SEVOFLURANE
Σεβοφλουράνιο
Προνάρκωση. Eισαγωγή στην αναισθησία. Kαταστολή ασθενών που χειρουργούνται με περιοχική αναισθησία. Καταστολή εν συνειδήσει. Mικρής διάρκειας διαγνωστικές ή θεραπευτικές επεμβάσεις. Kαρδιοανάταξη. Aντιμετώπιση σπασμών (εκλαμψία, τέτανος).
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-SEVORANE
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Εισπνεόμενη
- Χορήγηση: Εισαγωγή και διατήρηση αναισθησίας
- Δόση έναρξης: έως 8%
- Τιτλοποίηση: Επιθυμητά επίπεδα χειρουργικής αναισθησίας διατηρούνται με πυκνότητες σεβοφλουρανίου 0,5 - 3%
-
Ενήλικες (εισαγωγή)Δόσηέως 8%προκαλούν χειρουργική αναισθησία σε λιγότερο από 2 λεπτά
-
Παιδιά (εισαγωγή)Δόσηέως 8%προκαλούν χειρουργική αναισθησία σε λιγότερο από 2 λεπτά
-
Διατήρηση (ενήλικες)Δόση0,5 - 3%με ή χωρίς ταυτόχρονη χορήγηση υποξειδίου του Αζώτου
-
Ηλικιωμένοι (διατήρηση)απαιτούνται συνήθως χαμηλότερες πυκνότητες, περίπου 50% των συγκεντρώσεων που απαιτούνται σε άτομα ηλικίας 20 ετών
block
SPC-SEVORANE
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Γνωστή ή υποψία κληρονομικής προδιάθεσης σε κακοήθη υπερθερμία.
-
Γνωστή ή υποψία ευαισθησίας στο σεβοφλουράνιο ή σε άλλα αλογονωμένα εισπνεόμενα αναισθητικά (ιστορικό ηπατοτοξικότητας, συνήθως συμπεριλαμβανομένων των αυξημένων ηπατικών ενζύμων, πυρετού, λευκοκυττάρωσης και/ή ηωσινοφιλίας προσωρινά σχετιζόμενης με την αναισθησία με έναν από αυτούς τους παράγοντες).
warning
SPC-SEVORANE
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Αναπνευστική καταστολήΗ αναπνοή πρέπει να παρακολουθείται και εάν είναι απαραίτητο, να υποστηρίζεται.
-
Απαιτούμενος εξοπλισμόςΘα πρέπει να διατίθενται τα απαραίτητα μέσα για την διατήρηση ελεύθερων αεροφόρων οδών, εφαρμογή τεχνητής αναπνοής, χορήγηση οξυγόνου και καρδιαγγειακή ανάνηψη.
-
ΕξαερωτήρεςΜόνο εξαερωτήρες ειδικά βαθμονομημένοι για το σεβοφλουράνιο πρέπει να χρησιμοποιούνται.
-
ΔοσοεξάρτησηΚαθώς το επίπεδο της αναισθησίας βαθαίνει η υπόταση και η αναπνευστική καταστολή αυξάνουν.
-
Παράταση QTΠρέπει να δίνεται προσοχή όταν το σεβοφλουράνιο χορηγείται σε ευπαθείς ασθενείς.
-
Παιδιατρική χρήση (νόσος Pompe)Μεμονωμένες περιπτώσεις κοιλιακής αρρυθμίας αναφέρθηκαν σε παιδιατρικούς ασθενείς με νόσο του Pompe.
-
Μιτοχονδριακές διαταραχέςΠρέπει να δίνεται προσοχή κατά τη χορήγηση γενικής αναισθησίας συμπεριλαμβανομένου του σεβοφλουρανίου σε ασθενείς με μιτοχονδριακές διαταραχές.
-
ΥπότασηΥπερβολική μείωση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να σχετίζεται με το βάθος της αναισθησίας και σε τέτοιες περιπτώσεις διορθώνεται μειώνοντας τις εισπνεόμενες πυκνότητες του σεβοφλουρανίου.
-
Ισχαιμία μυοκαρδίουΗ διατήρηση της αιμοδυναμικής σταθερότητας είναι σημαντική για την αποφυγή ισχαιμίας μυοκαρδίου σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο.
-
ΑνάνηψηΗ ανάνηψη από τη γενική αναισθησία θα πρέπει να εκτιμηθεί με προσοχή πριν οι ασθενείς εγκαταλείψουν την αίθουσα ανάνηψης.
-
Νοητική λειτουργίαΌπως συμβαίνει και με άλλα αναισθητικά, μικρές αλλαγές στη διάθεση ενδέχεται να επιμένουν για αρκετές ημέρες μετά τη χορήγηση (βλέπε παράγραφο 4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών).
-
Μετεγχειρητική ηπατική δυσλειτουργίαΠολύ σπάνιες περιπτώσεις ήπιας, μέτριας και σοβαρής μετεγχειρητικής ηπατικής δυσλειτουργίας ή ηπατίτιδας με ή χωρίς ίκτερο έχουν αναφερθεί από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία.
-
Χρήση σε ασθενείς με ηπατικές καταστάσειςΗ κλινική αξιολόγηση είναι απαραίτητη όταν το σεβοφλουράνιο χρησιμοποιείται σε ασθενείς με υποκείμενες ηπατικές καταστάσεις ή υπό θεραπεία με φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
Προηγούμενη έκθεσηΈχει αναφερθεί ότι προηγούμενη έκθεση σε αλογονωμένα αναισθητικά υδρογονανθράκων, ειδικά εάν το χρονικό διάστημα είναι μικρότερο από 3 μήνες, μπορεί να αυξήσει το ενδεχόμενο ηπατικής βλάβης.
-
Κακοήθης ΥπερθερμίαΗ αντιμετώπιση της κακοήθους υπερθερμίας περιλαμβάνει διακοπή των εκλυτικών παραγόντων (π.χ. σεβοφλουράνιο), ενδοφλέβια χορήγηση νατριούχου δαντρολένιου (για περισσότερες πληροφορίες βλέπε οδηγίες χορήγησης του ενδοφλεβίου νατριούχου δαντρολένιου) και υποστηρικτική θεραπεία. Η θεραπεία περιλαμβάνει έντονες προσπάθειες για την αποκατάσταση της θερμοκρασίας του σώματος στα φυσιολογικά επίπεδα, αναπνευστική και κυκλοφορική υποστήριξη, όπως ενδείκνυται, και αντιμετώπιση των διαταραχών των υγρών ηλεκτρολυτών και της οξεοβασικής ισορροπίας. Αργότερα μπορεί να εκδηλωθεί νεφρική ανεπάρκεια και για αυτό η διούρηση θα πρέπει να παρακολουθείται και αν είναι δυνατό να διατηρείται σε σταθερά επίπεδα.
-
Περιεγχειρητική υπερκαλαιμίαΣυνιστάται έγκαιρη και επιθετική παρέμβαση για την αντιμετώπιση της υπερκαλιαιμίας και της ανθεκτικής αρρυθμίας και επίσης επακόλουθη αξιολόγηση για λανθάνουσα νευρομυϊκή νόσο.
-
Παιδιατρική χρήση (νόσος Pompe)Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις κοιλιακής αρρυθμίας σε παιδιατρικούς ασθενείς με νόσο Pompe.
-
Επαναλαμβανόμενη έκθεσηΟι ασθενείς με επαναλαμβανόμενη έκθεση μέσα σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα σε αλογονωμένους υδρογονάνθρακες, συμπεριλαμβανομένου του σεβοφλουρανίου, μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο για ηπατική βλάβη.
-
Αντικατάσταση των απορροφητών του CO₂ που έχουν υποστεί ξήρανσηΕάν υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει επέλθει ξήρανση του απορροφητή CO₂, θα πρέπει να αντικατασταθεί πριν από τη χορήγηση του σεβοφλουρανίου. Ο χρωματικός δείκτης των περισσοτέρων απορροφητών CO₂ δεν αλλάζει απαραίτητα ως αποτέλεσμα της ξήρανσης. Ως εκ τούτου, η απουσία σημαντικής χρωματικής αλλαγής δεν πρέπει να λαμβάνεται ως διαβεβαίωση επαρκούς ενυδάτωσης. Οι απορροφητές CO₂ θα πρέπει να αντικαθίστανται συστηματικά ασχέτως με το χρώμα του χρωματικού δείκτη τους.
-
Νεφρική ανεπάρκειαΓι΄ αυτό το σεβοφλουράνιο θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή στους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
-
ΝευροχειρουργικήΗ χορήγηση του σεβοφλουράνιου θα πρέπει να γίνει με προσοχή όταν συνδυάζεται με τεχνικές μείωσης της ενδοκρανιακής πίεσης (ICP), όπως ο υπεραερισμός.
-
Επιληπτικές κρίσειςΣπάνιες περιπτώσεις επιληπτικών κρίσεων έχουν αναφερθεί κατά τη χρήση με το σεβοφλουράνιο (βλέπε παράγραφο 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση - Παιδιατρική χρήση και παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες Ενέργειες).
-
Παιδιατρική χρήσηΗ κλινική αξιολόγηση είναι απαραίτητη κατά τη χρήση του σεβοφλουρανίου σε ασθενείς που ενδέχεται να διατρέχουν κίνδυνο για επιληπτικές κρίσεις. (βλέπε παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες).
swap_horiz
SPC-SEVORANE
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Βήτα-συμπαθομιμητικοί παράγοντες (ισοπρεναλίνη, αδρεναλίνη, νοραδρεναλίνη)ΠροσοχήΚίνδυνος κοιλιακής αρρυθμίας
-
Μη-εκλεκτικοί αναστολείς της Μονοαμινοοξειδάσης (MAO)ΠροσοχήΚίνδυνος κρίσης κατά τη διάρκεια της επέμβασηςΣύστασηΣυνιστάται η διακοπή της θεραπείας 2 εβδομάδες πριν τη χειρουργική επέμβαση
-
Ανταγωνιστές ασβεστίου (κυρίως παράγωγα διυδροπυριδίνης)ΠροσοχήΣημαντική υπόταση, αθροιστική αρνητική ινοτρόπος δράση
-
ΣουκινυλχολίνηΠροσοχήΣπάνια αύξηση των επιπέδων καλίου του ορού, καρδιακές αρρυθμίες και θάνατος σε παιδιατρικούς ασθενείς
-
ΒαρβιτουρικάΠαρακολούθησηΣυμβατότητα
-
Βενζοδιαζεπίνες και ΟπιούχαΠαρακολούθησηΜείωση της MAC του σεβοφλουρανίου
-
Επαγωγείς του CYP2E1 (ισονιαζίδη, αλκοόλ)ΠροσοχήΑύξηση του μεταβολισμού του σεβοφλουρανίου, σημαντικές αυξήσεις των συγκεντρώσεων φθορίου στο πλάσμα
-
Υποξείδιο ΑζώτουΠαρακολούθησηΜείωση της MAC του σεβοφλουρανίου
-
ΠαρακολούθησηΕνίσχυση της έντασης και διάρκειας του νευρομυικού αποκλεισμούΣύστασηΝα μη μειώνεται η δοσολογία για ενδοτραχειακή διασωλήνωση. Η δοσολογία κατά τη διατήρηση μπορεί να μειωθεί. Η χορήγηση συμπληρωματικών δόσεων πρέπει να γίνεται με βάση την απόκριση στο νευρικό ερεθισμό.
sick
SPC-SEVORANE
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Διέγερση
- Υπνηλία
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Σπασμός
- Δυστονία
- Βραδυκαρδία
- Ταχυκαρδία
- Κολποκοιλιακός αποκλεισμός πλήρης
- Παράταση του διαστήματος QT που συνδέεται με κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsade de pointes)
- Καρδιακή ανακοπή
- Υπόταση
- Υπέρταση
- Βήχας
- Διαταραχή του αναπνευστικού συστήματος
- Λαρυγγόσπασμος
- Βρογχόσπασμος
- Δύσπνοια
- Συριγμός
- Ναυτία
- Έμετος
- Υπερέκκριση σιέλου
- Ρίγη
- Πυρεξία
- Κακοήθης υπερθερμία
- Θωρακική δυσφορία
- Γλυκόζη αίματος μη φυσιολογική
- Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές
- Αριθμός λευκοκυττάρων μη φυσιολογικός
- Φθόριο αυξημένο
- Υποθερμία
- Αναφυλακτική αντίδραση
- Αναφυλακτοειδής αντίδραση
- Ηπατίτιδα
- Ηπατική ανεπάρκεια
- Ηπατική νέκρωση
- Εξάνθημα
- Κνίδωση
- Κνησμός
- Δερματίτιδα από επαφή
- Οίδημα προσώπου
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΖάληΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ συχνέςΒραδυκαρδίαΚαρδιακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιακές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΚολποκοιλιακός αποκλεισμός πλήρηςΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΠαράταση του διαστήματος QT που συνδέεται με κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsade de pointes)Καρδιακές διαταραχές
-
Πολύ συχνέςΥπότασηΑγγειακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΥπέρτασηΑγγειακές διαταραχές
-
Πολύ συχνέςΒήχαςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
ΣυχνέςΔιαταραχή του αναπνευστικού συστήματοςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
ΣυχνέςΛαρυγγόσπασμοςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςΈμετοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςΥπερέκκριση σιέλουΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςΡίγηΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςΠυρεξίαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςΓλυκόζη αίματος μη φυσιολογικήΠαρακλινικές εξετάσεις
-
ΣυχνέςΔοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικέςΠαρακλινικές εξετάσεις
-
ΣυχνέςΑριθμός λευκοκυττάρων μη φυσιολογικόςΠαρακλινικές εξετάσεις
-
ΣυχνέςΦθόριο αυξημένοΠαρακλινικές εξετάσεις
-
ΣυχνέςΥποθερμίαΚακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτική αντίδρασηΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτοειδής αντίδρασηΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΣπασμόςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΔυστονίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΚαρδιακή ανακοπήΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΒρογχόσπασμοςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Μη γνωστέςΔύσπνοιαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Μη γνωστέςΣυριγμόςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Μη γνωστέςΗπατίτιδαΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Μη γνωστέςΗπατική ανεπάρκειαΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Μη γνωστέςΗπατική νέκρωσηΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Μη γνωστέςΕξάνθημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςΚνίδωσηΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςΚνησμόςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςΔερματίτιδα από επαφήΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςΟίδημα προσώπουΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςΚακοήθης υπερθερμίαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Μη γνωστέςΘωρακική δυσφορίαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
pregnant_woman
SPC-SEVORANE
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΜε προσοχήΟι μελέτες αναπαραγωγής που πραγματοποιήθηκαν σε αρουραίους και κουνέλια στα οποία χορηγήθηκαν δόσεις μέχρι 1.0 MAC δεν έδειξαν διαταραχή της γονιμότητας ή βλάβη στο έμβρυο εξαιτίας της χορήγησης του σεβοφλουρανίου. Σε μία κλινική μελέτη, η ασφάλεια του σεβοφλουρανίου αποδείχθηκε για τις μητέρες και τα βρέφη, όταν χρησιμοποιήθηκε για την αναισθησία κατά τη διάρκεια της καισαρικής. Η ασφάλεια του σεβοφλουρανίου στη κύηση και το τοκετό δεν έχει αποδειχθεί. Το σεβοφλουράνιο, όπως και άλλα εισπνεόμενα αναισθητικά, έχει μυοχαλαρωτικές επιδράσεις στην μήτρα με πιθανό τον κίνδυνο μητρορραγίας. Η κλινική αξιολόγηση είναι απαραίτητη όταν χρησιμοποιείται το σεβοφλουράνιο κατά τη διάρκεια αναισθησίας στη μαιευτική.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΔεν είναι γνωστό αν το σεβοφλουράνιο ή οι μεταβολίτες του εκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Λόγω απουσίας τεκμηριωμένης εμπειρίας, οι γυναίκες θα πρέπει να συμβουλεύονται να αποφεύγουν τη γαλουχία για 48 ώρες μετά τη χορήγηση του σεβοφλουρανίου και να απορρίπτουν το γάλα που παρήγαγαν κατά τη περίοδο αυτή.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-SEVORANE
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-SEVORANE
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Περιγραφή Το σεβοφλουράνιο είναι ένας μη εύφλεκτος υγρός αναισθητικός παράγοντας χορηγούμενος με εξαερωτή. Είναι ένα φθοριωμένο παράγωγο του methyl isopropyl ether. Το σεβοφλουράνιο ταυτοποιείται χημικά ως fluoromethyl 2, 2, 2-trifluoro-1-…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-SEVORANE
expand_more
Δοσολογία
Προνάρκωση
Η προνάρκωση επιλέγεται ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς και κατά την κρίση του αναισθησιολόγου.
Χειρουργική Αναισθησία
Πρέπει να ελέγχονται οι συγκεντρώσεις του σεβοφλουρανίου που χορηγούνται. Για αυτό το λόγο, το σεβοφλουράνιο πρέπει να χορηγείται με εξαερωτήρα ειδικά διαβαθμισμένο και σχεδιασμένο για τη χρήση του, που να επιτρέπει τον ακριβή έλεγχο των χορηγουμένων πυκνοτήτων.
Εισαγωγή
Η δόση εξατομικεύεται και καθορίζεται σύμφωνα με την ηλικία και την κλινική κατάσταση του ασθενούς. Η εισαγωγή μπορεί να γίνει με βαρβιτουρικό βραχείας δράσης ή με άλλο ενδοφλέβιο αναισθητικό και να επακολουθήσει η εισπνοή σεβοφλουρανίου. Η εισαγωγή με σεβοφλουράνιο γίνεται με τη χορήγησή του σε οξυγόνο ή με μείγματα οξυγόνου και υποξειδίου του αζώτου. Eισπνεόμενες συγκεντρώσεις σεβοφλουρανίου μέχρι και 8% συνήθως προκαλούν χειρουργική αναισθησία σε λιγότερο από 2 λεπτά τόσο στους ενήλικες όσο και στα παιδιά.
Διατήρηση
Επιθυμητά επίπεδα χειρουργικής αναισθησίας διατηρούνται με πυκνότητες σεβοφλουρανίου 0,5 - 3% με ή χωρίς ταυτόχρονη χορήγηση υποξειδίου του Αζώτου (βλέπε αλληλεπιδράσεις).
Ηλικιωμένοι
Όπως και με άλλα εισπνεόμενα αναισθητικά, απαιτούνται συνήθως χαμηλότερες πυκνότητες σεβοφλουρανίου για τη διατήρηση χειρουργικής αναισθησίας. Οι τιμές MAC ελαττώνονται σε μεγαλύτερες ηλικίες. Οι μέσες συγκεντρώσεις του σεβοφλουρανίου που απαιτούνται για την διατήρηση της αναισθησίας είναι της τάξης του 50% των συγκεντρώσεων που απαιτούνται σε άτομα ηλικίας 20 ετών.
Ανάνηψη
Μετά από αναισθησία με σεβοφλουράνιο, ο χρόνος ανάνηψης είναι γενικά σύντομος. Για το λόγο αυτό, μπορεί να χρειαστεί νωρίτερα μετεγχειρητική αναλγησία.
block
Αντενδείξεις
SPC-SEVORANE
expand_more
Αντενδείξεις
- Το σεβοφλουράνιο αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστή ή υποψία κληρονομικής προδιάθεσης σε κακοήθη υπερθερμία.
- Το σεβοφλουράνιο αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστή ή υποψία ευαισθησίας στο σεβοφλουράνιο ή σε άλλα αλογονωμένα εισπνεόμενα αναισθητικά (ιστορικό ηπατοτοξικότητας, συνήθως συμπεριλαμβανομένων των αυξημένων ηπατικών ενζύμων, πυρετού, λευκοκυττάρωσης και/ή ηωσινοφιλίας προσωρινά σχετιζόμενης με την αναισθησία με έναν από αυτούς τους παράγοντες).
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-SEVORANE
expand_more
Προειδοποιήσεις
- Αναπνευστική καταστολή: Το σεβοφλουράνιο μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική καταστολή, η οποία μπορεί να ενισχυθεί με φάρμακα προνάρκωσης ή άλλους παράγοντες που προκαλούν αναπνευστική καταστολή. Η αναπνοή πρέπει να παρακολουθείται και εάν είναι απαραίτητο, να υποστηρίζεται.
- Απαιτούμενος εξοπλισμός: Το σεβοφλουράνιο θα πρέπει να χορηγείται μόνο από άτομα τα οποία είναι ειδικά εκπαιδευμένα στη χορήγηση γενικής αναισθησίας. Θα πρέπει να διατίθενται τα απαραίτητα μέσα για την διατήρηση ελεύθερων αεροφόρων οδών, εφαρμογή τεχνητής αναπνοής, χορήγηση οξυγόνου και καρδιαγγειακή ανάνηψη.
- Εξαερωτήρες: Η συγκέντρωση του σεβοφλουρανίου που χορηγείται από ένα εξαερωτήρα πρέπει να είναι γνωστή με ακρίβεια. Επειδή τα πτητικά αναισθητικά διαφέρουν ως προς τις φυσικές τους ιδιότητες, μόνο εξαερωτήρες ειδικά βαθμονομημένοι για το σεβοφλουράνιο πρέπει να χρησιμοποιούνται.
- Δοσοεξάρτηση: Η χορήγηση της γενικής αναισθησίας πρέπει να εξατομικεύεται με βάση την ανταπόκριση του ασθενούς. Καθώς το επίπεδο της αναισθησίας βαθαίνει η υπόταση και η αναπνευστική καταστολή αυξάνουν.
- Παράταση QT: Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις παράτασης του διαστήματος QT, οι οποίες πολύ σπάνια σχετίζονται με torsade de pointes (σε εξαιρετικές περιπτώσεις μοιραίες). Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν το σεβοφλουράνιο χορηγείται σε ευπαθείς ασθενείς.
- Παιδιατρική χρήση (νόσος Pompe): Μεμονωμένες περιπτώσεις κοιλιακής αρρυθμίας αναφέρθηκαν σε παιδιατρικούς ασθενείς με νόσο του Pompe.
- Μιτοχονδριακές διαταραχές: Πρέπει να δίνεται προσοχή κατά τη χορήγηση γενικής αναισθησίας συμπεριλαμβανομένου του σεβοφλουρανίου σε ασθενείς με μιτοχονδριακές διαταραχές.
Γενικές
- Υπόταση: Κατά τη διατήρηση της αναισθησίας η αύξηση των συγκεντρώσεων του σεβοφλουρανίου επιφέρει δοσοεξαρτώμενη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Υπερβολική μείωση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να σχετίζεται με το βάθος της αναισθησίας και σε τέτοιες περιπτώσεις διορθώνεται μειώνοντας τις εισπνεόμενες πυκνότητες του σεβοφλουρανίου.
- Ισχαιμία μυοκαρδίου: Όπως και με όλα τα αναισθητικά η διατήρηση της αιμοδυναμικής σταθερότητας είναι σημαντική για την αποφυγή ισχαιμίας μυοκαρδίου σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο.
- Ανάνηψη: Η ανάνηψη από τη γενική αναισθησία θα πρέπει να εκτιμηθεί με προσοχή πριν οι ασθενείς εγκαταλείψουν την αίθουσα ανάνηψης.
- Νοητική λειτουργία: Αν και η ανάνηψη μετά από χορήγηση του σεβοφλουρανίου συμβαίνει εντός λίγων λεπτών, η επίδραση στη νοητική λειτουργία για δυο ή τρεις ημέρες μετά την αναισθησία δεν έχει μελετηθεί. Όπως συμβαίνει και με άλλα αναισθητικά, μικρές αλλαγές στη διάθεση ενδέχεται να επιμένουν για αρκετές ημέρες μετά τη χορήγηση (βλέπε παράγραφο 4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών).
Ηπατική λειτουργία
- Μετεγχειρητική ηπατική δυσλειτουργία: Πολύ σπάνιες περιπτώσεις ήπιας, μέτριας και σοβαρής μετεγχειρητικής ηπατικής δυσλειτουργίας ή ηπατίτιδας με ή χωρίς ίκτερο έχουν αναφερθεί από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία.
- Χρήση σε ασθενείς με ηπατικές καταστάσεις: Η κλινική αξιολόγηση είναι απαραίτητη όταν το σεβοφλουράνιο χρησιμοποιείται σε ασθενείς με υποκείμενες ηπατικές καταστάσεις ή υπό θεραπεία με φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες).
- Προηγούμενη έκθεση: Έχει αναφερθεί ότι προηγούμενη έκθεση σε αλογονωμένα αναισθητικά υδρογονανθράκων, ειδικά εάν το χρονικό διάστημα είναι μικρότερο από 3 μήνες, μπορεί να αυξήσει το ενδεχόμενο ηπατικής βλάβης.
Κακοήθης Υπερθερμία
- Κίνδυνος: Σε ευαίσθητους ασθενείς, η χορήγηση ισχυρών εισπνεόμενων αναισθητικών συμπεριλαμβανομένου και του σεβοφλουρανίου μπορεί να προκαλέσει μια υπέρμετρη αύξηση του μεταβολισμού των σκελετικών μυών, υψηλή απαίτηση σε οξυγόνο που καταλήγει στο κλινικό σύνδρομο που είναι γνωστό ως κακοήθης υπερθερμία. Το κλινικό σύνδρομο αυτό εκδηλώνεται με υπερκαπνία και ενίοτε με μυϊκή δυσκαμψία, ταχυκαρδία, ταχύπνοια, κυάνωση, αρρυθμίες και /ή διακυμάνσεις στην αρτηριακή πίεση. Μερικά από αυτά τα μη ειδικά συμπτώματα μπορεί να εμφανισθούν κατά την ελαφρά αναισθησία, την οξεία υποξία, την υπερκαπνία και την υποογκαιμία.
- Συχνότητα: Στις κλινικές μελέτες αναφέρθηκε μόνο μία περίπτωση κακοήθους υπερθερμίας. Επιπλέον, υπάρχουν αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος για κακοήθη υπερθερμία. Ορισμένες από αυτές τις αναφορές είχαν μοιραία έκβαση.
- Αντιμετώπιση: Η αντιμετώπιση της κακοήθους υπερθερμίας περιλαμβάνει διακοπή των εκλυτικών παραγόντων (π.χ. σεβοφλουράνιο), ενδοφλέβια χορήγηση νατριούχου δαντρολένιου (για περισσότερες πληροφορίες βλέπε οδηγίες χορήγησης του ενδοφλεβίου νατριούχου δαντρολένιου) και υποστηρικτική θεραπεία. Η θεραπεία περιλαμβάνει έντονες προσπάθειες για την αποκατάσταση της θερμοκρασίας του σώματος στα φυσιολογικά επίπεδα, αναπνευστική και κυκλοφορική υποστήριξη, όπως ενδείκνυται, και αντιμετώπιση των διαταραχών των υγρών ηλεκτρολυτών και της οξεοβασικής ισορροπίας. Αργότερα μπορεί να εκδηλωθεί νεφρική ανεπάρκεια και για αυτό η διούρηση θα πρέπει να παρακολουθείται και αν είναι δυνατό να διατηρείται σε σταθερά επίπεδα.
Περιεγχειρητική υπερκαλαιµία
- Κίνδυνος σε παιδιατρικούς ασθενείς: Η χορήγηση εισπνεόμενων αναισθητικών παραγόντων έχει συνδεθεί με σπάνιες περιπτώσεις αύξησης του καλίου στον ορό οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα καρδιακές αρρυθμίες και θάνατο σε παιδιατρικούς ασθενείς κατά τη μετεγχειρητική περίοδο. Ασθενείς με λανθάνουσα ή εκδηλωθείσα νευρομυϊκή νόσο και ιδιαίτερα με μυϊκή δυστροφία Duchenne, φαίνεται να είναι περισσότερο ευάλωτοι. Η ταυτόχρονη χορήγηση σουκινιλοχολίνης (ηλεκτρυλοχολίνης) έχει συνδεθεί με τις περισσότερες, αλλά όχι με όλες τις περιπτώσεις αυτές. Οι ασθενείς αυτοί εμφάνισαν επίσης σημαντικές αυξήσεις της κρεατινοκινάσης ορού και, σε κάποιες περιπτώσεις μεταβολές των ούρων συμβατές με μυοσφαιρινουρία. Παρά την ομοιότητα κατά την εμφάνιση με τη κακοήθη υπερπυρεξία, κανένας ασθενής δεν εμφάνισε σημεία ή συμπτώματα μυϊκής δυσκαμψίας ή υπέρμετρη αύξηση του μεταβολισμού. Συνιστάται έγκαιρη και επιθετική παρέμβαση για την αντιμετώπιση της υπερκαλιαιμίας και της ανθεκτικής αρρυθμίας και επίσης επακόλουθη αξιολόγηση για λανθάνουσα νευρομυϊκή νόσο.
- Παιδιατρική χρήση (νόσος Pompe): Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις κοιλιακής αρρυθμίας σε παιδιατρικούς ασθενείς με νόσο Pompe.
- Επαναλαμβανόμενη έκθεση: Οι ασθενείς με επαναλαμβανόμενη έκθεση μέσα σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα σε αλογονωμένους υδρογονάνθρακες, συμπεριλαμβανομένου του σεβοφλουρανίου, μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο για ηπατική βλάβη.
Αντικατάσταση των απορροφητών του CO₂ που έχουν υποστεί ξήρανση
- Κίνδυνος υπερθέρμανσης/ανάφλεξης: Έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις υπερθέρμανσης, καπνού και/ή ανάφλεξης σε μηχανήματα αναισθησίας κατά τη χρήση του SEVORANE σε συνδυασμό με απορροφητές του CO₂ που είχαν υποστεί ξήρανση, ειδικά αυτούς που περιέχουν υδροξείδιο του καλίου. Μία ασυνήθης καθυστέρηση στην αύξηση ή μία μη αναμενόμενη ελάττωση της συγκέντρωσης του εισπνεόμενου σεβοφλουρανίου σε σχέση με την ένδειξη του εξαερωτήρα ίσως συνδέεται με υπερθέρμανση του κανίστρου του απορροφητή CO₂.
- Προϊόντα αποδόμησης: Εξωθερμική αντίδραση, αυξημένη αποικοδόμηση του σεβοφλουρανίου και παραγωγή προϊόντων αποδόμησης (βλέπε λήμμα 5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες) μπορεί να προκύψουν όταν ο απορροφητής ξηραίνεται, όπως μετά από μία εκτεταμένη περίοδο ροής ξηρού αερίου διαμέσου του κανίστρου του απορροφητή CO₂. Προϊόντα αποδόμησης του σεβοφλουρανίου (μεθανόλη, φορμαλδεΰδη, μονοξείδιο του άνθρακα και Παράγωγα Α, Β, C, D και Ε) παρατηρήθηκαν στην αναπνευστική γραμμή ενός πειραματικού μηχανήματος αναισθησίας με χρήση απορροφητών CO₂ που είχαν υποστεί ξήρανση και με ανώτατες συγκεντρώσεις σεβοφλουρανίου (8%) για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα (2 ώρες). Οι συγκεντρώσεις φορμαλδεΰδης που παρατηρήθηκαν στην αναπνευστική γραμμή αναισθησίας (με χρήση απορροφητών που περιέχουν υδροξείδιο του νατρίου) ήταν σύμφωνες με τα επίπεδα που είναι γνωστό ότι προκαλούν ήπιο αναπνευστικό ερεθισμό. Η κλινική σημασία των προϊόντων αποδόμησης που παρατηρήθηκαν σε αυτό το πειραματικό μοντέλο είναι άγνωστη.
- Συστάσεις: Εάν υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει επέλθει ξήρανση του απορροφητή CO₂, θα πρέπει να αντικατασταθεί πριν από τη χορήγηση του σεβοφλουρανίου. Ο χρωματικός δείκτης των περισσοτέρων απορροφητών CO₂ δεν αλλάζει απαραίτητα ως αποτέλεσμα της ξήρανσης. Ως εκ τούτου, η απουσία σημαντικής χρωματικής αλλαγής δεν πρέπει να λαμβάνεται ως διαβεβαίωση επαρκούς ενυδάτωσης. Οι απορροφητές CO₂ θα πρέπει να αντικαθίστανται συστηματικά ασχέτως με το χρώμα του χρωματικού δείκτη τους.
Νεφρική ανεπάρκεια
- Ασφάλεια χρήσης: Λόγω του μικρού αριθμού ασθενών με νεφρική ανεπάρκεια που έχει μελετηθεί (κρεατινίνη ορού μεγαλύτερη από 1,5 mg/dL) η ασφάλεια της χρήσης του σεβοφλουρανίου σ΄αυτή την κατηγορία των ασθενών δεν έχει πλήρως τεκμηριωθεί. Γι΄ αυτό το σεβοφλουράνιο θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή στους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
Νευροχειρουργική
- Ενδοκρανιακή πίεση: Σε ασθενείς που μπορεί να παρουσιάσουν αύξηση της ενδοκρανιακής πίεσης (ICP), η χορήγηση του σεβοφλουράνιου θα πρέπει να γίνει με προσοχή όταν συνδυάζεται με τεχνικές μείωσης της ενδοκρανιακής πίεσης (ICP), όπως ο υπεραερισμός.
Επιληπτικές κρίσεις
- Αναφορές: Σπάνιες περιπτώσεις επιληπτικών κρίσεων έχουν αναφερθεί κατά τη χρήση με το σεβοφλουράνιο (βλέπε παράγραφο 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση - Παιδιατρική χρήση και παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες Ενέργειες).
Παιδιατρική χρήση
- Συσχέτιση με επιληπτικές κρίσεις: Η χρήση του σεβοφλουρανίου έχει συσχετιστεί με επιληπτικές κρίσεις, πολλές από τις οποίες έχουν συμβεί σε παιδιά, από την ηλικία των 2 μηνών, και σε νεαρά άτομα, τα περισσότερα από τα οποία δεν είχαν κανένα προδιαθεσικό παράγοντα κινδύνου. Η κλινική αξιολόγηση είναι απαραίτητη κατά τη χρήση του σεβοφλουρανίου σε ασθενείς που ενδέχεται να διατρέχουν κίνδυνο για επιληπτικές κρίσεις. (βλέπε παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες).
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-SEVORANE
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Βήτα-συμπαθομιμητικοί παράγοντες
Όπως η ισοπρεναλίνη, και άλφα- και βήτα-συμπαθομιμητικοί παράγοντες, όπως η αδρεναλίνη και η νοραδρεναλίνη, πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή κατά τη διάρκεια της νάρκωσης με σεβοφλουράνιο, λόγω του ενδεχόμενου κινδύνου κοιλιακής αρρυθμίας.
Μη-εκλεκτικοί αναστολείς της Μονοαμινοοξειδάσης (MAO)
Κίνδυνος κρίσης κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Γενικά συνιστάται η διακοπή της θεραπείας 2 εβδομάδες πριν τη χειρουργική επέμβαση.
Ανταγωνιστές ασβεστίου
Το σεβοφλουράνιο μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική υπόταση σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ανταγωνιστές ασβεστίου, κυρίως παράγωγα διυδροπυριδίνης. Προσοχή πρέπει να δίνεται όταν οι ανταγωνιστές ασβεστίου χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα με εισπνεόμενα αναισθητικά, λόγω του κινδύνου αθροιστικής αρνητικής ινοτρόπου δράσης.
Ταυτόχρονη χρήση σουκινυλχολίνης
Έχει συσχετιστεί σπάνια με αύξηση των επιπέδων καλίου του ορού, που οδήγησε σε καρδιακές αρρυθμίες και θάνατο σε παιδιατρικούς ασθενείς κατά τη μετεγχειρητική περίοδο.
Βαρβιτουρικά
Η χορήγηση του σεβοφλουρανίου είναι συμβατή με βαρβιτουρικά που χρησιμοποιούνται συνήθως στην χειρουργική.
Βενζοδιαζεπίνες και Οπιούχα
Οι Βενζοδιαζεπίνες και τα Οπιούχα αναμένεται να μειώσουν την MAC του σεβοφλουρανίου κατά τον ίδιο τρόπο με την μείωση που παρατηρείται με άλλα εισπνεόμενα αναισθητικά. Η χορήγηση του σεβοφλουρανίου είναι συμβατή με τις βενζοδιαζεπίνες και τα οπιούχα που χρησιμοποιούνται συνήθως στη χειρουργική.
Επαγωγείς του CYP2E1
Φαρμακευτικά προϊόντα και ενώσεις που αυξάνουν τη δραστηριότητα του κυτοχρώματος P450 ισοένζυμο CYP2E1, όπως η ισονιαζίδη και το αλκοόλ, μπορεί να αυξήσουν το μεταβολισμό του σεβοφλουρανίου και να οδηγήσουν σε σημαντικές αυξήσεις των συγκεντρώσεων φθορίου στο πλάσμα.
Υποξείδιο Αζώτου
Η MAC του σεβοφλουρανίου, όπως και με τα άλλα αλογονωμένα πτητικά αναισθητικά, μειώνεται όταν χορηγείται σε συνδυασμό με το υποξείδιο αζώτου. Οι τιμές MAC μειώνονται περίπου κατά 50% στους ενήλικες και κατά 25% στα παιδιά.
Φάρμακα νευρομυϊκού αποκλεισμού
Όπως και με άλλα εισπνεόμενα αναισθητικά, το σεβοφλουράνιο ενισχύει την ένταση και τη διάρκεια του νευρομυικού αποκλεισμού που προκαλείται από τους μη αποπολωτικούς νευρομυικούς αποκλειστές. Η επίδραση του σεβοφλουρανίου στη succinylcholine και η διάρκεια του αποπολωτικού νευρομυικού αποκλεισμού δεν έχει μελετηθεί. Συνιστάται να μη μειώνεται η δοσολογία των μη αποπολωτικών νευρομυικών αποκλειστών για ενδοτραχειακή διασωλήνωση και κατά τη διατήρηση της αναισθησίας η δοσολογία τους πιθανόν να μειωθεί σε σχέση με αυτήν της αναισθησίας με N2O/οπιούχα.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-SEVORANE
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Όπως και με όλα τα ισχυρά εισπνεόμενα αναισθητικά, το σεβοφλουράνιο μπορεί να προκαλέσει δοσοεξαρτώμενη καρδιοαναπνευστική καταστολή. Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι συνήθως ήπιας έως μέτριας έντασης και παροδικές. Σαν συνηθισμένες συνέπειες χειρουργικής επέμβασης και γενικής αναισθησίας έχουν παρατηρηθεί κατά την μετεγχειρητική περίοδο ναυτία, έμετος και παραλήρημα που μπορεί να οφείλονται τόσο στο εισπνεόμενο αναισθητικό όσο και στα άλλα φάρμακα που χορηγούνται διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά ή στην αντίδραση του ασθενή στην χειρουργική επέμβαση.
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν:
- Στους ενήλικες ασθενείς: υπόταση, ναυτία και έμετος
- Στους ηλικιωμένους ασθενείς: βραδυκαρδία, υπόταση και ναυτία
- Στους παιδιατρικούς ασθενείς: διέγερση, βήχας, έμετος και ναυτία.
Όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες βάσει των κλινικών μελετών πιθανόν σχετίζονται με το σεβοφλουράνιο, παρουσιάζονται στον ακόλουθο πίνακα ανά κατηγορία οργάνου συστήματος, προτεινόμενου όρου και συχνότητας εμφάνισης βάσει του MedDRA. Η ακόλουθη ορολογία χρησιμοποιείται ανά κατηγορία συχνότητας εμφάνισης: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 και <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 και <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 και <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), συμπεριλαμβανομένων μεμονωμένων αναφορών. Ο τύπος, η ένταση και η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών στις ομάδες ασθενών που έλαβαν σεβοφλουράνιο ήταν συγκρίσιμες με εκείνες που παρατηρήθηκαν στους ασθενείς που έλαβαν τα αναισθητικά αναφοράς.
Ανεπιθύμητες Ενέργειες που προέρχονται από Κλινικές Μελέτες
| Κατηγορία Οργάνου Συστήματος | Συχνότητα | Ανεπιθύμητη Ενέργεια |
|---|---|---|
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Πολύ συχνές | Διέγερση |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Συχνές | Υπνηλία, Ζάλη, Κεφαλαλγία |
| Καρδιακές διαταραχές | Πολύ συχνές | Βραδυκαρδία |
| Συχνές | Ταχυκαρδία | |
| Όχι συχνές | Κολποκοιλιακός αποκλεισμός πλήρης | |
| Μη γνωστές | Παράταση του διαστήματος QT που συνδέεται με κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsade de pointes) | |
| Αγγειακές διαταραχές | Πολύ συχνές | Υπόταση |
| Συχνές | Υπέρταση | |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου | Πολύ συχνές | Βήχας |
| Συχνές | Διαταραχή του αναπνευστικού συστήματος, Λαρυγγόσπασμος | |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος | Πολύ συχνές | Ναυτία |
| Συχνές | Έμετος, Υπερέκκριση σιέλου | |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Συχνές | Ρίγη, Πυρεξία |
| Παρακλινικές εξετάσεις | Συχνές | Γλυκόζη αίματος μη φυσιολογική, Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές*, Αριθμός λευκοκυττάρων μη φυσιολογικός, Φθόριο αυξημένο** |
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών | Συχνές | Υποθερμία |
- Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις παροδικών μεταβολών των δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίας με σεβοφλουράνιο και αναισθητικά αναφοράς. ** Κατά τη διάρκεια και μετά τη χορήγηση σεβοφλουρανίου μπορεί να παρατηρηθεί παροδική αύξηση των επιπέδων ανόργανου φθορίου. Οι συγκεντρώσεις ανόργανου φθορίου είναι συνήθως μέγιστες στις 2 ώρες μετά τη διακοπή του σεβοφλουρανίου και επανέρχονται σε προεγχειρητικά επίπεδα μέσα σε 48 ώρες. Στις κλινικές μελέτες, τα αυξημένα επίπεδα φθορίου δεν έχουν συσχετισθεί με την διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας.
Εμπειρία μετά την κυκλοφορία
Μετά την κυκλοφορία του σεβοφλουρανίου έχουν αναφερθεί αυθόρμητα ανεπιθύμητες ενέργειες, χωρίς ωστόσο να είναι γνωστός ο βαθμός έκθεσης αυτών των ασθενών στο σεβοφλουράνιο. Για το λόγο αυτό δεν είναι εφικτό να εκτιμηθεί η συχνότητα αυτών των ανεπιθύμητων ενεργειών και η συσχέτισή τους με την έκθεση των ασθενών στο σεβοφλουράνιο.
Περίληψη των Ανεπιθύμητων Ενεργειών μετά την κυκλοφορία
| Κατηγορία Οργάνου Συστήματος | Ανεπιθύμητη Ενέργεια |
|---|---|
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Αναφυλακτική αντίδραση, Αναφυλακτοειδής αντίδραση |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Σπασμός, Δυστονία |
| Καρδιακές διαταραχές | Καρδιακή ανακοπή # |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου | Βρογχόσπασμος, Δύσπνοια***, Συριγμός*** |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | Ηπατίτιδα, Ηπατική ανεπάρκεια, Ηπατική νέκρωση |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Εξάνθημα, Κνίδωση, Κνησμός, Δερματίτιδα από επαφή***, Οίδημα προσώπου*** |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Κακοήθης υπερθερμία, Θωρακική δυσφορία |
*** Μπορεί να σχετίζονται με αντιδράσεις υπερευαισθησίας, ιδιαίτερα σχετιζόμενες με μακροχρόνια επαγγελματική έκθεση σε εισπνεόμενα αναισθητικά.
Υπάρχουν πολύ σπάνιες αναφορές μετά την κυκλοφορία καρδιακής ανακοπής με τη χρήση σεβοφλουρανίου.
Κατάχρηση και εθισμός
Δεν αναφέρονται.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται παρακάτω.
Ελλάδα Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337 Φαξ: + 30 21 06549585 Ιστότοπος: http://www.eof.gr
Κύπρος Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας CY-1475, Λευκωσία Φαξ: + 357 22608649 Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-SEVORANE
expand_more
Κύηση / γαλουχία
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-SEVORANE
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Εισπνεόμενα αναισθητικά, κωδικός ATC: Ν01ΑΒ08
Μηχανισμός δράσης
Μελέτες σε πειραματόζωα και τον άνθρωπο έχουν δείξει ότι το σεβοφλουράνιο προκαλεί ταχεία και ομαλή εισαγωγή στην αναισθησία, χωρίς ερεθισμό. Κατά την εισαγωγή στην αναισθησία παρατηρείται ομαλή και ταχεία απώλεια συνείδησης και ταχεία ανάνηψη κατά τη διακοπή της αναισθησίας. Η εισαγωγή επιτυγχάνεται με μικρό βαθμό διέγερσης ή ερεθισμό των ανώτερων αναπνευστικών οδών. Δεν υπάρχουν στοιχεία υπερβολικών εκκρίσεων εντός του τραχειοβρογχικού δέντρου και διέγερσης από το ΚΝΣ. Συγκριτικές μελέτες με παιδιατρικούς ασθενείς, όπου η εισαγωγή στην αναισθησία έγινε με μάσκα, έδειξαν ότι η συχνότητα του βήχα ήταν μικρότερη με το σεβοφλουράνιο σε σύγκριση με το αλοθάνιο. Το σεβοφλουράνιο προκαλεί δοσοεξαρτώμενη καταστολή του καρδιαγγειακού και αναπνευστικού συστήματος.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Σε σκύλους και ανθρώπους η τεχνητή αρρυθμογόνος ουδός με επινεφρίνη ήταν συγκρίσιμη μεταξύ σεβοφλουρανίου και ισοφλουρανίου και μικρότερη για το αλοθάνιο. Οι μελέτες στους σκύλους έχουν δείξει ότι το σεβοφλουράνιο δεν ελαττώνει την παράπλευρο αιμάτωση του μυοκαρδίου. Στις κλινικές μελέτες, η επίπτωση της ισχαιμίας μυοκαρδίου και εμφράγματος σε επιρρεπείς ασθενείς ήταν συγκρίσιμη μεταξύ σεβοφλουρανίου και ισοφλουρανίου. Οι μελέτες στα πειραματόζωα έδειξαν ότι διατηρείται φυσιολογική με το σεβοφλουράνιο η αιμάτωση των οργάνων (ήπαρ, νεφροί, εγκέφαλος). Σε προκλινικές μελέτες στους σκύλους και στα κουνέλια καθώς και σε κλινικές μελέτες οι τροποποιήσεις της αιμοδυναμικής του Νευρικού Συστήματος (ενδοκρανιακή πίεση, εγκεφαλική αιμάτωση /ταχύτητα ροής, εγκεφαλικός μεταβολισμός οξυγόνου και εγκεφαλική πίεση ροής) ήταν συγκρίσιμες μεταξύ σεβοφλουρανίου και ισοφλουρανίου. Το σεβοφλουράνιο έχει ελάχιστη επίδραση στην Ενδοκρανιακή Πίεση (ICP) και στην ικανότητα ανταπόκρισης στο CO2. To σεβοφλουράνιο δεν επιδρά στην συμπυκνωτική ικανότητα των νεφρών, ακόμα και μετά από μακρά έκθεση στην αναισθησία, μέχρι και 9 ώρες.
Ελάχιστη Κυψελιδική Συγκέντρωση (MAC)
Η ελάχιστη κυψελιδική συγκέντρωση (MAC) είναι η συγκέντρωση κατά την οποία το 50% των ασθενών παρουσιάζουν κατάργηση της απάντησης σε δερματική τομή. Οι τιμές MAC που αντιστοιχούν στις διάφορες ηλικιακές ομάδες συνοψίζονται στο παρακάτω πίνακα:
| Ηλικία Ασθενούς | Σεβοφλουράνιο σε 100% O2 | Σεβοφλουράνιο σε 65% N2O/35%O2 |
|---|---|---|
| 0-1 μήνας* | 3,3% | |
| 1 - < 6 μήνες | 3,0% | 2%** |
| 6 μήνες - < 3 έτη | 2,8% | |
| 3 - 12 έτη | 2,5% | |
| 25 έτη | 2,6% | 1,4% |
| 40 έτη | 2,1% | 1,1% |
| 60 έτη | 1,7% | 0,9% |
| 80 έτη | 1,4% | 0,7% |
- Τα νεογνά είναι τελειόμηνα. Οι τιμές MAC σε πρόωρα βρέφη δεν έχουν προσδιορισθεί. ** Σε παιδιατρικούς ασθενείς 1 - < 3 μηνών χορηγήθηκε μίγμα 60% N2O / 40 %O2
Το MAC του σεβοφλουρανίου σε μείγμα οξυγόνου προσδιορίζεται στο 2,05% για τους ενήλικες 40 ετών. Όπως και για τα άλλα αλογονωμένα παράγωγα, οι MAC του σεβοφλουρανίου μειώνονται σε μεγαλύτερες ηλικίες και όταν χορηγείται σε μείγμα υποξειδίου του αζώτου.
Κλινικές μελέτες
Αποτελεσματικότητα Πολλές κλινικές μελέτες έχουν διεξαχθεί με το σεβοφλουράνιο ως αναισθητικό παράγοντα για παιδιατρικούς και ενήλικες ασθενείς. Τα αποτελέσματα έχουν δείξει ότι το σεβοφλουράνιο προκαλεί ομαλή, ταχεία εισαγωγή καθώς και ταχεία ανάνηψη από την αναισθησία. Η χρήση του σεβοφλουρανίου σχετίζεται με ταχύτερους χρόνους εισαγωγής στην αναισθησία καθώς και σε καταστάσεις ανάνηψης όπως ανάδυση (emergence), απόκριση σε εντολές και προσανατολισμός σε σύγκριση με τα φάρμακα αναφοράς.
Αναισθησία σε ενήλικες
- Εισαγωγή με μάσκα: Σε μελέτες με ενήλικες ασθενείς στις οποίες έγινε εισαγωγή στην αναισθησία με μάσκα, το σεβοφλουράνιο προκάλεσε ομαλή και ταχεία εισαγωγή στην αναισθησία.
- Διατήρηση: Σε 3 μελέτες που διεξήχθησαν σε ασθενείς των εξωτερικών ιατρείων και σε 25 μελέτες με ενδονοσοκομειακούς ασθενείς, όπου συμπεριλήφθηκαν 3.591 ενήλικες ασθενείς (2.022 με σεβοφλουράνιο, 1.196 με ισοφλουράνιο, 111 με ενφλουράνιο, 262 με προποφόλη), το σεβοφλουράνιο αποδείχθηκε ότι είναι ένας αποτελεσματικός παράγοντας για τη διατήρηση της αναισθησίας. Το σεβοφλουράνιο έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας κατάλληλος αναισθητικός παράγοντας στη νευροχειρουργική, στην καισαρική τομή, σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης με μόσχευμα (CABG) και σε μη καρδιαγγειακούς ασθενείς σε κίνδυνο για ισχαιμία του μυοκαρδίου.
Παιδιατρικός πληθυσμός Σε 2 μελέτες σε ασθενείς στα εξωτερικά ιατρεία και σε 3 μελέτες με ενδονοσοκομειακούς ασθενείς όπου συμπεριλήφθηκαν 1498 παιδιατρικοί ασθενείς (837 με σεβοφλουράνιο, 661 με αλοθάνιο), το σεβοφλουράνιο αποδείχθηκε ότι είναι ένας αποτελεσματικός παράγοντας για την εισαγωγή και διατήρηση της αναισθησίας.
- Εισαγωγή με μάσκα: Σε μελέτες με παιδιατρικούς ασθενείς στις οποίες έγινε εισαγωγή με μάσκα, ο χρόνος εισαγωγής ήταν στατιστικώς σημαντικά μικρότερος καθώς και η συχνότητα εμφάνισης βήχα ήταν στατιστικώς σημαντικά χαμηλότερη με το σεβοφλουράνιο συγκριτικά με το αλοθάνιο.
Ασφάλεια Σε κλινικές μελέτες που διεξήχθησαν σε ένα πληθυσμιακό εύρος ασθενών (παιδιά, ενήλικες, ηλικιωμένοι, με νεφρική ανεπάρκεια, με ηπατική ανεπάρκεια, παχύσαρκοι, ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιακού by-pass, ασθενείς που ελάμβαναν θεραπεία με αμινογλυκοσίδες ή επαγωγείς μεταβολικών ενζύμων, ασθενείς που υποβάλλονται σε επαναληπτικές χειρουργικές επεμβάσεις, ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις διάρκειας ≥ 6 ωρών), τα αποτελέσματα αξιολόγησης των εργαστηριακών παραμέτρων (π.χ. SGPT, SGOT, αλκαλική φωσφατάση, ολική χολερυθρίνη, κρεατινίνη ορού, BUN), καθώς και η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν από τους ερευνητές και σχετίζονταν με την ηπατική και νεφρική λειτουργία, απέδειξαν ότι το σεβοφλουράνιο δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στην ηπατική ή νεφρική λειτουργία, ούτε επιδείνωσε προϋπάρχουσα νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8). Οι μελέτες αυτές έδειξαν επίσης ότι δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ του σεβοφλουρανίου και των αναισθητικών παραγόντων αναφοράς σε ασθενείς που εμφανίζουν μεταβολές σε κάθε κλινική χημική παράμετρο. Η επίδραση στη νεφρική λειτουργία ήταν συγκρίσιμη μεταξύ του σεβοφλουρανίου και των αναισθητικών αναφοράς, μεταξύ των τύπων των κυκλωμάτων αναισθησίας, των ποσοστών ροής και μεταξύ των ασθενών με ή χωρίς συγκεντρώσεις ανόργανου φθορίου ≥ 50 μm. Σε συγκριτικές μελέτες η επίπτωση της νεφρικής δυσλειτουργίας ήταν <1%, ίδια για το σεβοφλουράνιο (0,17%) και για τα φάρμακα αναφοράς (0,22% για ισοφλουράνιο, αλοθάνιο, ενφλουράνιο, προποφόλη). Αυτή η συνολική επίπτωση είναι σύμφωνη με εκείνη του πληθυσμού γενικής χειρουργικής. Σε όλες τις περιπτώσεις, υπήρχε μια εναλλακτική αιτία ή λογική εξήγηση που δικαιολογούσε την νεφρική δυσλειτουργία.
Ηπατική ανεπάρκεια Κατά τη διάρκεια της κλινικής ανάπτυξης, το σεβοφλουράνιο ήταν αποτελεσματικό και καλά ανεκτό, όταν χρησιμοποιήθηκε ως κύριος παράγοντας για τη διατήρηση της αναισθησίας σε ασθενείς με διαταραγμένη ηπατική λειτουργία, Child-Pugh Κατηγορία Α και Β, και δεν επιδείνωσε προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία. Για ανεπιθύμητες ενέργειες του ήπατος που παρατηρήθηκαν από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία, βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8).
Νεφρική ανεπάρκεια Το σεβοφλουράνιο μελετήθηκε σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια με τιμή αναφοράς κρεατινίνης ορού ≥ 1,5 mg/dL (130 μmole/L). Με βάση τη συχνότητα και το μέγεθος των αλλαγών στις συγκεντρώσεις της κρεατινίνης ορού, το σεβοφλουράνιο δεν επιδείνωσε περαιτέρω τη νεφρική λειτουργία.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-SEVORANE
expand_more
Φαρμακοκινητική
Περιγραφή
Το σεβοφλουράνιο είναι ένας μη εύφλεκτος υγρός αναισθητικός παράγοντας χορηγούμενος με εξαερωτή. Είναι ένα φθοριωμένο παράγωγο του methyl isopropyl ether. Το σεβοφλουράνιο ταυτοποιείται χημικά ως fluoromethyl 2, 2, 2-trifluoro-1- (trifluoromethyl) ethyl ether και έχει μοριακό βάρος 200,05. Το σεβοφλουράνιο είναι μη εύφλεκτο και μη εκρηκτικό ως ορίζεται βάσει των απαιτήσεων της International Electrotechnical Commission 601-2-13. Το σεβοφλουράνιο είναι ένα διαυγές άχρωμο υγρό. Το σεβοφλουράνιο είναι μη ερεθιστικό. Μπορεί να αναμιχθεί με αιθανόλη, αιθέρα, χλωροφόρμιο, petroleum benzene και είναι ελαφρώς διαλυτό στο νερό.
Αποδόμηση Οξέων Lewis
Περιέχει τουλάχιστον 300 ppm νερού ως αναστολέα των οξέων Lewis. Δεν χρησιμοποιούνται άλλα πρόσθετα ή χημικοί σταθεροποιητές.
Σεβοφλουρανίου
Το σεβοφλουράνιο είναι σταθερό όταν φυλάσσεται υπό κανονικές συνθήκες δωματίου και φωτισμού. Επί παρουσίας ισχυρών οξέων και θερμότητας δεν υπάρχει ορατή αντίδραση αποδόμησης σεβοφλουρανίου. Το σεβουφλουράνιο δεν ασκεί διαβρωτική δράση στα: ανοξείδωτο ατσάλι, μπρούντζο, αλουμίνιο, επινικελωμένο μπρούντζο, επιχρωμιωμένο μπρούντζο, κράμα χαλκού- βηρυλλίου.
Χημική αποδόμηση μπορεί να προκύψει κατόπιν έκθεσης των εισπνεόμενων αναισθητικών σε απορροφητές CO2 εντός του μηχανήματος αναισθησίας. Όταν χρησιμοποιείται με νέους απορροφητές όπως ενδείκνυται, η αποδόμηση του σεβοφλουρανίου είναι ελάχιστη και τα προϊόντα αποδόμησης είναι μη προσδιορίσιμα και μη τοξικά. Η αποδόμηση του σεβοφλουρανίου και ο επακόλουθος σχηματισμός προϊόντων αποδόμησης ενισχύονται από: αύξηση της θερμοκρασίας του απορροφητή, απορροφητές CO2 που έχουν υποστεί ξήρανση (ειδικά αυτούς που περιέχουν υδροξείδιο του καλίου), αυξημένη συγκέντρωση σεβοφλουρανίου και μειωμένη ροή φρέσκου αέρα.
To σεβοφλουράνιο μπορεί να υποστεί αλκαλική αποικοδόμηση με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι απόρροια της έλλειψης υδρογονωμένου φθορίου και σχηματισμού του pentafluoroisopropanyl fluoromethyl ether (PIFE ή αλλιώς γνωστό ως Παράγωγο Α). Ο δεύτερος τρόπος αποδόμησης του σεβοφλουρανίου προκύπτει μόνο επί παρουσίας απορροφητών CO2 που έχουν υποστεί ξήρανση και οδηγεί σε διάσπαση του σεβοφλουρανίου σε hexafluoroisopropanol (HFIP) και φορμαλδεΰδη. Το HFIP είναι ανενεργό, μη γενοτοξικό, υφίσταται ταχεία σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ και εμφανίζει συγκρίσιμη τοξικότητα με το σεβοφλουράνιο. Η φορμαλδεΰδη είναι παρούσα υπό κανονικές διαδικασίες μεταβολισμού. Η φορμαλδεΰδη μπορεί να υποστεί περαιτέρω αποδόμηση σε μεθανόλη & παράγωγο κατόπιν έκθεσης σε υπερβολικά αποξηραμένο απορροφητή. Παρουσία υψηλής θερμοκρασίας τo παράγωγο μπορεί να συνεισφέρει στο σχηματισμό μονοξειδίου του άνθρακα. Η μεθανόλη μπορεί να αντιδράσει με το Παράγωγο Α και να σχηματίσει το νέο methoxy-προϊόν, παράγωγο Β. Το Παράγωγο Β μπορεί να υποστεί περαιτέρω ΗF διάσπαση και να σχηματίσει τα παράγωγα C, D και Ε. Με απορροφητές που έχουν υποστεί υπερβολική ξήρανση, ειδικά αυτούς που περιέχουν υδροξείδιο του καλίου, ενδέχεται να προκύψει σχηματισμός φορμαλδεΰδης, μεθανόλης, μονοξειδίου του άνθρακα, Παραγώγου Α (και ενδεχομένως κάποιων προϊόντων αποδόμησής του), Παραγώγων C, D και Ε.
Διαλυτότης
Η χαμηλή διαλυτότητά του στο αίμα υποδεικνύει ότι οι κυψελιδικές συγκεντρώσεις του σεβοφλουρανίου θα πρέπει να αυξάνονται ταχέως κατά την εισαγωγή στην αναισθησία και να μειώνονται επίσης ταχέως μετά την διακοπή του. Το φαινόμενο αυτό επιβεβαιώθηκε σε μια κλινική μελέτη στην οποία μετρήθηκαν οι εισπνεόμενες και τελοεκπνεόμενες συγκεντρώσεις (FΙ/FΑ). Στα 30 λεπτά η τιμή FA/F1 (washin) για το σεβοφλουράνιο ήταν 0.85 και η τιμή αποβολής FA/FAO (washout) στα 5 λεπτά μετά τη διακοπή του ήταν 0,15.
Κατανομή
Τα αποτελέσματα του σεβοφλουρανίου στην εκτόπιση φαρμάκων από τις πρωτεΐνες ορού και ιστών δεν έχουν μελετηθεί. ΄Αλλα φθοριούχα πτητικά αναισθητικά έχουν δείξει in vitro ότι εκτοπίζουν τα φάρμακα από τις πρωτεΐνες ορού και ιστών. Η κλινική σημασία του φαινομένου αυτού δεν είναι γνωστή. Οι κλινικές μελέτες δεν έχουν δείξει ανεπιθύμητα αποτελέσματα όταν το σεβοφλουράνιο χορηγήθηκε σε ασθενείς που ελάμβαναν φάρμακα τα οποία δεσμεύονται σε υψηλό ποσοστό και έχουν μικρό όγκο κατανομής (όπως π.χ.φαινυτοΐνη).
Μεταβολισμός
Η ταχεία αποβολή του σεβοφλουρανίου από τους πνεύμονες ελαχιστοποιεί την διαθέσιμη ποσότητα του αναισθητικού για μεταβολισμό. Στον άνθρωπο, ποσότητα μικρότερη από 5% του απορροφημένου σεβοφλουρανίου μεταβολίζεται μέσω κυτοχρώματος Ρ450 2Ε1στο ήπαρ σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) απελευθερώνοντας ανόργανο φθόριο και διοξείδιο του άνθρακα (ή ένα μονοανθρακικό τμήμα). Αμέσως μετά από το σχηματισμό του, το HFIP υφίσταται ταχεία σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ και απέκκριση στα ούρα. Δεν έχουν ταυτοποιηθεί άλλες οδοί βιομετασχηματισμού του σεβοφλουρανίου. Είναι το μόνο φθοριούχο πτητικό αναισθητικό το οποίο δεν μεταβολίζεται σε τριφθορο-οξεικό οξύ.
Ιόντα φθορίου
Οι συγκεντρώσεις των ιόντων φθορίου επηρεάζονται από την διάρκεια της αναισθησίας, την χορηγούμενη συγκέντρωση του σεβοφλουρανίου και την σύνθεση του μείγματος των αναισθητικών. Ο μεταβολισμός του σεβοφλουρανίου δεν διεγείρεται από τα βαρβιτουρικά. Στο Κλινικό Πρόγραμμα της AbbVie, ποσοστό περίπου 7% των ενηλίκων που είχαν μελετηθεί για συγκεντρώσεις ανόργανου φθορίου, παρουσίασαν συγκεντρώσεις μεγαλύτερες των 50μΜ. Στους ασθενείς αυτούς δεν παρατηρήθηκε σημαντική κλινική επίδραση στη νεφρική λειτουργία (βλέπε παράγραφο 4.5 Επαγωγείς του CYP2E1).
ΕΟΦ · 15.2.2
Eισπνεόμενα αναισθητικά
expand_more
Eισπνεόμενα αναισθητικά
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η σεβοφλουράνη προκαλεί μυϊκή χαλάρωση και μειωμένη ευαισθησία, μεταβάλλοντας την διεγερσιμότητα των ιστών με ταχεία έναρξη δράσης. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της μείωσης της σύζευξης των κυττάρων στις συνάψεις χάσματος και της τροποποίησης της δραστηριότητας των διαύλων που είναι υπεύθυνοι για το δυναμικό ενέργειας. Σε σύγκριση με την [αλοθάνη] και την [ισοφλουράνη], η σεβοφλουράνη έχει μικρότερο χρόνο ανάνηψης, καθώς και μικρότερο χρόνο για την πρώτη αναλγησία. Για να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ της ατμοσφαιρικής και της αρτηριακής μερικής πίεσης, απαιτείται ελάχιστη ποσότητα σεβοφλουράνης να διαλυθεί στο αίμα.
Η χρήση της σεβοφλουράνης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο νεφρικής βλάβης, αναπνευστικής καταστολής και παράτασης του QT. Επίσης, μπορεί να οδηγήσει σε κακοήθη υπερθερμία, περιεγχειρητική υπερκαλιαιμία και παιδιατρική νευροτοξικότητα. Επεισόδια σοβαρής βραδυκαρδίας και καρδιακής ανακοπής έχουν αναφερθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς με σύνδρομο Down που έλαβαν σεβοφλουράνη. Η αναισθησία με σεβοφλουράνη μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα εκτέλεσης δραστηριοτήτων που απαιτούν πνευματική εγρήγορση, όπως η οδήγηση ή ο χειρισμός μηχανημάτων.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της σεβοφλουράνης δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Όπως και άλλα αλογονοποιημένα εισπνεόμενα αναισθητικά, η σεβοφλουράνη προκαλεί αναισθησία συνδεόμενη με ιοντοδρόμους που ελέγχονται από υποδοχείς και αναστέλλοντας τη νευροδιαβίβαση στο ΚΝΣ. Έχει προταθεί ότι τα εισπνεόμενα αναισθητικά ενισχύουν την ανασταλτική μετασυναπτική δραστηριότητα των διαύλων συνδεόμενα με υποδοχείς GABAA και γλυκίνης, και αναστέλλουν την διεγερτική μετασυναπτική δραστηριότητα των διαύλων συνδεόμενα με νικοτινικούς υποδοχείς ακετυλοχολίνης, σεροτονίνης και γλουταμίνης. Η σεβοφλουράνη έχει επίδραση σε πολλαπλά ιοντικά ρεύματα, συμπεριλαμβανομένου του ρεύματος κατιόντων που ενεργοποιείται με υπερπόλωση (If), των ρευμάτων Ca2+ τύπου Τ και L (ICa, T και ICa, L), των ρευμάτων K+ καθυστερημένης εκπόλωσης με βραδεία ενεργοποίηση (IKs), και του ρεύματος ανταλλαγής Na+/Ca2+ (INCX). Αυτή η ικανότητα διαμόρφωσης της δραστηριότητας των ιοντικών διαύλων μπορεί επίσης να ρυθμίζει την καρδιακή διεγερσιμότητα και συσταλτικότητα.
Η σεβοφλουράνη χρησιμοποιείται ευρέως ως πτητικό αναισθητικό στην κλινική πράξη. Ωστόσο, ο μηχανισμός της παραμένει ασαφής. … Έχει αναφερθεί ότι οι δυναμικά ελεγχόμενοι δίαυλοι νατρίου έχουν σημαντικούς ρόλους στους μηχανισμούς αναισθησίας. Μεγάλη προσοχή έχει δοθεί στις επιδράσεις της σεβοφλουράνης στους δυναμικά εξαρτώμενους διαύλους νατρίου. Για να διευκρινιστεί αυτό, οι ερευνητές εξέτασαν τις επιδράσεις της σεβοφλουράνης στους Na(v) 1.8, Na(v) 1.4, και Na(v) 1.7 που εκφράζονται σε ωάρια Xenopus. Οι επιδράσεις της σεβοφλουράνης στους διαύλους νατρίου Na(v) 1.8, Na(v) 1.4, και Na(v) 1.7 μελετήθηκαν με ηλεκτροφυσιολογική μέθοδο χρησιμοποιώντας τεχνικές whole-cell, two-electrode voltage-clamp σε ωάρια Xenopus. Η σεβοφλουράνη σε συγκέντρωση 1.0 mM ανέστειλε τους δυναμικά ελεγχόμενους διαύλους νατρίου Na(v)1.8, Na(v)1.4, και Na(v)1.7, αλλά η σεβοφλουράνη (0.5 mM) είχε μικρή επίδραση. Αυτή η ανασταλτική επίδραση της 1 mM σεβοφλουράνης καταργήθηκε πλήρως με προεπεξεργασία με αναστολέα της πρωτεϊνικής κινάσης C (PKC), bisindolylmaleimide I. Η σεβοφλουράνη φαίνεται να έχει ανασταλτικές επιδράσεις στους Na(v)1.8, Na(v)1.4, και Na(v)1.7 μέσω μονοπατιών PKC. Ωστόσο, αυτοί οι δίαυλοι νατρίου μπορεί να μην σχετίζονται με τις κλινικές αναισθητικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης.
Η σεβοφλουράνη έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί αγγειοδιαστολή στο εμβρυο-πλακουντιακό αγγειακό σύστημα. Οι ερευνητές στόχευσαν να προσδιορίσουν τη συμβολή της διαμόρφωσης της λειτουργίας των διαύλων καλίου και ασβεστίου στην αγγειοδιασταλτική δράση της σεβοφλουράνης σε απομονωμένους ανθρώπινους αρτηριακούς δακτυλίους του ομφάλιου λώρου. Χρησιμοποιήθηκαν τετραπλάσια ex vivo ανθρώπινα αρτηριακά δακτυλίδια ομφάλιου λώρου σε όλες τις μελέτες. Οι Σειρές 1 και 2 εξέτασαν το ρόλο του καναλιού K+ στην αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Ξεχωριστά πειράματα εξέτασαν εάν η τετρααιθυλαμμώνη, η οποία αναστέλλει τους διαύλους K (KCa++) μεγάλης αγωγιμότητας που ενεργοποιούνται από ασβέστιο (Σειρά 1A+B) ή η γλιμπενκλαμίδη, η οποία αναστέλλει τον δίαυλο K ευαίσθητο στην ATP (KATP) (Σειρά 2), διέμόρφωσαν την αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Οι Σειρές 3 - 5 εξέτασαν το ρόλο του καναλιού Ca++ στην αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Ξεχωριστά πειράματα εξέτασαν εάν η βεραπαμίλη, η οποία αναστέλλει τον δυναμικά ελεγχόμενο δίαυλο Ca++ του σαρκολεμματος (Σειρά 3), η SK&F 96365 ένας αναστολέας των δυναμικά ανεξάρτητων διαύλων Ca++ του σαρκολεμματος (Σειρά 4A+B), ή η ριωταντίνη ένας αναστολέας του καναλιού Ca++ του σαρκοπλασματικού δικτυώματος (Σειρά 5A+B), διέμόρφωσαν την αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Η σεβοφλουράνη προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη αγγειοδιαστολή αρτηριακών δακτυλίων ομφάλιου λώρου σε όλες τις μελέτες. Η προηγούμενη αναστολή των καναλιών KCa++ και KATP ενίσχυσε τις αγγειοδιασταλτικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης. Επιπλέον, η έκθεση των δακτυλίων σε σεβοφλουράνη πριν από την TEA εξουδετέρωσε τις επιδράσεις της TEA. Συνολικά, αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η σεβοφλουράνη αναστέλλει τους διαύλους K+. Η αναστολή των δυναμικά ελεγχόμενων διαύλων Ca++ ανέστειλε τις αγγειοδιασταλτικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης. Αντίθετα, η αναστολή των δυναμικά ανεξάρτητων και σαρκοπλασματικών δικτυωμάτων διαύλων Ca++ δεν άλλαξε την αγγειοδιαστολή από σεβοφλουράνη. Η σεβοφλουράνη φαίνεται να αναστέλλει τους διαύλους KCa++ και KATP των αρτηριών του ομφάλιου λώρου. Η σεβοφλουράνη αναστέλλει επίσης τους δυναμικά ελεγχόμενους διαύλους ασβεστίου, και ασκεί καθαρή αγγειοδιασταλτική επίδραση στην in vitro εμβρυο-πλακουντιακή κυκλοφορία.
Η χορήγηση σεβοφλουράνης κατά την έναρξη της επαναιμάτωσης έχει επιβεβαιωθεί ότι παρέχει εγκεφαλική προστασία. Ωστόσο, λίγα είναι γνωστά για τον μηχανισμό. Σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν την υπόθεση ότι η μετα-συνθηκοποίηση με σεβοφλουράνη προκαλεί νευροπροστασία μέσω της ρύθμισης προς τα πάνω του παράγοντα 1-άλφα που επάγεται από υποξία (HIF-1 alpha) και της αίμης οξυγονάσης-1 (HO-1) που περιλαμβάνει το μονοπάτι της φωσφατιδυλοϊνοσιτόλης-3-κινάσης (PI3K)/Akt. Στο πρώτο πείραμα, αρσενικά αρουραίοι Sprague-Dawley υποβλήθηκαν σε εστιακή εγκεφαλική ισχαιμία. Η μετα-συνθηκοποίηση πραγματοποιήθηκε με έκθεση σε 2.5% σεβοφλουράνη αμέσως κατά την έναρξη της επαναιμάτωσης. Αξιολογήθηκαν η έκφραση mRNA και πρωτεΐνης των HIF-1 alpha και του στόχου γονιδίου του, HO-1, ακέραια νευρωνικά κύτταρα και η δραστηριότητα της κασπάσης-3 σε 6, 24 και 72 ώρες μετά την επαναιμάτωση. Στο δεύτερο πείραμα, … διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ του μονοπατιού PI3K/Akt και της έκφρασης των HIF-1alpha και HO-1 στη νευροπροστασία που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Αξιολογήθηκε ο όγκος εγκεφαλικού εμφράγματος, τα αποπτωτικά νευρωνικά κύτταρα και η έκφραση των HIF-1alpha, HO-1 και p-Akt σε 24 ώρες μετά την επαναιμάτωση. Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, η μετα-συνθηκοποίηση με σεβοφλουράνη βελτίωσε σημαντικά την νευρωνική βλάβη, αύξηξε τα επίπεδα mRNA και πρωτεΐνης των HIF-1 alpha και HO-1, ανέστειλε τη δραστηριότητα της κασπάσης-3, και μείωσε τον αριθμό των TUNEL-θετικών κυττάρων και τα μεγέθη εμφράγματος. Ωστόσο, ο εκλεκτικός αναστολέας PI3K, η βορμαντίνη, όχι μόνο εξουδετέρωσε μερικώς τη νευροπροστασία της σεβοφλουράνης, όπως φάνηκε από τη μείωση του μεγέθους του εμφράγματος και των αποπτωτικών νευρωνικών κυττάρων, αλλά και ανέστρεψε την αύξηση της έκφρασης των HIF-1 alpha, HO-1 και p-Akt στην ισχαιμική περιumbra που προκλήθηκε από τη σεβοφλουράνη. Ως εκ τούτου, τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι η εγκεφαλική προστασία από τη μετα-συνθηκοποίηση με σεβοφλουράνη μεσολαβείται μερικώς από το μονοπάτι PI3K/Akt μέσω της ρύθμισης προς τα πάνω των HIF-1 alpha και HO-1.
Η σεβοφλουράνη χρησιμοποιείται ευρέως για αναισθησία, και συχνά συνδυάζεται με οπιοειδή στην κλινική πράξη. Ωστόσο, οι επιδράσεις της σεβοφλουράνης στις λειτουργίες του μ-οπιοειδούς υποδοχέα (uOR) παραμένουν ασαφείς. Σε αυτή τη μελέτη, οι επιδράσεις της σεβοφλουράνης στις λειτουργίες του uOR αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας ωάρια Xenopus που εξέφραζαν ένα uOR συντηγμένο με χιμαιρικό G πρωτεϊνικό G(qi5) (uOR-G(qi5)). Η σεβοφλουράνη από μόνη της δεν προκάλεσε ρεύματα σε ωάρια που εξέφραζαν uOR-G(qi5), ενώ η σεβοφλουράνη ανέστειλε τα ρεύματα Cl(-) που προκλήθηκαν από [D-Ala(2),N-Me-Phe(4),Gly(5)-ol]-enkephalin (DAMGO) σε κλινικά χρησιμοποιούμενες συγκεντρώσεις. Η σεβοφλουράνη δεν επηρέασε τα ρεύματα Cl(-) που προκλήθηκαν από AlF(4)(-), τα οποία οδηγούν άμεσα στην ενεργοποίηση των G πρωτεϊνών. Οι ανασταλτικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης στα ρεύματα που προκλήθηκαν από DAMGO δεν παρατηρήθηκαν σε ωάρια προεπεξεργασμένα με τον αναστολέα της πρωτεϊνικής κινάσης C (PKC) GF109203X. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η σεβοφλουράνη αναστέλλει τη λειτουργία του uOR. Επιπλέον, ο μηχανισμός αναστολής από τη σεβοφλουράνη θα μπορούσε να μεσολαβείται από την PKC.
Για περισσότερα δεδομένα Μηχανισμού Δράσης (Πλήρη) για τη Σεβοφλουράνη (9 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η σεβοφλουράνη απορροφάται ταχέως στην κυκλοφορία μέσω των πνευμόνων· ωστόσο, η διαλυτότητα στο αίμα είναι χαμηλή (συντελεστής κατανομής αίματος/αερίου στους 37°C κυμαίνεται από 0.63 έως 0.69). Επομένως, απαιτείται ελάχιστη ποσότητα σεβοφλουράνης να διαλυθεί στο αίμα για να προκληθεί αναισθησία.
Η χαμηλή διαλυτότητα της σεβοφλουράνης διευκολύνει την ταχεία απέκκρισή της μέσω των πνευμόνων, όπου αποβάλλεται το 95% έως 98% αυτού του αναισθητικού. Έως και 3.5% της δόσης σεβοφλουράνης εμφανίζεται στα ούρα ως ανόργανο φθόριο, και έως και 50% της κάθαρσης φθορίου είναι μη νεφρική (φθόριο που προσλαμβάνεται από τα οστά).
Ασθενείς που έλαβαν αναισθησία με σεβοφλουράνη χαμηλής ροής κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης στο πρόσωπο (n=16) είχαν περιφερειακό όγκο κατανομής 1634 mlατμού/kgσωμ. βάρους και συνολικό όγκο κατανομής 1748 mlατμού/kgσωμ. βάρους.
Σε ασθενείς που έλαβαν αναισθησία με σεβοφλουράνη χαμηλής ροής κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης στο πρόσωπο (n=16), η κάθαρση μεταφοράς από το κεντρικό στο περιφερικό διαμέρισμα ήταν 13.0 mlατμού/kgσωμ. βάρους⋅min.
Έως και 3.5% της δόσης σεβοφλουράνης εμφανίζεται στα ούρα ως ανόργανο φθόριο. Μελέτες για το φθόριο υποδεικνύουν ότι έως και 50% της κάθαρσης φθορίου είναι μη νεφρική (μέσω πρόσληψης φθορίου από τα οστά).
Η χαμηλή διαλυτότητα της σεβοφλουράνης διευκολύνει την ταχεία απέκκριση μέσω των πνευμόνων. Ο ρυθμός απέκκρισης ποσοτικοποιείται ως ο ρυθμός αλλαγής της κυψελιδικής (τελικής εκπνοής) συγκέντρωσης μετά τη διακοπή της αναισθησίας (FA), σε σχέση με την τελευταία κυψελιδική συγκέντρωση (FaO) που μετρήθηκε αμέσως πριν από τη διακοπή του αναισθητικού.
Οι συγκεντρώσεις ιόντων φθορίου επηρεάζονται από τη διάρκεια της αναισθησίας, τη συγκέντρωση της χορηγούμενης σεβοφλουράνης και τη σύνθεση του μίγματος αναισθητικών αερίων. Σε μελέτες όπου η αναισθησία διατηρήθηκε αποκλειστικά με σεβοφλουράνη για περιόδους από 1 έως 6 ώρες, οι μέγιστες συγκεντρώσεις φθορίου κυμαίνονταν μεταξύ 12 uM και 90 uM. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις εμφανίζονται εντός 2 ωρών από το τέλος της αναισθησίας και είναι μικρότερες από 25 uM (475 ng/mL) για την πλειονότητα του πληθυσμού μετά από 10 ώρες.
Οι συγκεντρώσεις σεβοφλουράνης στο γάλα είναι πιθανώς κλινικά αμελητέες 24 ώρες μετά την αναισθησία. Λόγω της ταχείας έκπλυσης, οι συγκεντρώσεις σεβοφλουράνης στο γάλα προβλέπεται να είναι χαμηλότερες από αυτές που παρατηρούνται με πολλά άλλα πτητικά αναισθητικά.
Σε σύγκριση με υγιή άτομα, ο χρόνος ημιζωής του ιόντος φθορίου παρατάθηκε σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, αλλά όχι σε ηλικιωμένους. Μια μελέτη σε 8 ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια υποδηλώνει μια ελαφρά παράταση του χρόνου ημιζωής. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια κυμάνθηκε περίπου στους 33 ώρες (εύρος 21-61 ώρες) σε σύγκριση με μέσο όρο περίπου 21 ωρών (εύρος 10-48 ώρες) σε φυσιολογικά υγιή άτομα. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ηλικιωμένους (άνω των 65 ετών) προσέγγισε τις 24 ώρες (εύρος 18-72 ώρες). Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε άτομα με ηπατική ανεπάρκεια ήταν 23 ώρες (εύρος 16-47 ώρες).
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η σύνδεση της σεβοφλουράνης με πρωτεΐνες δεν έχει αξιολογηθεί. In vitro αναλύσεις έχουν δείξει ότι άλλα φθοριούχα πτητικά αναισθητικά μπορούν να εκτοπίσουν φάρμακα από πρωτεΐνες ορού και ιστών· ωστόσο, δεν είναι σαφές εάν αυτό είναι κλινικά σημαντικό. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η χορήγηση σεβοφλουράνης δεν έχει σημαντική επίδραση σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα με υψηλή σύνδεση και μικρό όγκο κατανομής.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η σεβοφλουράνη μεταβολίζεται σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (hexafluoroisopropanol - HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και διοξειδίου του άνθρακα, μέσω του κυτοχρώματος P450 2E1. Η εξαφθοροϊσοπροπανόλη συζεύγνυται ταχέως με γλυκουρονικό οξύ και απεκκρίνεται στα ούρα. Μελέτες in vivo μεταβολισμού υποδηλώνουν ότι περίπου το 5% της δόσης σεβοφλουράνης μπορεί να μεταβολιστεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το ανόργανο φθόριο φτάνει στη μέγιστη συγκέντρωσή του εντός 2 ωρών από το τέλος της αναισθησίας με σεβοφλουράνη και επανέρχεται σε βασικά επίπεδα εντός 48 ωρών. Ο μεταβολισμός της σεβοφλουράνης μπορεί να επάγεται από χρόνια έκθεση σε ισονιαζίδη και αιθανόλη, και έχει αποδειχθεί ότι τα βαρβιτουρικά δεν την επηρεάζουν.
Η νεφρική και η ηπατική τοξικότητα των φθοριούχων αιθερικών πτητικών αναισθητικών προκαλείται από βιομετασχηματισμό σε τοξικά μεταβολικά προϊόντα. Ο μεταβολισμός συμβάλλει επίσης σημαντικά στην φαρμακοκινητική της απέκκρισης ορισμένων πτητικών παραγόντων. Αν και αναρίθμητες μελέτες έχουν διερευνήσει τον μεταβολισμό των αναισθητικών σε ζώα, υπάρχουν λίγες πληροφορίες σχετικά με τον μεταβολισμό των πτητικών αναισθητικών στον άνθρωπο όσον αφορά τις συγκριτικές ταχύτητες ή την ταυτότητα των ενζύμων που είναι υπεύθυνα για την αποφθορίωση. Ο πρώτος σκοπός αυτής της έρευνας ήταν να συγκριθεί ο μεταβολισμός των φθοριούχων αιθερικών αναισθητικών από ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια. Ο δεύτερος σκοπός ήταν να ελεγχθεί η υπόθεση ότι το κυτόχρωμα P450 2E1 είναι η ειδική ισομορφή P450 που είναι υπεύθυνη για την αποφθορίωση των πτητικών αναισθητικών στους ανθρώπους. Ετοιμάστηκαν μικροσωμάτια από ανθρώπινα ήπατα. Ο μεταβολισμός των αναισθητικών σε μικροσωμιακές επωάσεις μετρήθηκε με παραγωγή φθορίου. Η στρατηγική για την αξιολόγηση του ρόλου του P450 2E1 στην αποφθορίωση των αναισθητικών περιλάμβανε τρεις προσεγγίσεις: για μια σειρά από 12 ανθρώπινα ήπατα, συσχέτιση του ρυθμού μικροσωμιακής αποφθορίωσης με την περιεκτικότητα του μικροσωμιακού P450 2E1 (μετρημένη με ανάλυση Western blot), συσχέτιση του ρυθμού αποφθορίωσης με την καταλυτική δραστηριότητα του μικροσωμιακού P450 2E1 χρησιμοποιώντας δείγματα υποστρωμάτων (υδροξυλίωση παρα-νιτροφαινόλης και υδροξυλίωση χλωρζοξαζόνης), και χημική αναστολή με αναστολείς εκλεκτικούς για την ισομορφή P450. Η κατάταξη του μεταβολισμού των αναισθητικών, όπως αξιολογήθηκε από την παραγωγή φθορίου σε κορεσμένες συγκεντρώσεις υποστρώματος, ήταν: μεθοξυφλουράνη > σεβοφλουράνη > ενφλουράνη > ισοφλουράνη > δεσφλουράνη > 0. Υπήρχε σημαντική γραμμική συσχέτιση της αποφθορίωσης σεβοφλουράνης και μεθοξυφλουράνης με την αντιγονική περιεκτικότητα P450 2E1 (r = 0.98 και r = 0.72, αντίστοιχα), αλλά όχι με P450 1A2 ή P450 3A3/4. Η σύγκριση της αποφθορίωσης αναισθητικών με την υδροξυλίωση παρα-νιτροφαινόλης ή χλωρζοξαζόνης έδειξε σημαντική συσχέτιση για τη σεβοφλουράνη (r = 0.93, r = 0.95) και τη μεθοξυφλουράνη (r = 0.78, r = 0.66). Η αποφθορίωση της σεβοφλουράνης συσχετίστηκε επίσης έντονα με αυτήν της ενφλουράνης (r = 0.93), η οποία είναι γνωστό ότι μεταβολίζεται από το ανθρώπινο P450 2E1. Το διαιθυλοδιθειοκαρβαμιδικό, ένας εκλεκτικός αναστολέας του P450 2E1, προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη αναστολή της αποφθορίωσης σεβοφλουράνης, μεθοξυφλουράνης και ισοφλουράνης. Κανένας άλλος εκλεκτικός αναστολέας ισομορφοα δεν μείωσε την αποφθορίωση της σεβοφλουράνης, ενώ η αποφθορίωση της μεθοξυφλουράνης αναστέλλειτο από τους εκλεκτικούς αναστολείς P450 φουραφιλλίνη (P450 1A2), σουλφαφεναζόλη (P450 2C9/10) και κινιδίνη (P450 2D6) αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό από ό,τι το διαιθυλοδιθειοκαρβαμιδικό. Αυτά τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι το κυτόχρωμα P450 2E1 είναι το κύριο, αν όχι το μοναδικό, ανθρώπινο ηπατικό μικροσωμιακό ένζυμο που καταλύει την αποφθορίωση της σεβοφλουράνης. Το P450 2E1 είναι το κύριο, αλλά όχι το αποκλειστικό ένζυμο που είναι υπεύθυνο για το μεταβολισμό της μεθοξυφλουράνης, η οποία φαίνεται επίσης να καταλύεται από P450s 1A2, 2C9/10 και 2D6. Τα δεδομένα υποδηλώνουν επίσης ότι το P450 2E1 είναι υπεύθυνο για ένα σημαντικό μέρος του μεταβολισμού της ισοφλουράνης. Η ταυτοποίηση του P450 2E1 ως του κύριου ενζύμου μεταβολισμού αναισθητικών στον άνθρωπο παρέχει μια μηχανιστική κατανόηση του κλινικού μεταβολισμού και τοξικότητας των φθοριούχων αιθερικών αναισθητικών.
Η σεβοφλουράνη, USP μεταβολίζεται σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και CO2. Οι συγκεντρώσεις ιόντων φθορίου επηρεάζονται από τη διάρκεια της αναισθησίας και τη συγκέντρωση της σεβοφλουράνης, USP. Μόλις σχηματιστεί, η HFIP συζεύγνυται ταχέως με γλυκουρονικό οξύ και απεκκρίνεται ως ουρικό μεταβολικό προϊόν. Δεν έχουν εντοπιστεί άλλες μεταβολικές οδοί για τη σεβοφλουράνη, USP. Στους ανθρώπους, ο χρόνος ημιζωής του ιόντος φθορίου παρατάθηκε σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, αλλά οι ανθρώπινες κλινικές δοκιμές δεν περιείχαν αναφορές τοξικότητας που σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα ιόντων φθορίου.
Το κυτόχρωμα P450 2E1 είναι η κύρια ισομορφή που έχει ταυτοποιηθεί για το μεταβολισμό της σεβοφλουράνης και αυτό μπορεί να επάγεται από χρόνια έκθεση σε ισονιαζίδη και αιθανόλη. Αυτό είναι παρόμοιο με το μεταβολισμό της ισοφλουράνης και της ενφλουράνης και διαφέρει από αυτό της μεθοξυφλουράνης, η οποία μεταβολίζεται μέσω διαφόρων ισομορφών κυτοχρώματος P450. Ο μεταβολισμός της σεβοφλουράνης δεν επάγεται από βαρβιτουρικά. Όπως φαίνεται στο Σχήμα 5, οι συγκεντρώσεις ανόργανου φθορίου φτάνουν στο μέγιστο εντός 2 ωρών από το τέλος της αναισθησίας με σεβοφλουράνη και επανέρχονται σε βασικά επίπεδα εντός 48 ωρών μετά την αναισθησία στις περισσότερες περιπτώσεις (67%). Η ταχεία και εκτεταμένη πνευμονική απέκκριση της σεβοφλουράνης ελαχιστοποιεί την ποσότητα του αναισθητικού που είναι διαθέσιμη για μεταβολισμό.
Η σεβοφλουράνη μεταβολίζεται από το κυτόχρωμα P450 2E1, σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και CO2. Μόλις σχηματιστεί, η HFIP συζεύγνυται ταχέως με γλυκουρονικό οξύ και απεκκρίνεται ως ουρικό μεταβολικό προϊόν. Δεν έχουν εντοπιστεί άλλες μεταβολικές οδοί για τη σεβοφλουράνη. Μελέτες μεταβολισμού in vivo υποδηλώνουν ότι περίπου το 5% της δόσης σεβοφλουράνης μπορεί να μεταβολιστεί.
Σε μια μελέτη στην οποία 4 σκύλοι εκτέθηκαν σε 4% σεβοφλουράνη, USP για 3 ώρες, παρατηρήθηκαν μέγιστες συγκεντρώσεις φθορίου στον ορό 17.0-27.0 umole/L μετά από 3 ώρες αναισθησίας. Το φθόριο του ορού μειώθηκε γρήγορα μετά το τέλος της αναισθησίας και επέστρεψε στα βασικά επίπεδα εντός 24 ωρών μετά την αναισθησία.
Σχετικά μικρός βιομετασχηματισμός, μόνο 5% μεταβολίζεται από το κυτόχρωμα P450 CYP2E1 σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και CO2. Δεν έχουν εντοπιστεί άλλες μεταβολικές οδοί για τη σεβοφλουράνη. Οδός Απέκκρισης: Η χαμηλή διαλυτότητα της σεβοφλουράνης διευκολύνει την ταχεία απέκκριση μέσω των πνευμόνων. Μελέτες μεταβολισμού in vivo υποδηλώνουν ότι περίπου το 5% της δόσης σεβοφλουράνης μπορεί να μεταβολιστεί. Έως και 3.5% της δόσης σεβοφλουράνης εμφανίζεται στα ούρα ως ανόργανο φθόριο. Χρόνος Ημιζωής: 15-23 ώρες
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
Ο τελικός χρόνος ημιζωής αποβολής από το περιφερικό διαμέρισμα λίπους είναι περίπου 20 ώρες.
Σε σύγκριση με υγιή άτομα, ο χρόνος ημιζωής του ιόντος φθορίου παρατάθηκε σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, αλλά όχι σε ηλικιωμένους. Μια μελέτη σε 8 ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια υποδηλώνει μια ελαφρά παράταση του χρόνου ημιζωής. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια κυμάνθηκε περίπου στους 33 ώρες (εύρος 21-61 ώρες) σε σύγκριση με μέσο όρο περίπου 21 ωρών (εύρος 10-48 ώρες) σε φυσιολογικά υγιή άτομα. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ηλικιωμένους (άνω των 65 ετών) προσέγγισε τις 24 ώρες (εύρος 18-72 ώρες). Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε άτομα με ηπατική ανεπάρκεια ήταν 23 ώρες (εύρος 16-47 ώρες).
Ο χρόνος ημιζωής κυμαίνεται από 15-23 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα ή παράγοντες που αντιμετωπίζουν ή εμποδίζουν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί σε συγκέντρωση αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την απελευθέρωση από τα πυκνά κοκκία και την διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.
Αέρια ή πτητικά υγρά που ποικίλλουν στον ρυθμό με τον οποίο προκαλούν αναισθησία· ισχύ· τον βαθμό καταστολής της κυκλοφορίας, της αναπνοής ή της νευρομυϊκής λειτουργίας που προκαλούν· και αναλγητικές επιδράσεις. Τα εισπνεόμενα αναισθητικά έχουν πλεονεκτήματα έναντι των ενδοφλέβιων παραγόντων, καθώς το βάθος της αναισθησίας μπορεί να αλλαχθεί γρήγορα με την τροποποίηση της εισπνεόμενης συγκέντρωσης. Λόγω της ταχείας απέκκρισής τους, τυχόν μετεγχειρητική αναπνευστική καταστολή είναι σχετικά βραχύβια. (Από AMA Drug Evaluations Annual, 1994, σελ.173)
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
38LVP0K73A
SEVOFLURANE
Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Γενική Αναισθησία
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Γενικό Αναισθητικό
Η σεβοφλουράνη είναι Γενικό Αναισθητικό. Η φυσιολογική επίδραση της σεβοφλουράνης είναι μέσω Γενικής Αναισθησίας.
SEVOFLURANE
Γενική Αναισθησία [PE]; Γενικό Αναισθητικό [EPC]
Ημίσεια ζωή
Απέκκριση
Scientific Profile
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα ή παράγοντες που αντιμετωπίζουν ή εμποδίζουν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί σε συγκέντρωση αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την απελευθέρωση από τα πυκνά κοκκία και την διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.
Αέρια ή πτητικά υγρά που ποικίλλουν στον ρυθμό με τον οποίο προκαλούν αναισθησία· ισχύ· τον βαθμό καταστολής της κυκλοφορίας, της αναπνοής ή της νευρομυϊκής λειτουργίας που προκαλούν· και αναλγητικές επιδράσεις. Τα εισπνεόμενα αναισθητικά έχουν πλεονεκτήματα έναντι των ενδοφλέβιων παραγόντων, καθώς το βάθος της αναισθησίας μπορεί να αλλαχθεί γρήγορα με την τροποποίηση της εισπνεόμενης συγκέντρωσης. Λόγω της ταχείας απέκκρισής τους, τυχόν μετεγχειρητική αναπνευστική καταστολή είναι σχετικά βραχύβια. (Από AMA Drug Evaluations Annual, 1994, σελ.173)