SPIRONOLACTONE(Σπειρονολακτόνη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: περίπου 1,4 ώρες
- DrugBank: 10 λεπτά
- PubChem: 1.4 ώρες (σπιρονολακτόνη), 13-24 ώρες (κανρενονή)
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός
- E26 Υπεραλδοστερονισμός
-
Οιδηματώδεις καταστάσεις
σε: Ασθενείς με συμφορητική καρδιοπάθεια
Όταν ο ασθενής δεν ανταποκρίνεται σε άλλα φάρμακα ή όταν η χορήγηση δακτυλίτιδας είναι αναπόφευκτη
-
Οιδηματώδεις καταστάσεις
σε: Ασθενείς με κίρρωση του ήπατος
-
Οιδηματώδεις καταστάσεις
σε: Ασθενείς με νεφρωσικό σύνδρομο
Όταν ο περιορισμός του ύδατος και του νατρίου και η χορήγηση άλλων διουρητικών παραμείνουν χωρίς αποτελέσματα
-
Ιδιοπαθής υπέρταση
Σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα, όταν άλλα θεραπευτικά σχήματα δεν έχουν αποδώσει
- I10 Ιδιοπαθής υπέρταση
-
Υποκαλιαιμία
Όταν άλλα θεραπευτικά μέσα κρίνονται ακατάλληλα ή ανεπαρκή
- E87 Άλλες διαταραχές του υγρού, των ηλεκτρολυτών και της οξεοβασικής ισορροπίας
-
Πρόληψη υποκαλιαιμίας
σε: Δακτυλισθέντες ασθενείς
Όταν άλλα μέσα κρίντονται ανεπαρκή
- E87 Άλλες διαταραχές του υγρού, των ηλεκτρολυτών και της οξεοβασικής ισορροπίας
Πορτοκαλί = ο κωδικός προέρχεται από τον πληθυσμό της ένδειξης, όχι από το κείμενό της.
Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Χορήγηση: Η ημερήσια δόση μπορεί να χορηγηθεί είτε μοιρασμένη είτε εφάπαξ.
- Δόση έναρξης: 50-100 mg την ημέρα
- Τιτλοποίηση: βαθμιαία - μέσα σε δύο εβδομάδες- να την αυξήσουμε έως 200 mg την ημέρα (για υπέρταση). Βαθμιαία αύξηση ως 200 mg την ημέρα (για καρδιακή ανεπάρκεια). Σταδιακή τιτλοποίηση (για ηλικιωμένους).
-
Ενήλικες (Ιδιοπαθής υπέρταση)Δόση50-100 mg την ημέραΜέγ. δόση200 mg την ημέραΗ ημερήσια δόση μπορεί να χορηγηθεί είτε μοιρασμένη είτε εφάπαξ. Η θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί επί δύο εβδομάδες τουλάχιστον. Προσαρμογή δόσης σύμφωνα με την ανταπόκριση. Μείωση δόσης άλλων διουρητικών/αντιυπερτασιακών κατά τουλάχιστον 50% όταν προστίθεται Σπειρονολακτόνη.
-
Ενήλικες (Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια)Δόση25-200 mg την ημέραΜέγ. δόση200 mg την ημέραΑρχική δόση 100 mg την ημέρα. Σε δύσκολες ή σοβαρές περιπτώσεις αύξηση ως 200 mg την ημέρα. Όταν ελεγχθεί το οίδημα, συνήθης δόση συντήρησης 25-200 mg την ημέρα.
-
Ενήλικες (Κίρρωση)Μέγ. δόση400 mg την ημέραΑν η σχέση Na+/K+ στα ούρα > 1.0, προτεινόμενη δόση 100 mg την ημέρα. Αν η σχέση < 1.0, προτεινόμενη δόση 200-400 mg την ημέρα. Η δόση συντήρησης πρέπει να καθορίζεται ανάλογα με την περίπτωση.
-
Ενήλικες (Νεφρωσικό σύνδρομο)Δόση100-200 mg την ημέρα
-
Ενήλικες (Διάγνωση πρωτοπαθούς υπεραλδοστερονισμού)Δόση400 mgΜακροχρόνιο τεστ: 400 mg ημερησίως επί 3-4 εβδομάδες. Σύντομο τεστ: 400 mg ημερησίως επί 4 ημέρες.
-
Ενήλικες (Θεραπεία πρωτοπαθούς υπεραλδοστερονισμού)Δόση100-400 mg την ημέραΜέγ. δόση400 mg την ημέραΠροετοιμασία για χειρουργική επέμβαση. Για μακροχρόνια θεραπεία συντήρησης σε ασθενείς ακατάλληλους για χειρουργική, στην πιο μικρή αποτελεσματική δόση.
-
Ενήλικες (Υποκαλιαιμία)Δόση25-100 mg την ημέραΓια υποκαλιαιμία που προκλήθηκε από διουρητικά.
-
ΗλικιωμένοιΈναρξη με τη μικρότερη δόση και σταδιακή τιτλοποίηση. Δοσολογία ανάλογα με την κλινική ανταπόκριση και ανεκτικότητα. Προσοχή σε σοβαρή ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη σπειρονολακτόνη ή στα έκδοχά του προϊόντος
-
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
-
Σοβαρή νεφρική βλάβη
-
Ανουρία
-
Νόσος του Addison
-
Υπερκαλιαιμία
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
ΥπερκαλιαιμίαΑποφυγή ταυτόχρονης χορήγησης καλίου, τροφών πλουσίων σε κάλιο ή καλιοπροστατευτικών διουρητικών
-
Υπερχλωριαιμική οξέωσηΠληθυσμόςΑσθενείς με κίρρωση του ήπατος, ακόμα και με φυσιολογική νεφρική λειτουργία
-
Κίνδυνος υπερκαλιαιμίαςπροσοχήΠληθυσμόςΔιαβητικοίΑπαιτείται προσοχή κατά τη χορήγηση
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Καλιοπροστατευτικά διουρητικά και αναστολείς του ΜΕΑαντένδειξησοβαρή υπερκαλιαιμίαΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση λόγω κινδύνου σοβαρής υπερκαλιαιμίας.
-
Διουρητικά και αντιυπερτασιακά φάρμακαπροσοχήεντείνει τη δράση τουςΣύστασηΗ δόση αυτών των φαρμάκων πρέπει να μειωθεί όταν η σπειρονολακτόνη προστίθεται στο θεραπευτικό σχήμα.
-
προσοχήελαττώνει την ανταπόκριση των αγγείωνΣύστασηΑπαιτείται ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αναισθησία και λαμβάνουν σπειρονολακτόνη.
-
παρακολούθησηαυξάνει τον χρόνο ημιζωής της διγοξίνης, μπορεί να επηρεάσει τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης της διγοξίνης στο πλάσμαΣύστασηΠαρακολούθηση συγκεντρώσεων διγοξίνης.
-
Ασπιρίνηπαρακολούθησηεκτείνει τη διουρητική δράση της σπειρονολακτόνης με αναστολή της έκκρισης της κανρενόνης
-
παρακολούθησηαναστέλλουν την απέκκριση της κανρενόνης
-
Αντιπυρίνηπαρακολούθησηεντείνει τον μεταβολισμό της αντιπυρίνης
-
Φάρμακα που μεταβολίζονται από το σύστημα P450παρακολούθησηπιθανή αλληλεπίδραση (η σπειρονολακτόνη είναι επαγωγέας του συστήματος P450)ΣύστασηΠαρακολούθηση ασθενούς και προσαρμογή δόσης εάν απαιτείται.
-
αντένδειξηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγησηΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση.
-
αντένδειξηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγησηΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση.
-
αντένδειξηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγησηΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση.
-
αντένδειξηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγησηΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση.
-
ΚορτικοστεροειδήπροσοχήΑπαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγησηΣύστασηΑπαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγηση.
-
προσοχήΑπαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγησηΣύστασηΑπαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγηση.
-
ΝευροληπτικάπροσοχήΑπαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγησηΣύστασηΑπαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγηση.
-
Αντικαταθλιπτικά του τύπου της ιμιπραμίνηςπροσοχήΑπαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγησηΣύστασηΑπαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγηση.
-
προσοχήΑπαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγησηΣύστασηΑπαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγηση.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Γυναικομαστία
- Διαταραχές της εμμήνου ρύσεως
- Ανικανότητα
- Καλοήθης όγκος του στήθους
- Πόνος στο στήθος
- Κακουχία
- Πυρετός
- Γαστρεντερικές διαταραχές
- Ναυτία
- Διάρροια
- Έμετος
- Λευκοπενία (συμπεριλαμβανομένης ακοκκιοκυτταραιμίας)
- Θρομβοκυτοπενία
- Διαταραχές ηπατικής λειτουργίας
- Διαταραχή ηλεκτρολυτών
- Υπερκαλιαιμία
- Επώδυνες μυϊκές συσπάσεις (κράμπες) των κάτω άκρων
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Αταξία
- Αλλαγές της λίμπιντο
- Σύγχυση
- Αλωπεκία
- Υπερτρίχωση
- Κνησμός
- Εξάνθημα
- Κνίδωση
- Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΑλλαγές της λίμπιντοΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΑνικανότηταΑναπαραγωγικό
-
ΣυχνέςΑταξίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΓαστρεντερικές διαταραχέςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔιαταραχές ηπατικής λειτουργίαςΉπαρ
-
ΣυχνέςΔιαταραχές της εμμήνου ρύσεωςΑναπαραγωγικό
-
ΣυχνέςΔιαταραχή ηλεκτρολυτώνΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΕπώδυνες μυϊκές συσπάσεις (κράμπες) των κάτω άκρωνΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΘρομβοκυτοπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΚακουχίαΓενικές
-
ΣυχνέςΚαλοήθης όγκος του στήθουςΔιαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΛευκοπενία (συμπεριλαμβανομένης ακοκκιοκυτταραιμίας)Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΟξεία νεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣυχνέςΠυρετόςΓενικές
-
ΣυχνέςΠόνος στο στήθοςΓενικές
-
ΣυχνέςΣύγχυσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΥπερκαλιαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΥπερτρίχωσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΓυναικομαστίαΑναπαραγωγικό
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΠρέπει να σταθμίζεται προσεκτικά το αναμενόμενο όφελος σε σχέση με τον ενδεχόμενο κίνδυνο για το έμβρυο.Δεν έχει τεκμηριωθεί η ασφάλεια της χρήσης της στη διάρκεια της κύησης.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΗ κανρενόνη αποβάλλεται στο μητρικό γάλα. Εάν είναι απαραίτητο να χορηγηθεί σπειρονολακτόνη, τότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί μία εναλλακτική μέθοδος διατροφής του βρέφους.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Η σπειρονολακτόνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό στο ήπαρ, με βιοδιαθεσιμότητα μεγαλύτερη από 90%. Η παρουσία τροφής αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα της σπειρονολακτόνης προάγοντας την απορρόφηση και πιθανώς ελαττώνοντας τον πρώτης διόδου μεταβολισμό της σπειρονολακτόνης. Η κανρενόνη και η 7-άλφα (θειομεθυλ) σπειρονολακτόνη είναι οι κύριοι δραστικοί μεταβολίτες της. Τόσο η σπειρονολακτόνη όσο και η κανρενόνη συνδέονται σε ποσοστό μεγαλύτερο από 90% με πρωτεΐνες του πλάσματος.
Η διουρητική δράση της σπειρονολακτόνης εμφανίζεται βαθμιαία, η μέγιστη δε δράση επιτυγχάνεται την τρίτη ημέρα της αγωγής. Η διούρηση συνεχίζεται δύο ή τρεις ημέρες μετά τη διακοπή του φαρμάκου.
Σε χορήγηση 100 mg σπειρονολακτόνης ημερησίως για 15 ημέρες σε υγιείς μη νήστεις εθελοντές, ο χρόνος για την επίτευξη της μεγίστης συγκέντρωσης στο πλάσμα (tmax), η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) και η ημιζωή αποβολής (t 1/2) για τη σπειρονολακτόνη είναι:
- tmax: 2,6 ώρες
- Cmax: 80 ng/ml
- t 1/2: περίπου 1,4 ώρες
Για την 7-άλφα (θειομεθυλ) σπειρονολακτόνη:
- tmax: 3,2 ώρες
- Cmax: 391 ng/ml
- t 1/2: 13,8 ώρες
Για την κανρενόνη:
- tmax: 4,3 ώρες
- t 1/2: 16,5 ώρες
Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα και κατά δεύτερο λόγο μέσω της χολής στα κόπρανα.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ηλεκτρολύτες ορού (υπερκαλιαιμία, υπονατριαιμία), BUN | more_horizΆλλο / λοιπά | περιοδικός | ιδιαίτερα σε ηλικιωμένα άτομα και/ή σε ασθενείς με ιστορικό ηπατικής ή νεφρικής ανεπάρκειας |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Ο σπιρονολακτόνη έχει διουρητική δράση που προκαλεί κατακράτηση καλίου.
Προάγει την απέκκριση νατρίου και νερού και την κατακράτηση καλίου.
Αυξάνει τα επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης.
Η σπιρονολακτόνη είναι ανταγωνιστής των αλατοκορτικοειδών υποδοχέων (mineralocorticoid receptor) και έχει χαμηλή συγγένεια για τον υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών.
Εμφανίζει επίσης προγεσταγονικές και αντι-ανδρογονικές δράσεις, καθώς συνδέεται με τον υποδοχέα των ανδρογόνων και, σε μικρότερο βαθμό, με τους υποδοχείς οιστρογόνων και προγεστερόνης.
Η σπιρονολακτόνη εμφανίζει αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Η αλδοστερόνη είναι μια βασική ορμόνη στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης. Συνδεόμενη με τον αλατοκορτικοειδή υποδοχέα στους νεφρικούς σωληνίσκους, προκαλεί επαναρρόφηση νατρίου και έκκριση καλίου, αυξάνει τη δυσκαμψία των αγγείων και την αναδιαμόρφωση, και ενεργοποιεί προφλεγμονώδεις οδούς.
Η σπιρονολακτόνη και οι ενεργοί μεταβολίτες της είναι ανταγωνιστές της αλδοστερόνης που παράγουν διουρητικό αποτέλεσμα με κατακράτηση καλίου. Ανταγωνίζονται ανταγωνιστικά τους υποδοχείς στη θέση ανταλλαγής νατρίου-καλίου που εξαρτάται από την αλδοστερόνη στον εγγύς εσχαταύλιο σωληνίσκο.
Η σπιρονολακτόνη προκαλεί αυξημένη απέκκριση νατρίου και νερού, ενώ το κάλιο κατακρατείται. Η σπιρονολακτόνη δρα τόσο ως διουρητικό όσο και ως αντιυπερτασικό φάρμακο μέσω αυτού του μηχανισμού. Μπορεί να χορηγηθεί μόνη της ή με άλλους διουρητικούς παράγοντες που δρουν πιο εγγύς στον νεφρικό σωληνίσκο.
Η σπιρονολακτόνη μπορεί να ασκήσει αντι-ανδρογονικές επιδράσεις μέσω πολλαπλών μηχανισμών: μπορεί να καταστρέψει την τεστοστερόνη CYP και να μειώσει τη δραστηριότητα της 17α-υδροξυλάσης, οδηγώντας σε μειωμένη σύνθεση τεστοστερόνης· και μπορεί να αναστείλει τη σύνδεση της 5α-διυδροτεστοστερόνης με τον κυτταροπλασματικό υποδοχέα ανδρογόνων στον προστάτη.
Η σπιρονολακτόνη εμφανίζει αντι-ανδρογονικές επιδράσεις σε άνδρες και γυναίκες. Ο μηχανισμός της αντι-ανδρογονικής δράσης της σπιρονολακτόνης είναι πολύπλοκος και φαίνεται να περιλαμβάνει πολλαπλές επιδράσεις του φαρμάκου.
Η σπιρονολακτόνη μειώνει τη βιοσύνθεση της τεστοστερόνης αναστέλλοντας τη δραστηριότητα της στεροειδούς 17α-μονοοξυγενάσης (17α-υδροξυλάσης), πιθανώς δευτερογενώς στην καταστροφή των μικροσωμικών ενζύμων κυτοχρώματος P-450 σε ιστούς με υψηλή δραστηριότητα 17α-υδροξυλάσης (π.χ., όρχεις, επινεφρίδια).
Το φάρμακο φαίνεται επίσης να ανταγωνίζεται ανταγωνιστικά τη σύνδεση της διυδροτεστοστερόνης με την κυτταροπλασματική πρωτεΐνη-υποδοχέα της, μειώνοντας έτσι τις ανδρογονικές δράσεις στους ιστούς-στόχους.
Οι αυξήσεις στα επίπεδα της οιστραδιόλης του ορού που προκαλούνται από τη σπιρονολακτόνη μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην αντι-ανδρογονική της δράση, αν και τέτοιες αυξήσεις μπορεί να μην εμφανίζονται σταθερά· τέτοιες αυξήσεις φαίνεται να προκύπτουν από αυξημένη μετατροπή της τεστοστερόνης σε οιστραδιόλη.
Η σπιρονολακτόνη μπορεί να έχει μεταβλητές επιδράσεις στις συγκεντρώσεις 17-υδροξυπρογεστερόνης του ορού, πιθανώς μειώνοντας την παραγωγή της αναστέλλοντας τη δραστηριότητα της στεροειδούς 17α-μονοοξυγενάσης ή μειώνοντας τη μετατροπή της (με αποτέλεσμα συσσώρευση) σε ανδροστενδιόνη αναστέλλοντας τη δραστηριότητα της 17α-υδροξυπρογεστερόνης αλδολάσης (17,20-δεσμολάσης) που εξαρτάται από το κυτόχρωμα P450.
Οι συγκεντρώσεις προγεστερόνης του ορού μπορεί να αυξηθούν με το φάρμακο δευτερογενώς σε μειωμένη υδροξυλίωση (μέσω στεροειδούς 17α-μονοοξυγενάσης) σε 17-υδροξυπρογεστερόνη.
Σε παιδιά, μπορεί να εμφανιστούν αντισταθμιστικές αυξήσεις στην έκκριση ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και θυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), πιθανώς δευτερογενώς στις αντι-ανδρογονικές επιδράσεις του φαρμάκου (δηλαδή, απόκριση ανάδρασης στη μείωση των συγκεντρώσεων τεστοστερόνης του ορού ή/και την περιφερική ανδρογονική δραστηριότητα).
ΙΑΤΡΙΚΗ (ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗ): Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται συχνότερα και είναι ανταγωνιστής αλδοστερόνης.
Η αλδοστερόνη είναι αυξημένη σε ζώα με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, στα οποία το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης ενεργοποιείται ως απόκριση σε υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία και μειώσεις της αρτηριακής πίεσης ή της καρδιακής παροχής.
Η αλδοστερόνη είναι υπεύθυνη για την αύξηση της επαναρρόφησης νατρίου και χλωρίου και την έκκριση καλίου και ασβεστίου από τους νεφρικούς σωληνίσκους.
Η σπιρονολακτόνη ανταγωνίζεται την αλδοστερόνη στον υποδοχέα της, προκαλώντας ήπια διούρηση και κατακράτηση καλίου.
Υψηλές συγκεντρώσεις σπιρονολακτόνης έχουν αναφερθεί ότι παρεμβαίνουν στη βιοσύνθεση στεροειδών αναστέλλοντας τις 11β-, 18-, 21- και 17α-υδροξυλάσες.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Ο μέσος χρόνος για να επιτευχθεί η μέγιστη πλασματική συγκέντρωση της σπιρονολακτόνης και του ενεργού μεταβολίτη, κανρενονίου, σε υγιείς εθελοντές είναι 2,6 και 4,3 ώρες, αντίστοιχα.
Το φαγητό αύξησε τη βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης (όπως μετράται από την AUC) κατά περίπου 95,4%.
Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα και δευτερευόντως στη χολή.
Οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης απεκκρίνονται στα ούρα (42-56%) και στα κόπρανα (14,2-14,6%).
Δεν ανιχνεύεται αμετάβλητη σπιρονολακτόνη στα ούρα.
Τη στιγμή που η σπιρονολακτόνη εισήχθη στην κλινική χρήση, η βιοδιαθεσιμότητά της ήταν ανεπαρκής και βελτιώθηκε με την παρασκευή του φαρμάκου σε λεπτόκοκκη ή μικροποιημένη μορφή.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα εκτιμήθηκε έμμεσα στο 73%, η οποία ενισχύθηκε παρουσία τροφής.
Σχεδόν όλη η απορροφηθείσα σπιρονολακτόνη (>90%) συνδέεται με πρωτεΐνες του πλάσματος και, με επαναλαμβανόμενες δόσεις, επιτυγχάνεται σταθερή κατάσταση εντός 8 ημερών.
Μετά από από του στόματος λήψη δόσης 100 mg, ο πλασματικός χρόνος ημιζωής της σπιρονολακτόνης ήταν 1-2 ώρες, ο χρόνος μέγιστης πλασματικής συγκέντρωσης ήταν 2-3,2 ώρες, η μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα ήταν 92-148 ng/mL, η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (0-24 ώρες) ήταν 1430-1541 ng/mL ανά ώρα και ο χρόνος ημιζωής αποβολής ήταν 18-20 ώρες.
Η κατανομή της (14)C σπιρονολακτόνης μελετήθηκε σε αρσενικούς αρουραίους, θηλυκούς σκύλους και θηλυκά πιθήκους μετά από ενδοφλέβια ή από του στόματος χορήγηση 5 mg/kg σωματικού βάρους.
Η γαστρεντερική απορρόφηση εκτιμήθηκε στο 82% σε αρουραίους, 62% σε σκύλους και 103% σε πιθήκους.
Η σπιρονολακτόνη μεταβολίστηκε εκτενώς και στα τρία είδη, και οι μεταβολίτες απεκκρίθηκαν κυρίως στα ούρα και τα κόπρανα.
Η ποσότητα ραδιοσημάνσεως που απεκκρίθηκε στα ούρα ή στα κόπρανα και στα τρία είδη ήταν παρόμοια μετά από ενδοφλέβια και από του στόματος χορήγηση.
Στους πιθήκους, όπως και στους ανθρώπους, οι ποσότητες που απεκκρίθηκαν στα ούρα και στα κόπρανα ήταν περίπου ίσες, ενώ η απέκκριση στα κόπρανα υπερτερούσε σε αρουραίους και σκύλους ως αποτέλεσμα της χολικής απέκκρισης.
Μετά τη δόση από το στόμα, το ποσοστό ουρικής απέκκρισης ήταν 4,7% σε αρουραίους, 18% σε σκύλους και 46% σε πιθήκους.
Η υψηλή απέκκριση ραδιοσημάνσεως στα κόπρανα αρουραίων (90%) μετά από ενδοφλέβια χορήγηση δείχνει τη σημασία της χολικής απέκκρισης για αυτό το είδος.
Διαπιστώθηκαν διαφορές μεταξύ των ειδών και στον βιομετασχηματισμό της σπιρονολακτόνης.
Η απορρόφηση της σπιρονολακτόνης από το ΓΕΣ εξαρτάται από τη φόρμουλα με την οποία χορηγείται.
Οι τρέχουσες διαθέσιμες φόρμουλες σπιρονολακτόνης απορροφώνται καλά από το ΓΕΣ και η βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου υπερβαίνει το 90% σε σύγκριση με ένα βέλτιστα απορροφούμενο διάλυμα σπιρονολακτόνης σε πολυαιθυλενογλυκόλη 400.
Μετά από μία μόνο από του στόματος δόση σπιρονολακτόνης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα του φαρμάκου επιτυγχάνονται εντός 1-2 ωρών, και οι μέγιστες συγκεντρώσεις των κύριων μεταβολιτών του επιτυγχάνονται εντός 2-4 ωρών.
Όταν η σπιρονολακτόνη χορηγείται ταυτόχρονα με τροφή, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα και οι περιοχές κάτω από τις καμπύλες συγκέντρωσης-χρόνου στο αίμα (AUCs) του φαρμάκου και, σε μικρότερο βαθμό, των κύριων μεταβολιτών του αυξάνονται σημαντικά σε σύγκριση με την κατάσταση νηστείας.
Η σπιρονολακτόνη και η κανρενονή, ένας κύριος μεταβολίτης του φαρμάκου, συνδέονται και οι δύο κατά >90% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
Η σπιρονολακτόνη ή οι μεταβολίτες της μπορεί να περάσουν τον πλακούντα.
Η κανρενονή, ένας κύριος μεταβολίτης της σπιρονολακτόνης, διανέμεται στο γάλα.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Η σπιρονολακτόνη και οι μεταβολίτες της συνδέονται πάνω από 90% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
Η σπιρονολακτόνη και η κανρενονή συνδέονται με λευκωματίνη ορού και α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς σε διάφορους μεταβολίτες.
Μια ομάδα μεταβολιτών σχηματίζεται όταν αφαιρείται το θείο της σπιρονολακτόνης, όπως η [κανρενονή].
Το θείο διατηρείται σε μια άλλη ομάδα μεταβολιτών, συμπεριλαμβανομένης της 7-α (α)-θειομεθυλοσπιρονολακτόνης (TMS) και της 6-β (β)-υδροξυ-7-α (α)-θειομεθυλοσπιρονολακτόνης (HTMS).
Η σπιρονολακτόνη αρχικά αποακετυλιώνεται σε 7-α-θειοσπιρονολακτόνη.
Η 7-α-θειοσπιρονολακτόνη υφίσταται S-μεθυλίωση σε TMS, η οποία είναι ο κύριος μεταβολίτης, ή αποθειοακετυλιώνεται σε κανρενονή.
Η TMS και η HTMS μπορούν να μεταβολιστούν περαιτέρω.
Στους ανθρώπους, οι δραστικότητες της TMS και της 7-α-θειοσπιρονολακτόνης στην αντιστροφή των επιδράσεων του συνθετικού αλατοκορτικοειδούς, φλουδροκορτιζόνης, στην ουρική σύνθεση ηλεκτρολυτών ήταν περίπου το ένα τρίτο σε σχέση με τη σπιρονολακτόνη.
Ωστόσο, δεδομένου ότι οι συγκεντρώσεις αυτών των στεροειδών στον ορό δεν προσδιορίστηκαν, η ατελής απορρόφηση ή/και ο μεταβολισμός πρώτης διόδου τους δεν μπορούσε να αποκλειστεί ως αιτία της μειωμένης in vivo δραστηριότητάς τους.
Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς σε ενώσεις που απεκκρίνονται στα ούρα και τα κόπρανα.
Υφίσταται εντεροηπατική ανακυκλοφορία, αλλά καμία αμετάβλητη ουσία δεν εμφανίζεται στα ούρα ή στα κόπρανα.
Οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης μπορούν να χωριστούν σε δύο κύριες ομάδες: εκείνοι στους οποίους διατηρείται η ομάδα του θείου και εκείνοι στους οποίους το θείο αφαιρείται με αποθειοακετυλίωση.
Για πολλά χρόνια, πιστευόταν ότι ο αποθειοακετυλιωμένος μεταβολίτης, η κανρενονή, ήταν ο κύριος μεταβολίτης· ωστόσο, με πιο ειδικές αναλυτικές μεθόδους όπως η HPLC, η 7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνη αναγνωρίστηκε ως ο κύριος μεταβολίτης της σπιρονολακτόνης.
Αυτός ο μεταβολίτης σχηματίζεται με υδρόλυση της θειοακετυλικής ομάδας για να σχηματιστεί 7α-θειοσπιρονολακτόνη (ως ενδιάμεσο), ακολουθούμενη από S-μεθυλίωση σε 7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνη.
Αυτό στη συνέχεια μπορεί να υδροξυλιωθεί για να σχηματίσει 6β-υδροξυ-7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνη και να οξειδωθεί για να σχηματίσει 7α-μεθυλοσουλφινύλ- και 7α-μεθυλοσουλφονυλοσπιρονολακτόνη ή μέσω σουλφοξείδωσης για να σχηματίσει 6α-υδροξυ-7α-μεθυλοσουλφινύλ- και 6β-υδροξυ-7α-μεθυλοσουλφονυλοσπιρονολακτόνη.
Για το σχηματισμό της ομάδας μεταβολιτών στην οποία αφαιρείται το θείο, η 7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνη αποθειοακετυλιώνεται επίσης σε κανρενονή, η οποία περαιτέρω μεταβολίζεται με τρεις οδούς: υδρόλυση του δακτυλίου γ-λακτόνης για να σχηματιστεί κανρενοϊκό οξύ, το οποίο απεκκρίνεται στα ούρα ως γλυκουρονικό εστέρας, και, στη συνέχεια, υδροξυλίωση για να σχηματιστεί 15α-υδροξυ-κανρενονή ή αναγωγή για να παραχθούν διάφορες δι-, τετρα- και εξα-υδροπαράγωγα.
Η κανρενονή και το κανρενοϊκό οξύ βρίσκονται σε ισορροπία μεταξύ τους.
Όχι μόνο η σπιρονολακτόνη αλλά και πολλοί μεταβολίτες της έχουν βιολογική δραστηριότητα· σε φθίνουσα σειρά δραστικότητας, αυτοί είναι η 7α-θειοσπιρονολακτόνη, η 7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνη και η κανρενονή.
Διαπιστώθηκαν διαφορές μεταξύ των ειδών στον βιομετασχηματισμό της σπιρονολακτόνης.
Η κανρενονή ήταν ο κύριος εκχυλίσιμος μεταβολίτης στο πλάσμα αρουραίων και σκύλων, ενώ σε πιθήκους και ανθρώπους, τόσο η κανρενονή όσο και ένας πολύ πολικός, μη αναγνωρισμένος μεταβολίτης ήταν οι κύριες συνιστώσες.
Στα ούρα και των τεσσάρων ειδών, η κανρενονή ήταν κύρια συνιστώσα.
Παρατηρήθηκαν αξιοσημείωτες διαφορές μεταξύ των ειδών στους μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης στα κόπρανα, με το μοτίβο των μεταβολιτών στα κόπρανα σκύλων να διαφέρει σημαντικά από αυτό σε αρουραίους, πιθήκους ή ανθρώπους.
Συνολικά, κατέληξε ότι η κατανομή και ο μεταβολισμός της σπιρονολακτόνης σε πιθήκους, αντί σε αρουραίους ή σκύλους, είναι πλησιέστερα σε αυτούς στους ανθρώπους.
Έξι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης έχουν ανιχνευθεί στα ούρα ασθενών που έλαβαν αγωγή. Ένας είναι η αποθειοακετυλιωμένη ένωση κανρενονή, 3-(3-οξο-17β-υδροξυ-4,6-ανδρο-σταδιεν-17α-υλ) προπιονικό οξύ γ-λακτόνη.
Μια φθορισμομετρική μέθοδος χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης κανρενονής στο γάλα μετά από λήψη σπιρονολακτόνης (Aldactone) 25 mg δύο φορές την ημέρα σε μια 28χρονη γυναίκα.
Μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς. Η μεταβολική οδός της σπιρονολακτόνης είναι πολύπλοκη και μπορεί να χωριστεί σε δύο κύριες οδούς: εκείνες στις οποίες διατηρείται η ομάδα του θείου και εκείνες στις οποίες η ομάδα του θείου αφαιρείται με αποθειοακετυλίωση.
Η σπιρονολακτόνη μετασχηματίζεται σε δραστικό μεταβολίτη που μπορεί να αδρανοποιήσει τα επινεφρίδια και τους όρχεις, τα ένζυμα κυτοχρώματος P450. Έχει επίσης αντι-ανδρογονική δράση.
Οδός Αποβολής: Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα και δευτερευόντως στη χολή.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Ο μέσος χρόνος ημιζωής της σπιρονολακτόνης είναι 1,4 ώρες.
Οι μέσοι χρόνοι ημιζωής των μεταβολιτών της, συμπεριλαμβανομένης της κανρενονής, TMS και HTMS, είναι 16,5, 13,8 και 15 ώρες, αντίστοιχα.
Μετά από λήψη δόσης 100 mg από το στόμα, ο πλασματικός χρόνος ημιζωής της σπιρονολακτόνης ήταν 1-2 ώρες, ο χρόνος μέγιστης πλασματικής συγκέντρωσης ήταν 2-3,2 ώρες, η μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα ήταν 92-148 ng/mL, η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (0-24 ώρες) ήταν 1430-1541 ng/mL ανά ώρα και ο χρόνος ημιζωής αποβολής ήταν 18-20 ώρες.
Μετά από μία μόνο από του στόματος δόση σε υγιείς ενήλικες, ο χρόνος ημιζωής της σπιρονολακτόνης κυμαίνεται κατά μέσο όρο 1,3-2 ώρες, και ο χρόνος ημιζωής της 7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνης κυμαίνεται κατά μέσο όρο 2,8 ώρες.
Ο χρόνος ημιζωής της κανρενονής αναφέρεται ότι κυμαίνεται από 13-24 ώρες.
Σε μελέτες πολλαπλών δόσεων, ο χρόνος ημιζωής αποβολής του πλάσματος σε σταθερή κατάσταση της κανρενονής κυμάνθηκε κατά μέσο όρο 19,2 ώρες όταν χορηγήθηκαν 200 mg σπιρονολακτόνης ημερησίως ως μία δόση και κυμάνθηκε κατά μέσο όρο 12,5 ώρες όταν χορηγήθηκαν 200 mg του φαρμάκου ημερησίως σε 4 ισομερείς διηρημένες δόσεις.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
- Παράγοντες που προάγουν την απέκκριση ούρων μέσω των επιδράσεών τους στη νεφρική λειτουργία.
- Φάρμακα που συνδέονται και αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΟΡΜΟΝΩΝ ΤΩΝ ΑΛΑΤΟΚΟΡΤΙΚΟΕΙΔΩΝ από τα ΑΛΑΤΟΚΟΡΤΙΚΟΕΙΔΗ όπως η ΑΛΔΟΣΤΕΡΟΝΗ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
27O7W4T232
SPIRONOLACTONE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Ανταγωνιστής Αλδοστερόνης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Ανταγωνιστές Αλδοστερόνης
Η σπιρονολακτόνη είναι Ανταγωνιστής Αλδοστερόνης. Ο μηχανισμός δράσης της σπιρονολακτόνης είναι ως Ανταγωνιστής Αλδοστερόνης.
CAROSPIR
Ανταγωνιστές Αλδοστερόνης [MoA]; Ανταγωνιστής Αλδοστερόνης [EPC]
SPIRONOLACTONE
Ανταγωνιστής Αλδοστερόνης [EPC]; Ανταγωνιστές Αλδοστερόνης [MoA]
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ HFrEF-Foundation C03DA01HFrEF — Τέσσερις βασικές κατηγορίες (4 pillars)ΚΕ ≤ 40% — όλοι οι ασθενείς. Ταυτόχρονη έναρξη και τιτλοποίησηΔοσολογία: 25 mg ×1 → στόχος 50 mg ×1 · Δια βίου
-
ΒΗΜΑ HFmrEF C03DA01HFmrEF — Μέτρια μειωμένο κλάσμα εξώθησης (41–49%)ΚΕ 41–49%Δοσολογία: Όπως HFrEF · Συνεχής
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ 3 C03DA01ΒΗΜΑ 3 — Ανθεκτική υπέρταση
- Αρρύθμιστη ΑΠ υπό τριπλή θεραπεία πλήρων δόσεων (συμπεριλαμβανομένου διουρητικού) — ~5%
- Αφού αποκλειστούν υπέρταση λευκής μπλούζας & δευτεροπαθής υπέρταση
Δοσολογία: Μικρή δόση · Συνεχής
Απόσυρση / Deprescribing
Ανταγωνιστές αλδοστερόνης/Ανταγωνιστές υποδοχέων μεταλλοκορτικοειδών (MRAs)
Εάν λαμβάνεται καθημερινά για περισσότερο από 3 έως 4 εβδομάδες, μειώστε τη δόση κατά 50% κάθε 1 έως 2 εβδομάδες. Μόλις φτάσετε στο 25% της αρχικής δόσης και δεν έχουν παρατηρηθεί συμπτώματα στέρησης (π.χ. πόνος στο στήθος, αίσθημα παλμών, αυξημένος καρδιακός ρυθμός, αυξημένη αρτηριακή πίεση (επανέλεγχος για έως και 6 μήνες), άγχος, τρόμος), διακόψτε τον MRA. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα στέρησης, επιστρέψτε περίπου στο 75% της προηγούμενης ανεκτής δόσης. [Medstopper]
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
- Παράγοντες που προάγουν την απέκκριση ούρων μέσω των επιδράσεών τους στη νεφρική λειτουργία.
- Φάρμακα που συνδέονται και αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΟΡΜΟΝΩΝ ΤΩΝ ΑΛΑΤΟΚΟΡΤΙΚΟΕΙΔΩΝ από τα ΑΛΑΤΟΚΟΡΤΙΚΟΕΙΔΗ όπως η ΑΛΔΟΣΤΕΡΟΝΗ.