FRUMIL(φρuμηλ)

Μηχανισμός δράσης

Φουροσεμίδη: Η φουροσεμίδη είναι ένα διουρητικό της αγκύλης που δημιουργεί μια συγκριτικά ισχυρή και βραχείας διάρκειας διούρηση με ταχεία έναρξη. Το κύριο σημείο δράσης της φουροσεμίδης στο νεφρώνα είναι το ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle. Η διουρητική της δράση επιτυγχάνεται με αναστολή της επαναπορρόφησης χλωριούχου νατρίου σε αυτό το τμήμα της αγκύλης. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα της αλατοδιουρητικής δράσης της φουροσεμίδης εξαρτάται από την ουσία που φθάνει στον αυλό του σωληναρίου μέσω ενός ανιόντος μηχανισμού μεταφοράς (σύστημα συν-μεταφοράς του Na 2Cl K) το οποίο είναι παρόν στην κυτταρική μεμβράνη του αυλού. Ως επακόλουθο αυτού, η κλασματική αποβολή νατρίου μπορεί να φθάσει στο 35% της σπειραματικής διήθησης νατρίου. Τα δευτερογενή αποτελέσματα της αυξημένης αποβολής νατρίου είναι η αυξημένη απέκκριση ούρων (λόγω του οσμωτικά δεσμευμένου ύδατος) και η αυξημένη απέκκριση καλίου από το περιφερικό σωληνάριο. Επίσης αυξημένη είναι και η αποβολή ιόντων ασβεστίου και μαγνησίου. Η φουροσεμίδη διακόπτει το μηχανισμό παλίνδρομης αλληλορύθμισης του σπειράματος στο ιδίως εμβόλιμο σωληνάριο, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει εξασθένηση της αλατοδιουρητικής δραστηριότητας. Η φουροσεμίδη προκαλεί δοσο-εξαρτώμενη διέγερση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτασίνης-αλδοστερόνης. Σε καρδιακή ανεπάρκεια, η φουροσεμίδη προκαλεί οξεία κατακράτηση του προφορτίου της καρδιάς μέσω διαστολής των αγγείων των φλεβών. Αυτή η πρώιμη αγγειακή δράση φαίνεται ότι έχει σχέση με τις προσταγλανδίνες και προϋποθέτει επαρκή νεφρική λειτουργία με δραστηριοποίηση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτασίνης και δεν επηρεάζει τη σύνθεση προσταγλανδινών. Επιπλέον η φουροσεμίδη λόγω της νατριουρητικής της δράσης ελαττώνει την αγγειακή αντίδραση στις κατεχολαμίνες, που εμφανίζεται αυξημένη στους υπερτασικούς ασθενείς. Το αντιυπερτασικό αποτέλεσμα της φουροσεμίδης αποδίδεται στην αυξημένη αποβολή νατρίου, στον ελαττωμένο όγκο αίματος και στη μειωμένη ανταπόκριση των λείων μυϊκών ινών των αγγείων στα αγγειοσυσταλτικά ερεθίσματα. Αμιλορίδη: Η αμιλορίδη αποφράσσει τις διόδους νατρίου στο αθροιστικό σωληνάριο. Αυτό προκαλεί αυξημένη αποβολή νατρίου και μειωμένη αποβολή καλίου. Το δευτερογενές αποτέλεσμα της αυξημένης απέκκρισης νατρίου είναι η αυξημένη απέκκριση ούρων (λόγω του οσμωτικά δεσμευμένου ύδατος).

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Φουροσεμίδη: Η έναρξη της διούρησης μετά την από του στόματος χορήγηση εμφανίζεται μέσα σε 1 ώρα. Η μέγιστη δράση εμφανίζεται εντός της πρώτης έως δεύτερης ώρας. Η διουρητική δράση διαρκεί 6-8 ώρες. Η καμπύλη δόσης-απόκρισης είναι γραμμική σε ένα ευρύ φάσμα δόσεων. Αμιλορίδη: Η δράση της αμιλορίδης ξεκινά 2 ώρες περίπου μετά την από του στόματος χορήγηση. Η δράση της εφάπαξ δόσης διαρκεί περισσότερο από 10 ώρες (μέχρι 24 ώρες).

Φουροσεμίδη

Η φουροσεμίδη απορροφάται ταχέως από το γαστρεντερικό σωλήνα και σε υγιή άτομα η μέση βιοδιαθεσιμότητα ανέρχεται περίπου σε 60-70% της χορηγούμενης δόσης. Η βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου στους ασθενείς προσδιορίζεται από πρωτογενείς και συνοδές νόσους και μπορεί να μειωθεί σε ποσοστό μικρότερο από 30% (π.χ. σε νεφρωσικό σύνδρομο). Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται περίπου σε 1 ώρα μετά την από του στόματος χορήγηση. Ο σχετικός όγκος κατανομής σε παιδιά και ενήλικες είναι 0,2 l/kg βάρους σώματος. Η φουροσεμίδη συνδέεται εκτεταμένα (> 98%) με τις πρωτεΐνες του πλάσματος και κυρίως με τη λευκωματίνη. Η φουροσεμίδη αποβάλλεται κυρίως σε αναλλοίωτη μορφή. Ο μόνος βασικός μεταβολίτης είναι το γλυκουρονίδιο του εστέρα το οποίο ανιχνεύεται στα ούρα σε ποσοστό 10% (έως 20%). Η μέση κάθαρση από τους νεφρούς σε υγιή άτομα είναι περίπου τα 2/3 της ολικής κάθαρσης, ενώ το 1/3 της χορηγούμενης δόσης φουροσεμίδης αποβάλλεται μέσω μη νεφρικής οδού. Λόγω της εκτεταμένης δέσμευσης με τις πρωτεΐνες, η νεφρική απέκκριση βασικά εμφανίζεται μέσω της ενεργού αποβολής της φουροσεμίδης από τον αυλό του σωληναρίου μέσω του ανιόντος μηχανισμού μεταφοράς. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η κινητική απέκκρισης από τον ορό μπορεί να περιγραφεί εφαρμόζοντας ένα μοντέλο διπλής διαμερισματοποίησης. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της φουροσεμίδης μετά από ενδοφλέβια χορήγηση ανέρχεται περίπου σε 1-1,5 ώρα. Η φουροσεμίδη διαπερνά το μητρικό γάλα.

Αμιλορίδη

Η απορρόφηση της αμιλορίδης από το έντερο δεν είναι πλήρης (περίπου 50%). Η αμιλορίδη δεν μεταβολίζεται. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται εντός 3-4 ωρών μετά την από του στόματος χορήγηση. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αμιλορίδης στο πλάσμα είναι περίπου 6-9 ώρες. Κατά τις πρώτες 24-72 ώρες μετά την από του στόματος χορήγηση, ποσοστό περίπου 20-50% της ουσίας αποβάλλεται αναλλοίωτο από τα ούρα, ενώ ποσοστό περίπου 40% της δόσης απεκκρίνεται με τα κόπρανα. Η αμιλορίδη περνά στο μητρικό γάλα των αρουραίων. Δεν είναι γνωστό κατά πόσο αυτό ισχύει και για τον άνθρωπο.

Μηχανισμός δράσης Φουροσεμίδη: Η φουροσεμίδη είναι ένα διουρητικό της αγκύλης που δημιουργεί μια συγκριτικά ισχυρή και βραχείας διάρκειας διούρηση με ταχεία έναρξη. Το κύριο σημείο δράσης της φουροσεμίδης στο νεφρώνα είναι το ανιόν σκέλος της…

Μηχανισμός δράσης Φουροσεμίδη: Η φουροσεμίδη είναι ένα διουρητικό της αγκύλης που δημιουργεί μια συγκριτικά ισχυρή και βραχείας διάρκειας διούρηση με ταχεία έναρξη. Το κύριο σημείο δράσης της φουροσεμίδης στο νεφρώνα είναι το ανιόν σκέλος της…

Φουροσεμίδη Η φουροσεμίδη απορροφάται ταχέως από το γαστρεντερικό σωλήνα και σε υγιή άτομα η μέση βιοδιαθεσιμότητα ανέρχεται περίπου σε 60-70% της χορηγούμενης δόσης. Η βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου στους ασθενείς προσδιορίζεται από πρωτογενείς και…