ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ C03BA04 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

CHLORTALIDONE

### Φαρμακοδυναμικές **Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία**: Διουρητικά τύπου θειαζίδης, κωδικός ATC: C03BA04.

Εμπορικά Ονόματα

HYGROTON UNIDONE

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

E23 Διαταραχές της υπόφυσης

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Άποιος διαβήτης
I10 Ιδιοπαθής υπέρταση

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Αρτηριακή υπέρταση
I50 Καρδιακή ανεπάρκεια

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Χρόνια σταθερή καρδιακή ανεπάρκεια
R60 Οίδημα, μη ταξινομημένο αλλού

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Οίδημα

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες - Υπέρταση

Δόση25 mg/ημέρα

Μέγ. δόση50 mg/ημέρα

Εάν με τη δόση των 25 mg/ημέρα η μείωση της αρτηριακής πίεσης αποδειχθεί ανεπαρκής, τότε η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 50 mg/ημέρα. Εάν απαιτείται περαιτέρω μείωση της αρτηριακής πίεσης, συνιστάται η συνδυαστική χρήση και άλλων αντιυπερτασικών φαρμάκων στο ήδη υπάρχον δοσολογικό σχήμα.
Ενήλικες - Σταθερή, χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (NYHA: λειτουργική κατηγορία ΙΙ/ΙΙΙ)

Δόση25 έως 50 mg/ημέρα (αρχική), 25 έως 50 mg ημερησίως ή κάθε δεύτερη ημέρα (συντήρηση)

Μέγ. δόση200 mg/ημέρα (σε σοβαρές περιπτώσεις)

Η συνήθης δόση συντήρησης είναι η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση. Εάν η ανταπόκριση στη θεραπεία αποδειχθεί ανεπαρκής, μπορεί να απαιτηθεί η συνδυαστική χρήση δακτυλίτιδας ή ενός αναστολέα α-ΜΕΑ ή και τα δύο (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ενήλικες - Οίδημα συγκεκριμένης προέλευσης

Μέγ. δόση50 mg/ημέρα

Η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση πρέπει να προσδιορίζεται με τιτλοποίηση και να χορηγείται μόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Συνιστάται οι δόσεις να μην υπερβαίνουν τα 50 mg/ημέρα.
Ενήλικες - Άποιος διαβήτης

Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως (αρχική), 50 mg (συντήρηση)

Όποτε κρίνεται εφικτό προτιμάται μείωση της ημερήσιας δόσης συντήρησης σε 50 mg.
Παιδιατρικός πληθυσμός

Δόση0,5 - 1 mg/kg/48ωρο (αρχική)

Μέγ. δόση1,7 mg/kg/48ωρο

Θα πρέπει να χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση.
Ηλικιωμένοι ασθενείς

Η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση συνιστάται. Η αποβολή είναι βραδύτερη από ότι σε υγιείς νέους ενήλικες, συνεπώς μπορεί να χρειαστεί μείωση της συνιστώμενης δόσης των ενηλίκων. Ενδείκνυται προσεκτική ιατρική παρακολούθηση.
Ασθενείς με ήπια νεφρική ανεπάρκεια

Η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση συνιστάται.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, στις θειαζίδες και σε άλλα παράγωγα των σουλφοναμιδών ή σε κάποιο από τα έκδοχα (βλ. παράγραφο 6.1)
Ανουρία
Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια
Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια

Πληθυσμός(κάθαρση κρεατινίνης <30 mL/λεπτό)
Ανθεκτική υποκαλιαιμία ή καταστάσεις που έχουν σαν αποτέλεσμα αυξημένη αποβολή καλίου
Υπονατριαιμία
Υπερασβεστιαιμία
Συμπτωματική υπερουριχαιμία

Πληθυσμός(ιστορικό ουρικής αρθρίτιδας ή λίθων ουρικού οξέος)
Υπέρταση

Πληθυσμόςκατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
Νόσος του Addison που δεν έχει αντιμετωπισθεί
Συγχορηγούμενη θεραπεία λιθίου

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ηπατική λειτουργία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας ή προοδευτική ηπατική βλάβη (ιδιαίτερα με κίρρωση του ήπατος)

Να χρησιμοποιείται με προσοχή λόγω κινδύνου ηπατικού κώματος
Νεφρική λειτουργία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με βαριά νεφροπάθεια

Να χρησιμοποιείται με προσοχή λόγω κινδύνου αζωθαιμίας
Διαταραχή ηλεκτρολυτών
προσοχή

Συσχετίζεται με υποκαλιαιμία, υπομαγνησιαιμία, υπεργλυκαιμία και υπονατριαιμία
Δίαιτα χαμηλού νατρίου
προσοχή

Να αποφεύγεται μια πολύ αυστηρή δίαιτα χαμηλού νατρίου
Υποκαλιαιμία
προσοχή

Μπορεί να επηρεάσει την καρδιά ή να αυξήσει την ανταπόκριση στις τοξικές επιδράσεις της δακτυλίτιδας
Καλιούρηση
προσοχή

Είναι δοσοεξαρτώμενη και ο βαθμός ποικίλλει
Υποκαλιαιμία με κλινικά σημεία
προσοχή

Το Chlortalidone πρέπει να διακόπτεται
Συγχορήγηση με άλας καλίου ή καλιοπροστατευτικό διουρητικό
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα αναστολείς του ΜΕΑ ή αναστολείς της αγγειοτασίνης

Πρέπει να αποφεύγεται
Υπονατριαιμία με νευρολογικά συμπτώματα
προσοχή

Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις
Νεφρωσικό σύνδρομο
προσοχή

ΠληθυσμόςΝορμοκαλιαιμικοί ασθενείς, που δεν εκδηλώνουν συμπτώματα υποογκαιμίας

Να χρησιμοποιείται μόνον κάτω από στενή επίβλεψη
Επίπεδα ουρικού οξέος
προσοχή

Μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του ουρικού οξέος στον ορό
Δυσανεξία στη γλυκόζη
προσοχή

Μπορεί να εμφανιστεί υπεργλυκαιμία και γλυκοζουρία
Σακχαρώδης διαβήτης
προσοχή

Πολύ σπάνια μπορεί να επιδεινώσει ή να προκαλέσει σακχαρώδη διαβήτη (αναστρέψιμο με διακοπή)
Λιπίδια πλάσματος (χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, LDL)
προσοχή

Μικρές και μερικά αναστρέψιμες αυξήσεις αναφέρθηκαν κατά τη μακροχρόνια θεραπεία
Μακροχρόνια θεραπεία
αντένδειξη

ΠληθυσμόςΑσθενείς με έκδηλο σακχαρώδη διαβήτη ή υπερχοληστερολαιμία

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως φάρμακο πρώτης εκλογής
Στεφανιαία ή εγκεφαλική αρτηριοσκλήρωση
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή στεφανιαία ή εγκεφαλική αρτηριοσκλήρωση

Ενδείκνυται προσεκτικός καθορισμός του δοσολογικού σχήματος
Αντιυπερτασική δράση
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν αναστολείς του ΜΕΑ και ανταγωνιστές της αγγειοτασίνης

Η αντιυπερτασική δράση ενισχύεται. Συνιστάται μείωση δοσολογίας ή διακοπή του διουρητικού για 2-3 ημέρες και/ή έναρξη με χαμηλή δόση του αναστολέα του ΜΕΑ/ανταγωνιστή της αγγειοτασίνης
Οφθαλμικές διαταραχές
προσοχή

Αποκόλληση του χοριοειδούς, παροδική μυωπία, οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας. Άμεση διακοπή του φαρμάκου. Μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια της όρασης.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αντιυπερτασικά φάρμακα (γουανεθιδίνη, μεθυλντόπα β-αναστολείς, αγγειοδιασταλτικά, ανταγωνιστές του ασβεστίου, αναστολείς του ΜΕΑ και ανταγωνιστές της αγγειοτασίνης)
προσοχή

Ενίσχυση της δράσης των αντιυπερτασικών.
Αντιδιαβητικά (ινσουλίνη και από του στόματος αντιδιαβητικοί παράγοντες)
προσοχή

Μείωση της υπογλυκαιμικής δράσης. Κίνδυνος μείωσης της ινσουλίνης που απελευθερώνεται από το πάγκρεας.

ΣύστασηΑναπροσαρμογή της δοσολογίας.
Δακτυλίτιδα
προσοχή

Η υποκαλιαιμία/υπομαγνησιαιμία μπορεί να ευνοήσει αρρυθμίες. Η υποκαλιαιμία αυξάνει τον κίνδυνο τοξικού δακτυλιδισμού και ανταγωνίζεται τη δράση της λιδοκαΐνης, μεξιλετίνης και τοκαϊνίδης.

Σύσταση(βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)
Αλλοπουρινόλη
προσοχή

Αύξηση της συχνότητας αντιδράσεων υπερευαισθησίας στην αλλοπουρινόλη.
Αμανταδίνη
προσοχή

Αύξηση του κινδύνου εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών από την αμανταδίνη.
Διαζοξίδη
προσοχή

Αύξηση της υπεργλυκαιμικής δράσης της διαζοξίδης.
Κυτταροτοξικοί παράγοντες (κυκλοφωσφαμίδη, μεθοτρεξάτη)
προσοχή

Μείωση της νεφρικής απέκκρισης των κυτταροτοξικών παραγόντων και ενίσχυση της μυελοκατασταλτικής δράσης τους.
Βιταμίνη D ή άλατα του ασβεστίου
προσοχή

Ενίσχυση της αύξησης του ασβεστίου στον ορό λόγω αναστολής της ουρικής απέκκρισης (υπερασβεστιαιμία).
Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (π.χ. ινδομεθακίνη)
προσοχή

Εξασθένηση της διουρητικής και αντιυπερτασικής δράσης του Chlortalidone. Πιθανή επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας σε ασθενείς με προδιάθεση.
Κορτικοστεροειδή, β2-αγωνιστές, αμφοτερικίνη και καρβενοξαλόνη
προσοχή

Αύξηση της υποκαλιαιμικής δράσης των διουρητικών με κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών και/ή μυϊκών διαταραχών.
Αντιχολινεργικοί παράγοντες (ατροπίνη, βιπεριδένη)
προσοχή

Αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας των θειαζιδικού τύπου διουρητικών λόγω μείωσης της γαστρεντερικής κινητικότητας και του ρυθμού κένωσης του στομάχου.
Ανιονικές ιοντοανταλλακτικές ρητίνες (χολεστυραμίνη)
προσοχή

Επηρεάζεται η απορρόφηση των θειαζιδικών διουρητικών. Μείωση του φαρμακολογικού αποτελέσματος.
Κυκλοσπορίνη
προσοχή

Αύξηση του κινδύνου υπερουριχαιμίας και επιπλοκών τύπου ουρικής αρθρίτιδας.
Λίθιο
προσοχή

Ταχεία αύξηση των επιπέδων λιθίου στον ορό (κίνδυνος τοξικότητας), καθώς η νεφρική κάθαρση του λιθίου μειώνεται.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αίμα

Ουδετεροπενία
Θρομβοπενία
Λευκοπενία
Ακοκκιοκυτταραιμία
Απλαστική αναιμία
Αιμολυτική αναιμία
Ηωσινοφιλία

Ανοσοποιητικό

Υπερευαισθησία

Μεταβολισμός

Υποκαλιαιμία
Υπερουριχαιμία
Υπερλιπιδαιμία
Υπονατριαιμία
Υπομαγνησιαιμία
Υπεργλυκαιμία
Ουρική αρθρίτιδα
Υπερασβεστιαιμία
Γλυκοζουρία
Ανεπαρκής ρύθμιση σακχαρώδους διαβήτη
Υποχλωραιμική αλκάλωση
Αύξηση χοληστερόλης

Νευρικό

Ίλιγγος
Παραισθησία
Κεφαλαλγία

Οφθαλμικές

Οπτική δυσλειτουργία
Αποκόλληση χοριοειδούς

Καρδιά

Αρρυθμία

Αγγειακές

Ορθοστατική υπόταση
Αγγειίτιδα

Αναπνευστικό

Μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα

Γαστρεντερικό

Απώλεια όρεξης
Κοιλιακή δυσφορία
Κοιλιακό άλγος
Δυσκοιλιότητα
Διάρροια
Παγκρεατίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού

ελαφρά ναυτία και έμετος (Σπάνιες)

Ήπαρ

Ενδοηπατική χολόσταση
Ίκτερος

Δέρμα

Κνίδωση
Εξάνθημα
Αντίδραση φωτοευαισθησίας

Μυοσκελετικό

Μυϊκές κράμπες

Νεφρά/Ουροποιητικό

Διάμεση νεφρίτιδα των ουροφόρων σωληναρίων

Αναπαραγωγικό

Στυτική δυσλειτουργία

Γενικές

Αδυναμία

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Υπερλιπιδαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υπερουριχαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υποκαλιαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Συχνές
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές

Συχνές
Υπεργλυκαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπομαγνησιαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπονατριαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
άλλες μορφές εξανθήματος

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές
απώλεια όρεξης

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
ελαφρά κοιλιακή δυσφορία

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Ουρική αρθρίτιδα

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Ίκτερος

Ήπαρ

Σπάνιες
Ακοκκιοκυτταραιμία

Αίμα

Σπάνιες
Γλυκοζουρία

Μεταβολισμός

Σπάνιες
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Ενδοηπατική χολόσταση

Ήπαρ

Σπάνιες
Ηωσινοφιλία

Αίμα

Σπάνιες
Θρομβοπενία

Αίμα

Σπάνιες
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Σπάνιες
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Λευκοπενία

Αίμα

Σπάνιες
Ουδετεροπενία

Αίμα

Σπάνιες
Παραισθησία

Νευρικό

Σπάνιες
Υπερασβεστιαιμία

Μεταβολισμός

Σπάνιες
ανεπαρκής ρύθμιση σακχαρώδους διαβήτη

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Σπάνιες
απλαστική ή αιμολυτική αναιμία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Σπάνιες
ελαφρά ναυτία και έμετος

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Σπάνιες
Διάμεση νεφρίτιδα των ουροφόρων σωληναρίων

Νεφρά/Ουροποιητικό

Πολύ σπάνιες
Υποχλωραιμική αλκάλωση

Μεταβολισμός

Πολύ σπάνιες
Ίλιγγος

Νευρικό

Συχνή
Αγγειίτιδα

Αγγειακές

Πολύ σπάνια
Αδυναμία

Γενικές

Συχνή
Αντίδραση φωτοευαισθησίας

Δέρμα

Σπάνια
Αρρυθμία

Καρδιά

Σπάνια
Μυϊκές κράμπες

Μυοσκελετικό

Πολύ σπάνια
Οπτική δυσλειτουργία

Οφθαλμικές

Σπάνια
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Πολύ σπάνια
Στυτική δυσλειτουργία

Αναπαραγωγικό

Συχνή
αποκόλληση του χοριοειδούς

Οφθαλμικές διαταραχές

Μη γνωστές
αύξηση χοληστερόλης

Παρακλινικές εξετάσεις

Πολύ σπάνια
μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Πολύ σπάνια
υπερευαισθησία στη χλωροθαλιδόνη, σε άλλα παράγωγα των σουλφοναμιδών ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Αποφεύγεται

Τα διουρητικά είναι καλύτερο να αποφεύγονται για τη διαχείριση του οιδήματος ή της υπέρτασης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς η χρήση τους μπορεί να σχετίζεται με την υποογκαιμία, το αυξημένο ιξώδες του αίματος και τη μειωμένη αιμάτωση του πλακούντα. Έχουν υπάρξει αναφορές για καταστολή του μυελού των οστών του εμβρύου, θρομβοπενία και εμβρυϊκό και νεογνικό ίκτερο που σχετίζονται με τη χρήση θειαζιδικών διουρητικών.
Θηλασμός
Αποφεύγεται

Η χλωροθαλιδόνη περνά στο μητρικό γάλα. Οι μητέρες που λαμβάνουν το Chlortalidone πρέπει να αποφεύγουν να θηλάζουν τα βρέφη τους.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συμπτώματα

ζάλη
ναυτία
υπνηλία
υποογκαιμία
υπόταση
διαταραχές ηλεκτρολυτών
καρδιακές αρρυθμίες
μυϊκοί σπασμοί

Αντιμετώπιση

Θα πρέπει να πραγματοποιείται πλύση στομάχου, πρόκληση εμέτου ή χορήγηση ενεργού άνθρακα για τη μείωση της απορρόφησης. Η αρτηριακή πίεση και η ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών πρέπει να παρακολουθούνται και να λαμβάνονται τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα. Μπορεί να είναι ενδεδειγμένη η ενδοφλέβια αντικατάσταση των υγρών και των ηλεκτρολυτών.

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς

Οι ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται για τους πιθανούς κινδύνους από την οδήγηση ή το χειρισμό μηχανημάτων, εάν παρουσιάσουν ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ζάλη.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Κολλοειδές διοξείδιο του πυριτίου

Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη (Τύπου 102)

Στεατικό μαγνήσιο

Καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη νατρίου

Άμυλο αραβοσίτου.

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Διουρητικά τύπου θειαζίδης, κωδικός ATC: C03BA04. Η χλωροθαλιδόνη είναι ένα βενζοθειαζιδικό διουρητικό (συγγενές με τη θειαζίδη) με μακράς διάρκειας δράση.

Μηχανισμός δράσης

Η θειαζίδη και τα παρόμοιου τύπου με τη θειαζίδη διουρητικά δρουν πρωταρχικά στο άπω νεφρικό σωληνάριο (αρχικό εσπειραμένο τμήμα), αναστέλλοντας την επαναρρόφηση του NaCl- (ανταγωνιζόμενα το συμμεταφορέα του Na+ - Cl-) και προάγοντας την επαναπορρόφηση του Ca++ (με έναν άγνωστο μηχανισμό). Η ενισχυμένη απελευθέρωση Na+ και ύδατος στο αθροιστικό σωληνάριο του φλοιού και/ή το αυξημένο κλάσμα ροής, οδηγούν σε αυξημένη έκκριση και απέκκριση Κ+ και Η+.

Σε άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, η διούρηση προκαλείται μετά από χορήγηση 12,5 mg χλωροθαλιδόνης. Η προκύπτουσα αύξησή της δια μέσου των ούρων απέκκρισης νατρίου και χλωρίου και η μικρότερη απέκκριση δια μέσου των ούρων καλίου είναι δοσοεξαρτώμενες και εμφανίζονται τόσο σε φυσιολογικούς, όσο και σε ασθενείς με οίδημα.

Η διουρητική δράση αρχίζει μετά από 2 - 3 ώρες, φθάνει τη μέγιστη τιμή της μετά από 4 - 24 ώρες και μπορεί να διατηρηθεί για 2 - 3 ημέρες.

Η προκαλούμενη από τις θειαζίδες διούρηση οδηγεί αρχικά σε μειώσεις του όγκου του πλάσματος, της καρδιακής παροχής και της συστηματικής αρτηριακής πίεσης. Ενδέχεται να ενεργοποιηθεί το σύστημα ρενίνης - αγγειοτασίνης - αλδοστερόνης.

Σε υπερτασικά άτομα, η χλωροθαλιδόνη μειώνει με ήπιο τρόπο την αρτηριακή πίεση. Σε συνεχή χορήγηση η υποτασική δράση διατηρείται, πιθανόν λόγω της μείωσης της περιφερικής αντίστασης. Η καρδιακή παροχή επανέρχεται στις προθεραπευτικές τιμές, ο όγκος του πλάσματος παραμένει κάπως μειωμένος και μπορεί να αυξηθεί η δράση της ρενίνης του πλάσματος.

Σε χρόνια χορήγηση η αντιυπερτασική δράση της χλωροθαλιδόνης είναι δοσοεξαρτώμενη μεταξύ 12,5 και 50 mg/ημέρα. Αυξάνοντας τη δόση πάνω από 50 mg αυξάνουν οι μεταβολικές επιπλοκές, και σπάνια υπάρχει θεραπευτικό όφελος.

Όπως και με άλλα διουρητικά, όταν το Chlortalidone χορηγείται ως μονοθεραπεία, επιτυγχάνεται έλεγχος της αρτηριακής πίεσης στους μισούς περίπου ασθενείς με ήπια έως μέτρια υπέρταση. Έχει βρεθεί ότι γενικά οι ηλικιωμένοι και οι έγχρωμοι ασθενείς ανταποκρίνονται καλά σε διουρητικά όταν χορηγούνται ως κύρια θεραπεία. Τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές σε ηλικιωμένους έχουν δείξει ότι η θεραπεία της υπέρτασης ή της μεμονωμένης συστολικής υπέρτασης σε πιο ηλικιωμένα άτομα με χαμηλές δοσολογίες θειαζιδικών διουρητικών, συμπεριλαμβανομένης της χλωροθαλιδόνης, μειώνει την αγγειοεγκεφαλική (οξέα ΑΕΕ), καθώς και την στεφανιαία και ολική καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνησιμότητα.

Η συνδυασμένη θεραπεία με άλλα αντιυπερτασικά ενισχύει τη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Σε μεγάλη αναλογία ασθενών, που δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στη μονοθεραπεία, μπορεί να επιτευχθεί με αυτόν τον τρόπο μία περαιτέρω μείωση της αρτηριακής πίεσης.

Στο νεφρογενή άποιο διαβήτη, η χλωροθαλιδόνη μειώνει παραδόξως την πολυουρία. Ο μηχανισμός αυτός δράσης της δεν έχει αποσαφηνισθεί.

Επειδή τα θειαζιδικά διουρητικά, συμπεριλαμβανομένου της χλωροθαλιδόνης, μειώνουν την απέκκριση ιόντων Ca++, έχουν χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη του ανασχηματισμού λίθων οξαλικού ασβεστίου στους νεφρούς.

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές

Απορρόφηση

Η βιοδιαθεσιμότητα μετά την από του στόματος χορήγηση 50 mg χλωροθαλιδόνης είναι περίπου 64% και οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 8 - 12 ώρες. Για δόσεις 25 και 50 mg οι τιμές Cmax κυμαίνονται κατά μέσο όρο στο 1,5 μg/mL (4,4 μmol/L) και 3,2 μg/mL (9,4 μmol/L) αντίστοιχα. Για δόσεις μέχρι 100 mg υπάρχει μία αναλογική αύξηση της περιοχής κάτω από την καμπύλη (AUC). Σε επαναλαμβανόμενες ημερήσιες δόσεις 50 mg επιτυγχάνονται μετά από 1 - 2 εβδομάδες μέσες συγκεντρώσεις στο αίμα σε σταθεροποιημένη κατάσταση 7,2 μg/mL (21,2 μmol/L), που μετρήθηκαν στο τέλος του 24ωρου δοσολογικού διαστήματος.

Κατανομή

Στο αίμα μόνο μικρό κλάσμα της χλωροθαλιδόνης είναι ελεύθερο, λόγω εκτενούς συσσώρευσης στα ερυθροκύτταρα και δέσμευσης στις πρωτεΐνες του πλάσματος. Λόγω του μεγάλου βαθμού δέσμευσης και της υψηλής συγγένειας της χλωροθαλιδόνης με την ανθρακική ανυδράση των ερυθροκυττάρων, μόνο 1,4% περίπου του συνολικού ποσού χλωροθαλιδόνης στο ολικό αίμα βρέθηκε στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δόσεις 50 mg. In vitro, η δέσμευση της χλωροθαλιδόνης στις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι 76% περίπου και η κατ’ εξοχήν δεσμευτική πρωτεΐνη είναι η λευκωματίνη. Η χλωροθαλιδόνη διαπερνά το φραγμό του πλακούντα και περνά στο μητρικό γάλα. Σε μητέρες που υποβάλλονται σε θεραπεία με 50 mg χλωροθαλιδόνης την ημέρα πριν και μετά τον τοκετό, τα επίπεδα της χλωροθαλιδόνης στο ολικό αίμα του εμβρύου είναι το 15% περίπου αυτών, που βρίσκονται στο μητρικό αίμα. Οι συγκεντρώσεις χλωροθαλιδόνης στο αμνιοτικό υγρό και στο μητρικό γάλα είναι το 4% περίπου του αντίστοιχου επιπέδου στο μητρικό αίμα.

Βιομετασχηματισμός

Ο μεταβολισμός και η ηπατική απέκκριση στη χολή αποτελούν ελάσσονα οδό αποβολής. Μέσα σε 120 ώρες, το 70% περίπου της δόσης απεκκρίνεται από τα ούρα και τα κόπρανα, κυρίως σε αναλλοίωτη μορφή.

Αποβολή

Η χλωροθαλιδόνη αποβάλλεται από το ολικό αίμα και το πλάσμα με ημιπερίοδο ζωής της αποβολής, που ανέρχεται κατά μέσο όρο σε 50 ώρες. Η ημιπερίοδος ζωής της αποβολής είναι αμετάβλητη μετά από χρόνια χορήγηση. Το μέγιστο μέρος μίας απορροφούμενης δόσης χλωροθαλιδόνης απεκκρίνεται από τα νεφρά με μέση νεφρική κάθαρση 60 mL/min.

Ειδικές ομάδες ασθενών

Η νεφρική ανεπάρκεια δε μεταβάλλει τη φαρμακοκινητική της χλωροθαλιδόνης και ο σημαντικότερος παράγοντας που επηρεάζει το ρυθμό αποβολής του φαρμάκου από το αίμα ή το πλάσμα είναι πιθανότατα η συγγένεια του φαρμάκου προς την ανθρακική ανυδράση των ερυθροκυττάρων. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ηπατική λειτουργία (βλ. Δοσολογία και Αντενδείξεις). Σε ηλικιωμένους ασθενείς, η αποβολή της χλωροθαλιδόνης είναι βραδύτερη απ’ ό,τι σε υγιείς νέους ενήλικες, αν και η απορρόφηση της είναι η ίδια. Για αυτό το λόγο απαιτείται στενή ιατρική παρακολούθηση κατά τη θεραπεία ασθενών προχωρημένης ηλικίας με χλωροθαλιδόνη.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Διουρητικά τύπου θειαζίδης, κωδικός ATC: C03BA04. Η χλωροθαλιδόνη είναι ένα βενζοθειαζιδικό διουρητικό (συγγενές με τη θειαζίδη) με μακράς διάρκειας δράση. ### Μηχανισμός δράσης Η θειαζίδη και τα…

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές ### Απορρόφηση Η βιοδιαθεσιμότητα μετά την από του στόματος χορήγηση 50 mg χλωροθαλιδόνης είναι περίπου 64% και οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 8 - 12 ώρες. Για δόσεις 25 και 50 mg οι τιμές Cmax…

Μεταβολισμός

Ήπαρ

Απέκκριση

Περίπου το 50% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητο μέσω του νεφρού, και η απέκκριση χαρακτηρίζεται από διφασική αποβολή με μια ταχεία φάση που ακολουθείται από μια αργή εκκριτική φάση. Η χλωθαλιδόνη έχει αποδειχθεί ότι συγκεντρώνεται ταχέως εντός…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Ηλεκτρολύτες ορού	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	Τακτικά	Συγχορήγηση με δακτυλίτιδα
Ηλεκτρολύτες ορού	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	—	Ηλικιωμένοι, ασκίτης λόγω κίρρωσης, οίδημα λόγω νεφρωσικού συνδρόμου
Κάλιο ορού (K⁺)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	Στην αρχή της θεραπείας, μετά από 3-4 εβδομάδες και στη συνέχεια κάθε 4-6 μήνες	Χρόνια θεραπεία χωρίς διαταραχή ισοζυγίου καλίου από πρόσθετους παράγοντες

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Αναστέλλει την επαναρρόφηση του νατρίου και του χλωρίου μέσω αναστολής του Na+/Cl- συμμεταφορέα στο φλοιώδες αραιωτικό τμήμα της ανιούσας σκέλης της αγκύλης του Henle. Η μείωση της επαναρρόφησης νατρίου οδηγεί στη συνέχεια σε μείωση του εξωκυττάριου υγρού και του όγκου πλάσματος μέσω μιας ωσμωτικής διούρησης που καθοδηγείται από το νάτριο. Αυξάνοντας την παροχή νατρίου στο εγγύς νεφρικό σωληνάριο, η χλωθαλιδόνη αυξάνει έμμεσα την απέκκριση καλίου μέσω του μηχανισμού ανταλλαγής νατρίου-καλίου. Ο ακριβής μηχανισμός της αντιυπερτασικής δράσης της χλωθαλιδόνης συζητείται, ωστόσο, πιστεύεται ότι η αυξημένη διούρηση οδηγεί σε μειωμένο όγκο πλάσματος και εξωκυττάριου υγρού, ο οποίος επομένως απαιτεί μειωμένη καρδιακή παροχή και συνολικά μειώνει την αρτηριακή πίεση. Η χλωθαλιδόνη έχει επίσης αποδειχθεί ότι μειώνει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων και την αγγειακή διαπερατότητα, καθώς και προάγει την αγγειογένεση in vitro, η οποία πιστεύεται ότι είναι εν μέρει αποτέλεσμα μειώσεων σε μονοπάτια που εξαρτώνται από την ανθρακική ανυδράση. Αυτά τα μονοπάτια μπορεί να διαδραματίζουν ρόλο στα αποτελέσματα της χλωθαλιδόνης στη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου.

ΔΡΑΣΗ ΜΕ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΙΟΝΤΩΝ.
Μειωμένος όγκος πλάσματος και μειωμένος όγκος εξωκυττάριου υγρού· μειωμένη καρδιακή παροχή αρχικά, ακολουθούμενη από μειωμένη συνολική περιφερική αντίσταση με ομαλοποίηση της καρδιακής παροχής.
Η ΑΝΤΙΥΠΕΡΤΑΣΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΧΛΩΘΑΛΙΔΟΝΗΣ ΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ ΟΤΙ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΠΑΡΟΧΗ.
Ο ακριβής μηχανισμός μείωσης της αρτηριακής πίεσης από τα διουρητικά δεν είναι βέβαιος. Αρχικά τα φάρμακα μειώνουν τον εξωκυττάριο όγκο και την καρδιακή παροχή. Ωστόσο, η υποτασική δράση διατηρείται κατά τη μακροχρόνια θεραπεία λόγω της μειωμένης αγγειακής αντίστασης.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Η χλωθαλιδόνη έχει αποδειχθεί ότι συγκεντρώνεται ταχέως εντός των ερυθροκυττάρων και στη συνέχεια εξισορροπείται μέσω αργής διάχυσης πίσω στο διαμέρισμα του ορού, οδηγώντας σε μεγάλο όγκο κατανομής.

ΒΙΟΧΗΜΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΥΠΟΔΗΛΩΝΟΥΝ ΟΤΙ Η ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΔΡΑΣΗΣ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΕ ΑΡΓΗ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ & ΕΝΤΕΡΟΗΠΑΤΙΚΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ. ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΑΠΟΚΡΕΊΝΕΤΑΙ ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΦΡΟ.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ /ΘΕΙΑΖΙΔΙΚΕΣ/ ΕΝΩΣΕΙΣ ΑΠΟΚΡΕΊΝΟΝΤΑΙ ΤΑΧΕΩΣ ΕΝΤΟΣ 3 ΕΩΣ 6 ΩΡΩΝ.
ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΣΕ ΔΟΣΗ-ΕΞΑΡΤΩΜΕΝΗ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΠΕΚΚΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΧΛΩΘΑΛΙΔΟΝΗΣ.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Περίπου το 75% του φαρμάκου δεσμεύεται σε πρωτεΐνες του πλάσματος, με το 58% του φαρμάκου να δεσμεύεται σε αλβουμίνη. Αυτό προκαλείται από αυξημένη συγγένεια του φαρμάκου για την ερυθροκυτταρική ανθρακική ανυδράση.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Ήπαρ

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

40-50 ώρες

MeSH classification

expand_more

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οξείας ή χρόνιας αγγειακής ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ ανεξαρτήτως φαρμακολογικού μηχανισμού. Μεταξύ των αντιυπερτασικών παραγόντων περιλαμβάνονται ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ· (ιδίως ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ, ΘΕΙΑΖΙΔΙΚΑ)· Β-ΑΝΑΚΟΛΟΒΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗΣ· Α-ΑΝΑΚΟΛΟΒΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗΣ· ΑΝΑΡΡΕΠΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΓΕΙΟΤΑΝΣΙΝΗ-ΜΕΤΑΤΡΕΠΤΙΚΟΥ ΕΝΖΥΜΟΥ· ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΔΙΩΡΥΓΩΝ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ· ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΓΑΓΓΛΙΩΝ· και ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.

Παράγοντες που προάγουν την απέκκριση ούρων μέσω των επιδράσεών τους στη νεφρική λειτουργία.

Παράγοντες που αναστέλλουν τους ΣΥΜΜΕΤΑΦΟΡΕΙΣ ΝΑΤΡΙΟΥ ΧΛΩΡΙΟΥ. Λειτουργούν ως ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ. Η υπερβολική χρήση σχετίζεται με ΥΠΟΚΑΛΑΙΜΙΑ.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Q0MQD1073Q

CHLORTHALIDONE

Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Αυξημένη Διούρηση

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Τάξη [EPC] - Διουρητικό τύπου Θειαζιδών

Η χλωθαλιδόνη είναι ένα Διουρητικό τύπου Θειαζιδών. Η φυσιολογική επίδραση της χλωθαλιδόνης είναι μέσω Αυξημένης Διούρησης.

CHLORTHALIDONE

Αυξημένη Διούρηση [PE]· Διουρητικό τύπου Θειαζιδών [EPC]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

40-50 ώρες

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

75%

PubChem

Απέκκριση

Νεφρά

PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 10 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Αρτηριακή Υπέρταση Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Καρδιαγγειακών Νοσημάτων

🧮 Εργαλείο

Το φάρμακο περιλαμβάνεται στο φαρμακευτικό οπλοστάσιο (Θειαζιδικά / θειαζιδικού τύπου διουρητικά (1η γραμμή)) του πρωτοκόλλου. Δείτε την πλήρη οδηγία για τα κριτήρια συνταγογράφησης.

trending_down

Απόσυρση / Deprescribing

IMPACT

Διουρητικά

Σταδιακή μείωση CR: Μεσαίο DP: Μεσαίο

open_in_new Δείτε στον οδηγό IMPACT arrow_forward

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

2732

Μοριακός τύπος

C14H11ClN2O4S

Μοριακό βάρος

338.8

IUPAC

2-chloro-5-(1-hydroxy-3-oxo-2H-isoindol-1-yl)benzenesulfonamide

InChIKey

JIVPVXMEBJLZRO-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

Παράγοντες που προάγουν την απέκκριση ούρων μέσω των επιδράσεών τους στη νεφρική λειτουργία.