ISOTRETINOIN
Ισοτρετινοΐνη
Xρησιμοποιούνται αντισηπτικά (βλ. 5.6), κερατολυτικά (τρετινοΐνη, υπεροξείδιο του βενζοϋλίου) και αντιβιοτικά. Aπό τα τελευταία προτιμώνται η κλινδαμυκίνη, η ερυθρομυκίνη και οι τετρακυκλίνες. Tα δύο πρώτα φαίνεται να υπερτερούν των τετρακυκλινών. Xρησιμοποιούνται σε αλκοολικά …
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-STIEFOTREX
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Τοπική
- Χορήγηση: μία ως δύο φορές την ημέρα κατά προτίμηση μετά από πλύσιμο και στέγνωμα του δέρματος
- Δόση έναρξης: μία ως δύο φορές την ημέρα
- Τιτλοποίηση: Μείωση συχνότητας ή προσωρινή διακοπή εάν παρουσιαστεί ερεθισμός.
-
Ενήλικοι και έφηβοιΔόσημία ως δύο φορές την ημέραΑπλώστε μία μικρή ποσότητα γέλης σε όλη τη προσβεβλημένη περιοχή. Τα χέρια θα πρέπει να πλένονται μετά από κάθε εφαρμογή. Ίσως απαιτηθούν 6-8 εβδομάδες για θεραπευτικό αποτέλεσμα. Η υπερδοσολογία δεν βελτιώνει την αποτελεσματικότητα, αλλά μπορεί να αυξήσει το ρίσκο ερεθισμού. Εάν παρουσιαστεί ερεθισμός, μειώστε τη συχνότητα ή διακόψτε προσωρινά. Επαναλάβετε τη συχνότητα μόλις ο ερεθισμός υποχωρήσει. Διακόψτε εάν ο ερεθισμός επιμένει.
-
Παιδιά (πριν την εφηβεία)Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν συνιστάται.
-
ΗλικιωμένοιΔεν υφίστανται ιδιαίτερες συστάσεις.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας. Η διαδερμική απορρόφηση είναι αμελητέα.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας. Η διαδερμική απορρόφηση είναι αμελητέα.
block
SPC-STIEFOTREX
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.Πληθυσμόςnull
warning
SPC-STIEFOTREX
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Τοπικές αντιδράσεις ανεκτικότητας ή φωτοαλλεργίαςΠληθυσμόςασθενείς με ιστορικόχρήση με προσοχή
-
Καρκίνος του δέρματοςΠληθυσμόςασθενείς με προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικόχρήση με προσοχή
-
Επαφή με στόμα, μάτια, βλεννογόνους, σκασμένο ή εκζεματοποιημένο δέρμανα αποφεύγεται
-
Συσσωρευση του προϊόντος σε δερματικές πτυχές και γωνίες μύτηςΑπαιτείται προσοχή
-
Εφαρμογή σε ευαίσθητες περιοχές (λαιμός, ροδόχρους ακμή, περιστοματική δερματίτιδα)να γίνεται με προσοχή
-
Συγχορήγηση τοπικής θεραπείας κατά της ακμήςχρήση με προσοχή (κίνδυνος συσσωρευμένης ερεθιστικής δράσης). Μείωση συχνότητας ή παύση εάν εμφανισθεί ερεθισμός/δερματίτιδα. Διακοπή εάν ο ερεθισμός επιμένει.
-
Υπερευαισθησία στην ηλιακή ακτινοβολίαΑποφυγή τεχνητής ακτινοβολίας και έκθεσης στον ήλιο (ή ελάχιστη έκθεση). Χρήση αντηλιακού υψηλής προστασίας και προστατευτικών ενδυμάτων εάν έκθεση στον ήλιο είναι αναπόφευκτη. Ασθενείς με ηλιακό έγκαυμα να μην χρησιμοποιούν το προϊόν πριν την αποκατάσταση.
-
Χρήση προϊόντων που περιέχουν άρωμα ή οινόπνευμανα αποφεύγεται
swap_horiz
SPC-STIEFOTREX
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Οξειδωτικοί παράγοντες (π.χ. βενζόϋλο υπεροξείδιο)Μείωση της αποτελεσματικότητας της τοπικής ισοτρετινοΐνης.ΣύστασηΑποφυγή ταυτόχρονης εφαρμογής. Εάν απαιτείται συνδυασμός, χρήση σε διαφορετικούς χρόνους της ημέρας.
-
Άλλη τοπική φαρμακευτική αγωγήπαρακολούθησηΑθροιστικός ερεθισμός του δέρματος.
sick
SPC-STIEFOTREX
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ερύθημα στο σημείο εφαρμογής
- Αποφολίδωση του δέρματος
- Πόνος στο δέρμα
- Κνησμός στο σημείο της εφαρμογής
- Ερεθισμός του δέρματος
- Δερματική ευαισθησία
- Αίσθημα καύσου του δέρματος
- Αίσθημα νυγμού “τσίμπημα” στο σημείο εφαρμογής
- Ξηροδερμία
- Υπερχρωματισμός /υποχρωματισμός του δέρματος
- Αντίδραση φωτοευαισθησίας
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΕρύθημα στο σημείο εφαρμογήςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ συχνέςΑποφολίδωση του δέρματοςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ συχνέςΠόνος στο δέρμαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ συχνέςΚνησμός στο σημείο της εφαρμογήςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ συχνέςΕρεθισμός του δέρματοςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ συχνέςΔερματική ευαισθησίαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ συχνέςΑίσθημα καύσου του δέρματοςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ συχνέςΑίσθημα νυγμού “τσίμπημα” στο σημείο εφαρμογήςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ συχνέςΞηροδερμίαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣπάνιεςΥπερχρωματισμός /υποχρωματισμός του δέρματοςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣπάνιεςΑντίδραση φωτοευαισθησίαςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
pregnant_woman
SPC-STIEFOTREX
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΓονιμότηταΔεν επηρεάζει
-
ΚύησηΔεν συνιστάται
-
ΓαλουχίαΛήψη απόφασης
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
- Μηχανισμός δράσης: Η ισοτρετινοΐνη μειώνει αισθητά την παραγωγή σμήγματος και συρικνώνει τους σμηγματογόνους αδένες. Σταθεροποιεί την κερατινοποίηση και αποτρέπει το σχηματισμό κομοδόνων. Μειώνει επίσης τη φλεγμονή σε μέτρια-σοβαρή φλεγμονώδη ακμή. Ο…
monitor_heart
SPC-STIEFOTREX
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ρετινοειδή για τοπική χρήση στην ακμή, ισοτρετινοΐνη Κωδικός ATC: D10AD04 Μηχανισμός δράσης Η ισοτρετινοΐνη σχετίζεται από άποψη δομής και φαρμακολογικώς με την βιταμίνη Α, η οποία ρυθμίζει την…
biotech
SPC-STIEFOTREX
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Φαρμακοκινητικές Απορρόφηση Μετά την εφαρμογή γέλης ισοτρετινοΐνης 0,05% σε ασθενείς με ακμή σε ημερήσια δόση 20 g (ισοδύναμη με 10 mg ισοτρετινοΐνης) στο πρόσωπο, στο θώρακα και την πλάτη για 30 ημέρες οι συγκεντρώσεις ισοτρετινοΐνης και τρετινοΐνης…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-STIEFOTREX
expand_more
Δοσολογία
Δοσολογία
Ενήλικοι και έφηβοι
Απλώστε μία μικρή ποσότητα γέλης σε όλη τη προσβεβλημένη περιοχή μία ως δύο φορές την ημέρα κατά προτίμηση μετά από πλύσιμο και στέγνωμα του δέρματος. Τα χέρια θα πρέπει να πλένονται μετά από κάθε εφαρμογή.
Ο ασθενής πρέπει να ενημερώνεται ότι ίσως απαιτηθούν 6-8 εβδομάδες πριν παρατηρηθεί θεραπευτικό αποτέλεσμα.
Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται ότι η υπερδοσολογία, δεν βελτιώνει την αποτελεσματικότητα, αλλά μπορεί να αυξήσει το ρίσκο ερεθισμού του δέρματος.
Εάν παρουσιαστεί ερεθισμός του δέρματος όπως (ερύθημα, ξεφλούδισμα ή δυσφορία), οι ασθενείς θα πρέπει να μειώσουν τη συχνότητα των εφαρμογών ή να διακόψουν προσωρινά τη θεραπεία. Η κανονική συχνότητα της εφαρμογής θα πρέπει να επαναλαμβάνεται μόλις ο ερεθισμός υποχωρήσει. Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται εάν ο ερεθισμός επιμένει.
Παιδιά
Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του προϊόντος δεν έχει τεκμηριωθεί στα παιδιά πριν την εφηβεία, επομένως η χρήση της ισοτρετινοΐνης δεν συνιστάται σε αυτό τον πληθυσμό.
Ηλικιωμένοι
Δεν υφίστανται ιδιαίτερες συστάσεις.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας. Η νεφρική δυσλειτουργία δεν αναμένεται να έχει ως αποτέλεσμα κλινικά σημαντική συστηματική έκθεση στην ισοτρετινοΐνη. Αυτό γιατί η διαδερμική απορρόφηση της ισοτρετινοΐνης μετά από τοπική εφαρμογή είναι αμελητέα (βλ. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες).
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας. Η ηπατική δυσλειτουργία δεν αναμένεται να έχει ως αποτέλεσμα κλινικά σημαντική συστηματική έκθεση στην ισοτρετινοΐνη. Αυτό γιατί η διαδερμική απορρόφηση της ισοτρετινοΐνης μετά από τοπική εφαρμογή είναι αμελητέα (βλ. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες).
block
Αντενδείξεις
SPC-STIEFOTREX
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-STIEFOTREX
expand_more
Προειδοποιήσεις
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-STIEFOTREX
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Αλληλεπιδράσεις
Ταυτόχρονη εφαρμογή οξειδωτικών παραγόντων, όπως το βενζόϋλο υπεροξείδιο, θα πρέπει να αποφεύγονται, καθώς μπορούν να μειώσουν την αποτελεσματικότητα της τοπικής ισοτρετινοΐνης. Εάν είναι απαραίτητος ο συνδυασμός δύο φαρμακευτικών σκευασμάτων, η χρήση τους θα πρέπει να γίνεται σε διαφορετικούς χρόνους της ημέρας πχ. (το ένα το πρωί και το άλλο το απόγευμα).
Ταυτόχρονα χορηγούμενη, άλλη τοπική φαρμακευτική αγωγή, μπορεί να έχει αθροιστικό αποτέλεσμα ως προς τον ερεθισμό του δέρματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας με STIEFOTREX.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-STIEFOTREX
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Η παρακάτω μετατροπή χρησιμοποιείται για την κατηγοριοποίηση της συχνότητας μιας ανεπιθύμητης ενέργειας και είναι βασισμένη στην βάση δεδομένων των CIOMS:
- Πολύ συχνές: ≥1/10
- Συχνές: ≥1/100 έως <1/10
- Όχι συχνές: ≥1/1000 έως <1/100
- Σπάνιες: ≥1/10000 έως <1/1000
- Πολύ σπάνιες: <1/10000
- Μη γνωστές*: δεν μπορούν να εκτιμηθούν σύμφωνα με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα.
Δεδομένα από κλινικές δοκιμές
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
- Πολύ συχνές: Ερύθημα στο σημείο εφαρμογής, αποφολίδωση του δέρματος, πόνος στο δέρμα, κνησμός στο σημείο της εφαρμογής, ερεθισμός του δέρματος, δερματική ευαισθησία, αίσθημα καύσου του δέρματος, αίσθημα νυγμού “τσίμπημα” στο σημείο εφαρμογής, ξηροδερμία.
Δεδομένα μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
- Σπάνιες: Υπερχρωματισμός /υποχρωματισμός του δέρματος, αντίδραση φωτοευαισθησίας.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Μεσογείων 284, 15562, Χολαργός, Τηλ. 213 3204380/337, Φαξ 210 6549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr).
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-STIEFOTREX
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αφορούν την δράση της τοπικής ισοτρετινοΐνης επί της γονιμότητας στους ανθρώπους, αλλά η από του στόματος χορηγούμενη ισοτρετινοΐνη, σε θεραπευτικές δόσεις δεν επηρεάζει τον αριθμό, την κινητικότητα και την μορφολογία των σπερματοζωαρίων (βλ. παράγραφο 5.3).
Εγκυμοσύνη
Μελέτες που περιλαμβάνουν συνολικά περίπου 1600 γυναίκες που είχαν εκτεθεί σε τοπική εφαρμογή τρετινοΐνης (ένα ισομερές της ισοτρετινοΐνης) κατά την πρώιμη φάση της εγκυμοσύνης, δεν κατέδειξαν αυξημένο κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών, περιλαμβανομένης της εμβρυοπάθειας από ρετινοΐκό οξύ ή σοβαρών σωματικών ανωμαλιών συνολικά. Κατά την διάρκεια της κλινική χρήσης τοπικής εφαρμογής τρετινοΐνης, έχει αναφερθεί ένας μικρός αριθμός συγγενών ανωμαλιών, που προσωρινά έχει αποδοθεί σε αυτό. Αν και από τις περιπτώσεις αυτές δεν έχει αποδειχθεί κανένας συγκεκριμένος τύπος τερατογένεσης και καμία αιτιολογική συσχέτιση, περιλαμβάνουν αναφορές της κατηγορίας των σπάνιων ανωμαλιών γέννησης, της ολοπροσεγκεφαλίας. Η σημασία αυτών των αναφορών, όσον αφορά τον κίνδυνο για το έμβρυο, είναι αβέβαιη, αφού τα αποτελέσματα αυτά δεν έχουν αναπαραχθεί. Ρετινοειδή που χορηγούνται από το στόμα, έχουν συσχετισθεί με συγγενείς ανωμαλίες. Όταν χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τις συνταγογραφικές πληροφορίες, υπάρχει αμελητέα συστημική απορρόφηση από την ισοτρετινοΐνη, που εφαρμόζεται τοπικά. Όμως, ο κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλεισθεί, αφού μπορεί να υπάρχουν άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν σε αυξημένη συστημική έκθεση:
- ποσότητα που χρησιμοποιήθηκε
- ακεραιότητα του φραγμού του δέρματος
- ταυτόχρονη χρήση με άλλα προϊόντα
- διαιτητική λήψη ή κατάποση συμπληρωμάτων που περιέχουν βιταμίνη Α. Συνεπώς, δεν συνιστάται η τοπική εφαρμογή ισοτρετινοΐνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή σε γυναίκες με πιθανότητα εγκυμοσύνης που δεν χρησιμοποιούν σωστά μία αποτελεσματική μέθοδο αντισύλληψης.
Θηλασμός
Υπάρχει ανεπαρκής πληροφορία σχετικά με την έκκριση της τοπικά εφαρμοζόμενης ισοτρετινοΐνης στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος για τα νεογέννητα/νεογνά δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Πρέπει να ληφθεί απόφαση για την διακοπή του θηλασμού ή τη διακοπή/αποχή από την θεραπεία με ισοτρετινοΐνη, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού προς το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη μητέρα.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-STIEFOTREX
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμικές
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ρετινοειδή για τοπική χρήση στην ακμή, ισοτρετινοΐνη Κωδικός ATC: D10AD04
Μηχανισμός δράσης
Η ισοτρετινοΐνη σχετίζεται από άποψη δομής και φαρμακολογικώς με την βιταμίνη Α, η οποία ρυθμίζει την ανάπτυξη και διαφοροποίηση των επιθηλιακών κυττάρων. Όταν εφαρμόζεται τοπικά, ο τρόπος δράσης της ισοτρετινοΐνης είναι πιθανώς συγκρίσιμος με εκείνον του στερεοϊσομερούς της, της τρετινοΐνης και:
- διεγείρει τη μίτωση στην επιδερμίδα,
- ελαττώνει την μεσοκυττάρια συνοχή στην κεράτινη στιβάδα,
- ανταγωνίζεται την υπερκεράτωση που αποτελεί χαρακτηριστικό της κοινής ακμής
- βοηθά την απολέπιση, εμποδίζοντας τη δημιουργία των δερματικών βλαβών
- διευκολύνει την αυξημένη παραγωγή επιδερμιδικών σμηγματογόνων κυττάρων με μειωμένη μεταξύ τους συνοχή, γεγονός που φαίνεται να προάγει αρχικά την αποβολή των φαγεσώρων και ακολούθως να παρεμποδίζει τη δημιουργία τους.
Η ισοτρετινοΐνη έχει τοπικές αντιφλεγμονώδεις δράσεις οι οποίες επιτυγχάνονται με την αναστολή της μετανάστευσης των πολυμορφοπύρηνων λευκοκυττάρων που προκαλείται από το λευκοτριένιο Β4. Η τοπική εφαρμογή ισοτρετινοΐνης προξένησε σημαντική αναστολή, αλλά η τοπική τρετινοΐνη μόνο αδύναμη αναστολή. Αυτό μπορεί να εξηγήσει την μειωμένη επανεμφάνιση των συμπτωμάτων που παρατηρήθηκε με την τοπική ισοτρετινοΐνη σε σύγκριση με την τοπική τρετινοΐνη.
Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Η φαρμακολογική δράση της ισοτρετινοΐνης δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως.
Η ισοτρετινοΐνη συνδέεται με τους 3 υποδοχείς του ρετινοϊκού οξέος (retinoic acid receptors, RAR) άλφα, βήτα και γάμμα με μικρότερη συγγένεια και δεν διαθέτει ικανότητα σύνδεσης με τους υποδοχείς Χ του ρετινοειδούς (retinoid X receptors, RXR) και τον κυτταρικό υποδοχέα του ρετινοϊκού οξέος (retinoid acid cellular receptor, CRABP).
Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν δράση παρόμοια με τη συστηματική όταν χορηγείται τοπικά. Αναστολή της παραγωγής σμήγματος με τοπικώς χορηγούμενη ισοτρετινοΐνη έχει καταδειχθεί στα αυτιά και τα πλευρικά όργανα του Συριακού χάμστερ. Η εφαρμογή ισοτρετινοΐνης στο αυτί για 15 ημέρες οδήγησε σε μείωση του μεγέθους των σμηγματογόνων αδένων κατά 50%, ενώ η εφαρμογή στο πλευρικό όργανο οδήγησε σε μείωση κατά 40%. Η τοπική εφαρμογή ισοτρετινοΐνης έχει επίσης αποδειχθεί ότι επιδρά στην επιδερμική διαφοροποίηση του δέρματος του ποντικού rhino.
Η μείωση του μεγέθους του κυστιδίων ή των επιφανειακών κύστεων που οδηγούν στη δημιουργία κανονικών θυλακίων ήταν το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της θεραπείας με ισοτρετινοΐνη και έχει χρησιμοποιηθεί για την ποσοτικοποίηση της αντικερατινοποιητικής επίδρασης της ισοτρετινοΐνης.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-STIEFOTREX
expand_more
Φαρμακοκινητική
Φαρμακοκινητικές
Απορρόφηση
Μετά την εφαρμογή γέλης ισοτρετινοΐνης 0,05% σε ασθενείς με ακμή σε ημερήσια δόση 20 g (ισοδύναμη με 10 mg ισοτρετινοΐνης) στο πρόσωπο, στο θώρακα και την πλάτη για 30 ημέρες οι συγκεντρώσεις ισοτρετινοΐνης και τρετινοΐνης στο πλάσμα δεν ήταν μετρήσιμες (< 20 ng/ml).
Κατανομή
Η από του στόματος χορηγούμενη ισοτρετινοΐνη συνδέεται περισσότερο από 99,9% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος κυρίως με την αλβουμίνη.
Βιομετασχηματισμός
In vivo μελέτες σε ανθρώπους έδειξαν ότι οι τρεις κύριοι μεταβολίτες που ταυτοποιήθηκαν στο ανθρώπινο πλάσμα μετά από του στόματος χορήγηση ισοτρετινοΐνης ήταν η 4-οξο-ισοτρετινοΐνη, το ρετινοϊκό οξύ (τρετινοΐνη) και το 4-οξο-ρετινοϊκό οξύ (4-οξο-τρετινοΐνη). In vitro μελέτες έδειξαν ότι και οι τρεις μεταβολίτες είχαν ρετινοειδή δράση.
In vitro μελέτες έδειξαν ότι τα κύρια ένζυμα, υπεύθυνα για το μεταβολισμό της ισοτρετινοΐνης είναι τα ισοένζυμα 2C8, 2C9, 3A4 και 2B6 του κυτοχρώματος P450. Η ισοτρετινοΐνη και οι μεταβολίτες της μεταβολίζονται περαιτέρω σε συζευγμένες ουσίες και αποβάλλονται από τα ούρα και τα κόπρανα.
Αποβολή
Μετά από του στόματος χορήγηση δόσης 80 mg σεσημασμένης με 14C- ισοτρετινοΐνης, η ραδιενέργεια στο αίμα μειώθηκε με ημιπερίοδο ζωής 90 ώρες. Οι μεταβολίτες της ισοτρετινοΐνης και κάθε συζευγμένη ουσία τελικά αποβάλλονται με τα κόπρανα και τα ούρα σε παρόμοιες ποσότητες (συνολικά 65% έως 83%).
Ειδικοί πληθυσμοί ασθενών
- Παιδιά: Δεν έχει σημασία γι αυτό το προϊόν.
- Ηλικιωμένοι: Δεν έχει σημασία γι αυτό το προϊόν.
- Νεφρική δυσλειτουργία: Βλέπε παράγραφο 4.2.
- Ηπατική δυσλειτουργία: Βλέπε παράγραφο 4.2.
ΕΟΦ · 13.5.1
Tοπικά φάρμακα
expand_more
Tοπικά φάρμακα
Xρησιμοποιούνται αντισηπτικά (βλ. 5.6), κερατολυτικά (τρετινοΐνη, υπεροξείδιο του βενζοϋλίου) και αντιβιοτικά. Aπό τα τελευταία προτιμώνται η κλινδαμυκίνη, η ερυθρομυκίνη και οι τετρακυκλίνες. Tα δύο πρώτα φαίνεται να υπερτερούν των τετρακυκλινών. Xρησιμοποιούνται σε αλκοολικά διαλύματα 1-2% και σε συνδυασμό με ρετινοϊκό οξύ θεωρείται ότι ενισχύεται η δράση τους.
Tο υπεροξείδιο του βενζοϋλίου είναι φαγεσωρολυτικό και παραλλήλως έχει αποφολιδωτική και μικροβιοκτόνο δράση. Tα ρετινοειδή (τρετινοΐνη και ισοτρετινοΐνη) είναι παράγωγα της βιταμίνης A και αποδείχθηκαν χρήσιμα στη θεραπεία της κοινής ακμής όπου ασκούν κερατολυτική και φαγεσωρολυτική δράση. Xορηγούμενα από το στόμα (κεφ. 13.5.2) επιδρούν ευνοϊκά σε βαριές μορφές ακμής ανθεκτικές σε άλλες θεραπείες.
H ανταπαλένη αποτελεί συνθετικό παράγωγο του ναφθοϊκού οξέος και είναι ουσία ανάλογη των ρετινοειδών. Η δράση της ανταπαλένης είναι παρόμοια της τρετινοΐνης, τόσο από πλευράς θεραπευτικών ενεργειών, όσο και ανεπιθυμήτων ενεργειών, περιλαμβανομένης και της τερατογενούς δράσεως.
Γενικώς στην ακμή σήμερα αντενδείκνυται η τοπική εφαρμογή σκευασμάτων θείου (υπάρχουν όμως ακόμα υποστηρικτές του), κορτικοστεροειδών, ρεσορκινόλης και σκευασμάτων με λιπαρή βάση (αλοιφές, φυράματα κλπ.).
ΕΟΦ · 13.5.2
Συστηματικώς χορηγούμενα
expand_more
Συστηματικώς χορηγούμενα
DrugBank
Description
expand_more
Description
-
Τι είναι: Ισοτρετινοΐνη είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της σοβαρής ακμής. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιείται και για την πρόληψη ορισμένων κακοήθειων του δέρματος. Πρόκειται για ρετινοειδές, δηλαδή προέρχεται από τη βιταμίνη Α και απαντά σε μικρές ποσότητες φυσικά στον οργανισμό. Η ισοτρετινοΐνη δεσμεύεται και ενεργοποιεί τους πυρηνικούς υποδοχείς οξέος ρετινοϊκού (RAR), προκαλώντας ρύθμιση της κυτταρικής προετοιμασίας (που αφορά τον πολλαπλασιασμό) και διαφοροποίησης. Επιπλέον εμφανίζει ανοσοτροποποιητικές και αντιφλεγμονώδεις αποκρίσεις και αναστέλλει την ορνιθίνη αποκαρβοξυλάση, με αποτέλεσμα τη μείωση της σύνθεσης πολυαμινών και της κερατινοποίησης.
-
Κύριος μηχανισμός δράσης: Επίδραση σε μοριακό επίπεδο με τη μείωση της παραγωγής σμήγματος και τη συρρίκνωση των σμηγματογόνων αδένων, σταθεροποίηση της κερατινοποίησης και αποτροπή σχηματισμού κομοδόνων. Μειώνει επίσης τη φλεγμονή σε μέτρια-σοβαρή φλεγμονώδη ακμή. Ο ακριβής μηχανισμός δράσης αγνοείται, αλλά γνωστό είναι ότι αλλάζει τη μεταγραφή του DNA.
-
Ανεπιθύμητες ενέργειες (γενικά): Τερατογόνοτητα. Επίσης μπορεί να προκαλέσει μυκοκοταδερματικές παρενέργειες όπως χειλίτιδα, ξηροδερμία και ξηροφθαλμία.
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
- Δήλωση ένδειξης: Για τη θεραπεία της σοβαρής, επίμονης κομβώδους ακμής.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
- Φαρμακολογία: Η ισοτρετινοΐνη, ρετινοειδές, χρησιμοποιείται στη θεραπεία της σοβαρής επίμονης κομβώδους ακμής. Οι κόμβοι είναι φλεγμονώδεις βλάβες με διάμετρο 5 mm ή μεγαλύτερη. Οι κόμβοι μπορεί να γίνουν πυώδεις ή αιμορραγικοί. “Σοβαρή” ορισμός σημαίνει κατά πλάτος πολλοί κόμβοι αντί για λίγους ή ορισμένους. Η κλινική βελτίωση συνδέεται με μείωση της έκκρισης σμήγματος. Η μείωση της έκκρισης σμήγματος είναι προσωρινή και σχετίζεται με την δόση και τη διάρκεια της θεραπείας με Accutane, και αντικατοπτρίζει μείωση στο μέγεθος των σμηγματογόνων αδένων και αναστολή διαφοροποίησης των σμηγματογόνων αδένων.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
- Μηχανισμός δράσης: Η ισοτρετινοΐνη μειώνει αισθητά την παραγωγή σμήγματος και συρικνώνει τους σμηγματογόνους αδένες. Σταθεροποιεί την κερατινοποίηση και αποτρέπει το σχηματισμό κομοδόνων. Μειώνει επίσης τη φλεγμονή σε μέτρια-σοβαρή φλεγμονώδη ακμή. Ο ακριβής μηχανισμός δράσης είναι άγνωστος, ωστόσο γνωρίζεται ότι αλλάζει τη μεταγραφή του DNA.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
- Ημιζωή: 17-50 ώρες
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
- Πρωτεϊνική δέσμευση: 99.9%
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
- Οδός απέκκρισης: Μεταβολίτες της ισοτρετινοΐνης μεταβολίζονται σε συνενώσεις, οι οποίες τελικά εκκρίνονται στα ούρα και στα κόπρανα. Οι μεταβολίτες και οι συνενώσεις εκκρίνονται τελικά στα κόπρανα και στα ούρα σε σχετικά ίσα ποσά (συνολικά 65%-83%).
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
- Καθαρισμός (Clearance): 96 ± 6.27 L/ώρα [Παιδιατρικοί ασθενείς, 12–15 ετών με σοβαρή επίμονη κομβώδη ακμή]
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
- Τοξικότητα: Η ισοτρετινοΐνη είναι τερατογόνος. Προκαλεί επίσης μυκοκονο-κερατοδερματικές παρενέργειες, όπως χειλίτιδα, ξηροδερμία και ξηροφθαλμία.
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Η ισοτρετινοΐνη παράγει τα αποτελέσματά της μέσω της τροποποίησης της προόδου μέσω του κυτταρικού κύκλου, της κυτταρικής διαφοροποίησης, της επιβίωσης και της απόπτωσης. Αυτές οι δράσεις μειώνουν την παραγωγή σμήγματος, εμποδίζοντας την απόφραξη των πόρων και την ανάπτυξη των βακτηρίων που προκαλούν ακμή. Η ισοτρετινοΐνη και η 4-οξο-ισοτρετινοΐνη μειώνουν σημαντικά την παραγωγή σμήγματος. Η ισοτρετινοΐνη έχει μικρή ή καθόλου συγγένεια για τις πρωτεΐνες δέσμευσης ρετινόλης (RBPs) και τους πυρηνικούς υποδοχείς ρετινοϊκού οξέος (RARs). Η τρετινοΐνη και η 4-οξο-τρετινοΐνη δεσμεύονται στον υποδοχέα RAR-γ, ο οποίος θεωρείται ότι αποτελεί μέρος της δράσης της ισοτρετινοΐνης στη θεραπεία της ακμής. Η ισοτρετινοΐνη προκαλεί απόπτωση στα σεβοκύτταρα, οδηγώντας σε μείωση της παραγωγής σμήγματος. Η ισοτρετινοΐνη μειώνει επίσης το σχηματισμό φαγεσώρων μειώνοντας την υπερκεράτωση μέσω άγνωστου μηχανισμού. Η ισοτρετινοΐνη δεν σκοτώνει άμεσα τα βακτήρια, αλλά μειώνει το μέγεθος των σμηγματογόνων πόρων και καθιστά το μικροπεριβάλλον λιγότερο φιλόξενο για τα βακτήρια που προκαλούν ακμή. Μπορεί επίσης να ενισχύσει τους ανοσολογικούς μηχανισμούς και να τροποποιήσει τη χημειοταξία των μονοκυττάρων για τη μείωση της φλεγμονής. Υπάρχουν προκαταρκτικά στοιχεία που υποδηλώνουν ότι η ισοτρετινοΐνη μπορεί να αλληλεπιδρά με το FoxO1, το οποίο μπορεί να εξηγήσει έναν σημαντικό αριθμό από τις ανεξήγητες δράσεις της ισοτρετινοΐνης.
Αυτή η εργασία ανασκοπεί την τερατογένεση της ισοτρετινοΐνης σε σχέση με τις πτυχές της διακύμανσης των ειδών, της τοξικοκινητικής και του μεταβολισμού. Τα μη ευαίσθητα είδη (αρουραίος, ποντικός) αποβάλλουν το φάρμακο γρήγορα μέσω αποτοξίνωσης προς τη β-γλυκουρονιδάση. Η πλακουντιακή μεταφορά είναι περιορισμένη σε αυτά τα είδη. Από την άλλη πλευρά, στα ευαίσθητα είδη (πρωτεύοντα), το φάρμακο μεταβολίζεται κυρίως στην ενεργό 13-cis-4-οξο-ρετινοϊκή οξύ. Η πλακουντιακή μεταφορά είναι πιο εκτεταμένη εδώ. Οι β-γλυκουρονιδάσες έδειξαν περιορισμένη πλακουντιακή μεταφορά σε όλα τα εξεταζόμενα είδη. Αυτοί οι μεταβολίτες παρουσίαζαν πολύ χαμηλές, αν υπήρχαν, μετρήσιμες συγκεντρώσεις στον άνθρωπο. Το 13-cis-ρετινοϊκό οξύ δεν δεσμεύεται σημαντικά σε κυτταρικές πρωτεΐνες δέσμευσης ρετινοειδών ή πυρηνικούς υποδοχείς και παρουσιάζει χαμηλή κατανομή στους ιστούς και πλακουντιακή μεταφορά. Η πρόσβασή του στον πυρήνα μπορεί να είναι εκτεταμένη. Λόγω του μεγάλου χρόνου ημίσειας ζωής του 13-cis-ρετινοϊκού οξέος, η συνεχής ισομερείωση οδηγεί σε σημαντικά επίπεδα περιοχής κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου όλων-trans-ρετινοϊκού οξέος στον ποντικό, τον πίθηκο και τον άνθρωπο. Το σχηματιζόμενο all-trans-ρετινοϊκό οξύ κατανέμεται εκτενώς διαμέσου του πλακούντα και μπορεί να αποτελεί σημαντικό παράγοντα που συμβάλλει στην τερατογόνο δράση του 13-cis-ρετινοϊκού οξέος. Η ισομερείωση δεν μπορεί να εξηγήσει τις τερατογόνες επιδράσεις του 13-cis-ρετινοϊκού οξέος στον αρουραίο και το κουνέλι. Συμπεραίνεται ότι η υψηλή τερατογόνος δραστηριότητα της ισοτρετινοΐνης σε ευαίσθητα είδη (άνθρωπος, πίθηκος) σχετίζεται με την αργή απέκκριση του 13-cis-ισομερούς, τον μεταβολισμό στο 4-οξο-παράγωγο, την αυξημένη πλακουντιακή μεταφορά, τη συνεχή ισομερείωση και τη σημαντική έκθεση του ιστού-στόχου σε all-trans-ρετινοϊκό οξύ, και την έλλειψη δέσμευσης σε κυτταροπλασματικές πρωτεΐνες δέσμευσης ρετινοειδών που θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε εύκολη πρόσβαση στον πυρήνα.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Οι ασθενείς φτάνουν σε μέγιστη συγκέντρωση 74-511ng/mL μετά από 1-4 ώρες μετά από από του στόματος δόση 100mg. Η ισοτρετινοΐνη απορροφάται καλύτερα με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και η βιοδιαθεσιμότητα μπορεί να διαφέρει από μάρκα σε μάρκα. Μετά από από του στόματος δόση 40mg, οι νηστικοί εθελοντές έφτασαν σε μέγιστη συγκέντρωση 314ng/mL σε 2,9 ώρες με περιοχή κάτω από την καμπύλη 4055ng/mLhr. Οι εθελοντές που έλαβαν γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και από του στόματος δόση 40mg έφτασαν σε μέγιστη συγκέντρωση 395ng/mL σε 6,4 ώρες με περιοχή κάτω από την καμπύλη 6095ng/mLmL.
Η ισοτρετινοΐνη και οι μεταβολίτες της συζεύγονται και απεκκρίνονται στα ούρα και τα κόπρανα σε παρόμοιες ποσότητες. Το 53-74% μιας από του στόματος δόσης αποβάλλεται ως αμετάβλητη ισοτρετινοΐνη στα κόπρανα.
Ο όγκος κατανομής στους ανθρώπους είναι άγνωστος επειδή δεν υπάρχει ενδοφλέβιο σκεύασμα. Σε μια μελέτη παιδιατρικών ασθενών με νευροβλάστωμα, ο όγκος κατανομής βρέθηκε να είναι 85L. Ο όγκος κατανομής βρέθηκε επίσης να είναι 2432mL/kg σε ινδικά χοιρίδια και 1716mL/kg σε παχύσαρκους αρουραίους.
Η κάθαρση της ισοτρετινοΐνης είναι 15,9L/h σε παιδιατρικούς ασθενείς με νευροβλάστωμα. Η κάθαρση είναι επίσης 21,3mL/min/kg σε ινδικά χοιρίδια και 7,2mL/min/kg σε παχύσαρκους αρουραίους.
Μετά από από του στόματος χορήγηση ισοτρετινοΐνης, υπάρχει εμφανής χρόνος καθυστέρησης περίπου 0,5-2 ωρών πριν το φάρμακο εμφανιστεί στη συστηματική κυκλοφορία. Ο χρόνος καθυστέρησης πιστεύεται ότι οφείλεται στη διάλυση της κάψουλας και την επακόλουθη διάλυση του φαρμάκου στα γαστρεντερικά περιεχόμενα. Η απορρόφηση του φαρμάκου μετά από αυτόν τον χρόνο καθυστέρησης είναι ταχεία. Η πραγματική βιοδιαθεσιμότητα της από του στόματος χορηγούμενης ισοτρετινοΐνης δεν έχει προσδιοριστεί σε ανθρώπους, αλλά μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν ότι περίπου το 25% μιας από του στόματος δόσης του φαρμάκου φτάνει στη συστηματική κυκλοφορία ως αμετάβλητη ισοτρετινοΐνη. Η χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα που παρατηρείται σε ζώα μπορεί να οφείλεται σε βιοαποδόμηση του φαρμάκου στον αυλό του γαστρεντερικού σωλήνα ή/και μεταβολισμό του φαρμάκου κατά την απορρόφηση (στο βλεννογόνο του γαστρεντερικού) και την πρώτη διέλευση από το ήπαρ. Τρόφιμα ή/και γάλα αυξάνουν την απορρόφηση της ισοτρετινοΐνης από το γαστρεντερικό. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα της ισοτρετινοΐνης καθυστερούν ελαφρώς και αυξάνονται σημαντικά, και η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου στο αίμα (AUC) του φαρμάκου είναι περίπου 1,5-2 φορές μεγαλύτερη όταν η ισοτρετινοΐνη χορηγείται 1 ώρα πριν, ταυτόχρονα με, ή 1 ώρα μετά από γεύμα, σε σύγκριση με τη χορήγηση του φαρμάκου σε νηστική κατάσταση. Λόγω της υψηλής λιποφιλικότητάς του, η από του στόματος απορρόφηση της ισοτρετινοΐνης ενισχύεται όταν το φάρμακο χορηγείται με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά. Σε μια διασταυρούμενη μελέτη 74 υγιών ενηλίκων που έλαβαν μία εφάπαξ δόση ισοτρετινοΐνης 80mg (ως δύο κάψουλες 40mg) σε νηστική και χορτασμένη κατάσταση, τόσο η μέγιστη πλασματική συγκέντρωση όσο και η συνολική περιοχή κάτω από την πλασματική καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC) του φαρμάκου διπλασιάστηκαν όταν η ισοτρετινοΐνη χορηγήθηκε αμέσως μετά από ένα τυποποιημένο γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, σε σύγκριση με τη χορήγηση σε νηστική κατάσταση. Επειδή ο παρατηρούμενος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής του φαρμάκου παρέμεινε αμετάβλητος, υποδηλώνεται ότι η τροφή φαίνεται να αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα της ισοτρετινοΐνης χωρίς να αλλοιώνει τη διάθεσή της. Ο χρόνος μέχρι τη μέγιστη συγκέντρωση αυξήθηκε επίσης με την τροφή και μπορεί να σχετίζεται με μια μεγαλύτερη φάση απορρόφησης. Κατά συνέπεια, οι κατασκευαστές συνιστούν οι κάψουλες ισοτρετινοΐνης να χορηγούνται πάντα με τροφή.
Ο αρμονικός μέσος χρόνος αποβολής για την ταυτόχρονη ενδοφλέβια και από του στόματος χορήγηση ισοτρετινοΐνης ήταν περίπου 5,5 ώρες. Η μέση κάθαρση αίματος, μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, και η εγγενής κάθαρση, μετά από από του στόματος χορήγηση, ήταν 5,19 και 6,63 mL/min/kg, αντίστοιχα. Η μέση βιοδιαθεσιμότητα απορρόφησης ήταν περίπου 21%, υποδεικνύοντας μια συνολική επίδραση πρώτης διέλευσης περίπου 80%. Η ανάλυση του περιεχομένου του εντέρου για τη συνολική (14)C-δραστηριότητα υποδηλώνει ότι ένα κλάσμα της δόσης ισοτρετινοΐνης βιολογικά ή χημικά διασπάστηκε στον αυλό του εντέρου πριν την απορρόφηση.
Οι κλινικές δόσεις ισοτρετινοΐνης κυμαίνονται από 0,5 έως 8 mg/kg/ημέρα, με οξείες παρενέργειες να εμφανίζονται μετά από δόσεις 1 mg/kg/ημέρα ή μεγαλύτερες. Οι πλασματικές συγκεντρώσεις ισοτρετινοΐνης μετά από εφάπαξ και πολλαπλές δόσεις κορυφώνονται μεταξύ 2 έως 4 ωρών και παρουσιάζουν χρόνους ημίσειας ζωής αποβολής 10 έως 20 ωρών. Οι καμπύλες συγκέντρωσης-χρόνου στο αίμα της ισοτρετινοΐνης μετά από σχήμα εφάπαξ ή πολλαπλής δόσης περιγράφονται καλά από ένα γραμμικό μοντέλο με διφασικά χαρακτηριστικά διάθεσης. … Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα ρετινοειδή παράγουν μέγιστο αποτέλεσμα σε περίπου 8 εβδομάδες (στην υψηλότερη ανεκτή δόση), με αργή υποτροπή των συμπτωμάτων που συνήθως εμφανίζεται εντός μερικών εβδομάδων μετά τη διακοπή της θεραπείας, εκτός από τη θεραπεία της κυστικής ακμής με ισοτρετινοΐνη. Η διατήρηση ή η διαλείπουσα δοσολογία συνήθως οδηγεί σε παράταση της ύφεσης.
Μια μελέτη περίπτωσης που αφορά τη διάθεση του 13-cis-ρετινοϊκού οξέος σε εμβρυϊκούς ιστούς από μια γυναίκα που έλαβε ακούσια 40 mg/ημέρα ισοτρετινοΐνης από την 8η έως την 28η ημέρα κύησης συζητήθηκε. Όταν η κύηση τερματίστηκε την 31η ημέρα, μεταξύ 72 και 80 ωρών μετά την τελευταία δόση ισοτρετινοΐνης, ελήφθησαν δείγματα μητρικού ορού. Οι συγκεντρώσεις ρετινοειδών στον μητρικό ορό, τον εμβρυϊκό ιστό και 6 δείγματα πλακουντιακού ιστού μετρήθηκαν αργότερα με χρωματογραφία υγρών υψηλής απόδοσης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στους ανθρώπους, η πρόσληψη ισοτρετινοΐνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης οδηγεί σε υψηλές ενδοπλακουντιακές και εμβρυϊκές συγκεντρώσεις all-trans-ρετινοϊκού οξέος, σε αντίθεση με ό,τι είχε προηγουμένως ανακαλυφθεί σε πειράματα σε ποντικούς. Συμπεράστηκε ότι η μεταβολική ενεργοποίηση της ισοτρετινοΐνης στο all-trans ισομερές θα μπορούσε να είναι υπεύθυνη για την τερατογένεση της ισοτρετινοΐνης.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για το 13-cis-Retinoic acid (11 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Η ισοτρετινοΐνη, ή 13-cis-ρετινοϊκό οξύ, μπορεί να υποστεί αναστρέψιμη ισομερείωση cis-trans σε all-trans-ρετινοϊκό οξύ. Η ισοτρετινοΐνη υφίσταται 4-υδροξυλίωση σε 4-υδροξυ-13-cis-ρετινοϊκό οξύ, το οποίο οξειδώνεται στον κύριο μεταβολίτη 4-οξο-13-cis-ρετινοϊκό οξύ. Το all-trans-ρετινοϊκό οξύ υφίσταται 4-υδροξυλίωση σε 4-υδροξυ-all-trans-ρετινοϊκό οξύ, το οποίο οξειδώνεται σε 4-οξο-all-trans-ρετινοϊκό οξύ. Το 4-οξο-13-cis-ρετινοϊκό οξύ μπορεί να υποστεί αναστρέψιμη ισομερείωση cis-trans σε 4-οξο-all-trans-ρετινοϊκό οξύ.
… Σε εθελοντές και ασθενείς, ένας κύριος μεταβολίτης στο αίμα της ισοτρετινοΐνης είναι η 4-οξο-ισοτρετινοΐνη, η οποία αποβάλλεται πιο αργά από την ισοτρετινοΐνη και μπορεί να συμμετέχει στην τερατογένεση.
Αυτή η εργασία ανασκοπεί την τερατογένεση της ισοτρετινοΐνης σε σχέση με τις πτυχές της διακύμανσης των ειδών, της τοξικοκινητικής και του μεταβολισμού. Τα μη ευαίσθητα είδη (αρουραίος, ποντικός) αποβάλλουν το φάρμακο γρήγορα μέσω αποτοξίνωσης προς τη β-γλυκουρονιδάση. Η πλακουντιακή μεταφορά είναι περιορισμένη σε αυτά τα είδη. Από την άλλη πλευρά, στα ευαίσθητα είδη (πρωτεύοντα), το φάρμακο μεταβολίζεται κυρίως στην ενεργό 13-cis-4-οξο-ρετινοϊκή οξύ. Η πλακουντιακή μεταφορά είναι πιο εκτεταμένη εδώ. Οι β-γλυκουρονιδάσες έδειξαν περιορισμένη πλακουντιακή μεταφορά σε όλα τα εξεταζόμενα είδη. Αυτοί οι μεταβολίτες παρουσίαζαν πολύ χαμηλές, αν υπήρχαν, μετρήσιμες συγκεντρώσεις στον άνθρωπο. Το 13-cis-ρετινοϊκό οξύ δεν δεσμεύεται σημαντικά σε κυτταρικές πρωτεΐνες δέσμευσης ρετινοειδών ή πυρηνικούς υποδοχείς και παρουσιάζει χαμηλή κατανομή στους ιστούς και πλακουντιακή μεταφορά. Η πρόσβασή του στον πυρήνα μπορεί να είναι εκτεταμένη. Λόγω του μεγάλου χρόνου ημίσειας ζωής του 13-cis-ρετινοϊκού οξέος, η συνεχής ισομερείωση οδηγεί σε σημαντικά επίπεδα περιοχής κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου όλων-trans-ρετινοϊκού οξέος στον ποντικό, τον πίθηκο και τον άνθρωπο. Το σχηματιζόμενο all-trans-ρετινοϊκό οξύ κατανέμεται εκτενώς διαμέσου του πλακούντα και μπορεί να αποτελεί σημαντικό παράγοντα που συμβάλλει στην τερατογόνο δράση του 13-cis-ρετινοϊκού οξέος. Η ισομερείωση δεν μπορεί να εξηγήσει τις τερατογόνες επιδράσεις του 13-cis-ρετινοϊκού οξέος στον αρουραίο και το κουνέλι. Συμπεραίνεται ότι η υψηλή τερατογόνος δραστηριότητα της ισοτρετινοΐνης σε ευαίσθητα είδη (άνθρωπος, πίθηκος) σχετίζεται με την αργή απέκκριση του 13-cis-ισομερούς, τον μεταβολισμό στο 4-οξο-παράγωγο, την αυξημένη πλακουντιακή μεταφορά, τη συνεχή ισομερείωση και τη σημαντική έκθεση του ιστού-στόχου σε all-trans-ρετινοϊκό οξύ, και την έλλειψη δέσμευσης σε κυτταροπλασματικές πρωτεΐνες δέσμευσης ρετινοειδών που θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε εύκολη πρόσβαση στον πυρήνα.
Η ισοτρετινοΐνη μεταβολίζεται στο ήπαρ από το σύστημα ενζύμων κυτοχρώματος P-450 (CYP), κυρίως από τα ισοένζυμα CYP2C8, CYP2C9, CYP3A4 και CYP2B6, σε διάφορους μεταβολίτες (π.χ., 4-οξο-ισοτρετινοΐνη, ρετινοϊκό οξύ (τρετινοΐνη) και 4-οξο-ρετινοϊκό οξύ (4-οξο-τρετινοΐνη)). Το ρετινοϊκό οξύ και το 13-cis-ρετινοϊκό οξύ είναι γεωμετρικά ισομερή και εμφανίζουν αναστρέψιμη αλληλομετατροπή, και η χορήγηση ενός ισομερούς θα οδηγήσει στην παραγωγή του άλλου. Η ισοτρετινοΐνη επίσης οξειδώνεται μη αναστρέψιμα σε 4-οξο-ισοτρετινοΐνη, η οποία σχηματίζει το δικό της γεωμετρικό ισομερές, την 4-οξο-τρετινοΐνη. Όλοι αυτοί οι μεταβολίτες έχουν ρετινοειδή δραστηριότητα που είναι μεγαλύτερη από αυτή της μητρικής ένωσης σε ορισμένα in vitro μοντέλα. Ωστόσο, η κλινική σημασία αυτών των μοντέλων είναι άγνωστη. Η ταυτόχρονη χορήγηση τροφής έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει την έκταση του σχηματισμού όλων των μεταβολιτών στο πλάσμα σε σύγκριση με τη χορήγηση ισοτρετινοΐνης σε νηστική κατάσταση. Επιπλέον, η έκθεση των ασθενών στην 4-οξο-ισοτρετινοΐνη σε κατάσταση ισορροπίας υπό νηστικές και χορτασμένες συνθήκες ήταν περίπου 3,4 φορές υψηλότερη από αυτήν της ισοτρετινοΐνης.
Μελέτες in vitro υποδεικνύουν ότι οι κύριες ισομορφές P450 που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της ισοτρετινοΐνης είναι οι 2C8, 2C9, 3A4 και 2B6. Η ισοτρετινοΐνη και οι μεταβολίτες της μεταβολίζονται περαιτέρω σε συζεύγματα, τα οποία στη συνέχεια απεκκρίνονται στα ούρα και τα κόπρανα.
Για περισσότερα δεδομένα Μεταβολισμού/Μεταβολιτών (Πλήρη) για το 13-cis-Retinoic acid (6 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
Η ισοτρετινοΐνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την (2Z,4E,6Z,8E)-6-υδροξυ-3,7-διμεθυλ-9-(2,6,6-τριμεθυλοκυκλοεξεν-1-υλ)νώνα-2,4,6,8-τετραενοϊκό οξύ.
Ήπαρ Χρόνος ημίσειας ζωής: 0,5-2 ώρες
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος ημίσειας ζωής κυμαίνεται από 7-39 ώρες με μέσο χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής 20 ώρες. Ο χρόνος ημίσειας ζωής του 4-οξο-13-cis-ρετινοϊκού οξέος κυμαίνεται από 17-50 ώρες με μέσο χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής 25 ώρες.
Μετά από από του στόματος χορήγηση δόσης 80mg (14)C-ισοτρετινοΐνης ως υγρό εναιώρημα, η (14)C-δραστηριότητα στο αίμα μειώθηκε με χρόνο ημίσειας ζωής 90 ωρών.
Μετά από εφάπαξ δόση 80 mg από του στόματος ισοτρετινοΐνης σε 74 υγιείς ενήλικες εθελοντές υπό χορτασμένες συνθήκες, οι μέσοι +/- SD χρόνοι ημίσειας ζωής αποβολής της ισοτρετινοΐνης και της 4-οξο-ισοτρετινοΐνης ήταν 21 +/- 8,2 ώρες και 24 +/- 5,3 ώρες, αντίστοιχα.
Οι συγκεντρώσεις στο αίμα της ισοτρετινοΐνης μειώνονται διφασικά. Σε ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, ο χρόνος ημίσειας ζωής στην αρχική φάση είναι κατά μέσο όρο 0,5 ώρες και ο χρόνος ημίσειας ζωής στην τελική φάση είναι κατά μέσο όρο 10-20 ώρες (εύρος: 7-39 ώρες).
… Η πλασματική συγκέντρωση της ισοτρετινοΐνης μετά από εφάπαξ και πολλαπλές δόσεις κορυφώνεται μεταξύ 2 έως 4 ωρών και παρουσιάζει χρόνους ημίσειας ζωής αποβολής 10 έως 20 ωρών …
Για περισσότερα δεδομένα Βιολογικού Χρόνου Ημίσειας Ζωής (Πλήρη) για το 13-cis-Retinoic acid (6 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή την πρόληψη δερματικών διαταραχών ή για τη συνήθη φροντίδα του δέρματος.
Ένας παράγοντας που προκαλεί την παραγωγή φυσικών ελαττωμάτων στο αναπτυσσόμενο έμβρυο.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
EH28UP18IF
ΙΣΟΤΡΕΤΙΝΟΪΝΗ
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Ρετινοειδές
Χημική Δομή [CS] - Ρετινοειδή
Η ισοτρετινοΐνη είναι ένα Ρετινοειδές.
ΙΣΟΤΡΕΤΙΝΟΪΝΗ
Ρετινοειδή [CS]. Ρετινοειδές [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Scientific Profile
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή την πρόληψη δερματικών διαταραχών ή για τη συνήθη φροντίδα του δέρματος.
Ένας παράγοντας που προκαλεί την παραγωγή φυσικών ελαττωμάτων στο αναπτυσσόμενο έμβρυο.