Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ D10AD02 R01AX02 S01XA02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

RETINOL(ρετινολ)

Ημίσεια ζωή

Ημίσεια ζωή

Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.

1.9 ώρες PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών

Δέσμευση πρωτεϊνών

Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.

έως 65% PubChem

Σκευάσματα και τιμές

Φόρτωση...
Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης * Όραση: Η βιταμίνη Α (αλληλο- trans ρετινόλη) μετατρέπεται στον αμφιβληστροειδή σε 11- cis -ισομερές της ρετιναλδεΰδης ή 11- cis -ρετινάλη. Η 11- cis -ρετινάλη λειτουργεί στον αμφιβληστροειδή για τη μεταγωγή του φωτός στα…
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική Η βιταμίνη Α είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία της ανεπάρκειας βιταμίνης Α. Η βιταμίνη Α αναφέρεται σε μια ομάδα λιποδιαλυτών ουσιών που σχετίζονται δομικά με την ουσία-πρόδρομο της ομάδας, γνωστή ως αλληλο- trans ρετινόλη ή…
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση * Απορροφάται εύκολα από τον φυσιολογικό γαστρεντερικό σωλήνα. * Η βιταμίνη Α κατανέμεται στο μητρικό γάλα. * Λιγότερο από 5% της κυκλοφορούσας βιταμίνης Α συνδέεται με λιποπρωτεΐνες στο αίμα (φυσιολογικό), αλλά μπορεί να…
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός * Ηπατικός. Η ρετινόλη συζεύγνυται με γλυκουρονικό οξύ· η β-γλυκουρονιδική υφίσταται εντεροηπατική κυκλοφορία και οξείδωση σε ρετινόλη και ρετινοϊκό οξύ. Το ρετινοϊκό οξύ υφίσταται αποκαρβοξυλίωση και συζεύγνυση με γλυκουρονικό οξύ. * Η…
Απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση * Απορροφάται εύκολα από τον φυσιολογικό γαστρεντερικό σωλήνα. * Η βιταμίνη Α κατανέμεται στο μητρικό γάλα. * Λιγότερο από 5% της κυκλοφορούσας βιταμίνης Α συνδέεται με λιποπρωτεΐνες στο αίμα (φυσιολογικό), αλλά μπορεί να…

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

science
PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η βιταμίνη Α είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία της ανεπάρκειας βιταμίνης Α. Η βιταμίνη Α αναφέρεται σε μια ομάδα λιποδιαλυτών ουσιών που σχετίζονται δομικά με την ουσία-πρόδρομο της ομάδας, γνωστή ως αλληλο- trans ρετινόλη ή ρετινόλη, και κατέχουν τη βιολογική της δράση. Η βιταμίνη Α διαδραματίζει ζωτικούς ρόλους στην όραση, τη διαφοροποίηση του επιθηλίου, την ανάπτυξη, την αναπαραγωγή, τον σχηματισμό προτύπων κατά την εμβρυογένεση, την ανάπτυξη των οστών, την αιμοποίηση και την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Είναι επίσης σημαντική για τη διατήρηση της σωστής λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος.

neurology
PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

  • Όραση: Η βιταμίνη Α (αλληλο- trans ρετινόλη) μετατρέπεται στον αμφιβληστροειδή σε 11- cis -ισομερές της ρετιναλδεΰδης ή 11- cis -ρετινάλη. Η 11- cis -ρετινάλη λειτουργεί στον αμφιβληστροειδή για τη μεταγωγή του φωτός στα νευρικά σήματα που είναι απαραίτητα για την όραση. Η 11- cis -ρετινάλη, ενώ είναι συνδεδεμένη με την οψίνη στη ροδοψίνη, ισομερίζεται σε αλληλο- trans -ρετινάλη μέσω του φωτός. Αυτό το γεγονός πυροδοτεί την νευρική ώθηση προς τον εγκέφαλο που επιτρέπει την αντίληψη του φωτός. Στη συνέχεια, η αλληλο- trans -ρετινάλη απελευθερώνεται από την οψίνη και ανάγεται σε αλληλο- trans -ρετινόλη. Η αλληλο- trans -ρετινόλη ισομερίζεται σε 11- cis -ρετινόλη στο σκοτάδι και στη συνέχεια οξειδώνεται σε 11- cis -ρετινάλη. Η 11- cis -ρετινάλη επανασυνδυάζεται με την οψίνη για να σχηματίσει ξανά ροδοψίνη. Η νυχτερινή τύφλωση ή η διαταραγμένη όραση σε χαμηλό φωτισμό προκύπτει από την αδυναμία ταχείας επανασύνθεσης της 11- cis -ρετινάλης.
  • Διαφοροποίηση Επιθηλίου: Ο ρόλος της βιταμίνης Α στη διαφοροποίηση του επιθηλίου, καθώς και σε άλλες φυσιολογικές διεργασίες, περιλαμβάνει τη σύνδεση της βιταμίνης Α με δύο οικογένειες πυρηνικών υποδοχέων ρετινοειδών (υποδοχείς ρετινοϊκού οξέος, RARs, και υποδοχείς ρετινοειδών Χ, RXRs). Αυτοί οι υποδοχείς λειτουργούν ως ενεργοποιούμενοι από σύνδεσμο μεταγραφικοί παράγοντες που ρυθμίζουν τη μεταγραφή γονιδίων. Όταν δεν υπάρχει επαρκής βιταμίνη Α για να συνδεθεί με αυτούς τους υποδοχείς, η φυσική κυτταρική διαφοροποίηση και ανάπτυξη διακόπτονται.

Η τοπική βιταμίνη Α μπορεί να αντιστρέψει τη διαταραχή της επούλωσης πληγών που παρατηρείται σε ασθενείς που λαμβάνουν κορτικοστεροειδή, ίσως αποκαθιστώντας την φυσιολογική φλεγμονώδη αντίδραση στην πληγή. Έχει προταθεί η πιθανότητα συστηματικής βιταμίνης Α να αναστείλει την αντιφλεγμονώδη δράση των συστηματικών κορτικοστεροειδών.

Η ρετινόλη ανέστειλε τον πολλαπλασιασμό καλλιεργημένων νευροβλαστωμάτων σε συγκεντρώσεις 50 μΜ. Υπήρχε συσχέτιση μεταξύ της αναστολής της ανάπτυξης και της αναστολής της ορνιθίνης δεκαρβοξυλάσης τόσο σε κύτταρα νευροβλαστώματος όσο και σε κύτταρα γλοιώματος με ρετινόλη.

Σε αρουραίους, η πειραματική υπερβιταμίνωση Α έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί σοβαρή βλάβη στον αμφιβληστροειδή, κυρίως στο επιθηλιακό χρωστικό κύτταρο, σύμφωνα με ηλεκτρονική μικροσκοπία. Η δραστηριότητα της αλκοολικής αφυδρογονάσης φάνηκε να εξαφανίζεται στο επιθηλιακό χρωστικό κύτταρο και στα οπτικά κύτταρα.

Οι συγγραφείς έχουν δείξει ότι σε ένα πειραματικό σύστημα κυτταρικής καλλιέργειας που αποτελείται από κύτταρα 10T1/2 επεξεργασμένα με καρκινογόνο, τόσο τα ρετινοειδή όσο και όλα τα εξεταζόμενα διαιτητικά καροτενοειδή μπορούν να αναστείλουν αναστρέψιμα τον νεοπλασματικό μετασχηματισμό στη φάση μετά την έναρξη της καρκινογένεσης. Αυτή η δραστηριότητα συσχετίζεται έντονα με την ικανότητά τους να αυξάνουν την επικοινωνία μεταξύ των κυττάρων μέσω συνδετικών συνδέσεων, ρυθμίζοντας προς τα πάνω την έκφραση του γονιδίου CX43 (συνεξίνη43). Οι συννεξίνες αποτελούν τη δομική μονάδα των συνδετικών συνδέσεων, οργανίδια που επιτρέπουν την άμεση μεταφορά σημάτων, θρεπτικών ουσιών και αποβλήτων μεταξύ γειτονικών κυττάρων. Το CX43 είναι το ευρύτερα εκφραζόμενο μέλος της οικογένειας γονιδίων των συνδετικών συνδέσεων, και έχουμε αποδείξει ότι η έκφρασή του ρυθμίζεται έντονα προς τα κάτω σε ανθρώπινους καρκίνους και σε ορισμένες προκαρκινικές καταστάσεις. Όταν αρκετές ανθρώπινες κυτταρικές σειρές όγκων υποβλήθηκαν σε γενετική μηχανική για να εκφράσουν υπό όρους το CX43 υπό την επίδραση ενός τετρακυκλινικού υποκινητή, το νεοπλασματικό τους φαινότυπο εξασθενήθηκε έντονα. Συγκεκριμένα, τα επαγόμενα κύτταρα αναστέλλονταν από την ανάπτυξη με τρόπο ανεξάρτητο από την προσκόλληση και, επιπλέον, η ανάπτυξη ως ξενομοσχεύματα σε ανοσοκατεσταλμένα ζώα εξασθενήθηκε επίσης έντονα. Η αναστολή της ανάπτυξης σε εναιώρημα συσχετίστηκε τόσο με αυξημένη κυτταρική διακοπή του κύκλου G(1) όσο και με αυξημένη απόπτωση. Οι συγγραφείς προτείνουν ένα μοντέλο σύμφωνα με το οποίο η επικοινωνία μέσω συνδέσεων επιτρέπει τη μεταφορά σημάτων αναστολής της ανάπτυξης από τα φυσιολογικά σε νεοπλασματικά κύτταρα και ότι τα ρετινοειδή και τα καροτενοειδή, αυξάνοντας τη μεταφορά σήματος, δρουν για την πρόληψη του καρκίνου.

biotech
PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

  • Απορροφάται εύκολα από τον φυσιολογικό γαστρεντερικό σωλήνα.
  • Η βιταμίνη Α κατανέμεται στο μητρικό γάλα.
  • Λιγότερο από 5% της κυκλοφορούσας βιταμίνης Α συνδέεται με λιποπρωτεΐνες στο αίμα (φυσιολογικό), αλλά μπορεί να φτάσει έως και 65% όταν οι ηπατικές αποθήκες είναι κορεσμένες λόγω υπερβολικής πρόσληψης. Η ποσότητα βιταμίνης Α που συνδέεται με λιποπρωτεΐνες μπορεί να αυξηθεί σε υπερλιποπρωτεϊναιμία. Όταν απελευθερώνεται από το ήπαρ, η βιταμίνη Α συνδέεται με την πρωτεΐνη δέσμευσης ρετινόλης (RBP). Η περισσότερη βιταμίνη Α κυκλοφορεί με τη μορφή ρετινόλης συνδεδεμένης με την RBP.
  • Αποθήκευση: Ηπατική (περίπου 2 χρόνια απαιτήσεων ενηλίκων), με μικρές ποσότητες να αποθηκεύονται σε νεφρούς και πνεύμονες. Ο ψευδάργυρος απαιτείται για την κινητοποίηση των αποθεμάτων βιταμίνης Α στο ήπαρ.
  • Περισσότερο από 90% της πρόσληψης προ-σχηματισμένης βιταμίνης Α είναι με τη μορφή εστέρων ρετινόλης, συνήθως ως παλμιτικό ρετινύλιο. Όταν καταναλώνεται μεγάλη περίσσεια, μέρος της βιταμίνης αποβάλλεται στα κόπρανα. Η απορρόφηση σχετίζεται με αυτή των λιπιδίων και ενισχύεται από τη χολή. Υδατικές διασπορές απορροφώνται ταχύτερα από ελαιώδεις διαλύματα.

Για περισσότερες πληροφορίες Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΒΙΤΑΜΙΝΗ Α (9 σύνολο), παρακαλούμε επισκεφθείτε τη σελίδα HSDB.

water_drop
PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση Πρωτεϊνών

Λιγότερο από 5% της κυκλοφορούσας βιταμίνης Α συνδέεται με λιποπρωτεΐνες στο αίμα σε φυσιολογική κατάσταση, αλλά μπορεί να φτάσει έως και 65% όταν οι ηπατικές αποθήκες είναι κορεσμένες λόγω υπερβολικής πρόσληψης. Όταν απελευθερώνεται από το ήπαρ, η βιταμίνη Α συνδέεται με την πρωτεΐνη δέσμευσης ρετινόλης (RBP). Η περισσότερη βιταμίνη Α κυκλοφορεί με τη μορφή ρετινόλης συνδεδεμένης με την RBP.

hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

  • Ηπατικός. Η ρετινόλη συζεύγνυται με γλυκουρονικό οξύ· η β-γλυκουρονιδική υφίσταται εντεροηπατική κυκλοφορία και οξείδωση σε ρετινόλη και ρετινοϊκό οξύ. Το ρετινοϊκό οξύ υφίσταται αποκαρβοξυλίωση και συζεύγνυση με γλυκουρονικό οξύ.
  • Η ρετινόλη μετατρέπεται σε φωσφορική ρετινύλιο σε επιθηλιακούς ιστούς, και αυτό το ενδιάμεσο μεταβολίζεται περαιτέρω σε μαννοζυλφωσφορική ρετινύλιο σε μια αντίδραση που καταλύεται από ένα μικροσωμικό ένζυμο και απαιτεί γουανοσινο-διφωσφορική μαννόζη ως δότη γλυκοζυλίου. Η βιταμίνη Α μεσολαβεί στη μεταφορά μαννόζης σε ειδικές γλυκοπρωτεΐνες.
  • Η ρετινόλη συζεύγνυται εν μέρει για να σχηματίσει β-γλυκουρονίδιο, το οποίο υφίσταται εντεροηπατική κυκλοφορία και οξειδώνεται σε ρετινάλη και ρετινοϊκό οξύ.
  • Εντός του αμφιβληστροειδούς, η αλληλο- trans -ρετινόλη οξειδώνεται σε ρετινάλη από αλκοολικές αφυδρογονάσες, και στη συνέχεια ισομερίζεται στο 11- cis -ισομερές που συνδυάζεται με οψίνη στα ραβδία για να δώσει ροδοψίνη, και με διαφορετικές οψίνες στα κωνία του ανθρώπου για να δώσει τρεις διαφορετικές χρωστικές ιοδοψίνης.
  • Το ρετινοϊκό οξύ (RA) είναι ο βιοδραστικός μεταβολίτης της βιταμίνης Α (ρετινόλης) που δρα στα κύτταρα για να καθορίσει ή να αλλάξει το πρότυπο της γονιδιακής δραστηριότητας. Η ρετινόλη μετατρέπεται σε RA με τη δράση δύο τύπων ενζύμων, αφυδρογονάσες ρετινόλης και αφυδρογονάσες ρετινάλης. Στον πυρήνα, το RA δρα ως σύνδεσμος για την ενεργοποίηση δύο οικογενειών παραγόντων μεταγραφής, των υποδοχέων RA (RAR) και των υποδοχέων ρετινοειδών Χ (RXR) που διμερίζονται και συνδέονται με τις ανάντη αλληλουχίες γονιδίων που ανταποκρίνονται στο RA.
  • Η ρετινόλη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν 4-Υδροξυρετινόλη και ρετινάλη.

Ηπατικός. Η ρετινόλη συζεύγνυται με γλυκουρονικό οξύ· η β-γλυκουρονιδική υφίσταται εντεροηπατική κυκλοφορία και οξείδωση σε ρετινόλη και ρετινοϊκό οξύ. Το ρετινοϊκό οξύ υφίσταται αποκαρβοξυλίωση και συζεύγνυση με γλυκουρονικό οξύ.

hourglass
PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Χρόνος Ημίσειας Ζωής

1.9 ώρες

Οι ηπατικές εφεδρείες βιταμίνης Α μειώνονται με χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 50 ημερών σε ζώα.

category
PubChem

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Οργανικές ουσίες που απαιτούνται σε μικρές ποσότητες για τη διατήρηση και την ανάπτυξη, αλλά δεν μπορούν να παραχθούν από τον ανθρώπινο οργανισμό.

fact_check
PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

81G40H8B0T

ΒΙΤΑΜΙΝΗ Α

Χημική Δομή [CS] - Βιταμίνη Α

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Βιταμίνη Α

Η βιταμίνη Α είναι Βιταμίνη Α.

ΒΙΤΑΜΙΝΗ Α

Βιταμίνη Α [EPC]; Βιταμίνη Α [CS]

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
445354
Μοριακός τύπος
C20H30O
Μοριακό βάρος
286.5
IUPAC
(2E,4E,6E,8E)-3,7-dimethyl-9-(2,6,6-trimethylcyclohexen-1-yl)nona-2,4,6,8-tetraen-1-ol
InChIKey
FPIPGXGPPPQFEQ-OVSJKPMPSA-N
Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Οργανικές ουσίες που απαιτούνται σε μικρές ποσότητες για τη διατήρηση και την ανάπτυξη, αλλά δεν μπορούν να παραχθούν από τον ανθρώπινο οργανισμό.