ILOPERIDONE(Ιλοπεριδόνη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Σκευάσματα και τιμές
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η iλoperidone συνδέεται με διάφορους υποδοχείς. Παρουσιάζει την υψηλότερη συγγένεια για τους υποδοχείς ντοπαμίνης D2, σεροτονίνης 5-HT2A και α1-αδρενεργικούς υποδοχείς. Λόγω του ανταγωνισμού της στους α1-αδρενεργικούς υποδοχείς, η iλoperidone μπορεί να προκαλέσει υπόταση. Μπορεί επίσης να παρατείνει το διάστημα QTc.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της iλoperidone στη σχιζοφρένεια και τη διπολική διαταραχή τύπου Ι δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως. Πιστεύεται ότι ο μηχανισμός δράσης του φαρμάκου μπορεί να σχετίζεται με τον ανταγωνισμό του στους υποδοχείς ντοπαμίνης D2 και σεροτονίνης 5-HT2A.
Η iλoperidone είναι ένα παράγωγο πιπεριδινυλ-βενζισοξαζόλης, δομικά σχετιζόμενο με την ρισπεριδόνη. Το φάρμακο αναφέρεται ως άτυπο ή αντιψυχωσικό μέσο δεύτερης γενιάς. Αν και ο ακριβής μηχανισμός δράσης της iλoperidone και άλλων αντιψυχωσικών μέσων στη σχιζοφρένεια είναι άγνωστος, έχει προταθεί ότι η αποτελεσματικότητα της iλoperidone μεσολαβείται μέσω ενός συνδυασμού ανταγωνιστικής δράσης στους κεντρικούς υποδοχείς ντοπαμίνης τύπου 2 (D2) και σεροτονίνης τύπου 2 (5-υδροξυτρυπταμίνη (5-HT2)).
Το Fanapt παρουσιάζει υψηλή συγγένεια (nM) δέσμευσης στους υποδοχείς σεροτονίνης 5-HT2A, ντοπαμίνης D2 και D3, και νοραδρεναλίνης NEα1 (τιμές Ki 5,6, 6,3, 7,1 και 0,36 nM, αντίστοιχα). Το FANAPT έχει μέτρια συγγένεια για τους υποδοχείς ντοπαμίνης D4 και σεροτονίνης 5-HT6 και 5-HT7 (τιμές Ki 25, 43 και 22 nM, αντίστοιχα), και χαμηλή συγγένεια για τους υποδοχείς σεροτονίνης 5-HT1A, ντοπαμίνης D1 και ισταμίνης H1 (τιμές Ki 168, 216 και 437 nM, αντίστοιχα). Το Fanapt δεν παρουσιάζει αξιοσημείωτη συγγένεια (Ki >1000 nM) για τους χολινεργικούς μουσκαρινικούς υποδοχείς. Το Fanapt λειτουργεί ως ανταγωνιστής στους υποδοχείς ντοπαμίνης D2, D3, σεροτονίνης 5-HT1A και νοραδρεναλίνης α1/α2C. Η συγγένεια του μεταβολίτη P88 είναι γενικά ίση ή μικρότερη από αυτή της μητρικής ένωσης. Αντίθετα, ο μεταβολίτης P95 εμφανίζει συγγένεια μόνο για τους υποδοχείς 5-HT2A (τιμή Ki 3,91) και τους υποδοχείς NEα1A, NEα1B, NEα1D και NEα2C (τιμές Ki 4,7, 2,7, 8,8 και 4,7 nM, αντίστοιχα).
Η iλoperidone έχει επιδείξει ένα ενδιαφέρον προφίλ μονοαμινεργικών υποδοχέων σε μελέτες δέσμευσης ραδιοσυνδετών, με νανομοριακή συγγένεια για ορισμένους νοραδρεναλινικούς, ντοπαμινεργικούς και σεροτονινεργικούς υποδοχείς. Σε αυτή τη μελέτη, η αγωνιστική/ανταγωνιστική δράση της iλoperidone προσδιορίστηκε σε κυτταρικές σειρές που εκφράζουν ανασυνδυασμένους ανθρώπινους υποδοχείς D(2A), D(3), α(2C), 5-HT(1A) ή 5-HT(6). Με εξαίρεση τους υποδοχείς 5-HT(6), αυτοί οι υποδοχείς συνδέονται αρνητικά με την κυκλάση. Έτσι, μετά από διέγερση με φορσκολίνη, οι αγωνιστές ντοπαμίνη (σε D(2A) και D(3)), νοραδρεναλίνη (σε α(2C)) ή 8-OH-DPAT (σε 5-HT(1A)) προκάλεσαν μείωση της συσσώρευσης cAMP. Αντίθετα, η ενεργοποίηση του υποδοχέα 5-HT(6) από τη 5-HT οδήγησε σε αύξηση της συσσώρευσης cAMP. Η iλoperidone μόνη της ήταν χωρίς σημαντική αγωνιστική δράση, αλλά ανέστειλε την αγωνιστική απόκριση σε όλες τις 5 κυτταρικές σειρές με έναν τρόπο που μπορεί να ξεπεραστεί και εξαρτάται από τη συγκέντρωση. Η iλoperidone ήταν πιο δραστική στους υποδοχείς D(3) (pK(B) 8,59 ± 0,20· n = 6), ακολουθούμενη από τους α(2C) (pK(B) 7,83 ± 0,06· n = 15), 5-HT(1A) (pK(B) 7,69 ± 0,18· n = 10), D(2A) (pK(B) 7,53 ± 0,04· n = 11) και 5-HT(6) (pK(B) 7,11 ± 0,08· n = 11) υποδοχείς.
Η iλoperidone… επέδειξε ένα ισχυρό αντιψυχωσικό προφίλ σε διάφορα in vitro και in vivo ζωικά μοντέλα. Η iλoperidone εκτόπισε τη δέσμευση του συνδέτη στους υποδοχείς ντοπαμίνης D2 (IC50 = 0,11 uM) και εμφάνισε υψηλή συγγένεια για τους υποδοχείς σεροτονίνης (5-HT2) (IC50 = 0,011 uM) και α-1 (IC50 = 0,00037 uM).
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η iλoperidone απορροφάται καλά μετά από από του στόματος χορήγηση. Η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα ανέρχεται περίπου στο 36% στους ανθρώπους. Η σχετική διαθεσιμότητα της μορφής δισκίου σε σύγκριση με το από του στόματος διάλυμα είναι 96%. Ο χρόνος μέγιστης συγκέντρωσης (Tmax) είναι δύο έως τέσσερις ώρες με εφάπαξ δόση και 1,5 ώρα με πολλαπλές δόσεις. Ένα γεύμα πλούσιο σε λιπαρά μπορεί να καθυστερήσει το Tmax της iλoperidone και του ενεργού μεταβολίτη της, P88, κατά μία και δύο ώρες, αντίστοιχα· ωστόσο, το φαγητό έχει αμελητέα επίδραση στην Cmax και την AUC του φαρμάκου.
Η κύρια οδός αποβολής είναι η νεφρική. Περίπου 58,2% και 45,1% του φαρμάκου βρέθηκαν στα ούρα σε εκτεταμένους μεταβολιστές (EM) και σε μη μεταβολιστές (PM), αντίστοιχα. Τα κόπρανα αντιστοιχούσαν στο 19,9% (EM) έως 22,1% (PM) της χορηγηθείσας ραδιοενέργειας.
Ο φαινομενικός όγκος κατανομής κυμαίνεται από 1340 L έως 2800 L.
Η iλoperidone έχει φαινομενική κάθαρση από 47 έως 102 L/h.
Η iλoperidone έχει φαινομενική κάθαρση (κάθαρση/βιοδιαθεσιμότητα) από 47 έως 102 L/ώρα, με φαινομενικό όγκο κατανομής 1340 έως 2800 L. Σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις, το μη δεσμευμένο κλάσμα της iλoperidone στο πλάσμα είναι περίπου 3% και για κάθε μεταβολίτη (P88 και P95) είναι περίπου 8%.
Η πλειονότητα της ραδιοσημασμένης iλoperidone ανακτήθηκε στα ούρα (μέση τιμή 58,2% και 45,1% σε εκτεταμένους και μη μεταβολιστές του CYP2D6, αντίστοιχα), με τα κόπρανα να αντιστοιχούν στο 19,9% (εκτεταμένοι μεταβολιστές) και 22,1% (μη μεταβολιστές) της ραδιοσημασμένης δόσης.
Η iλoperidone απορροφάται καλά μετά τη χορήγηση του δισκίου με μέγιστες πλασματικές συγκεντρώσεις που εμφανίζονται εντός 2 έως 4 ωρών· ενώ η σχετική βιοδιαθεσιμότητα της μορφής δισκίου σε σύγκριση με το από του στόματος διάλυμα είναι 96%. Η χορήγηση iλoperidone με ένα τυπικό γεύμα πλούσιο σε λιπαρά δεν επηρέασε σημαντικά την Cmax ή την AUC της iλoperidone, P88 ή P95, αλλά καθυστέρησε το Tmax κατά 1 ώρα για την iλoperidone, 2 ώρες για το P88 και 6 ώρες για το P95. Το Fanapt μπορεί να χορηγηθεί ανεξάρτητα από τα γεύματα.
… Ο μεταβολίτης P88 διαπερνά το ΚΝΣ και πιστεύεται ότι συμβάλλει στην αντιψυχωσική δράση του φαρμάκου, ενώ ο μεταβολίτης P95 δεν διαπερνά εύκολα το ΚΝΣ …
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Η iλoperidone δεσμεύεται περίπου 95% στις πρωτεΐνες του ορού. Σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις, το μη δεσμευμένο κλάσμα της iλoperidone και των μεταβολιτών της (P88 και P95) στο πλάσμα είναι περίπου 3% και 8%, αντίστοιχα.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η iλoperidone μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ. Υφίσταται τρεις κύριες οδούς βιομετασχηματισμού: αναγωγή καρβονυλίου για παραγωγή P88, υδροξυλίωση που μεσολαβείται από CYP2D6 για παραγωγή P95, και O-απομεθυλίωση που μεσολαβείται από CYP3A4 για παραγωγή P89. Οι P88 και P95 είναι οι δύο κύριοι μεταβολίτες. Ο P95 αντιπροσωπεύει το 47,9% της AUC της iλoperidone και των μεταβολιτών της στο πλάσμα σε κατάσταση ισορροπίας για εκτεταμένους μεταβολιστές (EM) και 25% για μη μεταβολιστές (PM). Ο P88 είναι ένας ενεργός μεταβολίτης με προφίλ δέσμευσης υποδοχέων in vitro που είναι συγκρίσιμο με το μητρικό φάρμακο: Αντιστοιχεί στο 19,5% και 34% της συνολικής έκθεσης στο πλάσμα σε EM και PM, αντίστοιχα.
Η iλoperidone μεταβολίζεται κυρίως μέσω αναγωγής καρβονυλίου, υδροξυλίωσης που μεσολαβείται από το ισοένζυμο P-450 (CYP) 2D6 και O-απομεθυλίωσης που μεσολαβείται από το CYP3A4· οι δύο κύριοι μεταβολίτες του φαρμάκου, P88 και P95, υφίστανται περαιτέρω οξείδωση ή/και σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ. Ο μεταβολίτης P88 διαπερνά το ΚΝΣ και πιστεύεται ότι συμβάλλει στην αντιψυχωσική δράση του φαρμάκου, ενώ ο μεταβολίτης P95 δεν διαπερνά εύκολα το ΚΝΣ και συμβάλλει κυρίως στο προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου.
Η iλoperidone μεταβολίζεται κυρίως μέσω 3 οδών βιομετασχηματισμού: αναγωγή καρβονυλίου, υδροξυλίωση (που μεσολαβείται από CYP2D6) και O-απομεθυλίωση (που μεσολαβείται από CYP3A4). Υπάρχουν 2 κύριοι μεταβολίτες της iλoperidone, οι P95 και P88. Ο μεταβολίτης P95 της iλoperidone αντιπροσωπεύει το 47,9% της AUC της iλoperidone και των μεταβολιτών της στο πλάσμα σε κατάσταση ισορροπίας για εκτεταμένους μεταβολιστές (EM) και 25% για μη μεταβολιστές (PM). Ο ενεργός μεταβολίτης P88 αντιστοιχεί στο 19,5% και 34,0% της συνολικής έκθεσης στο πλάσμα σε EM και PM, αντίστοιχα. Περίπου 7% έως 10% των Καυκάσιων και 3% έως 8% των Μαύρων/Αφροαμερικανών δεν έχουν την ικανότητα να μεταβολίζουν υποστρώματα CYP2D6 και ταξινομούνται ως μη μεταβολιστές (PM), ενώ οι υπόλοιποι είναι ενδιάμεσοι, εκτεταμένοι ή υπερταχείς μεταβολιστές. Η συνχορήγηση Fanapt με γνωστούς ισχυρούς αναστολείς του CYP2D6 όπως η φλουοξετίνη οδηγεί σε 2,3-πλάσια αύξηση της έκθεσης της iλoperidone στο πλάσμα, και επομένως πρέπει να χορηγείται η μισή δόση του Fanapt. Ομοίως, οι PM του CYP2D6 έχουν υψηλότερη έκθεση στην iλoperidone σε σύγκριση με τους EM και οι PM πρέπει να μειώνουν τη δόση τους στο μισό.
Η iλoperidone έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την 1-[4-[3-[4-(6-φθορο-1,2-βενζοϊσοξαζολ-3-υλ)-1-πιπεριδινυλ]προποξυ]-3-μεθοξυφαινυλ]-2-υδροξυαιθανόνη, την 4-[3-[4-(6-φθορο-1,2-βενζοϊσοξαζολ-3-υλ)-1-πιπεριδινυλ]προποξυ]-3-μεθοξυ-α-μεθυλβενζολ μεθανόλη, και την 1-[4-[3-[4-(6-φθορο-1,2-βενζοϊσοξαζολ-3-υλ)-1-πιπεριδινυλ]-προποξυ]-3-υδροξυφαινυλ]αιθανόνη.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Οι παρατηρούμενοι μέσοι χρόνοι ημίσειας ζωής αποβολής για την iλoperidone, P88 και P95 σε εκτεταμένους μεταβολιστές CYP2D6 (EM) είναι 18, 26 και 23 ώρες, αντίστοιχα. Οι μέσοι χρόνοι ημίσειας ζωής των iλoperidone, P88 και P95 σε μη μεταβολιστές CYP2D6 (PM) είναι 33, 37 και 31 ώρες, αντίστοιχα.
Οι μέσοι χρόνοι ημίσειας ζωής αποβολής της iλoperidone, P88 και P95 είναι 18, 26 και 23 ώρες, αντίστοιχα, σε εκτεταμένους μεταβολιστές του CYP2D6 και 33, 37 και 31 ώρες, αντίστοιχα, σε μη μεταβολιστές του CYP2D6.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας
Παράγοντες που ελέγχουν την αγχώδη ψυχωσική συμπεριφορά, ανακουφίζουν από οξείες ψυχωσικές καταστάσεις, μειώνουν τα ψυχωσικά συμπτώματα και ασκούν ηρεμιστική επίδραση. Χρησιμοποιούνται στη ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ· άνοια ηλικιωμένων· παροδική ψύχωση μετά από χειρουργική επέμβαση· ή ΚΑΡΔΙΑΚΟ ΕΜΦΡΑΚΜΑ· κ.ά. Αυτά τα φάρμακα αναφέρονται συχνά ως νευροληπτικά, υπαινισσόμενα την τάση να παράγουν νευρολογικές παρενέργειες, αλλά δεν είναι όλα τα αντιψυχωσικά πιθανό να παράγουν τέτοιες επιδράσεις. Πολλά από αυτά τα φάρμακα μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματικά κατά της ναυτίας, του εμέτου και του κνησμού.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA Φαρμακολογίας
VPO7KJ050N
ILOPERIDONE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Άτυπο Αντιψυχωσικό
Η iλoperidone είναι ένα Άτυπο Αντιψυχωσικό.
ILOPERIDONE
Άτυπο Αντιψυχωσικό [EPC]
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας
Παράγοντες που ελέγχουν την αγχώδη ψυχωσική συμπεριφορά, ανακουφίζουν από οξείες ψυχωσικές καταστάσεις, μειώνουν τα ψυχωσικά συμπτώματα και ασκούν ηρεμιστική επίδραση. Χρησιμοποιούνται στη ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ· άνοια ηλικιωμένων· παροδική ψύχωση μετά από χειρουργική επέμβαση· ή ΚΑΡΔΙΑΚΟ ΕΜΦΡΑΚΜΑ· κ.ά. Αυτά τα φάρμακα αναφέρονται συχνά ως νευροληπτικά, υπαινισσόμενα την τάση να παράγουν νευρολογικές παρενέργειες, αλλά δεν είναι όλα τα αντιψυχωσικά πιθανό να παράγουν τέτοιες επιδράσεις. Πολλά από αυτά τα φάρμακα μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματικά κατά της ναυτίας, του εμέτου και του κνησμού.