TEGLUTIK — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

TEGLUTIK 5 mg/ml πόσιμο εναιώρημα

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

1 ml πόσιμου εναιωρήματος περιέχει 5 mg ριλουζόλης.

Έκδοχα με γνωστές δράσεις: 1 ml πόσιμου εναιωρήματος περιέχει 400 mg σορβιτόλης Ε420 (που ισοδυναμούν με 571,43 mg υγρής σορβιτόλης (70%w/w).

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Πόσιμο εναιώρημα Ελαφρώς καφέ, αδιαφανές ομοιογενές εναιώρημα έπειτα από ανακίνηση με το χέρι.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Το TEGLUTIK ενδείκνυται για την παράταση της ζωής ή του χρόνου έναρξης της μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής σε ασθενείς με πλάγια μυατροφική σκλήρυνση (ΠΜΣ).

Κλινικές δοκιμές απέδειξαν ότι η ριλουζόλη παρατείνει την επιβίωση σε ασθενείς με πλάγια μυατροφική σκλήρυνση (ΠΜΣ) (βλ. παράγραφο 5.1). Ο όρος επιβίωση ορίστηκε ως ασθενείς που ήταν ζωντανοί, μη διασωληνωμένοι για μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και χωρίς τραχειοτομή.

Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι το TEGLUTIK ασκεί θεραπευτική δράση στην κινητική λειτουργία, στη λειτουργία των πνευμόνων, στην εμφάνιση ακούσιων συσπάσεων, στην ισχύ των μυών και στα κινητικά συμπτώματα. Το TEGLUTIK δεν αποδείχθηκε ότι είναι αποτελεσματικό στα τελευταία στάδια της ΠΜΣ.

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του TEGLUTIK μελετήθηκε μόνο για πλάγια μυατροφική σκλήρυνση (ΠΜΣ). Συνεπώς, το TEGLUTIK δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με οποιαδήποτε άλλη μορφή νόσου του κινητικού νευρώνα.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Η θεραπεία με TEGLUTIK θα πρέπει να ξεκινά μόνο από εξειδικευμένους γιατρούς με εμπειρία στη διαχείριση νόσων του κινητικού νευρώνα.

Δοσολογία Η συνιστώμενη ημερήσια δόση σε ενήλικες ή ηλικιωμένους είναι 100 mg (50 mg κάθε 12 ώρες). Δεν αναμένεται σημαντική αύξηση του οφέλους από υψηλότερες ημερήσιες δόσεις.

Συνιστάται η λήψη 10 ml εναιωρήματος δύο φορές την ημέρα (δηλαδή 10 ml αντιστοιχούν σε 50 mg ριλουζόλης).

Ειδικοί πληθυσμοί Παιδιατρικός πληθυσμός:

Το TEGLUTIK δε συνιστάται για χρήση σε παιδιατρικό πληθυσμό, λόγω έλλειψης δεδομένων σχετικά με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της ριλουζόλης σε οποιαδήποτε νευροεκφυλιστική ασθένεια που εμφανίζεται στα παιδιά ή στους εφήβους.

Ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία:

Το TEGLUTIK δε συνιστάται για χρήση σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία, καθώς δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες επαναλαμβανόμενων δόσεων σε αυτόν τον πληθυσμό (βλ. παράγραφο 4.4).

Ηλικιωμένα άτομα:

Με βάση φαρμακοκινητικά δεδομένα, δεν υπάρχουν ειδικές οδηγίες για την χρήση του TEGLUTIK σ’ αυτόν τον πληθυσμό.

Ασθενείς με μειωμένη ηπατική λειτουργία:

Βλ. παράγραφο 4.3, παράγραφο 4.4, και παράγραφο 5.2.

Τρόπος χορήγησης Το εναιώρημα μπορεί να χορηγηθεί από του στόματος και εναλλακτικά είναι επίσης κατάλληλο για χορήγηση μέσω σωλήνων εντερικής σίτισης.

Η αραίωση με υγρά δεν είναι απαραίτητη.

Το εναιώρημα χορηγείται μέσω βαθμονομημένης δοσιμετρικής σύριγγας.

Για οδηγίες σχετικά με τον χειρισμό του προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλέπε παράγραφο 6.6.

4.3 Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Ηπατική νόσος ή τιμές τρανσαμινασών κατά την έναρξη μεγαλύτερες από 3 φορές το ανώτερο φυσιολογικό όριο.

Ασθενείς που είναι έγκυες ή θηλάζουν.

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Ηπατική δυσλειτουργία:

Η ριλουζόλη πρέπει να συνταγογραφείται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό μη φυσιολογικής ηπατικής λειτουργίας, ή σε ασθενείς με ελαφρώς αυξημένα επίπεδα τρανσαμινασών ορού [ALT/SGPT, AST/SGOT μέχρι 3 φορές πάνω από το ανώτερο όριο του φυσιολογικού εύρους (ULN)], χολερυθρίνης και/ή γ-γλουταμυλ τρανσφεράσης (GGT). Οι αυξήσεις κατά την έναρξη σε αρκετές δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας (ειδικά αυξημένη χολερυθρίνη) πρέπει να αποκλείουν τη χρήση της ριλουζόλης (βλ. παράγραφο 4.8).

Εξαιτίας του κινδύνου ηπατίτιδας, οι τρανσαμινάσες ορού, συμπεριλαμβανομένης της ALT, θα πρέπει να μετρώνται πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ριλουζόλη. Η ALT πρέπει να μετράται κάθε μήνα κατά τη διάρκεια των 3 πρώτων μηνών της θεραπείας, κάθε 3 μήνες κατά τη διάρκεια του υπολοίπου του πρώτου χρόνου, και μετά περιοδικά. Τα επίπεδα ALT θα πρέπει να μετρώνται συχνότερα σε ασθενείς που παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα ALT.

Εάν τα επίπεδα της ALT αυξηθούν σε 5 φορές το ULN, πρέπει να διακοπεί η ριλουζόλη. Δεν υπάρχει εμπειρία από τη μείωση της δόσης ή της επαναχορήγησης σε ασθενείς που έχουν παρουσιάσει αύξηση της ALT σε 5 φορές το ULN. Σε ασθενείς σε αυτή την κατάσταση, δε συνιστάται η επαναχορήγηση της ριλουζόλης.

Ουδετεροπενία:

Οι ασθενείς πρέπει να προειδοποιούνται να αναφέρουν οποιαδήποτε εμπύρετη ασθένεια στους γιατρούς τους. Η αναφορά μίας εμπύρετης ασθένειας πρέπει να παρακινήσει τους γιατρούς να ελέγξουν τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων και να διακόψουν τη ριλουζόλη σε περίπτωση ουδετεροπενίας (βλ. παράγραφο 4.8).

Διάμεση πνευμονοπάθεια:

Περιπτώσεις διάμεσης πνευμονοπάθειας έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ριλουζόλη, κάποιες εκ των οποίων ήταν σοβαρές (βλ. παράγραφο 4.8). Εάν αναπτυχθούν συμπτώματα από το αναπνευστικό, όπως ξηρός βήχας και/ή δύσπνοια, πρέπει να πραγματοποιηθεί ακτινογραφία θώρακα, και στην περίπτωση ευρημάτων που υποδηλώνουν διάμεση πνευμονοπάθεια (π.χ.

αμφοτερόπλευρες διάχυτες θολερότητες των πνευμόνων), η ριλουζόλη πρέπει να διακοπεί αμέσως.

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων που αναφέρθηκαν, τα συμπτώματα υποχώρησαν μετά τη διακοπή του φαρμάκου και τη συμπτωματική θεραπεία.

Νεφρική δυσλειτουργία:

Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες επαναλαμβανόμενων δόσεων σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία (βλ. παράγραφο 4.2).

Αυτό το φάρμακο περιέχει 4.000 mg σορβιτόλης (E420) σε 10 ml πόσιμου εναιωρήματος.

Η πρόσθετη επίδραση των ταυτόχρονα χορηγούμενων προϊόντων που περιέχουν σορβιτόλη και η με τη διατροφή πρόσληψη σορβιτόλης πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.

Η περιεκτικότητα της σορβιτόλης στα από του στόματος φαρμακευτικά προϊόντα μπορεί να

επηρεάσει τη βιοδιαθεσιμότητα άλλων από του στόματος φαρμακευτικών προϊόντων που χορηγούνται ταυτόχρονα.

Ασθενείς με κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη φρουκτόζη (HFI) δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά 10 ml πόσιμου εναιωρήματος, είναι δηλαδή ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Δεν υπάρχουν κλινικές μελέτες για την αξιολόγηση των αλληλεπιδράσεων της ριλουζόλης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.

In vitro μελέτες που χρησιμοποιούν ανθρώπινα ηπατικά μικροσωματικά παρασκευάσματα υποδηλώνουν ότι το CYP 1A2 είναι το κύριο ισοένζυμο που εμπλέκεται στον αρχικό οξειδωτικό μεταβολισμό της ριλουζόλης. Αναστολείς του CYP 1A2 (π.χ. καφεΐνη, δικλοφενάκη, διαζεπάμη, νισεργολίνη, χλωριμιπραμίνη, ιμιπραμίνη, φλουβοξαμίνη, φαινακετίνη, θεοφυλλίνη, αμιτριπτυλίνη και κινολόνες) θα μπορούσαν ενδεχομένως να μειώσουν το ρυθμό αποβολής της ριλουζόλης, ενώ ουσίες που επάγουν το CYP 1A2 (π.χ. κάπνισμα τσιγάρων, τροφή ψημένη στη σχάρα, ριφαμπικίνη και ομεπραζόλη) θα μπορούσαν να αυξήσουν το ρυθμό αποβολής της ριλουζόλης.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Κύηση Το TEGLUTIK αντενδείκνυται κατά την κύηση (βλ. παράγραφο 4.3 και 5.3). Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία από τη χρήση της ριλουζόλης σε έγκυες γυναίκες.

Θηλασμός Το TEGLUTIK αντενδείκνυται σε γυναίκες που θηλάζουν (βλ. παράγραφο 4.3 και 5.3). Δεν είναι γνωστό κατά πόσο η ριλουζόλη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.

Γονιμότητα Μελέτες γονιμότητας σε αρουραίους αποκάλυψαν ελαφρά μείωση της αναπαραγωγικής απόδοσης και της γονιμότητας σε δόσεις των 15 mg/kg/ημέρα (η οποία είναι υψηλότερη από τη θεραπευτική δόση), πιθανώς λόγω καταστολής και λήθαργου.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Οι ασθενείς πρέπει να προειδοποιούνται για το ενδεχόμενο εμφάνισης ζάλης ή ιλίγγου, και να τους συστήνεται να μην οδηγούν ή να μην χειρίζονται μηχανήματα εάν εμφανιστούν αυτά τα συμπτώματα.

Δεν πραγματοποιήθηκαν μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας Σε κλινικές μελέτες φάσης ΙΙΙ που διεξήχθησαν σε ασθενείς με ΠΜΣ και έλαβαν θεραπεία με ριλουζόλη, οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν εξασθένιση, ναυτία και μη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας.

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα Οι ανεπιθύμητες ενέργειες κατατάσσονται σε κατηγορίες συχνότητας και παρατίθενται παρακάτω, χρησιμοποιώντας την ακόλουθη σύμβαση: πολύ συχνές (1/10), συχνές (1/100 έως <1/10), όχι συχνές (1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Αυξημένες τιμές αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης εμφανίστηκαν συνήθως εντός 3 μηνών από την έναρξη της θεραπείας με ριλουζόλη. Ήταν συνήθως παροδικές και τα επίπεδα επέστρεψαν σε τιμές κάτω από δύο φορές το ULN μετά από 2 έως 6 μήνες ενώ η θεραπεία συνεχιζόταν. Αυτές οι αυξήσεις θα μπορούσαν να σχετίζονται με ίκτερο. Σε ασθενείς (n=20) από κλινικές μελέτες με αυξήσεις της ALT σε τιμές μεγαλύτερες από 5 φορές το ULN, η θεραπεία διακόπηκε και τα επίπεδα επανήλθαν σε λιγότερο από 2 φορές το ULN εντός 2 έως 4 μηνών στις περισσότερες περιπτώσεις (βλ. παράγραφο 4.4).

Δεδομένα μελετών υποδεικνύουν ότι οι Ασιάτες ασθενείς ενδέχεται να είναι πιο ευπαθείς σε μη φυσιολογικές δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας – 3,2% (194/5995) των Ασιατών ασθενών και 1,8% (100/5641) των Καυκάσιων ασθενών.

Πόσιμο εναιώρημα ριλουζόλης Η συνολική έκθεση στο πόσιμο εναιώρημα και στα δισκία ριλουζόλης ήταν βιοϊσοδύναμη, ενώ η μέση C (η μέγιστη συγκέντρωση ριλουζόλης στο αίμα που επιτυγχάνεται μετά την κατάποση) του max πόσιμου εναιωρήματος ήταν περίπου 20% υψηλότερη από τη μέση C των δισκίων ριλουζόλης (βλ.

max παράγραφο 5.2).

Μπορεί να υπάρχει ένας ελαφρώς υψηλότερος κίνδυνος ανεπιθύμητων συμβάντων (π.χ. ζάλη, διάρροια, εξασθένιση και αύξηση της ALT) με το πόσιμο εναιώρημα.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Ελλάδα Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα

Τηλ: + 30 21 32040380/337 Ιστότοπος: http://www.eof.gr Κύπρος Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας CY-1475 Λευκωσία Τηλ: +357 22608607 Φαξ: +357 22608669 Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs

4.9 Υπερδοσολογία

Νευρολογικά και ψυχιατρικά συμπτώματα, οξεία τοξική εγκεφαλοπάθεια με λήθαργο, κώμα, και μεθαιμοσφαιριναιμία έχουν παρατηρηθεί σε μεμονωμένες περιπτώσεις.

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, η θεραπεία είναι συμπτωματική και υποστηρικτική.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: άλλα φάρμακα του νευρικού συστήματος, κωδικός ATC:

Ν07ΧX02.

Μηχανισμός δράσης Αν και η παθογένεση της πλάγιας μυατροφικής σκλήρυνσης (ΠΜΣ) δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως, θεωρείται ότι το γλουταμικό (ο πρωταρχικός διεγερτικός νευροδιαβιβαστής του κεντρικού νευρικού συστήματος) παίζει ρόλο στον κυτταρικό θάνατο που χαρακτηρίζει αυτή την ασθένεια.

Ο προτεινόμενος τρόπος δράσης της ριλουζόλης είναι μέσω αναστολής των διαδικασιών που αφορούν το γλουταμικό. Ο μηχανισμός δράσης είναι ασαφής.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια Σε μία δοκιμή, 155 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε ριλουζόλη 100 mg/ημέρα (50 mg δύο φορές ημερησίως) ή σε εικονικό φάρμακο και παρακολουθήθηκαν για 12 έως 21 μήνες. Η επιβίωση, όπως ορίστηκε στη δεύτερη παράγραφο της ενότητας 4.1, παρατάθηκε σημαντικά στους ασθενείς που έλαβαν ριλουζόλη σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης ήταν 17,7 μήνες έναντι 14,9 μηνών για τη ριλουζόλη και το εικονικό φάρμακο, αντιστοίχως.

Σε μία δοκιμή με διακύμανση δόσης, 959 ασθενείς με ΠΜΣ τυχαιοποιήθηκαν σε μία από τις τέσσερις ομάδες θεραπείας: ριλουζόλη 50, 100, 200 mg/ημέρα, ή εικονικό φάρμακο και παρακολουθήθηκαν για 18 μήνες. Στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ριλουζόλη 100 mg/ημέρα, η επιβίωση ήταν σημαντικά υψηλότερη σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Η επίδραση της ριλουζόλης 50 mg/ημέρα δεν ήταν στατιστικώς σημαντική σε σύγκριση με εκείνη του εικονικού φαρμάκου και η επίδραση των 200 mg/ημέρα ήταν ουσιαστικά συγκρίσιμη με εκείνη των 100 mg/ημέρα. Ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης πλησίασε τους 16,5 μήνες έναντι 13,5 μηνών για τη ριλουζόλη 100 mg/ημέρα και το εικονικό φάρμακο, αντιστοίχως.

Σε μία μελέτη παράλληλων ομάδων σχεδιασμένη να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της ριλουζόλης σε ασθενείς που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο της ασθένειας, ο χρόνος επιβίωσης και η κινητική λειτουργία υπό ριλουζόλη δεν διέφεραν σημαντικά από εκείνα του εικονικού φαρμάκου. Σε αυτή τη μελέτη, η ζωτική ικανότητα της πλειονότητας των ασθενών ήταν μικρότερη από 60%.

Σε μια διπλά-τυφλή ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή, η οποία σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της ριλουζόλης σε Ιάπωνες ασθενείς, 204 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε ριλουζόλη 100 mg/ημέρα (50 mg δύο φορές ημερησίως) ή εικονικό φάρμακο και τέθηκαν υπό παρακολούθηση για 18 μήνες. Σ’ αυτή τη μελέτη, αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητα ως προς την ανικανότητα του ασθενούς να περπατήσει μόνος του, την απώλεια της λειτουργίας των άνω άκρων, την τραχειοτομή, την ανάγκη υποστήριξης της αναπνοής μέσω μηχανημάτων, τη σίτιση με γαστρικό σωλήνα ή το θάνατο. Η επιβίωση χωρίς τραχειοτομή για τους ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ριλουζόλη δε διέφερε σημαντικά από το εικονικό φάρμακο.

Ωστόσο, η ισχύς της μελέτης για την ανίχνευση διαφορών μεταξύ των ομάδων θεραπείας ήταν

χαμηλή. Η μετα-ανάλυση που περιλάμβανε αυτή τη μελέτη και αυτές που περιγράφηκαν πιο πάνω έδειξε λιγότερο έντονη την επίδραση της ριλουζόλης στην επιβίωση σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, αν και οι διαφορές παρέμειναν στατιστικά σημαντικές.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Η φαρμακοκινητική της ριλουζόλης έχει αξιολογηθεί σε υγιείς άνδρες εθελοντές μετά από εφάπαξ χορήγηση από το στόμα 25 έως 300 mg και μετά από χορήγηση από το στόμα πολλαπλών δόσεων 25 έως 100 mg δύο φορές την ημέρα. Τα επίπεδα στο πλάσμα αυξάνονται γραμμικά με τη δόση και το φαρμακοκινητικό προφίλ δεν εξαρτάται από τη δόση. Με τη χορήγηση πολλαπλών δόσεων (10ήμερη θεραπεία με ριλουζόλη 50 mg δύο φορές την ημέρα), η αμετάβλητη ριλουζόλη συσσωρεύεται στο πλάσμα περίπου κατά 2 φορές και η σταθεροποιημένη κατάσταση (steady-state) επιτυγχάνεται σε λιγότερο από 5 ημέρες.

Απορρόφηση Η ριλουζόλη απορροφάται ταχέως μετά την από του στόματος χορήγησή της με μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα εντός 60 έως 90 λεπτών (C = 173 ± 72 (SD) ng/ml). Το 90% περίπου max της δόσης απορροφάται και η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι 60 ± 18%.

Ο ρυθμός και η έκταση της απορρόφησης μειώνεται όταν η ριλουζόλη χορηγείται με γεύματα πλούσια σε λιπαρά (μείωση της C κατά 44%, μείωση της AUC κατά 17%).

max Σε μία μελέτη βιοϊσοδυναμίας, η συνολική έκθεση στα δισκία ριλουζόλης 50 mg και στο πόσιμο εναιώρημα ριλουζόλης 5 mg/ml ήταν ισοδύναμη. (Αναλογία: 106,84%, 90% Δ.Ε.: 96,98-117,71%). Η ριλουζόλη απορροφάται ταχύτερα μετά τη χορήγηση του πόσιμου εναιωρήματος (T περίπου 30 max λεπτά) με μία C περίπου 20% υψηλότερη από ό,τι μετά τη χορήγηση δισκίων ριλουζόλης max (Αναλογία: 122,32%, 90% Δ.Ε.: 103,28-144,88%), (βλ. παράγραφο 4.8).

Κατανομή Η ριλουζόλη κατανέμεται εκτενώς σε όλο το σώμα και έχει αποδειχθεί ότι διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Ο όγκος κατανομής της ριλουζόλης είναι περίπου 245 ± 69 l (3,4 l/kg). Η ριλουζόλη δεσμεύεται κατά περίπου 97% με τις πρωτεΐνες και κυρίως δεσμεύεται στην αλβουμίνη του ορού και τις λιποπρωτεΐνες.

Βιομετασχηματισμός Η αμετάβλητη ριλουζόλη είναι το κύριο συστατικό στο πλάσμα και μεταβολίζεται εκτεταμένα από το κυτόχρωμα Ρ450 και μετά υφίσταται γλυκουρονιδίωση. Ιn vitro μελέτες με τη χρήση ανθρώπινων ηπατικών παρασκευασμάτων έδειξαν ότι το κυτόχρωμα Ρ450 1Α2 είναι το κύριο ισοένζυμο που εμπλέκεται στο μεταβολισμό της ριλουζόλης. Οι μεταβολίτες που ταυτοποιούνται στα ούρα είναι τρία φαινολικά παράγωγα, ένα ουρεϊδο-παράγωγο και αμετάβλητη ριλουζόλη.

H κύρια μεταβολική οδός για τη ριλουζόλη είναι αρχικά η οξείδωση από το κυτόχρωμα P450 1A2 μέσω της οποίας παράγεται N-υδροξυ-ριλουζόλη (RPR112512), που είναι ο κύριος ενεργός μεταβολίτης της ριλουζόλης. Ο μεταβολίτης αυτός συζεύγνυται ταχέως με το γλυκουρονικό οξύ σχηματίζοντας Ο- και Ν-γλυκουρονίδια.

Αποβολή Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής κυμαίνεται από 9 έως 15 ώρες. Η ριλουζόλη αποβάλλεται κυρίως με τα ούρα.

Η συνολική απέκκριση δια των ούρων αντιπροσωπεύει περίπου το 90% της δόσης. Τα γλυκουρονίδια αντιπροσώπευαν περισσότερο από το 85% των μεταβολιτών στα ούρα. Μόνο το 2% μίας δόσης ριλουζόλης ανακτάται αμετάβλητο στα ούρα.

Ειδικοί πληθυσμοί Μειωμένη νεφρική λειτουργία:

Δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους μεταξύ ασθενών με μέτρια ή σοβαρή χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 10 και 50 ml.min-1) και υγιών εθελοντών μετά από εφάπαξ από του στόματος δόση 50 mg ριλουζόλης.

Ηλικιωμένα άτομα:

Oι φαρμακοκινητικές παράμετροι της ριλουζόλης μετά τη χορήγηση πολλαπλών δόσεων (4,5 ημέρες

θεραπείας με 50 mg ριλουζόλη δύο φορές την ημέρα) δεν επηρεάζονται στους ηλικιωμένους (> 70 ετών).

Μειωμένη ηπατική λειτουργία:

H AUC της ριλουζόλης μετά από εφάπαξ από του στόματος δόση 50 mg αυξάνεται περίπου 1,7 φορές σε ασθενείς με ήπια χρόνια ηπατική ανεπάρκεια και περίπου 3 φορές σε ασθενείς με μέτρια χρόνια ηπατική ανεπάρκεια.

Φυλή:

Mία κλινική μελέτη που διεξήχθη ώστε να αξιολογηθεί η φαρμακοκινητική της ριλουζόλης και του μεταβολίτη της, Ν-υδροξυριλουζόλης, μετά από επαναλαμβανόμενη από του στόματος χορήγηση δύο φορές ημερησίως για 8 ημέρες σε 16 υγιείς Ιάπωνες και 16 Καυκάσιους ενήλικες άντρες έδειξε μικρότερη έκθεση της ριλουζόλης στην ομάδα των Ιαπώνων [C 0,85 (90% Δ.Ε. 0,68-1,08) και max AUC 0,88 (90% Δ.Ε. 0,69-1,13)] και παρόμοια έκθεση στο μεταβολίτη. Η κλινική σημασία αυτών inf των αποτελεσμάτων δεν είναι γνωστή.

Φύλο:

Έχει διεξαχθεί μία μελέτη βιοϊσοδυναμίας μεταξύ του TEGLUTIK (πόσιμο εναιώρημα) και του RILUTEK (δισκία). Τα αποτελέσματα έδειξαν βιοϊσοδυναμία μεταξύ των δύο σκευασμάτων στις γυναίκες, ενώ στους άνδρες παρατηρήθηκε υψηλότερη έκθεση όσον αφορά τη C και την AUC της max ριλουζόλης.

Ωστόσο, δεν αναμένεται καμία σχετική κλινική επίπτωση.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Η ριλουζόλη δεν έδειξε ενδεχόμενη καρκινογόνο δράση ούτε σε αρουραίους ούτε σε ποντικούς.

Πρότυπες δοκιμασίες γονοτοξικότητας που πραγματοποιήθηκαν με τη ριλουζόλη ήταν αρνητικές.

Έλεγχοι στον κύριο ενεργό μεταβολίτη της ριλουζόλης έδωσαν θετικά αποτελέσματα σε δύο in vitro δοκιμασίες. Εντατικός έλεγχος σε επτά άλλες πρότυπες in vitro ή in vivo αναλύσεις δεν έδειξε δυναμικό γονοτοξικότητας για το μεταβολίτη. Βάσει των δεδομένων αυτών, και λαμβάνοντας υπόψη τα αρνητικά αποτελέσματα των μελετών για την καρκινογένεση της ριλουζόλης στον ποντικό και τον αρουραίο, θεωρείται ότι η γονοτοξική δράση του μεταβολίτη αυτού δε σχετίζεται με τους ανθρώπους.

Μειώσεις των παραμέτρων των ερυθρών αιμοσφαιρίων και/ή μεταβολές στις ηπατικές παραμέτρους παρατηρήθηκαν σποραδικά σε μελέτες υποξείας και χρόνιας τοξικότητας σε αρουραίους και πιθήκους. Στους σκύλους, παρατηρήθηκε αιμολυτική αναιμία.

Σε μία μελέτη τοξικότητας, παρατηρήθηκε η απουσία ωχρών σωματίων με μεγαλύτερη επίπτωση στις ωοθήκες των θηλυκών αρουραίων που τους χορηγήθηκε ριλουζόλη σε σύγκριση με αυτούς στην ομάδα ελέγχου. Αυτό το μεμονωμένο εύρημα δεν παρατηρήθηκε σε καμιά άλλη μελέτη ή σε κανένα άλλο είδος.

Όλα αυτά τα ευρήματα παρατηρήθηκαν σε δόσεις 2-10 φορές υψηλότερες από τη δόση των 100 mg/ημέρα στον άνθρωπο.

Σε αρουραίους σε κατάσταση κύησης, έχει ανιχνευθεί η μεταφορά της 14C-ριλουζόλης μέσα από τον πλακούντα στο έμβρυο. Στους αρουραίους, η ριλουζόλη μείωσε το ρυθμό κυήσεων και τον αριθμό των εμφυτεύσεων σε επίπεδα έκθεσης τουλάχιστον διπλάσια από τη συστηματική έκθεση των ανθρώπων που έλαβαν κλινική θεραπεία. Δεν παρατηρήθηκαν δυσπλασίες σε μελέτες αναπαραγωγής στα ζώα.

Σε αρουραίους που θηλάζουν, η 14C-ριλουζόλη ανιχνεύθηκε στο γάλα.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Υγρή σορβιτόλη (E420)

Αργίλιο-μαγνήσιο πυριτικό Ξανθάνης κόμμι (E415)

Σακχαρίνη νατριούχος (E954)

Σιμεθικόνης γαλάκτωμα 30% Νάτριο λαουρυλοθειικό

Αιθέρας κητοστεατυλικής πολυαιθυλενογλυκόλης Ύδωρ

6.2 Ασυμβατότητες

Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.

6.3 Διάρκεια ζωής

3 χρόνια Μετά το πρώτο άνοιγμα: 15 ημέρες, χωρίς ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης.

Για τις συνθήκες φύλαξης μετά το πρώτο άνοιγμα του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Σκουρόχρωµη γυάλινη φιάλη που διαθέτει προσαρμογέα σύριγγας από χαμηλής πυκνότητας πολυαιθυλένιο (LDPE) και κλείνει με τη βοήθεια ενός λευκού βιδωτού πώματος ασφαλείας για παιδιά από υψηλής πυκνότητας πολυαιθυλένιο (HDPE).

Μεγέθη συσκευασίας της μίας ή των δύο φιαλών των 250 ml Πόσιμου Εναιωρήματος Ριλουζόλης 5 mg/ml.

Μέγεθος συσκευασίας της μίας φιάλης των 300 ml Πόσιμου Εναιωρήματος Ριλουζόλης 5 mg/ml.

Η φιάλη συσκευάζεται με μία πλαστική βαθμονομημένη δοσιμετρική σύριγγα για χρήση από του στόματος. Ο κύλινδρος της σύριγγας είναι βαθμονομημένος σε χιλιοστόλιτρα έως 10 ml.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Το Πόσιμο Εναιώρημα Teglutik είναι κατάλληλο για χορήγηση από του στόματος και εναλλακτικά είναι επίσης κατάλληλο για χορήγηση μέσω σωλήνων εντερικής σίτισης.

Οδηγίες για τη χορήγηση από του στόματος Το εναιώρημα πρέπει να ανακινείται ελαφρά χειροκίνητα επί τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα, περιστρέφοντας τη φιάλη κατά 180° και η ομοιογένεια πρέπει να επαληθεύεται οπτικά.

Ανοίξτε τη φιάλη, προσαρμόστε τη δοσιμετρική σύριγγα στον προσαρμογέα της σύριγγας στη φιάλη, αναποδογυρίστε τη φιάλη και, διατηρώντας τη φιάλη στην ανεστραμμένη θέση, αποσύρετε αργά τον όγκο του εναιωρήματος που αντιστοιχεί στη συνιστώμενη δόση (δηλαδή 10 ml αντιστοιχούν σε 50 mg ριλουζόλης).

Μετά τη χορήγηση του εναιωρήματος, πλύνετε τη σύριγγα με νερό της βρύσης.

Οδηγίες για τη χορήγηση μέσω σωλήνων εντερικής σίτισης Το Πόσιμο Εναιώρημα Teglutik είναι κατάλληλο για χρήση με σωλήνες εντερικής σίτισης.

Η συμβατότητα έχει ελεγχθεί με σωλήνες σιλικόνης ή πολυουρεθάνης με διαμέτρους από 14Fr έως 20Fr.

Συνιστάται να ακολουθείτε τις οδηγίες παρακάτω:

Πριν από τη χορήγηση, βεβαιωθείτε ότι ο σωλήνας εντερικής σίτισης δεν παρουσιάζει απόφραξη.

1. Ξεπλύντε τον σωλήνα εντερικής σίτισης με 30 ml νερού

2. Χορηγήστε την απαιτούμενη δόση πόσιμου εναιωρήματος Teglutik με μια βαθμονομημένη

δοσιμετρική σύριγγα

3. Ξεπλύντε τον σωλήνα εντερικής σίτισης με 30 ml νερού.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

ITF Hellas A.E.

Άρεως 103 & Αγίας Τριάδος 36, 17562 Παλαιό Φάληρο Ελλάδα

Τηλέφωνο: +30 210 9373330

8. ΑΡΙΘΜΟΙ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Ελλάδα: 55476/17-06-2021 Κύπρος: M.L.: 023512

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ελλάδα:

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 11-6-2014 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 20-12-2018 Κύπρος:

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 17/09/2021 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 03/01/2023

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Ελλάδα:

Κύπρος: 07/06/2023