SEVOFLURANE(Σεβοφλουράνιο)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: 15-23 ώρες
- DrugBank: 15-23 ώρες
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Εισαγωγή και διατήρηση γενικής αναισθησίας
σε: Ενήλικες και παιδιά
Ενδονοσοκομειακοί ασθενείς ή εξωτερικά ιατρεία
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος SEVORANE
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Δόση έναρξης: Εισαγωγή: έως 5% (ενήλικες), έως 7-8% (παιδιά)
-
ΕνήλικεςΔόση0,5 - 3% (διατήρηση)
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΑνατρέξτε στον Πίνακα MAC για τιμές ανά ηλικία
-
ΗλικιωμένοιΑπαιτούνται χαμηλότερες συγκεντρώσεις
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Γνωστή ή υποψία κληρονομικής προδιάθεσης σε κακοήθη υπερθερμία
-
Γνωστή ή υποψία ευαισθησίας στο σεβοφλουράνιο ή σε άλλα αλογονωμένα εισπνεόμενα αναισθητικά
-
Ασθενείς στους οποίους η χορήγηση γενικής αναισθησίας αποτελεί αντένδειξη
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Αναπνευστική καταστολήΠαρακολούθηση αναπνοής και υποστήριξη αν χρειαστεί
-
Αιμοδυναμική αστάθειαΕξατομίκευση δόσης με βάση την ανταπόκριση
-
Παράταση διαστήματος QTΠληθυσμόςΕυπαθείς ασθενείςΠροσοχή κατά τη χορήγηση
-
Μυοχαλαρωτική επίδραση στη μήτραΠληθυσμόςΜαιευτικήΑπαιτείται προσοχή λόγω κινδύνου μητρορραγίας
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςΑσθενείς με υποκείμενες ηπατικές καταστάσειςΚλινική αξιολόγηση
-
Νεφρική ανεπάρκειαΠληθυσμόςΑσθενείς με κρεατινίνη ορού >1,5 mg/dLΧορήγηση με προσοχή και παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
ΣυμπαθομιμητικάπροσοχήΚίνδυνος κοιλιακής αρρυθμίας
-
Αναστολείς ΜΑΟπροσοχήΚίνδυνος κρίσης κατά την επέμβαση
-
Ανταγωνιστές ασβεστίουπροσοχήΥπόταση, αρνητική ινοτρόπος δράση
-
ΣουκινυλοχολίνηπροσοχήΑυξήσεις καλίου, αρρυθμίες, θάνατος (σε παιδιά)
-
Βενζοδιαζεπίνες/ΟπιούχαπροσοχήΜείωση MAC, συνεργική καρδιοαναπνευστική καταστολή
-
Επαγωγείς CYP2E1προσοχήΑύξηση μεταβολισμού και συγκεντρώσεων φθορίου
-
προσοχήΕνίσχυση ηπατοτοξικότητας
-
Υποξείδιο του αζώτουπαρακολούθησηΜείωση MAC
-
Νευρομυϊκοί αποκλειστέςπροσοχήΕνίσχυση νευρομυϊκού αποκλεισμού
-
St John's WortπροσοχήΣοβαρή υπόταση, καθυστέρηση ανάνηψης
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΒήχαςΑναπνευστικό
-
Πολύ συχνέςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
Πολύ συχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Πολύ συχνέςΥπότασηΑγγειακές
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΘα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο εάν είναι απολύτως απαραίτητο.
-
ΓαλουχίαΑποφυγή γαλουχίας για 48 ώρες μετά τη χορήγηση.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- αναπνευστική καταστολή
- κυκλοφορική ανεπάρκεια
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Μηχανισμός δράσης
Το σεβοφλουράνιο προκαλεί ταχεία και ομαλή εισαγωγή στην αναισθησία και ταχεία ανάνηψη. Είναι αλογονωμένος υδρογονάνθρακας που προκαλεί δοσοεξαρτώμενη καταστολή του καρδιαγγειακού και αναπνευστικού συστήματος.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Το σεβοφλουράνιο παρουσιάζει ελάχιστη επίδραση στην ενδοκρανιακή πίεση (ICP) και διατηρεί τη φυσιολογική αιμάτωση οργάνων. Δεν επιδρά στη συμπυκνωτική ικανότητα των νεφρών.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φαρμακοκινητική
Το σεβοφλουράνιο έχει χαμηλή διαλυτότητα στο αίμα, γεγονός που επιτρέπει ταχεία επαγωγή και ανάνηψη. Μεταβολίζεται σε ποσοστό <5% μέσω του CYP2E1 στο ήπαρ σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP), η οποία αποβάλλεται μέσω των ούρων. Δεν μεταβολίζεται σε τριφθορο-οξεικό οξύ.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Μηχανισμός δράσης Το σεβοφλουράνιο προκαλεί ταχεία και ομαλή εισαγωγή στην αναισθησία και ταχεία ανάνηψη. Είναι αλογονωμένος υδρογονάνθρακας που προκαλεί δοσοεξαρτώμενη καταστολή του καρδιαγγειακού και αναπνευστικού συστήματος. ### Φαρμακοδυναμικές…
Φαρμακοκινητική Το σεβοφλουράνιο έχει χαμηλή διαλυτότητα στο αίμα, γεγονός που επιτρέπει ταχεία επαγωγή και ανάνηψη. Μεταβολίζεται σε ποσοστό <5% μέσω του CYP2E1 στο ήπαρ σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP), η οποία αποβάλλεται μέσω των ούρων. Δεν…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | Μετεγχειρητικά | Νεφρική ανεπάρκεια |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αναπνευστική λειτουργία | pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία | Κατά τη χορήγηση | — |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η σεβοφλουράνη προκαλεί μυϊκή χαλάρωση και μειωμένη ευαισθησία, μεταβάλλοντας την διεγερσιμότητα των ιστών με ταχεία έναρξη δράσης. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της μείωσης της σύζευξης των κυττάρων στις συνάψεις χάσματος και της τροποποίησης της δραστηριότητας των διαύλων που είναι υπεύθυνοι για το δυναμικό ενέργειας. Σε σύγκριση με την [αλοθάνη] και την [ισοφλουράνη], η σεβοφλουράνη έχει μικρότερο χρόνο ανάνηψης, καθώς και μικρότερο χρόνο για την πρώτη αναλγησία. Για να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ της ατμοσφαιρικής και της αρτηριακής μερικής πίεσης, απαιτείται ελάχιστη ποσότητα σεβοφλουράνης να διαλυθεί στο αίμα.
Η χρήση της σεβοφλουράνης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο νεφρικής βλάβης, αναπνευστικής καταστολής και παράτασης του QT. Επίσης, μπορεί να οδηγήσει σε κακοήθη υπερθερμία, περιεγχειρητική υπερκαλιαιμία και παιδιατρική νευροτοξικότητα. Επεισόδια σοβαρής βραδυκαρδίας και καρδιακής ανακοπής έχουν αναφερθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς με σύνδρομο Down που έλαβαν σεβοφλουράνη. Η αναισθησία με σεβοφλουράνη μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα εκτέλεσης δραστηριοτήτων που απαιτούν πνευματική εγρήγορση, όπως η οδήγηση ή ο χειρισμός μηχανημάτων.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της σεβοφλουράνης δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Όπως και άλλα αλογονοποιημένα εισπνεόμενα αναισθητικά, η σεβοφλουράνη προκαλεί αναισθησία συνδεόμενη με ιοντοδρόμους που ελέγχονται από υποδοχείς και αναστέλλοντας τη νευροδιαβίβαση στο ΚΝΣ. Έχει προταθεί ότι τα εισπνεόμενα αναισθητικά ενισχύουν την ανασταλτική μετασυναπτική δραστηριότητα των διαύλων συνδεόμενα με υποδοχείς GABAA και γλυκίνης, και αναστέλλουν την διεγερτική μετασυναπτική δραστηριότητα των διαύλων συνδεόμενα με νικοτινικούς υποδοχείς ακετυλοχολίνης, σεροτονίνης και γλουταμίνης. Η σεβοφλουράνη έχει επίδραση σε πολλαπλά ιοντικά ρεύματα, συμπεριλαμβανομένου του ρεύματος κατιόντων που ενεργοποιείται με υπερπόλωση (If), των ρευμάτων Ca2+ τύπου Τ και L (ICa, T και ICa, L), των ρευμάτων K+ καθυστερημένης εκπόλωσης με βραδεία ενεργοποίηση (IKs), και του ρεύματος ανταλλαγής Na+/Ca2+ (INCX). Αυτή η ικανότητα διαμόρφωσης της δραστηριότητας των ιοντικών διαύλων μπορεί επίσης να ρυθμίζει την καρδιακή διεγερσιμότητα και συσταλτικότητα.
Η σεβοφλουράνη χρησιμοποιείται ευρέως ως πτητικό αναισθητικό στην κλινική πράξη. Ωστόσο, ο μηχανισμός της παραμένει ασαφής. … Έχει αναφερθεί ότι οι δυναμικά ελεγχόμενοι δίαυλοι νατρίου έχουν σημαντικούς ρόλους στους μηχανισμούς αναισθησίας. Μεγάλη προσοχή έχει δοθεί στις επιδράσεις της σεβοφλουράνης στους δυναμικά εξαρτώμενους διαύλους νατρίου. Για να διευκρινιστεί αυτό, οι ερευνητές εξέτασαν τις επιδράσεις της σεβοφλουράνης στους Na(v) 1.8, Na(v) 1.4, και Na(v) 1.7 που εκφράζονται σε ωάρια Xenopus. Οι επιδράσεις της σεβοφλουράνης στους διαύλους νατρίου Na(v) 1.8, Na(v) 1.4, και Na(v) 1.7 μελετήθηκαν με ηλεκτροφυσιολογική μέθοδο χρησιμοποιώντας τεχνικές whole-cell, two-electrode voltage-clamp σε ωάρια Xenopus. Η σεβοφλουράνη σε συγκέντρωση 1.0 mM ανέστειλε τους δυναμικά ελεγχόμενους διαύλους νατρίου Na(v)1.8, Na(v)1.4, και Na(v)1.7, αλλά η σεβοφλουράνη (0.5 mM) είχε μικρή επίδραση. Αυτή η ανασταλτική επίδραση της 1 mM σεβοφλουράνης καταργήθηκε πλήρως με προεπεξεργασία με αναστολέα της πρωτεϊνικής κινάσης C (PKC), bisindolylmaleimide I. Η σεβοφλουράνη φαίνεται να έχει ανασταλτικές επιδράσεις στους Na(v)1.8, Na(v)1.4, και Na(v)1.7 μέσω μονοπατιών PKC. Ωστόσο, αυτοί οι δίαυλοι νατρίου μπορεί να μην σχετίζονται με τις κλινικές αναισθητικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης.
Η σεβοφλουράνη έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί αγγειοδιαστολή στο εμβρυο-πλακουντιακό αγγειακό σύστημα. Οι ερευνητές στόχευσαν να προσδιορίσουν τη συμβολή της διαμόρφωσης της λειτουργίας των διαύλων καλίου και ασβεστίου στην αγγειοδιασταλτική δράση της σεβοφλουράνης σε απομονωμένους ανθρώπινους αρτηριακούς δακτυλίους του ομφάλιου λώρου. Χρησιμοποιήθηκαν τετραπλάσια ex vivo ανθρώπινα αρτηριακά δακτυλίδια ομφάλιου λώρου σε όλες τις μελέτες. Οι Σειρές 1 και 2 εξέτασαν το ρόλο του καναλιού K+ στην αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Ξεχωριστά πειράματα εξέτασαν εάν η τετρααιθυλαμμώνη, η οποία αναστέλλει τους διαύλους K (KCa++) μεγάλης αγωγιμότητας που ενεργοποιούνται από ασβέστιο (Σειρά 1A+B) ή η γλιβενκλαμίδη, η οποία αναστέλλει τον δίαυλο K ευαίσθητο στην ATP (KATP) (Σειρά 2), διέμόρφωσαν την αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Οι Σειρές 3 - 5 εξέτασαν το ρόλο του καναλιού Ca++ στην αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Ξεχωριστά πειράματα εξέτασαν εάν η βεραπαμίλη, η οποία αναστέλλει τον δυναμικά ελεγχόμενο δίαυλο Ca++ του σαρκολεμματος (Σειρά 3), η SK&F 96365 ένας αναστολέας των δυναμικά ανεξάρτητων διαύλων Ca++ του σαρκολεμματος (Σειρά 4A+B), ή η ριωταντίνη ένας αναστολέας του καναλιού Ca++ του σαρκοπλασματικού δικτυώματος (Σειρά 5A+B), διέμόρφωσαν την αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Η σεβοφλουράνη προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη αγγειοδιαστολή αρτηριακών δακτυλίων ομφάλιου λώρου σε όλες τις μελέτες. Η προηγούμενη αναστολή των καναλιών KCa++ και KATP ενίσχυσε τις αγγειοδιασταλτικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης. Επιπλέον, η έκθεση των δακτυλίων σε σεβοφλουράνη πριν από την TEA εξουδετέρωσε τις επιδράσεις της TEA. Συνολικά, αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η σεβοφλουράνη αναστέλλει τους διαύλους K+. Η αναστολή των δυναμικά ελεγχόμενων διαύλων Ca++ ανέστειλε τις αγγειοδιασταλτικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης. Αντίθετα, η αναστολή των δυναμικά ανεξάρτητων και σαρκοπλασματικών δικτυωμάτων διαύλων Ca++ δεν άλλαξε την αγγειοδιαστολή από σεβοφλουράνη. Η σεβοφλουράνη φαίνεται να αναστέλλει τους διαύλους KCa++ και KATP των αρτηριών του ομφάλιου λώρου. Η σεβοφλουράνη αναστέλλει επίσης τους δυναμικά ελεγχόμενους διαύλους ασβεστίου, και ασκεί καθαρή αγγειοδιασταλτική επίδραση στην in vitro εμβρυο-πλακουντιακή κυκλοφορία.
Η χορήγηση σεβοφλουράνης κατά την έναρξη της επαναιμάτωσης έχει επιβεβαιωθεί ότι παρέχει εγκεφαλική προστασία. Ωστόσο, λίγα είναι γνωστά για τον μηχανισμό. Σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν την υπόθεση ότι η μετα-συνθηκοποίηση με σεβοφλουράνη προκαλεί νευροπροστασία μέσω της ρύθμισης προς τα πάνω του παράγοντα 1-άλφα που επάγεται από υποξία (HIF-1 alpha) και της αίμης οξυγονάσης-1 (HO-1) που περιλαμβάνει το μονοπάτι της φωσφατιδυλοϊνοσιτόλης-3-κινάσης (PI3K)/Akt. Στο πρώτο πείραμα, αρσενικά αρουραίοι Sprague-Dawley υποβλήθηκαν σε εστιακή εγκεφαλική ισχαιμία. Η μετα-συνθηκοποίηση πραγματοποιήθηκε με έκθεση σε 2.5% σεβοφλουράνη αμέσως κατά την έναρξη της επαναιμάτωσης. Αξιολογήθηκαν η έκφραση mRNA και πρωτεΐνης των HIF-1 alpha και του στόχου γονιδίου του, HO-1, ακέραια νευρωνικά κύτταρα και η δραστηριότητα της κασπάσης-3 σε 6, 24 και 72 ώρες μετά την επαναιμάτωση. Στο δεύτερο πείραμα, … διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ του μονοπατιού PI3K/Akt και της έκφρασης των HIF-1alpha και HO-1 στη νευροπροστασία που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Αξιολογήθηκε ο όγκος εγκεφαλικού εμφράγματος, τα αποπτωτικά νευρωνικά κύτταρα και η έκφραση των HIF-1alpha, HO-1 και p-Akt σε 24 ώρες μετά την επαναιμάτωση. Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, η μετα-συνθηκοποίηση με σεβοφλουράνη βελτίωσε σημαντικά την νευρωνική βλάβη, αύξηξε τα επίπεδα mRNA και πρωτεΐνης των HIF-1 alpha και HO-1, ανέστειλε τη δραστηριότητα της κασπάσης-3, και μείωσε τον αριθμό των TUNEL-θετικών κυττάρων και τα μεγέθη εμφράγματος. Ωστόσο, ο εκλεκτικός αναστολέας PI3K, η βορμαντίνη, όχι μόνο εξουδετέρωσε μερικώς τη νευροπροστασία της σεβοφλουράνης, όπως φάνηκε από τη μείωση του μεγέθους του εμφράγματος και των αποπτωτικών νευρωνικών κυττάρων, αλλά και ανέστρεψε την αύξηση της έκφρασης των HIF-1 alpha, HO-1 και p-Akt στην ισχαιμική περiumbra που προκλήθηκε από τη σεβοφλουράνη. Ως εκ τούτου, τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι η εγκεφαλική προστασία από τη μετα-συνθηκοποίηση με σεβοφλουράνη μεσολαβείται μερικώς από το μονοπάτι PI3K/Akt μέσω της ρύθμισης προς τα πάνω των HIF-1 alpha και HO-1.
Η σεβοφλουράνη χρησιμοποιείται ευρέως για αναισθησία, και συχνά συνδυάζεται με οπιοειδή στην κλινική πράξη. Ωστόσο, οι επιδράσεις της σεβοφλουράνης στις λειτουργίες του μ-οπιοειδούς υποδοχέα (uOR) παραμένουν ασαφείς. Σε αυτή τη μελέτη, οι επιδράσεις της σεβοφλουράνης στις λειτουργίες του uOR αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας ωάρια Xenopus που εξέφραζαν ένα uOR συντηγμένο με χιμαιρικό G πρωτεϊνικό G(qi5) (uOR-G(qi5)). Η σεβοφλουράνη από μόνη της δεν προκάλεσε ρεύματα σε ωάρια που εξέφραζαν uOR-G(qi5), ενώ η σεβοφλουράνη ανέστειλε τα ρεύματα Cl(-) που προκλήθηκαν από [D-Ala(2),N-Me-Phe(4),Gly(5)-ol]-enkephalin (DAMGO) σε κλινικά χρησιμοποιούμενες συγκεντρώσεις. Η σεβοφλουράνη δεν επηρέασε τα ρεύματα Cl(-) που προκλήθηκαν από AlF(4)(-), τα οποία οδηγούν άμεσα στην ενεργοποίηση των G πρωτεϊνών. Οι ανασταλτικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης στα ρεύματα που προκλήθηκαν από DAMGO δεν παρατηρήθηκαν σε ωάρια προεπεξεργασμένα με τον αναστολέα της πρωτεϊνικής κινάσης C (PKC) GF109203X. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η σεβοφλουράνη αναστέλλει τη λειτουργία του uOR. Επιπλέον, ο μηχανισμός αναστολής από τη σεβοφλουράνη θα μπορούσε να μεσολαβείται από την PKC.
Για περισσότερα δεδομένα Μηχανισμού Δράσης (Πλήρη) για τη Σεβοφλουράνη (9 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η σεβοφλουράνη απορροφάται ταχέως στην κυκλοφορία μέσω των πνευμόνων· ωστόσο, η διαλυτότητα στο αίμα είναι χαμηλή (συντελεστής κατανομής αίματος/αερίου στους 37°C κυμαίνεται από 0.63 έως 0.69). Επομένως, απαιτείται ελάχιστη ποσότητα σεβοφλουράνης να διαλυθεί στο αίμα για να προκληθεί αναισθησία.
Η χαμηλή διαλυτότητα της σεβοφλουράνης διευκολύνει την ταχεία απέκκρισή της μέσω των πνευμόνων, όπου αποβάλλεται το 95% έως 98% αυτού του αναισθητικού. Έως και 3.5% της δόσης σεβοφλουράνης εμφανίζεται στα ούρα ως ανόργανο φθόριο, και έως και 50% της κάθαρσης φθορίου είναι μη νεφρική (φθόριο που προσλαμβάνεται από τα οστά).
Ασθενείς που έλαβαν αναισθησία με σεβοφλουράνη χαμηλής ροής κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης στο πρόσωπο (n=16) είχαν περιφερειακό όγκο κατανομής 1634 mlατμού/kgσωμ. βάρους και συνολικό όγκο κατανομής 1748 mlατμού/kgσωμ. βάρους.
Σε ασθενείς που έλαβαν αναισθησία με σεβοφλουράνη χαμηλής ροής κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης στο πρόσωπο (n=16), η κάθαρση μεταφοράς από το κεντρικό στο περιφερικό διαμέρισμα ήταν 13.0 mlατμού/kgσωμ. βάρους⋅min.
Έως και 3.5% της δόσης σεβοφλουράνης εμφανίζεται στα ούρα ως ανόργανο φθόριο. Μελέτες για το φθόριο υποδεικνύουν ότι έως και 50% της κάθαρσης φθορίου είναι μη νεφρική (μέσω πρόσληψης φθορίου από τα οστά).
Η χαμηλή διαλυτότητα της σεβοφλουράνης διευκολύνει την ταχεία απέκκριση μέσω των πνευμόνων. Ο ρυθμός απέκκρισης ποσοτικοποιείται ως ο ρυθμός αλλαγής της κυψελιδικής (τελικής εκπνοής) συγκέντρωσης μετά τη διακοπή της αναισθησίας (FA), σε σχέση με την τελευταία κυψελιδική συγκέντρωση (FaO) που μετρήθηκε αμέσως πριν από τη διακοπή του αναισθητικού.
Οι συγκεντρώσεις ιόντων φθορίου επηρεάζονται από τη διάρκεια της αναισθησίας, τη συγκέντρωση της χορηγούμενης σεβοφλουράνης και τη σύνθεση του μίγματος αναισθητικών αερίων. Σε μελέτες όπου η αναισθησία διατηρήθηκε αποκλειστικά με σεβοφλουράνη για περιόδους από 1 έως 6 ώρες, οι μέγιστες συγκεντρώσεις φθορίου κυμαίνονταν μεταξύ 12 uM και 90 uM. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις εμφανίζονται εντός 2 ωρών από το τέλος της αναισθησίας και είναι μικρότερες από 25 uM (475 ng/mL) για την πλειονότητα του πληθυσμού μετά από 10 ώρες.
Οι συγκεντρώσεις σεβοφλουράνης στο γάλα είναι πιθανώς κλινικά αμελητέες 24 ώρες μετά την αναισθησία. Λόγω της ταχείας έκπλυσης, οι συγκεντρώσεις σεβοφλουράνης στο γάλα προβλέπεται να είναι χαμηλότερες από αυτές που παρατηρούνται με πολλά άλλα πτητικά αναισθητικά.
Σε σύγκριση με υγιή άτομα, ο χρόνος ημιζωής του ιόντος φθορίου παρατάθηκε σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, αλλά όχι σε ηλικιωμένους. Μια μελέτη σε 8 ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια υποδηλώνει μια ελαφρά παράταση του χρόνου ημιζωής. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια κυμάνθηκε περίπου στους 33 ώρες (εύρος 21-61 ώρες) σε σύγκριση με μέσο όρο περίπου 21 ωρών (εύρος 10-48 ώρες) σε φυσιολογικά υγιή άτομα. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ηλικιωμένους (άνω των 65 ετών) προσέγγισε τις 24 ώρες (εύρος 18-72 ώρες). Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε άτομα με ηπατική ανεπάρκεια ήταν 23 ώρες (εύρος 16-47 ώρες).
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η σύνδεση της σεβοφλουράνης με πρωτεΐνες δεν έχει αξιολογηθεί. In vitro αναλύσεις έχουν δείξει ότι άλλα φθοριούχα πτητικά αναισθητικά μπορούν να εκτοπίσουν φάρμακα από πρωτεΐνες ορού και ιστών· ωστόσο, δεν είναι σαφές εάν αυτό είναι κλινικά σημαντικό. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η χορήγηση σεβοφλουράνης δεν έχει σημαντική επίδραση σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα με υψηλή σύνδεση και μικρό όγκο κατανομής.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η σεβοφλουράνη μεταβολίζεται σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (hexafluoroisopropanol - HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και διοξειδίου του άνθρακα, μέσω του κυτοχρώματος P450 2E1. Η εξαφθοροϊσοπροπανόλη συζεύγνυται ταχέως με γλυκουρονικό οξύ και απεκκρίνεται στα ούρα. Μελέτες in vivo μεταβολισμού υποδηλώνουν ότι περίπου το 5% της δόσης σεβοφλουράνης μπορεί να μεταβολιστεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το ανόργανο φθόριο φτάνει στη μέγιστη συγκέντρωσή του εντός 2 ωρών από το τέλος της αναισθησίας με σεβοφλουράνη και επανέρχεται σε βασικά επίπεδα εντός 48 ωρών. Ο μεταβολισμός της σεβοφλουράνης μπορεί να επάγεται από χρόνια έκθεση σε ισονιαζίδη και αιθανόλη, και έχει αποδειχθεί ότι τα βαρβιτουρικά δεν την επηρεάζουν.
Η νεφρική και η ηπατική τοξικότητα των φθοριούχων αιθερικών πτητικών αναισθητικών προκαλείται από βιομετασχηματισμό σε τοξικά μεταβολικά προϊόντα. Ο μεταβολισμός συμβάλλει επίσης σημαντικά στην φαρμακοκινητική της απέκκρισης ορισμένων πτητικών παραγόντων. Αν και αναρίθμητες μελέτες έχουν διερευνήσει τον μεταβολισμό των αναισθητικών σε ζώα, υπάρχουν λίγες πληροφορίες σχετικά με τον μεταβολισμό των πτητικών αναισθητικών στον άνθρωπο όσον αφορά τις συγκριτικές ταχύτητες ή την ταυτότητα των ενζύμων που είναι υπεύθυνα για την αποφθορίωση. Ο πρώτος σκοπός αυτής της έρευνας ήταν να συγκριθεί ο μεταβολισμός των φθοριούχων αιθερικών αναισθητικών από ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια. Ο δεύτερος σκοπός ήταν να ελεγχθεί η υπόθεση ότι το κυτόχρωμα P450 2E1 είναι η ειδική ισομορφή P450 που είναι υπεύθυνη για την αποφθορίωση των πτητικών αναισθητικών στους ανθρώπους. Ετοιμάστηκαν μικροσωμάτια από ανθρώπινα ήπατα. Ο μεταβολισμός των αναισθητικών σε μικροσωμιακές επωάσεις μετρήθηκε με παραγωγή φθορίου. Η στρατηγική για την αξιολόγηση του ρόλου του P450 2E1 στην αποφθορίωση των αναισθητικών περιλάμβανε τρεις προσεγγίσεις: για μια σειρά από 12 ανθρώπινα ήπατα, συσχέτιση του ρυθμού μικροσωμιακής αποφθορίωσης με την περιεκτικότητα του μικροσωμιακού P450 2E1 (μετρημένη με ανάλυση Western blot), συσχέτιση του ρυθμού αποφθορίωσης με την καταλυτική δραστηριότητα του μικροσωμιακού P450 2E1 χρησιμοποιώντας δείγματα υποστρωμάτων (υδροξυλίωση παρα-νιτροφαινόλης και υδροξυλίωση χλωρζοξαζόνης), και χημική αναστολή με αναστολείς εκλεκτικούς για την ισομορφή P450. Η κατάταξη του μεταβολισμού των αναισθητικών, όπως αξιολογήθηκε από την παραγωγή φθορίου σε κορεσμένες συγκεντρώσεις υποστρώματος, ήταν: μεθοξυφλουράνη > σεβοφλουράνη > ενφλουράνη > ισοφλουράνη > δεσφλουράνη > 0. Υπήρχε σημαντική γραμμική συσχέτιση της αποφθορίωσης σεβοφλουράνης και μεθοξυφλουράνης με την αντιγονική περιεκτικότητα P450 2E1 (r = 0.98 και r = 0.72, αντίστοιχα), αλλά όχι με P450 1A2 ή P450 3A3/4. Η σύγκριση της αποφθορίωσης αναισθητικών με την υδροξυλίωση παρα-νιτροφαινόλης ή χλωρζοξαζόνης έδειξε σημαντική συσχέτιση για τη σεβοφλουράνη (r = 0.93, r = 0.95) και τη μεθοξυφλουράνη (r = 0.78, r = 0.66). Η αποφθορίωση της σεβοφλουράνης συσχετίστηκε επίσης έντονα με αυτήν της ενφλουράνης (r = 0.93), η οποία είναι γνωστό ότι μεταβολίζεται από το ανθρώπινο P450 2E1. Το διαιθυλοδιθειοκαρβαμιδικό, ένας εκλεκτικός αναστολέας του P450 2E1, προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη αναστολή της αποφθορίωσης σεβοφλουράνης, μεθοξυφλουράνης και ισοφλουράνης. Κανένας άλλος εκλεκτικός αναστολέας ισομορφοα δεν μείωσε την αποφθορίωση της σεβοφλουράνης, ενώ η αποφθορίωση της μεθοξυφλουράνης αναστέλλειτο από τους εκλεκτικούς αναστολείς P450 φουραφιλλίνη (P450 1A2), σουλφαφεναζόλη (P450 2C9/10) και κινιδίνη (P450 2D6) αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό από ό,τι το διαιθυλοδιθειοκαρβαμιδικό. Αυτά τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι το κυτόχρωμα P450 2E1 είναι το κύριο, αν όχι το μοναδικό, ανθρώπινο ηπατικό μικροσωμιακό ένζυμο που καταλύει την αποφθορίωση της σεβοφλουράνης. Το P450 2E1 είναι το κύριο, αλλά όχι το αποκλειστικό ένζυμο που είναι υπεύθυνο για το μεταβολισμό της μεθοξυφλουράνης, η οποία φαίνεται επίσης να καταλύεται από P450s 1A2, 2C9/10 και 2D6. Τα δεδομένα υποδηλώνουν επίσης ότι το P450 2E1 είναι υπεύθυνο για ένα σημαντικό μέρος του μεταβολισμού της ισοφλουράνης. Η ταυτοποίηση του P450 2E1 ως του κύριου ενζύμου μεταβολισμού αναισθητικών στον άνθρωπο παρέχει μια μηχανιστική κατανόηση του κλινικού μεταβολισμού και τοξικότητας των φθοριούχων αιθερικών αναισθητικών.
Η σεβοφλουράνη, USP μεταβολίζεται σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και CO2. Οι συγκεντρώσεις ιόντων φθορίου επηρεάζονται από τη διάρκεια της αναισθησίας και τη συγκέντρωση της σεβοφλουράνης, USP. Μόλις σχηματιστεί, η HFIP συζεύγνυται ταχέως με γλυκουρονικό οξύ και απεκκρίνεται ως ουρικό μεταβολικό προϊόν. Δεν έχουν εντοπιστεί άλλες μεταβολικές οδοί για τη σεβοφλουράνη, USP. Στους ανθρώπους, ο χρόνος ημιζωής του ιόντος φθορίου παρατάθηκε σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, αλλά οι ανθρώπινες κλινικές δοκιμές δεν περιείχαν αναφορές τοξικότητας που σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα ιόντων φθορίου.
Το κυτόχρωμα P450 2E1 είναι η κύρια ισομορφή που έχει ταυτοποιηθεί για το μεταβολισμό της σεβοφλουράνης και αυτό μπορεί να επάγεται από χρόνια έκθεση σε ισονιαζίδη και αιθανόλη. Αυτό είναι παρόμοιο με το μεταβολισμό της ισοφλουράνης και της ενφλουράνης και διαφέρει από αυτό της μεθοξυφλουράνης, η οποία μεταβολίζεται μέσω διαφόρων ισομορφών κυτοχρώματος P450. Ο μεταβολισμός της σεβοφλουράνης δεν επάγεται από βαρβιτουρικά. Όπως φαίνεται στο Σχήμα 5, οι συγκεντρώσεις ανόργανου φθορίου φτάνουν στο μέγιστο εντός 2 ωρών από το τέλος της αναισθησίας με σεβοφλουράνη και επανέρχονται σε βασικά επίπεδα εντός 48 ωρών μετά την αναισθησία στις περισσότερες περιπτώσεις (67%). Η ταχεία και εκτεταμένη πνευμονική απέκκριση της σεβοφλουράνης ελαχιστοποιεί την ποσότητα του αναισθητικού που είναι διαθέσιμη για μεταβολισμό.
Η σεβοφλουράνη μεταβολίζεται από το κυτόχρωμα P450 2E1, σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και CO2. Μόλις σχηματιστεί, η HFIP συζεύγνυται ταχέως με γλυκουρονικό οξύ και απεκκρίνεται ως ουρικό μεταβολικό προϊόν. Δεν έχουν εντοπιστεί άλλες μεταβολικές οδοί για τη σεβοφλουράνη. Μελέτες μεταβολισμού in vivo υποδηλώνουν ότι περίπου το 5% της δόσης σεβοφλουράνης μπορεί να μεταβολιστεί.
Σε μια μελέτη στην οποία 4 σκύλοι εκτέθηκαν σε 4% σεβοφλουράνη, USP για 3 ώρες, παρατηρήθηκαν μέγιστες συγκεντρώσεις φθορίου στον ορό 17.0-27.0 umole/L μετά από 3 ώρες αναισθησίας. Το φθόριο του ορού μειώθηκε γρήγορα μετά το τέλος της αναισθησίας και επέστρεψε στα βασικά επίπεδα εντός 24 ωρών μετά την αναισθησία.
Σχετικά μικρός βιομετασχηματισμός, μόνο 5% μεταβολίζεται από το κυτόχρωμα P450 CYP2E1 σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και CO2. Δεν έχουν εντοπιστεί άλλες μεταβολικές οδοί για τη σεβοφλουράνη. Οδός Απέκκρισης: Η χαμηλή διαλυτότητα της σεβοφλουράνης διευκολύνει την ταχεία απέκκριση μέσω των πνευμόνων. Μελέτες μεταβολισμού in vivo υποδηλώνουν ότι περίπου το 5% της δόσης σεβοφλουράνης μπορεί να μεταβολιστεί. Έως και 3.5% της δόσης σεβοφλουράνης εμφανίζεται στα ούρα ως ανόργανο φθόριο. Χρόνος Ημιζωής: 15-23 ώρες
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
Ο τελικός χρόνος ημιζωής αποβολής από το περιφερικό διαμέρισμα λίπους είναι περίπου 20 ώρες.
Σε σύγκριση με υγιή άτομα, ο χρόνος ημιζωής του ιόντος φθορίου παρατάθηκε σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, αλλά όχι σε ηλικιωμένους. Μια μελέτη σε 8 ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια υποδηλώνει μια ελαφρά παράταση του χρόνου ημιζωής. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια κυμάνθηκε περίπου στους 33 ώρες (εύρος 21-61 ώρες) σε σύγκριση με μέσο όρο περίπου 21 ωρών (εύρος 10-48 ώρες) σε φυσιολογικά υγιή άτομα. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ηλικιωμένους (άνω των 65 ετών) προσέγγισε τις 24 ώρες (εύρος 18-72 ώρες). Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε άτομα με ηπατική ανεπάρκεια ήταν 23 ώρες (εύρος 16-47 ώρες).
Ο χρόνος ημιζωής κυμαίνεται από 15-23 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα ή παράγοντες που αντιμετωπίζουν ή εμποδίζουν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί σε συγκέντρωση αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την απελευθέρωση από τα πυκνά κοκκία και την διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.
Αέρια ή πτητικά υγρά που ποικίλλουν στον ρυθμό με τον οποίο προκαλούν αναισθησία· ισχύ· τον βαθμό καταστολής της κυκλοφορίας, της αναπνοής ή της νευρομυϊκής λειτουργίας που προκαλούν· και αναλγητικές επιδράσεις. Τα εισπνεόμενα αναισθητικά έχουν πλεονεκτήματα έναντι των ενδοφλέβιων παραγόντων, καθώς το βάθος της αναισθησίας μπορεί να αλλαχθεί γρήγορα με την τροποποίηση της εισπνεόμενης συγκέντρωσης. Λόγω της ταχείας απέκκρισής τους, τυχόν μετεγχειρητική αναπνευστική καταστολή είναι σχετικά βραχύβια. (Από AMA Drug Evaluations Annual, 1994, σελ.173)
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
38LVP0K73A
SEVOFLURANE
Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Γενική Αναισθησία
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Γενικό Αναισθητικό
Η σεβοφλουράνη είναι Γενικό Αναισθητικό. Η φυσιολογική επίδραση της σεβοφλουράνης είναι μέσω Γενικής Αναισθησίας.
SEVOFLURANE
Γενική Αναισθησία [PE]; Γενικό Αναισθητικό [EPC]
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα ή παράγοντες που αντιμετωπίζουν ή εμποδίζουν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί σε συγκέντρωση αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την απελευθέρωση από τα πυκνά κοκκία και την διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.
Αέρια ή πτητικά υγρά που ποικίλλουν στον ρυθμό με τον οποίο προκαλούν αναισθησία· ισχύ· τον βαθμό καταστολής της κυκλοφορίας, της αναπνοής ή της νευρομυϊκής λειτουργίας που προκαλούν· και αναλγητικές επιδράσεις. Τα εισπνεόμενα αναισθητικά έχουν πλεονεκτήματα έναντι των ενδοφλέβιων παραγόντων, καθώς το βάθος της αναισθησίας μπορεί να αλλαχθεί γρήγορα με την τροποποίηση της εισπνεόμενης συγκέντρωσης. Λόγω της ταχείας απέκκρισής τους, τυχόν μετεγχειρητική αναπνευστική καταστολή είναι σχετικά βραχύβια. (Από AMA Drug Evaluations Annual, 1994, σελ.173)