AGALSIDASE BETA
Αγαλσιδάση βήτα
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα προϊόντα της διατροφικής και μεταβολικής οδού, ένζυμα.
Εμπορικά Ονόματα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: ενδοφλέβια
- Χορήγηση: μία φορά κάθε 2 εβδομάδες
- Δόση έναρξης: 1 mg/kg
- Τιτλοποίηση: Ο αρχικός ρυθμός IV έγχυσης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 0,25 mg/min (15 mg/ώρα). Ο ρυθμός έγχυσης μπορεί να επιβραδυνθεί σε περίπτωση εμφάνισης αντιδράσεων σχετιζόμενων με την έγχυση. Αφού επιβεβαιωθεί επαρκώς η ανοχή του ασθενούς, ο ρυθμός έγχυσης είναι δυνατό να αυξάνεται σε βήματα των 0,05 έως 0,083 mg/min (βήματα των 3 έως 5 mg/ώρα) σε κάθε επακόλουθη έγχυση. Σε κλινικές μελέτες με κλασικούς ασθενείς, ο ρυθμός έγχυσης αυξήθηκε σταδιακά για την επίτευξη ελάχιστης διάρκειας 2 ωρών. Αυτή επιτεύχθηκε μετά από 8 αρχικές εγχύσεις στα 0,25 mg/min (15 mg/ώρα), χωρίς καμία IAR, αλλαγή στον ρυθμό έγχυσης ή προσωρινή διακοπή της έγχυσης. Περαιτέρω μείωση του χρόνου έγχυσης σε 1,5 ώρες επιτρεπόταν για τους ασθενείς χωρίς νέες IAR κατά τη διάρκεια των τελευταίων 10 εγχύσεων ή αναφερόμενα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα κατά τις τελευταίες 5 εγχύσεις. Κάθε αύξηση του ρυθμού κατά 0,083 mg/min (~5 mg/ώρα) διατηρήθηκε για 3 συνεχόμενες εγχύσεις, χωρίς καμία νέα IAR, αλλαγή στον ρυθμό έγχυσης ή προσωρινή διακοπή της έγχυσης, πριν από τις επόμενες αυξήσεις του ρυθμού.
-
ΕνήλικεςΔόση1 mg/kg σωματικού βάρουςχορηγούμενη μία φορά κάθε 2 εβδομάδες ως ενδοφλέβια έγχυση
-
Νεφρική δυσλειτουργίαδεν απαιτείται ρύθμιση δόσης
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΜελέτες σε πάσχοντες από ηπατική ανεπάρκεια δεν έχουν πραγματοποιηθεί.
-
Ηλικιωμένοι (> 65 ετών)Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν επιβεβαιωθεί και δεν υπάρχει προτεινόμενο σχήμα δοσολογίας.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (0-7 ετών)Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία σε παιδιά ηλικίας 5 έως 7 ετών. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σε παιδιά 0 έως 4 ετών.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (8-16 ετών)Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (< 30 kg)Ο μέγιστος ρυθμός έγχυσης θα πρέπει να παραμένει στα 0,25 mg/min (15 mg/ώρα).
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Απειλητική για τη ζωή υπερευαισθησία (αντίδραση αναφυλαξίας) στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
ΑνοσογονικότηταΠληθυσμόςΑσθενείς με μικρή ή καθόλου υπολειμματική ενζυμική δραστηριότηταΑναμένεται ανάπτυξη αντισωμάτων IgG
-
Σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις (ΑΣΕ)προσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με αντισώματα στην r-hαGALΑντιμετώπιση με προσοχή κατά την επαναχορήγηση αγαλσιδάσης βήτα
-
Σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις (ΑΣΕ)προσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που παρουσίασαν ήπιες ή μέτριες αντιδράσειςΣυνέχιση της θεραπείας μετά από μείωση του ρυθμού έγχυσης και/ή προθεραπεία με αντιισταμινικά, παρακεταμόλη, ιβουπροφένη και/ή κορτικοστεροειδή
-
Υπερευαισθησία (αλλεργικού τύπου)προσοχήΠληθυσμόςΌλοι οι ασθενείςΠιθανότητα εμφάνισης
-
Σοβαρές αντιδράσεις αλλεργικού ή αναφυλακτικού τύπουυψηλόςΠληθυσμόςΑσθενείς που παρουσιάζουν τέτοιες αντιδράσειςΕξέταση του ενδεχομένου άμεσης διακοπής της χορήγησης και κατάλληλη αγωγή. Επαναπρόκληση με χαμηλή δόση και ρυθμό έγχυσης, με σταδιακή αύξηση
-
Ασθενείς με προχωρημένη νεφρική πάθησηπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με προχωρημένη νεφρική πάθησηΗ επίδραση της αγωγής ενδέχεται να είναι περιορισμένη
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
αντένδειξηαναστολή της ενδοκυτταρικής δράσης της α-γαλακτοσιδάσης ΑΣύστασηΤο Αγαλσιδάση βήτα δεν πρέπει να χορηγείται.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ρινοφαρυγγίτιδα
- Ασθένεια τύπου γρίπης
- Ρινίτιδα
- Δύσπνοια
- Ρινική συμφόρηση
- Σφίξιμο στο λαιμό
- Συριγμός
- Βήχας
- Βρογχόσπασμος
- Φαρυγγολαρυγγικό άλγος
- Ρινόρροια
- Ταχύπνοια
- Υποξία
- Αναφυλακτοειδής αντίδραση
- Κεφαλαλγία
- Παραισθησία
- Ζάλη
- Υπνηλία
- Υποαισθησία
- Λήθαργος
- Συγκοπή
- Υπεραισθησία
- Τρόμος
- Ίλιγγος
- Στοματική υποαισθησία
- Αίσθημα καύσου
- Οίδημα προσώπου
- Ρίγη
- Πυρεξία
- Αίσθηση ψύχους
- Κόπωση
- Θωρακική ενόχληση
- Αίσθηση θερμότητας
- Περιφερικό οίδημα
- Άλγος
- Εξασθένιση
- Θωρακικό άλγος
- Υπερθερμία
- Άλγος στο σημείο της έγχυσης
- Αντίδραση στο σημείο της έγχυσης
- Κακουχία
- Οίδημα
- Αυξημένη δακρύρροια
- Κνησμός οφθαλμών
- Οφθαλμική υπεραιμία
- Εμβοή
- Ωτικό οίδημα
- Ωτικό άλγος
- Ταχυκαρδία
- Αίσθημα παλμών
- Βραδυκαρδία
- Φλεβοκομβική βραδυκαρδία
- Ερυθρίαση
- Υπέρταση
- Ωχρότητα
- Υπόταση
- Έξαψη
- Περιφερική αίσθηση ψύχους
- Θρόμβωση στο σημείο της έγχυσης
- Λευκοκυτταροκλαστική αγγειίτιδα
- Κνησμός
- Κνίδωση
- Εξάνθημα
- Ερύθημα
- Γενικευμένος κνησμός
- Αγγειονευρωτικό οίδημα
- Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
- Δικτυωτή πελίδνωση
- Ερυθηματώδες εξάνθημα
- Αποχρωματισμός δέρματος
- Δερματικές ενοχλήσεις
- Επιδείνωση δύσπνοιας
- Συμφόρηση ανώτερης αναπνευστικής οδού
- Ναυτία
- Έμετος
- Κοιλιακό άλγος
- Άλγος ανώτερης κοιλιακής χώρας
- Κοιλιακές ενοχλήσεις
- Στομαχικές ενοχλήσεις
- Διάρροια
- Δυσπεψία
- Δυσφαγία
- Άλγος στα άκρα
- Μυαλγία
- Οσφυαλγία
- Μυϊκοί σπασμοί
- Αρθραλγία
- Μυοσκελετική δυσκαμψία
- Μυοσκελετικό άλγος
- Συσφικτικό αίσθημα στους μυς
- Μειωμένος κορεσμός οξυγόνου
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΑίσθηση ψύχουςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΠαραισθησίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
Πολύ συχνέςΡίγηΓενικές
-
ΣυχνέςΆλγοςΓενικές
-
ΣυχνέςΆλγος ανώτερης κοιλιακής χώραςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΆλγος στα άκραΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΈξαψηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΑίσθημα καύσουΓενικές
-
ΣυχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
ΣυχνέςΑίσθηση θερμότηταςΓενικές
-
ΣυχνέςΑγγειονευρωτικό οίδημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΑυξημένη δακρύρροιαΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΒήχαςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΓενικευμένος κνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΕμβοήΑυτί
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΕξασθένισηΓενικές
-
ΣυχνέςΕπιδείνωση δύσπνοιαςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
ΣυχνέςΕρυθρίασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΕρύθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΘωρακική ενόχλησηΓενικές
-
ΣυχνέςΘωρακικό άλγοςΓενικές
-
ΣυχνέςΚηλιδοβλατιδώδες εξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΚοιλιακές ενοχλήσειςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΚόπωσηΓενικές
-
ΣυχνέςΛήθαργοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΜυοσκελετική δυσκαμψίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΜυϊκοί σπασμοίΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΟίδημα προσώπουΓενικές
-
ΣυχνέςΟσφυαλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές
-
ΣυχνέςΡινική συμφόρησηΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΡινοφαρυγγίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΣτοματική υποαισθησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΣτομαχικές ενοχλήσειςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΣυγκοπήΝευρικό
-
ΣυχνέςΣυριγμόςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΣυσφικτικό αίσθημα στους μυςΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
ΣυχνέςΣφίξιμο στο λαιμόΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΥπερθερμίαΓενικές
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΥποαισθησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΩχρότηταΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΆλγος στο σημείο της έγχυσηςΓενικές
-
Όχι συχνέςΑντίδραση στο σημείο της έγχυσηςΓενικές
-
Όχι συχνέςΑποχρωματισμός δέρματοςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΑσθένεια τύπου γρίπηςΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΒρογχόσπασμοςΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΔερματικές ενοχλήσειςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΔικτυωτή πελίδνωσηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔυσφαγίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΕρυθηματώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΘρόμβωση στο σημείο της έγχυσηςΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΚακουχίαΓενικές
-
Όχι συχνέςΚνησμός οφθαλμώνΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΜειωμένος κορεσμός οξυγόνουΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΜυοσκελετικό άλγοςΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΟίδημαΓενικές
-
Όχι συχνέςΟφθαλμική υπεραιμίαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΠεριφερική αίσθηση ψύχουςΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΡινίτιδαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΡινόρροιαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΣυμφόρηση ανώτερης αναπνευστικής οδούΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
Όχι συχνέςΤαχύπνοιαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπεραισθησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΦαρυγγολαρυγγικό άλγοςΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΦλεβοκομβική βραδυκαρδίαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΩτικό άλγοςΑυτί
-
Όχι συχνέςΩτικό οίδημαΑυτί
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτοειδής αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΛευκοκυτταροκλαστική αγγειίτιδαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΥποξίαΑναπνευστικό
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΩς προληπτικό μέτρο, είναι προτιμότερο να αποφεύγεται η χρήση του Αγαλσιδάση βήτα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.Υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία από τη χρήση της αγαλσιδάσης βήτα σε έγκυες γυναίκες. Οι μελέτες σε ζώα δεν δείχνουν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιπτώσεις αναφορικά με την αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
-
ΓαλουχίαΠρέπει να ληφθεί απόφαση εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/αποφευχθεί η θεραπεία με Αγαλσιδάση βήτα λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.Η αγαλσιδάση βήτα εκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Η επίδραση της αγαλσιδάσης βήτα στα νεογνά/βρέφη είναι άγνωστη.
-
ΓονιμότηταΔεν έχουν διεξαχθεί μελέτες για την εκτίμηση των πιθανών ενεργειών του Αγαλσιδάση βήτα στην εξασθένιση της γονιμότητας.
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα προϊόντα της διατροφικής και μεταβολικής οδού, ένζυμα. Κωδικός ATC: A16AB04.
Νόσος Fabry
Η νόσος Fabry είναι μια κληρονομική ετερογενής και πολυσυστηματική κλιμακούμενη νόσος, η οποία προσβάλλει τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Χαρακτηρίζεται από την ανεπάρκεια της α-γαλακτοζιδάσης. Μειωμένη ή απουσία της δραστικότητας της α-γαλακτοζιδάσης έχει ως αποτέλεσμα την παρουσία αυξημένων συγκεντρώσεων GL-3 και της σχετιζόμενης διαλυτής μορφής του lyso-GL-3 στο πλάσμα και τη συσσώρευση του GL-3 στα λυσοσώματα πολλών τύπων κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των ενδοθηλιακών και παρεγχυματικών κυττάρων, οδηγώντας τελικά σε απειλητικές για τη ζωή κλινικές επιδεινώσεις ως αποτέλεσμα νεφρικών, καρδιακών και εγκεφαλοαγγειακών επιπλοκών.
Μηχανισμός δράσης
Η λογική της θεραπείας ενζυμικής υποκατάστασης έγκειται στην αποκατάσταση ενός επιπέδου ενζυμικής δραστικότητας επαρκούς για την κάθαρση του συσσωρευμένου υποστρώματος στους ιστούς των οργάνων, αποτρέποντας επομένως, σταθεροποιώντας ή αναστρέφοντας την προοδευτική μείωση της λειτουργίας αυτών των οργάνων προτού συμβεί ανεπανόρθωτη βλάβη.
Έπειτα από ενδοφλέβια έγχυση, η αγαλσιδάση βήτα απομακρύνεται γρήγορα από την κυκλοφορία και προσλαμβάνεται από τα αγγειακά ενδοθηλιακά και παρεγχυματικά κύτταρα σε λυσοσώματα, πιθανώς μέσω της φωσφορικής μαννόζης-6, της μαννόζης και των ασιαλογλυκοπρωτεϊνικών υποδοχέων.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του Αγαλσιδάση βήτα αξιολογήθηκε σε δύο μελέτες με παιδιά, μια μελέτη εύρεσης δόσης, δύο διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με placebo μελέτες, μία ανοικτού τύπου μελέτη παράτασης τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες ασθενείς και σε δημοσιευμένη επιστημονική βιβλιογραφία.
Στη μελέτη εύρεσης δόσης, αξιολογήθηκαν οι επιδράσεις των 0,3, 1,0 και 3,0 mg/kg μία φορά κάθε 2 εβδομάδες και 1,0 και 3,0 mg/kg μία φορά κάθε 2 ημέρες. Παρατηρήθηκε μείωση του GL-3 στο νεφρό, την καρδιά, το δέρμα και το πλάσμα σε όλες τις δόσεις. Το GL-3 του πλάσματος υπέστη κάθαρση με τρόπο ανάλογο της δόσης, αλλά ήταν λιγότερο συνεκτικό στη δόση των 0,3 mg/kg. Επιπλέον, οι αντιδράσεις που σχετίζονται με την έγχυση ήταν εξαρτώμενες από τη δόση.
Στην πρώτη ελεγχόμενη με placebo κλινική δοκιμή σε 58 ασθενείς με νόσο του Fabry με κλασικό φαινότυπο (56 άνδρες και 2 γυναίκες), το Αγαλσιδάση βήτα ήταν αποτελεσματικό στην κάθαρση του GL-3 από το αγγειακό ενδοθήλιο του νεφρού μετά από 20 εβδομάδες θεραπείας. Η κάθαρση αυτή επιτεύχθηκε στο 69% (20/29) των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με Αγαλσιδάση βήτα, αλλά σε κανέναν από τους ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε placebo (p<0,001). Το εύρημα αυτό υποστηρίχθηκε περαιτέρω από μία στατιστικά σημαντική μείωση στα έγκλειστα του GL-3 στο νεφρό, στην καρδιά και το δέρμα συνολικά, καθώς και στα επιμέρους όργανα, σε ασθενείς οι οποίοι υποβλήθηκαν σε θεραπεία με αγαλσιδάση βήτα, σε σύγκριση με τους ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε placebo (p<0,001). Στην παράταση ανοικτού τύπου αυτής της δοκιμής, κατά τη θεραπεία με αγαλσιδάση βήτα παρατηρήθηκε διατήρηση της κάθαρσης του GL-3 από το αγγειακό ενδοθήλιο των νεφρών. Αυτό επιτεύχθηκε σε 47 από τους 49 ασθενείς (96%) για τους οποίους υπήρχαν διαθέσιμα στοιχεία το μήνα 6, καθώς και σε 8 από τους 8 ασθενείς (100%) με διαθέσιμα στοιχεία κατά τη λήξη της μελέτης (σε σύνολο έως και 5 ετών θεραπείας). Η κάθαρση του GL-3 από τους νεφρούς επιτεύχθηκε επίσης σε αρκετούς άλλους τύπους κυττάρων. Τα επίπεδα του GL-3 στο πλάσμα ομαλοποιήθηκαν γρήγορα με τη θεραπεία και παρέμειναν φυσιολογικά επί 5 έτη.
Η νεφρική λειτουργία, όπως μετρήθηκε μέσω του ρυθμού σπειραματικής διήθησης και της κρεατινίνης ορού, καθώς και η πρωτεϊνουρία, παρέμειναν σταθερές στην πλειονότητα των ασθενών. Ωστόσο, η επίδραση της θεραπείας με Αγαλσιδάση βήτα στη νεφρική λειτουργία ήταν περιορισμένη σε ορισμένους ασθενείς με προχωρημένη νεφρική νόζ.
Μολονότι δεν έχει διεξαχθεί κάποια ειδική μελέτη για την εκτίμηση της επίδρασης στα νευρολογικά σημεία και συμπτώματα, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι ασθενείς μπορούν να επιτύχουν μείωση του άλγους και βελτίωση της ποιότητας ζωής κατά τη θεραπεία ενζυμικής υποκατάστασης.
Διεξήχθη μια άλλη διπλή τυφλή, ελεγχόμενη με placebo μελέτη 82 ασθενών με νόσο του Fabry με κλασικό φαινότυπο (72 άνδρες και 10 γυναίκες) για να προσδιοριστεί εάν το Αγαλσιδάση βήτα θα μείωνε το ποσοστό εμφάνισης νεφρικής, καρδιακής ή εγκεφαλοαγγειακής νόσου ή θανάτου. Το ποσοστό κλινικών συμβάντων ήταν ουσιαστικά χαμηλότερο μεταξύ ασθενών που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με Αγαλσιδάση βήτα σε σύγκριση με ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με placebo (μείωση κινδύνου = 53% στον πληθυσμό με πρόθεση για θεραπεία (p=0,0577), μείωση κινδύνου = 61% ανά πληθυσμό πρωτοκόλλου (p=0,0341)). Το αποτέλεσμα αυτό ήταν συνεπές σε όλα τα νεφρικά, καρδιακά και εγκεφαλοαγγειακά συμβάντα.
Δύο μεγάλες μελέτες παρατήρησης παρακολούθησαν μια ομάδα ασθενών (n = 89 έως 105) που διατηρήθηκαν σε Αγαλσιδάση βήτα κανονικής δόσης (1,0 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες) ή έλαβαν μειωμένη δόση Αγαλσιδάση βήτα (0,3-0,5 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες) ακολουθούμενη από μετάβαση σε αγαλσιδάση άλφα (0,2 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες) ή απευθείας σε αγαλσιδάση άλφα (0,2 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες). Λόγω του παρατηρητικού, πολυκεντρικού σχεδιασμού αυτών των μελετών που βασίζεται σε πραγματικό κλινικό περιβάλλον, υπάρχουν συγχυτικοί παράγοντες που επηρεάζουν την ερμηνεία των αποτελεσμάτων, συμπεριλαμβανομένης της επιλογής των ασθενών και της ανάθεσης ομάδων θεραπείας και των διαθέσιμων παραμέτρων μεταξύ των κέντρων με την πάροδο του χρόνου. Λόγω της σπανιότητας της νόσου Fabry, οι πληθυσμοί των μελετών παρατήρησης επικαλύπτονταν και οι ομάδες θεραπείας σε αντίστοιχες μελέτες ήταν μικρές. Επιπλέον, οι περισσότεροι ασθενείς με πιο σοβαρή νόσο, ειδικά οι άνδρες, παρέμειναν στην καθιερωμένη δόση Αγαλσιδάση βήτα, ενώ αλλαγή στη θεραπεία εμφανίστηκε συχνότερα σε ασθενείς με λιγότερο σοβαρή νόσο και σε γυναίκες. Συνεπώς, οι συγκρίσεις μεταξύ των ομάδων πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή.
Η ομάδα της κανονικής δόσης Αγαλσιδάση βήτα δεν έδειξε σημαντικές αλλαγές στην καρδιακή, νεφρική ή νευρολογική λειτουργία των οργάνων ή σε συμπτώματα που σχετίζονται με τη νόσο του Fabry. Παρομοίως, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές αλλαγές στην καρδιακή ή νευρολογική λειτουργία σε ασθενείς στην ομάδα μειωμένης δόσης Αγαλσιδάση βήτα. Ωστόσο, παρατηρήθηκε επιδείνωση των νεφρικών παραμέτρων, όπως μετρήθηκε με τον εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (eGFR), σε ασθενείς που έλαβαν χαμηλότερη δόση (p <0,05). Οι ετήσιες μειώσεις του eGFR μετριάστηκαν σε ασθενείς που επανήλθαν στην καθιερωμένη δόση Αγαλσιδάση βήτα. Αυτά τα αποτελέσματα συνάδουν με 10ετή στοιχεία παρακολούθησης από το Canadian Fabry Disease Initiative Registry.
Στις μελέτες παρατήρησης παρατηρήθηκε αύξηση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη νόσο Fabry (π.χ. γαστρεντερικός πόνος, διάρροια) σε ασθενείς που είχαν λάβει μειωμένη δόση της αγαλσιδάσης βήτα.
Επίσης, μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου, αποκομίστηκε εμπειρία από ασθενείς που ξεκίνησαν τη θεραπεία με Αγαλσιδάση βήτα σε δόση του 1 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες και που στη συνέχεια έλαβαν μειωμένη δόση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σε κάποιους από αυτούς τους ασθενείς αναφέρθηκε αυθόρμητα αύξηση σε ορισμένα από τα παρακάτω συμπτώματα: άλγος, παραισθησία, και διάρροια, καθώς και εκδηλώσεις του καρδιακού, του κεντρικού νευρικού και του νεφρικού συστήματος. Αυτά τα αναφερόμενα συμπτώματα προσομοιάζουν με τη φυσική πορεία της νόσου του Fabry.
Σε μια ανάλυση που πραγματοποιήθηκε στο Fabry Registry, τα ποσοστά επίπτωσης (διάστημα εμπιστοσύνης 95%) του πρώτου σοβαρού κλινικού συμβάντος σε άνδρες ασθενείς με κλασική έκφραση της νόσου, που λάμβαναν Αγαλσιδάση βήτα και είχαν σταθερά επίπεδα IgG αντισωμάτων έναντι της αγαλσιδάσης βήτα, ήταν 43,98 (18,99, 86,66), 48,60 (32,03, 70,70) και 56,07 (30,65, 94,07) ανά 1000 άτομα-έτη στις ομάδες χαμηλού, μεσαίου και υψηλού τίτλου αντίστοιχα. Αυτές οι παρατηρούμενες διαφορές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές.
Παιδιατρικός πληθυσμός Σε μία παιδιατρική μελέτη ανοικτού τύπου, δεκαέξι ασθενείς με νόσο του Fabry (8-16 ετών, 14 άρρενες, 2 θήλεις) είχαν λάβει θεραπεία με 1,0 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες επί ένα έτος. Η κάθαρση του GL-3 στο αγγειακό ενδοθήλιο του επιφανειακού δέρματος επιτεύχθηκε σε όλους τους ασθενείς με συσσώρευση GL-3 κατά την έναρξη της θεραπείας. Στις 2 θήλεις ασθενείς υπήρχε μικρή ή καθόλου συσσώρευση GL-3 στο αγγειακό επιθήλιο του επιφανειακού δέρματος κατά την έναρξη της θεραπείας, ως εκ τούτου το συμπέρασμα που εξάγεται ισχύει μόνο για άρρενες ασθενείς.
Σε μία επιπλέον πενταετή ανοικτού τύπου παιδιατρική μελέτη, 31 άρρενες ασθενείς ηλικίας 5 έως 18 ετών τυχαιοποιήθηκαν πριν από την εμφάνιση των κλινικών συμπτωμάτων που περιλάμβαναν κύρια όργανα και έλαβαν θεραπεία με δύο χαμηλότερα δοσολογικά σχήματα αγαλσιδάσης βήτα, 0,5 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες ή 1,0 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες. Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων θεραπείας. Η βαθμολογία του GL-3 στο τριχοειδικό ενδοθήλιο του επιφανειακού δέρματος μειώθηκε ή διατηρήθηκε στο μηδέν σε όλα τα χρονικά σημεία μετά την έναρξη της θεραπείας σε 19/27 ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία, οι οποίοι ολοκλήρωσαν τη μελέτη χωρίς αύξηση της δόσης. Βιοψίες νεφρού λήφθησαν τόσο κατά την έναρξη της θεραπείας όσο και μετά από 5 έτη σε ένα υποσύνολο 6 ασθενών: συνολικά, η βαθμολογία του GL-3 στο νεφρικό τριχοειδικό ενδοθήλιο μειώθηκε στο μηδέν, αλλά υψηλής διακύμανσης αποτελέσματα παρατηρήθηκαν στο GL-3 των ποδοκυττάρων, με μείωση σε 3 ασθενείς. Δέκα (10) ασθενείς πληρούσαν τα κριτήρια αύξησης της δόσης σύμφωνα με το πρωτόκολλο, σε δύο (2) αυξήθηκε η δόση στη συνιστώμενη δόση του 1,0 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες.
Έπειτα από ενδοφλέβια χορήγηση της αγαλσιδάσης βήτα σε ενήλικες σε δόσεις των 0,3 mg, 1 mg και 3 mg/kg σωματικού βάρους, οι τιμές AUC αυξήθηκαν περισσότερο από δοσοαναλογικά, λόγω μείωσης της κάθαρσης, γεγονός που υποδεικνύει κορεσμένη κάθαρση. Ο χρόνος ημιζωής αποβολής ήταν ανεξάρτητος της δόσης και κυμάνθηκε από 45 έως 100 λεπτά.
Έπειτα από την ενδοφλέβια χορήγηση της αγαλσιδάσης βήτα σε ενήλικες με χρόνο έγχυσης περίπου τα 300 λεπτά και σε δόση του 1 mg για κάθε kg σωματικού βάρους, δύο φορές την εβδομάδα, οι μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) κυμάνθηκαν από 2.000-3.500 ng/ml, ενώ η AUCinf κυμάνθηκε από 370-780 µg.min/ml. Ο Vss κυμάνθηκε από 8.3-40.8 l, η κάθαρση του πλάσματος κυμάνθηκε από 199-345 ml/min και ο μέσος χρόνος ημιζωής αποβολής κυμάνθηκε από 80-120 λεπτά.
Η αγαλσιδάση βήτα αποτελεί πρωτεΐνη και αναμένεται να αποικοδομείται μεταβολικά μέσω πεπτιδικής υδρόλυσης. Κατά συνέπεια, η εξασθενημένη ηπατική λειτουργία δεν αναμένεται να επηρεάσει τη φαρμακοκινητική της αγαλσιδάσης βήτα σε κλινικά σημαντικό βαθμό. Η νεφρική αποβολή της αγαλσιδάσης βήτα θεωρείται δευτερεύουσα οδός κάθαρσης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η φαρμακοκινητική του Αγαλσιδάση βήτα αξιολογήθηκε επίσης σε δύο παιδιατρικές μελέτες. Σε μία από αυτές τις μελέτες, 15 παιδιατρικοί ασθενείς με διαθέσιμα φαρμακοκινητικά δεδομένα, ηλικίας 8,5 έως 16 ετών, βάρους 27,1 έως 64,9 kg έλαβαν θεραπεία με 1,0 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες. Η κάθαρση (CL) της αγαλσιδάσης βήτα δεν επηρεάστηκε από το βάρος σε αυτόν τον πληθυσμό. Η αρχική κάθαρση ήταν 77 mL/λεπτό, με όγκο κατανομής στη σταθερή κατάσταση (Vss) ίσο με 2,6 L. Ο χρόνος ημιζωής ήταν 55 λεπτά. Μετά την ορομετατροπή της IgG, η κάθαρση μειώθηκε σε 35 mL/λεπτό, ο Vss αυξήθηκε σε 5,4 L και ο χρόνος ημιζωής αυξήθηκε σε 240 λεπτά. Η τελική επίδραση αυτών των μεταβολών μετά την ορομετατροπή ήταν μια αύξηση της έκθεσης κατά 2 έως 3 φορές, με βάση τις τιμές AUC και Cmax. Δεν προέκυψαν μη αναμενόμενα ζητήματα ασφάλειας σε ασθενείς που παρουσίασαν αύξηση στην έκθεση μετά την ορομετατροπή.
Σε μία άλλη μελέτη με 30 παιδιατρικούς ασθενείς με διαθέσιμα δεδομένα φαρμακοκινητικής, ηλικίας 5 έως 18 ετών, που έλαβαν θεραπεία με δύο χαμηλότερα δοσολογικά σχήματα των 0,5 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες και 1,0 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες, η μέση CL ήταν 4,6 και 2,3 ml/min/kg, αντίστοιχα, ο Vss ήταν 0,27 και 0,22 l/kg, αντίστοιχα, και η μέση ημίσεια ζωή για την απομάκρυνση ήταν 88 και 107 λεπτά, αντίστοιχα. Μετά την ορομετατροπή της IgG, δεν υπήρχε καμία εμφανής μεταβολή στην CL (+24% και +6%, αντίστοιχα.), ενώ ο Vss ήταν 1,8 και 2,2 φορές υψηλότερος, με το τελικό αποτέλεσμα να είναι μια μικρή μείωση στην Cmax (έως και -34% και -11%, αντίστοιχα.) και καμία αλλαγή στην AUC (-19% και -6%, αντίστοιχα).
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αντισώματα | vaccinesΑνοσολογικός έλεγχος | Τακτικά | — |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
Κάθαρση
- 4.1 ± 1.2 mL/min/kg [ενήλικοι ασθενείς με Fabry νόσο, 0.3 mg/kg, 1 έγχυση]
- 4.6 ± 2.2 mL/min/kg [ενήλικοι ασθενείς με Fabry νόσο, 0.3 mg/kg, 5 εγχύσεις]
- 2.1 ± 0.7 mL/min/kg [ενήλικοι ασθενείς με Fabry νόσο, 1 mg/kg, 1 έγχυση]
- 3.2 ± 2.6 mL/min/kg [ενήλικοι ασθενείς με Fabry νόσο, 1 mg/kg, 5 εγχύσεις]
- 0.8 ± 0.3 mL/min/kg [ενήλικοι ασθενείς με Fabry νόσο, 3 mg/kg, 1 έγχυση]
- 0.8 ± 0.4 mL/min/kg [ενήλικοι ασθενείς με Fabry νόσο, 3 mg/kg, 5 εγχύσεις]
- 1.8 ± 0.8 mL/min/kg [Παιδιατρικοί Ασθενείς με Fabry Νόσο, 1 mg/kg, 1-3 εγχύσεις]
- 4.9 ± 5.6 mL/min/kg [Παιδιατρικοί Ασθενείς με Fabry Νόσο, 1 mg/kg, 7 εγχύσεις]
- 2.3 ± 2.2 mL/min/kg [Παιδιατρικοί Ασθενείς με Fabry Νόσο, 1 mg/kg, 11 εγχύσεις]