ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ C03DA01 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

SPIRONOLACTONE

Σπειρονολακτόνη

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more

medication

ΕΟΦ

Δοσολογία

expand_more

block

ΕΟΦ

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερκαλιαιμία, σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, ανουρία, νόσος του Addison, υπερκαλιαιμία.

warning

ΕΟΦ

Προειδοποιήσεις

expand_more

Σύγχρονη χορήγηση καλίου ή τροφών πλούσιων σε κάλιο μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνη υπερκαλιαιμία. Περιοδικός έλεγχος του καλίου του ορού, ιδιαίτερα σε νεφροπαθείς. Επίσης σε διαβήτη και ηλικιωμένα άτομα.

swap_horiz

ΕΟΦ

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Με καλιούχα σκευάσματα και αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου, αυξημένος κίνδυνος υπερκαλιαιμίας. Αυξάνει τα επίπεδα του λιθίου στο αίμα, ενισχύει τη δράση άλλων διουρητικών και των αντιυπερτασικών φαρμάκων, μειώνει την ανταπόκριση των αγγείων στη…

sick

ΕΟΦ

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Υπερκαλιαιμία και γυναικομαστία οι σπουδαιότερες. Επίσης υπερχλωραιμική οξέωση (ιδιαιτέρως σε κιρρωτικούς), αύξηση ουρίας και ουρικού οξέος αίματος, μαστωδυνία, διαταραχές εμμήνου ρύσης, μείωση της libido και ανικανότητα στους άνδρες. Ενίοτε γαστρεντερικές…

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

DrugBank

Φαρμακοδυναμική

expand_more

biotech

PubChem

Φαρμακοκινητική

expand_more

Ο μέσος χρόνος για να επιτευχθεί η μέγιστη πλασματική συγκέντρωση της σπιρονολακτόνης και του ενεργού μεταβολίτη, κανρενονίου, σε υγιείς εθελοντές είναι 2,6 και 4,3 ώρες, αντίστοιχα. Το φαγητό αύξησε τη βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης (όπως μετράται από…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς σε διάφορους μεταβολίτες. Μια ομάδα μεταβολιτών σχηματίζεται όταν αφαιρείται το θείο της σπιρονολακτόνης, όπως η [κανρενονή]. Το θείο διατηρείται σε μια άλλη ομάδα μεταβολιτών, συμπεριλαμβανομένης της 7-α…

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Νεφρά/Ήπαρ

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

ΕΟΦ · 2.2.4

Ανταγωνιστές της αλδοστερόνης

expand_more

Περιγραφή

Περιλαμβάνεται η σπειρονολακτόνη που έχει ασθενή διουρητική δράση. Δρα ανταγωνιστικώς προς την αλδοστερόνη και προκαλεί κατακράτηση καλίου. Ενισχύει τη δράση των θειαζιδικών και των διουρητικών της αγκύλης. Προτιμάται σε οιδήματα ή ασκίτη κιρρωτικών ασθενών και ενίοτε σε οιδήματα καρδιακής ανεπάρκειας, που είναι ανθεκτικά σε άλλα διουρητικά. Έχει αναφερθεί καρκινογένεση ήπατος και ενδοκρινών αδένων σε πειραματόζωα.

Ενδείξεις

Oίδημα και ασκίτης σε έδαφος κίρρωσης του ήπατος, κακοήθης ασκίτης, νεφρωσικό σύνδρομο, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια σε μη ανταπόκριση σε άλλα φάρμακα ή όταν η χορήγηση δακτυλίτιδας είναι αναπόφευκτη, πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός. Ιδιοπαθής υπέρταση σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα, όταν άλλα θεραπευτικά σχήματα δεν έχουν αποδόσει.Υποκαλιαιμία, όταν άλλα θεραπευτικά μέσα κρίνονται ακατάλληλα ή ανεπαρκή.

Αντενδείξεις

Υπερκαλιαιμία, σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, ανουρία, νόσος του Addison, υπερκαλιαιμία.

Ανεπιθύμητες

Αλληλεπιδράσεις

Προειδοποιήσεις

Δοσολογία

Στην ιδιοπαθή υπέρταση συνήθης δόση 50-100mg ημερησίως, η οποία μπορεί να αυξηθεί έως 200 mg ημερησίως. Σε οιδήματα διαφόρου αιτιολογίας 100mg ημερησίως με βαθμιαία αύξηση σε επίμονες περιπτώσεις έως 200mg ημερησίως. Στον πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό 100-400mg ημερησίως ως προετοιμασία για τη χειρουργική επέμβαση ή αναζήτηση της μικρότερης θεραπευτικής δόσης σε αντένδειξή της. Σε υποκαλιαιμία από λήψη διουρητικών 25-100mg ημερησίως.

Σκευάσματα

ALDACTONE/Pfizer: f.c.tab 25mg x 20, 100 mg x 20 2.2.5 Ωσμωτικώς δρώντα Αποβαλλόμενα ταχέως από τους νεφρούς συμπαρασύρουν ύδωρ και νάτριο. Κυριότερες ενδείξεις είναι το εγκεφαλικό οίδημα, οι φαρμακευτικές δηλητηριάσεις και το γλαύκωμα. Κύρια αντένδειξη είναι η καρδιακή ανεπάρκεια επειδή μπορούν να αυξήσουν οξέως τον όγκο του αίματος. Η μαννιτόλη είναι το συνήθως χρησιμοποιούμενο διουρητικό της ομάδας αυτής.

DrugBank

Description

expand_more

Σπιρονολακτόνη: Διουρητικό που προκαλεί κατακράτηση καλίου, δρα αναστέλλοντας ανταγωνιστικά την αλδοστερόνη στους εγγύς νεφρικούς σωληνίσκους. Χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία ανθεώδης οιδήματος σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, νεφρωσικό σύνδρομο ή ηπατική κίρρωση. Οι επιδράσεις του στο ενδοκρινικό σύστημα αξιοποιούνται στη θεραπεία της υπερτρίχωσης και της ακμής, αλλά μπορεί να οδηγήσουν σε ανεπιθύμητες ενέργειες. (Από Martindale, The Extra Pharmacopoeia, 30η έκδ., σελ. 827)

DrugBank

Indication

expand_more

Χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία της υπέρτασης με χαμηλή ρενίνη, της υποκαλιαιμίας και του συνδρόμου Conn.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Η σπιρονολακτόνη είναι ένα συνθετικό στεροειδές 17-λακτόνης, το οποίο είναι νεφρικός ανταγωνιστής της αλδοστερόνης, που ανήκει σε μια κατηγορία φαρμακευτικών προϊόντων που ονομάζονται διουρητικά που προκαλούν κατακράτηση καλίου. Από μόνη της, η σπιρονολακτόνη είναι μόνο ένα ασθενές διουρητικό, αλλά μπορεί να συνδυαστεί με άλλα διουρητικά. Λόγω της αντι-ανδρογονικής της δράσης, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της υπερτρίχωσης, και αποτελεί κοινό συστατικό στην ορμονοθεραπεία για τρανς ατόμα από άνδρα σε γυναίκα. Η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τη δράση της αλδοστερόνης ανταγωνιζόμενη για τον ενδοκυτταρικό υποδοχέα αλδοστερόνης στα κύτταρα του άπω σωληναρίου. Αυτό αυξάνει την απέκκριση νερού και νατρίου, ενώ μειώνει την απέκκριση καλίου. Η σπιρονολακτόνη έχει σχετικά αργή έναρξη δράσης, αναπτύσσεται σε αρκετές ημέρες και παρόμοια η επίδραση μειώνεται αργά.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Η σπιρονολακτόνη είναι ένας ειδικός φαρμακολογικός ανταγωνιστής της αλδοστερόνης, που δρα κυρίως μέσω ανταγωνιστικής δέσμευσης των υποδοχέων στη θέση ανταλλαγής νατρίου-καλίου που εξαρτάται από την αλδοστερόνη στον άπω εσπειραμένο νεφρικό σωληνίσκο. Η σπιρονολακτόνη προκαλεί αυξημένες ποσότητες νατρίου και νερού να απεκκριθούν, ενώ το κάλιο διατηρείται. Η σπιρονολακτόνη δρα τόσο ως διουρητικό όσο και ως αντιυπερτασικό φάρμακο με αυτόν τον μηχανισμό. Μπορεί να χορηγηθεί μόνη της ή με άλλους διουρητικούς παράγοντες που δρουν εγγύτερα στον νεφρικό σωληνίσκο.

DrugBank

Absorption

expand_more

Απορροφάται σχετικά γρήγορα από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Η τροφή αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα της μη μεταβολισμένης σπιρονολακτόνης κατά σχεδόν 100%.

DrugBank

Half life

expand_more

10 λεπτά

DrugBank

Protein binding

expand_more

Η σπιρονολακτόνη και οι μεταβολίτες της δεσμεύονται κατά >90% στις πρωτεΐνες του πλάσματος.

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα και δευτερευόντως στη χολή.

DrugBank

Toxicity

expand_more

Η από του στόματος LD50 της σπιρονολακτόνης είναι μεγαλύτερη από 1.000 mg/kg σε ποντίκια, αρουραίους και κουνέλια. Η οξεία υπερδοσολογία σπιρονολακτόνης μπορεί να εκδηλωθεί με υπνηλία, σύγχυση, κηλιδοβλατιδώδες ή ερυθηματώδες εξάνθημα, ναυτία, έμετο, ζάλη ή διάρροια. Η σπιρονολακτόνη έχει αποδειχθεί ότι είναι ογκογόνος σε μελέτες χρόνιας τοξικότητας σε αρουραίους.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Ο σπιρονολακτόνη έχει διουρητική δράση που προκαλεί κατακράτηση καλίου.

Προάγει την απέκκριση νατρίου και νερού και την κατακράτηση καλίου.

Αυξάνει τα επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης.

Η σπιρονολακτόνη είναι ανταγωνιστής των αλατοκορτικοειδών υποδοχέων (mineralocorticoid receptor) και έχει χαμηλή συγγένεια για τον υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών.

Εμφανίζει επίσης προγεσταγονικές και αντι-ανδρογονικές δράσεις, καθώς συνδέεται με τον υποδοχέα των ανδρογόνων και, σε μικρότερο βαθμό, με τους υποδοχείς οιστρογόνων και προγεστερόνης.

Η σπιρονολακτόνη εμφανίζει αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Η αλδοστερόνη είναι μια βασική ορμόνη στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης. Συνδεόμενη με τον αλατοκορτικοειδή υποδοχέα στους νεφρικούς σωληνίσκους, προκαλεί επαναρρόφηση νατρίου και έκκριση καλίου, αυξάνει τη δυσκαμψία των αγγείων και την αναδιαμόρφωση, και ενεργοποιεί προφλεγμονώδεις οδούς.

Η σπιρονολακτόνη και οι ενεργοί μεταβολίτες της είναι ανταγωνιστές της αλδοστερόνης που παράγουν διουρητικό αποτέλεσμα με κατακράτηση καλίου. Ανταγωνίζονται ανταγωνιστικά τους υποδοχείς στη θέση ανταλλαγής νατρίου-καλίου που εξαρτάται από την αλδοστερόνη στον εγγύς εσχαταύλιο σωληνίσκο.

Η σπιρονολακτόνη προκαλεί αυξημένη απέκκριση νατρίου και νερού, ενώ το κάλιο κατακρατείται. Η σπιρονολακτόνη δρα τόσο ως διουρητικό όσο και ως αντιυπερτασικό φάρμακο μέσω αυτού του μηχανισμού. Μπορεί να χορηγηθεί μόνη της ή με άλλους διουρητικούς παράγοντες που δρουν πιο εγγύς στον νεφρικό σωληνίσκο.

Η σπιρονολακτόνη μπορεί να ασκήσει αντι-ανδρογονικές επιδράσεις μέσω πολλαπλών μηχανισμών: μπορεί να καταστρέψει την τεστοστερόνη CYP και να μειώσει τη δραστηριότητα της 17α-υδροξυλάσης, οδηγώντας σε μειωμένη σύνθεση τεστοστερόνης· και μπορεί να αναστείλει τη σύνδεση της 5α-διυδροτεστοστερόνης με τον κυτταροπλασματικό υποδοχέα ανδρογόνων στον προστάτη.

Η σπιρονολακτόνη εμφανίζει αντι-ανδρογονικές επιδράσεις σε άνδρες και γυναίκες. Ο μηχανισμός της αντι-ανδρογονικής δράσης της σπιρονολακτόνης είναι πολύπλοκος και φαίνεται να περιλαμβάνει πολλαπλές επιδράσεις του φαρμάκου.

Η σπιρονολακτόνη μειώνει τη βιοσύνθεση της τεστοστερόνης αναστέλλοντας τη δραστηριότητα της στεροειδούς 17α-μονοοξυγενάσης (17α-υδροξυλάσης), πιθανώς δευτερογενώς στην καταστροφή των μικροσωμικών ενζύμων κυτοχρώματος P-450 σε ιστούς με υψηλή δραστηριότητα 17α-υδροξυλάσης (π.χ., όρχεις, επινεφρίδια).

Το φάρμακο φαίνεται επίσης να ανταγωνίζεται ανταγωνιστικά τη σύνδεση της διυδροτεστοστερόνης με την κυτταροπλασματική πρωτεΐνη-υποδοχέα της, μειώνοντας έτσι τις ανδρογονικές δράσεις στους ιστούς-στόχους.

Οι αυξήσεις στα επίπεδα της οιστραδιόλης του ορού που προκαλούνται από τη σπιρονολακτόνη μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην αντι-ανδρογονική της δράση, αν και τέτοιες αυξήσεις μπορεί να μην εμφανίζονται σταθερά· τέτοιες αυξήσεις φαίνεται να προκύπτουν από αυξημένη μετατροπή της τεστοστερόνης σε οιστραδιόλη.

Η σπιρονολακτόνη μπορεί να έχει μεταβλητές επιδράσεις στις συγκεντρώσεις 17-υδροξυπρογεστερόνης του ορού, πιθανώς μειώνοντας την παραγωγή της αναστέλλοντας τη δραστηριότητα της στεροειδούς 17α-μονοοξυγενάσης ή μειώνοντας τη μετατροπή της (με αποτέλεσμα συσσώρευση) σε ανδροστενδιόνη αναστέλλοντας τη δραστηριότητα της 17α-υδροξυπρογεστερόνης αλδολάσης (17,20-δεσμολάσης) που εξαρτάται από το κυτόχρωμα P450.

Οι συγκεντρώσεις προγεστερόνης του ορού μπορεί να αυξηθούν με το φάρμακο δευτερογενώς σε μειωμένη υδροξυλίωση (μέσω στεροειδούς 17α-μονοοξυγενάσης) σε 17-υδροξυπρογεστερόνη.

Σε παιδιά, μπορεί να εμφανιστούν αντισταθμιστικές αυξήσεις στην έκκριση ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και θυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), πιθανώς δευτερογενώς στις αντι-ανδρογονικές επιδράσεις του φαρμάκου (δηλαδή, απόκριση ανάδρασης στη μείωση των συγκεντρώσεων τεστοστερόνης του ορού ή/και την περιφερική ανδρογονική δραστηριότητα).

ΙΑΤΡΙΚΗ (ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗ): Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται συχνότερα και είναι ανταγωνιστής αλδοστερόνης.

Η αλδοστερόνη είναι αυξημένη σε ζώα με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, στα οποία το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης ενεργοποιείται ως απόκριση σε υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία και μειώσεις της αρτηριακής πίεσης ή της καρδιακής παροχής.

Η αλδοστερόνη είναι υπεύθυνη για την αύξηση της επαναρρόφησης νατρίου και χλωρίου και την έκκριση καλίου και ασβεστίου από τους νεφρικούς σωληνίσκους.

Η σπιρονολακτόνη ανταγωνίζεται την αλδοστερόνη στον υποδοχέα της, προκαλώντας ήπια διούρηση και κατακράτηση καλίου.

Υψηλές συγκεντρώσεις σπιρονολακτόνης έχουν αναφερθεί ότι παρεμβαίνουν στη βιοσύνθεση στεροειδών αναστέλλοντας τις 11β-, 18-, 21- και 17α-υδροξυλάσες.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Το φαγητό αύξησε τη βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης (όπως μετράται από την AUC) κατά περίπου 95,4%.

Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα και δευτερευόντως στη χολή.

Οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης απεκκρίνονται στα ούρα (42-56%) και στα κόπρανα (14,2-14,6%).

Δεν ανιχνεύεται αμετάβλητη σπιρονολακτόνη στα ούρα.

Τη στιγμή που η σπιρονολακτόνη εισήχθη στην κλινική χρήση, η βιοδιαθεσιμότητά της ήταν ανεπαρκής και βελτιώθηκε με την παρασκευή του φαρμάκου σε λεπτόκοκκη ή μικροποιημένη μορφή.

Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα εκτιμήθηκε έμμεσα στο 73%, η οποία ενισχύθηκε παρουσία τροφής.

Σχεδόν όλη η απορροφηθείσα σπιρονολακτόνη (>90%) συνδέεται με πρωτεΐνες του πλάσματος και, με επαναλαμβανόμενες δόσεις, επιτυγχάνεται σταθερή κατάσταση εντός 8 ημερών.

Μετά από από του στόματος λήψη δόσης 100 mg, ο πλασματικός χρόνος ημιζωής της σπιρονολακτόνης ήταν 1-2 ώρες, ο χρόνος μέγιστης πλασματικής συγκέντρωσης ήταν 2-3,2 ώρες, η μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα ήταν 92-148 ng/mL, η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (0-24 ώρες) ήταν 1430-1541 ng/mL ανά ώρα και ο χρόνος ημιζωής αποβολής ήταν 18-20 ώρες.

Η κατανομή της (14)C σπιρονολακτόνης μελετήθηκε σε αρσενικούς αρουραίους, θηλυκούς σκύλους και θηλυκά πιθήκους μετά από ενδοφλέβια ή από του στόματος χορήγηση 5 mg/kg σωματικού βάρους.

Η γαστρεντερική απορρόφηση εκτιμήθηκε στο 82% σε αρουραίους, 62% σε σκύλους και 103% σε πιθήκους.

Η σπιρονολακτόνη μεταβολίστηκε εκτενώς και στα τρία είδη, και οι μεταβολίτες απεκκρίθηκαν κυρίως στα ούρα και τα κόπρανα.

Η ποσότητα ραδιοσημάνσεως που απεκκρίθηκε στα ούρα ή στα κόπρανα και στα τρία είδη ήταν παρόμοια μετά από ενδοφλέβια και από του στόματος χορήγηση.

Στους πιθήκους, όπως και στους ανθρώπους, οι ποσότητες που απεκκρίθηκαν στα ούρα και στα κόπρανα ήταν περίπου ίσες, ενώ η απέκκριση στα κόπρανα υπερτερούσε σε αρουραίους και σκύλους ως αποτέλεσμα της χολικής απέκκρισης.

Μετά τη δόση από το στόμα, το ποσοστό ουρικής απέκκρισης ήταν 4,7% σε αρουραίους, 18% σε σκύλους και 46% σε πιθήκους.

Η υψηλή απέκκριση ραδιοσημάνσεως στα κόπρανα αρουραίων (90%) μετά από ενδοφλέβια χορήγηση δείχνει τη σημασία της χολικής απέκκρισης για αυτό το είδος.

Διαπιστώθηκαν διαφορές μεταξύ των ειδών και στον βιομετασχηματισμό της σπιρονολακτόνης.

Η απορρόφηση της σπιρονολακτόνης από το ΓΕΣ εξαρτάται από τη φόρμουλα με την οποία χορηγείται.

Οι τρέχουσες διαθέσιμες φόρμουλες σπιρονολακτόνης απορροφώνται καλά από το ΓΕΣ και η βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου υπερβαίνει το 90% σε σύγκριση με ένα βέλτιστα απορροφούμενο διάλυμα σπιρονολακτόνης σε πολυαιθυλενογλυκόλη 400.

Μετά από μία μόνο από του στόματος δόση σπιρονολακτόνης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα του φαρμάκου επιτυγχάνονται εντός 1-2 ωρών, και οι μέγιστες συγκεντρώσεις των κύριων μεταβολιτών του επιτυγχάνονται εντός 2-4 ωρών.

Όταν η σπιρονολακτόνη χορηγείται ταυτόχρονα με τροφή, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα και οι περιοχές κάτω από τις καμπύλες συγκέντρωσης-χρόνου στο αίμα (AUCs) του φαρμάκου και, σε μικρότερο βαθμό, των κύριων μεταβολιτών του αυξάνονται σημαντικά σε σύγκριση με την κατάσταση νηστείας.

Η σπιρονολακτόνη και η κανρενονή, ένας κύριος μεταβολίτης του φαρμάκου, συνδέονται και οι δύο κατά >90% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

Η σπιρονολακτόνη ή οι μεταβολίτες της μπορεί να περάσουν τον πλακούντα.

Η κανρενονή, ένας κύριος μεταβολίτης της σπιρονολακτόνης, διανέμεται στο γάλα.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Η σπιρονολακτόνη και οι μεταβολίτες της συνδέονται πάνω από 90% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

Η σπιρονολακτόνη και η κανρενονή συνδέονται με λευκωματίνη ορού και α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς σε διάφορους μεταβολίτες.

Μια ομάδα μεταβολιτών σχηματίζεται όταν αφαιρείται το θείο της σπιρονολακτόνης, όπως η [κανρενονή].

Το θείο διατηρείται σε μια άλλη ομάδα μεταβολιτών, συμπεριλαμβανομένης της 7-α (α)-θειομεθυλοσπιρονολακτόνης (TMS) και της 6-β (β)-υδροξυ-7-α (α)-θειομεθυλοσπιρονολακτόνης (HTMS).

Η σπιρονολακτόνη αρχικά αποακετυλιώνεται σε 7-α-θειοσπιρονολακτόνη.

Η 7-α-θειοσπιρονολακτόνη υφίσταται S-μεθυλίωση σε TMS, η οποία είναι ο κύριος μεταβολίτης, ή αποθειοακετυλιώνεται σε κανρενονή.

Η TMS και η HTMS μπορούν να μεταβολιστούν περαιτέρω.

Στους ανθρώπους, οι δραστικότητες της TMS και της 7-α-θειοσπιρονολακτόνης στην αντιστροφή των επιδράσεων του συνθετικού αλατοκορτικοειδούς, φλουδροκορτιζόνης, στην ουρική σύνθεση ηλεκτρολυτών ήταν περίπου το ένα τρίτο σε σχέση με τη σπιρονολακτόνη.

Ωστόσο, δεδομένου ότι οι συγκεντρώσεις αυτών των στεροειδών στον ορό δεν προσδιορίστηκαν, η ατελής απορρόφηση ή/και ο μεταβολισμός πρώτης διόδου τους δεν μπορούσε να αποκλειστεί ως αιτία της μειωμένης in vivo δραστηριότητάς τους.

Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς σε ενώσεις που απεκκρίνονται στα ούρα και τα κόπρανα.

Υφίσταται εντεροηπατική ανακυκλοφορία, αλλά καμία αμετάβλητη ουσία δεν εμφανίζεται στα ούρα ή στα κόπρανα.

Οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης μπορούν να χωριστούν σε δύο κύριες ομάδες: εκείνοι στους οποίους διατηρείται η ομάδα του θείου και εκείνοι στους οποίους το θείο αφαιρείται με αποθειοακετυλίωση.

Για πολλά χρόνια, πιστευόταν ότι ο αποθειοακετυλιωμένος μεταβολίτης, η κανρενονή, ήταν ο κύριος μεταβολίτης· ωστόσο, με πιο ειδικές αναλυτικές μεθόδους όπως η HPLC, η 7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνη αναγνωρίστηκε ως ο κύριος μεταβολίτης της σπιρονολακτόνης.

Αυτός ο μεταβολίτης σχηματίζεται με υδρόλυση της θειοακετυλικής ομάδας για να σχηματιστεί 7α-θειοσπιρονολακτόνη (ως ενδιάμεσο), ακολουθούμενη από S-μεθυλίωση σε 7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνη.

Αυτό στη συνέχεια μπορεί να υδροξυλιωθεί για να σχηματίσει 6β-υδροξυ-7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνη και να οξειδωθεί για να σχηματίσει 7α-μεθυλοσουλφινύλ- και 7α-μεθυλοσουλφονυλοσπιρονολακτόνη ή μέσω σουλφοξείδωσης για να σχηματίσει 6α-υδροξυ-7α-μεθυλοσουλφινύλ- και 6β-υδροξυ-7α-μεθυλοσουλφονυλοσπιρονολακτόνη.

Για το σχηματισμό της ομάδας μεταβολιτών στην οποία αφαιρείται το θείο, η 7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνη αποθειοακετυλιώνεται επίσης σε κανρενονή, η οποία περαιτέρω μεταβολίζεται με τρεις οδούς: υδρόλυση του δακτυλίου γ-λακτόνης για να σχηματιστεί κανρενοϊκό οξύ, το οποίο απεκκρίνεται στα ούρα ως γλυκουρονικό εστέρας, και, στη συνέχεια, υδροξυλίωση για να σχηματιστεί 15α-υδροξυ-κανρενονή ή αναγωγή για να παραχθούν διάφορες δι-, τετρα- και εξα-υδροπαράγωγα.

Η κανρενονή και το κανρενοϊκό οξύ βρίσκονται σε ισορροπία μεταξύ τους.

Όχι μόνο η σπιρονολακτόνη αλλά και πολλοί μεταβολίτες της έχουν βιολογική δραστηριότητα· σε φθίνουσα σειρά δραστικότητας, αυτοί είναι η 7α-θειοσπιρονολακτόνη, η 7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνη και η κανρενονή.

Διαπιστώθηκαν διαφορές μεταξύ των ειδών στον βιομετασχηματισμό της σπιρονολακτόνης.

Η κανρενονή ήταν ο κύριος εκχυλίσιμος μεταβολίτης στο πλάσμα αρουραίων και σκύλων, ενώ σε πιθήκους και ανθρώπους, τόσο η κανρενονή όσο και ένας πολύ πολικός, μη αναγνωρισμένος μεταβολίτης ήταν οι κύριες συνιστώσες.

Στα ούρα και των τεσσάρων ειδών, η κανρενονή ήταν κύρια συνιστώσα.

Παρατηρήθηκαν αξιοσημείωτες διαφορές μεταξύ των ειδών στους μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης στα κόπρανα, με το μοτίβο των μεταβολιτών στα κόπρανα σκύλων να διαφέρει σημαντικά από αυτό σε αρουραίους, πιθήκους ή ανθρώπους.

Συνολικά, κατέληξε ότι η κατανομή και ο μεταβολισμός της σπιρονολακτόνης σε πιθήκους, αντί σε αρουραίους ή σκύλους, είναι πλησιέστερα σε αυτούς στους ανθρώπους.

Έξι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης έχουν ανιχνευθεί στα ούρα ασθενών που έλαβαν αγωγή. Ένας είναι η αποθειοακετυλιωμένη ένωση κανρενονή, 3-(3-οξο-17β-υδροξυ-4,6-ανδρο-σταδιεν-17α-υλ) προπιονικό οξύ γ-λακτόνη.

Μια φθορισμομετρική μέθοδος χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης κανρενονής στο γάλα μετά από λήψη σπιρονολακτόνης (Aldactone) 25 mg δύο φορές την ημέρα σε μια 28χρονη γυναίκα.

Μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς. Η μεταβολική οδός της σπιρονολακτόνης είναι πολύπλοκη και μπορεί να χωριστεί σε δύο κύριες οδούς: εκείνες στις οποίες διατηρείται η ομάδα του θείου και εκείνες στις οποίες η ομάδα του θείου αφαιρείται με αποθειοακετυλίωση.

Η σπιρονολακτόνη μετασχηματίζεται σε δραστικό μεταβολίτη που μπορεί να αδρανοποιήσει τα επινεφρίδια και τους όρχεις, τα ένζυμα κυτοχρώματος P450. Έχει επίσης αντι-ανδρογονική δράση.

Οδός Αποβολής: Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα και δευτερευόντως στη χολή.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Ο μέσος χρόνος ημιζωής της σπιρονολακτόνης είναι 1,4 ώρες.

Οι μέσοι χρόνοι ημιζωής των μεταβολιτών της, συμπεριλαμβανομένης της κανρενονής, TMS και HTMS, είναι 16,5, 13,8 και 15 ώρες, αντίστοιχα.

Μετά από λήψη δόσης 100 mg από το στόμα, ο πλασματικός χρόνος ημιζωής της σπιρονολακτόνης ήταν 1-2 ώρες, ο χρόνος μέγιστης πλασματικής συγκέντρωσης ήταν 2-3,2 ώρες, η μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα ήταν 92-148 ng/mL, η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (0-24 ώρες) ήταν 1430-1541 ng/mL ανά ώρα και ο χρόνος ημιζωής αποβολής ήταν 18-20 ώρες.

Μετά από μία μόνο από του στόματος δόση σε υγιείς ενήλικες, ο χρόνος ημιζωής της σπιρονολακτόνης κυμαίνεται κατά μέσο όρο 1,3-2 ώρες, και ο χρόνος ημιζωής της 7α-θειομεθυλοσπιρονολακτόνης κυμαίνεται κατά μέσο όρο 2,8 ώρες.

Ο χρόνος ημιζωής της κανρενονής αναφέρεται ότι κυμαίνεται από 13-24 ώρες.

Σε μελέτες πολλαπλών δόσεων, ο χρόνος ημιζωής αποβολής του πλάσματος σε σταθερή κατάσταση της κανρενονής κυμάνθηκε κατά μέσο όρο 19,2 ώρες όταν χορηγήθηκαν 200 mg σπιρονολακτόνης ημερησίως ως μία δόση και κυμάνθηκε κατά μέσο όρο 12,5 ώρες όταν χορηγήθηκαν 200 mg του φαρμάκου ημερησίως σε 4 ισομερείς διηρημένες δόσεις.

MeSH classification

expand_more

Παράγοντες που προάγουν την απέκκριση ούρων μέσω των επιδράσεών τους στη νεφρική λειτουργία.
Φάρμακα που συνδέονται και αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΟΡΜΟΝΩΝ ΤΩΝ ΑΛΑΤΟΚΟΡΤΙΚΟΕΙΔΩΝ από τα ΑΛΑΤΟΚΟΡΤΙΚΟΕΙΔΗ όπως η ΑΛΔΟΣΤΕΡΟΝΗ.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

27O7W4T232

SPIRONOLACTONE

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Ανταγωνιστής Αλδοστερόνης

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Ανταγωνιστές Αλδοστερόνης

Η σπιρονολακτόνη είναι Ανταγωνιστής Αλδοστερόνης. Ο μηχανισμός δράσης της σπιρονολακτόνης είναι ως Ανταγωνιστής Αλδοστερόνης.

CAROSPIR

Ανταγωνιστές Αλδοστερόνης [MoA]; Ανταγωνιστής Αλδοστερόνης [EPC]

SPIRONOLACTONE

Ανταγωνιστής Αλδοστερόνης [EPC]; Ανταγωνιστές Αλδοστερόνης [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

10 λεπτά

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

>90%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

DrugBank

science

Scientific Profile

CID

5833

Μοριακός τύπος

C24H32O4S

Μοριακό βάρος

416.6

IUPAC

S-[(7R,8R,9S,10R,13S,14S,17R)-10,13-dimethyl-3,5'-dioxospiro[2,6,7,8,9,11,12,14,15,16-decahydro-1H-cyclopenta[a]phenanthrene-17,2'-oxolane]-7-yl] ethanethioate

InChIKey

LXMSZDCAJNLERA-ZHYRCANASA-N

Κατάταξη MeSH

Παράγοντες που προάγουν την απέκκριση ούρων μέσω των επιδράσεών τους στη νεφρική λειτουργία.
Φάρμακα που συνδέονται και αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΟΡΜΟΝΩΝ ΤΩΝ ΑΛΑΤΟΚΟΡΤΙΚΟΕΙΔΩΝ από τα ΑΛΑΤΟΚΟΡΤΙΚΟΕΙΔΗ όπως η ΑΛΔΟΣΤΕΡΟΝΗ.

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Εργαλείο Θεραπείας Αρτηριακής Υπέρτασης Καρδιακή Ανεπάρκεια Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / ESC Καρδιακή Ανεπάρκεια — Διαδραστικό Εργαλείο Αρτηριακή Υπέρταση 2024 ESH 2023

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Καρδιακή Ανεπάρκεια Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Καρδιαγγειακών Νοσημάτων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ HFrEF-Foundation C03DA01

HFrEF — Τέσσερις βασικές κατηγορίες (4 pillars)

ΚΕ ≤ 40% — όλοι οι ασθενείς. Ταυτόχρονη έναρξη και τιτλοποίηση

Δοσολογία: 25 mg ×1 → στόχος 50 mg ×1 · Δια βίου
ΒΗΜΑ HFmrEF C03DA01

HFmrEF — Μέτρια μειωμένο κλάσμα εξώθησης (41–49%)

ΚΕ 41–49%

Δοσολογία: Όπως HFrEF · Συνεχής

📋 Αρτηριακή Υπέρταση Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Καρδιαγγειακών Νοσημάτων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ 3 C03DA01

ΒΗΜΑ 3 — Ανθεκτική υπέρταση
- Αρρύθμιστη ΑΠ υπό τριπλή θεραπεία πλήρων δόσεων (συμπεριλαμβανομένου διουρητικού) — ~5%
- Αφού αποκλειστούν υπέρταση λευκής μπλούζας & δευτεροπαθής υπέρταση
Δοσολογία: Μικρή δόση · Συνεχής