FORPROCT(φορπροcτ)

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Τοπικά αναισθητικά - Συνδυασμοί με λιδοκαΐνη κωδικός ATC: N01BB52

Το χλωριούχο κετυλπυριδίνιο είναι ένα κατιονικό απολυμαντικό που χρησιμοποιείται για μικρές πληγές, για τη θεραπεία επιφανειακών λοιμώξεων του στόματος και ως συντηρητικό του προϊόντος. Η υδροχλωρική λιδοκαΐνη είναι ένα τοπικό αναισθητικό τύπου αμιδίου. Λειτουργεί εμποδίζοντας την αγωγιμότητα των νεύρων όταν εφαρμόζεται τοπικά στο νευρικό ιστό. Δρα σε οποιοδήποτε μέρος του νευρικού συστήματος και σε κάθε τύπο νευρικών ινών. Για παράδειγμα, όταν εφαρμόζεται στον κινητικό φλοιό, η μετάδοση παλμών από αυτήν την περιοχή σταματά και όταν εγχέεται στο δέρμα εμποδίζει την έναρξη και τη μετάδοση των αισθητηριακών παλμών, μέσω του αποκλεισμού εισόδου ιόντων νατρίου απαραίτητων για την πρόκληση και αγωγή των διεγέρσεων. Τα τοπικά αναισθητικά φάρμακα μπορεί επίσης να έχουν παρόμοια δράση στην κυτταρική μεμβράνη των διεγέρσιμων ιστών του εγκεφάλου και του μυοκαρδίου. Εάν έχουμε, σε μικρό χρονικό διάστημα πολύ μεγάλες συγκεντρώσεις του φαρμάκου στη συστηματική κυκλοφορία, θα εμφανισθούν συμπτώματα και σημεία τοξικότητας προερχόμενα από το κεντρικό νευρικό και το καρδιαγγειακό σύστημα. Η τοξικότητα στο κεντρικό νευρικό σύστημα (βλ. Υπερδοσολογία) συνήθως προηγείται των καρδιαγγειακών επιδράσεων, διότι παρουσιάζεται σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα. Οι άμεσες επιδράσεις των τοπικών αναισθητικών στην καρδιά περιλαμβάνουν καθυστέρηση της αγωγής, αρνητική ινότροπη δράση και τελικά καρδιακή παύση. Ένα τοπικό αναισθητικό που έρχεται σε επαφή με ένα νευρικό κορμό μπορεί να προκαλέσει αισθητήρια και κινητική παράλυση στην αντίστοιχη περιοχή. Πολλά είδη ουσιών παρεμβαίνουν στην αγωγή, αλλά συχνά βλάπτουν μόνιμα τα νευρικά κύτταρα. Το μεγάλο πρακτικό πλεονέκτημα των τοπικών αναισθητικών είναι ότι η χρήση τους είναι αναστρέψιμη κι ακολουθείται από πλήρη αποκατάσταση της νευρικής λειτουργίας χωρίς ενδείξεις δομικής βλάβης στις νευρικές ίνες ή τα κύτταρα.

Η λιδοκαΐνη παράγει πιο γρήγορη, μακράς διαρκείας και πιο έντονη αναισθησία από ό, τι ίδια συγκέντρωση προκαΐνης. Σε αντίθεση με την προκαΐνη, είναι ένα αμινοαιθυλαμίδιο κι επομένως, είναι ένας παράγοντας επιλογής σε άτομα ευαίσθητα σε τοπικά αναισθητικά τύπου εστέρα.

Απορρόφηση

Η λιδοκαΐνη απορροφάται μετά από την τοπική εφαρμογή στους βλεννογόνους και ο ρυθμός και η έκταση απορρόφησής της εξαρτώνται από τη συγκέντρωση και την συνολικά χορηγούμενη δόση, τη συγκεκριμένη θέση εφαρμογής και τη διάρκεια έκθεσης. Η λιδοκαΐνη απορροφάται επίσης καλά από το γαστρεντερικό, παρά ταύτα μικρή ποσότητα αυτούσιου φαρμάκου φθάνει στην κυκλοφορία, λόγω βιομετατροπής της στο ήπαρ.

Κατανομή

Συνήθως περίπου 65% της λιδοκαΐνης είναι συνδεδεμένο με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Τα αμιδικά τοπικά αναισθητικά είναι κυρίως συνδεδεμένα με την α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη αλλά επίσης και με την αλβουμίνη. Η λιδοκαΐνη διαπερνά τον αιματεγκεφαλικό φραγμό και τον φραγμό του πλακούντα, πιθανότατα με παθητική διάχυση.

Βιομετασχηματισμός

Η κύρια οδός απομάκρυνσης της λιδοκαΐνης είναι μέσω του ηπατικού μεταβολισμού. Η λιδοκαΐνη μεταβολίζεται στο ήπαρ από οξειδάσες μικτής λειτουργίας με αποαλκυλίωση σε μονοαιθυλογλυκίνη ξυλιδίνης (MEGX), ακολουθούμενη από την υδρόλυση σε 2,6-ξυλιδίνη και την υδροξυλίωση σε 4-υδροξυ-2,6-ξυλιδίνη. Η MEGX μπορεί επίσης να υποστεί περαιτέρω απαλκυλίωση σε γλυκίνη-ξυλιδίνη (GX). Οι φαρμακολογικές/ τοξικολογικές δράσεις των MEGX και GX είναι παρόμοιες με της λιδοκαΐνης, αλλά μικρότερης ισχύος. Η GX έχει μεγαλύτερο χρόνο ημίσειας ζωής (περίπου 10 h) από τη λιδοκαΐνη και μπορεί να συσσωρευτεί κατά τη διάρκεια μακρόχρονης χορήγησης. Το 90% περίπου της ενδοφλεβίως χορηγούμενης λιδοκαΐνης απεκκρίνεται με τη μορφή διαφόρων μεταβολιτών και λιγότερο από το 10% απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα. Στον άνθρωπο περίπου το 70-80% της δόσης που απεκκρίνεται στα ούρα είναι ο βασικός μεταβολίτης 4-υδροξυ-2,6-ξυλιδίνη.

Αποβολή

Ο χρόνος ημίσειας ζωής της λιδοκαΐνης μετά από ενδοφλέβια bolus ένεση είναι συνήθως 1,5-2 ώρες. Λόγω του γρήγορου ρυθμού με τον οποίο μεταβολίζεται η λιδοκαΐνη, οποιαδήποτε κατάσταση επιδρά στην ηπατική λειτουργία μπορεί να μεταβάλλει την κινητική της λιδοκαΐνης. Ο χρόνος ημίσειας ζωής μπορεί να παραταθεί κατά το διπλάσιο ή και περισσότερο σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Η νεφρική δυσλειτουργία δεν επιδρά στην κινητική της λιδοκαΐνης, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε άθροιση των μεταβολιτών. Παράγοντες, όπως η οξέωση και η χρήση διεγερτικών και κατασταλτικών του ΚΝΣ, επιδρούν στα επίπεδα της λιδοκαΐνης στο ΚΝΣ που απαιτούνται για την πρόκληση εμφανών συστηματικών επιδράσεων. Οι ανεπιθύμητες επιδράσεις καθίστανται περισσότερο εμφανείς, όταν αυξάνονται τα επίπεδα στο φλεβικό πλάσμα πάνω από τα 6,0 μg ελεύθερης βάσης ανά ml. Η τυπική δόση του Lidocaine, Combinations Lidocaine, Combinations είναι περίπου 150 mg που περιέχει περίπου 0,5 mg υδροχλωρικής λιδοκαΐνης (που προσεγγίζει περίπου το 0,1 mg / kg σωματικού βάρους). Το Martindale συνιστά η συνολική δόση υδροχλωρικής λιδοκαΐνης να μην υπερβαίνει τα 200 mg (3 mg / kg σωματικού βάρους). Έτσι, η δοσολογία του Lidocaine, Combinations Lidocaine, Combinations βρίσκεται εντός αυτού του επιπέδου.