SEVOFLURANE
Σεβοφλουράνιο
### Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες **Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία**: Γενικά αναισθητικά, αλογωνομένοι υδρογονάνθρακες, κωδικός ATC: N01AB08.
Εμπορικά Ονόματα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος SEVORANE
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: εισπνοή
- Χορήγηση: κατά την εισαγωγή και διατήρηση της αναισθησίας
- Δόση έναρξης: μέχρι 5%
- Τιτλοποίηση: Η δόση εξατομικεύεται και καθορίζεται σύμφωνα με την ηλικία και την κλινική κατάσταση του ασθενούς. Τα επίπεδα διατήρησης κυμαίνονται μεταξύ 0,5 - 3%.
-
ΕνήλικεςΔόσημέχρι 5%για εισαγωγή της αναισθησίας
-
ΠαιδιάΔόσημέχρι 7%για εισαγωγή της αναισθησίας
-
Μη προθεραπευμένοι ασθενείςΔόσημέχρι 8%για εισαγωγή της αναισθησίας
-
Γενικός πληθυσμόςΔόση0,5 - 3%για διατήρηση της αναισθησίας
-
ΗλικιωμένοιΔόσηπερίπου 50% των συγκεντρώσεων που απαιτούνται σε άτομα ηλικίας 20 ετώνχαμηλότερες συγκεντρώσεις για διατήρηση χειρουργικής αναισθησίας
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Γνωστή ή υποψία κληρονομικής προδιάθεσης σε κακοήθη υπερθερμίαΠληθυσμόςΑσθενείς
-
Γνωστή ή υποψία ευαισθησίας στο σεβοφλουράνιο ή σε άλλα αλογονωμένα εισπνεόμενα αναισθητικά (ιστορικό ηπατοτοξικότητας, που συνήθως συμπεριλαμβάνει αυξημένα ηπατικά ένζυμα, πυρετό, λευκοκυττάρωση και/ή ηωσινοφιλία χρονικά σχετιζόμενη με αναισθησία με έναν από αυτούς τους παράγοντες)ΠληθυσμόςΑσθενείς
-
Η χορήγηση γενικής αναισθησίας αποτελεί αντένδειξηΠληθυσμόςΑσθενείς
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Αναπνευστική καταστολήΠληθυσμόςΑσθενείςΗ αναπνοή πρέπει να παρακολουθείται και εάν είναι απαραίτητο, να υποστηρίζεται.
-
Χορήγηση γενικής αναισθησίαςΤο σεβοφλουράνιο θα πρέπει να χορηγείται μόνο από άτομα τα οποία είναι ειδικά εκπαιδευμένα στη χορήγηση γενικής αναισθησίας. Θα πρέπει να διατίθενται τα απαραίτητα μέσα για την διατήρηση ελεύθερων αεροφόρων οδών, εφαρμογή τεχνητής αναπνοής, χορήγηση οξυγόνου και καρδιαγγειακή ανάνηψη.
-
Συγκέντρωση σεβοφλουρανίου και εξαερωτήρεςΗ συγκέντρωση του σεβοφλουρανίου που χορηγείται από ένα εξαερωτήρα πρέπει να είναι γνωστή με ακρίβεια. Μόνο εξαερωτήρες ειδικά βαθμονομημένοι για το σεβοφλουράνιο πρέπει να χρησιμοποιούνται.
-
Εξατομίκευση αναισθησίαςΠληθυσμόςΑσθενείςΗ χορήγηση της γενικής αναισθησίας πρέπει να εξατομικεύεται με βάση την ανταπόκριση του ασθενούς. Καθώς το επίπεδο της αναισθησίας βαθαίνει, η υπόταση και η αναπνευστική καταστολή αυξάνουν. Υπερβολική μείωση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να σχετίζεται με το βάθος της αναισθησίας και σε τέτοιες περιπτώσεις διορθώνεται μειώνοντας τις εισπνεόμενες συγκεντρώσεις του σεβοφλουρανίου. Η ανάνηψη από τη γενική αναισθησία θα πρέπει να εκτιμηθεί με προσοχή.
-
Χρόνος ανάνηψηςΠληθυσμόςΜετεγχειρητικοί ασθενείςΟ χρόνος ανάνηψης είναι γενικά σύντομος. Μπορεί να χρειαστεί νωρίτερα μετεγχειρητική αναλγησία.
-
Επίδραση στη νοητική λειτουργίαΠληθυσμόςΜετεγχειρητικοί ασθενείςΗ επίδραση στη νοητική λειτουργία για δύο ή τρεις ημέρες μετά την αναισθησία δεν έχει μελετηθεί. Μικρές αλλαγές στη διάθεση ενδέχεται να επιμένουν για αρκετές ημέρες μετά τη χορήγηση (βλ. Οδήγηση).
-
Αιμοδυναμική σταθερότητα και ισχαιμία μυοκαρδίουΠληθυσμόςΑσθενείς με στεφανιαία νόσοΗ διατήρηση της αιμοδυναμικής σταθερότητας είναι σημαντική για την αποφυγή ισχαιμίας μυοκαρδίου.
-
Παράταση του διαστήματος QTπροσοχήΠληθυσμόςΕυπαθείς ασθενείςΠρέπει να δίνεται προσοχή όταν το σεβοφλουράνιο χορηγείται σε ευπαθείς ασθενείς. Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις παράτασης του διαστήματος QT, οι οποίες πολύ σπάνια σχετίζονται με πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου/torsade de pointes (σε εξαιρετικές περιπτώσεις μοιραίες).
-
Μαιευτική αναισθησίαπροσοχήΠληθυσμόςΜαιευτικές ασθενείςΑπαιτείται προσοχή κατά τη διάρκεια αναισθησίας στη μαιευτική, εξαιτίας της μυοχαλαρωτικής επίδρασης του σεβοφλουρανίου στην μήτρα με πιθανό τον κίνδυνο μητρορραγίας (βλ. Κύηση και γαλουχία).
-
Μετεγχειρητική ηπατική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςΑσθενείς με υποκείμενες ηπατικές καταστάσεις ή υπό θεραπεία με φάρμακα που προκαλούν ηπατική δυσλειτουργίαΗ κλινική αξιολόγηση είναι απαραίτητη όταν το σεβοφλουράνιο χρησιμοποιείται. Πολύ σπάνιες περιπτώσεις ήπιας, μέτριας και σοβαρής μετεγχειρητικής ηπατικής δυσλειτουργίας ή ηπατίτιδας με ή χωρίς ίκτερο έχουν αναφερθεί.
-
Προηγούμενη έκθεση σε αλογονωμένα αναισθητικάΠληθυσμόςΑσθενείς με προηγούμενη έκθεση σε αναισθητικά αλογονωμένων υδρογονανθράκων σε διάστημα μικρότερο από 3 μήνεςΠροηγούμενη έκθεση μπορεί να αυξήσει το ενδεχόμενο ηπατικής βλάβης.
-
Νεφρική ανεπάρκειαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με νεφρική ανεπάρκεια (κρεατινίνη ορού > 1,5 mg/dL)Το σεβοφλουράνιο θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Βήτα-συμπαθομιμητικοί παράγοντες (ισοπρεναλίνη), άλφα- και βήτα- συμπαθομιμητικοί παράγοντες (αδρεναλίνη, νοραδρεναλίνη)προσοχήΚίνδυνος κοιλιακής αρρυθμίαςΣύστασηπρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή κατά τη διάρκεια της νάρκωσης με σεβοφλουράνιο
-
Μη-εκλεκτικοί αναστολείς της μονοαμινοοξειδάσης (MAO)προσοχήΚίνδυνος κρίσης κατά τη διάρκεια της επέμβασηςΣύστασησυνιστάται η διακοπή της θεραπείας 2 εβδομάδες πριν τη χειρουργική επέμβαση
-
Ανταγωνιστές ασβεστίου (κυρίως παράγωγα διυδροπυριδίνης)προσοχήΣημαντική υπόταση, κίνδυνος αθροιστικής αρνητικής ινοτρόπου δράσηςΣύστασηΠροσοχή πρέπει να δίνεται όταν χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα με εισπνεόμενα αναισθητικά
-
ΣουκινυλοχολίνηπροσοχήΣπάνιες αυξήσεις στα επίπεδα καλίου του ορού, καρδιακές αρρυθμίες και θάνατο σε παιδιατρικούς ασθενείς
-
Οπιοειδή (alfentanil, sufentanil)προσοχήΣυνεργική πτώση του καρδιακού ρυθμού, της αρτηριακής πίεσης και του ρυθμού αναπνοής
-
Επαγωγείς του CYP2E1 (ισονιαζίδη, αλκοόλ)προσοχήΑύξηση του μεταβολισμού του σεβοφλουρανίου και των συγκεντρώσεων φθορίου στο πλάσμα. Ισονιαζίδη ενισχύει την ηπατοτοξική δράση της.
-
Υποξείδιο αζώτουπαρακολούθησηΜείωση της MAC του σεβοφλουρανίου
-
προσοχήΕνίσχυση της έντασης και διάρκειας του νευρομυϊκού αποκλεισμού, καθυστέρηση ενδοτραχειακής διασωλήνωσης ή ανεπαρκής μυοχάλασηΣύσταση(1) Να μη μειώνεται η δοσολογία των μη αποπολωτικών νευρομυικών αποκλειστών για ενδοτραχειακή διασωλήνωση και (2) Κατά τη διατήρηση της αναισθησίας η δοσολογία των μη αποπολωτικών νευρομυικών αποκλειστών είναι πιθανόν να μειωθεί σε σχέση με αυτήν της αναισθησίας με N2O/οπιούχα. Η χορήγηση συμπληρωματικών δόσεων πρέπει να γίνεται με βάση την απόκριση στο νευρικό ερεθισμό.
-
Εμμέσως δρώντα συμπαθομιμητικά (αμφεταμίνες, εφεδρίνη)προσοχήΚίνδυνος εμφάνισης οξέος επεισοδίου υπέρτασης
-
προσοχήΔιαταραχή της κολποκοιλιακής αγωγιμότητας
-
St John's Wort (μελισσόχορτο)προσοχήΣοβαρή υπόταση και καθυστέρηση στην ανάνηψη από την αναισθησία
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Αναφυλακτική αντίδραση
- Αναφυλακτοειδής Υπερευαισθησία
- Λευκοπενία
- Λευκοκυττάρωση
- Διέγερση
- Σύγχυση
- Υπνηλία
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Σπασμοί
- Δυστονία
- Βραδυκαρδία
- Ταχυκαρδία
- Κολπική μαρμαρυγή
- Αρρυθμίες
- Κοιλιακές έκτακτες συστολές
- Υπερκοιλιακές έκτακτες συστολές
- Έκτακτες συστολές
- Ανακοπή
- κολποκοιλιακός αποκλεισμός πλήρης
- παράταση του διαστήματος QT που συνδέεται με πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsade de pointes)
- Υπόταση
- Υπέρταση
- Βήχας
- Λαρυγγόσπασμος
- Άπνοια
- Υποξία
- Άσθμα
- Βρογχόσπασμος
- Δύσπνοια
- Συριγμός
- Πνευμονικό οίδημα
- διαταραχή του αναπνευστικού συστήματος
- Ναυτία
- Έμετος
- Υπερέκκριση σιέλου
- Ηπατίτιδα
- Ηπατική ανεπάρκεια
- Ηπατική νέκρωση
- Μη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας
- Κατακράτηση ούρων
- Γλυκοζουρία
- Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
- Δερματίτιδα εξ επαφής
- Κνησμός
- Εξάνθημα
- Κνίδωση
- Οίδημα προσώπου
- Ρίγη
- Πυρεξία
- Θωρακική δυσφορία
- Κακοήθης υπερθερμία
- Υποθερμία
- Μυϊκές δεσμιδώσεις
- γλυκόζη αίματος μη φυσιολογική
- αριθμός λευκοκυττάρων μη φυσιολογικός
- φθόριο αυξημένο
- Γαλακτική δεσυδρογονάση αίματος αυξημένη
- Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
- Αυξημένη αλανινική αμινοτρανσφεράση
- Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΒήχαςΑναπνευστικό
-
Πολύ συχνέςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
Πολύ συχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΛαρυγγόσπασμοςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΜη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίαςΉπαρ
-
ΣυχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
ΣυχνέςΡίγηΓενικές
-
ΣυχνέςΣύγχυσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΥπερέκκριση σιέλουΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΥποθερμίαΓενικές
-
Συχνέςαριθμός λευκοκυττάρων μη φυσιολογικόςΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Συχνέςγλυκόζη αίματος μη φυσιολογικήΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Συχνέςδιαταραχή του αναπνευστικού συστήματοςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Συχνέςφθόριο αυξημένοΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Όχι συχνέςΆπνοιαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΆσθμαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΈκτακτες συστολέςΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΑρρυθμίεςΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΓλυκοζουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΚατακράτηση ούρωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΚοιλιακές έκτακτες συστολέςΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΚολπική μαρμαρυγήΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΥπερκοιλιακές έκτακτες συστολέςΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΥποξίαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςκολποκοιλιακός αποκλεισμός πλήρηςΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΑνακοπήΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτική αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτοειδής ΥπερευαισθησίαΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΑυξημένη αλανινική αμινοτρανσφεράσηΕργαστηριακές
-
Μη γνωστέςΑυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράσηΕργαστηριακές
-
Μη γνωστέςΑυξημένη κρεατινίνη αίματοςΕργαστηριακές
-
Μη γνωστέςΒρογχόσπασμοςΑναπνευστικό
-
Μη γνωστέςΓαλακτική δεσυδρογονάση αίματος αυξημένηΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Μη γνωστέςΔερματίτιδα εξ επαφήςΔέρμα
-
Μη γνωστέςΔυστονίαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Μη γνωστέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΗπατίτιδαΉπαρ
-
Μη γνωστέςΗπατική ανεπάρκειαΉπαρ
-
Μη γνωστέςΗπατική νέκρωσηΉπαρ
-
Μη γνωστέςΘωρακική δυσφορίαΓενικές
-
Μη γνωστέςΚακοήθης υπερθερμίαΓενικές
-
Μη γνωστέςΚνίδωσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΚνησμόςΔέρμα
-
Μη γνωστέςΛευκοκυττάρωσηΑίμα
-
Μη γνωστέςΛευκοπενίαΑίμα
-
Μη γνωστέςΜυϊκές δεσμιδώσειςΜυοσκελετικό
-
Μη γνωστέςΟίδημα προσώπουΓενικές
-
Μη γνωστέςΟξεία νεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Μη γνωστέςΠνευμονικό οίδημαΑναπνευστικό
-
Μη γνωστέςΣπασμοίΝευρικό
-
Μη γνωστέςΣυριγμόςΑναπνευστικό
-
Μη γνωστέςπαράταση του διαστήματος QT που συνδέεται με πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsade de pointes)Καρδιακές διαταραχές
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΤο θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο εάν είναι απολύτως απαραίτητο.Οι μελέτες αναπαραγωγής σε αρουραίους και κουνέλια δεν έδειξαν διαταραχή της γονιμότητας ή βλάβη στο έμβρυο. Δεν υπάρχουν επαρκείς μελέτες σε έγκυες γυναίκες. Δημοσιευμένες μελέτες σε ζώα με κάποια φάρμακα αναισθησίας/καταστολής έχουν αναφέρει ανεπιθύμητες ενέργειες στην ανάπτυξη του εγκεφάλου (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Μελέτες στα ζώα έχουν καταδείξει αναπαραγωγική τοξικότητα (βλέπε Προκλινικά δεδομένα). Σε κλινική μελέτη, η ασφάλεια αποδείχθηκε για μητέρες και βρέφη κατά τη διάρκεια καισαρικής. Η ασφάλεια σε κύηση και φυσιολογικό τοκετό δεν έχει αποδειχθεί. Έχει μυοχαλαρωτικές επιδράσεις στην μήτρα με πιθανό τον κίνδυνο μητρορραγίας. Κλινική αξιολόγηση απαραίτητη στη μαιευτική.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΔεν είναι γνωστό αν το σεβοφλουράνιο ή οι μεταβολίτες του εκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Λόγω απουσίας τεκμηριωμένης εμπειρίας, οι γυναίκες θα πρέπει να συμβουλεύονται να αποφεύγουν τη γαλουχία για 48 ώρες μετά τη χορήγηση του σεβοφλουρανίου και να απορρίπτουν το γάλα που παρήγαγαν κατά τη περίοδο αυτή.
-
ΓονιμότηταΑσφαλέςΟι μελέτες αναπαραγωγής σε αρουραίους και κουνέλια δεν έδειξαν διαταραχή της γονιμότητας.
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- αναπνευστική καταστολή
- κυκλοφορική ανεπάρκεια
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Γενικά αναισθητικά, αλογωνομένοι υδρογονάνθρακες, κωδικός ATC: N01AB08.
Το σεβοφλουράνιο προκαλεί ταχεία και ομαλή εισαγωγή στην αναισθησία, χωρίς ερεθισμό. Κατά την εισαγωγή στην αναισθησία παρατηρείται ομαλή και ταχεία απώλεια συνείδησης και ταχεία ανάνηψη κατά τη διακοπή της αναισθησίας. Η εισαγωγή επιτυγχάνεται με μικρού βαθμού διέγερση ή ερεθισμό των ανώτερων αναπνευστικών οδών. Δεν υπάρχουν στοιχεία υπερβολικών εκκρίσεων εντός του τραχειοβρογχικού δένδρου και διέγερσης από το ΚΝΣ. Συγκριτικές μελέτες με παιδιατρικούς ασθενείς, όπου η εισαγωγή στην αναισθησία έγινε με μάσκα, έδειξαν ότι η συχνότητα του βήχα ήταν μικρότερη με το σεβοφλουράνιο σε σύγκριση με το αλοθάνιο.
Όπως και άλλα ισχυρά εισπνεόμενα αναισθητικά, το σεβοφλουράνιο προκαλεί δοσοεξαρτωμένη καταστολή του καρδιαγγειακού και αναπνευστικού συστήματος.
Τόσο σε σκύλους όσο και σε ανθρώπους η τεχνητή αρρυθμογόνος ουδός με επινεφρίνη ήταν συγκρίσιμη μεταξύ σεβοφλουρανίου και ισοφλουρανίου και μικρότερη για το αλοθάνιο. Οι μελέτες στους σκύλους έχουν δείξει ότι το σεβοφλουράνιο δεν ελαττώνει την παράπλευρο αιμάτωση του μυοκαρδίου. Στις κλινικές μελέτες, η επίπτωση της ισχαιμίας μυοκαρδίου και εμφράγματος σε επιρρεπείς ασθενείς ήταν συγκρίσιμη μεταξύ σεβοφλουρανίου και ισοφλουρανίου.
Μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι διατηρείται φυσιολογική με το σεβοφλουράνιο η αιμάτωση των οργάνων (π.χ. ήπαρ, νεφροί, εγκέφαλος). Τόσο σε μελέτες σε σκύλους και κουνέλια όσο και σε κλινικές μελέτες οι τροποποιήσεις της αιμοδυναμικής του Νευρικού Συστήματος (ενδοκρανιακή πίεση, εγκεφαλική αιμάτωση /ταχύτητα ροής, εγκεφαλικός μεταβολισμός οξυγόνου και εγκεφαλική πίεση ροής) ήταν συγκρίσιμες μεταξύ σεβοφλουρανίου και ισοφλουρανίου. Το σεβοφλουράνιο έχει ελάχιστη επίδραση στην ICP (ενδοκρανιακή πίεση) και στην ικανότητα ανταπόκρισης στο CΟ2.
To σεβοφλουράνιο δεν επιδρά στην συμπυκνωτική ικανότητα των νεφρών, ακόμα και μετά από μακρά έκθεση στην αναισθησία, μέχρι και εννέα ώρες.
Ελάχιστη Κυψελιδική Συγκέντρωση (MAC)
Η ελάχιστη κυψελιδική συγκέντρωση (MAC) είναι η συγκέντρωση κατά την οποία το 50% των ασθενών παρουσιάζουν κατάργηση της απάντησης σε δερματική τομή. Οι τιμές MAC που αντιστοιχούν στις διάφορες ηλικιακές ομάδες συνοψίζονται στην (βλ. Δοσολογία).
Το MAC του σεβοφλουρανίου σε μείγμα οξυγόνου προσδιορίζεται στο 2,05% για τους ενήλικες 40 ετών. Όπως και για τα άλλα αλογονωμένα παράγωγα, οι MAC του σεβοφλουρανίου μειώνονται σε μεγαλύτερες ηλικίες και όταν χορηγείται σε μείγμα υποξειδίου του αζώτου.
Κλινικές μελέτες
Αποτελεσματικότητα Πολλές κλινικές μελέτες έχουν διεξαχθεί με το σεβοφλουράνιο ως αναισθητικό παράγοντα για παιδιατρικούς και ενήλικες ασθενείς. Τα αποτελέσματα έχουν δείξει ότι το σεβοφλουράνιο προκαλεί ομαλή, ταχεία εισαγωγή καθώς και ταχεία ανάνηψη από την αναισθησία.
Η χρήση του σεβοφλουρανίου σχετίζεται με ταχύτερους χρόνους εισαγωγής στην αναισθησία καθώς και σε καταστάσεις ανάνηψης όπως ανάδυση (emergence), απόκριση σε εντολές και προσανατολισμός σε σύγκριση με τα φάρμακα αναφοράς.
Αναισθησία σε ενήλικες Εισαγωγή με μάσκα Σε μελέτες με ενήλικες ασθενείς στις οποίες έγινε εισαγωγή στην αναισθησία με μάσκα, το σεβοφλουράνιο προκάλεσε ομαλή και ταχεία εισαγωγή στην αναισθησία.
Διατήρηση Σε 3 μελέτες που διεξήχθησαν σε ασθενείς των εξωτερικών ιατρείων και σε 25 μελέτες με ενδονοσοκομειακούς ασθενείς, όπου συμπεριλήφθηκαν 3.591 ενήλικες ασθενείς (2.022 με σεβοφλουράνιο, 1.196 με ισοφλουράνιο, 111 με ενφλουράνιο, 262 με προποφόλη), το σεβοφλουράνιο αποδείχθηκε ότι είναι ένας αποτελεσματικός παράγοντας για τη διατήρηση της αναισθησίας.
Το σεβοφλουράνιο έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας κατάλληλος αναισθητικός παράγοντας στη νευροχειρουργική, στην καισαρική τομή, σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης με μόσχευμα (CABG) και σε μη καρδιαγγειακούς ασθενείς σε κίνδυνο για ισχαιμία του μυοκαρδίου.
Παιδιατρικός πληθυσμός Σε 2 μελέτες σε ασθενείς στα εξωτερικά ιατρεία και σε 3 μελέτες με ενδονοσοκομειακούς ασθενείς όπου συμπεριλήφθηκαν 1498 παιδιατρικοί ασθενείς (837 με σεβοφλουράνιο, 661 με αλοθάνιο), το σεβοφλουράνιο αποδείχθηκε ότι είναι ένας αποτελεσματικός παράγοντας για την εισαγωγή και διατήρηση της αναισθησίας.
Εισαγωγή με μάσκα Σε μελέτες με παιδιατρικούς ασθενείς στις οποίες έγινε εισαγωγή με μάσκα, ο χρόνος εισαγωγής ήταν στατιστικώς σημαντικά μικρότερος καθώς και η συχνότητα εμφάνισης βήχα ήταν στατιστικώς σημαντικά χαμηλότερη με το σεβοφλουράνιο συγκριτικά με το αλοθάνιο.
Ασφάλεια Κλινικές μελέτες διεξήχθησαν σε ένα πληθυσμιακό εύρος ασθενών (παιδιά, ενήλικες, ηλικιωμένοι, με νεφρική ανεπάρκεια, με ηπατική ανεπάρκεια, παχύσαρκοι, ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης με μόσχευμα, ασθενείς που ελάμβαναν θεραπεία με αμινογλυκοσίδες ή επαγωγείς μεταβολικών ενζύμων, ασθενείς που υποβάλλονται σε επαναληπτικές χειρουργικές επεμβάσεις, ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις διάρκειας ≥ 6 ωρών). Τα αποτελέσματα αξιολόγησης των εργαστηριακών παραμέτρων (π.χ. SGPT, SGOT, αλκαλική φωσφατάση, ολική χολερυθρίνη, κρεατινίνη ορού, ουρία), καθώς και η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν από τους ερευνητές και σχετίζονταν με την ηπατική και νεφρική λειτουργία, απέδειξαν ότι το σεβοφλουράνιο δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στην ηπατική ή νεφρική λειτουργία, ούτε επιδείνωσε προϋπάρχουσα νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες). Οι μελέτες αυτές έδειξαν επίσης ότι δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ του σεβοφλουρανίου και των αναισθητικών παραγόντων αναφοράς σε ασθενείς που εμφανίζουν μεταβολές σε κάθε κλινική χημική παράμετρο.
Η επίδραση στη νεφρική λειτουργία ήταν συγκρίσιμη μεταξύ του σεβοφλουρανίου και των αναισθητικών αναφοράς, μεταξύ των τύπων των κυκλωμάτων αναισθησίας, των ποσοστών ροής και μεταξύ των ασθενών με ή χωρίς συγκεντρώσεις ανόργανου φθορίου ≥ 50 μm. Σε συγκριτικές μελέτες η επίπτωση της νεφρικής δυσλειτουργίας ήταν <1%, ίδια για το σεβοφλουράνιο (0,17%) και για τα φάρμακα αναφοράς (0,22% για ισοφλουράνιο, αλοθάνιο, ενφλουράνιο, προποφόλη). Αυτή η συνολική επίπτωση είναι σύμφωνη με εκείνη του πληθυσμού γενικής χειρουργικής.Σε όλες τις περιπτώσεις, υπήρχε μια εναλλακτική αιτία ή λογική εξήγηση που δικαιολογούσε την νεφρική δυσλειτουργία.
Παιδιατρικός πληθυσμός Ορισμένες δημοσιευμένες μελέτες σε παιδιά έχουν παρατηρήσει γνωστικά ελλείμματα μετά από επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένες εκθέσεις σε αναισθητικούς παράγοντες νωρίς στη ζωή. Αυτές οι μελέτες έχουν σημαντικούς περιορισμούς και δεν είναι σαφές εάν οι παρατηρούμενες επιδράσεις οφείλονται στη χορήγηση φαρμάκου αναισθησίας / καταστολής ή σε άλλους παράγοντες όπως η χειρουργική επέμβαση ή η υποκείμενη ασθένεια. Επιπλέον, πιο πρόσφατες δημοσιευμένες μελέτες από μητρώα δεν επιβεβαίωσαν αυτά τα ευρήματα.
Δημοσιευμένες μελέτες σε ζώα με ορισμένα φάρμακα αναισθησίας / καταστολής έχουν αναφέρει δυσμενείς επιδράσεις στην ανάπτυξη του εγκεφάλου στα αρχικά στάδια της ζωής (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
Ηπατική ανεπάρκεια Κατά τη διάρκεια της κλινικής ανάπτυξης, το σεβοφλουράνιο ήταν αποτελεσματικό και καλά ανεκτό, όταν χρησιμοποιήθηκε ως κύριος παράγοντας για τη διατήρηση της αναισθησίας σε ασθενείς με διαταραγμένη ηπατική λειτουργία, Child-Pugh Κατηγορία Α και Β, και δεν επιδείνωσε προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία.
Για ανεπιθύμητες ενέργειες του ήπατος που παρατηρήθηκαν από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία, (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Νεφρική ανεπάρκεια Το σεβοφλουράνιο μελετήθηκε σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια με τιμή αναφοράς κρεατινίνης ορού ≥ 1,5 mg/dL (130 μmole/L). Με βάση τη συχνότητα και το μέγεθος των αλλαγών στις συγκεντρώσεις της κρεατινίνης ορού, το σεβοφλουράνιο δεν επιδείνωσε περαιτέρω τη νεφρική λειτουργία.
Περιγραφή
Το σεβοφλουράνιο είναι ένας μη εύφλεκτος υγρός αναισθητικός παράγοντας χορηγούμενος με εξαερωτή. Είναι ένα φθοριωμένο παράγωγο του methyl isopropyl ether. Το σεβοφλουράνιο ταυτοποιείται χημικά ως fluoromethyl 2, 2, 2-trifluoro-1-(trifluoromethyl) ethyl ether και έχει μοριακό βάρος 200,05.
Το σεβοφλουράνιο είναι μη εύφλεκτο και μη εκρηκτικό ως ορίζεται βάσει των απαιτήσεων της International Electrotechnical Commission 601-2-13.
Το σεβοφλουράνιο είναι ένα διαυγές άχρωμο υγρό, μη ερεθιστικό. Μπορεί να αναμιχθεί με αιθανόλη, αιθέρα, χλωροφόρμιο, petroleum benzene και είναι ελαφρώς διαλυτό στο νερό.
Αποδόμηση σεβοφλουρανίου
Το σεβοφλουράνιο είναι σταθερό όταν φυλάσσεται υπό κανονικές συνθήκες δωματίου και φωτισμού. Παρουσία ισχυρών οξέων και θερμότητας δεν υπάρχει ορατή αντίδραση αποδόμησής του. Το σεβοφλουράνιο δεν ασκεί διαβρωτική δράση στο ανοξείδωτο ατσάλι, το μπρούντζο, το αλουμίνιο, το επινικελωμένο μπρούντζο, το επιχρωμιωμένο μπρούντζο, το κράμα χαλκού-βηρυλλίου.
Χημική αποδόμηση μπορεί να προκύψει κατόπιν έκθεσης των εισπνεόμενων αναισθητικών σε απορροφητές CΟ2 εντός του μηχανήματος αναισθησίας. Όταν χρησιμοποιείται με νέους απορροφητές όπως ενδείκνυται, η αποδόμηση του σεβοφλουρανίου είναι ελάχιστη και τα προϊόντα αποδόμησης είναι μη προσδιορίσιμα και μη τοξικά. Η αποδόμηση του σεβοφλουρανίου και ο επακόλουθος σχηματισμός προϊόντων αποδόμησης ενισχύονται από την αύξηση της θερμοκρασίας του απορροφητή, τους απορροφητές CΟ2 που έχουν υποστεί ξήρανση (ειδικά αυτούς που περιέχουν υδροξείδιο του καλίου), την αυξημένη συγκέντρωση σεβοφλουρανίου και τη μειωμένη ροή φρέσκου αέρα. Το σεβοφλουράνιο μπορεί να υποστεί αλκαλική αποικοδόμηση με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι απόρροια της έλλειψης υδρογονωμένου φθορίου και σχηματισμού του pentafluoroisopropanyl fluoromethyl ether (PIFE ή αλλιώς γνωστό ως Παράγωγο Α). Ο δεύτερος τρόπος αποδόμησής του προκύπτει μόνο επί παρουσίας απορροφητών CΟ2 που έχουν υποστεί ξήρανση και οδηγεί σε διάσπαση του σεβοφλουρανίου σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) και φορμαλδεΰδη. Το HFIP είναι ανενεργό, μη γενοτοξικό, υφίσταται ταχεία σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ και εμφανίζει συγκρίσιμη τοξικότητα με το σεβοφλουράνιο. Η φορμαλδεΰδη είναι παρούσα υπό κανονικές διαδικασίες μεταβολισμού. Η φορμαλδεΰδη μπορεί να υποστεί περαιτέρω αποδόμηση σε μεθανόλη & μυρμηκικό κατόπιν έκθεσης σε υπερβολικά αποξηραμένο απορροφητή. Παρουσία υψηλής θερμοκρασίας τo μυρμηκικό μπορεί να συνεισφέρει στο σχηματισμό μονοξειδίου του άνθρακα. Η μεθανόλη μπορεί να αντιδράσει με το Παράγωγο Α και να σχηματίσει το νέο μεθοξυ-προϊόν, παράγωγο Β. Το Παράγωγο Β μπορεί να υποστεί περαιτέρω ΗF διάσπαση και να σχηματίσει τα παράγωγα C, D και Ε. Με απορροφητές που έχουν υποστεί υπερβολική ξήρανση, ειδικά αυτούς που περιέχουν υδροξείδιο του καλίου, ενδέχεται να προκύψει σχηματισμός φορμαλδεΰδης, μεθανόλης, μονοξειδίου του άνθρακα, Παραγώγου Α (και ενδεχομένως κάποιων προϊόντων αποδόμησής του), Παραγώγων B, C και D.
Αποδόμηση Οξέων Lewis
Περιέχει τουλάχιστον 300 ppm νερού ως αναστολέα των οξέων Lewis. Δεν χρησιμοποιούνται άλλα πρόσθετα ή χημικοί σταθεροποιητές.
Διαλυτότης
Η χαμηλή διαλυτότητά του στο αίμα υποδεικνύει ότι οι κυψελιδικές συγκεντρώσεις του σεβοφλουρανίου θα πρέπει να αυξάνονται ταχέως κατά την εισαγωγή στην αναισθησία και να μειώνονται επίσης ταχέως μετά την διακοπή του. Το φαινόμενο αυτό επιβεβαιώθηκε σε μια κλινική μελέτη στην οποία μετρήθηκαν οι εισπνεόμενες και τελοεκπνεόμενες συγκεντρώσεις (FΙ/FΑ). Στα 30 λεπτά η τιμή FA/FI (washin) για το σεβοφλουράνιο ήταν 0,85 και η τιμή αποβολής FA/FAO (washout) στα 5 λεπτά μετά τη διακοπή του ήταν 0,15.
Κατανομή
Τα αποτελέσματα του σεβοφλουρανίου στην εκτόπιση φαρμάκων από τις πρωτεΐνες ορού και ιστών δεν έχουν μελετηθεί. Άλλα φθοριούχα πτητικά αναισθητικά έχουν δείξει in vitro ότι εκτοπίζουν τα φάρμακα από τις πρωτεΐνες ορού και ιστών. Η κλινική σημασία του φαινομένου αυτού δεν είναι γνωστή. Οι κλινικές μελέτες δεν έχουν δείξει ανεπιθύμητα αποτελέσματα όταν το σεβοφλουράνιο χορηγήθηκε σε ασθενείς που ελάμβαναν φάρμακα τα οποία δεσμεύονται σε υψηλό ποσοστό και έχουν μικρό όγκο κατανομής (όπως π.χ. φαινυτοΐνη).
Μεταβολισμός
Η ταχεία αποβολή του σεβοφλουρανίου από τους πνεύμονες ελαχιστοποιεί την διαθέσιμη ποσότητα του αναισθητικού για μεταβολισμό. Στον άνθρωπο, ποσότητα μικρότερη από 5% του απορροφημένου σεβοφλουρανίου μεταβολίζεται μέσω κυτοχρώματος P450 2E1 στο ήπαρ σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) απελευθερώνοντας ανόργανο φθόριο και διοξείδιο του άνθρακα (ή ένα μονοανθρακικό τμήμα). Αμέσως μετά από το σχηματισμό του, το HFIP υφίσταται ταχεία σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ και απέκκριση στα ούρα. Δεν έχουν ταυτοποιηθεί άλλες οδοί βιομετασχηματισμού του σεβοφλουρανίου. Είναι το μόνο φθοριούχο πτητικό αναισθητικό το οποίο δεν μεταβολίζεται σε τριφθορο-οξεικό οξύ.
Ιόντα φθορίου
Οι συγκεντρώσεις των ιόντων φθορίου επηρεάζονται από την διάρκεια της αναισθησίας, την χορηγούμενη συγκέντρωση του σεβοφλουρανίου και την σύνθεση του μείγματος των αναισθητικών. Η αποφθορίωση του σεβοφλουρανίου δεν διεγείρεται από τα βαρβιτουρικά.
Στο Κλινικό Πρόγραμμα της Abbott, ποσοστό περίπου 7% των ενηλίκων που είχαν μελετηθεί για συγκεντρώσεις ανόργανου φθορίου, παρουσίασαν συγκεντρώσεις μεγαλύτερες των 50μΜ. Στους ασθενείς αυτούς δεν παρατηρήθηκε σημαντική κλινική επίδραση στη νεφρική λειτουργία (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Γενικά αναισθητικά, αλογωνομένοι υδρογονάνθρακες, κωδικός ATC: N01AB08. Το σεβοφλουράνιο προκαλεί ταχεία και ομαλή εισαγωγή στην αναισθησία, χωρίς ερεθισμό. Κατά την εισαγωγή στην αναισθησία…
Περιγραφή Το σεβοφλουράνιο είναι ένας μη εύφλεκτος υγρός αναισθητικός παράγοντας χορηγούμενος με εξαερωτή. Είναι ένα φθοριωμένο παράγωγο του methyl isopropyl ether. Το σεβοφλουράνιο ταυτοποιείται χημικά ως fluoromethyl 2, 2,…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | μετεγχειρητικά | Νεφρική ανεπάρκεια |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η σεβοφλουράνη προκαλεί μυϊκή χαλάρωση και μειωμένη ευαισθησία, μεταβάλλοντας την διεγερσιμότητα των ιστών με ταχεία έναρξη δράσης. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της μείωσης της σύζευξης των κυττάρων στις συνάψεις χάσματος και της τροποποίησης της δραστηριότητας των διαύλων που είναι υπεύθυνοι για το δυναμικό ενέργειας. Σε σύγκριση με την [αλοθάνη] και την [ισοφλουράνη], η σεβοφλουράνη έχει μικρότερο χρόνο ανάνηψης, καθώς και μικρότερο χρόνο για την πρώτη αναλγησία. Για να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ της ατμοσφαιρικής και της αρτηριακής μερικής πίεσης, απαιτείται ελάχιστη ποσότητα σεβοφλουράνης να διαλυθεί στο αίμα.
Η χρήση της σεβοφλουράνης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο νεφρικής βλάβης, αναπνευστικής καταστολής και παράτασης του QT. Επίσης, μπορεί να οδηγήσει σε κακοήθη υπερθερμία, περιεγχειρητική υπερκαλιαιμία και παιδιατρική νευροτοξικότητα. Επεισόδια σοβαρής βραδυκαρδίας και καρδιακής ανακοπής έχουν αναφερθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς με σύνδρομο Down που έλαβαν σεβοφλουράνη. Η αναισθησία με σεβοφλουράνη μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα εκτέλεσης δραστηριοτήτων που απαιτούν πνευματική εγρήγορση, όπως η οδήγηση ή ο χειρισμός μηχανημάτων.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της σεβοφλουράνης δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Όπως και άλλα αλογονοποιημένα εισπνεόμενα αναισθητικά, η σεβοφλουράνη προκαλεί αναισθησία συνδεόμενη με ιοντοδρόμους που ελέγχονται από υποδοχείς και αναστέλλοντας τη νευροδιαβίβαση στο ΚΝΣ. Έχει προταθεί ότι τα εισπνεόμενα αναισθητικά ενισχύουν την ανασταλτική μετασυναπτική δραστηριότητα των διαύλων συνδεόμενα με υποδοχείς GABAA και γλυκίνης, και αναστέλλουν την διεγερτική μετασυναπτική δραστηριότητα των διαύλων συνδεόμενα με νικοτινικούς υποδοχείς ακετυλοχολίνης, σεροτονίνης και γλουταμίνης. Η σεβοφλουράνη έχει επίδραση σε πολλαπλά ιοντικά ρεύματα, συμπεριλαμβανομένου του ρεύματος κατιόντων που ενεργοποιείται με υπερπόλωση (If), των ρευμάτων Ca2+ τύπου Τ και L (ICa, T και ICa, L), των ρευμάτων K+ καθυστερημένης εκπόλωσης με βραδεία ενεργοποίηση (IKs), και του ρεύματος ανταλλαγής Na+/Ca2+ (INCX). Αυτή η ικανότητα διαμόρφωσης της δραστηριότητας των ιοντικών διαύλων μπορεί επίσης να ρυθμίζει την καρδιακή διεγερσιμότητα και συσταλτικότητα.
Η σεβοφλουράνη χρησιμοποιείται ευρέως ως πτητικό αναισθητικό στην κλινική πράξη. Ωστόσο, ο μηχανισμός της παραμένει ασαφής. … Έχει αναφερθεί ότι οι δυναμικά ελεγχόμενοι δίαυλοι νατρίου έχουν σημαντικούς ρόλους στους μηχανισμούς αναισθησίας. Μεγάλη προσοχή έχει δοθεί στις επιδράσεις της σεβοφλουράνης στους δυναμικά εξαρτώμενους διαύλους νατρίου. Για να διευκρινιστεί αυτό, οι ερευνητές εξέτασαν τις επιδράσεις της σεβοφλουράνης στους Na(v) 1.8, Na(v) 1.4, και Na(v) 1.7 που εκφράζονται σε ωάρια Xenopus. Οι επιδράσεις της σεβοφλουράνης στους διαύλους νατρίου Na(v) 1.8, Na(v) 1.4, και Na(v) 1.7 μελετήθηκαν με ηλεκτροφυσιολογική μέθοδο χρησιμοποιώντας τεχνικές whole-cell, two-electrode voltage-clamp σε ωάρια Xenopus. Η σεβοφλουράνη σε συγκέντρωση 1.0 mM ανέστειλε τους δυναμικά ελεγχόμενους διαύλους νατρίου Na(v)1.8, Na(v)1.4, και Na(v)1.7, αλλά η σεβοφλουράνη (0.5 mM) είχε μικρή επίδραση. Αυτή η ανασταλτική επίδραση της 1 mM σεβοφλουράνης καταργήθηκε πλήρως με προεπεξεργασία με αναστολέα της πρωτεϊνικής κινάσης C (PKC), bisindolylmaleimide I. Η σεβοφλουράνη φαίνεται να έχει ανασταλτικές επιδράσεις στους Na(v)1.8, Na(v)1.4, και Na(v)1.7 μέσω μονοπατιών PKC. Ωστόσο, αυτοί οι δίαυλοι νατρίου μπορεί να μην σχετίζονται με τις κλινικές αναισθητικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης.
Η σεβοφλουράνη έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί αγγειοδιαστολή στο εμβρυο-πλακουντιακό αγγειακό σύστημα. Οι ερευνητές στόχευσαν να προσδιορίσουν τη συμβολή της διαμόρφωσης της λειτουργίας των διαύλων καλίου και ασβεστίου στην αγγειοδιασταλτική δράση της σεβοφλουράνης σε απομονωμένους ανθρώπινους αρτηριακούς δακτυλίους του ομφάλιου λώρου. Χρησιμοποιήθηκαν τετραπλάσια ex vivo ανθρώπινα αρτηριακά δακτυλίδια ομφάλιου λώρου σε όλες τις μελέτες. Οι Σειρές 1 και 2 εξέτασαν το ρόλο του καναλιού K+ στην αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Ξεχωριστά πειράματα εξέτασαν εάν η τετρααιθυλαμμώνη, η οποία αναστέλλει τους διαύλους K (KCa++) μεγάλης αγωγιμότητας που ενεργοποιούνται από ασβέστιο (Σειρά 1A+B) ή η γλιμπενκλαμίδη, η οποία αναστέλλει τον δίαυλο K ευαίσθητο στην ATP (KATP) (Σειρά 2), διέμόρφωσαν την αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Οι Σειρές 3 - 5 εξέτασαν το ρόλο του καναλιού Ca++ στην αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Ξεχωριστά πειράματα εξέτασαν εάν η βεραπαμίλη, η οποία αναστέλλει τον δυναμικά ελεγχόμενο δίαυλο Ca++ του σαρκολεμματος (Σειρά 3), η SK&F 96365 ένας αναστολέας των δυναμικά ανεξάρτητων διαύλων Ca++ του σαρκολεμματος (Σειρά 4A+B), ή η ριωταντίνη ένας αναστολέας του καναλιού Ca++ του σαρκοπλασματικού δικτυώματος (Σειρά 5A+B), διέμόρφωσαν την αγγειοδιαστολή που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Η σεβοφλουράνη προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη αγγειοδιαστολή αρτηριακών δακτυλίων ομφάλιου λώρου σε όλες τις μελέτες. Η προηγούμενη αναστολή των καναλιών KCa++ και KATP ενίσχυσε τις αγγειοδιασταλτικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης. Επιπλέον, η έκθεση των δακτυλίων σε σεβοφλουράνη πριν από την TEA εξουδετέρωσε τις επιδράσεις της TEA. Συνολικά, αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η σεβοφλουράνη αναστέλλει τους διαύλους K+. Η αναστολή των δυναμικά ελεγχόμενων διαύλων Ca++ ανέστειλε τις αγγειοδιασταλτικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης. Αντίθετα, η αναστολή των δυναμικά ανεξάρτητων και σαρκοπλασματικών δικτυωμάτων διαύλων Ca++ δεν άλλαξε την αγγειοδιαστολή από σεβοφλουράνη. Η σεβοφλουράνη φαίνεται να αναστέλλει τους διαύλους KCa++ και KATP των αρτηριών του ομφάλιου λώρου. Η σεβοφλουράνη αναστέλλει επίσης τους δυναμικά ελεγχόμενους διαύλους ασβεστίου, και ασκεί καθαρή αγγειοδιασταλτική επίδραση στην in vitro εμβρυο-πλακουντιακή κυκλοφορία.
Η χορήγηση σεβοφλουράνης κατά την έναρξη της επαναιμάτωσης έχει επιβεβαιωθεί ότι παρέχει εγκεφαλική προστασία. Ωστόσο, λίγα είναι γνωστά για τον μηχανισμό. Σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν την υπόθεση ότι η μετα-συνθηκοποίηση με σεβοφλουράνη προκαλεί νευροπροστασία μέσω της ρύθμισης προς τα πάνω του παράγοντα 1-άλφα που επάγεται από υποξία (HIF-1 alpha) και της αίμης οξυγονάσης-1 (HO-1) που περιλαμβάνει το μονοπάτι της φωσφατιδυλοϊνοσιτόλης-3-κινάσης (PI3K)/Akt. Στο πρώτο πείραμα, αρσενικά αρουραίοι Sprague-Dawley υποβλήθηκαν σε εστιακή εγκεφαλική ισχαιμία. Η μετα-συνθηκοποίηση πραγματοποιήθηκε με έκθεση σε 2.5% σεβοφλουράνη αμέσως κατά την έναρξη της επαναιμάτωσης. Αξιολογήθηκαν η έκφραση mRNA και πρωτεΐνης των HIF-1 alpha και του στόχου γονιδίου του, HO-1, ακέραια νευρωνικά κύτταρα και η δραστηριότητα της κασπάσης-3 σε 6, 24 και 72 ώρες μετά την επαναιμάτωση. Στο δεύτερο πείραμα, … διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ του μονοπατιού PI3K/Akt και της έκφρασης των HIF-1alpha και HO-1 στη νευροπροστασία που προκαλείται από τη σεβοφλουράνη. Αξιολογήθηκε ο όγκος εγκεφαλικού εμφράγματος, τα αποπτωτικά νευρωνικά κύτταρα και η έκφραση των HIF-1alpha, HO-1 και p-Akt σε 24 ώρες μετά την επαναιμάτωση. Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, η μετα-συνθηκοποίηση με σεβοφλουράνη βελτίωσε σημαντικά την νευρωνική βλάβη, αύξηξε τα επίπεδα mRNA και πρωτεΐνης των HIF-1 alpha και HO-1, ανέστειλε τη δραστηριότητα της κασπάσης-3, και μείωσε τον αριθμό των TUNEL-θετικών κυττάρων και τα μεγέθη εμφράγματος. Ωστόσο, ο εκλεκτικός αναστολέας PI3K, η βορμαντίνη, όχι μόνο εξουδετέρωσε μερικώς τη νευροπροστασία της σεβοφλουράνης, όπως φάνηκε από τη μείωση του μεγέθους του εμφράγματος και των αποπτωτικών νευρωνικών κυττάρων, αλλά και ανέστρεψε την αύξηση της έκφρασης των HIF-1 alpha, HO-1 και p-Akt στην ισχαιμική περιumbra που προκλήθηκε από τη σεβοφλουράνη. Ως εκ τούτου, τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι η εγκεφαλική προστασία από τη μετα-συνθηκοποίηση με σεβοφλουράνη μεσολαβείται μερικώς από το μονοπάτι PI3K/Akt μέσω της ρύθμισης προς τα πάνω των HIF-1 alpha και HO-1.
Η σεβοφλουράνη χρησιμοποιείται ευρέως για αναισθησία, και συχνά συνδυάζεται με οπιοειδή στην κλινική πράξη. Ωστόσο, οι επιδράσεις της σεβοφλουράνης στις λειτουργίες του μ-οπιοειδούς υποδοχέα (uOR) παραμένουν ασαφείς. Σε αυτή τη μελέτη, οι επιδράσεις της σεβοφλουράνης στις λειτουργίες του uOR αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας ωάρια Xenopus που εξέφραζαν ένα uOR συντηγμένο με χιμαιρικό G πρωτεϊνικό G(qi5) (uOR-G(qi5)). Η σεβοφλουράνη από μόνη της δεν προκάλεσε ρεύματα σε ωάρια που εξέφραζαν uOR-G(qi5), ενώ η σεβοφλουράνη ανέστειλε τα ρεύματα Cl(-) που προκλήθηκαν από [D-Ala(2),N-Me-Phe(4),Gly(5)-ol]-enkephalin (DAMGO) σε κλινικά χρησιμοποιούμενες συγκεντρώσεις. Η σεβοφλουράνη δεν επηρέασε τα ρεύματα Cl(-) που προκλήθηκαν από AlF(4)(-), τα οποία οδηγούν άμεσα στην ενεργοποίηση των G πρωτεϊνών. Οι ανασταλτικές επιδράσεις της σεβοφλουράνης στα ρεύματα που προκλήθηκαν από DAMGO δεν παρατηρήθηκαν σε ωάρια προεπεξεργασμένα με τον αναστολέα της πρωτεϊνικής κινάσης C (PKC) GF109203X. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η σεβοφλουράνη αναστέλλει τη λειτουργία του uOR. Επιπλέον, ο μηχανισμός αναστολής από τη σεβοφλουράνη θα μπορούσε να μεσολαβείται από την PKC.
Για περισσότερα δεδομένα Μηχανισμού Δράσης (Πλήρη) για τη Σεβοφλουράνη (9 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η σεβοφλουράνη απορροφάται ταχέως στην κυκλοφορία μέσω των πνευμόνων· ωστόσο, η διαλυτότητα στο αίμα είναι χαμηλή (συντελεστής κατανομής αίματος/αερίου στους 37°C κυμαίνεται από 0.63 έως 0.69). Επομένως, απαιτείται ελάχιστη ποσότητα σεβοφλουράνης να διαλυθεί στο αίμα για να προκληθεί αναισθησία.
Η χαμηλή διαλυτότητα της σεβοφλουράνης διευκολύνει την ταχεία απέκκρισή της μέσω των πνευμόνων, όπου αποβάλλεται το 95% έως 98% αυτού του αναισθητικού. Έως και 3.5% της δόσης σεβοφλουράνης εμφανίζεται στα ούρα ως ανόργανο φθόριο, και έως και 50% της κάθαρσης φθορίου είναι μη νεφρική (φθόριο που προσλαμβάνεται από τα οστά).
Ασθενείς που έλαβαν αναισθησία με σεβοφλουράνη χαμηλής ροής κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης στο πρόσωπο (n=16) είχαν περιφερειακό όγκο κατανομής 1634 mlατμού/kgσωμ. βάρους και συνολικό όγκο κατανομής 1748 mlατμού/kgσωμ. βάρους.
Σε ασθενείς που έλαβαν αναισθησία με σεβοφλουράνη χαμηλής ροής κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης στο πρόσωπο (n=16), η κάθαρση μεταφοράς από το κεντρικό στο περιφερικό διαμέρισμα ήταν 13.0 mlατμού/kgσωμ. βάρους⋅min.
Έως και 3.5% της δόσης σεβοφλουράνης εμφανίζεται στα ούρα ως ανόργανο φθόριο. Μελέτες για το φθόριο υποδεικνύουν ότι έως και 50% της κάθαρσης φθορίου είναι μη νεφρική (μέσω πρόσληψης φθορίου από τα οστά).
Η χαμηλή διαλυτότητα της σεβοφλουράνης διευκολύνει την ταχεία απέκκριση μέσω των πνευμόνων. Ο ρυθμός απέκκρισης ποσοτικοποιείται ως ο ρυθμός αλλαγής της κυψελιδικής (τελικής εκπνοής) συγκέντρωσης μετά τη διακοπή της αναισθησίας (FA), σε σχέση με την τελευταία κυψελιδική συγκέντρωση (FaO) που μετρήθηκε αμέσως πριν από τη διακοπή του αναισθητικού.
Οι συγκεντρώσεις ιόντων φθορίου επηρεάζονται από τη διάρκεια της αναισθησίας, τη συγκέντρωση της χορηγούμενης σεβοφλουράνης και τη σύνθεση του μίγματος αναισθητικών αερίων. Σε μελέτες όπου η αναισθησία διατηρήθηκε αποκλειστικά με σεβοφλουράνη για περιόδους από 1 έως 6 ώρες, οι μέγιστες συγκεντρώσεις φθορίου κυμαίνονταν μεταξύ 12 uM και 90 uM. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις εμφανίζονται εντός 2 ωρών από το τέλος της αναισθησίας και είναι μικρότερες από 25 uM (475 ng/mL) για την πλειονότητα του πληθυσμού μετά από 10 ώρες.
Οι συγκεντρώσεις σεβοφλουράνης στο γάλα είναι πιθανώς κλινικά αμελητέες 24 ώρες μετά την αναισθησία. Λόγω της ταχείας έκπλυσης, οι συγκεντρώσεις σεβοφλουράνης στο γάλα προβλέπεται να είναι χαμηλότερες από αυτές που παρατηρούνται με πολλά άλλα πτητικά αναισθητικά.
Σε σύγκριση με υγιή άτομα, ο χρόνος ημιζωής του ιόντος φθορίου παρατάθηκε σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, αλλά όχι σε ηλικιωμένους. Μια μελέτη σε 8 ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια υποδηλώνει μια ελαφρά παράταση του χρόνου ημιζωής. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια κυμάνθηκε περίπου στους 33 ώρες (εύρος 21-61 ώρες) σε σύγκριση με μέσο όρο περίπου 21 ωρών (εύρος 10-48 ώρες) σε φυσιολογικά υγιή άτομα. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ηλικιωμένους (άνω των 65 ετών) προσέγγισε τις 24 ώρες (εύρος 18-72 ώρες). Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε άτομα με ηπατική ανεπάρκεια ήταν 23 ώρες (εύρος 16-47 ώρες).
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η σύνδεση της σεβοφλουράνης με πρωτεΐνες δεν έχει αξιολογηθεί. In vitro αναλύσεις έχουν δείξει ότι άλλα φθοριούχα πτητικά αναισθητικά μπορούν να εκτοπίσουν φάρμακα από πρωτεΐνες ορού και ιστών· ωστόσο, δεν είναι σαφές εάν αυτό είναι κλινικά σημαντικό. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η χορήγηση σεβοφλουράνης δεν έχει σημαντική επίδραση σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα με υψηλή σύνδεση και μικρό όγκο κατανομής.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η σεβοφλουράνη μεταβολίζεται σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (hexafluoroisopropanol - HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και διοξειδίου του άνθρακα, μέσω του κυτοχρώματος P450 2E1. Η εξαφθοροϊσοπροπανόλη συζεύγνυται ταχέως με γλυκουρονικό οξύ και απεκκρίνεται στα ούρα. Μελέτες in vivo μεταβολισμού υποδηλώνουν ότι περίπου το 5% της δόσης σεβοφλουράνης μπορεί να μεταβολιστεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το ανόργανο φθόριο φτάνει στη μέγιστη συγκέντρωσή του εντός 2 ωρών από το τέλος της αναισθησίας με σεβοφλουράνη και επανέρχεται σε βασικά επίπεδα εντός 48 ωρών. Ο μεταβολισμός της σεβοφλουράνης μπορεί να επάγεται από χρόνια έκθεση σε ισονιαζίδη και αιθανόλη, και έχει αποδειχθεί ότι τα βαρβιτουρικά δεν την επηρεάζουν.
Η νεφρική και η ηπατική τοξικότητα των φθοριούχων αιθερικών πτητικών αναισθητικών προκαλείται από βιομετασχηματισμό σε τοξικά μεταβολικά προϊόντα. Ο μεταβολισμός συμβάλλει επίσης σημαντικά στην φαρμακοκινητική της απέκκρισης ορισμένων πτητικών παραγόντων. Αν και αναρίθμητες μελέτες έχουν διερευνήσει τον μεταβολισμό των αναισθητικών σε ζώα, υπάρχουν λίγες πληροφορίες σχετικά με τον μεταβολισμό των πτητικών αναισθητικών στον άνθρωπο όσον αφορά τις συγκριτικές ταχύτητες ή την ταυτότητα των ενζύμων που είναι υπεύθυνα για την αποφθορίωση. Ο πρώτος σκοπός αυτής της έρευνας ήταν να συγκριθεί ο μεταβολισμός των φθοριούχων αιθερικών αναισθητικών από ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια. Ο δεύτερος σκοπός ήταν να ελεγχθεί η υπόθεση ότι το κυτόχρωμα P450 2E1 είναι η ειδική ισομορφή P450 που είναι υπεύθυνη για την αποφθορίωση των πτητικών αναισθητικών στους ανθρώπους. Ετοιμάστηκαν μικροσωμάτια από ανθρώπινα ήπατα. Ο μεταβολισμός των αναισθητικών σε μικροσωμιακές επωάσεις μετρήθηκε με παραγωγή φθορίου. Η στρατηγική για την αξιολόγηση του ρόλου του P450 2E1 στην αποφθορίωση των αναισθητικών περιλάμβανε τρεις προσεγγίσεις: για μια σειρά από 12 ανθρώπινα ήπατα, συσχέτιση του ρυθμού μικροσωμιακής αποφθορίωσης με την περιεκτικότητα του μικροσωμιακού P450 2E1 (μετρημένη με ανάλυση Western blot), συσχέτιση του ρυθμού αποφθορίωσης με την καταλυτική δραστηριότητα του μικροσωμιακού P450 2E1 χρησιμοποιώντας δείγματα υποστρωμάτων (υδροξυλίωση παρα-νιτροφαινόλης και υδροξυλίωση χλωρζοξαζόνης), και χημική αναστολή με αναστολείς εκλεκτικούς για την ισομορφή P450. Η κατάταξη του μεταβολισμού των αναισθητικών, όπως αξιολογήθηκε από την παραγωγή φθορίου σε κορεσμένες συγκεντρώσεις υποστρώματος, ήταν: μεθοξυφλουράνη > σεβοφλουράνη > ενφλουράνη > ισοφλουράνη > δεσφλουράνη > 0. Υπήρχε σημαντική γραμμική συσχέτιση της αποφθορίωσης σεβοφλουράνης και μεθοξυφλουράνης με την αντιγονική περιεκτικότητα P450 2E1 (r = 0.98 και r = 0.72, αντίστοιχα), αλλά όχι με P450 1A2 ή P450 3A3/4. Η σύγκριση της αποφθορίωσης αναισθητικών με την υδροξυλίωση παρα-νιτροφαινόλης ή χλωρζοξαζόνης έδειξε σημαντική συσχέτιση για τη σεβοφλουράνη (r = 0.93, r = 0.95) και τη μεθοξυφλουράνη (r = 0.78, r = 0.66). Η αποφθορίωση της σεβοφλουράνης συσχετίστηκε επίσης έντονα με αυτήν της ενφλουράνης (r = 0.93), η οποία είναι γνωστό ότι μεταβολίζεται από το ανθρώπινο P450 2E1. Το διαιθυλοδιθειοκαρβαμιδικό, ένας εκλεκτικός αναστολέας του P450 2E1, προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη αναστολή της αποφθορίωσης σεβοφλουράνης, μεθοξυφλουράνης και ισοφλουράνης. Κανένας άλλος εκλεκτικός αναστολέας ισομορφοα δεν μείωσε την αποφθορίωση της σεβοφλουράνης, ενώ η αποφθορίωση της μεθοξυφλουράνης αναστέλλειτο από τους εκλεκτικούς αναστολείς P450 φουραφιλλίνη (P450 1A2), σουλφαφεναζόλη (P450 2C9/10) και κινιδίνη (P450 2D6) αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό από ό,τι το διαιθυλοδιθειοκαρβαμιδικό. Αυτά τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι το κυτόχρωμα P450 2E1 είναι το κύριο, αν όχι το μοναδικό, ανθρώπινο ηπατικό μικροσωμιακό ένζυμο που καταλύει την αποφθορίωση της σεβοφλουράνης. Το P450 2E1 είναι το κύριο, αλλά όχι το αποκλειστικό ένζυμο που είναι υπεύθυνο για το μεταβολισμό της μεθοξυφλουράνης, η οποία φαίνεται επίσης να καταλύεται από P450s 1A2, 2C9/10 και 2D6. Τα δεδομένα υποδηλώνουν επίσης ότι το P450 2E1 είναι υπεύθυνο για ένα σημαντικό μέρος του μεταβολισμού της ισοφλουράνης. Η ταυτοποίηση του P450 2E1 ως του κύριου ενζύμου μεταβολισμού αναισθητικών στον άνθρωπο παρέχει μια μηχανιστική κατανόηση του κλινικού μεταβολισμού και τοξικότητας των φθοριούχων αιθερικών αναισθητικών.
Η σεβοφλουράνη, USP μεταβολίζεται σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και CO2. Οι συγκεντρώσεις ιόντων φθορίου επηρεάζονται από τη διάρκεια της αναισθησίας και τη συγκέντρωση της σεβοφλουράνης, USP. Μόλις σχηματιστεί, η HFIP συζεύγνυται ταχέως με γλυκουρονικό οξύ και απεκκρίνεται ως ουρικό μεταβολικό προϊόν. Δεν έχουν εντοπιστεί άλλες μεταβολικές οδοί για τη σεβοφλουράνη, USP. Στους ανθρώπους, ο χρόνος ημιζωής του ιόντος φθορίου παρατάθηκε σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, αλλά οι ανθρώπινες κλινικές δοκιμές δεν περιείχαν αναφορές τοξικότητας που σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα ιόντων φθορίου.
Το κυτόχρωμα P450 2E1 είναι η κύρια ισομορφή που έχει ταυτοποιηθεί για το μεταβολισμό της σεβοφλουράνης και αυτό μπορεί να επάγεται από χρόνια έκθεση σε ισονιαζίδη και αιθανόλη. Αυτό είναι παρόμοιο με το μεταβολισμό της ισοφλουράνης και της ενφλουράνης και διαφέρει από αυτό της μεθοξυφλουράνης, η οποία μεταβολίζεται μέσω διαφόρων ισομορφών κυτοχρώματος P450. Ο μεταβολισμός της σεβοφλουράνης δεν επάγεται από βαρβιτουρικά. Όπως φαίνεται στο Σχήμα 5, οι συγκεντρώσεις ανόργανου φθορίου φτάνουν στο μέγιστο εντός 2 ωρών από το τέλος της αναισθησίας με σεβοφλουράνη και επανέρχονται σε βασικά επίπεδα εντός 48 ωρών μετά την αναισθησία στις περισσότερες περιπτώσεις (67%). Η ταχεία και εκτεταμένη πνευμονική απέκκριση της σεβοφλουράνης ελαχιστοποιεί την ποσότητα του αναισθητικού που είναι διαθέσιμη για μεταβολισμό.
Η σεβοφλουράνη μεταβολίζεται από το κυτόχρωμα P450 2E1, σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και CO2. Μόλις σχηματιστεί, η HFIP συζεύγνυται ταχέως με γλυκουρονικό οξύ και απεκκρίνεται ως ουρικό μεταβολικό προϊόν. Δεν έχουν εντοπιστεί άλλες μεταβολικές οδοί για τη σεβοφλουράνη. Μελέτες μεταβολισμού in vivo υποδηλώνουν ότι περίπου το 5% της δόσης σεβοφλουράνης μπορεί να μεταβολιστεί.
Σε μια μελέτη στην οποία 4 σκύλοι εκτέθηκαν σε 4% σεβοφλουράνη, USP για 3 ώρες, παρατηρήθηκαν μέγιστες συγκεντρώσεις φθορίου στον ορό 17.0-27.0 umole/L μετά από 3 ώρες αναισθησίας. Το φθόριο του ορού μειώθηκε γρήγορα μετά το τέλος της αναισθησίας και επέστρεψε στα βασικά επίπεδα εντός 24 ωρών μετά την αναισθησία.
Σχετικά μικρός βιομετασχηματισμός, μόνο 5% μεταβολίζεται από το κυτόχρωμα P450 CYP2E1 σε εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) με απελευθέρωση ανόργανου φθορίου και CO2. Δεν έχουν εντοπιστεί άλλες μεταβολικές οδοί για τη σεβοφλουράνη. Οδός Απέκκρισης: Η χαμηλή διαλυτότητα της σεβοφλουράνης διευκολύνει την ταχεία απέκκριση μέσω των πνευμόνων. Μελέτες μεταβολισμού in vivo υποδηλώνουν ότι περίπου το 5% της δόσης σεβοφλουράνης μπορεί να μεταβολιστεί. Έως και 3.5% της δόσης σεβοφλουράνης εμφανίζεται στα ούρα ως ανόργανο φθόριο. Χρόνος Ημιζωής: 15-23 ώρες
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
Ο τελικός χρόνος ημιζωής αποβολής από το περιφερικό διαμέρισμα λίπους είναι περίπου 20 ώρες.
Σε σύγκριση με υγιή άτομα, ο χρόνος ημιζωής του ιόντος φθορίου παρατάθηκε σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, αλλά όχι σε ηλικιωμένους. Μια μελέτη σε 8 ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια υποδηλώνει μια ελαφρά παράταση του χρόνου ημιζωής. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια κυμάνθηκε περίπου στους 33 ώρες (εύρος 21-61 ώρες) σε σύγκριση με μέσο όρο περίπου 21 ωρών (εύρος 10-48 ώρες) σε φυσιολογικά υγιή άτομα. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε ηλικιωμένους (άνω των 65 ετών) προσέγγισε τις 24 ώρες (εύρος 18-72 ώρες). Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε άτομα με ηπατική ανεπάρκεια ήταν 23 ώρες (εύρος 16-47 ώρες).
Ο χρόνος ημιζωής κυμαίνεται από 15-23 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα ή παράγοντες που αντιμετωπίζουν ή εμποδίζουν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί σε συγκέντρωση αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την απελευθέρωση από τα πυκνά κοκκία και την διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.
Αέρια ή πτητικά υγρά που ποικίλλουν στον ρυθμό με τον οποίο προκαλούν αναισθησία· ισχύ· τον βαθμό καταστολής της κυκλοφορίας, της αναπνοής ή της νευρομυϊκής λειτουργίας που προκαλούν· και αναλγητικές επιδράσεις. Τα εισπνεόμενα αναισθητικά έχουν πλεονεκτήματα έναντι των ενδοφλέβιων παραγόντων, καθώς το βάθος της αναισθησίας μπορεί να αλλαχθεί γρήγορα με την τροποποίηση της εισπνεόμενης συγκέντρωσης. Λόγω της ταχείας απέκκρισής τους, τυχόν μετεγχειρητική αναπνευστική καταστολή είναι σχετικά βραχύβια. (Από AMA Drug Evaluations Annual, 1994, σελ.173)
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
38LVP0K73A
SEVOFLURANE
Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Γενική Αναισθησία
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Γενικό Αναισθητικό
Η σεβοφλουράνη είναι Γενικό Αναισθητικό. Η φυσιολογική επίδραση της σεβοφλουράνης είναι μέσω Γενικής Αναισθησίας.
SEVOFLURANE
Γενική Αναισθησία [PE]; Γενικό Αναισθητικό [EPC]
Ημίσεια ζωή
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα ή παράγοντες που αντιμετωπίζουν ή εμποδίζουν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί σε συγκέντρωση αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την απελευθέρωση από τα πυκνά κοκκία και την διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.
Αέρια ή πτητικά υγρά που ποικίλλουν στον ρυθμό με τον οποίο προκαλούν αναισθησία· ισχύ· τον βαθμό καταστολής της κυκλοφορίας, της αναπνοής ή της νευρομυϊκής λειτουργίας που προκαλούν· και αναλγητικές επιδράσεις. Τα εισπνεόμενα αναισθητικά έχουν πλεονεκτήματα έναντι των ενδοφλέβιων παραγόντων, καθώς το βάθος της αναισθησίας μπορεί να αλλαχθεί γρήγορα με την τροποποίηση της εισπνεόμενης συγκέντρωσης. Λόγω της ταχείας απέκκρισής τους, τυχόν μετεγχειρητική αναπνευστική καταστολή είναι σχετικά βραχύβια. (Από AMA Drug Evaluations Annual, 1994, σελ.173)