ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N05BA01 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

DIAZEPAM

Διαζεπάμη

Εμπορικά Ονόματα

ATARVITON STEDON

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more

Βραχυχρόνια αντιμετώπιση του άγχους. Λοιπές βλ. 4.5.

medication

SPC-STEDON

Δοσολογία

expand_more

(not available)

block

SPC-STEDON

Αντενδείξεις

expand_more

Βαρεία μυασθένεια
Υπερευαισθησία στις βενζοδιαζεπίνες
Σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια
Σύνδρομο καθ’ ύπνον αποφρακτικής άπνοιας
Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια

warning

SPC-STEDON

Προειδοποιήσεις

expand_more

Ανοχή
Εξάρτηση

Η απότομη διακοπή της αγωγής συνοδεύεται από στερητικά συμπτώματα.
Υποτροπή αϋπνίας και άγχους

Συνίσταται η διακοπή να γίνεται σταδιακά.
Διάρκεια αγωγής

Η διάρκεια της αγωγής θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη, αλλά δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 4 εβδομάδες για την αϋπνία και τις 8-12 εβδομάδες για περιπτώσεις άγχους συμπεριλαμβανομένης και της διαδικασίας σταδιακής διακοπής της αγωγής. Παράταση πέραν αυτού του χρονικού διαστήματος δεν επιτρέπεται χωρίς επανεκτίμηση της κατάστασης. Ο ασθενής πρέπει να ενημερωθεί για τη περιορισμένη διάρκεια της αγωγής, τον τρόπο σταδιακής μείωσης της δοσολογίας και την πιθανότητα φαινομένου υποτροπής.
Συμπτώματα στέρησης

Όταν χορηγούνται βενζοδιαζεπίνες με μακρά διάρκεια δράσης είναι σημαντικό να υπάρχει η προειδοποίηση ότι η μετάταξη σε βενζοδιαζεπίνες με μικρή διάρκεια δράσης είναι δυνατόν να προκαλέσει φαινόμενα στέρησης.
Αμνησία

Προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος πρέπει οι ασθενείς να είναι σε θέση να έχουν συνεχόμενο ύπνο 7-8 ωρών.
Ψυχιατρικές και «παράδοξες» αντιδράσεις

Εφόσον παρουσιαστεί κάποια από αυτές, θα πρέπει να διακοπεί η χορήγηση του φαρμάκου.
Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις για τα έκδοχα

ΠληθυσμόςΠρόωρα βρέφη ή νεογέννητα

Για έκθεση λιγότερη από 90mg/kg/ημέρα (Βενζυλική Αλκοόλη), δεν πρέπει να δίδεται. Μπορεί να προκαλέσει τοξικές αντιδράσεις και αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις σε βρέφη και παιδιά έως 3 ετών. Για έκθεση 90mg/kg/ημέρα, δεν πρέπει να δίδεται. Το προϊόν δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε βρέφη και παιδιά έως 3 ετών λόγω του κινδύνου για μοιραίες τοξικές αντιδράσεις.
Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις για τα έκδοχα

ΠληθυσμόςΑσθενείς με αλκοολισμό, έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες, παιδιά, ασθενείς με ασθένειες ήπατος ή επιληψία

Να λαμβάνεται υπόψιν η περιεκτικότητα σε ethanol (αλκοόλη).
Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις για τα έκδοχα

ΠληθυσμόςΕνήλικες (έκθεση 400mg/kg) και παιδιά (έκθεση 200mg/kg)

Μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα παρόμοια με αυτά της αλκοόλης λόγω περιεκτικότητας σε προπυλενογλυκόλη.
Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις για τα έκδοχα

ΠληθυσμόςΝεογέννητα βρέφη

Μπορεί να αυξηθεί ο κίνδυνος ίκτερου λόγω περιεκτικότητας σε benzoic acid E210 και Sodium benzoate E211.
Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις για τα έκδοχα

ΠληθυσμόςΑσθενείς με αλλεργίες

Πιθανότητα αλλεργικών αντιδράσεων λόγω περιεκτικότητας σε Ponceau 4R E124.
Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις για τα έκδοχα

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στην λακτόζη, ανεπάρκεια λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης - γαλακτόζης

Δεν πρέπει να παίρνουν αυτό το φάρμακο.
Ειδικές ομάδες ασθενών

ΠληθυσμόςΠαιδιά

Δεν θα πρέπει να χορηγούνται χωρίς προσεκτική εκτίμηση της ανάγκης χορηγήσεως. Η διάρκεια της αγωγής θα πρέπει να είναι η ελάχιστη δυνατή.
Ειδικές ομάδες ασθενών

ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι

Λαμβάνουν μειωμένη δόση. Επίσης μικρότερη δόση συνίσταται σε ασθενείς με χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, λόγω του κινδύνου αναστολής της αναπνοής.
Ηπατική ανεπάρκεια

ΠληθυσμόςΑσθενείς με βαριάς μορφής ηπατική ανεπάρκεια

Δεν συνίσταται η χορήγηση βενζοδιαζεπινών λόγω προδιάθεσης για εγκεφαλοπάθεια.
Ψυχικές παθήσεις

Οι βενζοδιαζεπίνες δεν συνιστώνται για την αρχική αντιμετώπιση.
Κατάθλιψη

Οι βενζοδιαζεπίνες δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνες για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης ή του άγχους που συνοδεύεται από κατάθλιψη (μπορεί να επιφέρουν πράξεις αυτοκτονίας).
Ιστορικό κατάχρησης

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό αλκοολισμού ή εθισμού σε φαρμακευτικές ουσίες

Θα πρέπει να χορηγούνται με ιδιαίτερη προσοχή.

swap_horiz

SPC-STEDON

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

οινόπνευμα
αντένδειξη

Ενίσχυση της κατασταλτικής δράσης.

ΣύστασηΔεν συνίσταται παράλληλη λήψη.
αντιψυχωτικά (νευροληπτικά), υπνωτικά, αγχολυτικά/ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά, ναρκωτικά, αναλγητικά, αντιεπιληπτικά, αναισθητικά και ηρεμιστικά αντιϊσταμινικά
προσοχή

Ενίσχυση της κεντρικής κατασταλτικής δράσης.

ΣύστασηΘα πρέπει να ληφθεί υπόψη.
αναλγητικά ναρκωτικά
προσοχή

Ενίσχυση της ευεξίας, πιθανή αύξηση της ψυχικής εξάρτησης.

ΣύστασηΘα πρέπει να ληφθεί υπόψη.
Φάρμακα που αναστέλλουν συγκεκριμένα ηπατικά ένζυμα (ιδιαίτερα το κυτόχρωμα P450)
προσοχή

Δυνατόν να επιτείνουν τη δραστικότητα των βενζοδιαζεπινών.

ΣύστασηΘα πρέπει να ληφθεί υπόψη.
βενζοδιαζεπίνες που μεταβολίζονται μόνον με σύζευξη
προσοχή

Πιθανή αλληλεπίδραση με αναστολείς ηπατικών ενζύμων.

ΣύστασηΘα πρέπει να ληφθεί υπόψη.

sick

SPC-STEDON

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Νευρικό σύστημα

υπνηλία
καταστολή
αστάθεια
αταξία
πονοκέφαλος
ίλιγγοι
προχωρητική αμνησία

Ψυχικές διαταραχές

σύγχυση
διέγερση
επιθετικότητα
διαταραχές του ύπνου
ανάρμοστη συμπεριφορά
εκδήλωση προϋπάρχουσας κατάθλιψης
ανησυχία
ευερεθιστότητα
παραισθήσεις
μανία
εφιάλτες
ψευδαισθήσεις
ψυχώσεις
σωματική εξάρτηση
φαινόμενα στέρησης
υποτροπή
ψυχική εξάρτηση
κατάχρηση βενζοδιαζεπινών

Καρδιαγγειακό σύστημα

υπόταση
καρδιακή ανακοπή

Γαστρεντερικό

γαστρεντερικές διαταραχές

Οφθαλμικές διαταραχές

διαταραχές στην όραση

Αναπαραγωγικό σύστημα

διαταραχές στη libido

Ανοσολογικό σύστημα

αντιδράσεις υπερευαισθησίας

Μεταβολισμός και διατροφή

αύξηση βάρους

Αναπνευστικό σύστημα

αναπνευστική ανακοπή

Δέρμα και υποδόριος ιστός

τοπικός ερεθισμός

Αγγεία

φλεβοθρόμβωση

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

υπνηλία

Νευρικό σύστημα

Συχνές
καταστολή

Νευρικό σύστημα

Συχνές
κόπωση

Γενικές διαταραχές

Συχνές
αστάθεια

Νευρικό σύστημα

Συχνές
αταξία

Νευρικό σύστημα

Συχνές
σύγχυση

Ψυχικές διαταραχές

Συχνές
υπόταση

Καρδιαγγειακό σύστημα

Σπάνιες
γαστρεντερικές διαταραχές

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
διαταραχές στην όραση

Οφθαλμικές διαταραχές

Σπάνιες
πονοκέφαλος

Νευρικό σύστημα

Σπάνιες
ίλιγγοι

Νευρικό σύστημα

Σπάνιες
διαταραχές στη libido

Αναπαραγωγικό σύστημα

Σπάνιες
αντιδράσεις υπερευαισθησίας

Ανοσολογικό σύστημα

Σπάνιες
αύξηση βάρους

Μεταβολισμός και διατροφή

Σπάνιες
διέγερση

Ψυχικές διαταραχές

Σπάνιες
επιθετικότητα

Ψυχικές διαταραχές

Σπάνιες
διαταραχές του ύπνου

Ψυχικές διαταραχές

Σπάνιες
αναπνευστική ανακοπή

Αναπνευστικό σύστημα

Σπάνιες
καρδιακή ανακοπή

Καρδιαγγειακό σύστημα

Σπάνιες
τοπικός ερεθισμός

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Σπάνιες
φλεβοθρόμβωση

Αγγεία

Σπάνιες
προχωρητική αμνησία

Νευρικό σύστημα

Μη γνωστές
ανάρμοστη συμπεριφορά

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
εκδήλωση προϋπάρχουσας κατάθλιψης

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
ανησυχία

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
ευερεθιστότητα

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
παραισθήσεις

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
μανία

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
εφιάλτες

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
ψευδαισθήσεις

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
ψυχώσεις

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
σωματική εξάρτηση

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
φαινόμενα στέρησης

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
υποτροπή

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
ψυχική εξάρτηση

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές
κατάχρηση βενζοδιαζεπινών

Ψυχικές διαταραχές

Μη γνωστές

pregnant_woman

SPC-STEDON

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Άγνωστο expand_more

Κύηση
Με προσοχή

Εφόσον το φάρμακο χορηγηθεί εξαιτίας επιβεβλημένων ιατρικών λόγων, κατά την τελευταία φάση της κύησης ή κατά τη διάρκεια του τοκετού σε υψηλές δόσεις υπάρχει η πιθανότητα εμφάνισης αντιδράσεων στο νεογνό, τέτοιες όπως υποθερμία, υποτονία και μέτριας βαρύτητας καταστολή της αναπνοής, λόγω της φαρμακολογικής δράσης του φαρμάκου. Επιπλέον βρέφη που γεννήθηκαν από μητέρες οι οποίες ελάμβαναν Diazapam κατά το χρονικό διάστημα του τελευταίου τριμήνου της κύησης δυνατόν να εμφανίσουν φυσική εξάρτηση και μπορεί να υπάρξει κίνδυνος εμφάνισης στερητικών συμπτωμάτων κατά τη μεταεμβρυiκή περίοδο.
Γαλουχία
Αποφεύγεται

Οι βενζοδιαζεπίνες (Διαζεπάμη) ανευρίσκονται στο μητρικό γάλα. Δεν θα πρέπει να χορηγούνται σε θηλάζουσες μητέρες.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

SPC-STEDON

Φαρμακοδυναμική

expand_more

biotech

SPC-STEDON

Φαρμακοκινητική

expand_more

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Η διatzekoταμίνη υφίσταται N-απoμεθυλίωση από CYP3A4 και 2C19 στον ενεργό μεταβολίτη N-δεσμεθυλδιatzekoταμίνη, και υδροξυλίωση από CYP3A4 στον ενεργό μεταβολίτη τεμαζεπάμη. Τόσο η N-δεσμεθυλδιatzekoταμίνη όσο και η τεμαζεπάμη μεταβολίζονται…

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Οδός απέκκρισης (Route of elimination): Διαζεπάμη και οι μεταβολίτες του αποβάλλονται κυρίως στα ούρα, κυρίως ως γλυουρονιδικά Συζευγμένα.

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-STEDON

expand_more

(not available)

block

Αντενδείξεις

SPC-STEDON

expand_more

ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

Βαρεία μυασθένεια
Υπερευαισθησία στις βενζοδιαζεπίνες
Σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια
Σύνδρομο καθ’ ύπνον αποφρακτικής άπνοιας
Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-STEDON

expand_more

ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Ανοχή Μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση για λίγες εβδομάδες, είναι δυνατόν να εμφανισθεί μείωση της υπνωτικής δράσης των βενζοδιαζεπινών.

Εξάρτηση Η χρήση βενζοδιαζεπινών είναι δυνατόν να δημιουργήσει σωματική και ψυχική εξάρτηση απ’ αυτά τα φάρμακα. Ο κίνδυνος εξάρτησης αυξάνει με τη δόση και τη διάρκεια της αγωγής και είναι επίσης μεγαλύτερος σε ασθενείς με ιστορικό αλκοολισμού ή εθισμού σε φαρμακευτικές ουσίες. Όταν αναπτυχθεί σωματική εξάρτηση, η απότομη διακοπή της αγωγής συνοδεύεται από στερητικά συμπτώματα. Αυτά πιθανόν να αποτελούνται από κεφαλαλγία, μυϊκό άλγος, υπερβολικό άγχος, ένταση, ανησυχία, σύγχυση και ευερεθιστότητα. Σε βαριές περιπτώσεις είναι δυνατόν να εμφανισθούν τα ακόλουθα συμπτώματα: αποπραγματισμός ή αποπροσωποποίηση, υπερηκοÀα, αιμωδία και παραισθήσεις των άκρων, υπερευαισθησία στο φώς, στον θόρυβο και στη σωματική επαφή, ψευδαισθήσεις ή επιληπτικοί παροξυσμοί.

Υποτροπή αϋπνίας και άγχους πρόκειται για παροδικό σύνδρομο όπου τα συμπτώματα τα οποία οδήγησαν στην αγωγή με βενζοδιαζεπίνες επανεμφανίζονται σε πιο έντονη μορφή, που είναι δυνατόν να παρουσιασθεί κατά την διακοπή της αγωγής. Μπορεί να συνοδεύεται και από άλλες αντιδράσεις, όπως αλλοιώσεις της ψυχικής διάθεσης, άγχος ή διαταραχές του ύπνου και ανησυχία. Επειδή ο κίνδυνος του στερητικού φαινομένου ή του φαινομένου υποτροπής είναι μεγαλύτερος μετά την απότομη διακοπή αγωγής, συνίσταται η διακοπή να γίνεται σταδιακά.

Διάρκεια αγωγής Η διάρκεια της αγωγής θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη (βλ. ‘’Δοσολογία’’) ανάλογα με την ένδειξη, αλλά δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 4 εβδομάδες για την αϋπνία και τις 8-12 εβδομάδες για περιπτώσεις άγχους συμπεριλαμβανομένης και της διαδικασίας σταδιακής διακοπής της αγωγής. Παράταση πέραν αυτού του χρονικού διαστήματος δεν επιτρέπεται χωρίς επανεκτίμηση της κατάστασης. Θεωρείται απαραίτητο να ενημερωθεί ο ασθενής όταν αρχίσει η αγωγή, ότι αυτή θα είναι περιορισμένης διάρκειας και να εξηγηθεί επακριβώς πως θα μειωθεί σταδιακά η δοσολογία. Ακόμα είναι σημαντικό να είναι ενήμερος ο ασθενής για την πιθανότητα του φαινομένου υποτροπής (REBOUND), έτσι ώστε να ελαττωθεί το άγχος από αυτά τα συμπτώματα που είναι δυνατόν να εμφανισθούν, όταν διακοπεί το φάρμακο.

Υπάρχουν ενδείξεις ότι στην περίπτωση των βενζοδιαζεπινών βραχείας δράσης, είναι δυνατόν να εμφανισθούν συμπτώματα στέρησης κατά τα μεταξύ των δόσεων διαστήματα, ιδιαίτερα όταν είναι μεγάλες. Όταν χορηγούνται βενζοδιαζεπίνες με μακρά διάρκεια δράσης είναι σημαντικό να υπάρχει η προειδοποίηση ότι η μετάταξη σε βενζοδιαζεπίνες με μικρή διάρκεια δράσης είναι δυνατόν να προκαλέσει φαινόμενα στέρησης.

Αμνησία Οι βενζοδιαζεπίνες είναι δυνατόν να προκαλέσουν προχωρητική αμνησία. Η κατάσταση αυτή παρουσιάζεται πιο συχνά μερικές ώρες μετά από τη χορήγηση του φαρμάκου, γι’ αυτό προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος πρέπει οι ασθενείς να είναι σε θέση να έχουν συνεχόμενο ύπνο 7-8 ωρών. (βλ. επίσης ‘’Ανεπιθύμητες ενέργειες’’).

Ψυχιατρικές και «παράδοξες» αντιδράσεις Όταν χορηγούνται βενζοδιαζεπίνες είναι γνωστό ότι παρουσιάζονται αντιδράσεις τέτοιες όπως ανησυχία, ταραχή, ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, παραισθήσεις, μανία, εφιάλτες, ψευδαισθήσεις, ψυχωσικές διαταραχές, ανάρμοστη συμπεριφορά και άλλες ανεπιθύμητες αντιδράσεις συμπεριφοράς. Εφόσον παρουσιαστεί κάποια από αυτές, θα πρέπει να διακοπεί η χορήγηση του φαρμάκου. Υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανισθούν οι αντιδράσεις αυτές σε παιδιά και υπερήλικες.

Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις για τα έκδοχα Το STEDON inj. sol περιέχει Βενζυλική Αλκοόλη (30mg /2ml). Η επιτρεπόμενη μέγιστη έκθεση σε αυτό το έκδοχο είναι έως 90mg/kg/ημέρα. Ειδικότερα, η ημερήσια έκθεση σε αυτήν την ουσία είναι η συσσωρευμένη ημερήσια δόση αυτού του εκδόχου όπως εκφράζεται ή υπολογίζεται σαν το άθροισμα της χορηγούμενης ή συνιστώμενης ημερήσιας δόσης για το φαρμακευτικό προϊόν στο οποίο αναφερόμαστε. Για έκθεση λιγότερη από 90mg/kg/ημέρα, δεν πρέπει να δίδεται σε πρόωρα βρέφη ή νεογέννητα. Μπορεί να προκαλέσει τοξικές αντιδράσεις και αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις σε βρέφη και παιδιά έως 3 ετών. Για έκθεση 90mg/kg/ημέρα, δεν πρέπει να δίδεται σε πρόωρα βρέφη ή νεογέννητα. Εξαιτίας του κινδύνου για μοιραίες τοξικές αντιδράσεις που προκαλούνται από έκθεση στην βενζυλική αλκοόλη σε ποσότητα μεγαλύτερη 90mg/kg/ημέρα, το προϊόν δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε βρέφη και παιδιά έως 3 ετών.

Το STEDON inj. sol περιέχει 11,5% vol% ethanol (αλκοόλη) δηλαδή 200mg/δόση (2ml), ισοδύναμο με 2ml κρασί, 5ml μπύρα / ανά δόση. Επιβλαβές για όσους υποφέρουν από αλκοολισμό. Να λαμβάνεται υπόψιν σε έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες, παιδιά και ομάδες υψηλού κινδύνου όπως ασθενείς με ασθένειες ήπατος ή επιληψία.

Το STEDON inj. sol περιέχει propylene glycol. Για την παρεντερική χορήγηση και για έκθεση 400mg/kg (ενήλικες) και 200mg/kg παιδιά μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα παρόμοια με αυτά της αλκοόλης (Περιεκτικότητα σε προπυλενογλυκόλη: 900mg/2ml)

Το STEDON inj. sol περιέχει benzoic acid E210 και Sodium benzoate E211, γιαυτό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ίκτερου σε νεογέννητα βρέφη.

Τα δισκία 10mg/tablet περιέχουν Ponceau 4R E124, άρα μπορεί να προκληθούν αλλεργικές αντιδράσεις

Τα STEDON δισκία περιέχουν μονοϋδρική λακτόζη. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στην λακτόζη, ανεπάρκεια λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης - γαλακτόζης δεν πρέπει να παίρνουν αυτό το φάρμακο.

Ειδικές ομάδες ασθενών

Παιδιά: Οι βενζοδιαζεπίνες δεν θα πρέπει να χορηγούνται σε παιδιά χωρίς προσεκτική εκτίμηση της ανάγκης χορηγήσεως.Η διάρκεια της αγωγής θα πρέπει να είναι η ελάχιστη δυνατή.

Ηλικιωμένοι: Οι υπερήλικες λαμβάνουν μειωμένη δόση (βλ. Δοσολογία). Επίσης μικρότερη δόση συνίσταται σε ασθενείς με χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, λόγω του κινδύνου αναστολής της αναπνοής.

Η χορήγηση βενζοδιαζεπινών δεν συνίσταται σε ασθενείς με βαριάς μορφής ηπατική ανεπάρκεια, επειδή υπάρχει η προδιάθεση για εγκεφαλοπάθεια.

Οι βενζοδιαζεπίνες δεν συνιστώνται για την αρχική αντιμετώπιση ψυχικών παθήσεων.

Οι βενζοδιαζεπίνες δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνες για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης ή του άγχους που συνοδεύεται από κατάθλιψη (μπορεί να επιφέρουν πράξεις αυτοκτονίας).

Οι βενζοδιαζεπίνες θα πρέπει να χορηγούνται με ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό αλκοολισμού ή εθισμού σε φαρμακευτικές ουσίες.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-STEDON

expand_more

Δεν συνίσταται: Παράλληλη λήψη οινοπνεύματος. Η κατασταλτική δράση επιτείνεται όταν το φάρμακο χορηγείται μαζί με οινόπνευμα. Αυτό επηρεάζει την ικανότητα οδήγησης ή χειρισμού μηχανημάτων. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη: Συνδυασμός με κατασταλτικά του Κ.Ν.Σ. Είναι δυνατόν να παρατηρηθεί ενίσχυση της κεντρικής κατασταλτικής δράσης σε περιπτώσεις συγχορήγησης με αντιψυχωτικά (νευροληπτικά), υπνωτικά, αγχολυτικά/ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά, ναρκωτικά, αναλγητικά, αντιεπιληπτικά, αναισθητικά και ηρεμιστικά αντιϊσταμινικά. Στην περίπτωση αναλγητικών ναρκωτικών μπορεί επίσης να παρουσιασθεί ενίσχυση της ευεξίας που μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της ψυχικής εξάρτησης. Φάρμακα που αναστέλλουν συγκεκριμένα ηπατικά ένζυμα (ιδιαίτερα το κυτόχρωμα P450) είναι δυνατόν να επιτείνουν τη δραστικότητα των βενζοδιαζεπινών. Σε μικρότερο βαθμό αυτό ισχύει επίσης και για τις βενζοδιαζεπίνες που μεταβολίζονται μόνον με σύζευξη.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-STEDON

expand_more

Συχνότερες είναι υπνηλία, καταστολή, κόπωση, αστάθεια, αταξία, ιδίως στα ηλικιωμένα άτομα που μπορεί επιπλέον να παρουσιάσουν σύγχυση. Σπανιότερα παρατηρούνται υπόταση, γαστρεντερικές διαταραχές,. διαταραχές στην όραση, πονοκέφαλος, ίλιγγοι, διαταραχές στη libido, αντιδράσεις υπερευαισθησίας, αύξηση βάρους. Έχουν αναφερθεί και παράδοξες αντιδράσεις, όπως διέγερση, επιθετικότητα, διαταραχές του ύπνου. Η ενδοφλέβια χορήγηση μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική ή και καρδιακή ανακοπή. Επίσης τοπικό ερεθισμό και φλεβοθρόμβωση. Αμνησία Κατά τη χορήγηση θεραπευτικών δόσεων μπορεί να παρουσιαστεί προχωρητική αμνησία. Ο κίνδυνος αυτός αυξάνει με μεγαλύτερες δοσολογίες. Τα φαινόμενα της αμνησίας μπορεί να συνοδεύονται με ανάρμοστη συμπεριφορά (βλ. ¨Προειδοποιήσεις και προφυλάξεις¨) Κατάθλιψη Κατά τη χορήγηση βενζοδιαζεπινών (Διαζεπάμη) είναι δυνατόν να εκδηλωθεί προϋπάρχουσα κατάθλιψη. Ψυχιατρικές και ¨παράδοξες¨ αντιδράσεις Όταν χορηγoύνται βενζοδιαζεπίνες είναι γνωστό ότι παρουσιάζονται αντιδράσεις τέτοιες όπως ανησυχία, διέγερση, ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, παραισθήσεις, μανία, εφιάλτες, ψευδαισθήσεις, ψυχώσεις, ανάρμοστη συμπεριφορά και άλλες ανεπιθύμητες αντιδράσεις συμπεριφοράς, οι οποίες είναι δυνατόν να είναι βαριάς μορφής. Υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανιστούν σε παιδιά και υπερήλικες Εξάρτηση Η χρήση (ακόμα και σε θεραπευτικές δόσεις) μπορεί να οδηγήσει σε ανάπτυξη σωματικής εξάρτησης: διακοπή της θεραπείας μπορεί να καταλήξει σε φαινόμενα στέρησης ή υποτροπής (βλ. ¨Προειδοποιήσεις και προφυλάξεις ¨). Μπορεί να παρουσιαστεί ψυχική εξάρτηση. Έχει αναφερθεί κατάχρηση βενζοδιαζεπινών.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-STEDON

expand_more

Χρήση κατά την κύηση Αν το φάρμακο αναγραφεί σε γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας θα πρέπει να προειδοποιείται ότι οφείλει να συμβουλευθεί τον ιατρό της σχετικά με τη διακοπή του φαρμάκου εφόσον σκοπεύει να καταστεί ή υπάρχει η υποψία ότι είναι έγκυος. Εφόσον το φάρμακο χορηγηθεί εξαιτίας επιβεβλημένων ιατρικών λόγων, κατά την τελευταία φάση της κύησης ή κατά τη διάρκεια του τοκετού σε υψηλές δόσεις υπάρχει η πιθανότητα εμφάνισης αντιδράσεων στο νεογνό, τέτοιες όπως υποθερμία, υποτονία και μέτριας βαρύτητας καταστολή της αναπνοής, λόγω της φαρμακολογικής δράσης του φαρμάκου. Επιπλέον βρέφη που γεννήθηκαν από μητέρες οι οποίες ελάμβαναν Diazapam κατά το χρονικό διάστημα του τελευταίου τριμήνου της κύησης δυνατόν να εμφανίσουν φυσική εξάρτηση και μπορεί να υπάρξει κίνδυνος εμφάνισης στερητικών συμπτωμάτων κατά τη μεταεμβρυiκή περίοδο.

Χρήση κατά τη γαλουχία Οι βενζοδιαζεπίνες (Διαζεπάμη) ανευρίσκονται στο μητρικό γάλα. Δεν θα πρέπει να χορηγούνται σε θηλάζουσες μητέρες.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-STEDON

expand_more

Η φαρμακολογική δράση του STEDON - Διαζεπάμη- ασκείται στις περιοχές του ιππόκαμπου (λιμπικό) θαλάμου, υποθαλάμου,του νεοφλοιού και δικτυωτού σχηματισμού γενικότερα. Αποτέλεσμα της φαρμακολογικής αυτής δράσης είναι η μείωση του άγχους στον άνθρωπο και της επιθετικότητας στα ζώα, ηρεμία και διευκόλυνση του ύπνου. Πρόσθετα το STEDON έχει αντισπασμωδική ιδιότητα και βελτιώνει τη σύσπαση των μυών περιορισμένης ή γενικευμένης μορφής. Η θεραπευτική δράση του STEDON επιτυγχάνεται με την ενίσχυση της αναστολής της νευρομεταβίβασης, η οποία αναστολή φέρεται και επιτυγχάνεται διά μέσου του γ- αμινοβουτυρικού οξέος (GABA). Το γ- αμινοβουτυρικό οξύ είναι ένας βασικός ανασταλτικός νευρομεταβιβαστής ευρισκόμενος σε διάφορες περιοχές του κεντρικού νευρικού συστήματος. Οι βενζοδιαζεπίνες (STEDON) διευκολύνουν την διά του γ- αμινοβουτυρικού οξέος επιτελούμενην αναστολή της νευρομεταβίβασης. Δεν τροποποιoύν την σύνθεση, απελευθέρωση, δέσμευση ή αποικοδόμηση του γ- αμινοβουτυρικού οξέος. Βασικά το γ- αμινοβουτυρικό οξύ και οι βενζοδιαζεπίνες (DIAZEPAM -STEDON) δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους για τη δέσμευση των υποδοχέων του γ- αμινοβουτυρικού οξέος αλλά, οι βενζοδιαζεπίνες καθιστούν απλούστερη και διευκολύνουν την προ και μετά τις συνάψεις δράση του γ-αμινοβουτυρικού οξέος (GABA) δια μέσω ενός αλλοστερικού μηχανισμού εστιαζόμενου στο σύμπλεγμα γ-αμινοβουτυρικό οξύ - υποδοχείς που περιλαμβάνει και την τροποποίηση της κινετικής των ανιόντων χλωρίου στους αντίστοιχους γ-αμινοβουτυρικό οξύ διαύλους (ανοιγμα και κλείσιμο) αλλά όχι την αγωγιμότητα τους. Οι ανατoμικές περιοχές της δράσης των βενζοδιαζεπινών δεν είναι ακριβώς καθορισμένες. Πάντως, αναφέρεται ότι η αγχολυτική δράση περιορίζεται στον ιππόκαμπο και στο νεοφλοιο, ή αντισπαστική στους υποδοχείς του γ-αμινοβουτυρικού οξέος στο στέλεχος του εγκεφάλου και στο νωτιαίο μυελό, και η καταπραϋντική και αντισπασμωδική περιορίζεται στον ιππόκαμπο (λιμπικό) νεοφλοιό και με εγκεφαλικό δικτυωτό σχηματισμό. Το STEDON δεν φαίνεται να παρουσιάζει περιφερική ανασταλτική αυτόνομη δράση (blocking), ούτε εξωπυραμιδικές ανεπιθύμητες ενέργειες, παρά το γεγονός ότι σε υψηλότερες δόσεις στα ζώα προκαλεί παροδικά συμπτώματα αταξίας. Μακρά χορήγηση διαζεπάμης στα πειραματόζωα (αρουραίους) δεν προκαλεί παρενέργειες από τους ενδοκρινείς αδένες. Στους σκύλους παρατηρείται παροδική καρδιοαγγειακή καταστολή.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-STEDON

expand_more

α. Γενικά χαρακτηριστικά: Η Diazepam (STEDON) χορηγούμενη από το στόμα απορροφάται ταχέως και εντός 1-3 ωρών. Ανάλογη είναι η απορρόφηση από ενδομυϊκή χορήγηση. Η σύνδεση της διαζεπάμης (STEDON) με τις πρωτείνες του πλάσματος είναι υψηλή της τάξεως του 80%. Η Διαζεπάμη υφίσταται μεταβολισμό στον κυρίως μεταβολίτη της Desmethyldiazepam του οποίου ο χρόνος ημισίας ζωής είναι μικρότερος από εκείνο του μητρικού φαρμάκου.Ο χρόνος ημισίας ζωής της Διαζεπάμης (STEDON) κυμαίνεται από 27-37 ώρες και του βασικού ουσιασικού μεταβολίτη της σε 50-100 ώρες. Η διαζεπάμη μετά τη χορηγήσή της παρουσιάζει μεγάλο όγκο διανομής ο οποίος όγκος διανομής είναι μεγαλύτερος στα άτομα με αυξημένο ποσοστό λίπους (γυναίκες) δεδομένης της λιποφιλικής ιδιότητος της διαζεπάμης. Σε αντίθεση στους άνδρες η μικρότερη αναλογία λίπους, στο σύνολο του σωματικού βάρους συνοδεύεται και από μικρότερο όγκο διανομής του φαρμάκου. Ο όγκος διανομής της διαζεπάμης εξηγεί και τον βραχύτερο χρόνο διάρκειας δράσης του φαρμάκου που παρατηρήται μετά την πρώτη ή περισσότερες θεραπευτικές δόσεις του φαρμάκου στην αρχή της θεραπείας, ένα φαινόμενο το οποίο είναι ολιγότερο έντονο όταν πολλαπλές δόσεις του φαρμάκου χορηγούνται σε διάστημα 1-2 εβδομάδων. Με την πάροδο της ηλικίας παρατηρείται αύξηση του χρόνου ημισιας ζωής που οφείλεται στη μείωση του ενζύμου που επιτελεί την ηπατική Ν-μεθυλίωση της βενζοδιαζεπίνης στο ήπαρ. Γενικώς η κάθαρση του φαρμάκου από τον οργανισμό είναι της τάξης του 0.38 ± 0.06 ml / λεπτό / Kg σωματ.βάρους. β. Χαρακτηριστικά σε ασθενείς: Σε ορισμένους ασθενείς ιδιαίτερα στην αρχή της θεραπείας μπορεί να είναι αναγκαία η χορήγηση πολλαπλών δόσεων το 24ωρο μέχρι να επιτευχθεί το επιθυμητό θεραπευτικό αποτέλεσμα.Με την εκτίμηση, προσδιορισμό της απαιτούμενης θεραπευτικά δόσης, τότε η όλη αναγκαία δοσολογία μπορεί να χορηγηθεί σε μία δόση, εφ’ άπαξ. Αλλοι ασθενείς όμως μπορεί να χρειάζονται πολλαπλές δόσεις ημερησίως. Η εφ΄άπαξ δοσολογία ή ένα μέρος των πολλαπλών δόσεων του φαρμάκου που χορηγείται το 24ώρο, μπορεί να χορηγηθεί πριν του ύπνου στα άτομα που έχουν δυσκολία να κοιμηθούν.

ΕΟΦ · 4.1.1.1

Αγχολυτικά

expand_more

Ενδείξεις

Βραχυχρόνια αντιμετώπιση του άγχους. Λοιπές βλ. 4.5.

Προειδοποιήσεις

Eπειδή έχει μακρό χρόνο δράσης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες διαρκούν πολλές ώρες μετά την τελευταία λήψη. Για τον ίδιο λόγο μπορεί να παρουσιαστούν αθροιστικά φαινόμενα μερικές ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας, ιδίως σε ηλικιωμένους. Iδιαίτερη προσοχή σε γλαύκωμα κλειστής γωνίας. Λοιπά βλ. εισαγωγή.

Δοσολογία

20 έως 30 mg το μέγιστο την ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις ή σε μια βραδινή δόση. Σε ηλικιωμένα ή εξασθενημένα άτομα 10-15 mg την ημέρα. Σε παιδιά 3-15 ετών επαρκεί συχνά συνολική ημερήσια δόση 5-10 mg (< 3 ετών δεν συνιστάται).

Σκευάσματα

FRISIUM/Aventis: tab 10mg x 20, 20mg x 20

ΕΟΦ · 4.5

Aντιεπιληπτικά

expand_more

Περιγραφή

Σκοπός της θεραπείας είναι ο έλεγχος των επιληπτικών κρίσεων με τη συνεχή διατήρηση δραστικών επιπέδων του φαρμάκου στο πλάσμα και από εκεί στον εγκεφαλικό ιστό. H δόση και η συχνότητα χορήγησής τους καθορίζονται από το χρόνο υποδιπλασιασμού, γι’ αυτό και είναι σκόπιμος ο προσδιορισμός των φαρμάκων αυτών στο πλάσμα. Aρχικά χορηγούνται μικρές δόσεις που στη συνέχεια αυξάνονται βαθμιαία μέχρι να ελεγχθούν οι κρίσεις ή να εμφανιστούν τοξικά φαινόμενα.

H ημερήσια ποσότητα του φαρμάκου πρέπει να χορηγείται σε όσο το δυνατόν λιγότερες δόσεις, ώστε να είναι πιο εύκολο για τον άρρωστο να εφαρμόζει το θεραπευτικό σχήμα. Tα περισσότερα αντιεπιληπτικά, όταν χορηγούνται σε μέση δόση μπορεί να δίνονται δύο φορές την ημέρα. H φαινοβαρβιτάλη, που έχει μεγάλο χρόνο ημίσειας ζωής, μπορεί να δίνεται μόνο μια φορά την ημέρα πριν από τον ύπνο. Όταν όμως τα αντιεπιληπτικά χορηγούνται σε μεγάλες δόσεις μπορεί να χρειασθεί η κατανομή τους σε 3 ή 4 δόσεις την ημέρα για να ελαχιστοποιηθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειες, ιδίως η υπνηλία, που σχετίζονται με υψηλές συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο αίμα.

Tα μικρά παιδιά μεταβολίζουν τα αντιεπιληπτικά ταχύτερα από τους ενηλίκους και γιαυτό πρέπει να χορηγούνται σε περισσότερες και μεγαλύτερες δόσεις ανά χιλιόγραμμο βάρους σώματος.

H έναρξη της θεραπείας πρέπει να γίνεται κατά κανόνα με ένα φάρμακο, που στις περισσότερες περιπτώσεις αρκεί για τον έλεγχο των κρίσεων. Προσθήκη δεύτερου φαρμάκου δικαιολογείται μόνο όταν οι κρίσεις συνεχίζονται παρά τις υψηλές συγκεντρώσεις στο αίμα του πρώτου ή όταν εμφανιστούν τοξικά φαινόμενα. Xρησιμοποίηση περισσότερων των δύο αντιεπιληπτικών σπανίως είναι απαραίτητη.

H χορήγηση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων πρέπει να συνεχίζεται για τρία τουλάχιστον χρόνια από την εμφάνιση της τελευταίας κρίσης. Tυχόν παράταση της χορήγησης θα εξαρτηθεί από το είδος των κρίσεων, την ευκολία ή μη του ελέγχου τους και την ηλεκτροεγκεφαλογραφική εικόνα. Aνεξαρτήτως πάντως από τα παραπάνω, διακοπή της θεραπείας επιβάλλεται 5 χρόνια μετά την τελευταία κρίση. Πιθανότητα υποτροπής υπάρχει στο 15% περίπου των περιπτώσεων. Aπότομη διακοπή των αντιεπιληπτικών ενέχει τον κίνδυνο επανεμφάνισης των κρίσεων, που μπορεί να φθάσει μέχρι status epilepticus. Για τον λόγο αυτό πρέπει να γίνεται βαθμιαίως σε διάστημα μηνών. Tο ίδιο ισχύει και στην περίπτωση αλλαγής από ένα φάρμακο σε άλλο που πρέπει επίσης να γίνεται βαθμιαίως σε διάστημα εβδομάδων. Tα φάρμακα αυτά προκαλούν ενζυμική επαγωγή με αποτέλεσμα να ελαττώνουν τη δραστικότητα άλλων συγχρόνως χορηγουμένων φαρμάκων.

Για ορισμένα αντιεπιληπτικά έχει αποδειχθεί τερατογόνος δράση στα πειραματόζωα. Στον άνθρωπο εντούτοις ο κίνδυνος πρόκλησης συγγενών ανωμαλιών του εμβρύου είναι πρακτικά μικρός. Eπίσης τυχόν διακοπή της θεραπείας στη διάρκεια της κύησης θα προκαλέσει υποτροπή των κρίσεων, που η επίδρασή τους στο έμβρυο δεν είναι γνωστή και δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι είναι λιγότερο επιβλαβής από τη φαρμακευτική αγωγή. Γι’ αυτό η αντιεπιληπτική αγωγή θα πρέπει να συνεχίζεται στη διάρκεια της κύησης.

Η καρβαμαζεπίνη και το βαλπροϊκό νάτριο έχουν σημαντική χρήση στη θεραπεία της διπολικής διαταραχής.

Ενδείξεις

Status epilepticus. Λοιπές βλ. 4.1.1 και κεφ. 10.3, 15.2.3.1. Aντενδείξεις-Aνεπιθύμητες ενέργειες: Bλ. 4.1.1 Σε ενδοφλέβια χορήγηση κίνδυνος άπνοιας ή καρδιακής ανακοπής ή έντονης υπότασης, ιδίως σε ασθενείς που παίρνουν ταυτόχρονα βαρβιτουρικά ή παραλδεΰδη. Aλληλεπιδράσεις-Προσοχή στη χορήγηση: Bλ. 4.1.1. Λόγω του κινδύνου αναπνευστικής ή καρδιακής ανακοπής ή υπότασης πρέπει να υπάρχουν άμεσα διαθέσιμα μηχανικά και φαρμακευτικά μέσα για την αντιμετώπιση των επιπλοκών αυτών.

Δοσολογία

Eνδοφλεβίως 0.15-0.25 mg/ kg με ρυθμό όχι ταχύτερο του 0.5 ml (2.5 mg) ανά 30 δευτερόλεπτα. H δόση μπορεί να επαναληφθεί μετά 30-60 λεπτά. H θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί με ενδοφλέβια έγχυση διαλύματος 0.008% (40 mg διαζεπάμης σε 500 mg δεξτρόζης 5% ή χλωριούχου νατρίου 0.9%). Tο διάλυμα πρέπει να χρησιμοποιείται μέσα σε 6 ώρες. Mέγιστη δόση 100 mg/24ωρο (σε παιδιά 3 mg/kg). Mέρος του φαρμάκου προσροφάται στο πλαστικό τοίχωμα της φιάλης και της συσκευής έγχυσης, γεγονός που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στη ρύθμιση της δοσολογίας όταν η έγχυση δεν μπορεί να υποκατασταθεί από ενδοφλέβια ένεση. Kατά την ενδοφλέβια έγχυση, να μην αναμιγνύεται με άλλα φάρμακα.

Σκευάσματα

Bλ. 4.1.1.

ΕΟΦ · 10.3

Mυοχαλαρωτικά σκελετικών μυών

expand_more

Περιγραφή

Tα μυοχαλαρωτικά φάρμακα μειώνουν το μυικό τόνο και διακρίνονται σε εκείνα της αναισθησίας, που δρουν στη νευρομυική σύναψη (βλ. 15.2.6) και στα μυοχαλαρωτικά των σκελετικών μυών, που δρουν στο KNΣ. Eξαίρεση αποτελεί η δαντρολένη που έχει άμεση δράση στους γραμμωτούς μυς. Eντούτοις, η χρήση της ως κοινού μυοχαλαρωτικού δεν συνιστάται εξαιτίας των σοβαρών ηπατικών βλαβών που μπορεί να προκαλέσει, ενίοτε μάλιστα θανατηφόρων. Mοναδική της ένδειξη παραμένει η κακοήθης υπερπυρεξία της αναισθησίας (βλ. 15.2.9).

O ακριβής μηχανισμός δράσης των μυοχαλαρωτικών δεν είναι γνωστός. Aπό πολλούς θεωρείται ότι είναι αποτέλεσμα της ηρεμιστικής τους ιδιότητας, κοινής άλλωστε για όλα τα φάρμακα της κατηγορίας αυτής. Mολονότι για μερικούς τα κλινικά αποτελέσματα φαίνεται να είναι ανώτερα του εικονικού φαρμάκου (placebo) στην ανακούφιση συμπτωμάτων από τοπικό μυικό σπασμό, εντούτοις δεν φαίνεται να είναι περισσότερο αποτελεσματικά των αντιφλεγμονωδών ή κοινών αναλγητικών, ούτε φαίνεται να υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους. Γενικώς η κλινική τους αποτελεσματικότητα δεν θεωρείται απόλυτα τεκμηριωμένη.

Ως μυοχαλαρωτικά χρησιμοποιούνται και ορισμένες από τις βενζοδιαζεπίνες. Aπό αυτές η διαζεπάμη αποτελεί το μυοχαλαρωτικό πρώτης εκλογής γιατί έχει τις λιγότερο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, είναι το περισσότερο μελετημένο και περισσότερο αποτελεσματικό. Έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί, αν και λιγότερο μελετημένα, το χλωροδιαζεποξείδιο, η κλοραζεπάτη, μιδαζολάμη και κεταζολάμη.

H χρήση των μυοχαλαρωτικών προορίζεται για καταστάσεις που συνοδεύονται από μυικό σπασμό ποικίλης αιτιολογίας. Tα καλύτερα αποτελέσματα με τα φάρμακα αυτά επιτυγχάνονται σε τραυματικές βλάβες του νωτιαίου μυελού. Σε κατά πλάκας σκλήρυνση τα αποτελέσματα είναι λιγότερο καλά, ενώ σε σπαστικές καταστάσεις από εγκεφαλικά επεισόδια είναι αμφίβολα. Eπίσης χρησιμοποιούνται στη συμπτωματική ανακούφιση επώδυνων μυικών συσπάσεων τοπικής αιτιολογίας (τραυματισμοί, ριζίτιδες από εκφυλιστική αρθροπάθεια, κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου, σπονδυλολίσθηση κλπ.). Eντούτοις, οι καταστάσεις αυτές στην πλειονότητα των περιπτώσεων ανταποκρίνονται καλά με απλά συντηρητικά μέσα (ανάπαυση, ακινησία, εφαρμογή θερμών επιθεμάτων, φυσικοθεραπεία, χορήγηση αναλγητικών ή αντιφλεγμονωδών). Σε σπαστικές καταστάσεις κεντρικής αιτιολογίας (βλάβη στον ανώτερο κινητικό νευρώνα) προτιμώνται η διαζεπάμη και βακλοφαίνη. H τελευταία θεωρείται αποτελεσματικότερη σε περιπτώσεις κατά πλάκας σκλήρυνσης, ενώ προτιμάται της διαζεπάμης σε ασθενείς με καταστολή του KNΣ και μειωμένη εγκεφαλική λειτουργία. Παρεντερική χορήγηση (ιδιαίτερα ενδοφλέβια) μυοχαλαρωτικών εφαρμόζεται για πρόκληση ταχείας μυοχάλασης σε ορθοπεδικούς ή φυσικοθεραπευτικούς χειρισμούς και στον τέτανο.

Γενικώς τα μυοχαλαρωτικά δεν έχουν θέση στην παρκινσονική δυσκαμψία, ρευματοειδή αρθρίτιδα και αρθρικές και περιαρθρικές παθήσεις που δεν συνοδεύονται από έκδηλη μυική σύσπαση. Mακροχρόνια χορήγησή τους πρέπει να αποφεύγεται. Σε μερικούς ασθενείς με σπαστικές καταστάσεις η χορήγηση μυοχαλαρωτικών μπορεί να προκαλέσει μείωση της λειτουργικότητας των άκρων κυρίως από εξουδετέρωση της αντιρροπιστικής λειτουργικής υπερτονίας. H κινίνη (βλ. 5.4.1) σε δόση 200-300 mg χορηγούμενη το βράδυ πριν από την κατάκλιση φαίνεται να είναι αποτελεσματική στην ανακούφιση από νυκτερινές κράμπες των άκρων. Eπίσης το γλυκονικό ασβέστιο (βλ. 9.3.1) χορηγούμενο εφάπαξ ενδοφλεβίως ανά 1-2 εβδομάδες μπορεί να ανακουφίσει από τις κράμπες της εγκυμοσύνης.

Στην κατηγορία αυτή ανήκουν η βακλοφαίνη, η καρισοπροδόλη, η διαζεπάμη, η φαινυραμιδόλη, η ορφεναδρίνη, η θειοκολχικοσίδη, η μεθοκαρβαμόλη και η τιζανιδίνη.

Ενδείξεις

Mυϊκή υπερτονία ή σπαστικότητα, όπως σε μυϊκές συσπάσεις τοπικής αιτιολογίας, σε βλάβες του ανώτερου κινητικού νευρώνα, σε αθέτωση, σε σύνδρο- μο stiff-man, σε τέτανο. Eπίσης σε σύνδρομο ακαθησίας από λήψη νευροληπτικών. Λοιπές βλ. κεφ. 4.1.1, 4.5 και 15.2.3.1.

Δοσολογία

Aπό το στόμα: 2-10 mg 3-4 φορές την ημέρα. H δόση αυξάνεται και εξατομικεύεται ανάλογα με την ανταπόκριση και την ανοχή μέχρι 60 mg την ημέρα. Παιδιά 0.1-0.8 mg/kg/24ωρο σε 3-4 δόσεις. Παρεντερικώς, ενδομυϊκώς ή ενδοφλεβίως με ρυθμό όχι μεγαλύτερο των 5 mg/λεπτό: 10 mg που μπορούν να επαναληφθούν μετά 4ωρο. Παιδιά 0.1-0.2 mg/kg. Σε τέτανο 0.1-0.3 mg/kg ενδοφλεβίως ανά 1-3 ώρες. Nεογνά >30 ημερών 1-2 mg ενδομυϊκώς ή ενδοφλεβίως ανά 3-4 ώρες, παιδιά <5 ετών 5-10 mg ανά 3-4 ώρες. Πρέπει να διασφαλίζεται η δυνατότητα μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής.

ΕΟΦ · 15.2.3.1

Bενζοδιαζεπίνες

expand_more

Ενδείξεις

Προνάρκωση. Eισαγωγή στην αναισθησία. Kαταστολή αρρώστων που χειρουργούνται με περιοχική αναλγησία. Mικρής διάρκειας διαγνωστικές ή θεραπευτικές επεμβάσεις. Kαρδιοανάταξη. Aντιμετώπιση σπασμών (εκλαμψία, τέτανος).

Αντενδείξεις

Bαριά μυασθένεια. Bαριά ηπατική νόσος. Σε αρρώστους με ελαττωμένο επίπεδο συνείδησης. Στη μαιευτική στη διάρκεια της κύησης και προ του τοκετού.

Δοσολογία

H δόση εξατομικεύεται και εξαρτάται από την ηλικία, το βάρος και τη γενική κατάσταση του ασθενή. Για προνάρκωση 0.1-0.2 mg/kg από το στόμα 11½ ώρα πριν την εγχείρηση. Για εισαγωγή στην αναισθησία 0.2-0.6 mg/kg ενδοφλεβίως.

Σκευάσματα

Bλ.κεφ. 4.1.1.

DrugBank

Description

expand_more

Περιγραφή (Description):

Diazepam, μια βενζοδιαζεπίνη με αντισπασμωτική, αγχολυτική, υπνοτικά/ηρεμιστική, μυοχαλαρωτική και αμνησιογόνα ιδιότητα, καθώς και μακρά διάρκεια δράσης. Οι δράσεις του οφείλονται στην ενίσχυση της δραστηριότητας του γ-αμινoβουτυρικού οξέος (GABA).
Χρησιμοποιείται στη θεραπεία σοβαρών αγχωτικών διαταραχών, ως υπνωτικό στη βραχυπρόθεσμη διαχείριση της αϋπνίας, ως ηρεμιστικό και premedicant, ως αντισπασμωτικό, και στη διαχείριση συνδρόμου απόσυρσης αλκοόλ. (Από Martindale, The Extra Pharmacopoeia, 30th ed, p589)

DrugBank

Indication

expand_more

Ενδείξεις (Indication): Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία σοβαρών αγχωτικών διαταραχών, ως υπνωτικό στη βραχυπρόθεσμη διαχείριση της αϋπνίας, ως ηρεμιστικό και premedicant, ως αντισπασμωτικό, και στη διαχείριση συνδρόμου απεξάρτησης από αλκοόλ.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Φαρμακολογία (Pharmacology): Diazepam, μια βενζοδιαζεπίνη, γεννά το ίδιο ενεργό μεταβολίτη με το χλωριδιζεπίνη και το χλωραζεπάτη. Στα ζώα, φαίνεται ότι το diazepam δρα σε μέρη του λημικού συστήματος, του θάλαμου και του υποθαλάμου και επιφέρει ηρεμιστικά αποτελέσματα. Το diazepam, αντίθετα από τη χλωροπρομαζίνη και τη ρεσερπίνη, δεν έχει αποδείξιμη περιφερική αυτόνομη παρεμβατική δράση και δεν προκαλεί εξωτροπικά παρενέργειες. Ωστόσο, τα ζώα που λαμβάνουν diazepam εμφανίζουν παροδική αταξία σε υψηλότερες δόσεις. Διαπιστώθηκε ότι το diazepam έχει παροδικές καρδιοαγγειακές καταπονήσεις σε σκύλους. Μακροπρόθεσμα πειράματα σε αρουραίους δεν έδειξαν διαταραχές ενδοκρινούς λειτουργίας. Οι εγχύσεις σε ζώα προκάλεσαν τοπικό ερεθισμό των ιστών γύρω από τους τόπους έγχυσης και ορισμένη πάχυνση φλεβών μετά από ενδοφλέβια χρήση.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Μηχανισμός δράσης (Mechanism of action): Οι βενζοδιαζεπίνες συνδέονται μη ειδικά με τους υποδοχείς βενζοδιαζεπίνης, οι οποίοι μεσολαβούν στον ύπνο, τη χαλάρωση των μυών, την αντισπασμωτική δράση, τον κινητικό συντονισμό και τη μνήμη. Δεδομένου ότι οι υποδοχείς βενζοδιαζεπίνης θεωρείται ότι συνδέονται με τους υποδοχείς gamma-aminobutyric acid type A (GABA-A), αυτό ενισχύει τα αποτελέσματα του GABA αυξάνοντας την προσκόλληση του GABA προς τον υποδοχέα GABA. Η δέσμευση του GABA στο σημείο ανοίγει το κανάλι χλωριδίου, με αποτέλεσμα μια υπερπολικοποιημένη μεμβράνη κυττάρου που εμποδίζει περαιτέρω διέγερση του κυττάρου.

DrugBank

Absorption

expand_more

Απορρόφηση (Absorption): Ουσιαστικά πλήρης, βιοδιαθεσιμότητα 93%.

DrugBank

Half life

expand_more

Ημιζωή (Half-life): Διφασική 1-2 ημέρες και 2-5 ημέρες, ενεργοί μεταβολίτες με μακρά ημιζωή.

DrugBank

Protein binding

expand_more

Σύνδεση με πρωτεΐνες (Protein binding): 98,5%

DrugBank

Route of elimination

expand_more

DrugBank

Volume of distribution

expand_more

Όγκος κατανομής (Volume of distribution): 0.8 to 1.0 L/kg [young healthy males]

DrugBank

Clearance

expand_more

Διάλυση/Κάθαρση (Clearance): 20-30 mL/min

DrugBank

Toxicity

expand_more

Τοξικότητα (Toxicity): Τα συμπτώματα υπερβολικής δόσης περιλαμβάνουν υπνηλία, σύγχυση, κώμα και εξασθενημένα αντανακλαστικά. Να παρακολουθούνται η αναπνοή, ο σφυγμός και η αρτηριακή πίεση.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η διatzekoταμίνη είναι μια βενζοδιαζεπίνη που ασκεί αγχολυτικές, ηρεμιστικές, μυοχαλαρωτικές, αντισπασμωδικές και αμνησιακές επιδράσεις. Πιστεύεται ότι οι περισσότερες από αυτές τις επιδράσεις προκύπτουν από την ενίσχυση της δράσης του γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος (GABA), ενός ανασταλτικού νευροδιαβιβαστή στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η διatzekoταμίνη είναι ηρεμιστικό βενζοδιαζεπινών με αντισπασμωδικές, ηρεμιστικές, μυοχαλαρωτικές και αμνησιακές ιδιότητες. Οι βενζοδιαζεπίνες, όπως η διatzekoταμίνη, συνδέονται με υποδοχείς σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Αυτή η σύνδεση αυξάνει τις ανασταλτικές επιδράσεις του γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος (GABA). Οι λειτουργίες του GABA περιλαμβάνουν τη συμμετοχή του ΚΝΣ στην πρόκληση ύπνου. Επίσης, εμπλέκεται στον έλεγχο της ύπνωσης, της μνήμης, του άγχους, της επιληψίας και της νευρωνικής διέγερσης.

Οι βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική αναισθησία ως προεμετική αγωγή, αλλά και για την πρόκληση γενικής αναισθησίας. Πρόσφατες in vitro μελέτες υποδηλώνουν ότι οι υποδοχείς τύπου Α γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος, που φέρουν μια κλασική θέση σύνδεσης υψηλής συγγένειας για τις βενζοδιαζεπίνες, διαθέτουν μια άλλη «μη κλασική» θέση σύνδεσης για τις βενζοδιαζεπίνες. Προς το παρόν, δεν είναι σαφές εάν, και σε ποιο βαθμό, αυτή η νέα μη κλασική θέση σύνδεσης έχει σημασία για τις δράσεις των βενζοδιαζεπινών στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Επειδή ο νεοφλοιός εμπλέκεται στη διαμεσολάβηση των ηρεμιστικών και υπνωτικών ιδιοτήτων των γενικών αναισθητικών, … οι δράσεις της διatzekoταμίνης /ποσοτικοποιήθηκαν/ σε ένα ευρύ φάσμα συγκεντρώσεων (από 10 nM έως 100 μM) σε οργανοτυπικές καλλιέργειες φετών χρησιμοποιώντας εξωκυτταρικές πολυμονάδικες καταγραφές αυθόρμητης δραστηριότητας δυναμικού δράσης. Έως μια συγκέντρωση 6,25 μM, η διatzekoταμίνη μείωσε τη δραστηριότητα των νεοφλοιικών νευρώνων, πλησιάζοντας ένα μέγιστο περίπου 20%. Αυτή η δράση ακυρώθηκε από τον ανταγωνιστή βενζοδιαζεπινών φλουμαζενίλη. Σε συγκεντρώσεις >12,5 μM, η διatzekoταμίνη προκάλεσε μια δεύτερη εξαρτώμενη από τη συγκέντρωση μείωση της δραστηριότητας του δικτύου. Σε αντίθεση με την επίδραση χαμηλής συγκέντρωσης, αυτό το συστατικό υψηλής συγκέντρωσης ήταν ανθεκτικό στη φλουμαζενίλη. Η διatzekoταμίνη προκάλεσε διφασική μείωση της αυθόρμητης πυροδότησης δυναμικού δράσης νεοφλοιικών νευρώνων. Οι χαμηλές έως μέτριες συγκεντρώσεις προκάλεσαν μονότονη, ήπια καταστολή που διαμεσολαβείται μέσω της κλασικής θέσης σύνδεσης, καθώς ανταγωνίζεται από τη φλουμαζενίλη. Ωστόσο, οι επιδράσεις της διatzekoταμίνης που παρατηρήθηκαν σε υψηλές συγκεντρώσεις δεν επηρεάστηκαν από τη φλουμαζενίλη. Ως εκ τούτου, αυτά τα ευρήματα υποστηρίζουν την έννοια τουλάχιστον 2 διαφορετικών θέσεων σύνδεσης για τις βενζοδιαζεπίνες στους υποδοχείς γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος τύπου Α. Επιπλέον, /αυτά/ τα αποτελέσματα είναι σύμφωνα με την υπόθεση ότι η κλασική θέση σύνδεσης υψηλής συγγένειας διαμεσολαβεί τις δράσεις της διatzekoταμίνης σε χαμηλές δόσεις, όπως η αμνησία, η αγχόλυση και η ηρεμία, ενώ μια δεύτερη, μη κλασική και ανεξάρτητη θέση συμβάλλει στις αναισθητικές επιδράσεις της διatzekoταμίνης, όπως η ύπνωση και η ακινησία.

Οι αγωνιστές ή οι αντίστροφοι αγωνιστές της θέσης βενζοδιαζεπινών ενισχύουν ή μειώνουν αντίστοιχα την αναστολή των νευρώνων που διαμεσολαβείται από τους υποδοχείς γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος (Α) (GABA(A)). Πρόσφατα, αποδείχθηκε ότι η σημειακή μετάλλαξη γ2F77I προκαλεί δραστική αλλαγή στην συγγένεια μιας ποικιλίας αγωνιστών ή αντίστροφων αγωνιστών βενζοδιαζεπινών σε μελέτες δέσμευσης υποδοχέων. Εδώ διερευνήσαμε τη δραστικότητα και την αποτελεσματικότητα 10 φαρμάκων της θέσης βενζοδιαζεπινών από 6 δομικές κατηγορίες σε άγριου τύπου και σημειακά μεταλλαγμένους recombinant GABA(A) υποδοχείς γ2F77I που αποτελούνται από υπομονάδες α1β3γ2, α2β3γ2, α3β3γ2, α4β3γ2, α5β3γ2 και α6β3γ2. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι επιδράσεις των φαρμάκων της θέσης βενζοδιαζεπινών ζολπιδέμη, ζοπικλόνη, Cl218872, L-655,708 και DMCM εξαλείφθηκαν σχεδόν πλήρως σε όλους τους μεταλλαγμένους υποδοχείς έως συγκέντρωση 1 μM. Οι επιδράσεις της βρεταζέμης, Ro15-1788 ή αμπεκαρνίλης εξαλείφθηκαν σε ορισμένους, αλλά όχι σε όλους τους μεταλλαγμένους υποδοχείς, υποδηλώνοντας ότι η μετάλλαξη γ2F77I επηρεάζει διαφορικά τις δράσεις αυτών των φαρμάκων σε διαφορετικούς υποτύπους υποδοχέων. Επιπλέον, αυτή η σημειακή μετάλλαξη επηρεάζει επίσης την αποτελεσματικότητα της διatzekoταμίνης στην ενίσχυση της ροής χλωρίου που προκαλείται από το GABA, υποδηλώνοντας ότι το υπόλοιπο αμινοξύ γ2F77 μπορεί επίσης να εμπλέκεται στη μετάδοση της επίδρασης των βενζοδιαζεπινών από τη δέσμευση στην πύλη.

Αν και ο ακριβής μηχανισμός με τον οποίο η διatzekoταμίνη ασκεί τις αντιεπιληπτικές της επιδράσεις είναι άγνωστος, μελέτες σε ζώα και in vitro υποδηλώνουν ότι η διatzekoταμίνη δρα για την καταστολή των επιληπτικών κρίσεων μέσω αλληλεπίδρασης με τους υποδοχείς γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος τύπου Α (GABAA). Το GABA, το κύριο ανασταλτικό νευροδιαβιβαστικό στο κεντρικό νευρικό σύστημα, δρα σε αυτόν τον υποδοχέα για να ανοίξει το κανάλι της μεμβράνης, επιτρέποντας τη ροή ιόντων χλωρίου μέσα στους νευρώνες. Η είσοδος ιόντων χλωρίου προκαλεί ανασταλτικό δυναμικό που μειώνει την ικανότητα των νευρώνων να αποπολωθούν στο κατώφλι που απαιτείται για την παραγωγή δυναμικών δράσης. Η υπερβολική αποπόλωση των νευρώνων εμπλέκεται στη γένεση και τη διάδοση των επιληπτικών κρίσεων. Πιστεύεται ότι η διatzekoταμίνη ενισχύει τις δράσεις του GABA προκαλώντας στο GABA να δεσμεύεται ισχυρότερα στον υποδοχέα GABAA.

Για περισσότερα δεδομένα Μηχανισμού Δράσης (Πλήρη) για τη ΔΙΑΖΕΠΑΜ (8 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Μετά από από του στόματος χορήγηση, θεωρείται ότι η διatzekoταμίνη απορροφάται ταχέως και πλήρως από το γαστρεντερικό σωλήνα, καθώς απορροφάται >90% της διatzekoταμίνης και ο μέσος χρόνος για την επίτευξη μέγιστων συγκεντρώσεων στο πλάσμα είναι 1 – 1,5 ώρες με εύρος 0,25 έως 2,5 ώρες. Η απορρόφηση καθυστερεί και μειώνεται όταν χορηγείται με ένα γεύμα μέτριας περιεκτικότητας σε λιπαρά. Παρουσία τροφής, οι μέσοι χρόνοι καθυστέρησης είναι περίπου 45 λεπτά σε σύγκριση με 15 λεπτά κατά τη νηστεία. Υπάρχει επίσης αύξηση στον μέσο χρόνο για την επίτευξη μέγιστων συγκεντρώσεων σε περίπου 2,5 ώρες παρουσία τροφής σε σύγκριση με 1,25 ώρες κατά τη νηστεία. Αυτό οδηγεί σε μέση μείωση της Cmax κατά 20% επιπλέον της μείωσης 27% στην AUC (εύρος 15% έως 50%) όταν χορηγείται με τροφή.

Η διatzekoταμίνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα, κυρίως ως γλυκουρονιδικά συζεύγματα.

Σε νέους υγιείς άνδρες, ο όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση είναι 0,8 έως 1,0 L/kg.

Η κάθαρση της διatzekoταμίνης είναι 20 έως 30 mL/min σε νεαρούς ενήλικες.

Το κλύσμα διatzekoταμίνης απορροφάται καλά μετά από ορθική χορήγηση, φτάνοντας σε μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε 1,5 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα του κλύσματος διatzekoταμίνης σε σύγκριση με το ενέσιμο Valium είναι 90%. Ο όγκος κατανομής του κλύσματος διatzekoταμίνης υπολογίζεται περίπου σε 1 L/kg. … Τόσο η διatzekoταμίνη όσο και ο κύριος ενεργός μεταβολίτης της δεσμεθυλδιatzekoταμίνη συνδέονται εκτενώς με πρωτεΐνες του πλάσματος (95-98%).

Η συγκέντρωση της διatzekoταμίνης στο πλάσμα και το σάλιο και η δέσμευσή της στην πρωτεΐνη του πλάσματος καθορίστηκαν σε φυσιολογικά άτομα που έλαβαν 10 mg εφάπαξ από του στόματος δόση για περίοδο 8 ωρών. Βρέθηκε γραμμική σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης της διatzekoταμίνης στο πλάσμα και αυτής στο μικτό και παρωτιδικό σάλιο, σε συγκεντρώσεις πλάσματος που κυμαίνονται από 196-74,8 ug/mL. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων στο παρωτιδικό σάλιο και στο μικτό σάλιο κατά τη διάρκεια 8 ωρών μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση διatzekoταμίνης και ότι η εμφάνιση διatzekoταμίνης στο σάλιο μπορεί να παρέχει μια εναλλακτική, μη επεμβατική μέθοδο προσδιορισμού των επιπέδων διatzekoταμίνης στο πλάσμα.

Ο ρυθμός διαπλακουντιακής διέλευσης της διatzekoταμίνης μελετήθηκε σε 33 περιπτώσεις κεφαλικής παρουσίας όπου η εγχειρητική χρήση εμβρυουλκούλων υποδεικνύονταν από ενδομήτρια υποξία ή από παρατεταμένη δεύτερη περίοδο τοκετού. Χορηγήθηκαν 30 mg διatzekoταμίνης ενδοφλεβίως αμέσως πριν τον τοκετό είτε κατά τη διάρκεια των συσπάσεων της μήτρας είτε κατά την περίοδο χαλάρωσης. Συμπεράστηκε ότι η μεταφορά της διatzekoταμίνης από τη μητέρα στο έμβρυο φαίνεται να καθυστερεί όταν η ενδοφλέβια χορήγηση γίνεται κατά τη διάρκεια των συσπάσεων της μήτρας.

Η διatzekoταμίνη και οι μεταβολίτες της συνδέονται εκτενώς με πρωτεΐνες του πλάσματος (διatzekoταμίνη 98%). Η διatzekoταμίνη και οι μεταβολίτες της διέρχονται τους φραγμούς αίματος-εγκεφάλου και πλακούντα και βρίσκονται επίσης στο μητρικό γάλα σε συγκεντρώσεις περίπου το ένα δέκατο αυτών στο μητρικό πλάσμα (ημέρες 3 έως 9 μετά τον τοκετό).

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΔΙΑΖΕΠΑΜ (11 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση Πρωτεϊνών

Παρά την υψηλή δέσμευση σε πρωτεΐνες του πλάσματος (98-99%) - κυρίως αλβουμίνη και σε μικρότερο βαθμό α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη - η διatzekoταμίνη κατανέμεται ευρέως στους ιστούς και διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και είναι ιδιαίτερα λιπόφιλη, γεγονός που προκαλεί τη γρήγορη μείωση των αρχικών επιδράσεων καθώς ανακατανέμεται σε λιποαποθήκες και ιστούς.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η διatzekoταμίνη υφίσταται N-απoμεθυλίωση από CYP3A4 και 2C19 στον ενεργό μεταβολίτη N-δεσμεθυλδιatzekoταμίνη, και υδροξυλίωση από CYP3A4 στον ενεργό μεταβολίτη τεμαζεπάμη. Τόσο η N-δεσμεθυλδιatzekoταμίνη όσο και η τεμαζεπάμη μεταβολίζονται περαιτέρω σε οξαζεπάμη. Η τεμαζεπάμη και η οξαζεπάμη στη συνέχεια αποβάλλονται σε μεγάλο βαθμό μέσω συζεύξεως με γλυκουρονικό οξύ μέσω γλυκουρονιδίωσης. Επιπλέον, η οξείδωση της διatzekoταμίνης διαμεσολαβείται από ισοένζυμα κυτοχρώματος P450· ο σχηματισμός δεσμεθυλ-διatzekoταμίνης κυρίως από CYP2C19 και CYP3A και 3-υδροξυ-διatzekoταμίνη (τεμαζεπάμη) και οξαζεπάμη από CYP3A. Επειδή το CYP2C19 είναι πολυμορφικό, μπορούν να διακριθούν εκτελείς μεταβολιστές (EMs) και μη εκτελείς μεταβολιστές (PMs) της διatzekoταμίνης. Οι PMs της διatzekoταμίνης έδειξαν σημαντικά χαμηλότερη κάθαρση (12 έναντι 26 mL/min) και μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής αποβολής (88 έναντι 41 ώρες) της διatzekoταμίνης από τους EMs μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση. Επίσης, οι PMs είχαν χαμηλότερη κάθαρση, υψηλότερη AUC και μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής αποβολής της δεσμεθυλδιatzekoταμίνης.

/Ερευνητές/ παρατήρησαν διακυμάνσεις στο μεταβολισμό της διatzekoταμίνης σε αρουραίους Wistar. /Οι συγγραφείς/ μελέτησαν προσεκτικά αυτές τις διακυμάνσεις και βρήκαν ότι οι διακυμάνσεις είναι διμορφικές και περίπου το 17% των αρρένων αρουραίων Wistar που εξετάστηκαν έδειξαν δύο φορές υψηλότερες μεταβολικές δραστηριότητες διatzekoταμίνης στα μικροσωμάτια του ήπατός τους από τα υπόλοιπα ζώα σε συγκεντρώσεις υποστρώματος μικρότερες από 5 μM. /Ταξινομήθηκαν/ ως εκτελείς μεταβολιστές και μη εκτελείς μεταβολιστές της διatzekoταμίνης. Δεν παρατηρήθηκε διαφορά φύλου στη συχνότητα εμφάνισης εκτελεστών μεταβολιστών. Εξετάστηκαν οι δραστηριότητες των κύριων μεταβολικών οδών της διatzekoταμίνης για να διευκρινιστεί η αιτία αυτού του πολυμορφισμού σε αρσενικούς αρουραίους Wistar. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στις δραστηριότητες της 3-υδροξυλίωσης της διatzekoταμίνης ή της N-απομεθυλίωσης μεταξύ των εκτελεστών και των μη εκτελεστών μεταβολιστών αρουραίων, ενώ η δραστηριότητα της p-υδροξυλίωσης της διatzekoταμίνης ήταν σημαντικά (περισσότερο από 200 φορές) υψηλότερη στους εκτελεστές μεταβολιστές αρουραίους, υποδεικνύοντας ότι αυτή η αντίδραση είναι υπεύθυνη για τον πολυμορφισμό του μεταβολισμού της διatzekoταμίνης σε αρουραίους Wistar. Εξετάσαμε τα επίπεδα έκφρασης του CYP2D1, το οποίο αναφέρθηκε ότι καταλύει την p-υδροξυλίωση της διatzekoταμίνης σε αρουραίους Wistar, για να βρούμε μη διαφορές στα επίπεδα έκφρασης του CYP2D1 μεταξύ των εκτελεστών και των PM αρουραίων. Η κινητική μελέτη του μεταβολισμού της διatzekoταμίνης σε αρσενικούς αρουραίους Wistar αποκάλυψε ότι οι εκτελεστές μεταβολιστές αρουραίοι είχαν σημαντικά υψηλότερη V(max) και μικρότερη K(m) στην p-υδροξυλίωση της διatzekoταμίνης από εκείνους των μη εκτελεστών μεταβολιστών αρουραίων, υποδεικνύοντας την παρουσία ενζύμου p-υδροξυλάσης υψηλής συγγένειας και υψηλής χωρητικότητας στους εκτελεστές μεταβολιστές αρουραίους. Ως αποτέλεσμα, σε χαμηλές συγκεντρώσεις διatzekoταμίνης, οι κύριες οδοί μεταβολισμού της διatzekoταμίνης ήταν η p-υδροξυλίωση και η 3-υδροξυλίωση σε αρσενικούς εκτελεστές μεταβολιστές αρουραίους, ενώ σε αρσενικούς μη εκτελεστές μεταβολιστές αρουραίους, η 3-υδροξυλίωση ακολουθούμενη από N-απομεθυλίωση. Λόγω αυτής της κινητικής φύσης της δραστηριότητας p-υδροξυλάσης, οι εκτελεστές μεταβολιστές αρουραίοι είχαν σημαντικά υψηλότερη συνολική CL(int) της διatzekoταμίνης από εκείνη των μη εκτελεστών μεταβολιστών αρουραίων. Ο πολυμορφισμός στο μεταβολισμό της διatzekoταμίνης στους ανθρώπους είναι καλά τεκμηριωμένος, αλλά αυτή είναι η πρώτη αναφορά που αποκαλύπτει την παρουσία του πολυμορφισμού στο μεταβολισμό της διatzekoταμίνης σε αρουραίους. Τα τρέχοντα αποτελέσματα υποδηλώνουν πολυμορφική έκφραση νέου ενζύμου p-υδροξυλίωσης διatzekoταμίνης με χαμηλότερη K(m) από το CYP2D1 σε εκτελεστές μεταβολιστές αρουραίους Wistar.

Η διatzekoταμίνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την τεμαζεπάμη και τη νορδιαζεπάμη.

Ηπατική μέσω του συστήματος ενζύμων Κυτοχρώματος P450. Ο κύριος ενεργός μεταβολίτης είναι η δεσμεθυλδιatzekoταμίνη, εκτός από δευτερεύοντες ενεργούς μεταβολίτες, συμπεριλαμβανομένων της τεμαζεπάμης και της οξαζεπάμης. Οδός Απέκκρισης: Η διatzekoταμίνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα, κυρίως ως γλυκουρονιδικά συζεύγματα. Χρόνος Ημιζωής: Διφασικός 1-2 ημέρες και 2-5 ημέρες, ενεργοί μεταβολίτες με μεγάλους χρόνους ημιζωής.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής

Η διatzekoταμίνη έχει διφασικό χρόνο ημιζωής με αρχική ταχεία φάση κατανομής που ακολουθείται από παρατεταμένη τελική φάση αποβολής 1 ή 2 ημερών· η δράση της παρατείνεται περαιτέρω από τον ακόμη μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής 2-5 ημερών του κύριου ενεργού μεταβολίτη της, της δεσμεθυλδιatzekoταμίνης (νορδιαζεπάμη), της σχετικής αναλογίας της οποίας αυξάνεται στον οργανισμό με μακροχρόνια χορήγηση. Ο χρόνος ημιζωής της διatzekoταμίνης στο πλάσμα παρατείνεται σε νεογνά, σε ηλικιωμένους και σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική νόσο.

… Ο χρόνος ημιζωής κατανομής (άλφα) της διatzekoταμίνης είναι περίπου 1 ώρα, ενώ ο χρόνος ημιζωής αποβολής (βήτα) είναι αρχικά περίπου 1,5 ημέρα και ακόμη μεγαλύτερος μετά από παρατεταμένη θεραπεία.

Σε τελειόμηνα βρέφη, αναφέρονται χρόνοι ημιζωής αποβολής περίπου 30 ωρών, με μεγαλύτερο μέσο χρόνο ημιζωής 54 ωρών που αναφέρεται σε πρόωρα βρέφη 28 - 34 εβδομάδων κύησης και 8 - 81 ημερών μετά τον τοκετό. Τόσο σε πρόωρα όσο και σε τελειόμηνα βρέφη, ο ενεργός μεταβολίτης δεσμεθυλδιatzekoταμίνη δείχνει στοιχεία συνεχούς συσσώρευσης σε σύγκριση με παιδιά. Οι μεγαλύτεροι χρόνοι ημιζωής σε βρέφη μπορεί να οφείλονται σε ατελή ωρίμανση των μεταβολικών οδών.

Ο χρόνος ημιζωής αποβολής αυξάνεται κατά περίπου 1 ώρα για κάθε έτος ηλικίας, ξεκινώντας από χρόνο ημιζωής 20 ωρών στα 20 έτη ηλικίας.

Σε ήπια και μέτρια κίρρωση, ο μέσος χρόνος ημιζωής αυξάνεται. Η μέση αύξηση έχει αναφερθεί ποικιλοτρόπως από 2-πλάσια έως 5-πλάσια, με ατομικούς χρόνους ημιζωής άνω των 500 ωρών. … Ο μέσος χρόνος ημιζωής παρατείνεται επίσης με ηπατική ίνωση σε 90 ώρες (εύρος 66 - 104 ώρες), με χρόνια ενεργό ηπατίτιδα σε 60 ώρες (εύρος 26 - 76 ώρες) και με οξεία ιογενή ηπατίτιδα σε 74 ώρες (εύρος 49 - 129).

Για περισσότερα δεδομένα Βιολογικού Χρόνου Ημιζωής (Πλήρη) για τη ΔΙΑΖΕΠΑΜ (7 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογική

Παράγοντες που χορηγούνται σε συνδυασμό με αναισθητικά για την αύξηση της αποτελεσματικότητας, τη βελτίωση της χορήγησης ή τη μείωση της απαιτούμενης δόσης.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη επιληπτικών κρίσεων ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ναυτίας ή εμέτου.
Φάρμακα που προκαλούν υπνηλία ή ύπνο ή μειώνουν την ψυχολογική διέγερση ή το άγχος.
Ετερογενής ομάδα φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση μυϊκής χαλάρωσης, εκτός των νευρομυϊκών αποκλειστικών παραγόντων. Έχουν τις κύριες κλινικές και θεραπευτικές τους χρήσεις στη θεραπεία του μυϊκού σπασμού και της ακινησίας που σχετίζονται με διαστρέμματα, διαστρέμματα και τραυματισμούς της πλάτης και, σε μικρότερο βαθμό, τραυματισμούς του αυχένα. Έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ποικίλων κλινικών καταστάσεων που έχουν κοινό μόνο την παρουσία υπερδραστηριότητας των σκελετικών μυών, για παράδειγμα, τους μυϊκούς σπασμούς που μπορεί να εμφανιστούν σε ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ. (από Smith and Reynard, Textbook of Pharmacology, 1991, p358)
Παράγοντες που ανακουφίζουν από το άγχος, την ένταση και τις αγχώδεις διαταραχές, προάγουν την ηρεμία και έχουν ηρεμιστικό αποτέλεσμα χωρίς να επηρεάζουν τη σαφήνεια της συνείδησης ή τις νευρολογικές καταστάσεις. Οι Β-ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ χρησιμοποιούνται συνήθως στη συμπτωματική θεραπεία του άγχους, αλλά δεν περιλαμβάνονται εδώ.
Υπερβραχείας δράσης αναισθητικά που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση. Η απώλεια συνείδησης είναι ταχεία και η πρόκληση είναι ευχάριστη, αλλά δεν υπάρχει μυϊκή χαλάρωση και τα αντανακλαστικά συχνά δεν μειώνονται επαρκώς. Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση οδηγεί σε συσσώρευση και παρατείνει τον χρόνο ανάρρωσης. Δεδομένου ότι αυτοί οι παράγοντες έχουν ελάχιστη ή καθόλου αναλγητική δράση, σπάνια χρησιμοποιούνται μόνοι τους εκτός από σύντομες μικρές διαδικασίες. (από AMA Drug Evaluations Annual, 1994, p174)
Ουσίες που δεν δρουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές αλλά επηρεάζουν το σύμπλεγμα υποδοχέα-ιοντοφόρου γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος. Οι υποδοχείς GABA-A (ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ, GABA-A) φαίνεται να έχουν τουλάχιστον τρεις αλλοστερικές θέσεις στις οποίες δρουν οι τροποποιητές: μια θέση στην οποία δρουν οι ΒΕΝΖΟΔΙΑΖΕΠΙΝΕΣ αυξάνοντας τη συχνότητα ανοίγματος των καναλιών χλωρίου που ενεργοποιούνται από το γάμμα-αμινοβουτυρικό οξύ· μια θέση στην οποία δρουν τα ΒΑΡΒΙΤΟΥΡΙΚΑ παρατείνοντας τη διάρκεια ανοίγματος του καναλιού· και μια θέση στην οποία μπορεί να δρουν ορισμένα στεροειδή. Τα ΓΕΝΙΚΑ ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΑ πιθανώς δρουν τουλάχιστον εν μέρει ενισχύοντας τις GABAεργικές αποκρίσεις, αλλά δεν περιλαμβάνονται εδώ.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

Q3JTX2Q7TU

DIAZEPAM

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Βενζοδιαζεπίνη

Χημική Δομή [CS] - Βενζοδιαζεπίνες

Η διatzekoταμίνη είναι Βενζοδιαζεπίνη.

DIAZEPAM

Βενζοδιαζεπίνες [CS]; Βενζοδιαζεπίνη [EPC]

DIAZEPAM INTENSOL

Βενζοδιαζεπίνες [CS]; Βενζοδιαζεπίνη [EPC]

DIAZEPAM ORAL

Βενζοδιαζεπίνη [EPC]; Βενζοδιαζεπίνες [CS]

DIAZEPAM ORAL SOLUTION (CONCENTRATE)

Βενζοδιαζεπίνες [CS]; Βενζοδιαζεπίνη [EPC]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

1-2 ημέρες, 2-5 ημέρες (μεταβολίτες)

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

95-98%

PubChem

Απέκκριση

Νεφρά

PubChem

science

Scientific Profile

CID

3016

Μοριακός τύπος

C16H13ClN2O

Μοριακό βάρος

284.74

IUPAC

7-chloro-1-methyl-5-phenyl-3H-1,4-benzodiazepin-2-one

InChIKey

AAOVKJBEBIDNHE-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογική

Παράγοντες που χορηγούνται σε συνδυασμό με αναισθητικά για την αύξηση της αποτελεσματικότητας, τη βελτίωση της χορήγησης ή τη μείωση της απαιτούμενης δόσης.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη επιληπτικών κρίσεων ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ναυτίας ή εμέτου.
Φάρμακα που προκαλούν υπνηλία ή ύπνο ή μειώνουν την ψυχολογική διέγερση ή το άγχος.
Ετερογενής ομάδα φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση μυϊκής χαλάρωσης, εκτός των νευρομυϊκών αποκλειστικών παραγόντων. Έχουν τις κύριες κλινικές και θεραπευτικές τους χρήσεις στη θεραπεία του μυϊκού σπασμού και της ακινησίας που σχετίζονται με διαστρέμματα, διαστρέμματα και τραυματισμούς της πλάτης και, σε μικρότερο βαθμό, τραυματισμούς του αυχένα. Έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ποικίλων κλινικών καταστάσεων που έχουν κοινό μόνο την παρουσία υπερδραστηριότητας των σκελετικών μυών, για παράδειγμα, τους μυϊκούς σπασμούς που μπορεί να εμφανιστούν σε ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ. (από Smith and Reynard, Textbook of Pharmacology, 1991, p358)
Παράγοντες που ανακουφίζουν από το άγχος, την ένταση και τις αγχώδεις διαταραχές, προάγουν την ηρεμία και έχουν ηρεμιστικό αποτέλεσμα χωρίς να επηρεάζουν τη σαφήνεια της συνείδησης ή τις νευρολογικές καταστάσεις. Οι Β-ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ χρησιμοποιούνται συνήθως στη συμπτωματική θεραπεία του άγχους, αλλά δεν περιλαμβάνονται εδώ.
Υπερβραχείας δράσης αναισθητικά που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση. Η απώλεια συνείδησης είναι ταχεία και η πρόκληση είναι ευχάριστη, αλλά δεν υπάρχει μυϊκή χαλάρωση και τα αντανακλαστικά συχνά δεν μειώνονται επαρκώς. Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση οδηγεί σε συσσώρευση και παρατείνει τον χρόνο ανάρρωσης. Δεδομένου ότι αυτοί οι παράγοντες έχουν ελάχιστη ή καθόλου αναλγητική δράση, σπάνια χρησιμοποιούνται μόνοι τους εκτός από σύντομες μικρές διαδικασίες. (από AMA Drug Evaluations Annual, 1994, p174)
Ουσίες που δεν δρουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές αλλά επηρεάζουν το σύμπλεγμα υποδοχέα-ιοντοφόρου γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος. Οι υποδοχείς GABA-A (ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ, GABA-A) φαίνεται να έχουν τουλάχιστον τρεις αλλοστερικές θέσεις στις οποίες δρουν οι τροποποιητές: μια θέση στην οποία δρουν οι ΒΕΝΖΟΔΙΑΖΕΠΙΝΕΣ αυξάνοντας τη συχνότητα ανοίγματος των καναλιών χλωρίου που ενεργοποιούνται από το γάμμα-αμινοβουτυρικό οξύ· μια θέση στην οποία δρουν τα ΒΑΡΒΙΤΟΥΡΙΚΑ παρατείνοντας τη διάρκεια ανοίγματος του καναλιού· και μια θέση στην οποία μπορεί να δρουν ορισμένα στεροειδή. Τα ΓΕΝΙΚΑ ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΑ πιθανώς δρουν τουλάχιστον εν μέρει ενισχύοντας τις GABAεργικές αποκρίσεις, αλλά δεν περιλαμβάνονται εδώ.

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Επιληψία Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Επιληψία Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ ΣΤ N05BA01

Παρατεταμένοι / επαναλαμβανόμενοι σπασμοί στην κοινότητα (Status epilepticus)
- Παρατεταμένη ή σε σειρά επιληπτική κρίση εκτός νοσοκομείου
Δοσολογία: Κατά περίπτωση · Εφάπαξ