OXYTOCIN
Ωξυτοκίνη
H χρήση των ωκυτοκικών γίνεται στις παρακάτω περιπτώσεις: α) Πρόκληση τοκετού σε πρωτοπαθή αδράνεια της μήτρας (παράταση της κύησης). Συνέχιση τοκετού σε δευτεροπαθή αδράνεια της μήτρας. Πρόκληση τοκετού σε περιπτώσεις που επιβάλλεται τερματισμός της κύησης 3ου τριμήνου …
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-OXYTOCIN-GAP
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια έγχυση
- Δόση έναρξης: 1 έως 4mU/λεπτό
- Τιτλοποίηση: Αύξηση ανά 20 λεπτά, όχι μεγαλύτερη από 1-2 mU/λεπτό, έως 20mU/λεπτό.
-
Ειδικοί πληθυσμοίΔεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.
-
Ειδικοί πληθυσμοίΔεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΔεν έχουν διεξαχθεί μελέτες στον παιδιατρικό πληθυσμό.
-
ΗλικιωμένοιΔεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σε ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας άνω των 65 ετών).
block
SPC-OXYTOCIN-GAP
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Υπερτονικές συσπάσεις της μήτρας, μηχανική παρεμπόδιση του τοκετού, εμβρυϊκή δυσχέρεια.
-
Κάθε κατάσταση όπου για λόγους που αφορούν το έμβρυο ή τη μητέρα, ο αυτόματος τοκετός δεν συνιστάται και/ή ο κολπικός τοκετός αντενδείκνυνται όπως π.χ. Σημαντική κεφαλοπυελική δυσαναλογία
-
Ανώμαλη προβολή και σχήμα του εμβρύου
-
Προδρομικός πλακούντας και πρόδρομα αγγεία
-
Αποκόλληση πλακούντα
-
Ομφάλιος λώρος ή πρόπτωση
-
Υπερδιάταση ή μειωμένη αντοχή της μήτρας σε ρήξη όπως στην πολύδυμη κύηση
-
Πολυϋδράμνιο
-
Πολυτοκία
-
Παρουσία ουλής της μήτρας που προκύπτει από μείζονα χειρουργική επέμβαση, συμπεριλαμβανομένης κλασικής καισαρικής τομής.
-
Το Oxytocin/GAP δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για παρατεταμένες περιόδους σε ασθενείς με αδράνεια της μήτρας ανθεκτική στην ωκυτοκίνη, σοβαρή προ-εκλαμπτική τοξιναιμία ή σοβαρές καρδιαγγειακές διαταραχές.
-
Το Oxytocin/GAP δεν πρέπει να χορηγείται εντός 6 ωρών μετά την κολπική χορήγηση προσταγλανδινών (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).
warning
SPC-OXYTOCIN-GAP
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
ΧορήγησηΤο Oxytocin/GAP θα πρέπει να χορηγείται μόνο ως ενδοφλέβια έγχυση και ποτέ ως ταχεία ενδοφλέβια ένεση, γιατί μπορεί να προκαλέσει οξεία βραχεία υπόταση συνοδευόμενη από έξαψη και ανακλαστική ταχυκαρδία.
-
Πρόκληση τοκετούΗ πρόκληση τοκετού μέσω της ωκυτοκίνης θα πρέπει να επιχειρείται μόνο όταν ενδείκνυται αυστηρά για ιατρικούς λόγους. Η χορήγηση θα πρέπει να πραγματοποιείται μόνο σε νοσοκομειακές συνθήκες και με ειδική ιατρική παρακολούθηση.
-
Καρδιαγγειακές διαταραχέςΤο Oxytocin/GAP θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς που έχουν προδιάθεση για ισχαιμία του μυοκαρδίου, λόγω προϋπάρχουσας καρδιαγγειακής νόσου (όπως υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, βαλβιδοπάθεια και / ή ισχαιμική καρδιοπάθεια συμπεριλαμβανομένου αγγειοσπασμού της στεφανιαίας αρτηρίας), έτσι ώστε να αποφεύγονται σημαντικές μεταβολές της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού σε αυτούς τους ασθενείς.
-
QT ΣύνδρομοΤο Oxytocin/GAP θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με γνωστό «μακρύ QT σύνδρομο» ή συσχετιζόμενα συμπτώματα και σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το QTc διάστημα (βλ. Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης).
-
Εμβρυϊκή δυσχέρεια και εμβρυϊκό θάνατοΠληθυσμόςΌταν το Oxytocin/GAP χορηγείται για πρόκληση και τόνωση τοκετούΗ χορήγηση ωκυτοκίνης σε υπερβολικές δόσεις έχει ως αποτέλεσμα υπερδιέγερση της μήτρας που μπορεί να προκαλέσει δυσχέρεια του εμβρύου, ασφυξία και θάνατο, ή μπορεί να οδηγήσει σε υπερτονία, τιτάνιες συσπάσεις ή ρήξη της μήτρας. Προσεκτική παρακολούθηση του εμβρυϊκού καρδιακού ρυθμού και της κινητικότητας της μήτρας (συχνότητα, ένταση και διάρκεια των συσπάσεων) είναι απαραίτητη, έτσι ώστε η δόση μπορεί να προσαρμόζεται σε εξατομικευμένη ανταπόκριση.
-
Ιδιαίτερη προσοχήΠληθυσμόςΌταν το Oxytocin/GAP χορηγείται για πρόκληση και τόνωση τοκετούΙδιαίτερη προσοχή απαιτείται στην παρουσία οριακής κεφαλοπυελικής δυσαναλογίας, δευτεροβάθμιας αδράνειας της μήτρας, υπέρτασης κύησης ήπιου ή μέτριου βαθμού ή καρδιακή νόσο, και σε ασθενείς άνω των 35 ετών ή με ιστορικό καισαρικής τομής του κατώτερου -τμήματος της μήτρας.
-
Διάχυτη ενδαγγειακή πήξηΠληθυσμόςΌταν το Oxytocin/GAP χορηγείται για πρόκληση και τόνωση τοκετούΣε σπάνιες περιπτώσεις, η φαρμακολογική πρόκληση τοκετού με τη χρήση παραγόντων που αυξάνουν τον μυϊκό τόνο της μήτρας, συμπεριλαμβανομένης της ωκυτοκίνης, αυξάνει τον κίνδυνο διάχυτης ενδαγγειακής πήξης μετά τον τοκετό (DIC). Η φαρμακολογική επαγωγή από μόνη της και όχι ένα συγκεκριμένος παράγοντας συνδέεται με τον κίνδυνο αυτό. Αυτός ο κίνδυνος αυξάνεται, ιδίως εάν η γυναίκα έχει πρόσθετους παράγοντες κινδύνου για την DIC, όπως όταν είναι 35 ετών και άνω, επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη και διάρκεια κύησης περισσότερο από 40 εβδομάδες. Στις γυναίκες αυτές, η ωκυτοκίνη ή οποιοδήποτε άλλο εναλλακτικό φάρμακο πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή, και ο ιατρός θα πρέπει να κινητοποιείται από τα σημάδια της DIC.
-
Ενδομήτριος θάνατοςΣε περίπτωση ενδομήτριου εμβρυϊκού θανάτου και / ή με την παρουσία του μηκώνειου στο αμνιακό υγρό, ταραχώδης τοκετός πρέπει να αποφεύγεται, καθώς μπορεί να προκαλέσει εμβολή αμνιακού υγρού.
-
Δηλητηρίαση εξ’ ύδατοςΕπειδή η ωκυτοκίνη έχει μικρή αντιδιουρητική δραστηριότητα, η παρατεταμένη ενδοφλέβια χορήγηση της σε υψηλές δόσεις, σε συνδυασμό με μεγάλες ποσότητες υγρών, όπως μπορεί να συμβαίνει στη θεραπεία των αναπόφευκτων ή ημιτελών αποβολών ή στη διαχείριση της αιμορραγίας μετά τον τοκετό, μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση εξ’ ύδατος που συνδέονται με υπονατριαιμία. Το συνδυασμένο αντιδιουρητικό αποτέλεσμα της ωκυτοκίνης και της ενδοφλέβιας χορήγησης υγρών μπορεί να προκαλέσει υπερφόρτωση με υγρά που οδηγεί σε μια αιμοδυναμική μορφή οξέος πνευμονικού οιδήματος χωρίς υπονατριαιμία. Για την αποφυγή αυτών των σπάνιων επιπλοκών, οι ακόλουθες προφυλάξεις πρέπει να τηρούνται όταν οι υψηλές δόσεις ωκυτοκίνης χορηγούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα: πρέπει να χρησιμοποιείται ένας διαλύτης που περιέχει ηλεκτρολύτες (όχι δεξτρόζη), ο όγκος της έγχυσης υγρού θα πρέπει να διατηρείται σε χαμηλά επίπεδα (με την έγχυση ωκυτοκίνης σε υψηλότερη συγκέντρωση από ότι συνιστάται για την πρόκληση ή την τόνωση του τοκετού σε διάρκεια), περιορισμένη πρόσληψη υγρών από το στόμα, ένα ρευστό γράφημα πρέπει να διατηρηθεί σε ισορροπία, και ηλεκτρολύτες ορού θα πρέπει να μετρώνται όταν υπάρχει υποψία ηλεκτρολυτικής διαταραχής.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΠρέπει να δίνεται προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία λόγω της πιθανής κατακράτησης νερού και πιθανής συσσώρευσης της ωκυτοκίνης (βλ. Φαρμακοκινητικές Ιδιότητες).
swap_horiz
SPC-OXYTOCIN-GAP
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Προσταγλανδίνες και τα ανάλογα τουςΜη συνιστάταιΕνισχύουν αμοιβαία τη μητρική δράση.
-
Φάρμακα που επιμηκύνουν το διάστημα QTΠαρακολούθησηΠιθανή αρρυθμιογόνος δράση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με άλλους παράγοντες κινδύνου.
-
Λαμβάνεται υπόψηΜειωμένη ωκυτοκική δράση, διαταραχές καρδιακού ρυθμού.
-
Αγγειοσυσπαστικά / ΣυμπαθομιμητικάΛαμβάνεται υπόψηΕνίσχυση αγγειοσυσταλτικών επιδράσεων.
-
Ουραία αναισθητικάΛαμβάνεται υπόψηΕνίσχυση υπερτασικής δράσης αγγειοσυσπαστικών συμπαθητικομιμητικών.
sick
SPC-OXYTOCIN-GAP
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Αναφυλακτική/αναφυλακτοειδής αντίδραση που συνδέεται με δύσπνοια, υπόταση ή αναφυλακτική/αναφυλακτοειδή καταπληξία
- Πονοκέφαλος
- Ταχυκαρδία, βραδυκαρδία
- Αρρυθμία
- Ισχαιμία του μυοκαρδίου, παρατεταμένο διάστημα QT
- Υπόταση, αιμορραγία
- Ναυτία, έμετος
- Εξάνθημα
- Αγγειοοίδημα
- Υπερτονικότητα μήτρας, τετανικές συσπάσεις, ρήξη μήτρας
- Εμβρυϊκή δυσχέρεια, ασφυξία και θάνατος
- Δηλητηρίαση εξ ύδατος, μητρική υπονατριαιμία
- Εμβρυϊκή υπονατριαιμία
- Οξύ πνευμονικό οίδημα
- Έξαψη
- Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣπάνιεςΑναφυλακτική/αναφυλακτοειδής αντίδραση που συνδέεται με δύσπνοια, υπόταση ή αναφυλακτική/αναφυλακτοειδή καταπληξίαΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣυχνέςΠονοκέφαλοςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΤαχυκαρδία, βραδυκαρδίαΚαρδιακές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΑρρυθμίαΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΙσχαιμία του μυοκαρδίου, παρατεταμένο διάστημα QTΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΥπόταση, αιμορραγίαΑγγειακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΝαυτία, έμετοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣπάνιεςΕξάνθημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςΑγγειοοίδημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςΥπερτονικότητα μήτρας, τετανικές συσπάσεις, ρήξη μήτραςΚαταστάσεις της κύησης, της λοχείας και της περιγεννητικής περιόδου
-
Μη γνωστέςΔηλητηρίαση εξ ύδατος, μητρική υπονατριαιμίαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Μη γνωστέςΟξύ πνευμονικό οίδημαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
Μη γνωστέςΈξαψηΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Μη γνωστέςΔιάχυτη ενδαγγειακή πήξηΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΕμβρυϊκή δυσχέρεια, ασφυξία και θάνατοςΚαταστάσεις της κύησης, της λοχείας και της περιγεννητικής περιόδου
-
Μη γνωστέςΕμβρυϊκή υπονατριαιμίαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
pregnant_woman
SPC-OXYTOCIN-GAP
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Άγνωστο
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΆγνωστοΜε βάση την ευρεία εμπειρία με αυτό το φάρμακο καθώς επίσης και την χημική του δομή και τις φαρμακολογικές του ιδιότητες, δεν αναμένεται να παρουσιάσει κίνδυνο εμβρυϊκών ανωμαλιών εφόσον χρησιμοποιείται όπως υποδεικνύεται.
-
ΓαλουχίαΑσφαλέςΗ ωκυτοκίνη μπορεί να βρεθεί σε μικρές ποσότητες στο μητρικό γάλα. Ωστόσο, η ωκυτοκίνη δεν αναμένεται να προκαλέσει βλαβερές επιδράσεις στο νεογνό, διότι περνά στο πεπτικό σύστημα όπου υπόκειται σε ταχεία αδρανοποίηση.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-OXYTOCIN-GAP
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Μηχανισμός δράσης Η ωκυτοκίνη είναι ένα κυκλικό εννεαπεπτίδιο, συνθετική μορφή της φυσικής ορμόνης. Διεγείρει τον λείο μυ της μήτρας, αυξάνοντας τους υποδοχείς οξυτοκίνης. Η ενεργοποίηση του υποδοχέα προκαλεί απελευθέρωση ασβεστίου και σύσπαση του…
biotech
SPC-OXYTOCIN-GAP
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση * Επίπεδα ωκυτοκίνης στο πλάσμα: 2-5 μU/mL με 4 mU/min IV έγχυση. ### Κατανομή * Όγκος κατανομής (σταθερή κατάσταση): 12,2 L (0,17 L/kg). * Σύνδεση με πρωτεΐνες πλάσματος: Αμελητέα. * Διέλευση πλακούντα: Ναι, προς αμφότερες τις κατευθύνσεις. *…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
PubChem
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-OXYTOCIN-GAP
expand_more
Δοσολογία
Πρόκληση τοκετού
Η χορήγηση ωκυτοκίνης δεν θα πρέπει να αρχίσει για 6 ώρες μετά την κολπική χορήγηση προσταγλανδινών. Η ωκυτοκίνη θα πρέπει να χορηγείται με ενδοφλέβια στάγδην έγχυση ή, κατά προτίμηση, με τη βοήθεια μιας αντλίας έγχυσης μεταβλητής ταχύτητας.
- Διάλυμα για έγχυση: 5 IU ωκυτοκίνης σε 500ml φυσιολογικού διαλύματος ηλεκτρολυτών (π.χ., χλωριούχο νάτριο 0,9%).
- Εναλλακτικό διάλυμα: 5% διάλυμα δεξτρόζης (εάν πρέπει να αποφεύγεται το χλωριούχο νάτριο, βλ. παράγραφο 4.4).
- Ανάμειξη: Αναποδογυρίστε το δοχείο αρκετές φορές πριν τη χρήση.
Αρχικός ρυθμός έγχυσης: 1 έως 4mU/λεπτό (2 έως 8 σταγόνες/λεπτό).
Τιτλοποίηση:
- Αύξηση ανά 20 λεπτά, όχι μεγαλύτερη από 1-2 mU/λεπτό.
- Στόχος: Συσπάσεις παρόμοιες με φυσιολογικό τοκετό.
- Συνήθως επιτυγχάνεται < 10mU/λεπτό (20 σταγόνες/λεπτό).
- Μέγιστος συνιστώμενος ρυθμός: 20mU/λεπτό (40 σταγόνες/λεπτό).
- Υψηλότερες δόσεις (>20mU/λεπτό): Σε σπάνιες περιπτώσεις (π.χ. ενδομήτριος θάνατος εμβρύου, πρώιμη κύηση), μπορεί να απαιτηθούν υψηλότερες δόσεις, π.χ., 10 IU σε 500ml.
Χρήση αντλίας έγχυσης: Υπολογίστε τη συγκέντρωση σύμφωνα με τις προδιαγραφές της αντλίας.
Παρακολούθηση: Συχνότητα, ένταση, διάρκεια συστολών, εμβρυϊκός καρδιακός ρυθμός.
Μείωση ρυθμού: Μόλις επιτευχθεί η επιθυμητή δραστηριότητα (3-4 συσπάσεις/10 λεπτά).
Διακοπή: Σε περίπτωση υπερδιέγερσης μήτρας ή/και εμβρυϊκής δυσχέρειας.
Αποτυχία πρόκλησης: Εάν μετά από 5 IU δεν επιτευχθούν κανονικές συσπάσεις, διακόψτε. Επαναλάβετε την επόμενη ημέρα, ξεκινώντας από 1-4mU/λεπτό (βλ. 4.3).
Πρόληψη επιλόχειας αιμορραγίας
- Δόση: 5 IU με ενδοφλέβια έγχυση (5 IU σε φυσιολογικό διάλυμα, εντός 5 λεπτών) μετά την απελευθέρωση του πλακούντα.
- Συνέχιση: Εάν χορηγείται για πρόκληση/τόνωση τοκετού, συνεχίστε με αυξημένο ρυθμό στο τρίτο στάδιο και για λίγες ώρες.
Θεραπεία επιλόχειας αιμορραγίας
- Αρχική δόση: 5 IU με ενδοφλέβια έγχυση (5 IU σε φυσιολογικό διάλυμα, εντός 5 λεπτών).
- Βαριές περιπτώσεις: Συνεχής έγχυση 5-20 IU σε 500ml διαλύτη ηλεκτρολυτών, με ρυθμό ελέγχου της ατονίας μήτρας.
Τρόπος χορήγησης: Ενδοφλέβια έγχυση.
Ειδικοί πληθυσμοί:
- Νεφρική δυσλειτουργία: Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες.
- Ηπατική δυσλειτουργία: Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες.
- Παιδιατρικός πληθυσμός: Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες.
- Ηλικιωμένοι (>65 ετών): Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες.
block
Αντενδείξεις
SPC-OXYTOCIN-GAP
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
- Υπερτονικές συσπάσεις της μήτρας, μηχανική παρεμπόδιση του τοκετού, εμβρυϊκή δυσχέρεια. Κάθε κατάσταση όπου για λόγους που αφορούν το έμβρυο ή τη μητέρα, ο αυτόματος τοκετός δεν συνιστάται και/ή ο κολπικός τοκετός αντενδείκνυνται όπως π.χ.
- Σημαντική κεφαλοπυελική δυσαναλογία
- Ανώμαλη προβολή και σχήμα του εμβρύου
- Προδρομικός πλακούντας και πρόδρομα αγγεία
- Αποκόλληση πλακούντα
- Ομφάλιος λώρος ή πρόπτωση
- Υπερδιάταση ή μειωμένη αντοχή της μήτρας σε ρήξη όπως στην πολύδυμη κύηση
- Πολυϋδράμνιο
- Πολυτοκία
- Παρουσία ουλής της μήτρας που προκύπτει από μείζονα χειρουργική επέμβαση, συμπεριλαμβανομένης κλασικής καισαρικής τομής. Το Oxytocin/GAP δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για παρατεταμένες περιόδους σε ασθενείς με αδράνεια της μήτρας ανθεκτική στην ωκυτοκίνη, σοβαρή προ-εκλαμπτική τοξιναιμία ή σοβαρές καρδιαγγειακές διαταραχές. Το Oxytocin/GAP δεν πρέπει να χορηγείται εντός 6 ωρών μετά την κολπική χορήγηση προσταγλανδινών (βλέπε παράγραφο 4.5 «Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης»).
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-OXYTOCIN-GAP
expand_more
Προειδοποιήσεις
Το Oxytocin/GAP θα πρέπει να χορηγείται μόνο ως ενδοφλέβια έγχυση και ποτέ ως ταχεία ενδοφλέβια ένεση, γιατί μπορεί να προκαλέσει οξεία βραχεία υπόταση συνοδευόμενη από έξαψη και ανακλαστική ταχυκαρδία. Πρόκληση τοκετού Η πρόκληση τοκετού μέσω της ωκυτοκίνης θα πρέπει να επιχειρείται μόνο όταν ενδείκνυται αυστηρά για ιατρικούς λόγους. Η χορήγηση θα πρέπει να πραγματοποιείται μόνο σε νοσοκομειακές συνθήκες και με ειδική ιατρική παρακολούθηση. Καρδιαγγειακές διαταραχές Το Oxytocin/GAP θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς που έχουν προδιάθεση για ισχαιμία του μυοκαρδίου, λόγω προϋπάρχουσας καρδιαγγειακής νόσου (όπως υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, βαλβιδοπάθεια και / ή ισχαιμική καρδιοπάθεια συμπεριλαμβανομένου αγγειοσπασμού της στεφανιαίας αρτηρίας), έτσι ώστε να αποφεύγονται σημαντικές μεταβολές της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού σε αυτούς τους ασθενείς. QT Σύνδρομο Το Oxytocin/GAP θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με γνωστό «μακρύ QT σύνδρομο» ή συσχετιζόμενα συμπτώματα και σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το QTc διάστημα (βλέπε παράγραφο 4.5 «Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης». Όταν το Oxytocin/GAP χορηγείται για πρόκληση και τόνωση τοκετού:
- Εμβρυϊκή δυσχέρεια και εμβρυϊκό θάνατο: Η χορήγηση ωκυτοκίνης σε υπερβολικές δόσεις έχει ως αποτέλεσμα υπερδιέγερση της μήτρας που μπορεί να προκαλέσει δυσχέρεια του εμβρύου, ασφυξία και θάνατο, ή μπορεί να οδηγήσει σε υπερτονία, τιτάνιες συσπάσεις ή ρήξη της μήτρας. Προσεκτική παρακολούθηση του εμβρυϊκού καρδιακού ρυθμού και της κινητικότητας της μήτρας (συχνότητα, ένταση και διάρκεια των συσπάσεων) είναι απαραίτητη, έτσι ώστε η δόση μπορεί να προσαρμόζεται σε εξατομικευμένη ανταπόκριση.
- Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στην παρουσία οριακής κεφαλοπυελικής δυσαναλογίας, δευτεροβάθμιας αδράνειας της μήτρας, υπέρτασης κύησης ήπιου ή μέτριου βαθμού ή καρδιακή νόσο, και σε ασθενείς άνω των 35 ετών ή με ιστορικό καισαρικής τομής του κατώτερου -τμήματος της μήτρας.
- Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη: Σε σπάνιες περιπτώσεις, η φαρμακολογική πρόκληση τοκετού με τη χρήση παραγόντων που αυξάνουν τον μυϊκό τόνο της μήτρας, συμπεριλαμβανομένης της ωκυτοκίνης, αυξάνει τον κίνδυνο διάχυτης ενδαγγειακής πήξης μετά τον τοκετό (DIC). Η φαρμακολογική επαγωγή από μόνη της και όχι ένα συγκεκριμένος παράγοντας συνδέεται με τον κίνδυνο αυτό. Αυτός ο κίνδυνος αυξάνεται, ιδίως εάν η γυναίκα έχει πρόσθετους παράγοντες κινδύνου για την DIC, όπως όταν είναι 35 ετών και άνω, επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη και διάρκεια κύησης περισσότερο από 40 εβδομάδες. Στις γυναίκες αυτές, η ωκυτοκίνη ή οποιοδήποτε άλλο εναλλακτικό φάρμακο πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή, και ο ιατρός θα πρέπει να κινητοποιείται από τα σημάδια της DIC. Ενδομήτριος θάνατος Σε περίπτωση ενδομήτριου εμβρυϊκού θανάτου και / ή με την παρουσία του μηκώνειου στο αμνιακό υγρό, ταραχώδης τοκετός πρέπει να αποφεύγεται, καθώς μπορεί να προκαλέσει εμβολή αμνιακού υγρού. Δηλητηρίαση εξ’ ύδατος Επειδή η ωκυτοκίνη έχει μικρή αντιδιουρητική δραστηριότητα, η παρατεταμένη ενδοφλέβια χορήγηση της σε υψηλές δόσεις, σε συνδυασμό με μεγάλες ποσότητες υγρών, όπως μπορεί να συμβαίνει στη θεραπεία των αναπόφευκτων ή ημιτελών αποβολών ή στη διαχείριση της αιμορραγίας μετά τον τοκετό, μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση εξ’ ύδατος που συνδέονται με υπονατριαιμία. Το συνδυασμένο αντιδιουρητικό αποτέλεσμα της ωκυτοκίνης και της ενδοφλέβιας χορήγησης υγρών μπορεί να προκαλέσει υπερφόρτωση με υγρά που οδηγεί σε μια αιμοδυναμική μορφή οξέος πνευμονικού οιδήματος χωρίς υπονατριαιμία. Για την αποφυγή αυτών των σπάνιων επιπλοκών, οι ακόλουθες προφυλάξεις πρέπει να τηρούνται όταν οι υψηλές δόσεις ωκυτοκίνης χορηγούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα: πρέπει να χρησιμοποιείται ένας διαλύτης που περιέχει ηλεκτρολύτες (όχι δεξτρόζη), ο όγκος της έγχυσης υγρού θα πρέπει να διατηρείται σε χαμηλά επίπεδα (με την έγχυση ωκυτοκίνης σε υψηλότερη συγκέντρωση από ότι συνιστάται για την πρόκληση ή την τόνωση του τοκετού σε διάρκεια), περιορισμένη πρόσληψη υγρών από το στόμα, ένα ρευστό γράφημα πρέπει να διατηρηθεί σε ισορροπία, και ηλεκτρολύτες ορού θα πρέπει να μετρώνται όταν υπάρχει υποψία ηλεκτρολυτικής διαταραχής. Νεφρική δυσλειτουργία Πρέπει να δίνεται προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία λόγω της πιθανής κατακράτησης νερού και πιθανής συσσώρευσης της ωκυτοκίνης (βλέπε παράγραφο 5.2 «Φαρμακοκινητικές Ιδιότητες»).
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-OXYTOCIN-GAP
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Αλληλεπίδραση με αποτέλεσμα την ταυτόχρονη χρήση δεν συνιστάται
- Προσταγλανδίνες και τα ανάλογα τους: Ενισχύουν τη μητρική δράση αλλήλων (βλ. 4.3).
- Φάρμακα που επιμηκύνουν το διάστημα QT: Η ωκυτοκίνη μπορεί να είναι αρρυθμιογόνος, ιδίως σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα που παρατείνουν το QT ή ιστορικό σύνδρομου μακρού QT (βλ. 4.4).
Αλληλεπιδράσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη
- Εισπνεόμενα αναισθητικά (π.χ., κυκλοπροπάνιο, αλοθάνιο, σεβοφλουράνιο, ντεσφλουράνιο): Μπορεί να μειώσουν τη δράση της ωκυτοκίνης και να προκαλέσουν διαταραχές του καρδιακού ρυθμού.
- Αγγειοσυσπαστικά / Συμπαθομιμητικά: Η ωκυτοκίνη μπορεί να ενισχύσει τις αγγειοσυσταλτικές τους επιδράσεις.
- Ουραία αναισθητικά: Η ωκυτοκίνη μπορεί να ενισχύσει την υπερτασική δράση των αγγειοσυσπαστικών συμπαθητικομιμητικών φαρμάκων.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-OXYTOCIN-GAP
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Γενικά
- Υπερδιέγερση μήτρας: Μπορεί να προκληθεί από υψηλές δόσεις, οδηγώντας σε εμβρυϊκή δυσχέρεια, ασφυξία, θάνατο, υπερτονικότητα, τετανικές συσπάσεις, βλάβη μαλακών ιστών ή ρήξη μήτρας.
- Οξεία υπόταση: Η ταχεία IV ένεση (αρκετές IU) μπορεί να προκαλέσει βραχείας διάρκειας υπόταση, έξαψη, αντανακλαστική ταχυκαρδία, ισχαιμία μυοκαρδίου (ιδίως σε ασθενείς με καρδιακή νόσο) και παράταση QTc.
- Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (DIC): Αυξημένος κίνδυνος σε σπάνιες περιπτώσεις φαρμακολογικής επαγωγής τοκετού (βλ. 4.4).
- Δηλητηρίαση εξ ύδατος: Χορήγηση υψηλών δόσεων με μεγάλες ποσότητες υγρών χωρίς ηλεκτρολύτες για παρατεταμένη περίοδο μπορεί να προκαλέσει μητρική και νεογνική υπονατριαιμία (βλ. 4.4).
- Υπερφόρτωση υγρών: Μπορεί να οδηγήσει σε οξύ πνευμονικό οίδημα χωρίς υπονατριαιμία (βλ. 4.4).
Συμπτώματα δηλητηρίασης εξ ύδατος:
- Κεφαλαλγία, ανορεξία, ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος.
- Λήθαργος, υπνηλία, απώλεια αισθήσεων, επιληπτικές κρίσεις grand-mal.
- Χαμηλή συγκέντρωση ηλεκτρολυτών.
Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες ενέργειες στην μητέρα
| Κατηγορία οργανικού συστήματος | Ανεπιθύμητη ενέργεια | Συχνότητα |
|---|---|---|
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Αναφυλακτική/αναφυλακτοειδής αντίδραση (δύσπνοια, υπόταση, καταπληξία) | Σπάνιες |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Πονοκέφαλος | Συχνές |
| Καρδιακές διαταραχές | Ταχυκαρδία, βραδυκαρδία | Συχνές |
| Αρρυθμία | Όχι συχνές | |
| Ισχαιμία μυοκαρδίου, παρατεταμένο διάστημα QT | Μη γνωστές | |
| Αγγειακές διαταραχές | Υπόταση, αιμορραγία | Μη γνωστές |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Ναυτία, έμετος | Συχνές |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Εξάνθημα | Σπάνιες |
| Αγγειοοίδημα | Μη γνωστές | |
| Καταστάσεις της κύησης, της λοχείας και της περιγεννητικής περιόδου | Υπερτονικότητα μήτρας, τετανικές συσπάσεις, ρήξη μήτρας | Μη γνωστές |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Δηλητηρίαση εξ ύδατος, μητρική υπονατριαιμία | Μη γνωστές |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | Οξύ πνευμονικό οίδημα | Μη γνωστές |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Έξαψη | Μη γνωστές |
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη | Μη γνωστές |
Πίνακας 2: Ανεπιθύμητες ενέργειες στο έμβρυο/νεογνό
| Κατηγορία οργανικού συστήματος | Ανεπιθύμητη ενέργεια | Συχνότητα |
|---|---|---|
| Καταστάσεις της κύησης, της λοχείας και της περιγεννητικής περιόδου | Εμβρυϊκή δυσχέρεια, ασφυξία, θάνατος | Μη γνωστές |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Εμβρυϊκή υπονατριαιμία | Μη γνωστές |
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-OXYTOCIN-GAP
expand_more
Κύηση / γαλουχία
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-OXYTOCIN-GAP
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Μηχανισμός δράσης
Η ωκυτοκίνη είναι ένα κυκλικό εννεαπεπτίδιο, συνθετική μορφή της φυσικής ορμόνης. Διεγείρει τον λείο μυ της μήτρας, αυξάνοντας τους υποδοχείς οξυτοκίνης. Η ενεργοποίηση του υποδοχέα προκαλεί απελευθέρωση ασβεστίου και σύσπαση του μυομητρίου, δημιουργώντας ρυθμικές συσπάσεις παρόμοιες με αυτές του τοκετού.
Η ωκυτοκίνη έχει ασθενή αντιδιουρητική δραστηριότητα. Παρατεταμένη έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε απευαισθητοποίηση των υποδοχέων.
Τα επίπεδα στο πλάσμα και η έναρξη / διάρκεια της ισχύος
- Ενδοφλέβια έγχυση: Η ανταπόκριση της μήτρας είναι σταδιακή, φτάνοντας σε σταθερή κατάσταση σε 20-40 λεπτά.
- Επίπεδα πλάσματος: Συγκρίσιμα με τα επίπεδα κατά τον αυθόρμητο τοκετό (π.χ., 2-5 μU/mL με 4 mU/min έγχυση).
- Δράση μετά τη διακοπή: Η δραστηριότητα της μήτρας μειώνεται γρήγορα, αλλά μπορεί να συνεχιστεί σε χαμηλότερο επίπεδο.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-OXYTOCIN-GAP
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
- Επίπεδα ωκυτοκίνης στο πλάσμα: 2-5 μU/mL με 4 mU/min IV έγχυση.
Κατανομή
- Όγκος κατανομής (σταθερή κατάσταση): 12,2 L (0,17 L/kg).
- Σύνδεση με πρωτεΐνες πλάσματος: Αμελητέα.
- Διέλευση πλακούντα: Ναι, προς αμφότερες τις κατευθύνσεις.
- Μητρικό γάλα: Μικρές ποσότητες.
Βιομετατροπή/Μεταβολισμός
- Ένζυμο: Oxytocinase (αμινοπεπτιδάση γλυκοπρωτεΐνη, αυξάνεται κατά την εγκυμοσύνη).
- Ρόλος ήπατος/νεφρών: Σημαντικός ρόλος στο μεταβολισμό και την κάθαρση.
- Συνεισφορά: Ήπαρ, νεφρά, συστηματική κυκλοφορία.
Απέκκριση
- Χρόνος ημιζωής: 3-20 λεπτά.
- Μεταβολίτες: Απεκκρίνονται στα ούρα.
- Αμετάβλητη ωκυτοκίνη στα ούρα: < 1%.
- Μεταβολικός ρυθμός κάθαρσης (έγκυος): 20 ml/kg/λεπτό.
Νεφρική δυσλειτουργία
- Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες.
- Πιθανή συσσώρευση λόγω μειωμένης νεφρικής απέκκρισης και αντιδιουρητικών ιδιοτήτων → παρατεταμένη δράση.
Ηπατική δυσλειτουργία
- Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες.
- Απίθανες σημαντικές αλλαγές στη μεταβολική κάθαρση, καθώς η oxytocinase δεν περιορίζεται στο ήπαρ και τα επίπεδά της στον πλακούντα είναι αυξημένα.
ΕΟΦ · 7.3.1
Ωκυτοκικά φάρμακα
expand_more
Ωκυτοκικά φάρμακα
H χρήση των ωκυτοκικών γίνεται στις παρακάτω περιπτώσεις:
α) Πρόκληση τοκετού σε πρωτοπαθή αδράνεια της μήτρας (παράταση της κύησης). Συνέχιση τοκετού σε δευτεροπαθή αδράνεια της μήτρας. Πρόκληση τοκετού σε περιπτώσεις που επιβάλλεται τερματισμός της κύησης 3ου τριμήνου (διαβήτης, τοξιναιμία, ευαισθητοποίηση Rh-αρνητικής μητέρας, νεκρό έμβρυο).
Φάρμακο εκλογής στις παραπάνω περιπτώσεις είναι η ωκυτοκίνη, εκτός των περιπτώσεων νεκρού εμβρύου και τοξιναιμίας, όπου μπορούν να χρησιμοποιηθούν και οι προσταγλανδίνες, που έχουν ταχύτερο αποτέλεσμα, ώστε να αποφευχθούν αύξηση της αρτηριακής πίεσης και κατακράτηση υγρών.
β) Διακοπή κύησης 2ου τριμήνου όταν υπάρχει ένδειξη. Φάρμακο εκλογής είναι οι προσταγλανδίνες, που χορηγούνται ενδοφλεβίως, ενδαμνιακώς και εξωαμνιακώς (μεταξύ των υμένων και του ενδομητρίου με πλαστικό καθετήρα) ή με τοπική εφαρμογή στον τράχηλο.
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Οξυτοκίνη
Η οξυτοκίνη είναι μια πεπτιδική ορμόνη με πολλαπλές δράσεις, που επιδρά σε διάφορα όργανα (pleiotropic hormone). Είναι γνωστή κυρίως για την πρόκληση του τοκετού και της γαλουχίας, αλλά έχει επίσης σημαντικές φυσιολογικές επιδράσεις σε μεταβολικές και καρδιαγγειακές λειτουργίες, στη σεξουαλική και μητρική συμπεριφορά, στο σχηματισμό ζευγαριών, στη γνωστική κοινωνική λειτουργία και στην εκμάθηση του φόβου. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι υποδοχείς οξυτοκίνης δεν περιορίζονται στο αναπαραγωγικό σύστημα, αλλά απαντώνται σε πολλούς περιφερικούς ιστούς και σε δομές του κεντρικού νευρικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφαλικού στελέχους και της αμυγδαλής.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η οξυτοκίνη διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στον τοκετό και τη γέννηση. Η ορμόνη παράγεται στον υποθάλαμο και εκκρίνεται από τον παρακοιλιακό πυρήνα στην οπίσθια υπόφυση, όπου αποθηκεύεται. Στη συνέχεια, απελευθερώνεται σε παλμούς κατά τον τοκετό για να προκαλέσει συσπάσεις της μήτρας. Η συγκέντρωση των υποδοχέων οξυτοκίνης στο μυομήτριο αυξάνεται σημαντικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και φθάνει στο μέγιστο νωρίς στον τοκετό. Η ενεργοποίηση των υποδοχέων οξυτοκίνης στο μυομήτριο ενεργοποιεί μια ενδοκυτταρική αλληλουχία που οδηγεί σε αύξηση του ενδοκυτταρικού ασβεστίου στα μυϊκά ίνες της μήτρας, ενισχύοντας και αυξάνοντας τη συχνότητα των συσπάσεων της μήτρας.
Στους ανθρώπους, οι περισσότερες ορμόνες ρυθμίζονται από αρνητική ανάδραση. Ωστόσο, η οξυτοκίνη είναι μία από τις λίγες που ρυθμίζονται από θετική ανάδραση. Η πίεση της κεφαλής του εμβρύου στον τράχηλο της μήτρας σηματοδοτεί την απελευθέρωση οξυτοκίνης από την οπίσθια υπόφυση της μητέρας. Η οξυτοκίνη στη συνέχεια ταξιδεύει στη μήτρα, όπου διεγείρει τις συσπάσεις της μήτρας. Οι προκληθείσες συσπάσεις της μήτρας θα διεγείρουν στη συνέχεια την απελευθέρωση αυξανόμενων ποσοτήτων οξυτοκίνης. Αυτός ο βρόχος θετικής ανάδρασης θα συνεχιστεί μέχρι τον τοκετό.
Δεδομένου ότι η εξωγενώς χορηγούμενη και η ενδογενώς εκκρινόμενη οξυτοκίνη έχουν τα ίδια αποτελέσματα στο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα, η συνθετική οξυτοκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συγκεκριμένες περιπτώσεις κατά την προ- και μετεμμηνοπαυσιακή περίοδο για την πρόκληση ή βελτίωση των συσπάσεων της μήτρας.
Οι φαρμακολογικές και κλινικές ιδιότητες της οξυτοκίνης είναι πανομοιότυπες με αυτές της φυσικά απαντώμενης οξυτοκίνης του οπίσθιου λοβού της υπόφυσης. Η οξυτοκίνη ασκεί επιλεκτική δράση στην λείo μυϊκή χώρα της μήτρας, ιδιαίτερα προς το τέλος της εγκυμοσύνης, κατά τον τοκετό και αμέσως μετά τον τοκετό. Η οξυτοκίνη διεγείρει ρυθμικές συσπάσεις της μήτρας, αυξάνει τη συχνότητα των υπαρχουσών συσπάσεων και αυξάνει τον τόνο της μυϊκής χώρας της μήτρας.
Η οξυτοκίνη διεγείρει έμμεσα τη σύσπαση της λείoς μυϊκής χώρας της μήτρας αυξάνοντας τη διαπερατότητα για νάτριο των μυϊκών ινών της μήτρας. Υψηλές συγκεντρώσεις οιστρογόνων μειώνουν το κατώφλι για την ανταπόκριση της μήτρας στην οξυτοκίνη. Η ανταπόκριση της μήτρας στην οξυτοκίνη αυξάνεται με τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και είναι μεγαλύτερη σε ασθενείς που βρίσκονται σε τοκετό παρά σε αυτές που δεν βρίσκονται. Μόνο πολύ μεγάλες δόσεις προκαλούν συσπάσεις νωρίς στην εγκυμοσύνη. Οι συσπάσεις που προκαλούνται στη μήτρα τελικής ωρίμανσης από οξυτοκίνη είναι παρόμοιες με αυτές που συμβαίνουν κατά τον αυτόματο τοκετό. Στη μήτρα τελικής ωρίμανσης, η οξυτοκίνη αυξάνει το πλάτος και τη συχνότητα των συσπάσεων της μήτρας, οι οποίες με τη σειρά τους τείνουν να μειώνουν τη δραστηριότητα του τραχήλου, προκαλώντας διάταση και αραίωση του τραχήλου και παροδικά να εμποδίζουν την εμβρυϊκή ροή αίματος.
Η οξυτοκίνη συσπά τα μυοεπιθηλιακά κύτταρα που περιβάλλουν τα κυψελίδια των μαστών, προκαλώντας την εξαγωγή γάλακτος από τα κυψελίδια στους μεγαλύτερους πόρους και διευκολύνοντας έτσι την εκτόξευση γάλακτος. Το φάρμακο δεν έχει γαλακτοποϊτικές ιδιότητες.
Η οξυτοκίνη προκαλεί αγγειοδιαστολή της λείoς μυϊκής χώρας των αγγείων, αυξάνοντας την νεφρική, στεφανιαία και εγκεφαλική ροή αίματος. Η αρτηριακή πίεση συνήθως δεν μεταβάλλεται, αλλά μετά από ενδοφλέβια χορήγηση πολύ μεγάλων δόσεων ή αδιάλυτων διαλυμάτων, η αρτηριακή πίεση μπορεί να μειωθεί παροδικά, και ταχυκαρδία και αύξηση της καρδιακής παροχής μπορεί να προκληθούν αντανακλαστικά. Οποιαδήποτε αρχική πτώση της αρτηριακής πίεσης ακολουθείται συνήθως από μια μικρή αλλά σταθερή αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Σε αντίθεση με τη βασοπρεσσίνη, η οξυτοκίνη έχει ελάχιστες αντιδιουρητικές επιδράσεις. Ωστόσο, μπορεί να προκληθεί υδατική τοξικότητα όταν η οξυτοκίνη χορηγείται με υπερβολικό όγκο ενδοφλέβιων υγρών χωρίς ηλεκτρολύτες ή/και με υπερβολικά γρήγορο ρυθμό.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η οξυτοκίνη χορηγείται παρεντερικά και είναι πλήρως βιοδιαθέσιμη. Απαιτούνται περίπου 40 λεπτά για να φτάσει η οξυτοκίνη σε σταθερές συγκεντρώσεις στο πλάσμα μετά από παρεντερική χορήγηση.
Το ένζυμο οξυτοκινάση είναι κατά κύριο λόγο υπεύθυνο για τον μεταβολισμό και τη ρύθμιση των επιπέδων οξυτοκίνης στην εγκυμοσύνη. Μόνο ένα μικρό ποσοστό της νευροορμόνης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα.
Σε μια μελέτη που παρακολούθησε 10 γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε οξυτοκίνη για την πρόκληση τοκετού, ο μέσος ρυθμός κάθαρσης ήταν 7.87 mL/min.
Η οξυτοκίνη καταστρέφεται από τη χυμοθρυψίνη στον πεπτικό σωλήνα. Η ανταπόκριση της μήτρας επέρχεται σχεδόν αμέσως και υποχωρεί εντός 1 ώρας μετά από ενδοφλέβια χορήγηση οξυτοκίνης. Μετά από ενδομυϊκή ένεση του φαρμάκου, η ανταπόκριση της μήτρας επέρχεται εντός 3-5 λεπτών και διαρκεί 2-3 ώρες. Μετά από ενδορρινική χορήγηση 10-20 μονάδων οξυτοκίνης (οι ρινικές παρασκευές δεν είναι πλέον εμπορικά διαθέσιμες στις ΗΠΑ), οι συσπάσεις του μυοεπιθηλιακού ιστού που περιβάλλει τα κυψελίδια των μαστών αρχίζουν εντός λίγων λεπτών και συνεχίζονται για 20 λεπτά. Η ενδοφλέβια οξυτοκίνη προκαλεί το ίδιο αποτέλεσμα με δόση 100-200 mU.
Όπως και η βασοπρεσσίνη, η οξυτοκίνη κατανέμεται σε όλο το εξωκυττάριο υγρό. Μικρές ποσότητες οξυτοκίνης πιθανόν φτάνουν στην εμβρυϊκή κυκλοφορία.
Δεν είναι γνωστό αν αυτό το φάρμακο απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα.
Η ταχεία απομάκρυνσή της από το πλάσμα επιτυγχάνεται κατά κύριο λόγο από τους νεφρούς και το ήπαρ. Μόνο μικρές ποσότητες οξυτοκίνης απεκκρίνονται αμετάβλητες στα ούρα.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η οξυτοκίνη απομακρύνεται ταχέως από το πλάσμα από το ήπαρ και τους νεφρούς. Το ένζυμο οξυτοκινάση είναι κατά κύριο λόγο υπεύθυνο για τον μεταβολισμό και τη ρύθμιση των επιπέδων οξυτοκίνης στην εγκυμοσύνη και μόνο ένα μικρό ποσοστό της νευροορμόνης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα. Η δραστηριότητα της οξυτοκινάσης αυξάνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και φτάνει στο μέγιστο στο πλάσμα, τον πλακούντα και τη μήτρα κοντά στον τοκετό. Ο πλακούντας αποτελεί βασική πηγή οξυτοκινάσης κατά την κύηση και παράγει αυξανόμενες ποσότητες του ενζύμου ως απόκριση στα αυξανόμενα επίπεδα οξυτοκίνης που παράγονται από τη μητέρα. Η δραστηριότητα της οξυτοκινάσης εκφράζεται επίσης στους μαστικούς αδένες, την καρδιά, τους νεφρούς και το λεπτό έντερο. Χαμηλότερα επίπεδα δραστηριότητας μπορούν να βρεθούν στον εγκέφαλο, τη σπλήνα, το ήπαρ, τον σκελετικό μυ, τους όρχεις και το παχύ έντερο. Ο ρυθμός αποικοδόμησης της οξυτοκίνης είναι αμελητέος σε μη έγκυες γυναίκες, άνδρες και σε ομφάλιο αίμα.
Η οξυτοκινάση, ένα κυκλοφορούν ένζυμο που παράγεται νωρίς στην εγκυμοσύνη, είναι επίσης ικανή να αδρανοποιήσει το πεπτίδιο.
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η «οξυτοκινάση» είναι ικανή να αδρανοποιήσει την οξυτοκίνη μέσω διάσπασης του πεπτιδικού δεσμού 1-κυστεΐνης έως 2-τυροσίνης.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής της οξυτοκίνης στο πλάσμα κυμαίνεται από 1-6 λεπτά. Ο χρόνος ημίσειας ζωής μειώνεται στην όψιμη εγκυμοσύνη και κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.
Η οξυτοκίνη έχει χρόνο ημίσειας ζωής στο πλάσμα περίπου 3 έως 5 λεπτά.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
Φάρμακα που διεγείρουν τη σύσπαση του μυομητρίου. Χρησιμοποιούνται για την πρόκληση ΤΟΚΕΤΟΥ, ΜΑΙΕΥΤΙΚΟΥ κατά την τελική ωρίμανση, για την πρόληψη ή τον έλεγχο της αιμορραγίας μετά τον τοκετό ή μετά από άμβλωση, και για την αξιολόγηση της εμβρυϊκής κατάστασης σε κυήσεις υψηλού κινδύνου. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν μόνοι τους ή με άλλα φάρμακα για την πρόκληση αμβλώσεων (ΕΜΒΡΥΟΚΤΟΝΑ). Οι κλινικά χρησιμοποιούμενοι οξυτοκικοί παράγοντες περιλαμβάνουν την νευροϋποφυσιακή ορμόνη ΟΞΥΤΟΚΙΝΗ και ορισμένες προσταγλανδίνες και αλκαλοειδή εργοτ αλκαλοειδή. (Από AMA Drug Evaluations, 1994, σελ. 1157)
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
FDA Φαρμακολογική Ταξινόμηση
1JQS135EYN
ΟΞΥΤΟΚΙΝΗ
Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Αυξημένη Σύσπαση ή Τόνος Λείoς Μυϊκής Χώρας της Μήτρας
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Οξυτοκικό
Χημική Δομή [CS] - Οξυτοκίνη
Η Οξυτοκίνη είναι ένα Οξυτοκικό. Η φυσιολογική επίδραση της οξυτοκίνης οφείλεται σε Αυξημένη Σύσπαση ή Τόνο Λείoς Μυϊκής Χώρας της Μήτρας.
ΟΞΥΤΟΚΙΝΗ
Οξυτοκικό [EPC]; Οξυτοκίνη [CS]; Αυξημένη Σύσπαση ή Τόνος Λείoς Μυϊκής Χώρας της Μήτρας [PE]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Scientific Profile
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
Φάρμακα που διεγείρουν τη σύσπαση του μυομητρίου. Χρησιμοποιούνται για την πρόκληση ΤΟΚΕΤΟΥ, ΜΑΙΕΥΤΙΚΟΥ κατά την τελική ωρίμανση, για την πρόληψη ή τον έλεγχο της αιμορραγίας μετά τον τοκετό ή μετά από άμβλωση, και για την αξιολόγηση της εμβρυϊκής κατάστασης σε κυήσεις υψηλού κινδύνου. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν μόνοι τους ή με άλλα φάρμακα για την πρόκληση αμβλώσεων (ΕΜΒΡΥΟΚΤΟΝΑ). Οι κλινικά χρησιμοποιούμενοι οξυτοκικοί παράγοντες περιλαμβάνουν την νευροϋποφυσιακή ορμόνη ΟΞΥΤΟΚΙΝΗ και ορισμένες προσταγλανδίνες και αλκαλοειδή εργοτ αλκαλοειδή. (Από AMA Drug Evaluations, 1994, σελ. 1157)