Clinio Logo
Clinio
Εμπορική Ονομασία ΣΕ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ Πρωτότυπο

ARVEKAP

triptorelin

αρβεκαπ

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ
Σκεύασμα Περιεκτικότητα Λιανική
0,1 / VIAL 22.64 €
ARVEKAP 11,25MG/VIAL Διακοπή
11,25 / VIAL 334.55 €
ARVEKAP 11,25MG/VIAL Διακοπή
11,25 / VIAL 194.73 €
11,25MG/VIAL 164.64 €
22.5 / VIAL 495.17 €
ARVEKAP 3,75MG/VIAL Διακοπή
3,75 / VIAL 163.13 €
ARVEKAP 3,75MG/VIAL Διακοπή
3,75 / VIAL 84.61 €
3.75 / VIAL 76.11 €

ARVEKAP — Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος (ΠΧΠ), ανά ενότητα

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία Η συνιστώμενη δόση του Arvekap 22,5 mg είναι 22,5 mg τριπτορελίνη (1 φιαλίδιο) χορηγούμενο κάθε έξι μήνες (εικοσιτέσσερις εβδομάδες) ως μία εφάπαξ ενδομυϊκή ένεση. Ως συγχορηγούμενο και ακόλουθο της ακτινοθεραπείας στον υψηλού κινδύνου εντοπισμένο ή τοπικά προχωρημένο ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο του προστάτη, κλινικά δεδομένα έχουν δείξει ότι η ακτινοθεραπεία, ακολουθούμενη από μακροχρόνια θεραπεία στέρησης ανδρογόνων είναι προτιμότερη από ακτινοθεραπεία ακολουθούμενη από βραχυχρόνια θεραπεία στέρησης των ανδρογόνων. Βλέπε παράγραφο 5.1. Η διάρκεια της θεραπείας στέρησης ανδρογόνων, η οποία συνιστάται από ιατρικές κατευθυντήριες οδηγίες για ασθενείς με υψηλού κινδύνου εντοπισμένο ή τοπικά προχωρημένο καρκίνο του προστάτη που λαμβάνουν ακτινοθεραπεία είναι 2-3 χρόνια. Σε ασθενείς με ανθεκτικό στον ευνουχισμό, μεταστατικό καρκίνο του προστάτη, μη χειρουργικά ευνουχισμένους, οι οποίοι λαμβάνουν οι οποίοι λαμβάνουν κάποιον αγωνιστή GnRH, όπως η τριπτορελίνη και είναι επιλέξιμοι για θεραπεία με abiraterone acetate, έναν αναστολέα βιοσύνθεσης των 1 ανδρογόνων ή με enzalutamide, έναν αναστολέα της λειτουργίας του ανδρογονικού υποδοχέα, η θεραπεία με τον αγωνιστή GnRH πρέπει να συνεχιστεί. Ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας για ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια. Παιδιατρικός πληθυσμός Πρώιμη ήβη (πριν από την ηλικία των 8 ετών στα κορίτσια και των 10 ετών στα αγόρια). Η θεραπεία παιδιών με το Arvekap 22,5 mg πρέπει να βρίσκεται κάτω από την συνολική επίβλεψη ενός παιδοενδοκρινολόγου ή παιδίατρου ή ενδοκρινολόγου με εξειδίκευση στη θεραπεία της κεντρικής πρώιμης ήβης. Η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί όταν πλησιάζει η φυσιολογική ηλικία της ήβης στα αγόρια και τα κορίτσια και δεν θα πρέπει να συνεχίζεται σε κορίτσια με οστική ηλικία μεγαλύτερη των 12-13 ετών. Υπάρχουν περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα σε αγόρια σχετικά με τον άριστο χρόνο διακοπής της αγωγής βάσει της οστικής ηλικίας, ωστόσο προτείνεται η διακοπή της αγωγής σε αγόρια με οστική ηλικία 13-14 ετών. Τρόπος χορήγησης Το σημείο της ένεσης θα πρέπει να εναλλάσσεται περιοδικά, όπως συμβαίνει και με άλλα ενέσιμα φαρμακευτικά προϊόντα. Μετά την ανασύσταση, το εναιώρημα του Arvekap 22,5 mg πρέπει να ενίεται σχετικά γρήγορα και με χωρίς διακοπή τρόπο, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε πιθανή απόφραξη της βελόνας. Προφυλάξεις που πρέπει να ληφθούν πριν από το χειρισμό ή την χορήγηση του φαρμακευτικού προϊόντος. Το Arvekap 22,5 mg προορίζεται αποκλειστικά για ενδομυϊκή χορήγησηΚαθώς το Arvekap 22,5 mg είναι εναιώρημα μικροσφαιριδίων, ακούσια ενδοαγγειακή ένεση πρέπει αυστηρά να αποφεύγεται. Το Arvekap 22,5 mg πρέπει να χορηγείται υπό την επίβλεψη ιατρού. Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλέπε παράγραφο 6.6.
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερευαισθησία στην GnRH (εκλυτική ορμόνη των γοναδοτροπινών), τα ανάλογά της ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα του φαρμακευτικού προϊόντος που αναγράφονται στην παράγραφο 6.1 (ανατρέξτε επίσης στην παράγραφο 4.8). Η τριπτορελίνη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης και της γαλουχίας (βλ. παράγραφο 4.6).
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Η χρήση των GnRH αγωνιστών μπορεί να προκαλέσει μείωση της οστικής πυκνότητας. Στους άνδρες, προκαταρκτικά στοιχεία δείχνουν ότι η χρήση ενός διφωσφονικού σε συνδυασμό με έναν αγωνιστή GnRH μπορεί να μειώσει την απώλεια οστικής μάζας. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε ασθενείς με επιπρόσθετους παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση (π.χ. χρόνια κατάχρηση αλκοόλ, καπνιστές, μακροχρόνια θεραπεία με φάρμακα που μειώνουν την οστική πυκνότητα, π.χ. αντιεπιληπτικά ή κορτικοειδή, οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης, υποσιτισμός). Σε σπάνιες περιπτώσεις, η θεραπεία με αγωνιστές GnRH μπορεί να αποκαλύψει την παρουσία προηγουμένως αδιάγνωστου αδενώματος γοναδοτρόπων κυττάρων της υπόφυσης. Αυτοί οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν αποπληξία της υπόφυσης η οποία χαρακτηρίζεται από αιφνίδια κεφαλαλγία, έμετο, διαταραχές της όρασης και οφθαλμοπληγία. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης κατάθλιψης (η οποία μπορεί να είναι σοβαρή) σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με GnRH ανάλογα, όπως η τριπτορελίνη. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται δεόντως και να αντιμετωπίζονται κατάλληλα. Οι ασθενείς με γνωστή κατάθλιψη πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. 2 Απαιτείται προσοχή με την ενδομυϊκή ένεση σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν αγωγή με αντιπηκτικά, λόγω πιθανού κινδύνου αιματωμάτων στο σημείο της ένεσης. Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του Arvekap 22.5 mg έχει τεκμηριωθεί μόνο μέσω της ενδομυϊκής οδού χορήγησης. Η υποδόρια χορήγηση δεν συνιστάται. Αυτό το φάρμακο περιέχει λιγότερο από 1 mmol (23mg) νατρίου ανά δόση, δηλαδή είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου». Καρκίνος του προστάτη Αρχικά, η τριπτορελίνη, όπως και άλλοι αγωνιστές GnRH, προκαλεί μια παροδική αύξηση των επιπέδων της τεστοστερόνης στον ορό. Ως συνέπεια, κατά τις πρώτες εβδομάδες της θεραπείας, μπορεί να εμφανιστούν περιστασιακά μεμονωμένες περιπτώσεις παροδικής επιδείνωσης των συμπτωμάτων του καρκίνου του προστάτη. Κατά την αρχική φάση της θεραπείας, πρέπει να εξεταστεί η πρόσθετη χορήγηση ενός κατάλληλου αντι-ανδρογόνου, ώστε να αντιρροπιστεί η αρχική αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης στον ορό και η επιδείνωση των κλινικών συμπτωμάτων. Μικρός αριθμός ασθενών μπορεί να εμφανίσει παροδική επιδείνωση των σημείων και συμπτωμάτων του καρκίνου του προστάτη (έξαρση του όγκου) και παροδική αύξηση του πόνου που σχετίζεται με τον καρκίνο (μεταστατικός πόνος), ο οποίος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά. Όπως και με άλλους αγωνιστές GnRH, έχουν παρατηρηθεί μεμονωμένες περιπτώσεις συμπίεσης του νωτιαίου μυελού ή απόφραξης της ουρήθρας. Αν εμφανιστεί συμπίεση νωτιαίου μυελού ή έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας, πρέπει να χορηγηθεί η συνήθης θεραπεία για αυτές τις επιπλοκές και σε ακραίες περιπτώσεις να εξεταστεί η περίπτωση άμεσης ορχεκτομής (χειρουργικού ευνουχισμού). Κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων θεραπείας ενδείκνυται προσεκτική παρακολούθηση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με σπονδυλικές μεταστάσεις με κίνδυνο συμπίεσης του νωτιαίου μυελού και σε ασθενείς με απόφραξη των ουροφόρων οδών. Μετά από χειρουργικό ευνουχισμό, η τριπτορελίνη δεν επάγει περαιτέρω μείωση των επιπέδων της τεστοστερόνης στον ορό. Όταν επιτευχθούν επίπεδα ευνουχισμού για την τεστοστερόνη έως το τέλος του πρώτου μήνα, τα επίπεδα τεστοστερόνης στον ορό διατηρούνται για όσο διάστημα οι ασθενείς λαμβάνουν την ένεσή τους κάθε 6 μήνες (είκοσι τέσσερις εβδομάδες). Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας μπορεί να παρακολουθείται με τη μέτρηση των επιπέδων της τεστοστερόνης στον ορό και του ειδικού προστατικού αντιγόνου. Η μακρόχρονη στέρηση ανδρογόνων είτε λόγω αμφίπλευρης ορχεκτομής ή λόγω χορήγησης αναλόγων GnRH σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο απώλειας οστικής μάζας και μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπόρωση και αυξημένο κίνδυνο οστικού κατάγματος. Η θεραπεία στέρησης ανδρογόνων μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT. Σε ασθενείς με ιστορικό ή με παράγοντες κινδύνου για παράταση του διαστήματος QT και σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν ταυτόχρονη θεραπεία με φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία μπορεί να παρατείνουν το διάστημα QT (βλ. παράγραφο 4.5) οι γιατροί πρέπει να εξετάσουν το προφίλ οφέλους/κινδύνου περιλαμβανομένης της δυνατότητας για κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsades de pointes) πριν την έναρξη της θεραπείας με Arvekap 22,5mg. Επιπλέον, έχει παρατηρηθεί από επιδημιολογικά δεδομένα ότι ασθενείς κατά τη διάρκεια θεραπείας με στέρηση ανδρογόνων μπορεί να εμφανίσουν αλλαγές στο μεταβολισμό (π.χ. δυσανεξία στη γλυκόζη) ή αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων. Παρόλα αυτά, προοπτικά στοιχεία δεν επιβεβαιώνουν τη σχέση ανάμεσα στη θεραπεία με ανάλογα GnRH και την αύξηση της θνησιμότητας λόγω καρδιαγγειακών νοσημάτων. Ασθενείς με υψηλό κίνδυνο μεταβολικών ή καρδιαγγειακών παθήσεων πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά πριν την έναρξη της θεραπείας και να παρακολουθούνται επαρκώς κατά τη διάρκεια θεραπείας στέρησης ανδρογόνων. Η χορήγηση τριπτορελίνης σε θεραπευτικές δόσεις έχει ως αποτέλεσμα την καταστολή του υποφυσιακού γοναδιακού άξονα. Η φυσιολογική λειτουργία συνήθως αποκαθίσταται με τη διακοπή της 3 θεραπείας. Επομένως, διαγνωστικοί έλεγχοι της υποφυσιακής γοναδιακής λειτουργίας οι οποίοι διεξάγονται κατά τη διάρκεια ή και μετά τη διακοπή της θεραπείας με ανάλογα GnRH μπορεί να είναι παραπλανητικοί. Πρώιμη ήβη Η θεραπεία παιδιών με εξελισσόμενους εγκεφαλικούς όγκους θα πρέπει να ακολουθεί μία προσεκτική ατομική εκτίμηση των κινδύνων και των οφελών. Ψευδο-πρώιμη ήβη (όγκος γονάδων ή επινεφριδίων ή υπερπλασία επινεφριδίων) και πρώιμη ήβη που δεν εξαρτάται από γοναδοτροφίνες (τεστοτοξίκωση, οικογενειακή υπερπλασία των κυττάρων Leydig) θα πρέπει να αποκλείεται. Στα κορίτσια, η αρχική διέγερση των ωοθηκών κατά την έναρξη της θεραπείας, ακολουθούμενη από την απόσυρση των οιστρογόνων την οποία επάγει η θεραπεία, μπορεί κατά τον πρώτο μήνα να οδηγήσει σε κολπική αιμορραγία ήπιας ή μέτριας έντασης. Η θεραπεία είναι μια μακροχρόνια αγωγή, η οποία ρυθμίζεται ατομικά. Το Arvekap 22.5mg πρέπει να χορηγείται όσο το δυνατόν ακριβέστερα σε τακτικές 6 μηνιαίες περιόδους. Μια κατ’ εξαίρεση καθυστέρηση της ημερομηνίας ένεσης για λίγες ημέρες (169 ± 3 ημέρες) δεν επηρεάζει τα αποτελέσματα της θεραπείας. Μετά τη διακοπή της θεραπείας θα εμφανιστεί ανάπτυξη των χαρακτηριστικών της εφηβείας. Οι πληροφορίες όσον αφορά την μελλοντική γονιμότητα εξακολουθούν να είναι περιορισμένες αλλά η μελλοντική αναπαραγωγική λειτουργία και η γονιμότητα φαίνεται να μην επηρεάζονται από τη θεραπεία με GnRH.. Στα περισσότερα κορίτσια, η τακτική έμμηνος ρήση θα ξεκινήσει κατά μέσο όρο ένα χρόνο μετά τον τερματισμό της θεραπείας. Η οστική πυκνότητα (BMD) μπορεί να μειωθεί κατά τη θεραπεία της κεντρικής πρώιμης ήβης με GnRH. Ωστόσο, μετά τη διακοπή της θεραπείας, η επακόλουθη αύξηση της οστικής μάζας διατηρείται και η μέγιστη οστική μάζα στα τέλη της εφηβείας δεν φαίνεται να επηρεάζεται από τη θεραπεία. Μπορεί να παρατηρηθεί επιφυσιολίσθηση μετά την απόσυρση της θεραπείας με GnRH. Η προτεινόμενη θεωρία είναι ότι οι χαμηλές συγκεντρώσεις οιστρογόνων κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αγωνιστές GnRH εξασθενούν την επιφυσιακή πλάκα. Η αύξηση της ταχύτητας ανάπτυξης μετά τη διακοπή της θεραπείας οδηγεί στη συνέχεια σε μείωση της δύναμης διάτμησης που απαιτείται για τη μετατόπιση της επίφυσης.
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Θα πρέπει να δίδεται προσοχή όταν η τριπτορελίνη συγχορηγείται με φάρμακα τα οποία επηρεάζουν την υποφυσιακή έκκριση των γοναδοτροφινών και συνιστάται να επιβλέπεται η ορμονική κατάσταση του ασθενούς. Επειδή η θεραπεία στέρησης ανδρογόνων μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT, θα πρέπει να αξιολογείται προσεκτικά η ταυτόχρονη χρήση του Arvekap 22,5mg με φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT ή φάρμακα που μπορούν να προκαλέσουν κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsades de pointes) όπως αντιαρρυθμικά φάρμακα τάξης ΙΑ (π.χ. κινιδίνη, δισοπυραμίδη) ή τάξης ΙΙΙ (π.χ. αμιοδαρόνη, σοταλόλη, δοφετιλίδη, ιμπουτιλίδη), μεθαδόνη, μοξιφλοξασίνη, αντιψυχωτικά, κλπ (βλ. παράγραφο 4.4). Παιδιατρικός πληθυσμός Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Γενικά ανοχή σε άνδρες Καθώς οι ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό, ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο του προστάτη είναι γενικά ηλικιωμένοι και εμφανίζουν και άλλες παθήσεις, οι οποίες είναι συχνές στον πληθυσμό αυτής της ηλικίας, περισσότεροι από το 90% των ασθενών οι οποίοι συμμετείχαν σε κλινικές μελέτες ανέφεραν ανεπιθύμητες ενέργειες και επομένως συχνά είναι δύσκολο να εκτιμηθεί η αιτιότητα. Όπως έχει παρατηρηθεί με άλλες θεραπείες με αγωνιστές GnRH ή μετά από χειρουργικό ευνουχισμό, οι συχνότερα παρατηρούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες σχετικές με τη θεραπεία με τριπτορελίνη οφείλονταν στις αναμενόμενες φαρμακολογικές της επιδράσεις. Αυτές οι επιδράσεις περιλάμβαναν εξάψεις, στυτική δυσλειτουργία και μειωμένη γενετήσια επιθυμία. Με την εξαίρεση ανοσο-αλλεργικών αντιδράσεων (σπάνιες) και αντιδράσεων στο σημείο της ένεσης (< 5%), όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι γνωστό ότι σχετίζονται με τις αλλαγές στα επίπεδα τεστοστερόνης. Αναφέρθηκαν οι ακόλουθες ανεπιθύμητες αντιδράσεις οι οποίες θεωρούνται τουλάχιστον πιθανώς σχετιζόμενες με τη θεραπεία με τριπτορελίνη. Οι περισσότερες από αυτές τις αντιδράσεις είναι γνωστό ότι σχετίζονται με βιοχημικό ή χειρουργικό ευνουχισμό. Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών ταξινομείται ως εξής: Πολύ συχνές (> 1/10), Συχνές (> 1/100, <1/10), Όχι συχνές (>1/1000, <1/100), Σπάνιες (>1/10000, <1/1000), Μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Κατηγορία Οργανικού Συστήματος Πολύ Συχνές Όχι Συχνές Συχνές Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Θρομβοκυττάρωση Καρδιακές διαταραχές Αίσθημα παλμών 5 Σπάνιες Επιπλέον μετά την κυκλοφορία του προϊόντος Μη γνωστής συχνότητας Παράταση διαστήματος QT* (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.5) Εμβοή Ίλιγγος Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος Οφθαλμικές διαταραχές Αποπληξία υπόφυσης** Επηρεασμένη όραση Κοιλιακό άλγος Δυσκοιλιότητα Διάρροια Έμετος Λήθαργος Περιφερικό οίδημα Πόνος Ρίγη Υπνηλία Μη φυσιολογική αίσθηση οφθαλμών Διαταραχές όρασης Διάταση κοιλίας Αλλοίωση γεύσης Μετεωρισμός Πόνος στο στήθος Διαταραχές στάσεως Γριππώδης συνδρομή Πυρεξία Διαταραχές του γαστρεντερικού Ξηροστομία Ναυτία Γενικές διαταραχές Εξασθένηση και καταστάσεις της οδού χορήγησης Αντίδραση στο σημείο της ένεσης (περιλαμβάνονται ερύθημα, φλεγμονή και Πόνος) Οίδημα Διαταραχές τουανοσοποιητικού Λοιμώξεις και παρασιτώσεις Παρακλινικές εξετάσεις Υπερευαισθησία Αναφυλακτική αντίδραση Ρινοφαρυγγίτιδα Αύξηση βάρους Αμινοτρανσφεράση της Αλκαλική αλανίνης αυξημένη φωσφατάση αίματος Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη αυξημένη Κρεατινίνη αίματος αυξημένη Αρτηριακή πίεση αυξημένη Ουρία αίματος αυξημένη Γάμμα-γλουταμυλτρανσφεράση αυξημένη Βάρος μειωμένο Ανορεξία Σακχαρώδης διαβήτης Ουρική αρθρίτιδα Υπερλιπιδαιμία Αυξημένη όρεξη Aρθραλγία Δυσκαμψία Οστικός πόνος αρθρώσεων Μυϊκή κράμπα Διόγκωση Μυϊκή αδυναμία αρθρώσεων Μυαλγία Μυοσκελετική δυσκαμψία Οστεοαρθρίτιδα Παραισθησία Επηρεασμένη μνήμη Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Οσφυαλγία Μυοσκελετικός πόνος Πόνος στα άκρα Παραισθησία κάτω Ζάλη Διαταραχές του Κεφαλαλγία νευρικού συστήματος άκρων Ψυχιατρικές διαταραχές Γενετήσια επιθυμία Απώλεια μειωμένη γενετήσιας επιθυμίας Κατάθλιψη* Αλλαγές της διάθεσης* Αϋπνία Ευερεθιστότητα 6 Συγχυτική Κατάσταση Μειωμένη δραστηριότητα Ευφορική διάθεση Κακουχία Αναφυλακτικό σοκ Άγχος της Νυκτουρία Κατακράτηση ούρων Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού Αγγειακές διαταραχές Στυτική δυσλειτουργία (περιλαμβάνονται αποτυχία εκσπερμάτισης, διαταραχή εκσπερμάτισης) Πυελικός πόνος Γυναικομαστία Πόνος στον μαστό Ατροφία όρχεων Πόνος στους όρχεις Υπεριδρωσία Εξάψεις Ακράτεια ούρων Υπέρταση Δύσπνοια Επίσταξη Ορθόπνοια Ακμή Αλωπεκία Ερύθημα Κνησμός Εξάνθημα Κνίδωση Φυσαλίδα Πορφύρα Αγγειονευρωτικό οίδημα Υπόταση *Αυτή η συχνότητα βασίζεται σε συχνότητες της κατηγορίας αυτής των φαρμάκων (class-effect), κοινές για όλους τους GnRH αγωνιστές **Αναφέρθηκε μετά την αρχική χορήγηση σε ασθενείς με αδένωμα της υπόφυσης. Η τριπτορελίνη, μέσα στην πρώτη εβδομάδα μετά την αρχική ένεση της μορφής παρατεταμένης αποδέσμευσης, προκαλεί παροδική αύξηση των επιπέδων της τεστοστερόνης στην κυκλοφορία. Με αυτή την αρχική αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης στην κυκλοφορία, ένα μικρό ποσοστό ασθενών (≤ 5%) μπορεί να εμφανίσει προσωρινή επιδείνωση των συμπτωμάτων του καρκίνου του προστάτη (έξαρση του όγκου), η οποία συνήθως εκδηλώνεται με αύξηση των συμπτωμάτων στο ουροποιητικό (< 2%) και του μεταστατικού πόνου (5%), τα οποία μπορούν να αντιμετωπιστούν συμπτωματικά. Αυτά τα συμπτώματα είναι παροδικά και συνήθως εξαφανίζονται σε μία έως δύο εβδομάδες. Έχουν προκύψει μεμονωμένες περιπτώσεις όξυνσης συμπτωμάτων της ασθένειας, είτε απόφραξη ουρήθρας ή συμπίεση νωτιαίου μυελού λόγω μετάστασης. Επομένως, ασθενείς με μεταστατικές σπονδυλικές βλάβες και/ ή απόφραξη των άνω ή κάτω ουροφόρων οδών θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων της θεραπείας (βλέπε παράγραφο 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση). Η χρήση GnRH αγωνιστών στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη μπορεί να σχετίζεται με αυξημένη απώλεια οστικής μάζας και μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπόρωση και να αυξήσει τον κίνδυνο οστικού κατάγματος. Αυτό επίσης μπορεί οδηγήσει σε λανθασμένη διάγνωση οστικών μεταστάσεων. Οι ασθενείς που λαμβάνουν μακροχρόνια θεραπεία με ανάλογο GnRH σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία μπορεί να έχουν περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες, κυρίως γαστρεντερικές και σχετιζόμενες με την ακτινοθεραπεία. Γενική ανοχή σε παιδιά (βλ. παράγραφο 4.4) Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών ταξινομείται ως εξής: Πολύ συχνές (> 1/10), Συχνές (> 1/100,<1/10), Όχι συχνές (>1/1000, <1/100). 7 Κατηγορία Οργανικού Συστήματος Πολύ Συχνές Οφθαλμικές διαταραχές Διαταραχές του γαστρεντερικού Κοιλιακό άλγος Αντίδραση στο σημείο της ένεσης (περιλαμβάνονται πόνος, οίδημα, ερύθημα και φλεγμονή) Αντίδραση υπερευαισθησίας Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Παρακλινικές εξετάσεις Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού Αγγειακές διαταραχές Όχι συχνές Επιπλέον μετά την κυκλοφορία του προϊόντος Μη γνωστής συχνότητας Επηρεασμένη όραση Έμετος Δυσκοιλιότητα Ναυτία Κακουχία Διαταραχές όρασης Αναφυλακτικό σoκ Αρτηριακή πίεση αυξημένη Προλακτίνη αίματος αυξημένη Βάρος αυξημένο Παχυσαρκία Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Διαταραχές του νευρικού συστήματος Ψυχιατρικές διαταραχές Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού Συχνές Πόνος στον αυχένα Μυαλγία Μεταβολή διάθεσης Ευμεταυλητότητα συναισθήματος Κατάθλιψη Νευρικότητα Κεφαλαλγία Πόνος μαστών Αιμορραγία από τον κόλπο (περιλαμβάνονται Κολπική αιμορραγία, Αιμορραγία από απόσυρση, Αιμορραγία μήτρας, Κολπική έκκριση, Κολπική αιμορραγία περιλαμβανομένης της σταγονοειδούς αιμορραγίας) Επίσταξη Ακμή Κνησμός Εξάνθημα Κνίδωση Εξάψεις 8 Αγγειονευρωτικό οίδημα Υπέρταση Γενικά Έχουν αναφερθεί αυξημένες τιμές λεμφοκυττάρων σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με ανάλογα GnRH. Αυτή η δευτερογενής λεμφοκύττωση σχετίζεται προφανώς με τον ευνουχισμό που επάγεται από την GnRH και φαίνεται να υποδηλώνει ότι οι γοναδικές ορμόνες εμπλέκονται σε υποστροφή του θύμου αδένα. Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς: Ελλάδα Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337 Φαξ: + 30 21 06549585 Ιστότοπος: http://www.eof.gr
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Κύηση 4 Η χρήση του Arvekap 22,5 mg ενδείκνυται σε ενήλικους άνδρες και σε παιδιά. Υπάρχουν πολύ περιορισμένα δεδομένα για τη χρήση της τριπτορελίνης σε εγκύους γυναίκες. Η χρήση του Arvekap 22,5 mg δεν ενδείκνυται σε γυναίκες. Πριν από τη συνταγογράφηση Arvekap 22,5 mg, θα πρέπει να επιβεβαιωθεί ότι η ασθενής δεν είναι έγκυος. Η τριπτορελίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την κύηση καθώς η ταυτόχρονη χρήση των GnRH αγωνιστών συνδέεται με ένα θεωρητικό κίνδυνο αποβολής ή εμβρυϊκής ανωμαλίας. Πριν από τη θεραπεία, δυνητικά γόνιμες γυναίκες θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά για να αποκλείεται η εγκυμοσύνη. Μέθοδοι μη ορμονικής αντισύλληψης πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της θεραπείας μέχρι να επιστρέψει η εμμηνορρυσία. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει επιδράσεις σε αναπαραγωγικές παραμέτρους (βλ.παράγραφο 5.3 Προκλινικά στοιχεία ασφαλείας). Γαλουχία Το Arvekap 22,5 mg δεν ενδείκνυται σε θηλάζουσες γυναίκες.
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ορμόνες και σχετικοί παράγοντες, ανάλογα της εκλυτικής ορμόνης κωδικός ATC: L02AE04 Μηχανισμός δράσης και φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Η τριπτορελίνη, ένας αγωνιστής GnRH, όταν χορηγείται συνεχώς και σε θεραπευτικές δόσεις, δρα ως ισχυρός αναστολέας έκκρισης των γοναδοτροπινών. Μελέτες σε ζώα και ανθρώπους δείχνουν ότι μετά τη χορήγηση τριπτορελίνης επέρχεται μία αρχική και παροδική αύξηση των κυκλοφορούντων επιπέδων της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH), της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), της τεστοστερόνης σε άρρενες και της οιστραδιόλης σε θήλεις. Ωστόσο, χρόνια και συνεχής χορήγηση τριπτορελίνης έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη έκκριση LH και FSH και την καταστολή της στεροειδογένεσης στους όρχεις και τις ωοθήκες. Σε άνδρες με καρκίνο του προστάτη: Μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης στον ορό, σε επίπεδα που συνήθως απαντώνται σε χειρουργικά ευνουχισμένους άνδρες, συμβαίνει σε περίπου δύο έως τέσσερις εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας. Το Arvekap 22,5 mg έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να αποδεσμεύει 22,5 mg τριπτορελίνης κατά τη διάρκεια μίας περιόδου έξι μηνών. Μόλις επιτευχθούν για την τεστοστερόνη στον ορό επίπεδα ευνουχισμού έως το τέλος του πρώτου μήνα, αυτά διατηρούνται για όσο διάστημα οι ασθενείς λαμβάνουν την ένεσή τους κάθε εικοσιτέσσερις εβδομάδες. 9 Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την ατροφία των βοηθητικών γεννητικών οργάνων. Αυτές οι επιδράσεις είναι γενικά αντιστρεπτές με τη διακοπή της χρήσης του φαρμάκου. Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας μπορεί να παρακολουθηθεί με τη μέτρηση των επιπέδων της τεστοστερόνης στον ορό και του ειδικού προστατικού αντιγόνου. Όπως έδειξε το πρόγραμμα κλινικών μελετών, με το Arvekap 22,5 mg υπήρξε μία μέση σχετική μείωση κατά 97% στο PSA κατά το Μήνα 6. Σε πειραματικά μοντέλα με ζώα, η χορήγηση τριπτορελίνηςείχε ως αποτέλεσμα την αναστολή της ανάπτυξης ορισμένων ορμονοευαίσθητων όγκων του προστάτη. Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σε καρκίνο του προστάτη Χορήγηση Arvekap 22,5 mg με ενδομυϊκή ένεση σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του προστάτη για ένα σύνολο δύο δόσεων (δώδεκα μήνες), είχε ως αποτέλεσμα την επίτευξη επιπέδων ευνουχισμού για την τεστοστερόνη στο 97,5% των ασθενών μετά από τέσσερις εβδομάδες και τη διατήρηση των επιπέδων ευνουχισμού στο 93,0% των ασθενών από το Μήνα 2 έως το Μήνα 12 της θεραπείας. Σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, ορισμένες τυχαιοποιημένες μακροχρόνιες κλινικές δοκιμές παρέχουν στοιχεία για το όφελος της θεραπείας στέρησης των ανδρογόνων (ADT) σε συνδυασμό με την ακτινοθεραπεία (RT) σε σύγκριση με την RT μόνο (RTOG 85-31, RTOG 86-10, EORTC 22863, D’Amico et al, JAMA, 2008). Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτης φάσης ΙΙΙ (EORTC 22961) στην οποία συμμετείχαν 970 ασθενείς με τοπικά προχωρημένο καρκίνο του προστάτη (κυρίως T2c-T4 με ορισμένους T1C έως T2B ασθενείς με τοπική νόσο λεμφαδένων στην ιστολογική), εκ των οποίων 483 είχαν τεθεί σε βραχυχρόνιο ανδρογονικό αποκλεισμό (6 μήνες) και 487 σε μακροχρόνια θεραπεία (3 έτη) σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία, μια ανάλυση μη-κατωτερότητας συνέκρινε την βραχυχρόνια και τη μακροχρόνια συγχορηγούμενη και επακόλουθη στην ακτινοθεραπεία ορμονική θεραπεία με GnRH αγωνιστές, κυρίως τριπτορελίνη (62,2%) ή goserelin (30,1%). Η συνολική θνησιμότητα στα 5 έτη για την ομάδα «βραχυπρόθεσμης ορμονοθεραπείας» και την ομάδα «μακροπρόθεσμης ορμονοθεραπείας» ήταν 19,0% και 15,2% αντίστοιχα, με σχετικό κίνδυνο 1,42 (Δ.Ε. 95, 71% = 1,79; 95,71% Δ.Ε. = [1,09; 1,85], p = 0,65 για ίση αποτελεσματικότητα και p = 0,0082 για εκ των υστέρων έλεγχο της διαφοράς μεταξύ των ομάδων θεραπείας). Η ειδικά σχετιζόμενη με τον προστάτη θνητότητα εντός 5 ετών στην ομάδα «βραχυπρόθεσμης ορμονοθεραπείας» και στην ομάδα «μακροπρόθεσμης ορμονοθεραπείας» ήταν 4,78% και 3,2% αντίστοιχα, με σχετικό κίνδυνο 1,71 (95% [1,14 έως 2,57], p = 0,002). Η συνολική ποιότητα ζωής με τη χρήση QLQ-C30 δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (P = 0,37). Αποδεικτικά δεδομένα για την ένδειξη του υψηλού κινδύνου εντοπισμένου καρκίνου του προστάτη βασίζονται σε δημοσιευμένες μελέτες με ακτινοθεραπεία σε συνδυασμό με GnRH ανάλογα. Αναλύθηκαν κλινικά δεδομένα από πέντε δημοσιευμένες μελέτες (EORTC 22863, RTOG 85-31, 92-02 RTOG, RTOG 8610, και D’Amico et al., JAMA, 2008), τα οποία όλα καταδεικνύουν όφελος για το συνδυασμό των αναλόγων GnRH με την ακτινοθεραπεία. Σαφής διαφοροποίηση των αντίστοιχων πληθυσμών των μελετών για τις ενδείξεις του τοπικά προχωρημένου καρκίνου του προστάτη και του υψηλού κινδύνου εντοπισμένου καρκίνου του προστάτη δεν ήταν δυνατή στις δημοσιευμένες μελέτες. Σε ασθενείς με ανθεκτικό στον ευνουχισμό μεταστατικό καρκίνο του προστάτη, οι κλινικές μελέτες έχουν δείξει το όφελος από την προσθήκη abiraterone acetate, έναν αναστολέα βιοσύνθεσης ανδρογόνων, ή enzalutamide, έναν αναστολέα του αδρογονικού υποδοχέα, στα GnRH ανάλογα όπως η τριπτορελίνη. Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σε παιδιά με πρώιμη ήβη Σε μία μη συγκριτική κλινική μελέτη, σε 44 παιδιά με κεντρική πρώιμη ήβη (39 κορίτσια και 5 αγόρια) χορηγήθηκαν συνολικά δύο ενδομυϊκές εγχύσεις του Arvekap 22.5 mg για 12 μηνες (48 εβδομάδες). Η καταστολή των διεγειρόμενων συγκεντρώσεων LH σε προ εφηβείας επίπεδα επιτεύχθηκε στο 95,5% των ασθενών τον μήνα 3 και σε 93,2% και 97,7% των ασθενών στους μήνες 6 και 12 αντίστοιχα. Η συνέπεια ήταν η υποχώρηση ή σταθεροποίηση των δευτερογενών χαρακτηριστικών του φύλου και η επιβράδυνση της επιταχυνόμενης ωρίμανσης και ανάπτυξης των οστών. 10 Στα κορίτσια, η αρχική διέγερση των ωοθηκών κατά την έναρξη της θεραπείας, ακολουθούμενη από την επαγόμενη από τη θεραπεία απόσυρση των οιστρογόνων, μπορεί να οδηγήσει στον πρώτο μήνα, σε κολπική αιμορραγία ήπιας ή μέτριας έντασης.
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση: Μετά από μία εφάπαξ ενδομυϊκή ένεση του Arvekap 22,5 mg σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη, ο tmax ήταν 3 (2-12 ώρες) και η Cmax (0-169 ημέρες) ήταν 40,0 (22,2 - 76,8) ng/mL. Σε παιδιά με πρώιμη ήβη η tmax ήταν 4 (2-8) ώρες και η Cmax (0-169 ημέρες) ήταν 39,9 (19,1 - 107,0) ng / ml. H τριπτορελίνη δεν συσσωρεύτηκε κατά τους δώδεκα μήνες της θεραπείας. Κατανομή: Αποτελέσματα φαρμακοκινητικών μελετών που διεξήχθηκαν σε υγιείς άνδρες υποδεικνύνουν ότι μετά από ενδοφλέβια χορήγηση μάζας τριπτορελίνης, αυτή κατανέμεται και καταβολίζεται σύμφωνα με ένα μοντέλο τριών διαμερισμάτων, ενώ οι αντίστοιχοι χρόνοι ημιζωής είναι περίπου 6 λεπτά, 45 λεπτά και 3 ώρες. Ο όγκος κατανομής της τριπτορελίνης σε σταθερή κατάσταση μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 0,5 mg triptorelin acetate σε υγιείς άρρενες εθελοντές είναι περίπου 30 L. Εφόσον δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η τριπτορελίνη δεσμεύεται στις πρωτεΐνες του πλάσματος σε κλινικά σημαντικές συγκεντρώσεις, είναι απίθανες οι αλληλεπιδράσεις φαρμακευτικών προϊόντων οι οποίες οφείλονται σε εκτόπιση από θέσεις πρόσδεσης. Βιομετασχηματισμός: Μεταβολίτες της τριπτορελίνης δεν έχουν προσδιοριστεί σε ανθρώπους. Ωστόσο, ανθρώπινα φαρμακοκινητικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι θραύσματα από το C-άκρο παραγόμενα μετά από αποικοδόμηση σε ιστούς, είτε διασπώνται τελείως μέσα στους ιστούς, είτε αποικοδομούνται περαιτέρω στο πλάσμα ή εκκαθαρίζονται από τα νεφρά. Αποβολή: Η τριπτορελίνη καταβολίζεται στο ήπαρ και στα νεφρά. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 0,5 mg τριπτορελίνης σε υγιείς άρρενες εθελοντές, το 42% της δόσης απεκκρίθηκε στα ούρα ως ανέπαφη τριπτορελίνη, ενώ αυξήθηκε στο 62% σε ασθενείς με έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας. Εφόσον η κάθαρση κρεατινίνης (Clcreat) σε υγιείς εθελοντές ήταν 150 mL/min και μόνο 90 mL/min σε ασθενείς με έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας, αυτό υποδεικνύει ότι το ήπαρ είναι σημαντικό σημείο καταβολισμού της τριπτορελίνης. Σε αυτούς τους υγιείς εθελοντές ο πραγματικός τελικός χρόνος ημιζωής της τριπτορελίνης ήταν 2,8 ώρες και η ολική κάθαρση της τριπτορελίνης ήταν 212 mL/min, με αυτή να εξαρτάται από ένα συνδυασμό ηπατικής και νεφρικής κάθαρσης. Άλλοι Ειδικοί πληθυσμοί: Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 0,5 mg τριπτορελίνης σε ασθενείς με μέτρια νεφρική ανεπάρκεια (Clcreat 40 mL/min) η τριπτορελίνη εμφάνισε χρόνο ημιζωής αποβολής 6,7 ώρες, σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (Clcreat 8,9 mL/min) 7,81 ώρες και σε ασθενείς με έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας (Clcreat 89,9 mL/min) 7,65 ώρες. Δεν έχουν μελετηθεί συστηματικά οι επιδράσεις της ηλικίας και της φυλής στην φαρμακοκινητική της τριπτορελίνης. Ωστόσο, φαρμακοκινητικά στοιχεία που προέκυψαν από νέους υγιείς άρρενες εθελοντές ηλικίας 20 έως 22 ετών, με αυξημένη κάθαρση κρεατινίνης (περίπου 150 mL/min), έδειξαν ότι η τριπτορελίνη απομακρύνθηκε δύο φορές ταχύτερα στο νεανικό πληθυσμό. Αυτό συνδέεται με το γεγονός ότι η κάθαρση της τριπτορελίνης συσχετίζεται με την ολική κάθαρση κρεατινίνης, η οποία είναι γνωστό ότι ελαττώνεται με την ηλικία. Λόγω του μεγάλου περιθωρίου ασφάλειας της τριπτορελίνης και καθώς το Arvekap 22,5 mg είναι μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης, δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με έκπτωση της νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας. Φαρμακοκινητικές / φαρμακοδυναμικές σχέσεις 11 Δεν μπορεί να αξιολογηθεί άμεσα η σχέση φαρμακοκινητικής / φαρμακοδυναμικής της τριπτορελίνης καθώς είναι μη γραμμική και χρονοεξαρτώμενη. Μετά από οξεία χορήγηση σε εθελοντές χωρίς προηγούμενη θεραπεία, η τριπτορελίνη επάγει μία δοσοεξαρτώμενη αύξηση της απόκρισης των LH και FSH. Όταν χορηγείται σε μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης, η τριπτορελίνη, κατά τις πρώτες μέρες μετά τη χορήγηση, διεγείρει την έκκριση LH και FSH και κατά συνέπεια την έκκριση τεστοστερόνης. Όπως έχουν δείξει τα αποτελέσματα διαφορετικών μελετών βιοϊσοδυναμίας, η μέγιστη αύξηση της τεστοστερόνης επιτυγχάνεται μετά από περίπου τέσσερις ημέρες με μία ισοδύναμη Cmax η οποία είναι ανεξάρτητη από το ρυθμό απελευθέρωσης της τριπτορελίνης. Η αρχική απάντηση δεν διατηρείται παρά τη συνεχή έκθεση στην τριπτορελίνη και ακολουθείται από μία προοδευτική και ισοδύναμη μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης. Σε αυτή την περίπτωση, η έκταση της έκθεσης στην τριπτορελίνη μπορεί να ποικίλει αρκετά χωρίς να επηρεάζει τη συνολική επίδραση στα επίπεδα της τεστοστερόνης στον ορό.
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης Η τριπτορελίνη είναι ένα συνθετικό αγωνιστικό ανάλογο της γοναδοτροπίνης-εκλυτικής ορμόνης (GnRH). Μελέτες σε ζώα που συνέκριναν την τριπτορελίνη με την φυσική GnRH έδειξαν ότι η τριπτορελίνη είχε 13 φορές υψηλότερη δραστηριότητα…
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική Η πρώτη χορήγηση τριπτορελίνης ακολουθείται από παροδική αύξηση της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH), της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), της εστραδιόλης και της τεστοστερόνης. Ο χρόνος, η κορύφωση και η πτώση της τεστοστερόνης στον οργανισμό…
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η τριπτορελίνη απορροφάται πλήρως. Η απέκκριση της τριπτορελίνης περιλαμβάνει τόσο τα νεφρά όσο και το ήπαρ. Μετά από μία εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 0.5mg, ο όγκος κατανομής του πεπτιδίου…
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Ο μεταβολισμός της τριπτορελίνης σε ανθρώπους δεν είναι καλά κατανοητός· ωστόσο, ο μεταβολισμός πιθανότατα δεν περιλαμβάνει ηπατικά ένζυμα όπως το κυτόχρωμα P450. Το αν η τριπτορελίνη επηρεάζει, ή πώς επηρεάζει, άλλα μεταβολικά ένζυμα είναι…
Απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η τριπτορελίνη απορροφάται πλήρως. Η απέκκριση της τριπτορελίνης περιλαμβάνει τόσο τα νεφρά όσο και το ήπαρ. Μετά από μία εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 0.5mg, ο όγκος κατανομής του πεπτιδίου…