Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ H05BX02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

PARICALCITOL

Παρικαλσιτόλη

### PHARMACODYNAMICS Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαραθυρεοειδικοί παράγοντες, κωδικός ATC: H05BX02.

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes
  • E21 Διαταραχές του παραθυρεοειδούς αδένα

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 10/2022
medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος ZEMPLAR
expand_more
Καψάκιο, μαλακό
Καψάκιο 1 μικρογραμμαρίου: οβάλ, γκρι χρώματος μαλακό καψάκιο
προτυπωμένο με το λογότυπο « » και «ZA».
Καψάκιο 2 μικρογραμμαρίων: οβάλ, πορτοκαλί-καφέ χρώματος μαλακό
καψάκιο προτυπωμένο με το λογότυπο « » και «ZF».
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Οδός:
Από του στόματος
Δόση έναρξης:
1 μικρογραμμάριο (ημερησίως) ή 2 μικρογραμμάρια (τρεις φορές/εβδομάδα) για ενήλικες με iPTH ≤ 500 pg/ml (βλ. Πίνακα 1)
Τιτλοποίηση:
Η δοσολογία εξατομικεύεται βάσει των επιπέδων iPTH, ασβεστίου και φωσφόρου του ορού. Για ΧΝΝ 3/4, βλ. Πίνακα 2 για οδηγίες αύξησης/μείωσης. Για ΧΝΝ 5, η ρύθμιση βασίζεται στον τύπο iPTH (pg/ml)/60. Για παιδιά 10-16 ετών με ΧΝΝ 3/4, η δόση μπορεί να αυξάνεται κατά 1 μικρογραμμάριο κάθε 4 εβδομάδες.
  • Ενήλικες με Χρόνια Νεφρική Νόσο (ΧΝΝ) Σταδίων 3 και 4
    χορηγείται εφάπαξ ημερησίως, είτε ημερησίως ή τρεις φορές την εβδομάδα λαμβανόμενο κάθε δεύτερη ημέρα. Η αρχική δόση βασίζεται στα επίπεδα iPTH (βλ. Πίνακα 1). Η ρύθμιση της δόσης εξατομικεύεται βάσει iPTH, ασβεστίου και φωσφόρου ορού (βλ. Πίνακα 2).
  • Ενήλικες με Χρόνια Νεφρική Νόσο (ΧΝΝ) Σταδίου 5
    χορηγείται τρεις φορές την εβδομάδα κάθε δεύτερη ημέρα. Η αρχική δόση βασίζεται στον τύπο iPTH (pg/ml)/60 (μέγιστη 32 μικρογραμμάρια). Η ρύθμιση της δόσης βασίζεται σε iPTH, ασβέστιο και φώσφορο ορού, χρησιμοποιώντας τον τύπο iPTH (pg/ml)/60.
  • Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία (ήπια έως μέτρια)
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
  • Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία
    Δεν υπάρχει εμπειρία.
  • Ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού (ΧΝΝ Σταδίων 3 και 4)
    Η αρχική δόση και ο αλγόριθμος τιτλοποίησης είναι ίδιες με αυτές των μη μεταμοσχευμένων ασθενών με ΧΝΝ Σταδίων 3 και 4. Τα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου ορού πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
  • Παιδιά ηλικίας κάτω των 10 ετών
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί.
  • Παιδιά (10 έως 16 ετών) με ΧΝΝ Σταδίων 3 και 4
    Δόση1 μικρογραμμάριο
    Μέγ. δόση7 μικρογραμμάρια ανά δόση (στην κλινική μελέτη)
    Αρχική δόση 1 μικρογραμμάριο τρεις φορές την εβδομάδα, όχι συχνότερα από κάθε δεύτερη ημέρα. Η δόση μπορεί να αυξάνεται κατά 1 μικρογραμμάριο κάθε 4 εβδομάδες. Στόχος iPTH 35-69 pg/ml (Στάδιο 3) ή 70-110 pg/ml (Στάδιο 4).
  • Παιδιά με ΧΝΝ Σταδίου 5
    Η αποτελεσματικότητα δεν έχει τεκμηριωθεί.
  • Ηλικιωμένοι (65-75 ετών)
    Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα σε σχέση με τους νεότερους ασθενείς, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μεγαλύτερης ευαισθησίας κάποιων ηλικιωμένων ατόμων.
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Ένδειξη τοξικότητας στη βιταμίνη D
    Πληθυσμόςασθενείς
  • Υπερασβεστιαιμία
    Πληθυσμόςασθενείς
  • Υπερευαισθησία στην παρικαλσιτόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα
    Πληθυσμόςασθενείς
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερβολική καταστολή της παραθορμόνης
    Μπορεί να επιφέρει αυξήσεις στα επίπεδα ασβεστίου του ορού και μπορεί να οδηγήσει σε νόσο χαμηλής οστικής εναλλαγής. Απαιτείται παρακολούθηση των ασθενών και εξατομικευμένη ρύθμιση της δόσης.
  • Κλινικά σημαντική υπερασβεστιαιμία
    Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν δεσμευτικό φωσφόρου που περιέχει ασβέστιο
    η δόση του δεσμευτικού φωσφόρου θα πρέπει να μειώνεται ή να διακόπτεται.
  • Χρόνια υπερασβεστιαιμία
    Μπορεί να σχετίζεται με γενικευμένη αγγειακή ασβεστοποίηση και ασβεστοποίηση άλλων μαλακών μορίων.
  • Συγχορήγηση με φωσφορικά ή σχετιζόμενα με βιταμίνη D φαρμακευτικά προϊόντα
    αντένδειξη
    Δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα.
  • Συγχορήγηση με δακτυλίτιδα
    προσοχή
    Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή.
  • Αύξηση κρεατινίνης ορού/Μείωση eGFR
    Πληθυσμόςασθενείς σταδίου πριν την αιμοκάθαρση
    Η παρικαλσιτόλη μπορεί να αυξήσει την κρεατινίνη ορού και να μειώσει τον εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (eGFR) χωρίς να αλλάξει τον πραγματικό GFR.
  • Συγχορήγηση με κετοκοναζόλη
    προσοχή
    Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή.
  • Περιεκτικότητα σε αλκοόλη (αιθανόλη)
    Κάθε 1 μικρογραμμάριο καψάκια περιέχει 0,71 mg αλκοόλης (αιθανόλης) και κάθε 2 μικρογραμμάρια καψάκια περιέχουν 1,42 mg αλκοόλης (αιθανόλης). Η ποσότητα ανά καψάκιο αυτού του φαρμάκου είναι ισοδύναμη με λιγότερο ανά 1 ml μπύρας ή κρασιού.
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Κετοκοναζόλη
    προσοχή
    Διπλασιασμός της AUC0-∞ της παρικαλσιτόλης και αύξηση του χρόνου ημιζωής (από 9,8 σε 17,0 ώρες)
    ΣύστασηΠρέπει να επιδεικνύεται προσοχή.
  • Δακτυλίτιδα
    προσοχή
    Ενίσχυση της τοξικότητας της δακτυλίτιδας από υπερασβεστιαιμία
    ΣύστασηΘα πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν συνταγογραφείται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη.
  • Φωσφορικά ή σχετιζόμενα με βιταμίνη D φαρμακευτικά προϊόντα
    αντένδειξη
    Αυξημένος κίνδυνος υπερασβεστιαιμίας και αύξησης του γινομένου Ca × P
    ΣύστασηΔεν θα πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη.
  • Υψηλές δόσεις σκευασμάτων που περιέχουν ασβέστιο ή θειαζιδικά διουρητικά
    προσοχή
    Αύξηση του κινδύνου υπερασβεστιαιμίας
  • Σκευάσματα που περιέχουν μαγνήσιο (π.χ. αντιόξινα)
    αντένδειξη
    Υπερμαγνησιαιμία
    ΣύστασηΔεν θα πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με σκευάσματα βιταμίνης D.
  • Σκευάσματα που περιέχουν αργίλιο (π.χ. αντιόξινα, δεσμευτικά φωσφόρου)
    αντένδειξη
    Αυξημένα επίπεδα αργιλίου στο αίμα και τοξικότητα στα οστά από αργίλιο
    ΣύστασηΔεν θα πρέπει να χορηγούνται χρόνια με φαρμακευτικά προϊόντα Βιταμίνης D.
  • Σκευάσματα που επιβραδύνουν την απορρόφηση λιποδιαλυτών βιταμινών (π.χ. χολεστυραμίνη)
    προσοχή
    Ενδέχεται να αλληλεπιδράσουν με την απορρόφηση των καψακίων Παρικαλσιτόλη.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
  • Πνευμονία (Όχι συχνή)
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
  • Υπερευαισθησία (Όχι συχνή)
Ανοσοποιητικό
  • Αγγειοοίδημα
Αναπνευστικό
  • Οίδημα λάρυγγα
Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
  • Υποπαραθυρεοειδισμός (Όχι συχνή)
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
  • Αύξηση των επιπέδων γινομένου ασβεστίου-φωσφορικών (Πολύ συχνές)
  • Υπερφωσφαταιμία (Συχνές)
  • Όρεξη μειωμένη (Όχι συχνή)
  • Υπασβεστιαιμία (Όχι συχνή)
Μεταβολισμός
  • Υπερασβεστιαιμία
  • Υπερκαλιαιμία
Νευρικό
  • Ζάλη
  • Δυσγευσία
  • Κεφαλαλγία
Καρδιακές διαταραχές
  • Αίσθημα παλμών (Όχι συχνή)
Διαταραχές του γαστρεντερικού
  • Κοιλιακή δυσφορία (Όχι συχνή)
  • Άλγος άνω κοιλιακής χώρας (Όχι συχνή)
  • Δυσκοιλιότητα (Όχι συχνή)
  • Διάρροια (Όχι συχνή)
  • Ξηροστομία (Όχι συχνή)
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (Όχι συχνή)
  • Ναυτία (Όχι συχνή)
  • Έμετος (Όχι συχνή)
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
  • Ακμή (Όχι συχνή)
  • Κνησμός (Όχι συχνή)
  • Εξάνθημα (Όχι συχνή)
  • Κνίδωση (Όχι συχνή)
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
  • Μυϊκοί σπασμοί (Όχι συχνή)
  • Μυαλγία (Όχι συχνή)
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
  • Ευαισθησία μαστού (Όχι συχνή)
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
  • Εξασθένιση (Όχι συχνή)
  • Αίσθημα κακουχίας (Όχι συχνή)
  • Οίδημα περιφερικό (Όχι συχνή)
  • Άλγος (Όχι συχνή)
Παρακλινικές εξετάσεις
  • Γινόμενο ασβεστίου-φωσφορικών αυξημένο (Όχι συχνή)
  • Κρεατινίνη αίματος αυξημένη (Όχι συχνή)
  • Ηπατικά ένζυμα µη φυσιολογικά (Όχι συχνή)
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Αύξηση των επιπέδων γινομένου ασβεστίου-φωσφορικών
    Πολύ συχνές
  • Δυσγευσία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Ζάλη
    Νευρικό
    Συχνές
  • Κεφαλαλγία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Υπερασβεστιαιμία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Υπερκαλιαιμία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Υπερφωσφαταιμία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Άλγος
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Έμετος
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Αίσθημα κακουχίας
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Αίσθημα παλμών
    Καρδιά
    Όχι συχνές
  • Ακμή
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Αυξημένο γινόμενο ασβεστίου-φωσφορικών
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Διάρροια
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Δυσκοιλιότητα
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Εξάνθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Εξασθένιση
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Ευαισθησία μαστού
    Αναπαραγωγικό
    Όχι συχνές
  • Κνίδωση
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Κνησμός
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Κοιλιακή δυσφορία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Μειωμένη όρεξη
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνές
  • Μη φυσιολογικά ηπατικά ένζυμα
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Μυαλγία
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Μυϊκοί σπασμοί
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Ξηροστομία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Περιφερικό οίδημα
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Πνευμονία
    Λοιμώξεις
    Όχι συχνές
  • Υπασβεστιαιμία
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνές
  • Υπερευαισθησία
    Ανοσοποιητικό
    Όχι συχνές
  • Υποπαραθυρεοειδισμός
    Ενδοκρινικό
    Όχι συχνές
  • Αγγειοοίδημα
    Δέρμα
    Μη γνωστές
  • Οίδημα λάρυγγα
    Αναπνευστικό
    Μη γνωστές
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται εκτός εάν κρίνεται σαφώς απαραίτητο.
    Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της παρικαλσιτόλης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος.
  • Γαλουχία
    Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα συνεχιστεί/θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα συνεχιστεί/θα αποφευχθεί η θεραπεία με το Παρικαλσιτόλη, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφενος της θεραπείας με Παρικαλσιτόλη για τη γυναίκα.
    Δεν είναι γνωστό εάν η παρικαλσιτόλη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει απέκκριση της παρικαλσιτόλης ή των μεταβολιτών της στο μητρικό γάλα, σε μικρές ποσότητες.
e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Συμπτώματα
  • υπερασβεστιαιμία
  • υπερασβεστιουρία
  • υπερφωσφαταιμία
  • υπερβολική καταστολή της παραθορμόνης
  • Αδυναμία
  • κεφαλαλγία
  • υπνηλία
  • ναυτία
  • έμετος
  • ξηροστομία
  • δυσκοιλιότητα
  • μυαλγία
  • οστικός πόνος
  • μεταλλική γεύση
  • Ανορεξία
  • απώλεια βάρους
  • επιπεφυκίτιδα (ασβεστοποιός)
  • παγκρεατίτιδα
  • φωτοφοβία
  • ρινόρροια
  • κνησμός
  • υπερθερμία
  • μειωμένη γενετήσια ορμή
  • αυξημένο άζωτο ουρίας αίματος (BUN)
  • υπερχοληστερολαιμία
  • αυξημένα AST και ΑLT
  • έκτοπη ασβεστοποίηση
  • υπέρταση
  • καρδιακές αρρυθμίες
  • θάνατος
  • έκδηλη ψύχωση
Αντιμετώπιση
Η θεραπεία ασθενών με κλινικά σημαντική υπερασβεστιαιμία συνίσταται σε άμεση μείωση της δόσης ή διακοπή της θεραπείας με παρικαλσιτόλη και περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλή σε ασβέστιο, διακοπή των συμπληρωμάτων ασβεστίου, κινητοποίηση του ασθενούς, προσοχή στις διαταραχές του ισοζυγίου υγρών και ηλεκτρολυτών, αξιολόγηση των ηλεκτροκαρδιογραφικών ανωμαλιών (κρίσιμη σε ασθενείς που λαμβάνουν δακτυλίτιδα) και αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση με διάλυμα χωρίς ασβέστιο, όπως ενδείκνυται.
ΑιμοκάθαρσηΌχι
directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επηρεάζει την οδήγησηΑμελητέα
science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Πλήρωση καψακίου:
Τριγλυκερίδια (κεκορεσμένα) μέσης αλύσου
Αιθανόλη, άνυδρη
Βουτυλιωμένο υδροξυτολουόλιο (Ε321)
Κέλυφος καψακίου:
1 μικρογραμμάριο
Ζελατίνη
Γλυκερόλη
Ύδωρ κεκαθαρμένο
Τιτανίου διοξείδιο (E171)
Σιδήρου οξείδιο μέλαν (E172)
Σιδήρου οξείδιο κίτρινο (E172)
2 μικρογραμμάρια
Ζελατίνη
Γλυκερόλη
Ύδωρ κεκαθαρμένο
Τιτανίου διοξείδιο (E171)
Σιδήρου οξείδιο κίτρινο (E172)
Σιδήρου οξείδιο ερυθρό (E172)
Σιδήρου οξείδιο μέλαν (E172)
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

PHARMACODYNAMICS

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαραθυρεοειδικοί παράγοντες, κωδικός ATC: H05BX02.

Μηχανισμός Δράσης

Η παρικαλσιτόλη είναι μια συνθετική, βιολογικά ενεργή βιταμίνη D, ανάλογο της καλσιτριόλης με υποκαταστάσεις στην παράπλευρη αλυσίδα (D2) και στον Α (19-nor) δακτύλιο. Σε αντίθεση με την καλσιτριόλη, η παρικαλσιτόλη είναι ένας εκλεκτικός ενεργοποιητής του υποδοχέα της βιταμίνης D (VDR). Η παρικαλσιτόλη ενεργοποιεί εκλεκτικά τους VDR στους παραθυρεοειδείς αδένες χωρίς την αύξηση των VDR στο έντερο και είναι λιγότερο ενεργή στην οστική απορρόφηση. Η παρικαλσιτόλη επίσης ενεργοποιεί τον υποδοχέα ασβεστίου στους παραθυρεοειδείς αδένες. Σαν αποτέλεσμα, η παρικαλσιτόλη μειώνει τα επίπεδα της παραθορμόνης (PTH) αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό των παραθυρεοειδικών κυττάρων και μειώνοντας τη σύνθεση και την έκκριση της PTH, επιδρώντας ελάχιστα στα επίπεδα του ασβεστίου και του φωσφόρου και μπορεί να δρα κατευθείαν στα κύτταρα των οστών ώστε να διατηρήσει τον όγκο των οστών και να αυξήσει τις επιφάνειες επιμετάλλωσης. Η διόρθωση των μη φυσιολογικών επίπεδων PTH, με την ομαλοποίηση της ομοιόστασης του ασβεστίου και του φωσφόρου, είναι πιθανό να εμποδίσει ή να θεραπεύσει τη μεταβολική οστική νόσο που σχετίζεται με τη χρόνια νεφρική νόσο.

Κλινική Αποτελεσματικότητα

Χρόνια Νεφρική Νόσος, Στάδια 3-4 Πιλοτικές Μελέτες σε Ενήλικες Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας τουλάχιστον δύο συνεχών μειώσεων ≥ 30% από τα αρχικά επίπεδα της iPTH επιτεύχθηκε στο 91% των ασθενών υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης και στο 13% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p<0,001). Η οστική αλκαλική φωσφατάση του ορού όπως και η οστεοκαλσίνη ορού μειώθηκαν σημαντικά (p<0,001) σε ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο, γεγονός το οποίο σχετίζεται με διόρθωση στην υψηλή οστική εναλλαγή λόγω του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού. Δεν ανιχνεύτηκε καμία επιδείνωση στις παραμέτρους της νεφρικής λειτουργίας του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης (μέσω του τύπου MDRD) και στην κρεατινίνη του ορού σε ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης συγκριτικά με τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο. Σημαντικά περισσότεροι ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης εμφάνισαν μείωση στην πρωτεΐνη ούρων, συγκριτικά με τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο, όπως αυτή μετρήθηκε με ημιποσοτική μέθοδο.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των καψακίων παρικαλσιτόλης αξιολογήθηκαν σε μια διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική μελέτη 12-εβδομάδων, σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 10 έως 16 ετών με Χρόνια Νεφρική Νόσο Σταδίων 3 και 4. Συνολικά, 18 ασθενείς έλαβαν καψάκια παρικαλσιτόλης και 18 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο κατά τη διάρκεια της τυφλής φάσης της μελέτης. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 13,6 έτη, 69% ήταν άρρενες, 86% ήταν Καυκάσιοι και 8% ήταν Ασιάτες. Εβδομήντα δύο τοις εκατό (72%) των ασθενών υπό θεραπεία με παρικαλσιτόλη και 89% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο ολοκλήρωσαν την τυφλή περίοδο θεραπείας των 12 εβδομάδων.

Η αρχική δόση των καψακίων παρικαλσιτόλης ήταν 1 μικρογραμμάριο τρεις φορές την εβδομάδα. Τα επίπεδα iPTH, ασβεστίου και φωσφόρου παρακολουθούνταν κάθε 2-4 εβδομάδες με στόχο τη διατήρηση των επιπέδων εντός του επιθυμητού εύρους τιμών για τη Χρόνια Νεφρική Νόσο Σταδίων 3 και 4. Ξεκινώντας από την Εβδομάδα 4 της Θεραπείας, οι δόσεις μπορεί να αυξάνονταν κατά 1 μικρογραμμάριο κάθε 4 εβδομάδες βάσει των παρατηρήσεων ασφάλειας και των αναλύσεων αίματος. Η δόση μπορούσε, ανάλογα με την περίπτωση και ανά πάσα στιγμή, να μειωθεί κατά 1 μικρογραμμάριο ή να διατηρηθεί σταθερή εάν ο ασθενής λάμβανε δόση 1 μικρογραμμαρίου. Η μέγιστη επιτρεπόμενη δόση ήταν 3 μικρογραμμάρια τρεις φορές την εβδομάδα.

Μετά το πέρας της τυφλής φάσης 12-εβδομάδων, 13 ασθενείς υπό θεραπεία με παρικαλσιτόλη και 16 ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο έλαβαν με ανοιχτό σχεδιασμό καψάκια παρικαλσιτόλης. Αν και η μέγιστη επιτρεπόμενη δόση ήταν 16 μικρογραμμάρια τρεις φορές την εβδομάδα, η υψηλότερη δόση που χορηγήθηκε ήταν 7 μικρογραμμάρια τρεις φορές την εβδομάδα.

Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν σε ποσοστό των ασθενών Σταδίου 3 και 4 η επίτευξη δύο συνεχόμενων μειώσεων ≥ 30% από τα αρχικά επίπεδα της iPTH. Αξιολογήθηκαν επίσης και τα τελικά επίπεδα iPTH εντός επιθυμητού εύρους τιμών (Kidney Disease Outcomes Quality Initiative, KDOQI). Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στον Πίνακα 4.

Πίνακας 4. Μεταβολές στα επίπεδα της iPTH από την Aρχική τιμή στην Παιδιατρική Μελέτη για τη Χρόνια Νεφρική Νόσο Σταδίων 3 και 4

Φάση/Θεραπεία Δύο Συνεχόμενες Μειώσεις ≥ 30% Από τα Αρχικά Επίπεδα της iPTH Τελικά Επίπεδα iPTH Εντός του Επιθυμητού Εύρους Τιμών*
Τυφλή Φάση
Εικονικό φάρμακο 0/18 (0%) 2/18 (11,1%)
Παρικαλσιτόλη 5/18 (27,8%)** 6/18 (33,3%)***
Φάση Ανοιχτού Σχεδιασμού
Εικονικό φάρμακο σε Παρικαλσιτόλη 7/16 (43,8%) 6/16 (37,5%)
Παρικαλσιτόλη σε Παρικαλσιτόλη 5/13 (38,5%) 2/13 (15,4%)
  • ΧΝΝ Σταδίου 3: 35 έως 69pg/ml, ΧΝΝ Σταδίου 4: 70 έως 110pg/ml. ** p < 0,05 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο *** p = 0,128 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο

Κατά τη διάρκεια της τυφλής φάσης, η μεταξύ των ομάδων διαφορά της μέσης μεταβολής των επίπεδων της iPTH κατά την έναρξη και μετά από κάθε επίσκεψη ήταν στατιστικά σημαντική (p<0,05). Ομοίως, η μεταξύ των ομάδων διαφορά της μέσης ποσοστιαίας μεταβολής κατά την έναρξη και μετά από κάθε επίσκεψη ήταν στατιστικά σημαντική (p<0,05). Καμία από τις άλλες δευτερεύουσες αναλύσεις αποτελεσματικότητας δεν παρουσίαζε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων.

Χρόνια Νεφρική Νόσος, Σταδίου 5 Πιλοτική Μελέτη σε Ενήλικες Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας τουλάχιστον δύο συνεχόμενων μειώσεων ≥30% από τα αρχικά επίπεδα της iPTH επιτεύχθηκε στο 88% των ασθενών υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης και στο 13% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p<0,001).

Παιδιατρικά κλινικά στοιχεία με ενέσιμο Παρικαλσιτόλη (IV) Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Παρικαλσιτόλη IV εξετάστηκαν σε μια τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη 12 εβδομάδων 29 παιδιατρικών ασθενών, ηλικίας 5-19 ετών, με τελικό στάδιο νεφρικής νόσου υπό αιμοκάθαρση. Οι έξι νεότεροι ασθενείς υπό θεραπεία με Παρικαλσιτόλη IV στη μελέτη ήταν 5-12 ετών. Η αρχική δόση του Παρικαλσιτόλη IV ήταν 0,04 μικρογραμμάρια/kg 3 φορές την εβδομάδα, βάσει αρχικού επιπέδου iPTH μικρότερου από 500 pg/ml ή 0,08 μικρογραμμάρια/kg 3 φορές την εβδομάδα βάσει αρχικού επιπέδου iPTH ≥ 500 pg/ml, αντιστοίχως. Η δόση του Παρικαλσιτόλη IV ρυθμίστηκε σε αυξήσεις των 0,04 μικρογραμμαρίων/kg βάσει των επιπέδων στον ορό της iPTH, του ασβεστίου, και του γινομένου Ca x P. Το 67% των ασθενών υπό θεραπεία με Παρικαλσιτόλη IV και το 14% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο ολοκλήρωσαν τη δοκιμή. Το 60% των ατόμων στην ομάδα του Παρικαλσιτόλη IV είχαν 2 επακόλουθες μειώσεις από τα αρχικά επίπεδα iPTH της τάξεως του 30%, συγκρινόμενο με το 21% των ασθενών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Το 71% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο διέκοψαν τη θεραπεία εξαιτίας υπερβολικών αυξήσεων στα επίπεδα iPTH. Δεν υπήρξαν άτομα είτε από την ομάδα του Παρικαλσιτόλη IV ή από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου οι οποίοι να ανέπτυξαν υπερασβεστιαμία. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για ασθενείς ηλικίας κάτω των 5 ετών.

Φαρμακοκινητική

PHARMACOKINETICS

Απορρόφηση Η παρικαλσιτόλη απορροφάται ικανοποιητικά. Σε υγιή ενήλικα άτομα, μετά την από του στόματος χορήγηση της παρικαλσιτόλης στα 0,24 μικρογραμμάρια/kg, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 72%˙ η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) ήταν 0,630 ng/ml (1,512 pmol/ml) σε 3 ώρες και η επιφάνεια κάτω από την καμπύλη χρόνου - συγκέντρωσης (AUC0-) ήταν 5,25 ngh/ml (12,60 pmolh/ml). Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της παρικαλσιτόλης σε ασθενείς κατά την αιμοκάθαρση (HD) και κατά την περιτοναϊκή διύλυση (PD) είναι 79% και 86% αντίστοιχα, με το ανώτερο όριο του 95% διαστήματος εμπιστοσύνης 93% και 112%, αντίστοιχα. Μια μελέτη αλληλεπίδρασης με τροφή σε υγιή άτομα έδειξε ότι η Cmax και η AUC0- παρέμειναν αμετάβλητες όταν χορηγήθηκε παρικαλσιτόλη με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά συγκριτικά με συνθήκες νηστείας. Επομένως τα καψάκια Παρικαλσιτόλη μπορούν να λαμβάνονται ανεξαρτήτως τροφής. Οι Cmax και AUC0- της παρικαλσιτόλης αυξήθηκαν αναλογικά εντός του εύρους δόσης των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg σε υγιή άτομα. Μετά από πολλαπλή δοσολογία, είτε ημερησίως ή τρεις φορές την εβδομάδα σε υγιή άτομα, η έκθεση σε σταθεροποιημένη κατάσταση επιτεύχθηκε εντός επτά ημερών.

Κατανομή Η παρικαλσιτόλη δεσμεύεται ισχυρά με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (>99%). Η αναλογία της συγκέντρωσης παρικαλσιτόλης στο αίμα προς τη συγκέντρωση παρικαλσιτόλης στο πλάσμα υπολογίστηκε κατά μέσο όρο σε 0,54 εντός του εύρους συγκέντρωσης των 0,01 έως 10 ng/ml (0,024 έως 24 pmol/ml) υποδεικνύοντας ότι πολύ μικρή ποσότητα φαρμάκου συνδέεται με τα ερυθροκύτταρα. Ο μέσος φαινομενικός όγκος κατανομής μετά από χορήγηση παρικαλσιτόλης δόσης 0,24 μικρογραμμαρίων/kg σε υγιή ενήλικα άτομα ήταν 34 λίτρα.

Βιομετασχηματισμός Μετά την από του στόματος χορήγηση δόσης 0,48 μικρογραμμαρίων/kg 3H-παρικαλσιτόλης, το μητρικό φάρμακο μεταβολίστηκε εκτενώς, με μόνο περίπου το 2% της δόσης να απεκκρίνεται αμετάβλητο στα κόπρανα και δεν βρέθηκε καθόλου μητρικό φάρμακο στα ούρα. Περίπου το 70% της ραδιενέργειας απεκκρίθηκε στα κόπρανα και το 18% ανακτήθηκε στα ούρα. Η μεγαλύτερη ποσότητα της συστηματικής έκθεσης ήταν από το μητρικό φάρμακο. Δύο ήσσονος σημασίας μεταβολίτες, σχετιζόμενοι με την παρικαλσιτόλη, ανιχνεύτηκαν στο ανθρώπινο πλάσμα. Ένας μεταβολίτης ανιχνεύτηκε ως 24(R)-υδρoξυ παρικαλσιτόλη, ενώ ο άλλος μεταβολίτης δεν ανιχνεύτηκε. Η 24(R)-υδροξυ παρικαλσιτόλη είναι λιγότερο δραστική από την παρικαλσιτόλη σε in vivo μοντέλα καταστολής της PTH σε ποντίκια. In vitro δεδομένα υποδεικνύουν ότι η παρικαλσιτόλη μεταβολίζεται από πολλαπλά ηπατικά και μη ηπατικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του μιτοχονδριακού CYP24, όπως και των CYP3A4 και UGT1A4. Οι μεταβολίτες που ανιχνεύτηκαν περιλαμβάνουν το προϊόν της 24(R)-υδροξυλίωσης, όπως και της 24,26- και 24,28- διυδροξυλίωσης και της απευθείας γλυκορουνιδίωσης.

Αποβολή Η παρικαλσιτόλη απεκκρίνεται κυρίως μέσω της ηπατοχολικής απέκκρισης. Σε υγιή άτομα, ο μέσος χρόνος ημιζωής αποβολής της παρικαλσιτόλης είναι πέντε έως επτά ώρες εντός του μελετηθέντος δοσολογικού εύρους των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg. Ο βαθμός συσσώρευσης ήταν σε συμφωνία με τον χρόνο ημιζωής και τη συχνότητα της δοσολογίας. Η διαδικασία αιμοκάθαρσης δεν είχε πρακτικά καμία επίδραση στην αποβολή της παρικαλσιτόλης.

Ειδικοί Πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει διερευνηθεί σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η φαρμακοκινητική μιας εφάπαξ δόσης 3 μικρογραμμαρίων παρικαλσιτόλης χαρακτηρίστηκε σε παιδιατρικούς ασθενείς με ΧΝΝ Σταδίου 3 (n=6) και Σταδίου 4 (n=6), ηλικίας 10 έως 16 ετών. Στους παιδιατρικούς ασθενείς με ΧΝΝ Σταδίου 3, η Cmax ήταν 0,12 ± 0,06 ng/mL και η AUC0-∞ ήταν 2,63 ± 0,76 ngh/mL. Στους παιδιατρικούς ασθενείς με ΧΝΝ Σταδίου 4, η Cmax ήταν 0,14 ± 0,05 ng/mL και η AUC0-∞ ήταν 3,12 ± 0,91 ngh/mL. Ο χρόνος ημιζωής (t1/2) της παρικαλσιτόλης σε παιδιατρικούς ασθενείς με ΧΝΝ Σταδίου 3 και 4 ήταν 13,3 ± 4,3 ώρες και 15,2 ± 4,4 ώρες, αντίστοιχα. Οι τιμές Cmax, AUC και t1/2 της παρικαλσιτόλης ήταν παρόμοιες μεταξύ των παιδιατρικών ασθενών με ΧΝΝ Σταδίου 3 και Σταδίου 4, ηλικίας 10-16 ετών.

Φύλο Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσεων εντός εύρους δόσης των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg ήταν ανεξάρτητη του φύλου.

Ηπατική Δυσλειτουργία Σε μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε με Παρικαλσιτόλη ενδοφλεβίως, η διάθεση της παρικαλσιτόλης (0,24 μικρογραμμάρια/kg) συγκρίθηκε σε ασθενείς με ήπια (n=5) και μέτρια (n=5) ηπατική δυσλειτουργία (σύμφωνα με τη μέθοδο Child-Pugh) και σε άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (n=10). Η φαρμακοκινητική της αδέσμευτης παρικαλσιτόλης ήταν παρόμοια σε όλο το εύρος της ηπατικής λειτουργίας που αξιολογήθηκε σε αυτή τη μελέτη. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Η επίδραση της σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει αξιολογηθεί.

Νεφρική Δυσλειτουργία Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης, χαρακτηρίστηκε σε ασθενείς με XNΝ Σταδίου 3 ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (n = 15, GFR = 36,9 έως 59,1 ml/min/1,73 m2), ΧΝΝ Σταδίου 4 ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (n = 14, GFR = 13,1 έως 29,4 ml/min/1,73 m2) και ΧΝΝ 5 ή τελικό στάδιο νεφρικής νόσου [n = 14 σε αιμοκάθαρση (HD) και n = 8 σε περιτοναϊκή διύλιση (PD)]. Όμοια με την ενδογενή 1,25(OH)2 D3, η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά την από του στόματος χορήγηση επηρεάστηκε σημαντικά από τη νεφρική δυσλειτουργία, όπως φαίνεται στον Πίνακα 5. Συγκριτικά με τα αποτελέσματα που προέκυψαν από υγιή άτομα, οι ασθενείς με ΧΝΝ Σταδίου 3, 4 και 5 έδειξαν μειωμένη CL/F και αυξημένο χρόνο ημιζωής.

Πίνακας 5. Σύγκριση των Μέσων ± SD Φαρμακοκινητικών Παραμέτρων σε Διαφορετικά Στάδια Νεφρικής Δυσλειτουργίας έναντι Υγιών Ατόμων

Φαρμακοκινητική Παράμετρος n Δόση (μικρογραμμάρια/kg) CL/F (l/h) t½ (h) fu* (%)
Υγιή Άτομα 25 0,240 3,6 ± 1,0 5,9 ± 2,8 0,06 ± 0,01
ΧΝΝ Σταδίου 3 15 1,8 ± 0,5 16,8 ± 2,6 0,06 ± 0,01
ΧΝΝ Σταδίου 4 14 1,5 ± 0,4 19,7 ± 7,2 0,07 ± 0,02
ΧΝΝ Σταδίου 5 HD 14 0,240 1,8 ± 0,8 13,9 ± 5,1 0,09 ± 0,04
ΧΝΝ Σταδίου 5 PD 8 0,240 1,8 ± 0,8 17,7 ± 9,6 0,13 ± 0,08
  • Μετρήθηκε σε συγκέντρωση παρικαλσιτόλης 15 nM.

Μετά την από του στόματος χορήγηση καψακίων παρικαλσιτόλης, το φαρμακοκινητικό προφίλ της παρικαλσιτόλης για τους ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο, Σταδίων 3 έως 5 ήταν συγκρίσιμο. Επομένως, δεν απαιτούνται ειδικές προσαρμογές της δοσολογίας πέραν των συνιστώμενων (βλ. Δοσολογία).

Μηχανισμός δράσης
Η παρικαλσιτόλη είναι ένα συνθετικό, βιολογικά ενεργό ανάλογο της βιταμίνης D της καλσιτριόλης με τροποποιήσεις στην πλευρική αλυσίδα (D2) και στον δακτύλιο Α (19-νορ). Προκλινικές και in vitro μελέτες έχουν δείξει ότι οι βιολογικές δράσεις της…
Φαρμακοδυναμική

PHARMACODYNAMICS Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαραθυρεοειδικοί παράγοντες, κωδικός ATC: H05BX02. ### Μηχανισμός Δράσης Η παρικαλσιτόλη είναι μια συνθετική, βιολογικά ενεργή βιταμίνη D, ανάλογο της καλσιτριόλης με υποκαταστάσεις στην παράπλευρη…

Φαρμακοκινητική

PHARMACOKINETICS Απορρόφηση Η παρικαλσιτόλη απορροφάται ικανοποιητικά. Σε υγιή ενήλικα άτομα, μετά την από του στόματος χορήγηση της παρικαλσιτόλης στα 0,24 μικρογραμμάρια/kg, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 72%˙ η μέγιστη…

Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Μεταβολίζεται από πολλαπλά ηπατικά και μη ηπατικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του μιτοχονδριακού CYP24, καθώς και των CYP3A4 και UGT1A4. Μετά από από του στόματος χορήγηση δόσης 0,48 mcg/kg 3H-παρικαλσιτόλης, το μητρικό φάρμακο…
Απέκκριση
Ήπαρ

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Ασβέστιο ορού (Ca) scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά — Υπερβολική καταστολή παραθορμόνης
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more
Παρικαλσιτόλη είναι ένα συνθετικό ανάλογο της βιταμίνης D. Η παρικαλσιτόλη έχει χρησιμοποιηθεί για τη μείωση των επιπέδων της παραθορμόνης. Η παρικαλσιτόλη ενδείκνυται για την πρόληψη και θεραπεία του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού που σχετίζεται με τη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.
DrugBank

Indication

expand_more
Για τη θεραπεία του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού που σχετίζεται με χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) Σταδίου 3 και 4
DrugBank

Pharmacology

expand_more

Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός χαρακτηρίζεται από αύξηση της παραθορμόνης (PTH) που σχετίζεται με ανεπαρκή επίπεδα ενεργού ορμόνης βιταμίνης D. Η πηγή βιταμίνης D στο σώμα προέρχεται από τη σύνθεση στο δέρμα και τη διατροφική πρόσληψη. Η βιταμίνη D απαιτεί δύο διαδοχικές υδροξυλιώσεις στο ήπαρ και τους νεφρούς για να δεσμευτεί και να ενεργοποιήσει τον υποδοχέα βιταμίνης D (VDR). Ο ενδογενής ενεργοποιητής VDR, η καλσιτριόλη [1,25(OH)2 D3], είναι μια ορμόνη που δεσμεύεται στους VDRs που υπάρχουν στον παραθυρεοειδή αδένα, το έντερο, τους νεφρούς και τα οστά για τη διατήρηση της παραθυρεοειδικής λειτουργίας και της ομοιόστασης ασβεστίου και φωσφόρου, καθώς και στους VDRs που βρίσκονται σε πολλούς άλλους ιστούς, συμπεριλαμβανομένου του προστάτη, του ενδοθηλίου και των κυττάρων του ανοσοποιητικού. Η ενεργοποίηση του VDR είναι απαραίτητη για τη σωστή σχηματισμό και διατήρηση των φυσιολογικών οστών. Στον πάσχοντα νεφρό, η ενεργοποίηση της βιταμίνης D μειώνεται, οδηγώντας σε αύξηση της PTH, και κατά συνέπεια σε δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό και διαταραχές στην ομοιόσταση ασβεστίου και φωσφόρου.1 Έχουν παρατηρηθεί μειωμένα επίπεδα 1,25(OH)2 D3 σε πρώιμα στάδια χρόνιας νεφρικής νόσου. Τα μειωμένα επίπεδα 1,25(OH)2 D3 και τα επακόλουθα αυξημένα επίπεδα PTH, τα οποία συχνά προηγούνται ανωμαλιών στον ορό ασβεστίου και φωσφόρου, επηρεάζουν τον ρυθμό ανανέωσης των οστών και μπορεί να οδηγήσουν σε νεφρική οστεοδυστροφία.

Μια in vitro μελέτη υποδεικνύει ότι η παρικαλσιτόλη δεν αναστέλλει την CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 ή CYP3A σε συγκεντρώσεις έως 50 nM (21 ng/mL).

DrugBank

Mechanism of action

expand_more
Η παρικαλσιτόλη είναι ένα συνθετικό, βιολογικά ενεργό ανάλογο της βιταμίνης D της καλσιτριόλης με τροποποιήσεις στην πλευρική αλυσίδα (D2) και στον δακτύλιο Α (19-νορ). Προκλινικές και in vitro μελέτες έχουν δείξει ότι οι βιολογικές δράσεις της παρικαλσιτόλης διαμεσολαβούνται μέσω της δέσμευσης στον VDR, η οποία οδηγεί στην επιλεκτική ενεργοποίηση των οδών που ανταποκρίνονται στη βιταμίνη D. Η βιταμίνη D και η παρικαλσιτόλη έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τα επίπεδα της παραθορμόνης αναστέλλοντας τη σύνθεση και την έκκριση της PTH.
DrugBank

Absorption

expand_more
Απορροφάται καλά
DrugBank

Half life

expand_more
4 έως 6 ώρες
DrugBank

Protein binding

expand_more
99,8% (δεσμευμένη σε πρωτεΐνες πλάσματος)
DrugBank

Route of elimination

expand_more
Η παρικαλσιτόλη απεκκρίνεται κυρίως μέσω ηπατοχολικής απέκκρισης.
DrugBank

Volume of distribution

expand_more
  • 30,8 ± 7,5 L [ΧΝΝ Σταδίου 5-HD]
  • 34,9 ± 9,5 L [ΧΝΝ Σταδίου 5-PD]
  • 23,8 L [υγιείς εθελοντές]
DrugBank

Clearance

expand_more
  • 1,49 ± 0,60 L/h [χρόνια νεφρική νόσος Σταδίου 5 με αιμοκάθαρση]
  • 1,54 ± 0,95 L/h [χρόνια νεφρική νόσος Σταδίου 5 με περιτοναϊκή κάθαρση]
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

4-6 ώρες
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

99.8%
DrugBank

Απέκκριση

Ήπαρ
DrugBank

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 35 ώρες
Εργαλείο washout arrow_forward
science
Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →
Χρόνια Νεφρική Νόσος Κατευθυντήριες Οδηγίες KDIGO 2024

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
5281104
Μοριακός τύπος
C27H44O3
Μοριακό βάρος
416.6
IUPAC
trans-(1R,3R)-5-[(2E)-2-[(1R,3aS,7aR)-1-[(E,2R,5S)-6-hydroxy-5,6-dimethylhept-3-en-2-yl]-7a-methyl-2,3,3a,5,6,7-hexahydro-1H-inden-4-ylidene]ethylidene]cyclohexane-1,3-diol
InChIKey
BPKAHTKRCLCHEA-UBFJEZKGSA-N