DITHYRON

Οι νεώτερες απόψεις αναφορικά με τη σχέση παραγωγής των δύο θυρεοειδικών ορμονών από τον θυρεοειδή, τη διαφορετική δραστικότητά τους και το διαφορετικό χρόνο βιολογικού υποδιπλασιασμού τους καθιστούν το συνδυασμό τους στην αναλογία 4:1 σαν τη μοναδική και πλήρη θεραπεία υποκατάστασης του θυρεοειδή.

Ως εκ τούτου η φαρμακολογία του Combinations Of Levothyroxine And Liothyronine ταυτίζεται με εκείνη των επί μέρους θυρεοειδικών σκευασμάτων οφείλεται στο ότι:

• Αποτελεί τη μόνη πραγματική θεραπεία υποκατάστασης του θυρεοειδούς μια και περιέχει και τις δύο δραστικές ουσίες.
• Η δραστικότητα των συστατικών του σε κρυσταλλική μορφή παραμένει αναλλοίωτη και η δόση μπορεί να καθοριστεί με ακρίβεια σε αντίθεση προς τα σκευάσματα που περιέχουν εκχυλίσματα θυρεοειδή.

Η μεταβολική πορεία της τριιωδοθυρονίνης δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως. Η ορμόνη υπόκειται σε περιφερική μονοαποιωδίωση για το σχηματισμό 3,3’-διιωδοθυρονίνης.

LEVOTHYROXINE SODIUM

Απορρόφηση

Η απορρόφηση της levothyroxine από το γαστρεντερικό σωλήνα ποικίλει μετά από στοματική χορήγηση. Ο βαθμός απορρόφησης του φαρμάκου αυξάνει όταν χορηγείται σε κενό στομάχι και μειώνεται σε καταστάσεις πλημμελούς απορρόφησης. Σε υγιή άτομα, η ολική συγκέντρωση της θυροξίνης (ενδογενούς) στο πλάσμα κυμαίνεται από 5-12 μg/dL και της ελεύθερης (μη συνδεμένης) θυροξίνης από 1-3ng/dL (περίπου 0,2% της ολικής). Οι συγκεντρώσεις αυτές αποτελούν και τις θεραπευτικές συγκεντρώσεις της εξωγενώς χορηγούμενης ορμόνης. Ο χρόνος έναρξης της φαρμακολογικής δράσης της levothyroxine είναι μεγαλύτερος σε σχέση με τη liothyronine και η διάρκεια δράσης της μεγαλύτερη. Η μέγιστη δράση του φαρμάκου εμφανίζεται 1-3 εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας και διαρκεί ανάλογο χρονικό διάστημα μετά τη διακοπή της χορήγησης του φαρμάκου.

Κατανομή

Η κατανομή της ορμόνης στους ιστούς και τα υγρά του σώματος δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Η θυροξίνη κατανέμεται στους περισσότερους ιστούς και στα υγρά του σώματος, και οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις προσδιορίζονται στο ήπαρ και τα νεφρά. Η θυροξίνη διαπερνά ελάχιστα τον πλακούντα. Η μεταφορά γενικά, των θυρεοειδικών ορμονών μέσω του πλακούντα είναι πολύ αργή και η σημασία της δεν έχει πλήρως εξακριβωθεί. Η μεταφορά πάντως ορμόνης από τη μητέρα στο έμβρυο θεωρείται αμελητέα. Ελάχιστα ποσά της ορμόνης κατανέμονται στο μητρικό γάλα. Η θυροξίνη συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε ποσοστό μεγαλύτερο από 99%. Κατά κύριο λόγο συνδέεται με ειδική συνδετική σφαιρίνη (thyroxin-binding globuline, TBG) και ειδική συνδετική προαλβουμίνη (thyroxin-binding prealbumin, TBPA) και σε πολύ μικρό βαθμό με την αλβουμίνη του πλάσματος. Η μεγάλη συγγένεια ανάμεσα στη θυροξίνη και την TBG και TBPA ευθύνεται για τις υψηλές συγκεντρώσεις της ορμόνης στον ορό και την αργή μεταβολική της κάθαρση.

Απέκκριση

Ο συνήθης χρόνος ημιζωής της θυροξίνης στο πλάσμα είναι 6-7 ημέρες, μειώνεται δε σε ασθενείς με υπερθυρεοειδισμό και αυξάνει σε ασθενείς με υποθυρεοειδισμό. Η θυροξίνη συζευγνύεται με το γλυκουρονικό και το θειικό οξύ στο ήπαρ και κατανέμεται στη χολή. Στη συνέχεια, ένα μέρος υδρολύεται στο λεπτό έντερο και επαναπορροφάται, ενώ ένα άλλο μέρος προχωρεί προς το παχύ έντερο όπου υδρολύεται και αποβάλλεται αμετάβλητο στα κόπρανα. Περίπου 20-40% της ορμόνης αποβάλλεται με τα κόπρανα. Ποσοστό περίπου 35% μονοαποϊωδιώνεται στη θέση 5 του φαινολικού (εξωτερικού) δακτυλίου και σχηματίζει τριιωδοθυρονίνη, κύρια στο ήπαρ και τα νεφρά. Η θυροξίνη υφίσταται επίσης μονοαποϊωδίωση στη θέση 5 του τυρόσυλο (εσωτερικού) δακτυλίου και σχηματίζει ανάστροφη τριιωδωθυρονίνη. Περίπου το 85% της ορμόνης μεταβολίζεται με αποϊωδίωση, διαδικασία που φαίνεται να είναι ενζυμικής φύσης.

LIOTHYRONINE SODIUM

Απορρόφηση

Η liothyronine sodium απορροφάται σχεδόν εξολοκλήρου από το γαστρεντερικό σωλήνα (95%) μετά από χορήγηση από το στόμα. Επειδή η τριιωδοθυρονίνη δε συνδέεται ισχυρά με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, το φάρμακο έχει πιο γρήγορη έναρξη της φαρμακολογικής του δράσης σε σύγκριση με τη levothyroxine (θυροξίνη Τ4). Το μέγιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα της liothyronine sodium παρατηρείται 24-72 ώρες μετά την έναρξη της χορήγησης του φαρμάκου από το στόμα και διατηρείται επί 72 ώρες μετά τη διακοπή της θεραπείας. Σε υγιή άτομα οι φυσιολογικές τιμές συγκέντρωσης της ολικής ενδογενούς τριιωδοθυρονίνης στο πλάσμα κυμαίνονται μεταξύ 70 και 200ng/dL ενώ οι τιμές της ελεύθερης (μη συνδεμένης) τριιωδοθυρονίνης στον ορό κυμαίνονται μεταξύ 0,2 και 0,4ng/dL. Οι τιμές αυτές φαίνεται να μειώνονται ελαφρά με την ηλικία, να αυξάνουν ελαφρά σε παχύσαρκα άτομα, και είναι μειωμένες στα έμβρυα και τα νεογνά.

Κατανομή

Η κατανομή των θυρεοειδικών ορμονών στους ιστούς και τα υγρά του σώματος δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Οι θυρεοειδικές ορμόνες διαπερνούν ελάχιστα τον πλακούντα Η μεταφορά τους στο έμβρυο μέσω του πλακούντα είναι πολύ αργή και η σημασία της δεν έχει προσδιοριστεί επακριβώς. Ελάχιστες ποσότητες των ορμονών κατανέμονται στο μητρικό γάλα. Η τριιωδοθυρονίνη συνδέεται σε μεγάλο ποσοστό (99%), αλλά όχι ισχυρά, με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, κυρίως την θυροξινο-δεσμευτική σφαιρίνη (TBG thyroxin binding globulin) και τη θυροξινο-δεσμευτική προαλβουμίνη (ΤBP thyroxino binding prealbumin) και σε μικρότερο βαθμό με την αλβουμίνη. Ορισμένα φάρμακα και διάφορες παθολογικές καταστάσεις είναι πιθανό να μεταβάλουν την πρωτεϊνική σύνδεση της ορμόνης ή/και τη συγκέντρωση των συνδετικών πρωτεϊνών στο πλάσμα.

Μεταβολισμός - Απέκκριση

Ο συνήθης χρόνος ημιζωής της τριιωδοθυρονίνης στο πλάσμα είναι 1-2 ημέρες. Ο χρόνος ημιζωής αυξάνει σε ασθενείς με υπερθυρεοειδισμό και μειώνεται σε ασθενείς με υποθυρεοειδισμό.

LEVOTHYROXINE SODIUM #### Απορρόφηση Η απορρόφηση της levothyroxine από το γαστρεντερικό σωλήνα ποικίλει μετά από στοματική χορήγηση. Ο βαθμός απορρόφησης του φαρμάκου αυξάνει όταν χορηγείται σε κενό στομάχι και μειώνεται σε καταστάσεις πλημμελούς…