Τα περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα σε ηλικιωμένα άτομα (> 65 ετών) καταδεικνύουν πως σημειώνεται αύξηση στην C , στον T και στην AUC 10-30 % έπειτα από τη χορήγηση μίας από max 1/2 του στόματος μονήρους δόσης 50 mg. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα έπειτα από επαναλαμβανόμενη δοσολόγηση.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Μία συνολική ανασκόπηση των ολοκληρωμένων μελετών για την ασφάλεια υποδηλώνει πως η αμισουλπρίδη στερείται οποιουδήποτε γενικού, οργανοειδικού, τερατογόνου, μεταλλαξιογόνου κινδύνου ή κινδύνου καρκινογένεσης. Οι μεταβολές που παρατηρήθηκαν στους αρουραίους και στους σκύλους σε δόσεις κάτω από τη μέγιστη ανεκτή δόση είναι είτε φαρμακολογικές επιδράσεις ή

στερούνται μείζονος τοξικολογικής σημασίας κάτω από αυτές τις συνθήκες. Σε σύγκριση με τις μέγιστες συνιστώμενες δοσολογίες στον άνθρωπο, οι μέγιστες ανεκτές δόσεις όσον αφορά στην AUC είναι 2 και 7 φορές μεγαλύτερες σε αρουραίους (200 mg/kg/ημέρα) και σε σκύλους (120 mg/kg/ημέρα), αντίστοιχα. Δεν εντοπίστηκε κίνδυνος καρκινογένεσης που να έχει σχέση με τον άνθρωπο σε ποντίκια (έως 120 mg/kg/ημέρα) και αρουραίους (έως 240 mg/kg/ημέρα), όπου για τον αρουραίο αντιστοιχεί σε 1,5-4,5 φορές της αναμενόμενης για τον άνθρωπο AUC. Μελέτες αναπαραγωγής που πραγματοποιήθηκαν σε αρουραίους, κουνέλια και ποντίκια δεν κατέδειξαν κάποια τερατογόνο δράση.

Σε δοκιμές σε ζώα, η αμισουλπρίδη επέδρασε στην εμβρυϊκή ανάπτυξη και στη γενικότερη ανάπτυξη σε δόσεις που αντιστοιχούν στα 2.000 mg/ημέρα και άνω στην ισοδύναμη δόση στους ανθρώπους για ασθενή των 50 kg. Δεν υπήρξαν ενδείξεις για ενδεχόμενη τερατογόνο δράση της αμισουλπρίδης. Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σχετικά με την επίδραση της αμισουλπρίδης στη συμπεριφορά των απογόνων.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Λακτόζη μονοϋδρική Άμυλο γλυκολικό νατριούχο τύπου A Υπρομελλόζη E5 Κυτταρίνη μικροκρυσταλλική PH-101 Μαγνήσιο στεατικό

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

24 μήνες

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Συσκευασίες σε κυψέλες (blisters) PVC/PVDC-Alu blisters που περιέχουν 30, 60 και 90 δισκία.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Δεν υπάρχουν ειδικές απαιτήσεις.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Medochemie Hellas A.E.

Παστέρ 6 115 21, Αθήνα Τηλ.: 2106413160 Φαξ: 2106445375 E-mail: greece@medochemie.com

8. ΑΡΙΘΜΟΙ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Sulpide 100 mg/tab: 35980/27-04-2016 Sulpide 400 mg/tab: 35981/27-04-2016

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 27-04-2016 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 14-7-2020

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

05/2025