ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ H05BX02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

PARICALCITOL

Παρικαλσιτόλη

Aνεπαρκής πρόσληψη, μειωμένη απορρόφηση, αυξημένη απώλεια (παρεντερική διατροφή, αιμοκάθαρση και περιτοναϊκή κάθαρση), αποσιδήρωση, σκορβούτο, νόσος Mοeller-Barlow στα παιδιά, που χαρακτηρίζεται από βαριά ένδεια ασκορβικού οξέος και καθυστέρηση στην ανάπτυξη του σκελετού.

Εμπορικά Ονόματα

ARICITOL FINASTERIDE-ACTAVIS PANOZIN REXTOL VELPAR VIAPINAL ZEMPLAR ZILIDOR

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more

medication

SPC-ZEMPLAR

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ) Σταδίου 3 και 4

ΔόσηΗ αρχική δόση βασίζεται στα επίπεδα ακέραιης παραθορμόνης προ της θεραπείας (iPTH).

Το Zemplar πρέπει να χορηγείται εφάπαξ ημερησίως, είτε ημερησίως ή τρεις φορές την εβδομάδα λαμβανόμενο κάθε δεύτερη μέρα. Η δοσολογία πρέπει να εξατομικεύεται βάσει των επιπέδων iPTH του ορού ή του πλάσματος, με παρακολούθηση του ασβεστίου και του φωσφόρου του ορού. Εάν ο ασθενής λαμβάνει τη χαμηλότερη δόση στο ημερήσιο ή στο τρεις φορές την εβδομάδα σχήμα και απαιτείται μείωση της δόσης, η συχνότητα της δοσολογίας μπορεί να μειωθεί. Πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα ασβεστίου του ορού μετά την έναρξη της θεραπείας και κατά τη διάρκεια των περιόδων ρύθμισης της δόσης. Εάν παρατηρηθεί υπερασβεστιαιμία ή επιμένοντα αυξημένα επίπεδα του γινομένου ασβεστίου-φωσφορικών άνω των 55 mg/dl (4,4 mmol/l), η δόση δεσμευτικών του φωσφόρου που περιέχουν ασβέστιο πρέπει να μειώνεται ή να διακόπτεται. Εναλλακτικά, η δόση του Zemplar μπορεί να μειωθεί ή να διακοπεί προσωρινά. Εάν διακοπεί, το φάρμακο πρέπει να ξεκινά εκ νέου σε χαμηλότερη δόση, όταν το ασβέστιο του ορού και το γινόμενο ασβεστίου-φωσφορικών είναι στο αποδεκτό εύρος.
Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ), Στάδιο 5

ΔόσηΗ αρχική δόση του Zemplar σε μικρογραμμάρια βασίζεται σε εύρος iPTH από αρχικά επίπεδα (pg/ml)/60 [(pmol/l)/7], έως μέγιστη αρχική δόση των 32 μικρογραμμαρίων.

Το Zemplar πρέπει να χορηγείται τρεις φορές την εβδομάδα κάθε δεύτερη ημέρα. Η επακόλουθη δόση πρέπει να εξατομικεύεται και να βασίζεται στα επίπεδα iPTH, ασβεστίου του ορού και φωσφόρου του ορού. Πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου του ορού μετά την έναρξη της θεραπείας, κατά τη διάρκεια περιόδων ρύθμισης και μετά από συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων Ρ450 3Α. Εάν παρατηρηθεί αυξημένο επίπεδο ασβεστίου ή αυξημένο γινόμενο Ca x P και ο ασθενής είναι υπό δεσμευτικά φωσφόρου που περιέχουν ασβέστιο, η δόση του δεσμευτικού μπορεί να μειωθεί ή να διακοπεί ή μπορεί να γίνει μετάταξη του ασθενούς σε κάποιο δεσμευτικό φωσφόρου που δεν περιέχει ασβέστιο. Εάν το ασβέστιο του ορού > 11,0 mg/dl (2,8 mmol/l) ή το Ca × P > 70 mg/dl (5,6 mmol/l) ή η iPTH ≤ 150 pg/ml, η δόση πρέπει να μειωθεί κατά 2 έως 4 μικρογραμμάρια σε σχέση με αυτή που υπολογίστηκε από την πιο πρόσφατη iPTH/60 (pg/ml) [iPTH/7 (pmol/l)]. Εάν απαιτείται επιπρόσθετη ρύθμιση, η δόση των καψακίων παρικαλσιτόλης πρέπει να μειώνεται ή να διακόπτεται μέχρις ότου αυτές οι παράμετροι επανέλθουν σε φυσιολογικά όρια. Ενόσω η iPTH προσεγγίζει το αποδεκτό εύρος (150-300 pg/ml), μπορεί να είναι απαραίτητες μικρές, εξατομικευμένες ρυθμίσεις της δόσης προκειμένου να επιτευχθεί σταθερή iPTH. Σε περιπτώσεις όπου η παρακολούθηση των iPTH, Ca ή P πραγματοποιείται λιγότερο συχνά από μία φορά την εβδομάδα, μπορεί να δικαιολογηθεί μια πιο ήπια αναλογία αρχικής δόσης και δόσης ρύθμισης.
Ηπατική Δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Δεν υπάρχει εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Μεταμόσχευση νεφρού

Οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού, με χρόνια νεφρική νόσο σταδίου 3 και 4 και δευτερογενή υπερπαραθυρεοειδισμό δεν είχαν μελετηθεί σε κλινικές μελέτες φάσης 3. Με βάση τη δημοσιευμένη βιβλιογραφία, η αρχική δόση και ο αλγόριθμος της τιτλοποίησης της δόσης για ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση, με χρόνια νεφρική νόσο σταδίου 3 και 4 και δευτερογενή υπερπαραθυρεοειδισμό είναι ίδιες με αυτές των μη μεταμοσχευμένων ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο σταδίου 3 και 4 και δευτερογενή υπερπαραθυρεοειδισμό. Τα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου του ορού πρέπει να παρακολουθούνται στενά μετά την έναρξη, κατά τις περιόδους της τιτλοποίησης της δόσης και με τη συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων του κυτοχρώματος Ρ450 3Α.
Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των καψακίων Zemplar σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην παράγραφο 5.1 αλλά δε μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
Ηλικιωμένοι

Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα μεταξύ ηλικιωμένων ασθενών (65 - 75 ετών) σε σχέση με τους νεότερους ασθενείς, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μεγαλύτερης ευαισθησίας κάποιων ηλικιωμένων ατόμων.

block

SPC-ZEMPLAR

Αντενδείξεις

expand_more

Τοξικότητα στη βιταμίνη D
Υπερασβεστιαιμία
Υπερευαισθησία στην παρικαλσιτόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα

warning

SPC-ZEMPLAR

Προειδοποιήσεις

expand_more

Υπερβολική καταστολή της παραθορμόνης

Απαιτείται παρακολούθηση των ασθενών και εξατομικευμένη ρύθμιση της δόσης προκειμένου να επιτευχθούν κατάλληλα φυσιολογικά τελικά επίπεδα.
Κλινικά σημαντική υπερασβεστιαιμία

Εάν αναπτυχθεί κλινικά σημαντική υπερασβεστιαιμία και ο ασθενής λαμβάνει κάποιο δεσμευτικό φωσφόρου που περιέχει ασβέστιο, η δόση του τελευταίου πρέπει να μειώνεται ή να διακόπτεται.
Χρόνια υπερασβεστιαιμία

Μπορεί να σχετίζεται με γενικευμένη αγγειακή αποτιτάνωση και αποτιτάνωση άλλων μαλακών μορίων.
Συγχορήγηση με φωσφορικά ή σχετιζόμενα με βιταμίνη D φαρμακευτικά προϊόντα

Δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη λόγω αυξημένου κινδύνου υπερασβεστιαιμίας και αύξησης του γινομένου Ca × P (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Συνταγογράφηση δακτυλίτιδας ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη

Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή διότι η τοξικότητα της δακτυλίτιδας ενισχύεται από υπερασβεστιαιμία οποιασδήποτε αιτιολογίας (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Αύξηση κρεατινίνης ορού σε ασθενείς σταδίου πριν την αιμοκάθαρση

Η παρικαλσιτόλη, όπως και οι άλλοι ενεργοποιητές υποδοχέων βιταμίνης D, μπορεί να αυξήσει την κρεατινίνη ορού (και κατά συνέπεια να μειώσει τον εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης [eGFR]) χωρίς να αλλάξει τον πραγματικό ρυθμό σπειραματικής διήθησης (GFR).
Συγχορήγηση με κετοκοναζόλη

Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή (βλέπε Αλληλεπιδράσεις).
Αιθανόλη (αλκοόλη) στα έκδοχα

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει μικρές ποσότητες αιθανόλης (αλκοόλη), κάτω των 100 mg ανά καψάκιο του 1 mcg και των 2 mcg, η οποία μπορεί να είναι επιβλαβής σε ασθενείς που πάσχουν από αλκοολισμό (ανατρέξτε στις ενότητες 2 και Δοσολογία). Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες, παιδιά και ομάδες υψηλού κινδύνου όπως ασθενείς με ηπατική νόσο ή επιληψία.

swap_horiz

SPC-ZEMPLAR

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Κετοκοναζόλη
προσοχή

Διπλασιασμός της AUC(0-∞) της παρικαλσιτόλης, αύξηση της ημιπερίοδου ζωής.
Δακτυλίτιδα
προσοχή

Ενίσχυση τοξικότητας λόγω υπερασβεστιαιμίας.
Φωσφορικά ή σχετιζόμενα με βιταμίνη D φαρμακευτικά προϊόντα
προσοχή

Αυξημένος κίνδυνος υπερασβεστιαιμίας και αύξηση του γινομένου Ca x P.
Σκευάσματα που περιέχουν ασβέστιο ή θειαζιδικά διουρητικά
προσοχή

Αυξημένος κίνδυνος υπερασβεστιαιμίας.
Σκευάσματα που περιέχουν μαγνήσιο (π.χ. αντιόξινα)
προσοχή

Πιθανότητα υπερμαγνησιαιμίας.
Σκευάσματα που περιέχουν αργίλιο (π.χ. αντιόξινα, δεσμευτικά φωσφόρου)
προσοχή

Αυξημένα επίπεδα αργιλίου στο αίμα και τοξικότητα στα οστά από αργίλιο.
Σκευάσματα που επιβραδύνουν την απορρόφηση λιποδιαλυτών βιταμινών (π.χ. χολεστυραμίνη)
προσοχή

Πιθανή αλληλεπίδραση με την απορρόφηση των καψακίων Zemplar.

sick

SPC-ZEMPLAR

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Πνευμονία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Υπερευαισθησία
Αγγειοοίδημα, οίδημα λάρυγγα

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος

Υποπαραθυρεοειδισμός

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Υπερασβεστιαιμία
Όρεξη μειωμένη
Υπερφωσφαταιμία
Υπασβεστιαιμία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Ζάλη
Δυσγευσία

Καρδιακές διαταραχές

Αίσθημα παλμών

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Κοιλιακή δυσφορία
Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
Δυσκοιλιότητα
Διάρροια
Ξηροστομία
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
Ναυτία
Έμετος

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Ακμή
Κνησμός
Εξάνθημα
Κνίδωση

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Μυϊκοί σπασμοί
Μυαλγία

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Ευαισθησία μαστού

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Εξασθένιση
Αίσθημα κακουχίας
Οίδημα περιφερικό
Άλγος

Παρακλινικές εξετάσεις

Γινόμενο ασβεστίου-φωσφορικών αυξημένο
Κρεατινίνη αίματος αυξημένη
Ηπατικά ένζυμα μη φυσιολογικά

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Πνευμονία

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Όχι συχνή
Υπερευαισθησία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Όχι συχνή
Αγγειοοίδημα, οίδημα λάρυγγα

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Μη γνωστή
Υποπαραθυρεοειδισμός

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος

Όχι συχνή
Υπερασβεστιαιμία

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Συχνή
Όρεξη μειωμένη

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Όχι συχνή
Υπερφωσφαταιμία

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Όχι συχνή
Υπασβεστιαιμία

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Όχι συχνή
Ζάλη

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνή
Δυσγευσία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνή
Αίσθημα παλμών

Καρδιακές διαταραχές

Όχι συχνή
Κοιλιακή δυσφορία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνή
Άλγος άνω κοιλιακής χώρας

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνή
Δυσκοιλιότητα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνή
Διάρροια

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνή
Ξηροστομία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνή
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνή
Ναυτία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνή
Έμετος

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνή
Ακμή

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Όχι συχνή
Κνησμός

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Όχι συχνή
Εξάνθημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Όχι συχνή
Κνίδωση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Όχι συχνή
Μυϊκοί σπασμοί

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Όχι συχνή
Μυαλγία

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Όχι συχνή
Ευαισθησία μαστού

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Όχι συχνή
Εξασθένιση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνή
Αίσθημα κακουχίας

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνή
Οίδημα περιφερικό

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνή
Άλγος

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνή
Γινόμενο ασβεστίου-φωσφορικών αυξημένο

Παρακλινικές εξετάσεις

Συχνή
Κρεατινίνη αίματος αυξημένη

Παρακλινικές εξετάσεις

Όχι συχνή
Ηπατικά ένζυμα μη φυσιολογικά

Παρακλινικές εξετάσεις

Όχι συχνή

pregnant_woman

SPC-ZEMPLAR

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Άγνωστο expand_more

Κύηση
Με προσοχή

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της παρικαλσιτόλης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Φαρμακοκινητικές). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος, συνεπώς η παρικαλσιτόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εκτός εάν κρίνεται σαφώς απαραίτητο.
Γαλουχία
Με προσοχή

Δεν είναι γνωστό εάν η παρικαλσιτόλη περνά στο ανθρώπινο γάλα. Μελέτες σε ζώα έχουν καταδείξει απέκκριση της παρικαλσιτόλης ή των μεταβολιτών της στο μητρικό γάλα, σε μικρές ποσότητες. Η απόφαση σχετικά με τη συνέχιση/διακοπή του θηλασμού ή τη συνέχιση/διακοπή της θεραπείας με Zemplar πρέπει να ληφθεί εξετάζοντας το όφελος του θηλασμού του παιδιού και του οφέλους της θεραπείας με Zemplar στη μητέρα.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

SPC-ZEMPLAR

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαραθυρεοειδικοί παράγοντες, Κωδικός ATC: H05BX02. ### Μηχανισμός Δράσης Η παρικαλσιτόλη είναι μια συνθετική, βιολογικά ενεργή βιταμίνη D, ανάλογο της καλσιτριόλης με υποκαταστάσεις στην παράπλευρη αλυσίδα (D ) και στον Α…

biotech

SPC-ZEMPLAR

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Η παρικαλσιτόλη απορροφάται καλώς. Σε υγιή άτομα, μετά την από του στόματος χορήγηση της παρικαλσιτόλης στα 0,24 μικρογραμμάρια/kg, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 72%˙ η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (C max ) ήταν 0,630 ng/ml…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Μεταβολίζεται από πολλαπλά ηπατικά και μη ηπατικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του μιτοχονδριακού CYP24, καθώς και των CYP3A4 και UGT1A4. Μετά από από του στόματος χορήγηση δόσης 0,48 mcg/kg 3H-παρικαλσιτόλης, το μητρικό φάρμακο…

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Ήπαρ

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-ZEMPLAR

expand_more

Δοσολογία

Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ) Σταδίου 3 και 4

Το Zemplar πρέπει να χορηγείται εφάπαξ ημερησίως, είτε ημερησίως ή τρεις φορές την εβδομάδα λαμβανόμενο κάθε δεύτερη μέρα.

Αρχική Δόση

Η αρχική δόση βασίζεται στα επίπεδα ακέραιης παραθορμόνης προ της θεραπείας (iPTH).

Πίνακας 1. Αρχική Δόση

Αρχικά επίπεδα iPTH	Ημερήσια Δόση	Δόση Τρεις Φορές την Εβδομάδα*
≤ 500 pg/ml (56 pmol/l)	1 μικρογραμμάριο	2 μικρογραμμάρια
> 500 pg/ml (56 pmol/l)	2 μικρογραμμάρια	4 μικρογραμμάρια

Να χορηγείται όχι συχνότερα από κάθε δεύτερη ημέρα

Ρύθμιση της δόσης

Η δοσολογία πρέπει να εξατομικεύεται βάσει των επιπέδων iPTH του ορού ή του πλάσματος, με παρακολούθηση του ασβεστίου και του φωσφόρου του ορού.

Ο Πίνακας 2 παρουσιάζει μια προτεινόμενη προσέγγιση για τη ρύθμιση της δόσης.

Πίνακας 2. Ρύθμιση της δόσης

| Επίπεδα iPTH σε σχέση με τα αρχικά (προ της θεραπείας) | Ρύθμιση της Δόσης σε Διαστήματα 2 έως 4 Εβδομάδων

Ημερήσια Δόση	Δόση Τρεις Φορές την Εβδομάδα
Τα ίδια ή αυξημένα	Αύξηση 1 μικρογραμμάριο	Αύξηση 2 μικρογραμμάρια
Μειωμένα κατά < 30%	Διατήρηση	Διατήρηση
Μειωμένα κατά ≥30%, ≤60%	Διατήρηση	Διατήρηση
Μειωμένα > 60%	Μείωση 1 μικρογραμμάριο	Μείωση (iPTH < 60 pg/ml (7 pmol/l)) 2 μικρογραμμάρια

Να χορηγείται όχι συχνότερα από κάθε δεύτερη ημέρα.

Εάν ο ασθενής λαμβάνει τη χαμηλότερη δόση στο ημερήσιο ή στο τρεις φορές την εβδομάδα σχήμα και απαιτείται μείωση της δόσης, η συχνότητα της δοσολογίας μπορεί να μειωθεί.

Πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα ασβεστίου του ορού μετά την έναρξη της θεραπείας και κατά τη διάρκεια των περιόδων ρύθμισης της δόσης. Εάν παρατηρηθεί υπερασβεστιαιμία ή επιμένοντα αυξημένα επίπεδα του γινομένου ασβεστίου-φωσφορικών άνω των 55 mg/dl (4,4 mmol/l), η δόση δεσμευτικών του φωσφόρου που περιέχουν ασβέστιο πρέπει να μειώνεται ή να διακόπτεται. Εναλλακτικά, η δόση του Zemplar μπορεί να μειωθεί ή να διακοπεί προσωρινά. Εάν διακοπεί, το φάρμακο πρέπει να ξεκινά εκ νέου σε χαμηλότερη δόση, όταν το ασβέστιο του ορού και το γινόμενο ασβεστίου-φωσφορικών είναι στο αποδεκτό εύρος.

Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ), Στάδιο 5

Το Zemplar πρέπει να χορηγείται τρεις φορές την εβδομάδα κάθε δεύτερη ημέρα.

Αρχική Δόση

Η αρχική δόση του Zemplar σε μικρογραμμάρια βασίζεται σε εύρος iPTH από αρχικά επίπεδα (pg/ml)/60 [(pmol/l)/7], έως μέγιστη αρχική δόση των 32 μικρογραμμαρίων.

Ρύθμιση της δόσης

Η επακόλουθη δόση πρέπει να εξατομικεύεται και να βασίζεται στα επίπεδα iPTH, ασβεστίου του ορού και φωσφόρου του ορού. Μια προτεινόμενη ρύθμιση της δόσης των καψακίων παρικαλσιτόλης βασίζεται στον παρακάτω τύπο:

Ρύθμιση της δόσης (μικρογραμμάρια) = πιο πρόσφατα επίπεδα iPTH (pg/ml)/60 Ή Ρύθμιση της δόσης (μικρογραμμάρια) = πιο πρόσφατα επίπεδα iPTH (pmol/l)/7

Πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου του ορού μετά την έναρξη της θεραπείας, κατά τη διάρκεια περιόδων ρύθμισης και μετά από συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων Ρ450 3Α. Εάν παρατηρηθεί αυξημένο επίπεδο ασβεστίου ή αυξημένο γινόμενο Ca x P και ο ασθενής είναι υπό δεσμευτικά φωσφόρου που περιέχουν ασβέστιο, η δόση του δεσμευτικού μπορεί να μειωθεί ή να διακοπεί ή μπορεί να γίνει μετάταξη του ασθενούς σε κάποιο δεσμευτικό φωσφόρου που δεν περιέχει ασβέστιο.

Εάν το ασβέστιο του ορού > 11,0 mg/dl (2,8 mmol/l) ή το Ca × P > 70 mg/dl (5,6 mmol/l) ή η iPTH ≤ 150 pg/ml, η δόση πρέπει να μειωθεί κατά 2 έως 4 μικρογραμμάρια σε σχέση με αυτή που υπολογίστηκε από την πιο πρόσφατη iPTH/60 (pg/ml) [iPTH/7 (pmol/l)]. Εάν απαιτείται επιπρόσθετη ρύθμιση, η δόση των καψακίων παρικαλσιτόλης πρέπει να μειώνεται ή να διακόπτεται μέχρις ότου αυτές οι παράμετροι επανέλθουν σε φυσιολογικά όρια.

Ενόσω η iPTH προσεγγίζει το αποδεκτό εύρος (150-300 pg/ml), μπορεί να είναι απαραίτητες μικρές, εξατομικευμένες ρυθμίσεις της δόσης προκειμένου να επιτευχθεί σταθερή iPTH. Σε περιπτώσεις όπου η παρακολούθηση των iPTH, Ca ή P πραγματοποιείται λιγότερο συχνά από μία φορά την εβδομάδα, μπορεί να δικαιολογηθεί μια πιο ήπια αναλογία αρχικής δόσης και δόσης ρύθμισης.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηπατική Δυσλειτουργία: Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Δεν υπάρχει εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 5.2).
Μεταμόσχευση νεφρού: Οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού, με χρόνια νεφρική νόσο σταδίου 3 και 4 και δευτερογενή υπερπαραθυρεοειδισμό δεν είχαν μελετηθεί σε κλινικές μελέτες φάσης 3. Με βάση τη δημοσιευμένη βιβλιογραφία, η αρχική δόση και ο αλγόριθμος της τιτλοποίησης της δόσης για ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση, με χρόνια νεφρική νόσο σταδίου 3 και 4 και δευτερογενή υπερπαραθυρεοειδισμό είναι ίδιες με αυτές των μη μεταμοσχευμένων ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο σταδίου 3 και 4 και δευτερογενή υπερπαραθυρεοειδισμό. Τα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου του ορού πρέπει να παρακολουθούνται στενά μετά την έναρξη, κατά τις περιόδους της τιτλοποίησης της δόσης και με τη συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων του κυτοχρώματος Ρ450 3Α.
Παιδιατρικός πληθυσμός: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των καψακίων Zemplar σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην παράγραφο 5.1 αλλά δε μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
Ηλικιωμένοι: Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα μεταξύ ηλικιωμένων ασθενών (65 - 75 ετών) σε σχέση με τους νεότερους ασθενείς, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μεγαλύτερης ευαισθησίας κάποιων ηλικιωμένων ατόμων.

Τρόπος χορήγησης

Το Zemplar μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς τροφή.

block

Αντενδείξεις

SPC-ZEMPLAR

expand_more

Η παρικαλσιτόλη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με ένδειξη τοξικότητας στη βιταμίνη D, υπερασβεστιαιμία ή υπερευαισθησία στην παρικαλσιτόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα 6.1που αναφέρονται στην παράγραφο.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-ZEMPLAR

expand_more

Προειδοποιήσεις

Η υπερβολική καταστολή της παραθορμόνης μπορεί να επιφέρει αυξήσεις στα επίπεδα ασβεστίου του ορού και μπορεί να οδηγήσει σε οστική νόσο χαμηλής εναλλαγής (low-turnover). Απαιτείται παρακολούθηση των ασθενών και εξατομικευμένη ρύθμιση της δόσης προκειμένου να επιτευχθούν κατάλληλα φυσιολογικά τελικά επίπεδα.

Εάν αναπτυχθεί κλινικά σημαντική υπερασβεστιαιμία και ο ασθενής λαμβάνει κάποιο δεσμευτικό φωσφόρου που περιέχει ασβέστιο, η δόση του τελευταίου πρέπει να μειώνεται ή να διακόπτεται.

Χρόνια υπερασβεστιαιμία μπορεί να σχετίζεται με γενικευμένη αγγειακή αποτιτάνωση και αποτιτάνωση άλλων μαλακών μορίων.

Τα φωσφορικά ή σχετιζόμενα με βιταμίνη D φαρμακευτικά προϊόντα δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη λόγω αυξημένου κινδύνου υπερασβεστιαιμίας και αύξησης του γινομένου Ca × P (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

H τοξικότητα της δακτυλίτιδας ενισχύεται από υπερασβεστιαιμία οποιασδήποτε αιτιολογίας, γι’ αυτό πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η δακτυλίτιδα συνταγογραφείται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Σε ασθενείς σταδίου πριν την αιμοκάθαρση, η παρικαλσιτόλη, όπως και οι άλλοι ενεργοποιητές υποδοχέων βιταμίνης D, μπορεί να αυξήσει την κρεατινίνη ορού (και κατά συνέπεια να μειώσει τον εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης [eGFR]) χωρίς να αλλάξει τον πραγματικό ρυθμό σπειραματικής διήθησης (GFR).

Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή κατά τη συγχορήγηση παρικαλσιτόλης με κετοκοναζόλη (βλέπε παράγραφο 4.5).

Προειδοποιήσεις για τα έκδοχα:

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει μικρές ποσότητες αιθανόλης (αλκοόλη), κάτω των 100 mg ανά καψάκιο του 1 mcg και των 2 mcg, η οποία μπορεί να είναι επιβλαβής σε ασθενείς που πάσχουν από αλκοολισμό (ανατρέξτε στις ενότητες 2 και Δοσολογία). Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες, παιδιά και ομάδες υψηλού κινδύνου όπως ασθενείς με ηπατική νόσο ή επιληψία.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-ZEMPLAR

expand_more

Κετοκοναζόλη: Είναι γνωστό ότι η κετοκοναζόλη είναι ένας μη ειδικός αναστολέας διαφόρων ενζύμων του κυτοχρώματος Ρ450. Τα διαθέσιμα in vivo και in vitro δεδομένα υποδεικνύουν ότι η κετοκοναζόλη μπορεί να αλληλεπιδρά με ένζυμα τα οποία είναι υπεύθυνα για το μεταβολισμό της παρικαλσιτόλης και άλλων ανάλογων της βιταμίνης D. Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η παρικαλσιτόλη χορηγείται με κετοκοναζόλη. Έχει μελετηθεί η επίδραση πολλαπλών δόσεων κετοκοναζόλης χορηγούμενων ως 200 mg δύο φορές ημερησίως (BID) για 5 ημέρες στη φαρμακοκινητική του καψακίου παρικαλσιτόλης σε υγιή άτομα. Η Cmax της παρικαλσιτόλης επηρεάστηκε ελάχιστα, αλλά η AUC 0-∞ περίπου διπλασιάστηκε παρουσία της κετοκοναζόλης. Η μέση ημιπερίοδος ζωής της παρικαλσιτόλης ήταν 17,0 ώρες παρουσία κετοκοναζόλης συγκριτικά με 9,8 ώρες όταν η παρικαλσιτόλη χορηγήθηκε μεμονωμένα (βλέπε ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ Παράγραφο 4.4). Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υποδεικνύουν ότι μετά από χορήγηση παρικαλσιτόλης είτε από του στόματος ή ενδοφλεβίως, η μέγιστη ενίσχυση της AUC INF της παρικαλσιτόλης από κάποια αλληλεπίδραση με την κετοκοναζόλη δεν είναι πιθανό να είναι μεγαλύτερη από περίπου δύο φορές.

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί συγκεκριμένες μελέτες αλληλεπιδράσεων. H τοξικότητα της δακτυλίτιδας ενισχύεται από την υπερασβεστιαιμία οποιασδήποτε αιτιολογίας, γι’ αυτό πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η δακτυλίτιδα συνταγογραφείται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη.

Υψηλές δόσεις σκευασμάτων που περιέχουν ασβέστιο ή θειαζιδικά διουρητικά μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υπερασβεστιαιμίας.

Σκευάσματα που περιέχουν μαγνήσιο (π.χ. αντιόξινα) δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με σκευάσματα βιταμίνης D, διότι μπορεί να παρατηρηθεί υπερμαγνησιαιμία.

Σκευάσματα που περιέχουν αργίλιο (π.χ. αντιόξινα, δεσμευτικά φωσφόρου) δεν πρέπει να χορηγούνται χρόνια με φαρμακευτικά προϊόντα βιταμίνης D, δεδομένου ότι μπορεί να παρατηρηθούν αυξημένα επίπεδα αργιλίου στο αίμα και τοξικότητα στα οστά από αργίλιο.

Σκευάσματα που επιβραδύνουν την απορρόφηση λιποδιαλυτών βιταμινών, όπως η χολεστυραμίνη, ενδέχεται να αλληλεπιδράσουν με την απορρόφηση των καψακίων Zemplar.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-ZEMPLAR

expand_more

Περίληψη του προφίλ ασφαλείας

Η ασφάλεια των καψακίων παρικαλσιτόλης έχει αξιολογηθεί σε τρεις 24-εβδομάδων, διπλές-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρικές κλινικές δοκιμές οι οποίες περιλάμβαναν 220 ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο, Σταδίου 3 και 4 και σε μια 12-εβδομάδων, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική κλινική δοκιμή η οποία περιλάμβανε 88 ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο, Σταδίου 5. Επιπλέον, υπάρχει εμπειρία μετά την κυκλοφορία με καψάκια παρικαλσιτόλης από δύο πρόσθετες μελέτες. Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με παρικαλσιτόλη ήταν η υπερασβεστιαιμία και η αύξηση των επιπέδων γινομένου ασβεστίου - φωσφορικών.

Στις κλινικές δοκιμές Σταδίου 3/4 και Σταδίου 5, μελετήθηκε η συχνότητα εμφάνισης της υπερασβεστιαιμίας για το Zemplar (3/167, 2%) έναντι εικονικού φαρμάκου (0/137, 0%) και της αύξησης των επιπέδων γινομένου ασβεστίου - φωσφορικών για το Zemplar (19/167, 11%) έναντι εικονικού φαρμάκου (8/137, 6%).

Πίνακας ανεπιθύμητων αντιδράσεων

Όλες οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις που σχετίζονται με τα καψάκια Zemplar παρατίθενται στον Πίνακα 3 σύμφωνα με την κατά MedDRA Κατηγορία Οργάνου Συστήματος, τον Προτιμώμενο Όρο και τη συχνότητα εμφάνισης.

Χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες κατηγορίες συχνότητας εμφάνισης: πολύ συχνές (≥1/10)˙ συχνές (≥1/100 έως <1/10)˙ όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100)˙ σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000)˙ πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Πίνακας 3. Ανεπιθύμητες αντιδράσεις που αναφέρονται με τα Καψάκια Zemplar σε Κλινικές Μελέτες και από την Εμπειρία Μετά την Κυκλοφορία

Κατηγορία Οργάνου Συστήματος	Συχνότητα εμφάνισης*	Ανεπιθύμητη Αντίδραση
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις	Όχι συχνή	Πνευμονία
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος	Όχι συχνή	Υπερευαισθησία
	Μη γνωστή	Αγγειοοίδημα, οίδημα λάρυγγα
Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος	Όχι συχνή	Υποπαραθυρεοειδισμός
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης	Συχνή	Υπερασβεστιαιμία
	Όχι συχνή	Όρεξη μειωμένη, υπερφωσφαταιμία, υπασβεστιαιμία
Διαταραχές του νευρικού συστήματος	Όχι συχνή	Ζάλη, δυσγευσία
Καρδιακές διαταραχές	Όχι συχνή	Αίσθημα παλμών
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος	Όχι συχνή	Κοιλιακή δυσφορία, άλγος άνω κοιλιακής χώρας, δυσκοιλιότητα, διάρροια, ξηροστομία, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, ναυτία, έμετος
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού	Όχι συχνή	Ακμή, κνησμός, εξάνθημα, κνίδωση
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού	Όχι συχνή	Μυϊκοί σπασμοί, μυαλγία
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού	Όχι συχνή	Ευαισθησία μαστού
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης	Όχι συχνή	Εξασθένιση, αίσθημα κακουχίας, οίδημα περιφερικό, άλγος
Παρακλινικές εξετάσεις	Συχνή	Γινόμενο ασβεστίου-φωσφορικών αυξημένο
	Όχι συχνή	Κρεατινίνη αίματος αυξημένη†, ηπατικά ένζυμα µη φυσιολογικά

Οι συχνότητες των ανεπιθύμητων αντιδράσεων από την μετά την κυκλοφορία εμπειρία δε μπορούν να εκτιμηθούν και αναφέρονται ως «Μη γνωστές» † Αυτή η ανεπιθύμητη ενέργεια έχει παρατηρηθεί σε μελέτες σε ασθενείς πριν την αιμοκάθαρση (βλέπε επίσης παράγραφο 4.4).

μ μ Αναφορά πιθανολογού ενων ανεπιθύ ητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς: Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα. Τηλ: +30 213 2040380/337, Φαξ: +30 210 6549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-ZEMPLAR

expand_more

μΕγκυ οσύνη Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της παρικαλσιτόλης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος, συνεπώς η παρικαλσιτόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εκτός εάν κρίνεται σαφώς απαραίτητο. μΘηλασ ός Δεν είναι γνωστό εάν η παρικαλσιτόλη περνά στο ανθρώπινο γάλα. Μελέτες σε ζώα έχουν καταδείξει απέκκριση της παρικαλσιτόλης ή των μεταβολιτών της στο μητρικό γάλα, σε μικρές ποσότητες. Η απόφαση σχετικά με τη συνέχιση/διακοπή του θηλασμού ή τη συνέχιση/διακοπή της θεραπείας με Zemplar πρέπει να ληφθεί εξετάζοντας το όφελος του θηλασμού του παιδιού και του οφέλους της θεραπείας με Zemplar στη μητέρα.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-ZEMPLAR

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαραθυρεοειδικοί παράγοντες, Κωδικός ATC: H05BX02.

Μηχανισμός Δράσης

Η παρικαλσιτόλη είναι μια συνθετική, βιολογικά ενεργή βιταμίνη D, ανάλογο της καλσιτριόλης με υποκαταστάσεις στην παράπλευρη αλυσίδα (D ) και στον Α (19-nor) δακτύλιο. Σε αντίθεση με την καλσιτριόλη, η παρικαλσιτόλη είναι ένας εκλεκτικός ενεργοποιητής του υποδοχέα της βιταμίνης D (VDR). Η παρικαλσιτόλη ενεργοποιεί εκλεκτικά τους VDR στους παραθυρεοειδείς αδένες χωρίς την αύξηση των VDR στο έντερο και είναι λιγότερο ενεργή στην οστική απορρόφηση. Η παρικαλσιτόλη επίσης ενεργοποιεί τον υποδοχέα ασβεστίου στους παραθυρεοειδείς αδένες. Σαν αποτέλεσμα, η παρικαλσιτόλη μειώνει τα επίπεδα της παραθορμόνης (PTH) αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό των παραθυρεοειδικών κυττάρων και μειώνοντας τη σύνθεση και την έκκριση της PTH, επιδρώντας ελάχιστα στα επίπεδα του ασβεστίου και του φωσφόρου και μπορεί να δρα κατευθείαν στα κύτταρα των οστών ώστε να διατηρήσει τον όγκο των οστών και να αυξήσει τις επιφάνειες επιμετάλλωσης. Η διόρθωση των μη φυσιολογικών επιπέδων PTH, με την ομαλοποίηση της ομοιόστασης του ασβεστίου και του φωσφόρου, είναι πιθανό να εμποδίσει ή να θεραπεύσει τη μεταβολική οστική νόσο που σχετίζεται με τη χρόνια νεφρική νόσο.

Κλινική Αποτελεσματικότητα

Χρόνια Νεφρική Νόσος, Στάδια 3-4

Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας τουλάχιστον δύο συνεχών μειώσεων ≥ 30% από τα αρχικά επίπεδα της iPTH επιτεύχθηκε στο 91% των ασθενών υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης και στο 13% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p<0,001). Η οστική αλκαλική φωσφατάση του ορού όπως και η οστεοκαλσίνη ορού, μειώθηκαν σημαντικά (p<0,001) σε ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο, γεγονός το οποίο σχετίζεται με διόρθωση στον υψηλό οστικό μεταβολισμό λόγω του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού. Δεν ανιχνεύτηκε καμία επιδείνωση στις παραμέτρους της νεφρικής λειτουργίας του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης (μέσω του τύπου MDRD) και στην κρεατινίνη του ορού σε ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης συγκριτικά με τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο. Σημαντικά περισσότεροι ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης εμφάνισαν μείωση στην πρωτεΐνη ούρων, συγκριτικά με τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο, όπως αυτή μετρήθηκε με ημιποσοτική μέθοδο.

Χρόνια νεφρική νόσος, Στάδιο 5

Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας τουλάχιστον δύο συνεχών μειώσεων ≥30% από τα αρχικά επίπεδα της iPTH επιτεύχθηκε στο 88% των ασθενών υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης και στο 13% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p<0,001).

Παιδιατρικά κλινικά στοιχεία με ενέσιμο Zemplar (IV)

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Zemplar IV εξετάστηκαν σε μια 12 εβδομάδων, τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη 29 παιδιατρικών ασθενών, ηλικίας 5-19 ετών, με τελικό στάδιο νεφρικής νόσου υπό αιμοκάθαρση. Οι έξι νεότεροι ασθενείς υπό θεραπεία με Zemplar IV στη μελέτη ήταν 5-12 ετών. Η αρχική δόση του Zemplar IV ήταν 0,04 mcg/kg 3 φορές την εβδομάδα, βάσει αρχικού επιπέδου iPTH μικρότερου από 500 pg/ml ή 0,08 mcg/kg 3 φορές την εβδομάδα βάσει αρχικού επιπέδου iPTH ≥ 500 pg/ml, αντιστοίχως. Η δόση του Zemplar IV ρυθμίστηκε σε αυξήσεις των 0,04 mcg/kg βάσει των επιπέδων της iPTH στον ορό, του ασβεστίου, και του γινομένου Ca x P. To 67% των ασθενών υπό θεραπεία με Zemplar IV και το 14% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο ολοκλήρωσαν τη δοκιμή. Το 60% των ατόμων στην ομάδα του Zemplar IV είχαν 2 επακόλουθες μειώσεις από τα αρχικά επίπεδα iPTH της τάξεως του 30%, συγκρινόμενο με το 21% των ασθενών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Το 71% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο διέκοψαν τη θεραπεία εξαιτίας υπερβολικών αυξήσεων στα επίπεδα iPTH. Δεν υπήρξαν άτομα είτε από την ομάδα του Zemplar IV ή από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου οι οποίοι να ανέπτυξαν υπερασβεστιαμία. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για ασθενείς κάτω των 5 ετών.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-ZEMPLAR

expand_more

Απορρόφηση

Η παρικαλσιτόλη απορροφάται καλώς. Σε υγιή άτομα, μετά την από του στόματος χορήγηση της παρικαλσιτόλης στα 0,24 μικρογραμμάρια/kg, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 72%˙ η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (C max ) ήταν 0,630 ng/ml (1,512 pmol/ml) σε 3 ώρες και η επιφάνεια κάτω από την καμπύλη χρόνου - συγκέντρωσης (AUC 0-  ) ήταν 5,25 ngh/ml (12,60 pmolh/ml). Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της παρικαλσιτόλης κατά την αιμοκάθαρση (HD) και κατά την περιτοναϊκή διύλιση (PD) ήταν 79% και 86% αντίστοιχα, με το ανώτερο όριο του 95% διαστήματος εμπιστοσύνης 93% και 112%, αντίστοιχα. Μια μελέτη αλληλεπίδρασης με τροφή σε υγιή άτομα έδειξε ότι η C max και η AUC 0-  παρέμειναν αμετάβλητες όταν χορηγήθηκε παρικαλσιτόλη με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά συγκριτικά με συνθήκες νηστείας. Επομένως τα καψάκια Zemplar μπορούν να λαμβάνονται ανεξαρτήτως τροφής.

Οι C max και AUC 0-  της παρικαλσιτόλης αυξήθηκαν αναλογικά εντός του εύρους δόσης των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg σε υγιή άτομα. Μετά από πολλαπλή δοσολογία, είτε ημερησίως ή τρεις φορές την εβδομάδα σε υγιή άτομα, η έκθεση σε σταθεροποιημένη κατάσταση επιτεύχθηκε εντός επτά ημερών.

Κατανομή

Η παρικαλσιτόλη δεσμεύεται ισχυρά με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (>99%). Η αναλογία της συγκέντρωσης παρικαλσιτόλης στο αίμα προς τη συγκέντρωση παρικαλσιτόλης στο πλάσμα υπολογίστηκε κατά μέσο όρο σε 0,54 εντός του εύρους συγκέντρωσης των 0,01 έως 10 ng/ml (0,024 έως 24 pmol/ml) υποδεικνύοντας ότι πολύ μικρή ποσότητα φαρμάκου συνδέεται με τα ερυθροκύτταρα. Ο μέσος φαινομενικός όγκος κατανομής μετά από χορήγηση δόσης 0,24 μικρογραμμαρίων/kg σε υγιή άτομα ήταν 34 λίτρα.

Βιομετασχηματισμός

Μετά την από του στόματος χορήγηση δόσης 0,48 μικρογραμμαρίων/kg H-παρικαλσιτόλης, το μητρικό φάρμακο μεταβολίστηκε εκτενώς, με μόνο περίπου το 2% της δόσης να απεκκρίνεται αμετάβλητο στα κόπρανα και δεν βρέθηκε καθόλου μητρικό φάρμακο στα ούρα. Περίπου το 70% της ραδιοενεργότητας απομακρύνθηκε από τα κόπρανα και το 18% ανακτήθηκε στα ούρα. Η μεγαλύτερη ποσότητα της συστηματικής έκθεσης ήταν από το μητρικό φάρμακο. Δύο ήσσονος σημασίας μεταβολίτες, σχετιζόμενοι με την παρικαλσιτόλη, ανιχνεύτηκαν στο ανθρώπινο πλάσμα. Ένας μεταβολίτης ανιχνεύτηκε ως 24(R)-υδρόξυ παρικαλσιτόλη, ενώ ο άλλος μεταβολίτης δεν ανιχνεύτηκε. Ο 24(R)-υδροξυ παρικαλσιτόλη μεταβολίτης είναι λιγότερο δραστικός από την παρικαλσιτόλη σε in vivo μοντέλα καταστολής της PTH σε ποντίκια. In vitro στοιχεία υποδεικνύουν ότι η παρικαλσιτόλη μεταβολίζεται από πολλαπλά ηπατικά και μη ηπατικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του μιτοχονδριακού CYP24, όπως και των CYP3A4 και UGT1A4. Οι μεταβολίτες που ανιχνεύτηκαν περιλαμβάνουν το προϊόν της 24(R)-υδροξυλίωσης, όπως και της 24,26- και 24, 28- διυδροξυλίωσης και της απευθείας γλυκορουνιδίωσης.

Απομάκρυνση

Σε υγιή άτομα, η μέση ημιπερίοδος ζωής απομάκρυνσης της παρικαλσιτόλης είναι πέντε έως επτά ώρες εντός του μελετηθέντος δοσολογικού εύρους των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg. Ο βαθμός συσσώρευσης ήταν σε συμφωνία με την ημιπερίοδο ζωής και τη συχνότητα της δοσολογίας. Η διαδικασία αιμοκάθαρσης δεν είχε πρακτικά καμία επίδραση στην απομάκρυνση της παρικαλσιτόλης.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι: Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει διερευνηθεί σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών.
Παιδιατρικοί ασθενείς: Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει διερευνηθεί σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 18 ετών.
Φύλο: Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσεων εντός εύρους δόσης των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg ήταν ανεξάρτητη του φύλου.
Ηπατική Δυσλειτουργία: Σε μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε με Zemplar ενδοφλεβίως, η διάθεση της παρικαλσιτόλης (0,24 μικρογραμμάρια/kg) συγκρίθηκε σε ασθενείς με ήπια (n=5) και μέτρια (n=5) ηπατική δυσλειτουργία (σύμφωνα με τη μέθοδο Child-Pugh) και άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (n=10). Η φαρμακοκινητική της αδέσμευτης παρικαλσιτόλης ήταν παρόμοια σε όλο το εύρος της ηπατικής λειτουργίας που αξιολογήθηκε σε αυτή τη μελέτη. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Η επίδραση σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει αξιολογηθεί.
Νεφρική Δυσλειτουργία: Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης, χαρακτηρίστηκε σε ασθενείς με XNΝ Σταδίου 3 ή μέτρια νεφρική διαταραχή (n = 15, GFR = 36,9 έως 59,1 ml/min/1,73 m 2 ), ΧΝΝ Σταδίου 4 ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (n = 14, GFR = 13,1 έως 29,4 ml/min/1,73 m 2 ) και ΧΝΝ 5 ή τελικό στάδιο νεφρικής νόσου [n = 14 σε αιμοκάθαρση (HD) και n = 8 σε περιτοναϊκή διάλυση (PD)]. Όμοια με την ενδογενή 1,25(OH) 2 D , η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά την από του στόματος χορήγηση επηρεάστηκε σημαντικά από τη νεφρική δυσλειτουργία, όπως φαίνεται στον Πίνακα 4. Συγκριτικά με αποτελέσματα σε υγιή άτομα, οι ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο Σταδίου 3, 4 και 5 έδειξαν μειωμένη CL/F και αυξημένη ημιπερίοδο ζωής.

ΕΟΦ · 9.2.1

Λιποδιαλυτές βιταμίνες

expand_more

Ενδείξεις

Αντενδείξεις

Bαριά χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. H χορήγηση μεγάλων δόσεων και επί μακρό χρόνο οδηγεί σε δευτεροπαθή οξάλωση ιστών και οργάνων, λόγω αδυναμίας απομάκρυνσης της βιταμίνης και μετατροπής της σε οξαλικό οξύ. Oι νεφροπαθείς έχουν ήδη υπεροξαλαιμία που επιδεινώνεται με τη χορήγηση μεγάλων δόσεων βιταμίνης C.

Ανεπιθύμητες

Παροδική ζάλη σε ταχεία ενδοφλέβια χορήγηση και διάρροια σε χορήγηση μεγάλων δόσεων από του στόματος.

Αλληλεπιδράσεις

Iσονιαζίδη, κυκλοσερίνη, πενικιλλαμίνη, υδραζαλίνη και από του στόματος αντιπηκτικά αυξάνουν τις ανάγκες του οργανισμού σε βιταμίνη B6. Mειώνει το θεραπευτικό αποτέλεσμα της λεβοντόπα (βλ. και Προσοχή στη χορή- 9. ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΡΕΨΗΣ γηση) και κατά 50% περίπου εκείνο της φαινοβαρβιτάλης και φαινυτοΐνης.

Προειδοποιήσεις

Nα προτιμάται η πεπτική οδός χορήγησης. Yπέρμετρη χορήγηση κατά τη διάρκεια της γαλουχίας αναστέλλει την έκκριση γάλακτος από αναστολή έκκρισης προλακτίνης. Nα αποφεύγεται η μακροχρόνια χορήγηση μεγάλων δόσεων (1-2 g/ημέρα). Σε ασθενείς που λαμβάνουν λεβοντόπα να μη χορηγείται συμπληρωματικώς βιταμίνη B6, γιατί διεγείρει την αποκαρβοξυλίωση της ντόπα σε ντοπαμίνη στους περιφερικούς ιστούς. O ανταγωνισμός αυτός δεν παρατηρείται σε σύγχρονη λήψη λεβοντόπα και καρβιντόπα.

Δοσολογία

Xρησιμοποιείται η πεπτική, ενδομυϊκή και ενδοφλέβια οδός. Η συνιστώμενη ημερήσια δόση σε υγιείς είναι 60mg, ενώ για τους καπνιστές είναι 100mg/ημέρα. Στην αποσιδήρωση επί αιμολυτικών αναιμιών 100-200 mg την ημέρα. Σε βαριά ένδεια (σκορβούτο, νόσος Moeller-Barlow) 0.5-1g την ημέρα για 2-3 εβδομάδες από του στόματος ή παρεντερικώς και στη συνέχεια 100 mg την ημέρα για μακρό χρονικό διάστημα. Στην παρεντερική διατροφή, την αιμοκάθαρση και περιτοναϊκή κάθαρση 200 mg/ημέρα, που εξασφαλίζουν απόλυτα την αναπλήρωση του ελλείμματος, ενώ η αλόγιστη χορήγηση βιταμίνης C μπορεί να επιδεινώσει σε μεγάλο βαθμό την ήδη αυξημένη κατά 2-3 φορές οξαλαιμία και να πολλαπλασιάσει τις πολλές σοβαρές συνέπειές της στα διάφορα όργανα από την προο- δευτική διήθησή τους με οξαλικό ασβέστιο.

Σκευάσματα

VITORANGE/Uni-Pharma: gr.or.sd 1000mg x 10 sach x 10g- ef.tab 1000mg x 12 * ή Aσκορβικό Oξύ (Ascorbic Acid) 9.2.3 Συνδυασμοί βιταμινών Στο παρόν λήμμα αναφέρονται οι από του στόματος χορηγούμενοι συνδυασμοί βιταμινών. Για τους παρεντερικώς χορηγούμενους βλ. 9.3.3. BITAMINH A + D Vitamin A + D Retinol + Vitamin D AQUASOL A+D/Μινερβα: or.so.d (40000+ 8000)iu/ml fl x 15ml BITAMINH A + Ε Vitamin A + Ε DL-A Alfa Tocopheryl Acetate + Retinol Acetate EVIOL-A/Gap: sof.g.caps 50mg+25000iu x 20 BITAMINEΣ ΣYMΠΛEΓMATOΣ B Vitamin B - complex Thiamine Hydrochloride + Pyridoxine Hydrochloride + Cyanocobalamin BETRIMINE/Help: syr (10+5+0.1)mg/5ml fl x 150 ml EVATON B12/Demo: syr (10+5+0.125)mg/5ml fl x 120 ml- inj. sol 5amps x 5 ml NEUROBION/Galenica: inj.sol (100+100+1)mg /3ml-amp x 3- s.c.tab (100+200+0.2)mg x 20 SOPALAMIN-3B/Farmanic: f.c.tab (250mg+ 125mg+0.250)mg x 20, x 30 TRIVIMINE/Remek: f.c.tab 125mg + 125mg+ 125 mcg x 30 VIONEURIN-6/Galenica: f.c.tab (250mg + 100mg + 0.5) mg x 20 ΔΙΑΦΟΡΕΣ BΙΤΑΜΙΝΕΣ + ΑΣΒΕΣΤΙΟ Multivitamins + Calcium Ascorbic Acid + Calcium Carbonate + Pyridoxine Hydrochloride + Colecalciferol 9. ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΡΕΨΗΣ CAL-C-VITA/Bayer: ef.tab x 10 Ergocalciferol+Ascorbic Acid+Calcium Glycerophosphate FLAVOBION-C/Farmanic: pd.or.sd x 20 sach Thiamine Hydrochloride + Retinol + Ergocalciferol + Ascorbic Acid + Rivoflavin + Nicotinamide + Calcium Gluconate + Calcium Phosphate Dibasic PHOSPHOVITAM FORT/Gap: s.c.tab x 24 9.3 Παρεντερικά διαλύματα Πρόκειται για αποστειρωμένα διαλύματα που προορίζονται για την αναπλήρωση απωλειών ορισμένων στοιχείων, τη ρύθμιση του ηλεκτρολυτικού ισοζυγίου, την αναπλήρωση του ύδατος στον ενδοκυττάριο και εξωκυττάριο χώρο, την ρύθμιση της οξεοβασικής ισορροπίας και της ογκαιμίας, καθώς και για την μερική ή ολική παρεντερική διατροφή. Xρησιμοποιούνται ακόμη για την παρασκευή ενδοφλεβίων διαλυμάτων ουσιών που διατηρούνται σε ξηρή κατάσταση. Με τα παρεντερικά διαλύματα είναι επίσης δυνατή ή ανάμιξη ή η ταυτόχρονη χορήγηση άλλων συμβατών με αυτά ουσιών που επιτρέπεται να χορηγηθούν ενδοφλεβίως. Tα διαλύματα που περιγράφονται εδώ προορίζονται για τους ενήλικες, ενώ ορισμένα από αυτά χρησιμοποιούνται σε βρέφη και παιδιά. H χορήγηση και δοσολογία εξαρτάται από την ηλικία, το βάρος και τη μεταβολική κατάσταση των ασθενών. 9.3.1 Διαλύματα ηλεκτρολυτών και δεξτρόζης Tα διαλύματα ηλεκτρολυτών και δεξτρόζης χορηγούνται ενδοφλεβίως είτε για να καλύψουν φυσιολογικές ανάγκες σε υγρά και ηλεκτρολύτες είτε για να αποκαταστήσουν σημαντικά ελλείμματα ή αυξημένες απώλειές τους. Tα αίτια και η βαρύτητα των ηλεκτρολυτικών διαταραχών πρέπει να εκτιμώνται σε κάθε ασθενή από το ιστορικό, την κλινική και βιοχημική εξέταση. Iσότονα ως προς το πλάσμα διαλύματα χορηγούνται με ασφάλεια από περιφερική φλέβα, ενώ υπέρτονα διαλύματα πρέπει να χορηγούνται από μεγάλου εύρους φλέβα.

DrugBank

Description

expand_more

Παρικαλσιτόλη είναι ένα συνθετικό ανάλογο της βιταμίνης D. Η παρικαλσιτόλη έχει χρησιμοποιηθεί για τη μείωση των επιπέδων της παραθορμόνης. Η παρικαλσιτόλη ενδείκνυται για την πρόληψη και θεραπεία του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού που σχετίζεται με τη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.

DrugBank

Indication

expand_more

Για τη θεραπεία του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού που σχετίζεται με χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) Σταδίου 3 και 4

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός χαρακτηρίζεται από αύξηση της παραθορμόνης (PTH) που σχετίζεται με ανεπαρκή επίπεδα ενεργού ορμόνης βιταμίνης D. Η πηγή βιταμίνης D στο σώμα προέρχεται από τη σύνθεση στο δέρμα και τη διατροφική πρόσληψη. Η βιταμίνη D απαιτεί δύο διαδοχικές υδροξυλιώσεις στο ήπαρ και τους νεφρούς για να δεσμευτεί και να ενεργοποιήσει τον υποδοχέα βιταμίνης D (VDR). Ο ενδογενής ενεργοποιητής VDR, η καλσιτριόλη [1,25(OH)2 D3], είναι μια ορμόνη που δεσμεύεται στους VDRs που υπάρχουν στον παραθυρεοειδή αδένα, το έντερο, τους νεφρούς και τα οστά για τη διατήρηση της παραθυρεοειδικής λειτουργίας και της ομοιόστασης ασβεστίου και φωσφόρου, καθώς και στους VDRs που βρίσκονται σε πολλούς άλλους ιστούς, συμπεριλαμβανομένου του προστάτη, του ενδοθηλίου και των κυττάρων του ανοσοποιητικού. Η ενεργοποίηση του VDR είναι απαραίτητη για τη σωστή σχηματισμό και διατήρηση των φυσιολογικών οστών. Στον πάσχοντα νεφρό, η ενεργοποίηση της βιταμίνης D μειώνεται, οδηγώντας σε αύξηση της PTH, και κατά συνέπεια σε δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό και διαταραχές στην ομοιόσταση ασβεστίου και φωσφόρου.1 Έχουν παρατηρηθεί μειωμένα επίπεδα 1,25(OH)2 D3 σε πρώιμα στάδια χρόνιας νεφρικής νόσου. Τα μειωμένα επίπεδα 1,25(OH)2 D3 και τα επακόλουθα αυξημένα επίπεδα PTH, τα οποία συχνά προηγούνται ανωμαλιών στον ορό ασβεστίου και φωσφόρου, επηρεάζουν τον ρυθμό ανανέωσης των οστών και μπορεί να οδηγήσουν σε νεφρική οστεοδυστροφία.

Μια in vitro μελέτη υποδεικνύει ότι η παρικαλσιτόλη δεν αναστέλλει την CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 ή CYP3A σε συγκεντρώσεις έως 50 nM (21 ng/mL).

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Η παρικαλσιτόλη είναι ένα συνθετικό, βιολογικά ενεργό ανάλογο της βιταμίνης D της καλσιτριόλης με τροποποιήσεις στην πλευρική αλυσίδα (D2) και στον δακτύλιο Α (19-νορ). Προκλινικές και in vitro μελέτες έχουν δείξει ότι οι βιολογικές δράσεις της παρικαλσιτόλης διαμεσολαβούνται μέσω της δέσμευσης στον VDR, η οποία οδηγεί στην επιλεκτική ενεργοποίηση των οδών που ανταποκρίνονται στη βιταμίνη D. Η βιταμίνη D και η παρικαλσιτόλη έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τα επίπεδα της παραθορμόνης αναστέλλοντας τη σύνθεση και την έκκριση της PTH.

DrugBank

Absorption

expand_more

Απορροφάται καλά

DrugBank

Half life

expand_more

4 έως 6 ώρες

DrugBank

Protein binding

expand_more

99,8% (δεσμευμένη σε πρωτεΐνες πλάσματος)

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Η παρικαλσιτόλη απεκκρίνεται κυρίως μέσω ηπατοχολικής απέκκρισης.

DrugBank

Volume of distribution

expand_more

30,8 ± 7,5 L [ΧΝΝ Σταδίου 5-HD]
34,9 ± 9,5 L [ΧΝΝ Σταδίου 5-PD]
23,8 L [υγιείς εθελοντές]

DrugBank

Clearance

expand_more

1,49 ± 0,60 L/h [χρόνια νεφρική νόσος Σταδίου 5 με αιμοκάθαρση]
1,54 ± 0,95 L/h [χρόνια νεφρική νόσος Σταδίου 5 με περιτοναϊκή κάθαρση]

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός χαρακτηρίζεται από αύξηση της παραθορμόνης (PTH) που σχετίζεται με ανεπαρκή επίπεδα ενεργού ορμόνης βιταμίνης D. Η πηγή της βιταμίνης D στον οργανισμό προέρχεται από τη σύνθεση στο δέρμα και τη διατροφική πρόσληψη. Η βιταμίνη D απαιτεί δύο διαδοχικές υδροξυλιώσεις στο ήπαρ και τους νεφρούς για να δεσμευτεί και να ενεργοποιήσει τον υποδοχέα βιταμίνης D (VDR). Ο ενδογενής ενεργοποιητής VDR, η καλσιτριόλη [1,25(OH)2 D3], είναι μια ορμόνη που δεσμεύεται στους VDRs που υπάρχουν στον παραθυρεοειδή αδένα, το έντερο, τον νεφρό και τα οστά για τη διατήρηση της παραθυρεοειδικής λειτουργίας και της ομοιόστασης ασβεστίου και φωσφόρου, καθώς και σε VDRs που βρίσκονται σε πολλούς άλλους ιστούς, συμπεριλαμβανομένου του προστάτη, του ενδοθηλίου και των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ενεργοποίηση VDR είναι απαραίτητη για τον σωστό σχηματισμό και τη διατήρηση των φυσιολογικών οστών. Στον άρρωστο νεφρό, η ενεργοποίηση της βιταμίνης D μειώνεται, οδηγώντας σε αύξηση της PTH, με επακόλουθο τον δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό και διαταραχές στην ομοιόσταση ασβεστίου και φωσφόρου.1 Έχουν παρατηρηθεί μειωμένα επίπεδα 1,25(OH)2 D3 σε πρώιμα στάδια χρόνιας νεφρικής νόσου. Τα μειωμένα επίπεδα 1,25(OH)2 D3 και τα επακόλουθα αυξημένα επίπεδα PTH, τα οποία συχνά προηγούνται των ανωμαλιών στον ορό ασβεστίου και φωσφόρου, επηρεάζουν τον ρυθμό ανανέωσης των οστών και μπορεί να οδηγήσουν σε νεφρική οστεοδυστροφία. Μια in vitro μελέτη δείχνει ότι η παρικαλσιτόλη δεν αναστέλλει τα CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 ή CYP3A σε συγκεντρώσεις έως 50 nM (21 ng/mL).

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η παρικαλσιτόλη είναι ένα συνθετικό, βιολογικά ενεργό ανάλογο βιταμίνης D της καλσιτριόλης με τροποποιήσεις στην πλευρική αλυσίδα (D2) και στον δακτύλιο Α (19-nor). Προκλινικές και in vitro μελέτες έχουν δείξει ότι οι βιολογικές δράσεις της παρικαλσιτόλης μεσολαβούνται μέσω της δέσμευσης στον VDR, η οποία οδηγεί στην επιλεκτική ενεργοποίηση οδών που ανταποκρίνονται στη βιταμίνη D. Η βιταμίνη D και η παρικαλσιτόλη έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τα επίπεδα παραθορμόνης αναστέλλοντας τη σύνθεση και την έκκριση της PTH.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Απορρόφηση: Καλή απορρόφηση.
Κατανομή: Αποθηκεύεται κυρίως στο ήπαρ και σε άλλες λιπώδεις αποθήκες.
- Όγκος κατανομής: 30.8 ± 7.5 L [Χρόνια Νεφρική Νόσος Σταδίου 5-Αιμοκάθαρση]
- Όγκος κατανομής: 34.9 ± 9.5 L [Χρόνια Νεφρική Νόσος Σταδίου 5-Περιτοναϊκή Κάθαρση]
- Όγκος κατανομής: 23.8 L [Υγιείς εθελοντές]
Απέκκριση: Η παρικαλσιτόλη απεκκρίνεται κυρίως μέσω ηπατοχολικής απέκκρισης.
- Ρυθμός κάθαρσης: 1.49 ± 0.60 L/h [Χρόνια νεφρική νόσος Σταδίου 5 με αιμοκάθαρση]
- Ρυθμός κάθαρσης: 1.54 ± 0.95 L/h [Χρόνια νεφρική νόσος Σταδίου 5 με περιτοναϊκή κάθαρση]

Πολλά ανάλογα βιταμίνης D απορροφώνται εύκολα από το γαστρεντερικό σωλήνα μετά από από του στόματος χορήγηση, εάν η απορρόφηση λίπους είναι φυσιολογική. Η παρουσία χολής είναι απαραίτητη για την απορρόφηση της εργοκαλσιφερόλης και ο βαθμός γαστρεντερικής απορρόφησης μπορεί να μειωθεί σε ασθενείς με ηπατική, χολική ή γαστρεντερική νόσο (π.χ., νόσος Crohn, νόσος Whipple, κοιλιοκάκη). Δεδομένου ότι η βιταμίνη D είναι λιποδιαλυτή, ενσωματώνεται σε χυλομικρά και απορροφάται μέσω του λεμφικού συστήματος. Περίπου το 80% της προσλαμβανόμενης βιταμίνης D φαίνεται να απορροφάται συστηματικά μέσω αυτού του μηχανισμού, κυρίως στο λεπτό έντερο. Αν και ορισμένα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η εντερική απορρόφηση της βιταμίνης D μπορεί να μειώνεται σε ηλικιωμένους ενήλικες, άλλα στοιχεία δεν έδειξαν κλινικά σημαντικές ηλικιακές αλλοιώσεις στη γαστρεντερική απορρόφηση της βιταμίνης σε θεραπευτικές δόσεις. Δεν είναι γνωστό εάν η γήρανση επηρεάζει τη γαστρεντερική απορρόφηση φυσιολογικών ποσοτήτων βιταμίνης D. /Ανάλογα βιταμίνης D/

Δεν είναι γνωστό εάν η παρικαλσιτόλη … απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα.

Σε υγιείς εθελοντές, η ραδιενέργεια στο πλάσμα μετά από μία ενδοφλέβια εφάπαξ δόση 0,16 mg/kg 3H-παρικαλσιτόλης (n=4) αποδόθηκε στο μητρικό φάρμακο. Η παρικαλσιτόλη αποβλήθηκε κυρίως μέσω ηπατοχολικής απέκκρισης, καθώς το 74% της ραδιενεργού δόσης ανακτήθηκε στα κόπρανα και μόνο το 16% βρέθηκε στα ούρα.

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την ΠΑΡΙΚΑΛΣΙΤΟΛΗ (σύνολο 7), επισκεφθείτε τη σελίδα καταγραφής HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Συνολική Πρωτεϊνική Δέσμευση

99.8% (δεμένο με πρωτεΐνες πλάσματος)

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Μεταβολίζεται από πολλαπλά ηπατικά και μη ηπατικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του μιτοχονδριακού CYP24, καθώς και των CYP3A4 και UGT1A4.

Μετά από από του στόματος χορήγηση δόσης 0,48 mcg/kg 3H-παρικαλσιτόλης, το μητρικό φάρμακο μεταβολίστηκε εκτενώς, με μόνο περίπου 2% της δόσης να απεκκρίνεται αμετάβλητο στα κόπρανα και καμία μητρική ουσία να μην ανιχνεύεται στα ούρα. Ανιχνεύθηκαν διάφοροι μεταβολίτες τόσο στα ούρα όσο και στα κόπρανα. Η πλειονότητα της συστηματικής έκθεσης προήλθε από το μητρικό φάρμακο. Δύο ελάσσονες μεταβολίτες, σε σχέση με την παρικαλσιτόλη, ανιχνεύθηκαν στο ανθρώπινο πλάσμα. Ένας μεταβολίτης ταυτοποιήθηκε ως 24(R)-υδροξυ παρικαλσιτόλη, ενώ ο άλλος μεταβολίτης ήταν μη ταυτοποιημένος. Η 24(R)-υδροξυ παρικαλσιτόλη είναι λιγότερο δραστική από την παρικαλσιτόλη σε ένα in vivo μοντέλο καταστολής της PTH σε αρουραίους.

Τα in vitro δεδομένα υποδηλώνουν ότι η παρικαλσιτόλη μεταβολίζεται από πολλαπλά ηπατικά και μη ηπατικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του μιτοχονδριακού CYP24, καθώς και των CYP3A4 και UGT1A4. Οι ταυτοποιημένοι μεταβολίτες περιλαμβάνουν το προϊόν 24(R)-υδροξυλίωσης, 24,26- και 24,28-διυδροξυλίωσης και άμεσης γλυκουρονιδίωσης.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

4 έως 6 ώρες

Σε υγιείς εθελοντές, ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της παρικαλσιτόλης είναι 4 έως 6 ώρες στο μελετώμενο εύρος δόσεων 0,06 έως 0,48 mcg/kg. Η φαρμακοκινητική της κάψουλας παρικαλσιτόλης μελετήθηκε σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) σταδίου 3 και 4. Μετά τη χορήγηση 4 mcg κάψουλας παρικαλσιτόλης σε ασθενείς με ΧΝΝ σταδίου 3, ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της παρικαλσιτόλης είναι 17 ώρες. Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής της παρικαλσιτόλης είναι 20 ώρες σε ασθενείς με ΧΝΝ σταδίου 4 όταν χορηγείται δόση 3 mcg κάψουλας παρικαλσιτόλης.

Χρόνος ημίσειας ζωής στο πλάσμα: 15 ώρες.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

6702D36OG5

ΠΑΡΙΚΑΛΣΙΤΟΛΗ

Χημική Δομή [CS] - Εργοκαλσιφερόλες

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Ομάδα [EPC] - Ανάλογο Βιταμίνης D2

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Ομάδα [EPC] - Ανάλογο Βιταμίνης D

Η παρικαλσιτόλη είναι ένα Ανάλογο Βιταμίνης D2 και Ανάλογο Βιταμίνης D.

ΠΑΡΙΚΑΛΣΙΤΟΛΗ

Χοληκαλσιφερόλη [CS]; Ανάλογο Βιταμίνης D2 [EPC]; Εργοκαλσιφερόλες [CS]; Ανάλογο Βιταμίνης D3 [EPC]; Ανάλογο Βιταμίνης D [EPC]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

4-6 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

99.8%

DrugBank

Απέκκριση

Ήπαρ

DrugBank

science

Scientific Profile

CID

5281104

Μοριακός τύπος

C27H44O3

Μοριακό βάρος

416.6

IUPAC

trans-(1R,3R)-5-[(2E)-2-[(1R,3aS,7aR)-1-[(E,2R,5S)-6-hydroxy-5,6-dimethylhept-3-en-2-yl]-7a-methyl-2,3,3a,5,6,7-hexahydro-1H-inden-4-ylidene]ethylidene]cyclohexane-1,3-diol

InChIKey

BPKAHTKRCLCHEA-UBFJEZKGSA-N

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Χρόνια Νεφρική Νόσος Κατευθυντήριες Οδηγίες KDIGO 2024