Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L01XX74 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

BELZUTIFAN

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, άλλοι αντινεοπλασματικοί παράγοντες.

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes
  • C64 Κακοήθης νεοπλασία του νεφρού, εκτός της νεφρικής πυέλου

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Νεφροκυτταρικό καρκίνωμα

  • Q85 Φακωματώσεις, που δεν ταξινομούνται αλλού

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Όγκοι σχετιζόμενοι με την νόσο von Hippel-Lindau

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Οδός:
από στόματος
Χορήγηση:
μία φορά ημερησίως, την ίδια ώρα κάθε μέρα
Δόση έναρξης:
120 mg (τρία δισκία των 40 mg)
Τιτλοποίηση:
Οι τροποποιήσεις δόσης γίνονται με βάση την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών (αναιμία, υποξία, άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες) και τη σοβαρότητά τους (Βαθμού 3 ή 4). Αυτές περιλαμβάνουν αναστολή της θεραπείας μέχρι την επίλυση σε ≤ Βαθμού 2, επανέναρξη στην ίδια ή μειωμένη δόση (μείωση κατά 40 mg), ή οριστική διακοπή της θεραπείας, ανάλογα με τη σοβαρότητα και την επιμονή της ανεπιθύμητης ενέργειας.
  • Ενήλικες
    Δόση120 mg μία φορά ημερησίως
    Η θεραπεία θα πρέπει να συνεχίζεται έως την εξέλιξη της νόσου ή τη μη αποδεκτή τοξικότητα.
  • Ηλικιωμένοι
    Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης.
  • Νεφρική δυσλειτουργία
    Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης, συμπεριλαμβανομένης της νεφρικής νόσου τελικού σταδίου.
  • Ηπατική δυσλειτουργία
    Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. H μπελζουτιφάνη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (< 18 ετών)
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
  • Κύηση
    Πληθυσμόςασθενείς με όγκους σχετιζόμενους με την VHL νόσο
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Αναιμία
    Πληθυσμόςασθενείς που έλαβαν μπελζουτιφάνη
    Παρακολούθηση για αναιμία, αναστολή/διακοπή θεραπείας ανάλογα με τον βαθμό (3 ή 4), αντιμετώπιση (συμπεριλαμβανομένης της χορήγησης ESA).
  • Υποξία
    Πληθυσμόςασθενείς που έλαβαν μπελζουτιφάνη
    Παρακολούθηση κορεσμού οξυγόνου, παροχή συμπληρωματικού οξυγόνου, συνέχιση/αναστολή/διακοπή θεραπείας ανάλογα με τον βαθμό (3 ή 4) και τα συμπτώματα.
  • Εμβρυοτοξικότητα
    ΠληθυσμόςΓυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία
    Επαλήθευση κατάστασης κύησης πριν την έναρξη, χρήση εξαιρετικά αποτελεσματικών μεθόδων αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον 1 εβδομάδα μετά την τελευταία δόση.
  • Αιμορραγία ΚΝΣ
    Πληθυσμόςασθενείς με σχετιζόμενα με την νόσο VHL αιμαγγειοβλαστώματα του ΚΝΣ (CNS-HB)
    Οι ιατροί θα πρέπει να προσέχουν για συμπτώματα ή σημεία αιμορραγίας του ΚΝΣ.
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • CYP3A4 υποστρώματα (συμπεριλαμβανομένων των ορμονικών αντισυλληπτικών)
    προσοχή
    Μείωση των συγκεντρώσεων των CYP3A4 υποστρωμάτων, μείωση της αποτελεσματικότητάς τους. Το μέγεθος αυτής της μείωσης μπορεί να είναι περισσότερο έκδηλο σε ασθενείς που είναι διπλά φτωχοί UGT2B17 και CYP2C19 μεταβολιστές.
    ΣύστασηΝα αποφεύγεται η συγχορήγηση με ευαίσθητα CYP3A4 υποστρώματα. Εάν η συγχορήγηση δεν μπορεί να αποφευχθεί, αυξήστε την δόση των ευαίσθητων CYP3A4 υποστρωμάτων.
  • Ορμονικά αντισυλληπτικά
    προσοχή
    Μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία αντισύλληψης ή σε αύξηση στην αιμορραγία εκ διαφυγής.
    ΣύστασηΧρήση εναλλακτικής μη ορμονικής μεθόδου αντισύλληψης ή χρήση προφυλακτικού από τον σύντροφο.
  • Μιδαζολάμη
    παρακολούθηση
    Μείωση της AUC της μιδαζολάμης κατά 40% (CYP3A4 επαγωγή).
  • MATE-2K
    προσοχή
    Αναστολή του MATE-2K.
  • MATE1
    προσοχή
    Πιθανή αναστολή του MATE1.
  • CYP2B6 υποστρώματα
    προσοχή
    Κλινικά σχετική μείωση της συγκέντρωσης των υποστρωμάτων στο πλάσμα.
  • CYP2C8 υποστρώματα
    προσοχή
    Κλινικά σχετική μείωση της συγκέντρωσης των υποστρωμάτων στο πλάσμα.
  • Αναστολείς του UGT2B17 ή του CYP2C19
    παρακολούθηση
    Αύξηση των εκθέσεων της μπελζουτιφάνης στο πλάσμα, που μπορεί να αυξήσει την συχνότητα εμφάνισης και την σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών της μπελζουτιφάνης.
    ΣύστασηΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για αναιμία και υποξία και η δόση της μπελζουτιφάνης θα πρέπει να μειωθεί όπως συνιστάται.
  • Ισχυροί CYP2C19 επαγωγείς
    παρακολούθηση
    Επιδράσεις στην έκθεση της μπελζουτιφάνης δεν έχουν μελετηθεί.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αίμα
  • Αναιμία
Νευρικό
  • Ζάλη
Αναπνευστικό
  • Δύσπνοια
  • Υποξία
  • Αιμόπτυση
  • Επίσταξη
Αγγειακές
  • Αιμορραγία
Νεφρά/Ουροποιητικό
  • Αιματουρία
Ψυχιατρικές
  • Σύγχυση
Γαστρεντερικό
  • Ναυτία
Γενικές
  • Κόπωση
Μεταβολισμός
  • Αυξημένο σωματικό βάρος
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Αιματουρία
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Πολύ συχνή
  • Αιμορραγία
    Αγγειακές
    Πολύ συχνή
  • Αιμορραγία (Βαθμού 3-4)
    Αγγειακές διαταραχές
    Όχι συχνή
  • Αιμόπτυση
    Αναπνευστικό
    Πολύ συχνή
  • Αναιμία
    Αίμα
    Πολύ συχνή
  • Αναιμία (Βαθμού 3-4)
    Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος
    Συχνή
  • Αυξημένο σωματικό βάρος
    Μεταβολισμός
    Συχνή
  • Δύσπνοια
    Αναπνευστικό
    Πολύ συχνή
  • Επίσταξη
    Αναπνευστικό
    Πολύ συχνή
  • Ζάλη
    Νευρικό
    Πολύ συχνή
  • Κόπωση
    Γενικές
    Πολύ συχνή
  • Κόπωση (Βαθμού 3-4)
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης
    Συχνή
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνή
  • Σύγχυση
    Ψυχιατρικές
    Πολύ συχνή
  • Υποξία
    Αναπνευστικό
    Πολύ συχνή
  • Υποξία (Βαθμού 3-4)
    Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου
    Συχνή
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται expand_more
  • Κύηση
    Αντενδείκνυται
    Η μπελζουτιφάνη μπορεί να προκαλέσει εμβρυική βλάβη, συμπεριλαμβανομένης της εμβρυικής απώλειας. Για όγκους σχετιζόμενους με την νόσο Von Hippel-Lindau (VHL), αντενδείκνυται. Για νεφροκυτταρικό καρκίνωμα, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται εκτός εάν η κλινική κατάσταση της γυναίκας το απαιτεί.
  • Γαλουχία
    Αποφεύγεται
    Λόγω της πιθανότητας για σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε παιδιά που θηλάζουν, οι γυναίκες θα πρέπει να μην θηλάζουν κατά την διάρκεια της θεραπείας και για 1 εβδομάδα μετά την τελευταία δόση.
  • Γονιμότητα
    Με προσοχή
    Με βάση τα ευρήματα σε ζώα, η μπελζουτιφάνη μπορεί να βλάψει την γονιμότητα σε άνδρες και γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία. Η αναστρεψιμότητα αυτής της επίδρασης δεν είναι γνωστή.
e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Συμπτώματα
  • Υποξία Βαθμού 3
  • θρομβοπενία Βαθμού 4
Αντιμετώπιση
υποστηρικτική φροντίδα
directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς
Zάλη και κόπωση μπορεί να εμφανιστούν μετά την χορήγηση της μπελζουτιφάνης. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται να μην οδηγούν και χειρίζονται μηχανήματα, μέχρι να είναι εύλογα βέβαιοι ότι η θεραπεία με μπελζουτιφάνη δεν τους επηρεάζει αρνητικά.
science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Πυρήνας δισκίου
Υπρομελλόζη οξική ηλεκτρική
Κυτταρίνη μικροκρυσταλλική (E460)
Μαννιτόλη (Ε421)
Καρμελλόζη νατριούχος διασταυρούμενη (E468)
Πυριτίου οξείδιο κολλοειδές άνυδρο (E551)
Mαγνήσιο στεατικό (Ε470b)
Επικάλυψη δισκίου
Πολυβινυλαλκοόλη (E1203)
Tιτανίου διοξείδιο (Ε171)
Πολυαιθυλενογλυκόλη (E1521)
Τάλκης (Ε553 b)
Λάκα αλουμινίου ινδικοκαρμινίου (E132)
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, άλλοι αντινεοπλασματικοί παράγοντες. Κωδικός ATC: L01XX74

Μηχανισμός δράσης

Η μπελζουτιφάνη είναι ένας αναστολέας του μεταγραφικού επαγόμενου από την υποξία παράγοντα 2 άλφα (HIF-2α). Υπό κανονικά επίπεδα οξυγόνου, ο HIF-2α στοχεύεται για αποικοδόμηση από την πρωτεΐνη VHL. Η δυσλειτουργία της πρωτεΐνης VHL έχει ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση του HIF-2α. Κατά συνέπεια, ο HIF-2α μετατοπίζεται στον πυρήνα και ρυθμίζει την έκφραση των γονιδίων, που σχετίζονται με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, την αγγειογένεση και την ανάπτυξη όγκου. Η μπελζουτιφάνη προσδένεται στον HIF-2α και σε συνθήκες υποξίας ή δυσλειτουργίας της VHL πρωτεϊνικής λειτουργίας, η μπελζουτιφάνη αναστέλλει την HIF-2α-HIF-1β αλληλεπίδραση, οδηγώντας σε μειωμένη μεταγραφή και έκφραση των γονιδίων-στόχων του HIF-2α.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Τα επίπεδα της κυκλοφορούσας στο πλάσμα ερυθροποιητίνης (EPO) παρακολουθούνταν σε ασθενείς ως ένας φαρμακοδυναμικός δείκτης της αναστολής του HIF-2α. Μειώσεις στην EPO παρατηρήθηκαν ότι εξαρτώνται από την δόση/έκθεση και έδειξαν ένα φαινόμενο κατωφλιού στην μείωση, σε εκθέσεις που επιτεύχθηκαν με δόσεις πάνω από 120 mg μία φορά ημερησίως. Η μέγιστη καταστολή της EPO εμφανίστηκε έπειτα από 2 εβδομάδες διαδοχικής δόσης μπελζουτιφάνης (μέση ποσοστιαία μείωση από την αρχική τιμή κατά περίπου 60%). Ο μέσες τιμές των επιπέδων EPO σταδιακά επέστρεψαν στις αρχικές τιμές μετά από 12 εβδομάδες θεραπείας.

Στην συνιστώμενη δόση (120 mg μία φορά ημερησίως) για την μπελζουτιφάνη, δεν υπήρχαν κλινικά σχετικές επιδράσεις στο διάστημα QTc.

Κλινική αποτελεσματικότητα

Κλινική μελέτη σε ενήλικες ασθενείς με προχωρημένο νεφροκυτταρικό καρκίνωμα (RCC)

H αποτελεσματικότητα της μπελζουτιφάνης αξιολογήθηκε στην LITESPARK-005, μια ανοικτής επισήμανσης, τυχαιοποιημένη, ενεργά ελεγχόμενη Φάσης 3 κλινική μελέτη που συνέκρινε την μπελζουτιφάνη με το εβερόλιμους σε 746 ασθενείς με μη εξαιρέσιμο, τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό διαυγοκυτταρικό RCC το οποίο έχει εξελιχθεί έπειτα από θεραπείες με αναστολείς του σημείου ελέγχου PD-1/L1 και στοχευμένες θεραπείες VEGF υποδοχέα είτε σε σειρά είτε σε συνδυασμό. Οι ασθενείς θα μπορούσαν να έχουν λάβει έως 3 προηγούμενα θεραπευτικά σχήματα και θα πρέπει να έχουν μετρήσιμη νόσο σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST v1.1. Η μελέτη απέκλεισε ασθενείς με υποξία, ενεργές μεταστάσεις του ΚΝΣ και κλινικά σημαντική καρδιακή νόσο. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε μία 1:1 αναλογία να λάβουν 120 mg μπελζουτιφάνης ή 10 mg εβερόλιμους από του στόματος μία φορά ημερησίως.

Η διαστρωμάτωση της τυχαιοποίησης έγινε με βάση τις κατηγορίες κινδύνου της Διεθνούς Κοινοπραξίας Βάσης Δεδομένων του Μεταστατικού RCC (IMDC) (ευνοϊκή έναντι ενδιάμεσης έναντι φτωχής) και του αριθμού των προηγούμενων στοχευμένων θεραπειών του VEGF υποδοχέα (1 έναντι 2-3).

Οι ασθενείς αξιολογήθηκαν ακτινολογικά την Εβδομάδα 9 από την ημερομηνία τυχαιοποίησης, και έπειτα κάθε 8 εβδομάδες έως την Εβδομάδα 49, και στην συνέχεια κάθε 12 εβδομάδες Μεταξύ των 746 ασθενών στην LITESPARK-005, 369 ασθενείς είχαν λάβει δύο ή περισσότερες γραμμές θεραπείας που περιλάμβαναν έναν PD-(L)1 αναστολέα και τουλάχιστον δύο VEGF στοχευμένες θεραπείες. Τα χαρακτηριστικά κατά την ένταξη αυτών των ασθενών ήταν: διάμεση ηλικία 63 ετών (εύρος: 33 έως 82 ετών) 40% ηλικίας 65 ετών ή μεγαλύτερης, 11% ηλικίας 75 ετών ή μεγαλύτερης, 79% άνδρες, 78% Λευκοί, 12% Ασιάτες, 1% Μαύροι ή Αφροαμερικανοί, 42% με κατάσταση λειτουργικότητας ECOG 0 και 56% με κατάσταση λειτουργικότητας ECOG 1. Προηγούμενες γραμμές θεραπειών: 17% των ασθενών είχαν 2, 81% είχαν 3 και 2% είχαν 4 προηγούμενες γραμμές θεραπείας. Η κατανομή των ασθενών κατά τις IMDC κατηγορίες κινδύνου ήταν 22% ευνοική, 66% ενδιάμεση, και 12% φτωχή.

Τα πρωτεύοντα σημεία έκβασης της αποτελεσματικότητας ήταν η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) που μετρήθηκε μέσω της BICR χρησιμοποιώντας τα RECIST v1.1, και η συνολική επιβίωση (OS). Τα δευτερεύοντα σημεία έκβασης της αποτελεσματικότητας συμπεριλάμβαναν το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) και την διάρκεια ανταπόκρισης (DOR) μέσω της BICR με χρήση των RECIST v1.1. Στον συνολικό πληθυσμό, η μελέτη επέδειξε στατιστικά σημαντικές βελτιώσεις των PFS (HR: 0,75 [95% CI 0,63, 0,90], Τιμή-p 0,00077) και ORR (21,9% έναντι 3,5%, Τιμή-p < 0,00001) σε ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στην μπελζουτιφάνη σε σύγκριση με το εβερόλιμους σε μία προκαθορισμένη ενδιάμεση ανάλυση (διάμεση περίοδο παρακολούθησης των 13,5 μηνών [εύρος: 0,2 έως 31,8 μήνες]).

Ο Πίνακας 3 συνοψίζει τα κύρια σημεία αποτελεσματικότητας στην υπο-ομάδα των ασθενών που έλαβαν δύο ή περισσότερες γραμμές θεραπείας που περιλάμβαναν έναν PD-(L)1 αναστολέα και τουλάχιστον δύο VEGF στοχευμένες θεραπείες στην LITESPARK-005. Οι καμπύλες ΚΜ για τις PFS και OS παρουσιάζονται στα Σχήματα 1 και 2.

Πίνακας 3: Δεδομένα αποτελεσματικότητας (αξιολόγηση κατά BICR) στην LITESPARK-005 για τους ασθενείς που έλαβαν δύο ή περισσότερες γραμμές θεραπείας που περιλάμβαναν έναν PD-(L)1 αναστολέα και τουλάχιστον δύο VEGF στοχευμένες θεραπείες

Καταληκτικό σημείο Μπελζουτιφάνη n=187 Εβερόλιμους n=182
PFS* Αριθμός συμβάντων, n (%) 127 (67,9%) 130 (71,4%)
Διάμεση† PFS σε μήνες (95% CI) 4,6 (3,5, 7,3) 5,4 (3,8, 6,5)
Σχετικός κίνδυνος‡ (95% CI) 0,73 (0,57, 0,94)
OS¶ Αριθμός συμβάντων, n (%) 128 (68,1%) 125 (68,7%)
Διάμεση† OS σε μήνες (95% CI) 21,8 (17,4, 25,8) 18,1 (14,2, 23,9)
Σχετικός κίνδυνος‡ (95% CI) 0,94 (0,74, 1,21)
ORR*% (95% CI) 24,1% (18,1, 30,8) 3,3% (1,2, 7,0)
Πλήρης ανταπόκριση, n (%) 5 (2.7%) 0 (0%)
Μερική ανταπόκριση, n (%) 40 (21,4%) 6 (3,3%)
Διάρκεια ανταπόκρισης* Διάμεσες τιμές σε μήνες (εύρος) ΔΕ (1,9+ - 23,1+) 17.2 (3,8 - 17,2+)
  • Με βάση την πρώτη προκαθορισμένη ενδιάμεση ανάλυση (διάμεση περίοδος παρακολούθησης των 13.5 μηνών). † Από τη μέθοδο ορίου του προϊόντος (Kaplan-Meier) για λογοκριμένα δεδομένα. ‡ Με βάση το μοντέλο παλινδρόμησης Cox. ¶ Με βάση την τελική ανάλυση (διάμεση περίοδος παρακολούθησης των 19,6 μηνών).
  • Υποδηλώνει συνεχιζόμενη ανταπόκριση ΔΕ = Δεν επιτεύχθηκε

Η διάμεση περίοδος ανταπόκρισης (TTR) ήταν 3,7 μήνες (εύρος:1,7 - 16,6) στο σκέλος της μπελζουτιφάνης και 3,0 μήνες (εύρος:1,8- 5,4) στο σκέλος του εβερόλιμους (διάμεση περίοδος παρακολούθησης των 13,5 μηνών), στην υπο-ομάδα των ασθενών που έλαβαν δύο ή περισσότερες γραμμές θεραπείας που περιλάμβαναν έναν PD-L(1) αναστολέα και τουλάχιστον δύο VEGF στοχευμένες θεραπείες στην LITESPARK-005.

Κλινική μελέτη σε ενήλικες ασθενείς με όγκους σχετιζόμενους με την νόσο von Hippel-Lindau (VHL)

H αποτελεσματικότητα της μπελζουτιφάνης αξιολογήθηκε στην LITESPARK-004, μία ανοικτής επισήμανσης Φάσης 2 κλινική μελέτη σε 61 ασθενείς με νόσο VHL που είχαν τουλάχιστον έναν μετρήσιμο συμπαγή όγκο (όπως οριστήκε από τα RECIST v1.1) εντοπισμένο στον νεφρό και που δεν απαιτούσε άμεση χειρουργική επέμβαση. Οι ασθενείς μπορούσαν επίσης να έχουν άλλους όγκους, σχετιζόμενους με την VHL νόσο όπως αιμαγγειοβλαστώματα του ΚΝΣ και pNETs. Οι ασθενείς έλαβαν μπελζουτιφάνη σε μία δόση των 120 mg μία φορά ημερησίως. Οι ασθενείς αξιολογήθηκαν ακτινολογικά περίπου 12 εβδομάδες μετά την έναρξη της αγωγής και κάθε 12 εβδομάδες στην συνέχεια. Η θεραπεία συνεχίστηκε έως την εξέλιξη της νόσου ή την μη αποδεκτή τοξικότητα. Οι ασθενείς έπρεπε να έχουν μία ECOG PS του 0 ή 1. Η μελέτη απέκλεισε ασθενείς που είχαν οποιαδήποτε ένδειξη μεταστατικής νόσου, είτε RCC είτε άλλων σχετιζόμενων με την νόσο VHL όγκων, μία άμεση ανάγκη για χειρουργική επέμβαση για θεραπεία του όγκου, οποιαδήποτε σοβαρή χειρουργική επέμβαση που ολοκληρώθηκε εντός 4 εβδομάδων πριν την ένταξη στην μελέτη, οποιοδήποτε σοβαρό καρδιαγγειακό συμβάν εντός 6 μηνών πριν από την χορήγηση του φαρμάκου της μελέτης, ή προηγούμενες συστηματικές θεραπείες για RCC σχετιζόμενο με την νόσο VHL.

Μεταξύ των 61 ασθενών που εντάχθηκαν στην LITESPARK-004, τα χαρακτηριστικά του πληθυσμού ήταν: διάμεση ηλικία των 41 ετών, 3,3% ηλικίας 65 ετών ή μεγαλύτερης, 52,5% άνδρες, 90,2% Λευκοί, και 82,0% είχαν μία ECOG PS του 0 και 16,4% είχαν ECOG PS του 1. Εβδομήντα επτά τοις εκατό των ασθενών είχαν προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις για RCC. Άλλοι σχετιζόμενοι με την νόσο VHL όγκοι σε ασθενείς περιλάμβαναν παγκρεατικές αλλοιώσεις (100,0%) εκ των οποίων 36,1% ήταν παγκρεατικοί νευροενδοκρινείς όγκοι, αιμαγγειοβλαστώματα του ΚΝΣ (82,0%) και αγγειώματα αμφιβληστροειδούς (19,7%).

Το πρωτεύον σημείο έκβασης της αποτελεσματικότητας για την θεραπεία του RCC που σχετίζεται με την VHL νόσο ήταν το ORR το οποίο εκτιμήθηκε μέσω ακτινολογικής εκτίμησης χρησιμοποιώντας τα RECIST v1.1 όπως αξιολογήθηκαν από μια κεντρική ανεξάρτητη επιτροπή αναθεώρησης (IRC). Τα επιπρόσθετα σημεία έκβασης της αποτελεσματικότητας συμπεριλάμβαναν τα DOR και TTR. Τα ORR και DOR σε άλλους σχετιζόμενους με την VHL όγκους αξιολογήθηκαν ως δευτερεύοντα σημεία έκβασης αποτελεσματικότητας.

Ο Πίνακας 4 συνοψίζει τα δεδομένα αποτελεσματικότητας για τους σχετιζόμενους με την νόσο VHL όγκους στην LITESPARK-004, με βάση μια ενδιάμεση ανάλυση με μία διάμεση περίοδο παρακολούθησης των 49,7 μηνών.

Πίνακας 4: Δεδομένα αποτελεσματικότητας σε όγκους σχετιζόμενους με την νόσο VHL στην LITESPARK-004

Καταληκτικό σημείο Μπελζουτιφάνη n=61
ORR*% (95% CI) 67,2% (54,0, 78,7)
Πλήρης ανταπόκριση 11,5%
Μερική ανταπόκριση 55,7%
Διάρκεια ανταπόκρισης† Διάμεσες τιμές σε μήνες (εύρος) ΔΕ (8,6+, 44,4+)
% με διάρκεια ≥ 12 μήνες 100,0%
Χρόνος ανταπόκρισης Διάμεσες τιμές σε μήνες (εύρος) 11,1 (2,7, 41,2)

Δεδομένα αποτελεσματικότητας με μια διάμεση περίοδο παρακολούθησης των 49,7 μηνών (ημερομηνία αποκοπής 3 Απρ 2023)

  • Ανταπόκριση: Βέλτιστη αντικειμενική ανταπόκριση όπως επιβεβαιώθηκε από πλήρη ανταπόκριση ή μερική ανταπόκριση † Με βάση τις εκτιμήσεις Kaplan-Meier
  • Δηλώνει συνεχιζόμενη ανταπόκριση ΔΕ = Δεν Επιτεύχθηκε

Τα σημεία έκβασης της αποτελεσματικότητας για την θεραπεία άλλων σχετιζόμενων με την νόσο VHL όγκων περιελάμβαναν τα ORR και DOR, όπως εκτιμήθηκαν σύμφωνα με την IRC χρησιμοποιώντας τα RECIST v1.1. Τα δεδομένα αυτά παρουσιάζονται στον Πίνακας 5.

Πίνακας 5: Δεδομένα αποτελεσματικότητας για την μπελζουτιφάνη σε άλλους σχετιζόμενους με την νόσο VHL όγκους

Καταληκτικό σημείο Ασθενείς με αξιολογήσιμα αιμαγγειοβλαστώματα του ΚΝΣ n=50 Ασθενείς με αξιολογήσιμους παγκρεατικούς νευροενδοκρινείς όγκους n=22
ORR*% (95% CI) 48% (33,7, 62,6) 90,9% (70,8, 98,9)
Πλήρης ανταπόκριση 8,0% 40,0%
Μερική ανταπόκριση 40,9% 50,0%
Διάρκεια ανταπόκρισης† Διάμεσες τιμές σε μήνες (εύρος) ΔΕ (0,0+, 47,5+) ΔΕ (11,0+, 48,3+)
% με διάρκεια ≥ 12 μήνες 95,5% 100,0%

Δεδομένα αποτελεσματικότητας με μια διάμεση περίοδο παρακολούθησης των 49,7 μηνών (ημερομηνία αποκοπής 3 Απρ 2023)

  • Ανταπόκριση: Βέλτιστη αντικειμενική ανταπόκριση όπως επιβεβαιώθηκε από πλήρη ανταπόκριση ή μερική ανταπόκριση † Με βάση τις εκτιμήσεις Kaplan-Meier
  • Δηλώνει συνεχιζόμενη ανταπόκριση ΔΕ = Δεν Επιτεύχθηκε

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με τη μπελζουτιφάνη σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στα νεοπλάσματα του νεφρού και την νόσο VHL (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες όσον αφορά την παιδιατρική χρήση).

Έγκριση υπό όρους

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν έχει εγκριθεί με την διαδικασία που αποκαλείται «έγκριση υπό όρους». Αυτό σημαίνει ότι αναμένονται περισσότερες αποδείξεις σχετικά με το φαρμακευτικό προϊόν. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων θα αξιολογεί τουλάχιστον ετησίως τις νέες πληροφορίες για το φάρμακο αυτό και η παρούσα Περίληψη Χαρακτηριστικών του Προϊόντος θα επικαιροποιείται αναλόγως.

Φαρμακοκινητική

Η φαρμακοκινητική της μπελζουτιφάνης είναι παρόμοια σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους συμπεριλαμβανομένου του προχωρημένου RCC. Με βάση την PK πληθυσμιακή ανάλυση, η προσομοιούμενη γεωμετρική μέση Cmax (CV%) στην σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 1,5 mcg/ml (46%) και η AUC0-24hr είναι 20,8 mcg-hr/ml (64%) σε ασθενείς που έλαβαν 120 mg μπελζουτιφάνης. Η σταθεροποιημένη κατάσταση επιτυγχάνεται μετά από περίπου 3 ημέρες.

Απορρόφηση

Μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης 120 mg μπελζουτιφάνης από το στόμα, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (διάμεση Tmax) της μπελζουτιφάνης σημειώθηκαν 1 έως 2 ώρες μετά τη δόση.

Επίδραση τροφής

Ένα υψηλό σε λιπαρά και θερμίδες γεύμα καθυστέρησε την κορύφωση της συγκέντρωσης της μπελζουτιφάνης κατά περίπου 2 ώρες αλλά, δεν είχε επίδραση στην έκθεση (AUC). Υπήρχε μια μέτρια μείωση της Cmax κατά περίπου 24% έπειτα από την κατανάλωση ενός υψηλού σε λιπαρά και θερμίδες γεύματος, αλλά αυτό δεν ήταν κλινικά σημαντικό. Για τον λόγο αυτό, η μπελζουτιφάνη μπορεί να ληφθεί χωρίς πρόβλημα με τροφή.

Κατανομή

Με βάση την PK πληθυσμιακή ανάλυση, ο μέσος όγκος (CV%) κατανομής είναι 120 l (28,5%). H πρόσδεση της μπελζουτιφάνης σε πρωτεΐνες του πλάσματος είναι 45%. Η αναλογία αίματος προς πλάσμα συγκέντρωσης της μπελζουτιφάνης είναι 0,88.

Βιομετασχηματισμός

Η μπελζουτιφάνη μεταβολίζεται κυρίως από τα UGT2B17 και CYP2C19 και σε μικρότερο βαθμό από το CYP3A4. Τόσο το UGT2B17 όσο και το CYP2C19 εμφανίζουν γενετικούς πολυμορφισμούς (βλ. «Ειδικοί πληθυσμοί - Διπλά φτωχοί μεταβολιστές UGT2B17 και CYP2C19»).

In vitro αξιολόγηση φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων

Η μπελζουτιφάνη είναι ένα υπόστρωμα των UGT2B17, CYP2C19 και CYP3A4. Η ενεργή μεταφορά δεν είναι ένας σημαντικός καθοριστικός παράγοντας της διάθεσης της μπελζουτιφάνης. Η μπελζουτιφάνη δεν είναι αναστολέας των CYP ενζύμων, των UGT ενζύμων, ή των μεταφορέων με την εξαίρεση του MATE-2K, και πιθανά του MATE1. Η μπελζουτιφάνη δεν επάγει το CYP1A2, εντούτοις η μπελζουτιφάνη επάγει τα CYP2B6, CYP2C8 και CYP3A4 με έναν τρόπο που εξαρτάται από την συγκέντρωση (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Αποβολή

Με βάση την PK πληθυσμιακή ανάλυση, η μέση (CV%) κάθαρση είναι 5,89 l/hr (60,6%) και η μέση ημίσεια ζωή αποβολής είναι περίπου 14 ώρες.

Έπειτα από χορήγηση ραδιοσημασμένης μπελζουτιφάνης από στόματος σε υγιή άτομα, περίπου 49,6% της δόσης αππεκρίθηκε στα ούρα και 51,7% στα κόπρανα (κυρίως ως ανενεργοί μεταβολίτες). Περίπου 6% της δόσης ανακτήθηκε ως μητρικό φάρμακο στα ούρα.

Γραμμικότητα

Η Cmax και η AUC στο πλάσμα αυξήθηκαν αναλογικά σε ένα εύρος δόσης από 40 mg έως 120 mg.

Ειδικοί πληθυσμοί

Νεφρική δυσλειτουργία

Με βάση μια φαρμακοκινητική πληθυσμιακή ανάλυση της μπελζουτιφάνης σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με καρκίνο, δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στη μέση έκθεση στην μπελζουτιφάνη μεταξύ ατόμων με φυσιολογική νεφρική λειτουργία και εκείνων με ήπια και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (όπως αξιολογήθηκε από τον εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (eGFR). Σε μια ειδική φαρμακοκινητική μελέτη, η έκθεση στην μπελζουτιφάνη (AUC0-INF) μειώθηκε κατά 6% και αυξήθηκε κατά 14% σε ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου πριν και μετά την αιμοκάθαρση, αντίστοιχα (βλ. Δοσολογία).

Ηπατική δυσλειτουργία

Με βάση μια φαρμακοκινητική πληθυσμιακή ανάλυση της μπελζουτιφάνης σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με καρκίνο, δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορες στη μέση έκθεση σε μπελζουτιφάνη μεταξύ ατόμων με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (ολική χολερυθρίνη και AST ≤ ULN) και εκείνων με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (συνολική χολερυθρίνη ≤ ULN και AST > ULN ή ολική χολερυθρίνη > 1 έως 1,5 x ULN και οποιαδήποτε AST). Σε μια ειδική φαρμακοκινητική μελέτη, η έκθεση στην μπελζουτιφάνη (AUC0-INF) αυξήθηκε κατά 52% σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh B). Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν έχουν μελετηθεί (βλ. Δοσολογία).

Διπλά Φτωχοί Μεταβολιστές των UGT2B17 και CYP2C19

Ασθενείς που είναι διπλά φτωχοί μεταβολιστές των UGT2B17 και CYP2C19 εμφανίζουν υψηλότερες εκθέσεις στην μπελζουτιφάνη, γεγονός που μπορεί να αυξήσει την εμφάνιση και την σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών της μπελζουτιφάνης και θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Η μπελζουτιφάνη μεταβολίζεται κυρίως από το UGT2B17 και το CYP2C19. Η δραστικότητα αυτών των ενζύμων ποικίλλει μεταξύ των ατόμων που φέρουν διαφορετικές γενετικές παραλλαγές, το οποίο μπορεί να επηρεάσει τις συγκεντρώσεις της μπελζουτιφάνης. Φτωχοί μεταβολιστές είναι άτομα που θεωρείται ότι δεν έχουν ενζυμική δραστικότητα. Σε ασθενείς που έχουν διπλά φτωχό μεταβολισμό του UGT2B17 και του CYP2C19, το CYP3A4 μπορεί να αποτελέσει μια κύρια οδό αποβολής.

Περίπου το 15% των Καυκάσιων, το 11% των Λατίνων, το 6% των Αφροαμερικανών, το 38% των Νοτιοασιατών και το 70% των Ανατολικοασιατών είναι UGT2B17 φτωχοί μεταβολιστές. Περίπου το 2% των Καυκάσιων, το 1% των Λατίνων, το 5% των Αφροαμερικανών, το 8% των Νοτιοασιατών και το 13% των Ανατολικοασιατών είναι άτομα με φτωχό μεταβολισμό του CYP2C19. Περίπου το 0,3% των Καυκάσιων, το 0,1% των Λατίνων, το 0,3% των Αφροαμερικανών, το 3% των Νοτιοασιατών και το 9% των Ανατολικοασιατών είναι άτομα με διπλά φτωχό μεταβολισμό του UGT2B17 και του CYP2C19. Οι αναμενόμενες συχνότητες στον Ιαπωνικό πληθυσμό για τους UGT2B17, CYP2C19 και διπλά UGT2B17 και CYP2C19 φτωχούς μεταβολιστές είναι περίπου 77%, 19% και 15%, αντίστοιχα. Οι αναμενόμενες συχνότητες στον πληθυσμό των Ηνωμένων Πολιτειών για τους UGT2B17, CYP2C19 και διπλά UGT2B17 και CYP2C19 φτωχούς μεταβολιστές είναι περίπου 16%, 3% και 0,5%, αντίστοιχα με βάση το αναφερόμενο ποσοστό του πληθυσμού των ΗΠΑ που αντιπροσωπεύεται από μεγάλες φυλετικές/εθνοτικές ομάδες.

Ο αντίκτυπος των ατόμων με φτωχό μεταβολισμό του CYP2C19 και του UGT2B17 στην έκθεση στη μπελζουτιφάνη αξιολογήθηκε σε μια PK πληθυσμιακή ανάλυση. Με βάση το PK πληθυσμιακό μοντέλο, οι ασθενείς που είναι CYP2C19, UGT2B17 ή άτομα με διπλά φτωχό μεταβολισμό των UGT2B17 και CYP2C19, προβλέπεται να έχουν 1,3 -, 2,7- ή 3,3 -φορές τις εκθέσεις (σταθεροποιημένης κατάστασης AUC0-24h), αντίστοιχα, σε σύγκριση με έναν τυπικό ασθενή αναφοράς (UGT2B17 εκτενής μεταβολιστής, εκτενής/ενδιάμεσος μεταβολιστής του CYP2C19) για τη συνιστώμενη δόση. Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης με βάση τις αναλύσεις έκθεσης-απόκρισης για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια και το προφίλ κινδύνου-οφέλους.

Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης Ο παράγοντας 2α που επάγεται από την υποξία (HIF-2α) είναι ένας μεταγραφικός παράγοντας που βοηθά στην ανίχνευση οξυγόνου ρυθμίζοντας γονίδια που προάγουν την προσαρμογή στην υποξία. Σε υγιείς ασθενείς, όταν τα επίπεδα οξυγόνου είναι…
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, άλλοι αντινεοπλασματικοί παράγοντες. Κωδικός ATC: L01XX74 ### Μηχανισμός δράσης Η μπελζουτιφάνη είναι ένας αναστολέας του μεταγραφικού επαγόμενου από την υποξία παράγοντα 2 άλφα (HIF-2α). Υπό…
Φαρμακοκινητική
Η φαρμακοκινητική της μπελζουτιφάνης είναι παρόμοια σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους συμπεριλαμβανομένου του προχωρημένου RCC. Με βάση την PK πληθυσμιακή ανάλυση, η προσομοιούμενη γεωμετρική μέση Cmax (CV%) στην σταθεροποιημένη κατάσταση…
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Η βελζουτιφάνη μεταβολίζεται κυρίως από τις UGT2B17 και CYP2C19, και σε μικρότερο βαθμό από την CYP3A4.
Απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Σε ασθενείς με νεοπλασματική νόσο των νεφρών που σχετίζεται με τη νόσο VHL, η μέση Cmax και AUC 0-24 ώρες σε σταθερή κατάσταση - η οποία επιτεύχθηκε μετά από περίπου τρεις ημέρες θεραπείας - ήταν 1,3 μg/mL και 16,7…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
flag

Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη

  • Αναιμία · πριν την έναρξη και περιοδικά καθ’όλη την διάρκεια θεραπείας
stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Κορεσμός οξυγόνου (SpO2) pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία πριν από την έναρξη και περιοδικά καθ' όλη τη διάρκεια της θεραπείας —
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

science
PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η βελζουτιφάνη ασκεί τις θεραπευτικές της επιδράσεις αναστέλλοντας έναν μεταγραφικό παράγοντα απαραίτητο για την ανάπτυξη συμπαγών όγκων που σχετίζονται με τη νόσο VHL. Λαμβάνεται μία φορά ημερησίως περίπου την ίδια ώρα κάθε ημέρα, με ή χωρίς τροφή.

Έχουν παρατηρηθεί σοβαρή αναιμία και υποξία μετά από θεραπεία με βελζουτιφάνη, και οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας για να διασφαλιστεί η διαχείριση των ασθενών όπως κλινικά ενδείκνυται.

Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με τη χρήση ερυθροποιητικών παραγόντων για τη θεραπεία της αναιμίας που προκαλείται από τη βελζουτιφάνη, και ως εκ τούτου αυτές οι θεραπείες θα πρέπει να αποφεύγονται.

Η βελζουτιφάνη μπορεί να προκαλέσει εμβρυο-φωτική τοξικότητα όταν χορηγείται σε έγκυες γυναίκες. Οι γυναίκες ασθενείς και οι άνδρες ασθενείς με γυναίκες συντρόφους αναπαραγωγικής ηλικίας θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι χρησιμοποιείται αποτελεσματική μορφή αντισύλληψης καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας και για μία εβδομάδα μετά την τελευταία δόση - καθώς η βελζουτιφάνη φαίνεται να μειώνει την αποτελεσματικότητα των συστημικών ορμονικών αντισυλληπτικών, οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται να χρησιμοποιούν επιπλέον μέθοδο αντισύλληψης (π.χ. προφυλακτικά) για την εξάλειψη της πιθανότητας εγκυμοσύνης κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

neurology
PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Ο παράγοντας 2α που επάγεται από την υποξία (HIF-2α) είναι ένας μεταγραφικός παράγοντας που βοηθά στην ανίχνευση οξυγόνου ρυθμίζοντας γονίδια που προάγουν την προσαρμογή στην υποξία.

Σε υγιείς ασθενείς, όταν τα επίπεδα οξυγόνου είναι φυσιολογικά, ο HIF-2α διασπάται μέσω ουβικιτίνης-πρωτεασωμικής αποδόμησης από τις πρωτεΐνες von-Hippel Lindau (VHL).

Παρουσία υποξίας, ο HIF-2α μετατοπίζεται στους πυρήνες των κυττάρων και σχηματίζει ένα μεταγραφικό σύμπλεγμα με τον παράγοντα 1β που επάγεται από την υποξία (HIF-1β) - αυτό το σύμπλεγμα στη συνέχεια προκαλεί την έκφραση γονιδίων-στόχων που σχετίζονται με την κυτταρική πολλαπλασιασμό και την αγγειογένεση.

Οι ασθενείς με νόσο von-Hippel Lindau (VHL) στερούνται λειτουργικών πρωτεϊνών VHL, οδηγώντας σε συσσώρευση HIF-2α, και αυτή η συσσώρευση είναι που οδηγεί στην ανάπτυξη όγκων που σχετίζονται με τη VHL.

Η βελζουτιφάνη είναι ένας αναστολέας του HIF-2α που εμποδίζει τον σχηματισμό συμπλόκου με τον HIF-1β υπό συνθήκες υποξίας ή μειωμένης λειτουργίας της πρωτεΐνης VHL, μειώνοντας έτσι την έκφραση των γονιδίων-στόχων του HIF-2α και επιβραδύνοντας/σταματώντας την ανάπτυξη όγκων που σχετίζονται με τη VHL.

biotech
PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Σε ασθενείς με νεοπλασματική νόσο των νεφρών που σχετίζεται με τη νόσο VHL, η μέση Cmax και AUC

0-24

ώρες σε σταθερή κατάσταση - η οποία επιτεύχθηκε μετά από περίπου τρεις ημέρες θεραπείας - ήταν 1,3 μg/mL και 16,7 μg•hr/mL, αντίστοιχα.

Ο διάμεσος Tmax είναι μία έως δύο ώρες μετά τη χορήγηση από το στόμα.

Η χορήγηση βελζουτιφάνης με τροφή έχει αμελητέα επίδραση στη διάθεση του φαρμάκου - όταν χορηγήθηκε μαζί με γεύμα υψηλής θερμιδικής αξίας και υψηλής περιεκτικότητας σε λίπος, ο Tmax καθυστέρησε κατά περίπου 2 ώρες χωρίς να παρατηρηθούν άλλες κλινικά σημαντικές επιδράσεις.

Ο όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση της βελζουτιφάνης μετά από χορήγηση από το στόμα είναι περίπου 130 L.

Η μέση κάθαρση της βελζουτιφάνης μετά από χορήγηση από το στόμα είναι 7,3 L/h.

water_drop
PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Συγγένεια με Πρωτεΐνες

Η συγγένεια με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι περίπου 45%, αν και δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τις συγκεκριμένες πρωτεΐνες με τις οποίες δεσμεύεται η βελζουτιφάνη.

hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η βελζουτιφάνη μεταβολίζεται κυρίως από τις UGT2B17 και CYP2C19, και σε μικρότερο βαθμό από την CYP3A4.

hourglass
PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της βελζουτιφάνης είναι 14 ώρες.

category
PubChem

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Ουσίες που αναστέλλουν ή προλαμβάνουν τον πολλαπλασιασμό των ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ.

fact_check
PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

7K28NB895L

BELZUTIFAN

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Παράγοντα Επαγόμενου από Υποξία

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς του Παράγοντα 2α που Επάγεται από την Υποξία

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς του Κυτοχρώματος P450 3A4

Η βελζουτιφάνη είναι Αναστολέας Παράγοντα Επαγόμενου από Υποξία. Ο μηχανισμός δράσης της βελζουτιφάνης είναι ως Αναστολέας του Παράγοντα 2α που Επάγεται από την Υποξία, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 3A4.

BELZUTIFAN

Αναστολείς του Παράγοντα 2α που Επάγεται από την Υποξία [MoA]; Αναστολέας Παράγοντα Επαγόμενου από Υποξία [EPC]; Επαγωγείς του Κυτοχρώματος P450 3A4 [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

14 ώρες
PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

45%
PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 3 ημέρες
Εργαλείο washout arrow_forward
science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
117947097
Μοριακός τύπος
C17H12F3NO4S
Μοριακό βάρος
383.3
IUPAC
3-[[(1S,2S,3R)-2,3-difluoro-1-hydroxy-7-methylsulfonyl-2,3-dihydro-1H-inden-4-yl]oxy]-5-fluorobenzonitrile
InChIKey
LOMMPXLFBTZENJ-ZACQAIPSSA-N
Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Ουσίες που αναστέλλουν ή προλαμβάνουν τον πολλαπλασιασμό των ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ.