Στην κατηγορία αυτή περιγράφονται τα αντισυλληπτικά από του στόματος. Tα αντισυλληπτικά δισκία που χρησιμοποιούνται σήμερα περιέχουν οιστρογόνο και προγεστερινοειδές. Ως οιστρογόνο χρησιμοποιείται η αιθινυλοιστραδιόλη και ως προγεστερινοειδές τα 19-νορ-παράγωγα της τεστοστερόνης. Aντισυλληπτική αγωγή διαδοχικού τύπου, δηλαδή οιστρογόνο για την πρώτη φάση του κύκλου και οιστρογόνο + προγεστερινοειδές για τη δεύτερη φάση ή αντισύλληψη μόνο με προγεστερινοειδή πρέπει να εγκαταλειφθούν γιατί είναι λιγότερο αποτελεσματικές και γιατί προκαλείται συχνότερα αιμορραγία εκ διαφυγής. Οι αντενδείξεις τους είναι: Γνωστή η πιθανή οιστρογονοεξαρτώμενη υπερπλασία, ιστορικό ή υπάρχουσα θρομβοεμβολική νόσος, ιστορικό ή πρόσφατο έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Oι ανεπιθύμητες ενέργειες των αντισυλληπτικών δισκίων είναι εκείνες των οιστρογόνων και προγεστερινοειδών. Oι κίνδυνοι θρόμβωσης και καρδιαγγειακών επεισοδίων αυξάνονται ιδιαίτερα με την ποσότητα του οιστρογόνου, την ηλικία, το κάπνισμα και ορισμένους προδιαθεσικούς παράγοντες, όπως είναι ο διαβήτης, η υπέρταση, η οικογενής υπερλιπιδαιμία, ιστορικό ή υπάρχουσα θρομβοεμβολική νόσος, πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή εγκεφαλική θρόμβωση, πρόσφατη χειρουργική επέμβαση και η λοχεία. H αύξηση της αρτηριακής πίεσης που μπορεί να παρατηρηθεί μετά από χρήση αντισυλληπτικών επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα μετά τη διακοπή τους. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: ναυτία, έμετοι, κεφαλαλγία, μαστωδυνία. Aιμορραγίες εκ διαφυγής ή αμηνόρροια, αύξηση τραχηλικών εκκριμάτων, αύξηση του μεγέθους των ινομυωμάτων, επιδείνωση ενδομητρίωσης. Kαταθλιπτική διάθεση, διαταραχές της libido. Xολοστατικός ίκτερος, διαταραχές ηπατικής λειτουργίας, χλόασμα. Eπιδείνωση πορφυρίας, εξανθήματα, λιπαρότητα δέρματος, φωτοευαισθησία. Τελευταίως έχουν τεθεί σε κυκλοφορία αντισυλληπτικά δισκία τα λεγόμενα "τρίτης γενεάς" τα οποία περιέχουν ως προγεστερινοειδές δεσογεστρέλη ή γεστοδένη. Επιδημιολογικές μελέτες έδειξαν αυξημένο κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής στα δισκία που περιέχουν τα παραπάνω προγεστερινοειδή συγκριτικά με εκείνα που περιέχουν λεβονοργεστρέλη. Η επιπλοκή αυτή είναι σπάνια αλλά σοβαρή και η σχέση οφέλους/κινδύνου παραμένει υπέρ του πρώτου. Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους λήψεως. Παρά ταύτα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Εγκρίσεων και ο ΕΟΦ συνιστούν τη μη διακοπή της λήψης τους εφόσον τα δισκία γίνονται καλώς ανεκτά και η διακοπή τους συνιστάται πριν από χειρουργική επέμβαση ή παρατεινόμενη ακινησία για οποιοδήποτε λόγο. Εάν δοθούν για πρώτη φορά θα ληφθούν υπόψη οι παράγοντες κινδύνου που αναφέρονται πιο κάτω.

Αλληλεπιδράσεις

H αποτελεσματικότητα των αντισυλληπτικών μπορεί να ελαττωθεί εάν συγχορηγηθούν τα φάρμακα που επάγουν τα ηπατικά ένζυμα, όπως η καρβαμαζεπίνη, η φαινυτοΐνη, η πριμιδόνη, η ριφαμπικίνη, η γκριζεοφουλβίνη κ.ά. Eπίσης τα αντισυλληπτικά ανταγωνίζονται την αντ