VELPAR(βελπαρ)

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαραθυρεοειδικοί παράγοντες, Κωδικός ATC: H05BX02.

Μηχανισμός Δράσης

Η παρικαλσιτόλη είναι ένας εκλεκτικός ενεργοποιητής του υποδοχέα της βιταμίνης D (VDR) στους παραθυρεοειδείς αδένες. Μειώνει τα επίπεδα της παραθορμόνης (PTH) αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό των παραθυρεοειδικών κυττάρων και μειώνοντας τη σύνθεση και την έκκριση της PTH, με ελάχιστη επίδραση στα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου. Η διόρθωση των μη φυσιολογικών επιπέδων PTH, με την ομαλοποίηση της ομοιόστασης του ασβεστίου και του φωσφόρου, είναι πιθανό να εμποδίσει ή να θεραπεύσει τη μεταβολική οστική νόσο που σχετίζεται με τη χρόνια νεφρική νόσο.

Κλινική Αποτελεσματικότητα

Χρόνια Νεφρική Νόσος, Στάδια 3-4 Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας τουλάχιστον δύο συνεχών μειώσεων ≥ 30% από τα αρχικά επίπεδα της iPTH επιτεύχθηκε στο 91% των ασθενών υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης και στο 13% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p<0,001). Η οστική αλκαλική φωσφατάση του ορού όπως και η οστεοκαλσίνη ορού, μειώθηκαν σημαντικά (p<0,001) σε ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο, γεγονός το οποίο σχετίζεται με διόρθωση στον υψηλό οστικό μεταβολισμό λόγω του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού. Δεν ανιχνεύτηκε καμία επιδείνωση στις παραμέτρους της νεφρικής λειτουργίας του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης (μέσω του τύπου MDRD) και στην κρεατινίνη του ορού σε ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης συγκριτικά με τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο. Σημαντικά περισσότεροι ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης εμφάνισαν μείωση στην πρωτεΐνη ούρων, συγκριτικά με τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο, όπως αυτή μετρήθηκε με ημιποσοτική μέθοδο.

Χρόνια νεφρική νόσος, Στάδιο 5 Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας τουλάχιστον δύο συνεχών μειώσεων ≥30% από τα αρχικά επίπεδα της iPTH επιτεύχθηκε στο 88% των ασθενών υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης και στο 13% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p<0,001).

Παιδιατρικά κλινικά στοιχεία με ενέσιμο Παρικαλσιτόλη (IV) Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Παρικαλσιτόλη IV εξετάστηκαν σε μια 12 εβδομάδων, τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη 29 παιδιατρικών ασθενών, ηλικίας 5-19 ετών, με τελικό στάδιο νεφρικής νόσου υπό αιμοκάθαρση. Οι έξι νεότεροι ασθενείς υπό θεραπεία με Παρικαλσιτόλη IV στη μελέτη ήταν 5-12 ετών. Η αρχική δόση του Παρικαλσιτόλη IV ήταν 0,04 mcg/kg 3 φορές την εβδομάδα, βάσει αρχικού επιπέδου iPTH μικρότερου από 500 pg/ml ή 0,08 mcg/kg 3 φορές την εβδομάδα βάσει αρχικού επιπέδου iPTH ≥ 500 pg/ml, αντιστοίχως. Η δόση του Παρικαλσιτόλη IV ρυθμίστηκε σε αυξήσεις των 0,04 mcg/kg βάσει των επιπέδων της iPTH στον ορό, του ασβεστίου, και του γινομένου Ca x P. Το 67% των ασθενών υπό θεραπεία με Παρικαλσιτόλη IV και το 14% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο ολοκλήρωσαν τη δοκιμή. Το 60% των ατόμων στην ομάδα του Παρικαλσιτόλη IV είχαν 2 επακόλουθες μειώσεις από τα αρχικά επίπεδα iPTH της τάξεως του 30%, συγκρινόμενο με το 21% των ασθενών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Το 71% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο διέκοψαν τη θεραπεία εξαιτίας υπερβολικών αυξήσεων στα επίπεδα iPTH. Δεν υπήρξαν άτομα είτε από την ομάδα του Παρικαλσιτόλη IV ή από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου οι οποίοι να ανέπτυξαν υπερασβεστιαμία. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για ασθενείς κάτω των 5 ετών.

Απορρόφηση

Η παρικαλσιτόλη απορροφάται καλώς. Σε υγιή άτομα, μετά την από του στόματος χορήγηση της παρικαλσιτόλης στα 0,24 μικρογραμμάρια/kg, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 72%˙ η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) ήταν 0,630 ng/ml (1,512 pmol/ml) σε 3 ώρες και η επιφάνεια κάτω από την καμπύλη χρόνου - συγκέντρωσης (AUC0-∞) ήταν 5,25 ngh/ml (12,60 pmolh/ml). Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της παρικαλσιτόλης κατά την αιμοκάθαρση (HD) και κατά την περιτοναϊκή διύλιση (PD) ήταν 79% και 86% αντίστοιχα, με το ανώτερο όριο του 95% διαστήματος εμπιστοσύνης 93% και 112%, αντίστοιχα. Μια μελέτη αλληλεπίδρασης με τροφή σε υγιή άτομα έδειξε ότι η Cmax και η AUC0-∞ παρέμειναν αμετάβλητες όταν χορηγήθηκε παρικαλσιτόλη με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά συγκριτικά με συνθήκες νηστείας. Επομένως τα καψάκια Παρικαλσιτόλη μπορούν να λαμβάνονται ανεξαρτήτως τροφής. Οι Cmax και AUC0-∞ της παρικαλσιτόλης αυξήθηκαν αναλογικά εντός του εύρους δόσης των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg σε υγιή άτομα. Μετά από πολλαπλή δοσολογία, είτε ημερησίως ή τρεις φορές την εβδομάδα σε υγιή άτομα, η έκθεση σε σταθεροποιημένη κατάσταση επιτεύχθηκε εντός επτά ημερών.

Κατανομή

Η παρικαλσιτόλη δεσμεύεται ισχυρά με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (>99%). Η αναλογία της συγκέντρωσης παρικαλσιτόλης στο αίμα προς τη συγκέντρωση παρικαλσιτόλης στο πλάσμα υπολογίστηκε κατά μέσο όρο σε 0,54 εντός του εύρους συγκέντρωσης των 0,01 έως 10 ng/ml (0,024 έως 24 pmol/ml) υποδεικνύοντας ότι πολύ μικρή ποσότητα φαρμάκου συνδέεται με τα ερυθροκύτταρα. Ο μέσος φαινομενικός όγκος κατανομής μετά από χορήγηση δόσης 0,24 μικρογραμμαρίων/kg σε υγιή άτομα ήταν 34 λίτρα.

Βιομετασχηματισμός

Μετά την από του στόματος χορήγηση δόσης 0,48 μικρογραμμαρίων/kg 3H- παρικαλσιτόλης, το μητρικό φάρμακο μεταβολίστηκε εκτενώς, με μόνο περίπου το 2% της δόσης να απεκκρίνεται αμετάβλητο στα κόπρανα και δεν βρέθηκε καθόλου μητρικό φάρμακο στα ούρα. Περίπου το 70% της ραδιοενεργότητας απομακρύνθηκε από τα κόπρανα και το 18% ανακτήθηκε στα ούρα. Η μεγαλύτερη ποσότητα της συστηματικής έκθεσης ήταν από το μητρικό φάρμακο. Δύο ήσσονος σημασίας μεταβολίτες, σχετιζόμενοι με την παρικαλσιτόλη, ανιχνεύτηκαν στο ανθρώπινο πλάσμα. Ένας μεταβολίτης ανιχνεύτηκε ως 24(R)-υδρόξυ παρικαλσιτόλη, ενώ ο άλλος μεταβολίτης δεν ανιχνεύτηκε. Ο 24(R)-υδροξυ παρικαλσιτόλη μεταβολίτης είναι λιγότερο δραστικός από την παρικαλσιτόλη σε in vivo μοντέλα καταστολής της PTH σε ποντίκια. In vitro στοιχεία υποδεικνύουν ότι η παρικαλσιτόλη μεταβολίζεται από πολλαπλά ηπατικά και μη ηπατικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του μιτοχονδριακού CYP24, όπως και των CYP3A4 και UGT1A4. Οι μεταβολίτες που ανιχνεύτηκαν περιλαμβάνουν το προϊόν της 24(R)-υδροξυλίωσης, όπως και της 24,26- και 24, 28- διυδροξυλίωσης και της απευθείας γλυκορουνιδίωσης.

Απομάκρυνση

Σε υγιή άτομα, η μέση ημιπερίοδος ζωής απομάκρυνσης της παρικαλσιτόλης είναι πέντε έως επτά ώρες εντός του μελετηθέντος δοσολογικού εύρους των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg. Ο βαθμός συσσώρευσης ήταν σε συμφωνία με την ημιπερίοδο ζωής και τη συχνότητα της δοσολογίας. Η διαδικασία αιμοκάθαρσης δεν είχε πρακτικά καμία επίδραση στην απομάκρυνση της παρικαλσιτόλης.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει διερευνηθεί σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών.

Παιδιατρικοί ασθενείς Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει διερευνηθεί σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 18 ετών.

Φύλο Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσεων εντός εύρους δόσης των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg ήταν ανεξάρτητη του φύλου.

Ηπατική Δυσλειτουργία Σε μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε με Παρικαλσιτόλη ενδοφλεβίως, η διάθεση της παρικαλσιτόλης (0,24 μικρογραμμάρια/kg) συγκρίθηκε σε ασθενείς με ήπια (n=5) και μέτρια (n=5) ηπατική δυσλειτουργία (σύμφωνα με τη μέθοδο Child-Pugh) και άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (n=10). Η φαρμακοκινητική της αδέσμευτης παρικαλσιτόλης ήταν παρόμοια σε όλο το εύρος της ηπατικής λειτουργίας που αξιολογήθηκε σε αυτή τη μελέτη. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Η επίδραση σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει αξιολογηθεί.

Νεφρική Δυσλειτουργία Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης, χαρακτηρίστηκε σε ασθενείς με ΧΝΝ Σταδίου 3 ή μέτρια νεφρική διαταραχή (n = 15, GFR = 36,9 έως 59,1 ml/min/1,73 m2), ΧΝΝ Σταδίου 4 ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (n = 14, GFR = 13,1 έως 29,4 ml/min/1,73 m2) και ΧΝΝ 5 ή τελικό στάδιο νεφρικής νόσου [n = 14 σε αιμοκάθαρση (HD) και n = 8 σε περιτοναϊκή διάλυση (PD)]. Όμοια με την ενδογενή 1,25(OH)2D, η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά την από του στόματος χορήγηση επηρεάστηκε σημαντικά από τη νεφρική δυσλειτουργία, όπως φαίνεται στον Πίνακα 4. Συγκριτικά με αποτελέσματα σε υγιή άτομα, οι ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο Σταδίου 3, 4 και 5 έδειξαν μειωμένη CL/F και αυξημένη ημιπερίοδο ζωής.

Πίνακας 4. Σύγκριση των Μέσων ± SD Φαρμακοκινητικών Παραμέτρων σε Διαφορετικά Στάδια Νεφρικής Δυσλειτουργίας έναντι Υγιών Ατόμων

• Μετρήθηκε σε 15 nM συγκέντρωση παρικαλσιτόλης

Μετά την από του στόματος χορήγηση καψακίων παρικαλσιτόλης, το φαρμακοκινητικό προφίλ της παρικαλσιτόλης για τους ασθενείς με Χρόνια νεφρική νόσο, Σταδίου 3 έως 5 ήταν συγκρίσιμο. Επομένως, δεν απαιτούνται ειδικές προσαρμογές της δοσολογίας άλλες από αυτές που συνιστώνται (βλ. Δοσολογία).

Απορρόφηση Η παρικαλσιτόλη απορροφάται καλώς. Σε υγιή άτομα, μετά την από του στόματος χορήγηση της παρικαλσιτόλης στα 0,24 μικρογραμμάρια/kg, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 72%˙ η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) ήταν 0,630 ng/ml…