ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ C07AA12 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

NADOLOL

Ναδολόλη

**Ενδείξεις:** Χρήση στην καρδιαγγειακή νόσο για τη θεραπεία αρρυθμιών, στηθάγχης και υπέρτασης.

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

DrugBank

Ενδείξεις

expand_more

Ενδείξεις: Χρήση στην καρδιαγγειακή νόσο για τη θεραπεία αρρυθμιών, στηθάγχης και υπέρτασης.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

DrugBank

Φαρμακοδυναμική

expand_more

biotech

PubChem

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Οι από του στόματος δόσεις ναδολόλης απορροφώνται περίπου κατά 30%. Σε υγιείς εθελοντές, η ναδολόλη έχει Tmax 2,7 ώρες με Cmax 69±15 ng/mL μετά από από του στόματος δόση 60mg και 132±27 ng/mL μετά από δόση 120mg. Η AUC…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Η ναδολόλη δεν μεταβολίζεται από το ήπαρ σε ανθρώπους. Η ναδολόλη δεν μεταβολίζεται.

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Νεφρά

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more

Γενικά: Μη εκλεκτικός β-αδρενεργεγχυτικός ανταγωνιστής με μεγάλο χρόνο ημιζωής, που χρησιμοποιείται στην καρδιαγγειακή νόσο για τη θεραπεία αρρυθμιών, στηθάγχης και υπέρτασης. Το Ναναντόλ χρησιμοποιείται επίσης για διαταραχές ημικρανίας και για τρόμο. [PubChem]

DrugBank

Indication

expand_more

Ενδείξεις: Χρήση στην καρδιαγγειακή νόσο για τη θεραπεία αρρυθμιών, στηθάγχης και υπέρτασης.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Φαρμακολογία: Το Ναναντόλ είναι ένας μη εκλεκτικός ανταγωνιστής των β-αδρενεργικών υποδοχέων με μεγάλο χρόνο ημιζωής, και είναι δομικά παρόμοιο με την προπρανολόλη. Κλινικές φαρμακολογικές μελέτες έχουν αποδείξει β-αποκλειστική δράση δείχνοντας (1) μείωση του καρδιακού ρυθμού και της καρδιακής παροχής σε ηρεμία και κατά την άσκηση, (2) μείωση της συστολικής και διαστολικής αρτηριακής πίεσης σε ηρεμία και κατά την άσκηση, (3) αναστολή της προκλητής από ισοπροτεραναλόλη ταχυκαρδίας, και (4) μείωση της ανακλαστικής ορθοστατικής ταχυκαρδίας. Το Ναναντόλ δεν έχει εγγενή συμπαθομιμητική δράση και, σε αντίθεση με ορισμένους άλλους β-αδρενεργικούς αποκλειστικούς παράγοντες, το Ναναντόλ έχει μικρή άμεση μυοκαρδιακή κατασταλτική δράση και δεν έχει δράση σταθεροποίησης της μεμβράνης που μοιάζει με αναισθητικό.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Μηχανισμός Δράσης: Όπως και άλλοι β-αδρενεργικοί ανταγωνιστές, το Ναναντόλ ανταγωνίζεται τους αδρενεργικούς νευροδιαβιβαστές όπως οι κατεχολαμίνες για τη σύνδεση σε θέσεις συμπαθητικών υποδοχέων. Όπως η προπρανολόλη και η τιμολόλη, το Ναναντόλ συνδέεται σε β(1)-αδρενεργικούς υποδοχείς στην καρδιά και στον αγγειακό λείο μυ, αναστέλλοντας τις επιδράσεις των κατεχολαμινών επινεφρίνης και νορεπινεφρίνης και μειώνοντας τον καρδιακό ρυθμό, την καρδιακή παροχή και τη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση. Επίσης, αποκλείει β-2 αδρενεργικούς υποδοχείς που βρίσκονται στον λείο μυ των βρόγχων, προκαλώντας αγγειοσυστολή. Συνδεόμενο με β-2 υποδοχείς στη συσκευή juxtaglomerular, το Ναναντόλ αναστέλλει την παραγωγή ρενίνης, αναστέλλοντας έτσι την παραγωγή αγγειοτενσίνης ΙΙ και αλδοστερόνης. Το Ναναντόλ επομένως αναστέλλει την αγγειοσυστολή και την κατακράτηση νερού λόγω της αγγειοτενσίνης ΙΙ και της αλδοστερόνης, αντίστοιχα.

DrugBank

Absorption

expand_more

Απορρόφηση: Η απορρόφηση του Ναναντόλ μετά από από του στόματος χορήγηση είναι μεταβλητή, με μέσο όρο περίπου 30 τοις εκατό.

DrugBank

Half life

expand_more

Χρόνος Ημιζωής: 14-24 ώρες

DrugBank

Protein binding

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες: 30%

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Οδός Απέκκρισης: Σε αντίθεση με πολλούς άλλους β-αδρενεργικούς αποκλειστικούς παράγοντες, το Ναναντόλ δεν μεταβολίζεται από το ήπαρ και απεκκρίνεται αμετάβλητο, κυρίως από τους νεφρούς. Το Ναναντόλ απεκκρίνεται κατά κύριο λόγο στα ούρα.

DrugBank

Toxicity

expand_more

Τοξικότητα: Από το στόμα, ποντικός: LD50 = 4500mg/kg. Συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν κοιλιακή δυσφορία, καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος, κώμα, εξαιρετικά βραδύ καρδιακό ρυθμό, καρδιακή ανεπάρκεια, λήθαργο, χαμηλή αρτηριακή πίεση και συριγμό.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η ναδολόλη είναι ένας μη εκλεκτικός αναστολέας των βήτα αδρενεργικών υποδοχέων που χρησιμοποιείται για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Έχει μεγάλη διάρκεια δράσης, καθώς συνήθως λαμβάνεται μία φορά την ημέρα, και ευρύ θεραπευτικό δείκτη, καθώς οι ασθενείς ξεκινούν με δόσεις 40mg ημερησίως, οι οποίες μπορεί να αυξηθούν έως και 240mg ημερησίως.

Οι ασθενείς που λαμβάνουν ναδολόλη δεν πρέπει να διακόπτουν απότομα τη λήψη της, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της ισχαιμικής καρδιοπάθειας.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Παρόλο που η ναδολόλη περιγράφεται ως μη εκλεκτικός αναστολέας βήτα, δεν αλληλεπιδρά με τους βήτα-3 αδρενεργικούς υποδοχείς.

Καρδιά: Ο ανταγωνισμός των βήτα-1 και βήτα-2 αδρενεργικών υποδοχέων στην καρδιά αναστέλλει το κυκλικό AMP και την οδό σηματοδότησής του, μειώνοντας την ισχύ και την ταχύτητα των συσπάσεων, καθώς και την ταχύτητα χαλάρωσης και αγωγής.
Αγγεία: Ο ανταγωνισμός των βήτα-2 αδρενεργικών υποδοχέων στα λείo-μυϊκά κύτταρα των αγγείων αναστέλλει τη χαλάρωσή τους, οδηγώντας σε αύξηση της περιφερικής αγγειακής αντίστασης και μειώνοντας τον κίνδυνο σοβαρής υπότασης. Η αύξηση της περιφερικής αγγειακής αντίστασης μπορεί να συμβάλλει στη μείωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη που σχετίζεται με τη χρήση ναδολόλης.
Νεφρά: Ο ανταγωνισμός των βήτα-1 αδρενεργικών υποδοχέων στη συσκευή εγγύς σωληναρίου του νεφρού αναστέλλει την απελευθέρωση ρενίνης, και συνεπώς την αγγειοσύσπαση που μεσολαβείται από την αγγειοτενσίνη ΙΙ, την κατακράτηση νερού που μεσολαβείται από την αλδοστερόνη και την απελευθέρωση επινεφρίνης.
Ήπαρ & Μυς: Ο ανταγωνισμός των βήτα-2 αδρενεργικών υποδοχέων στο ήπαρ και τους σκελετικούς μύες αναστέλλει τη γλυκογονόλυση.
Πνεύμονες: Ο ανταγωνισμός των βήτα-2 αδρενεργικών υποδοχέων στους πνεύμονες εμποδίζει τη βρογχοδιαστολή.
Πάγκρεας: Ο ανταγωνισμός των βήτα-2 αδρενεργικών υποδοχέων στο πάγκρεας αναστέλλει την απελευθέρωση ινσουλίνης.

Η ναδολόλη αναστέλλει την απόκριση στα αδρενεργικά ερεθίσματα, αναστέλλοντας ανταγωνιστικά τους βήτα1-αδρενεργικούς υποδοχείς εντός του μυοκαρδίου και τους βήτα2-αδρενεργικούς υποδοχείς εντός των βρογχικών και αγγειακών λείων μυών.

Στη διαχείριση της στηθάγους πόνου, ο μηχανισμός δράσης της ναδολόλης θεωρείται ότι είναι ο αποκλεισμός των αυξήσεων της καρδιακής συχνότητας, της ταχύτητας και της έκτασης της μυοκαρδιακής σύσπασης και της αρτηριακής πίεσης που προκαλούνται από τις κατεχολαμίνες, οι οποίες οδηγούν σε καθαρή μείωση της κατανάλωσης οξυγόνου του μυοκαρδίου. Ωστόσο, η ναδολόλη μπορεί να αυξήσει τις απαιτήσεις σε οξυγόνο αυξάνοντας το μήκος των ινών της αριστερής κοιλίας και την τελική διαστολική πίεση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.

Μέσω της βήτα-αδρενεργικής ανασταλτικής της δράσης, η ναδολόλη αυξάνει την αντίσταση των αεραγωγών (ειδικά σε ασθματικούς ασθενείς) και αναστέλλει την απελευθέρωση ελεύθερων λιπαρών οξέων και ινσουλίνης μέσω αδρενεργικής διέγερσης.

Έχει υποτεθεί ότι οι βήτα-αδρενεργικοί αναστολείς μειώνουν την αρτηριακή πίεση αναστέλλοντας περιφερικούς (ειδικά καρδιακούς) αδρενεργικούς υποδοχείς (μειώνοντας την καρδιακή παροχή), μειώνοντας την συμπαθητική εκροή από το ΚΝΣ ή/και καταστέλλοντας την απελευθέρωση ρενίνης. Η ναδολόλη μειώνει την αρτηριακή πίεση τόσο σε ύπτια όσο και σε όρθια θέση.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Οι από του στόματος δόσεις ναδολόλης απορροφώνται περίπου κατά 30%. Σε υγιείς εθελοντές, η ναδολόλη έχει Tmax 2,7 ώρες με Cmax 69±15 ng/mL μετά από από του στόματος δόση 60mg και 132±27 ng/mL μετά από δόση 120mg. Η AUC μετά από δόση 60mg ήταν 1021 ngh/mL και μετά από δόση 120mg ήταν 1913±382 ngh/mL.

Η ναδολόλη δεν μεταβολίζεται στο ήπαρ και απεκκρίνεται κυρίως στα ούρα. Σε υγιείς εθελοντές, μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, το 60% της δόσης αποβάλλεται στα ούρα και το 15% στα κόπρανα μετά από 72 ώρες. Το υπόλοιπο της δόσης αναμένεται να αποβληθεί στα κόπρανα στη συνέχεια.

Σε υγιείς εθελοντές, ο όγκος κατανομής της ναδολόλης είναι 147-157 L.

Σε υγιείς εθελοντές, η συνολική κάθαρση του οργανισμού της ναδολόλης είναι 219-250 mL/min και η νεφρική κάθαρση είναι 131-150 mL/min.

Μετά από από του στόματος χορήγηση, η απορρόφηση της ναδολόλης είναι μεταβλητή και κυμαίνεται περίπου στο 30-40% της δόσης. Η παρουσία τροφής στο γαστρεντερικό σωλήνα δεν επηρεάζει τον ρυθμό ή την έκταση της απορρόφησης. Μετά από από του στόματος χορήγηση 2mg ναδολόλης (σε κάψουλα), οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα συνήθως παρατηρούνται σε 2-4 ώρες. Σε μια μελέτη σε υπερτασικούς ενήλικες που έλαβαν 80mg, 160mg ή 320mg ναδολόλης ημερησίως, οι μέσες σταθερές συγκεντρώσεις στο πλάσμα ήταν 25,5-35,5 ng/mL, 51,7-74,1 ng/mL και 154-191,4 ng/mL, αντίστοιχα. Με δόσεις 40-320mg ημερησίως, η διάρκεια των αντιυπερτασικών και αντιστηθιγικών επιδράσεων της ναδολόλης είναι τουλάχιστον 24 ώρες.

Μετά από από του στόματος χορήγηση 2mg ραδιοσημασμένης ναδολόλης (σε κάψουλα) σε μια μελέτη σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, περίπου το 24,6% και το 76,9% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και τα κόπρανα, αντίστοιχα, σε 4 ημέρες.

Η ναδολόλη κατανέμεται ευρέως στους ιστούς του σώματος. Σε σκύλους, ανιχνεύθηκαν ελάχιστες ποσότητες ναδολόλης στον εγκέφαλο και, σε αρουραίους, το φάρμακο διαπερνά τον πλακούντα. Το φάρμακο κατανέμεται στη χολή. Η ναδολόλη κατανέμεται στο γάλα. Περίπου το 30% της ναδολόλης στον ορό συνδέεται με πρωτεΐνες του πλάσματος.

Οι βήτα-αδρενεργικοί ανταγωνιστές… απορροφώνται επαρκώς, και ορισμένοι όπως η ατενολόλη, η σωταλόλη και η ναδολόλη, που είναι ελάχιστα λιπόφιλες, απεκκρίνονται αμετάβλητοι στα ούρα, συσσωρεύονται σε νεφρική ανεπάρκεια αλλά αποβάλλονται κανονικά σε ηπατική νόσο. Τα πιο λιπόφιλα φάρμακα υπόκεινται σε μεταβλητό μεταβολισμό στο ήπαρ, ο οποίος μπορεί να επηρεαστεί από την ηλικία, το φαινότυπο, το περιβάλλον, την ασθένεια και άλλα φάρμακα, οδηγώντας σε πιο μεταβλητές συγκεντρώσεις στο πλάσμα. Η κάθαρσή τους μειώνεται σε ηπατική νόσο, αλλά γενικά δεν επηρεάζεται σε νεφρική δυσλειτουργία. Όλοι οι βήτα-αδρενεργικοί ανταγωνιστές μειώνουν την καρδιακή παροχή και αυτό μπορεί να μειώσει την ηπατική κάθαρση φαρμάκων που εξάγονται σε υψηλό βαθμό. Επιπλέον, τα μεταβολιζόμενα φάρμακα ανταγωνίζονται άλλα φάρμακα για την ενζυμική βιομετατροπή και η πιθανότητα αλληλεπίδρασης είναι μεγάλη, αλλά λόγω του υψηλού θεραπευτικού δείκτη των βήτα-αδρενεργικών ανταγωνιστών, τυχόν απροσδόκητα κλινικά αποτελέσματα είναι πιθανότερο να οφείλονται σε αλλαγές στην κινητική του άλλου φαρμάκου.

Χορηγήθηκε 20 mg ναδολόλης από του στόματος ως μονοτυφλή, εφάπαξ δόση σε εννέα ασθενείς που επρόκειτο να υποβληθούν σε επέμβαση καταρράκτη. Η ενδοφθάλμια πίεση μειώθηκε κατά μέσο όρο 24% 3 ώρες μετά τη χορήγηση. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ελήφθησαν δείγματα υγρού του προσθίου θαλάμου και ορού για μέτρηση των συγκεντρώσεων ναδολόλης. Οι συγκεντρώσεις ναδολόλης στο υγρό του προσθίου θαλάμου κυμαίνονταν από 3,8 έως 13,4 ng/mL και συσχετίστηκαν με τις συγκεντρώσεις του φαρμάκου στον ορό (r=0,84). Η πτώση της ενδοφθάλμιας πίεσης δεν συσχετίστηκε ούτε με τις συγκεντρώσεις ναδολόλης στο υγρό του προσθίου θαλάμου ούτε με τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

Η ναδολόλη συνδέεται περίπου κατά 30% με πρωτεΐνες του πλάσματος. Η ναδολόλη συνδέεται με την άλφα-1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη στο πλάσμα.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η ναδολόλη δεν μεταβολίζεται από το ήπαρ σε ανθρώπους.

Η ναδολόλη δεν μεταβολίζεται.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Ο χρόνος ημίσειας ζωής της ναδολόλης είναι 20 έως 24 ώρες.

Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της ναδολόλης είναι 18 ώρες. /Από πίνακα/

Σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, ο χρόνος ημίσειας ζωής στο πλάσμα της ναδολόλης είναι 10-24 ώρες και, με εφάπαξ ημερήσιες δόσεις, η σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται σε 6-9 ημέρες. Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, ο χρόνος ημίσειας ζωής στο πλάσμα αυξάνεται.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας

Φάρμακα που δεσμεύονται αλλά δεν ενεργοποιούν τους βήτα-αδρενεργικούς υποδοχείς, αποκλείοντας έτσι τις δράσεις των βήτα-αδρενεργικών αγωνιστών. Οι βήτα-αδρενεργικοί αναστολείς χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της υπέρτασης, των καρδιακών αρρυθμιών, της στηθάγους πόνου, του γλαυκώματος, των ημικρανιών και του άγχους.

Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή την πρόληψη καρδιακών αρρυθμιών. Μπορεί να επηρεάζουν τη φάση πόλωσης-αποπόλωσης του δυναμικού δράσης, την ευερεθιστότητα ή την ανερεθιστότητά του, ή την αγωγή των ώσεων ή την ανταπόκριση της μεμβράνης εντός των καρδιακών ινών. Οι αντι-αρρυθμικοί παράγοντες ταξινομούνται συχνά σε τέσσερις κύριες ομάδες ανάλογα με τον μηχανισμό δράσης τους: αποκλεισμός διαύλων νατρίου, βήτα-αδρενεργικός αποκλεισμός, παράταση επαναπόλωσης ή αποκλεισμός διαύλων ασβεστίου.

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της οξείας ή χρόνιας αγγειακής ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ ανεξάρτητα από τον φαρμακολογικό μηχανισμό. Μεταξύ των αντιυπερτασικών παραγόντων περιλαμβάνονται ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ (ειδικά ΘΕΙΑΖΙΔΙΚΑ ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ), ΒΗΤΑ-ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΛΦΑ-ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΤΙΚΟΥ ΕΝΖΥΜΟΥ ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΔΙΑΥΛΩΝ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΓΑΓΓΛΙΩΝ και ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.

Φάρμακα που αναστέλλουν τις δράσεις του συμπαθητικού νευρικού συστήματος με οποιονδήποτε μηχανισμό. Τα πιο συνηθισμένα από αυτά είναι οι ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ και τα φάρμακα που εξαντλούν τη νορεπινεφρίνη ή μειώνουν την απελευθέρωση μεταβιβαστών από τα συμπαθητικά μεταγαγγλιακά άκρα (βλ. ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ). Περιλαμβάνονται επίσης φάρμακα που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα για τη μείωση της συμπαθητικής δραστηριότητας (π.χ., κεντρικά δρώντες α-2 αδρενεργικοί αγωνιστές, βλ. ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ Α-ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ).

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

FEN504330V

NADOLOL

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Βήτα-Αδρενεργικοί Αναστολείς

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Βήτα-Αδρενεργικός Αναστολέας

Η ναδολόλη είναι Βήτα-Αδρενεργικός Αναστολέας. Ο μηχανισμός δράσης της ναδολόλης είναι ως Βήτα-Αδρενεργικός Ανταγωνιστής.

NADOLOL

Βήτα-Αδρενεργικός Αναστολέας [EPC]; Βήτα-Αδρενεργικοί Ανταγωνιστές [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

14-24 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

30%

DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

30%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά

DrugBank

science

Scientific Profile

CID

39147

Μοριακός τύπος

C17H27NO4

Μοριακό βάρος

309.4

IUPAC

(2R,3S)-5-[3-(tert-butylamino)-2-hydroxypropoxy]-1,2,3,4-tetrahydronaphthalene-2,3-diol

InChIKey

VWPOSFSPZNDTMJ-UCWKZMIHSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Κοιλιακές Αρρυθμίες Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / ESC Υπερκοιλιακές Ταχυκαρδίες Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / ESC

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Διαχείριση και θεραπευτική κοιλιακών αρρυθμιών Θεραπευτικό Πρωτόκολλο — Υπ. Υγείας, Επιστημονική Ομάδα Καρδιαγγειακών Νοσημάτων, 2024

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ 6.6.1 C07AA12

Συγγενές σύνδρομο μακρού QT
ΒΗΜΑ 6.6.4 C07AA12

Κατεχολαμινεργική πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία (CPVT)