Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ H05BX02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

PARICALCITOL(Παρικαλσιτόλη)

Ημίσεια ζωή

Ημίσεια ζωή

Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.

Κατά την πηγή: 4-6 ώρες

Άλλες πηγές αναφέρουν:
  • DrugBank: 4-6 ώρες
 6 ώρες PubChem Δέσμευση πρωτεϊνών

Δέσμευση πρωτεϊνών

Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.

 99.8% DrugBank Απέκκριση

Απέκκριση

Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.

 Ήπαρ DrugBank Καθαρίζει (~5×t½)

Καθαρίζει (~5×t½)

Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.

 30 ώρες arrow_forward

Σκευάσματα και τιμές

Φόρτωση...
Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Ενδείξεις κατά έγγραφο

Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση

έλεγχος κάλυψης…
  1. Φόρτωση…

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC
Κείμενο ενός σκευάσματος, όχι της δραστικής. Οι ενότητες προέρχονται από την ΠΧΠ του ZEMPLAR και καλύπτουν 15 από 16 συσκευασίες της δραστικής. Άλλες φαρμακοτεχνικές μορφές και οδοί χορήγησης μπορεί να έχουν διαφορετικές ενδείξεις, δοσολογία και προειδοποιήσεις — συμβουλευθείτε την ΠΧΠ του σκευάσματος που συνταγογραφείτε.
clinical_notes

Ενδείξεις

ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more

  1. Πρόληψη και θεραπεία δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού

    σε: Ενήλικες ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (χρόνια νεφρική νόσος Σταδίου 3 και 4)

    • E21 Διαταραχές του παραθυρεοειδούς αδένα
    • N18 Χρόνια νεφρική νόσος (πληθυσμός)

  2. Πρόληψη και θεραπεία δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού

    σε: Ενήλικες ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση (χρόνια νεφρική νόσος Σταδίου 5)

    • E21 Διαταραχές του παραθυρεοειδούς αδένα
    • N18 Χρόνια νεφρική νόσος (πληθυσμός)

Πορτοκαλί = ο κωδικός προέρχεται από τον πληθυσμό της ένδειξης, όχι από το κείμενό της.

Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ Πηγή: ΠΧΠ του ZEMPLAR
Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη
medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος ZEMPLAR
expand_more
Καψάκιο, μαλακό
Καψάκιο 1 μικρογραμμαρίου: οβάλ, γκρι χρώματος μαλακό καψάκιο
προτυπωμένο με το λογότυπο « » και «ZA».
Καψάκιο 2 μικρογραμμαρίων: οβάλ, πορτοκαλί-καφέ χρώματος μαλακό
καψάκιο προτυπωμένο με το λογότυπο « » και «ZF».
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Οδός:
Από του στόματος
Χορήγηση:
Ημερησίως ή τρεις φορές την εβδομάδα κάθε δεύτερη ημέρα
Δόση έναρξης:
1 μικρογραμμάριο
Τιτλοποίηση:
Η δοσολογία εξατομικεύεται βάσει των επιπέδων iPTH, ασβεστίου και φωσφόρου του ορού. Ρυθμίσεις της δόσης (αύξηση ή μείωση 1-2 μικρογραμμαρίων) γίνονται σε διαστήματα 2 έως 4 εβδομάδων με βάση την ανταπόκριση της iPTH. Για ΧΝΝ Στάδιο 5, η επακόλουθη δόση βασίζεται σε τύπο iPTH/60 (pg/ml) ή iPTH/7 (pmol/l).
  • Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ) Σταδίου 3 και 4
    ΔόσηΕφάπαξ ημερησίως (1 ή 2 μικρογραμμάρια) ή τρεις φορές την εβδομάδα (2 ή 4 μικρογραμμάρια) κάθε δεύτερη μέρα
    Η αρχική δόση βασίζεται στα επίπεδα ακέραιης παραθορμόνης (iPTH) προ της θεραπείας.
  • Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ), Στάδιο 5
    ΔόσηΤρεις φορές την εβδομάδα κάθε δεύτερη ημέρα
    Μέγ. δόση32 μικρογραμμάρια
    Η αρχική δόση βασίζεται στον τύπο: iPTH (pg/ml)/60 ή iPTH (pmol/l)/7.
  • Ηπατική Δυσλειτουργία (Ήπια έως μέτρια)
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
  • Ηπατική Δυσλειτουργία (Σοβαρή)
    Δεν υπάρχει εμπειρία.
  • Μεταμόσχευση νεφρού με ΧΝΝ Σταδίου 3 και 4
    Η αρχική δόση και ο αλγόριθμος τιτλοποίησης είναι ίδιοι με τους μη μεταμοσχευμένους ασθενείς με ΧΝΝ Σταδίου 3 και 4.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (<18 ετών)
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
  • Ηλικιωμένοι (65 - 75 ετών)
    Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα σε σχέση με τους νεότερους ασθενείς, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μεγαλύτερης ευαισθησίας κάποιων ηλικιωμένων ατόμων.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Τοξικότητα στη βιταμίνη D
  • Υπερασβεστιαιμία
  • Υπερευαισθησία στην παρικαλσιτόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερβολική καταστολή της παραθορμόνης
    Απαιτείται παρακολούθηση των ασθενών και εξατομικευμένη ρύθμιση της δόσης προκειμένου να επιτευχθούν κατάλληλα φυσιολογικά τελικά επίπεδα.
  • Κλινικά σημαντική υπερασβεστιαιμία σε ασθενείς που λαμβάνουν δεσμευτικό φωσφόρου που περιέχει ασβέστιο
    Η δόση του δεσμευτικού φωσφόρου πρέπει να μειώνεται ή να διακόπτεται.
  • Χρόνια υπερασβεστιαιμία
    Μπορεί να σχετίζεται με γενικευμένη αγγειακή αποτιτάνωση και αποτιτάνωση άλλων μαλακών μορίων.
  • Συγχορήγηση με φωσφορικά ή σχετιζόμενα με βιταμίνη D φαρμακευτικά προϊόντα
    προσοχή
    Δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα λόγω αυξημένου κινδύνου υπερασβεστιαιμίας και αύξησης του γινομένου Ca × P.
  • Συγχορήγηση με δακτυλίτιδα
    προσοχή
    Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή, καθώς η τοξικότητα της δακτυλίτιδας ενισχύεται από υπερασβεστιαιμία.
  • Αύξηση κρεατινίνης ορού
    ΠληθυσμόςΑσθενείς σταδίου πριν την αιμοκάθαρση
    Η παρικαλσιτόλη μπορεί να αυξήσει την κρεατινίνη ορού (και να μειώσει τον eGFR) χωρίς να αλλάξει τον πραγματικό GFR.
  • Συγχορήγηση με κετοκοναζόλη
    προσοχή
    Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή.
  • Περιεκτικότητα σε αιθανόλη
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που πάσχουν από αλκοολισμό
    Το φάρμακο περιέχει μικρές ποσότητες αιθανόλης (<100 mg/καψάκιο 1 & 2 mcg) που μπορεί να είναι επιβλαβής.
  • Περιεκτικότητα σε αιθανόλη
    ΠληθυσμόςΈγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες, παιδιά, ασθενείς με ηπατική νόσο ή επιληψία
    Η περιεκτικότητα σε αιθανόλη πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε αυτές τις ομάδες υψηλού κινδύνου.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Κετοκοναζόλη
    προσοχή
    Αύξηση της AUC της παρικαλσιτόλης (περίπου διπλασιάστηκε) και της ημιπερίοδου ζωής (από 9,8 σε 17,0 ώρες).
    ΣύστασηΠρέπει να επιδεικνύεται προσοχή.
  • Δακτυλίτιδα
    προσοχή
    Η τοξικότητα της δακτυλίτιδας ενισχύεται από την υπερασβεστιαιμία.
    ΣύστασηΠρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η δακτυλίτιδα συνταγογραφείται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη.
  • Φωσφορικά ή σχετιζόμενα με βιταμίνη D φαρμακευτικά προϊόντα
    αντένδειξη
    Αυξημένος κίνδυνος υπερασβεστιαιμίας και αύξησης του γινομένου Ca × P.
    ΣύστασηΔεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη.
  • Υψηλές δόσεις σκευασμάτων που περιέχουν ασβέστιο ή θειαζιδικά διουρητικά
    προσοχή
    Μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υπερασβεστιαιμίας.
  • Σκευάσματα που περιέχουν μαγνήσιο (π.χ. αντιόξινα)
    αντένδειξη
    Μπορεί να παρατηρηθεί υπερμαγνησιαιμία.
    ΣύστασηΔεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με σκευάσματα βιταμίνης D.
  • Σκευάσματα που περιέχουν αργίλιο (π.χ. αντιόξινα, δεσμευτικά φωσφόρου)
    αντένδειξη
    Μπορεί να παρατηρηθούν αυξημένα επίπεδα αργιλίου στο αίμα και τοξικότητα στα οστά από αργίλιο.
    ΣύστασηΔεν πρέπει να χορηγούνται χρόνια με φαρμακευτικά προϊόντα βιταμίνης D.
  • Σκευάσματα που επιβραδύνουν την απορρόφηση λιποδιαλυτών βιταμινών (όπως η χολεστυραμίνη)
    προσοχή
    Ενδέχεται να αλληλεπιδράσουν με την απορρόφηση των καψακίων Παρικαλσιτόλη.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Λοιμώξεις
  • Πνευμονία
Ανοσοποιητικό
  • Υπερευαισθησία
Δέρμα
  • Αγγειοοίδημα
  • Ακμή
  • Κνησμός
  • Εξάνθημα
  • Κνίδωση
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
  • οίδημα λάρυγγα
Ενδοκρινικό
  • Υποπαραθυρεοειδισμός
Μεταβολισμός
  • Υπερασβεστιαιμία
  • Μειωμένη όρεξη
  • Υπερφωσφαταιμία
  • Υπασβεστιαιμία
Νευρικό
  • Ζάλη
  • Δυσγευσία
Καρδιά
  • Αίσθημα παλμών
Γαστρεντερικό
  • Κοιλιακή δυσφορία
  • Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
  • Δυσκοιλιότητα
  • Διάρροια
  • Ξηροστομία
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
  • Ναυτία
  • Έμετος
Μυοσκελετικό
  • Μυϊκοί σπασμοί
  • Μυαλγία
Αναπαραγωγικό
  • Ευαισθησία μαστού
Γενικές
  • Εξασθένιση
  • Αίσθημα κακουχίας
  • Περιφερικό οίδημα
  • Άλγος
Εργαστηριακές
  • Αυξημένο γινόμενο ασβεστίου-φωσφορικών
  • Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
Παρακλινικές εξετάσεις
  • ηπατικά ένζυμα μη φυσιολογικά
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Άλγος
    Γενικές
    Όχι συχνή
  • Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνή
  • Έμετος
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνή
  • Αίσθημα κακουχίας
    Γενικές
    Όχι συχνή
  • Αίσθημα παλμών
    Καρδιά
    Όχι συχνή
  • Αγγειοοίδημα
    Δέρμα
    Μη γνωστές
  • Ακμή
    Δέρμα
    Όχι συχνή
  • Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνή
  • Αυξημένο γινόμενο ασβεστίου-φωσφορικών
    Εργαστηριακές
    Συχνή
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνή
  • Διάρροια
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνή
  • Δυσγευσία
    Νευρικό
    Όχι συχνή
  • Δυσκοιλιότητα
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνή
  • Εξάνθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνή
  • Εξασθένιση
    Γενικές
    Όχι συχνή
  • Ευαισθησία μαστού
    Αναπαραγωγικό
    Όχι συχνή
  • Ζάλη
    Νευρικό
    Όχι συχνή
  • Ηπατικά ένζυμα μη φυσιολογικά
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Όχι συχνή
  • Κνίδωση
    Δέρμα
    Όχι συχνή
  • Κνησμός
    Δέρμα
    Όχι συχνή
  • Κοιλιακή δυσφορία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνή
  • Μειωμένη όρεξη
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνή
  • Μυαλγία
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνή
  • Μυϊκοί σπασμοί
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνή
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνή
  • Ξηροστομία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνή
  • Οίδημα λάρυγγα
    Αναπνευστικό
    Μη γνωστές
  • Περιφερικό οίδημα
    Γενικές
    Όχι συχνή
  • Πνευμονία
    Λοιμώξεις
    Όχι συχνή
  • Υπασβεστιαιμία
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνή
  • Υπερασβεστιαιμία
    Μεταβολισμός
    Συχνή
  • Υπερευαισθησία
    Ανοσοποιητικό
    Όχι συχνή
  • Υπερφωσφαταιμία
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνή
  • Υποπαραθυρεοειδισμός
    Ενδοκρινικό
    Όχι συχνή
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    Αποφεύγεται
    Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της παρικαλσιτόλης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος.
  • Γαλουχία
    Με προσοχή
    Δεν είναι γνωστό εάν η παρικαλσιτόλη περνά στο ανθρώπινο γάλα. Μελέτες σε ζώα έχουν καταδείξει απέκκριση της παρικαλσιτόλης ή των μεταβολιτών της στο μητρικό γάλα, σε μικρές ποσότητες. Η απόφαση σχετικά με τη συνέχιση/διακοπή του θηλασμού ή τη συνέχιση/διακοπή της θεραπείας με Παρικαλσιτόλη πρέπει να ληφθεί εξετάζοντας το όφελος του θηλασμού του παιδιού και του οφέλους της θεραπείας με Παρικαλσιτόλη στη μητέρα.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Συμπτώματα
  • υπερασβεστιαιμία
  • υπερασβεστιουρία
  • υπερφωσφαταιμία
  • υπερβολική καταστολή της παραθορμόνης
  • Αδυναμία
  • κεφαλαλγία
  • υπνηλία
  • ναυτία
  • έμετος
  • ξηροστομία
  • δυσκοιλιότητα
  • μυαλγία
  • αρθραλγία
  • μεταλλική γεύση
  • Ανορεξία
  • απώλεια σωματικού βάρους
  • επιπεφυκίτιδα (ασβεστοποιός)
  • παγκρεατίτιδα
  • φωτοφοβία
  • ρινόρροια
  • κνησμός
  • υπερθερμία
  • μειωμένη γενετήσια ορμή
  • αυξημένο άζωτο ουρίας αίματος (BUN)
  • υπερχοληστερολαιμία
  • αυξημένα AST και ALT
  • έκτοπη ασβεστοποίηση
  • υπέρταση
  • καρδιακές αρρυθμίες
  • υπνηλία
  • θάνατος
  • σπάνια εμφανής (ή απροκάλυπτη) ψύχωση
Αντιμετώπιση
Η θεραπεία ασθενών με κλινικά σημαντική υπερασβεστιαιμία συνίσταται σε άμεση μείωση της δόσης ή διακοπή της θεραπείας με παρικαλσιτόλη και περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλή σε ασβέστιο, διακοπή των συμπληρωμάτων ασβεστίου, κινητοποίηση του ασθενούς, προσοχή στις διαταραχές του ισοζυγίου υγρών και ηλεκτρολυτών, αξιολόγηση των ηλεκτροκαρδιογραφικών ανωμαλιών (κρίσιμη σε ασθενείς που λαμβάνουν δακτυλίτιδα) και αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση με διάλυμα χωρίς ασβέστιο, όπως ενδείκνυται. Τα επίπεδα ασβεστίου του ορού πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά μέχρις ότου να επιτευχθούν φυσιολογικά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.
ΑιμοκάθαρσηΌχι
directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επηρεάζει την οδήγησηΑμελητέα
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαραθυρεοειδικοί παράγοντες, Κωδικός ATC: H05BX02.

Μηχανισμός Δράσης

Η παρικαλσιτόλη είναι ένας εκλεκτικός ενεργοποιητής του υποδοχέα της βιταμίνης D (VDR) στους παραθυρεοειδείς αδένες. Μειώνει τα επίπεδα της παραθορμόνης (PTH) αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό των παραθυρεοειδικών κυττάρων και μειώνοντας τη σύνθεση και την έκκριση της PTH, με ελάχιστη επίδραση στα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου. Η διόρθωση των μη φυσιολογικών επιπέδων PTH, με την ομαλοποίηση της ομοιόστασης του ασβεστίου και του φωσφόρου, είναι πιθανό να εμποδίσει ή να θεραπεύσει τη μεταβολική οστική νόσο που σχετίζεται με τη χρόνια νεφρική νόσο.

Κλινική Αποτελεσματικότητα

Χρόνια Νεφρική Νόσος, Στάδια 3-4 Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας τουλάχιστον δύο συνεχών μειώσεων ≥ 30% από τα αρχικά επίπεδα της iPTH επιτεύχθηκε στο 91% των ασθενών υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης και στο 13% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p<0,001). Η οστική αλκαλική φωσφατάση του ορού όπως και η οστεοκαλσίνη ορού, μειώθηκαν σημαντικά (p<0,001) σε ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο, γεγονός το οποίο σχετίζεται με διόρθωση στον υψηλό οστικό μεταβολισμό λόγω του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού. Δεν ανιχνεύτηκε καμία επιδείνωση στις παραμέτρους της νεφρικής λειτουργίας του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης (μέσω του τύπου MDRD) και στην κρεατινίνη του ορού σε ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης συγκριτικά με τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο. Σημαντικά περισσότεροι ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης εμφάνισαν μείωση στην πρωτεΐνη ούρων, συγκριτικά με τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο, όπως αυτή μετρήθηκε με ημιποσοτική μέθοδο.

Χρόνια νεφρική νόσος, Στάδιο 5 Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας τουλάχιστον δύο συνεχών μειώσεων ≥30% από τα αρχικά επίπεδα της iPTH επιτεύχθηκε στο 88% των ασθενών υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης και στο 13% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p<0,001).

Παιδιατρικά κλινικά στοιχεία με ενέσιμο Παρικαλσιτόλη (IV) Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Παρικαλσιτόλη IV εξετάστηκαν σε μια 12 εβδομάδων, τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη 29 παιδιατρικών ασθενών, ηλικίας 5-19 ετών, με τελικό στάδιο νεφρικής νόσου υπό αιμοκάθαρση. Οι έξι νεότεροι ασθενείς υπό θεραπεία με Παρικαλσιτόλη IV στη μελέτη ήταν 5-12 ετών. Η αρχική δόση του Παρικαλσιτόλη IV ήταν 0,04 mcg/kg 3 φορές την εβδομάδα, βάσει αρχικού επιπέδου iPTH μικρότερου από 500 pg/ml ή 0,08 mcg/kg 3 φορές την εβδομάδα βάσει αρχικού επιπέδου iPTH ≥ 500 pg/ml, αντιστοίχως. Η δόση του Παρικαλσιτόλη IV ρυθμίστηκε σε αυξήσεις των 0,04 mcg/kg βάσει των επιπέδων της iPTH στον ορό, του ασβεστίου, και του γινομένου Ca x P. Το 67% των ασθενών υπό θεραπεία με Παρικαλσιτόλη IV και το 14% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο ολοκλήρωσαν τη δοκιμή. Το 60% των ατόμων στην ομάδα του Παρικαλσιτόλη IV είχαν 2 επακόλουθες μειώσεις από τα αρχικά επίπεδα iPTH της τάξεως του 30%, συγκρινόμενο με το 21% των ασθενών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Το 71% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο διέκοψαν τη θεραπεία εξαιτίας υπερβολικών αυξήσεων στα επίπεδα iPTH. Δεν υπήρξαν άτομα είτε από την ομάδα του Παρικαλσιτόλη IV ή από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου οι οποίοι να ανέπτυξαν υπερασβεστιαμία. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για ασθενείς κάτω των 5 ετών.

description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Η παρικαλσιτόλη απορροφάται καλώς. Σε υγιή άτομα, μετά την από του στόματος χορήγηση της παρικαλσιτόλης στα 0,24 μικρογραμμάρια/kg, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 72%˙ η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) ήταν 0,630 ng/ml (1,512 pmol/ml) σε 3 ώρες και η επιφάνεια κάτω από την καμπύλη χρόνου - συγκέντρωσης (AUC0-∞) ήταν 5,25 ngh/ml (12,60 pmolh/ml). Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της παρικαλσιτόλης κατά την αιμοκάθαρση (HD) και κατά την περιτοναϊκή διύλιση (PD) ήταν 79% και 86% αντίστοιχα, με το ανώτερο όριο του 95% διαστήματος εμπιστοσύνης 93% και 112%, αντίστοιχα. Μια μελέτη αλληλεπίδρασης με τροφή σε υγιή άτομα έδειξε ότι η Cmax και η AUC0-∞ παρέμειναν αμετάβλητες όταν χορηγήθηκε παρικαλσιτόλη με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά συγκριτικά με συνθήκες νηστείας. Επομένως τα καψάκια Παρικαλσιτόλη μπορούν να λαμβάνονται ανεξαρτήτως τροφής. Οι Cmax και AUC0-∞ της παρικαλσιτόλης αυξήθηκαν αναλογικά εντός του εύρους δόσης των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg σε υγιή άτομα. Μετά από πολλαπλή δοσολογία, είτε ημερησίως ή τρεις φορές την εβδομάδα σε υγιή άτομα, η έκθεση σε σταθεροποιημένη κατάσταση επιτεύχθηκε εντός επτά ημερών.

Κατανομή

Η παρικαλσιτόλη δεσμεύεται ισχυρά με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (>99%). Η αναλογία της συγκέντρωσης παρικαλσιτόλης στο αίμα προς τη συγκέντρωση παρικαλσιτόλης στο πλάσμα υπολογίστηκε κατά μέσο όρο σε 0,54 εντός του εύρους συγκέντρωσης των 0,01 έως 10 ng/ml (0,024 έως 24 pmol/ml) υποδεικνύοντας ότι πολύ μικρή ποσότητα φαρμάκου συνδέεται με τα ερυθροκύτταρα. Ο μέσος φαινομενικός όγκος κατανομής μετά από χορήγηση δόσης 0,24 μικρογραμμαρίων/kg σε υγιή άτομα ήταν 34 λίτρα.

Βιομετασχηματισμός

Μετά την από του στόματος χορήγηση δόσης 0,48 μικρογραμμαρίων/kg 3H- παρικαλσιτόλης, το μητρικό φάρμακο μεταβολίστηκε εκτενώς, με μόνο περίπου το 2% της δόσης να απεκκρίνεται αμετάβλητο στα κόπρανα και δεν βρέθηκε καθόλου μητρικό φάρμακο στα ούρα. Περίπου το 70% της ραδιοενεργότητας απομακρύνθηκε από τα κόπρανα και το 18% ανακτήθηκε στα ούρα. Η μεγαλύτερη ποσότητα της συστηματικής έκθεσης ήταν από το μητρικό φάρμακο. Δύο ήσσονος σημασίας μεταβολίτες, σχετιζόμενοι με την παρικαλσιτόλη, ανιχνεύτηκαν στο ανθρώπινο πλάσμα. Ένας μεταβολίτης ανιχνεύτηκε ως 24(R)-υδρόξυ παρικαλσιτόλη, ενώ ο άλλος μεταβολίτης δεν ανιχνεύτηκε. Ο 24(R)-υδροξυ παρικαλσιτόλη μεταβολίτης είναι λιγότερο δραστικός από την παρικαλσιτόλη σε in vivo μοντέλα καταστολής της PTH σε ποντίκια. In vitro στοιχεία υποδεικνύουν ότι η παρικαλσιτόλη μεταβολίζεται από πολλαπλά ηπατικά και μη ηπατικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του μιτοχονδριακού CYP24, όπως και των CYP3A4 και UGT1A4. Οι μεταβολίτες που ανιχνεύτηκαν περιλαμβάνουν το προϊόν της 24(R)-υδροξυλίωσης, όπως και της 24,26- και 24, 28- διυδροξυλίωσης και της απευθείας γλυκορουνιδίωσης.

Απομάκρυνση

Σε υγιή άτομα, η μέση ημιπερίοδος ζωής απομάκρυνσης της παρικαλσιτόλης είναι πέντε έως επτά ώρες εντός του μελετηθέντος δοσολογικού εύρους των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg. Ο βαθμός συσσώρευσης ήταν σε συμφωνία με την ημιπερίοδο ζωής και τη συχνότητα της δοσολογίας. Η διαδικασία αιμοκάθαρσης δεν είχε πρακτικά καμία επίδραση στην απομάκρυνση της παρικαλσιτόλης.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει διερευνηθεί σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών.

Παιδιατρικοί ασθενείς Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει διερευνηθεί σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 18 ετών.

Φύλο Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσεων εντός εύρους δόσης των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg ήταν ανεξάρτητη του φύλου.

Ηπατική Δυσλειτουργία Σε μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε με Παρικαλσιτόλη ενδοφλεβίως, η διάθεση της παρικαλσιτόλης (0,24 μικρογραμμάρια/kg) συγκρίθηκε σε ασθενείς με ήπια (n=5) και μέτρια (n=5) ηπατική δυσλειτουργία (σύμφωνα με τη μέθοδο Child-Pugh) και άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (n=10). Η φαρμακοκινητική της αδέσμευτης παρικαλσιτόλης ήταν παρόμοια σε όλο το εύρος της ηπατικής λειτουργίας που αξιολογήθηκε σε αυτή τη μελέτη. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Η επίδραση σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει αξιολογηθεί.

Νεφρική Δυσλειτουργία Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης, χαρακτηρίστηκε σε ασθενείς με ΧΝΝ Σταδίου 3 ή μέτρια νεφρική διαταραχή (n = 15, GFR = 36,9 έως 59,1 ml/min/1,73 m2), ΧΝΝ Σταδίου 4 ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (n = 14, GFR = 13,1 έως 29,4 ml/min/1,73 m2) και ΧΝΝ 5 ή τελικό στάδιο νεφρικής νόσου [n = 14 σε αιμοκάθαρση (HD) και n = 8 σε περιτοναϊκή διάλυση (PD)]. Όμοια με την ενδογενή 1,25(OH)2D, η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά την από του στόματος χορήγηση επηρεάστηκε σημαντικά από τη νεφρική δυσλειτουργία, όπως φαίνεται στον Πίνακα 4. Συγκριτικά με αποτελέσματα σε υγιή άτομα, οι ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο Σταδίου 3, 4 και 5 έδειξαν μειωμένη CL/F και αυξημένη ημιπερίοδο ζωής.

Πίνακας 4. Σύγκριση των Μέσων ± SD Φαρμακοκινητικών Παραμέτρων σε Διαφορετικά Στάδια Νεφρικής Δυσλειτουργίας έναντι Υγιών Ατόμων

Φαρμακοκινητική Παράμετρος Υγιή Άτομα ΧΝΝ Σταδίου 3 ΧΝΝ Σταδίου 4 ΧΝΝ Σταδίου 5 HD ΧΝΝ Σταδίου 5 PD
n 25 15 14 14 8
Δόση (μικρογραμμάρια/kg) 0,240 0,047 0,036 0,240 0,240
CL/F (l/h) 3,6 ± 1,0 1,8 ± 0,5 1,5 ± 0,4 1,8 ± 0,8 1,8 ± 0,8
t½ (h) 5,9 ± 2,8 16,8 ± 2,6 19,7 ± 7,2 13,9 ± 5,1 17,7 ± 9,6
fu * (%) 0,06 ± 0,01 0,06 ± 0,01 0,07 ± 0,02 0,09 ± 0,04 0,13 ± 0,08
  • Μετρήθηκε σε 15 nM συγκέντρωση παρικαλσιτόλης

Μετά την από του στόματος χορήγηση καψακίων παρικαλσιτόλης, το φαρμακοκινητικό προφίλ της παρικαλσιτόλης για τους ασθενείς με Χρόνια νεφρική νόσο, Σταδίου 3 έως 5 ήταν συγκρίσιμο. Επομένως, δεν απαιτούνται ειδικές προσαρμογές της δοσολογίας άλλες από αυτές που συνιστώνται (βλ. Δοσολογία).

description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
Μηχανισμός δράσης
Η παρικαλσιτόλη είναι ένα συνθετικό, βιολογικά ενεργό ανάλογο της βιταμίνης D της καλσιτριόλης με τροποποιήσεις στην πλευρική αλυσίδα (D2) και στον δακτύλιο Α (19-νορ). Προκλινικές και in vitro μελέτες έχουν δείξει ότι οι βιολογικές δράσεις της…
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαραθυρεοειδικοί παράγοντες, Κωδικός ATC: H05BX02. ### Μηχανισμός Δράσης Η παρικαλσιτόλη είναι ένας εκλεκτικός ενεργοποιητής του υποδοχέα της βιταμίνης D (VDR) στους παραθυρεοειδείς αδένες. Μειώνει τα επίπεδα της…
Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Η παρικαλσιτόλη απορροφάται καλώς. Σε υγιή άτομα, μετά την από του στόματος χορήγηση της παρικαλσιτόλης στα 0,24 μικρογραμμάρια/kg, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 72%˙ η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) ήταν 0,630 ng/ml…

Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Μεταβολίζεται από πολλαπλά ηπατικά και μη ηπατικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του μιτοχονδριακού CYP24, καθώς και των CYP3A4 και UGT1A4. Μετά από από του στόματος χορήγηση δόσης 0,48 mcg/kg 3H-παρικαλσιτόλης, το μητρικό φάρμακο…
Απέκκριση
Ήπαρ

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Ασβέστιο ορού (Ca) scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά — Κατά την υπερβολική καταστολή της παραθορμόνης
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more
Παρικαλσιτόλη είναι ένα συνθετικό ανάλογο της βιταμίνης D. Η παρικαλσιτόλη έχει χρησιμοποιηθεί για τη μείωση των επιπέδων της παραθορμόνης. Η παρικαλσιτόλη ενδείκνυται για την πρόληψη και θεραπεία του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού που σχετίζεται με τη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.
DrugBank

Indication

expand_more
Για τη θεραπεία του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού που σχετίζεται με χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) Σταδίου 3 και 4
DrugBank

Pharmacology

expand_more

Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός χαρακτηρίζεται από αύξηση της παραθορμόνης (PTH) που σχετίζεται με ανεπαρκή επίπεδα ενεργού ορμόνης βιταμίνης D. Η πηγή βιταμίνης D στο σώμα προέρχεται από τη σύνθεση στο δέρμα και τη διατροφική πρόσληψη. Η βιταμίνη D απαιτεί δύο διαδοχικές υδροξυλιώσεις στο ήπαρ και τους νεφρούς για να δεσμευτεί και να ενεργοποιήσει τον υποδοχέα βιταμίνης D (VDR). Ο ενδογενής ενεργοποιητής VDR, η καλσιτριόλη [1,25(OH)2 D3], είναι μια ορμόνη που δεσμεύεται στους VDRs που υπάρχουν στον παραθυρεοειδή αδένα, το έντερο, τους νεφρούς και τα οστά για τη διατήρηση της παραθυρεοειδικής λειτουργίας και της ομοιόστασης ασβεστίου και φωσφόρου, καθώς και στους VDRs που βρίσκονται σε πολλούς άλλους ιστούς, συμπεριλαμβανομένου του προστάτη, του ενδοθηλίου και των κυττάρων του ανοσοποιητικού. Η ενεργοποίηση του VDR είναι απαραίτητη για τη σωστή σχηματισμό και διατήρηση των φυσιολογικών οστών. Στον πάσχοντα νεφρό, η ενεργοποίηση της βιταμίνης D μειώνεται, οδηγώντας σε αύξηση της PTH, και κατά συνέπεια σε δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό και διαταραχές στην ομοιόσταση ασβεστίου και φωσφόρου.1 Έχουν παρατηρηθεί μειωμένα επίπεδα 1,25(OH)2 D3 σε πρώιμα στάδια χρόνιας νεφρικής νόσου. Τα μειωμένα επίπεδα 1,25(OH)2 D3 και τα επακόλουθα αυξημένα επίπεδα PTH, τα οποία συχνά προηγούνται ανωμαλιών στον ορό ασβεστίου και φωσφόρου, επηρεάζουν τον ρυθμό ανανέωσης των οστών και μπορεί να οδηγήσουν σε νεφρική οστεοδυστροφία.

Μια in vitro μελέτη υποδεικνύει ότι η παρικαλσιτόλη δεν αναστέλλει την CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 ή CYP3A σε συγκεντρώσεις έως 50 nM (21 ng/mL).

DrugBank

Mechanism of action

expand_more
Η παρικαλσιτόλη είναι ένα συνθετικό, βιολογικά ενεργό ανάλογο της βιταμίνης D της καλσιτριόλης με τροποποιήσεις στην πλευρική αλυσίδα (D2) και στον δακτύλιο Α (19-νορ). Προκλινικές και in vitro μελέτες έχουν δείξει ότι οι βιολογικές δράσεις της παρικαλσιτόλης διαμεσολαβούνται μέσω της δέσμευσης στον VDR, η οποία οδηγεί στην επιλεκτική ενεργοποίηση των οδών που ανταποκρίνονται στη βιταμίνη D. Η βιταμίνη D και η παρικαλσιτόλη έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τα επίπεδα της παραθορμόνης αναστέλλοντας τη σύνθεση και την έκκριση της PTH.
DrugBank

Absorption

expand_more
Απορροφάται καλά
DrugBank

Half life

expand_more
4 έως 6 ώρες
DrugBank

Protein binding

expand_more
99,8% (δεσμευμένη σε πρωτεΐνες πλάσματος)
DrugBank

Route of elimination

expand_more
Η παρικαλσιτόλη απεκκρίνεται κυρίως μέσω ηπατοχολικής απέκκρισης.
DrugBank

Volume of distribution

expand_more
  • 30,8 ± 7,5 L [ΧΝΝ Σταδίου 5-HD]
  • 34,9 ± 9,5 L [ΧΝΝ Σταδίου 5-PD]
  • 23,8 L [υγιείς εθελοντές]
DrugBank

Clearance

expand_more
  • 1,49 ± 0,60 L/h [χρόνια νεφρική νόσος Σταδίου 5 με αιμοκάθαρση]
  • 1,54 ± 0,95 L/h [χρόνια νεφρική νόσος Σταδίου 5 με περιτοναϊκή κάθαρση]
Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →
Χρόνια Νεφρική Νόσος Κατευθυντήριες Οδηγίες KDIGO 2024

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
5281104
Μοριακός τύπος
C27H44O3
Μοριακό βάρος
416.6
IUPAC
trans-(1R,3R)-5-[(2E)-2-[(1R,3aS,7aR)-1-[(E,2R,5S)-6-hydroxy-5,6-dimethylhept-3-en-2-yl]-7a-methyl-2,3,3a,5,6,7-hexahydro-1H-inden-4-ylidene]ethylidene]cyclohexane-1,3-diol
InChIKey
BPKAHTKRCLCHEA-UBFJEZKGSA-N