IMEROS

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Νευρικό σύστημα/Αναισθητικά/Τοπικά αναισθητικά/Αμίδια/Μεπιβακαΐνη, κωδικός ATC: N01 BB 03.

Μηχανισμός δράσης

Η μεπιβακαΐνη είναι ένα τοπικό αναισθητικό τύπου αμιδίου. Η μεπιβακαΐνη αναστέλλει αναστρέψιμα την αγωγιμότητα νευρικών ώσεων μέσω μείωσης ή αποκλεισμού της ροής νατρίου (Na+) κατά τη διάρκεια μετάδοσης του δυναμικού ενεργείας. Καθώς η δράση της αναισθησίας αναπτύσσεται προοδευτικά στο νεύρο, το κατώφλιο ηλεκτρικής διεγερσιμότητας σταδιακά αυξάνεται, ο ρυθμός ανόδου του δυναμικού ενεργείας φθίνει και η αγωγιμότητα ώσης επιβραδύνεται. Η μεπιβακαΐνη έχει ταχεία έναρξη, υψηλή ισχύ αναισθησίας και χαμηλή τοξικότητα.

Η μεπιβακαΐνη εμφανίζει ελαφρές αγγειοσυσπαστικές ιδιότητες οδηγώντας σε μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από τα περισσότερα άλλα τοπικά αναισθητικά όταν χορηγείται χωρίς αγγειοσυσπαστικό. Μελέτες κατέδειξαν ότι η μεπιβακαΐνη έχει αγγειοσυσπαστικές ιδιότητες. Η ιδιότητα αυτή μπορεί να είναι ωφέλιμη όταν αντενδείκνυται η χρήση αγγειοσυσπαστικών.

Αρκετοί παράγοντες όπως το pH ιστού, η pKa, η διαλυτότητα λιπιδίων, η συγκέντρωση τοπικού αναισθητικού, η διάχυση του τοπικού αναισθητικού στο νεύρο κ.λπ., μπορεί να επηρεάσουν την έναρξη και διάρκεια δράσης του τοπικού αναισθητικού.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Έναρξη δράσης: Όταν πραγματοποιείται οδοντικός αποκλεισμός περιφερικού νεύρου, η δράση της μεπιβακαΐνης εμφανίζεται γρήγορα (γενικά εντός 3 με 5 λεπτών).

Διάρκεια αναλγησίας: Η αναισθησία στον πολφό γενικά διαρκεί κατά προσέγγιση 25 λεπτά ακολούθως της γναθιαίας διήθησης και περίπου 40 λεπτά ακολούθως αποκλεισμού του κάτω φατνιακού νεύρου, ενώ η αναισθησία μαλακών μορίων διατηρήθηκε επί περίπου 90 λεπτά ακολούθως της γναθιαίας διήθησης και κατά προσέγγιση 165 λεπτά ακολούθως αποκλεισμού του κάτω φατνιακού νεύρου.

Βιοδιαθεσιμότητα: Η βιοδιαθεσιμότητα είναι 100% στο σημείο δράσης.

Απορρόφηση

Τα μέγιστα επίπεδα πλάσματος για διάλυμα μεπιβακαϊνης 30 mg/ml μετά από περιστοματικές ενέσεις κατά τη διάρκεια συνήθων οδοντιατρικών διαδικασιών προσδιορίστηκαν σε διάφορες κλινικές μελέτες. Το μέγιστο επίπεδο πλάσματος της μεπιβακαΐνης επιτυγχάνεται περίπου μετά από 30-60 λεπτά. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις μεπιβακαΐνης αναφέρθηκε ότι βρίσκονταν μεταξύ 0,4 - 1,2 μg/ml περίπου 30 λεπτά ακολούθως της ενδοστοματικής ένεσης με ένα φυσίγγιο και μεταξύ 0,95 μg/ml - 1,70 μg/ml με δύο φυσίγγια. Ο λόγος του μέσου όρου των επιπέδων πλάσματος μετά από χορήγηση ενός και δυο φυσιγγίων ήταν κατά προσέγγιση 50%, τεκμηριώνοντας την αναλογικότητα της δόσης σε αυτά τα επίπεδα δόσης. Αυτές οι συγκεντρώσεις πλάσματος είναι σαφώς χαμηλότερες από το κατώφλιο τοξικότητας κεντρικού νευρικού συστήματος και καρδιαγγειακού συστήματος, αντιστοίχως 10 έως 25 φορές χαμηλότερες.

Κατανομή

Η κατανομή της μεπιβακαΐνης καλύπτει όλους τους ιστούς του σώματος. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις παρατηρούνται σε υψηλά αιματούμενους ιστούς, όπως το ήπαρ, οι πνεύμονες, η καρδιά και ο εγκέφαλος. Η μεπιβακαΐνη δεσμεύεται με πρωτεΐνες πλάσματος σε ποσοστό έως και περίπου 75% και μπορεί να διαπεράσει τον πλακουντιακό φραγμό με απλή διάχυση.

Βιομετασχηματισμός

Όπως όλα τα τοπικά αναισθητικά τύπου αμιδίου, η μεπιβακαΐνη μεταβολίζεται κατά κύριο λόγο στο ήπαρ από μικροσωμικά ένζυμα (κυτόχρωμα P450 1Α2 (CYP1A2)). Εξαιτίας αυτού του γεγονότος οι αναστολείς ισοενζύμων του P450 μπορεί να μειώσουν το μεταβολισμό της αυξάνοντας τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Πάνω από το 50% της δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες στη χολή, αλλά αυτοί πιθανώς υποβάλλονται στην εντεροηπατική κυκλοφορία, καθώς μόνο μικρές ποσότητες εμφανίζονται στα κόπρανα.

Αποβολή

Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής από το πλάσμα είναι 2 ώρες στους ενήλικες. Η κάθαρση αμιδίων εξαρτάται από την ηπατική ροή αίματος. Ο χρόνος ημίσειας ζωής στο πλάσμα παρατείνεται στην περίπτωση που ο ασθενής πάσχει από ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Η διάρκεια του τοπικού αναισθητικού δεν σχετίζεται με τον χρόνο ημίσειας ζωής καθώς η δράση του παύει να υφίσταται όταν το φάρμακο απομακρυνθεί από τον υποδοχέα. Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται στα ούρα με λιγότερο από 10% αναλλοίωτης μεπιβακαΐνης. Η αποβολή μπορεί να επιταχυνθεί από την οξίνιση των ούρων (βλ. Υπερδοσολογία).

Απορρόφηση Τα μέγιστα επίπεδα πλάσματος για διάλυμα μεπιβακαϊνης 30 mg/ml μετά από περιστοματικές ενέσεις κατά τη διάρκεια συνήθων οδοντιατρικών διαδικασιών προσδιορίστηκαν σε διάφορες κλινικές μελέτες. Το μέγιστο επίπεδο πλάσματος της μεπιβακαΐνης…