Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιμικροβιακά για συστηματική χρήση, αντιβακτηριακά μονοκλωνικά αντισώματα. Κωδικός ATC: J06BC03. Μηχανισμός δράσης Το bezlotoxumab είναι ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα αντιτοξίνης το οποίο συνδέεται με υψηλή συνάφεια προς την τοξίνη Β του C. difficile και εξουδετερώνει τη δράση της. Το bezlotoxumab προλαμβάνει την επανεμφάνιση της CDI παρέχοντας παθητική ανοσία έναντι της τοξίνης που παράγεται από την απόφυση των επίμονων ή νεοαποκτηθέντων σπορίων C. difficile. Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Μικροβιολογία In vitro και in vivo δράση Το επιτόπιο της τοξίνης Β στο οποίο συνδέεται το bezlotoxumab διατηρείται, αν και όχι ταυτόσημα, σε όλες τις γνωστές αλληλουχίες της τοξίνης. Κλινικές δοκιμές Η αποτελεσματικότητα του ZINPLAVA (bezlotoxumab) ερευνήθηκε σε δύο τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρικές μελέτες Φάσης 3 (MODIFY I και MODIFY II), όπου 810 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε bezlotoxumab και 803 σε εικονικό φάρμακο. Ο αριθμός των ασθενών που ολοκλήρωσαν τις δοκιμές και συμπεριλήφθηκαν στο σύνολο πλήρους ανάλυσης (FAS- Full analysis set) ήταν 781 στην ομάδα του ZINPLAVA έναντι 773 της ομάδας του εικονικού φαρμάκου. Όλοι οι ασθενείς λάμβαναν ταυτόχρονα την καθιερωμένη από στόματος αντιβακτηριακή θεραπεία (SoC) για CDI. Η τυχαιοποίηση ήταν στρωματοποιημένη κατά τον αντιβακτηριακό παράγοντα και την κατάσταση νοσηλείας (ασθενείς που νοσηλεύονται έναντι εξωτερικών ασθενών) κατά τη στιγμή της ένταξης στην μελέτη. Οι ενήλικες ασθενείς είχαν επιβεβαιωμένη διάγνωση CDI, η οποία ορίστηκε ως διάρροια (πέρασμα των 3 ή περισσοτέρων χαλαρών εκκενώσεων του εντέρου όπως ορίζεται στο διάγραμμα κοπράνων Bristol ως τύποι 5 έως 7 σε 24 ή λιγότερες ώρες) και θετικό τεστ κοπράνων για τοξικογόνο C. difficile από δείγμα κοπράνων το οποίο συλλέχθηκε όχι αργότερα από 7 ημέρες πριν την είσοδο στη μελέτη. Οι ασθενείς έλαβαν έναν κύκλο καθιερωμένης αντιβακτηριακής θεραπείας από στόματος 10 έως 14 ημερών για CDI (μετρονιδαζόλη, βανκομυκίνη ή φινταξομυκίνη, επιλεγμένη από τον ερευνητή). Ασθενείς που λάμβαναν από του στόματος βανκομυκίνη ή από του στόματος φινταξομυκίνη μπορεί να είχαν επίσης λάβει IV μετρονιδαζόλη. Μία εφάπαξ έγχυση ZINPLAVA ή εικονικού φαρμάκου χορηγήθηκε πριν την ολοκλήρωση της αντιβακτηριακής θεραπείας και οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για 12 εβδομάδες μετά την έγχυση. Η ημέρα έγχυσης του ZINPLAVA ή του εικονικού φαρμάκου σε σχέση με την έναρξη της SoC κυμαινόταν από την ημέρα πριν την έναρξη της αντιβακτηριακής θεραπείας έως 14 ημέρες μετά την έναρξής της με διάμεσο χρόνο την ημέρα 3. 6 Τα χαρακτηριστικά κατά την ένταξη των 781 ασθενών που έλαβαν ZINPLAVA και των 773 ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο ήταν γενικά παρόμοια μεταξύ των ομάδων θεραπείας. Η διάμεση ηλικία ήταν 65 έτη, το 85% ήταν λευκοί, 57% ήταν γυναίκες, και το 68% ήταν νοσηλευόμενοι. Ένα παρόμοιο ποσοστό των ασθενών λάμβαναν από στόματος μετρονιδαζόλη (48%) ή από στόματος βανκομυκίνη (48%) και μόνο 4% λάμβαναν φινταξομυκίνη ως αντιβακτηριακή θεραπεία για CDI. Τα ποσοστά επανεμφάνισης της CDI παρουσιάζονται στον Πίνακα 2. Πίνακας 2: Ποσοστό επανεμφάνισης CDI κατά τη διάρκεια 12 Εβδομάδων Μετά την Έγχυση (MODIFY I και MODIFY II, Πλήρης Ανάλυση*) ZINPLAVA με Εικονικό φάρμακο SoC† με SoC† p-τιμή Ποσοστό (n/N) Ποσοστό (n/N) Προσαρμοσμένη Διαφορά (95% ΔΕ)‡ * † ‡ 16,5 (129/781) 26,6 (206/773) -10,0 (-14,0, -6,0) <0,0001 n = Αριθμός ασθενών στον υπό ανάλυση πληθυσμό που πληρεί τα κριτήρια του καταληκτικού σημείου N = Αριθμός ασθενών που περιλαμβάνονται στον υπό ανάλυση πληθυσμό Πλήρης Ανάλυση = ένα υποσύνολο όλων των τυχαιοποιημένων ασθενών με εξαίρεση αυτούς που: (i) δεν έλαβαν έγχυση της υπό μελέτη θεραπείας, (ii) δεν είχαν θετική τοπική δοκιμασία κοπράνων για τοξικογόνο C. difficile; (iii) δεν έλαβαν βάσει πρωτόκολλου την καθορισμένη καθιερωμένη θεραπεία με απόκλιση 1 ημέρας από την έγχυση (iv) μη συμμόρφωση GCP SoC = Καθιερωμένη Αντιβακτηριακή Θεραπεία (SoC) (μετρονιδαζόλη ή βανκομυκίνη ή φινταξομυκίνη) Μίας όψης p-τιμή με βάση τη μέθοδο Miettinen και Nurminen στρωματοποιημένη ανά πρωτόκολλο (MODIFY I and MODIFY II), αντιβακτηριακή SoC (μετρονιδαζόλη vs. βανκομυκίνη vs. φινταξομυκίνη) και κατάσταση νοσηλείας (ασθενείς που νοσηλεύονται vs. εξωτερικών ασθενών) Στον Πίνακα 3 παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας προοπτικά προγραμματισμένης συνδυασμένης ανάλυσης των ποσοστών επανεμφάνισης της CDI σε προκαθορισμένες υποομάδες ασθενών που βρίσκονται σε υψηλό κινδύνο επανεμφάνισης της CDI στις δύο Δοκιμές Φάσης 3. Συνολικά, 51% ήταν ≥ 65 ετών, 29% ήταν ≥ 75 ετών και 39% έλαβαν έναν ή περισσότερους συστηματικούς αντιβακτηριακούς παράγοντες κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης 12 εβδομάδων. Εκ του συνόλου 28% είχαν ένα ή περισσότερα επεισόδια CDI εντός των έξι μηνών πριν το υπό θεραπεία επεισόδιο (18% των ασθενών είχαν ένα, 7% είχαν δύο και λιγότεροι ασθενείς είχαν 3 ή περισσότερα προηγούμενα επεισόδια). Ποσοστό είκοσι ένα (21) των ασθενών ήταν ανοσοκατασταλμένοι και 16% παρουσίαζαν κλινικά σοβαρή CDI. Ανάμεσα στους 976/1.554 (62%) ασθενείς που είχαν θετική βασική καλλιέργεια κοπράνων για C. difficile υπερπαθογόνο στέλεχος (ριβότυποι 027, 078 ή 244) απομονώθηκε στο 22% (217 εκ των 976 ασθενών), εκ των οποίων η πλειονότητα (87%, 189 εκ των 217 στελεχών) ήταν ριβότυπος 027. Αυτοί οι ασθενείς παρουσίαζαν παράγοντες κινδύνου που συνδέονται κατά κύριο λόγο αλλά όχι αποκλειστικά με υψηλότερο κίνδυνο επανεμφάνισης της CDI. Τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας δεν υπέδειξαν όφελος του ZINPLAVA σε ασθενείς χωρίς γνωστούς παράγοντες κινδύνου για CDI. Πίνακας 3: Ποσοστό επανεμφάνισης CDI ανά Υποομάδα Παράγοντα Κινδύνου (MODIFY I και MODIFY II, Πλήρης Ανάλυση*) ZINPLAVA με Εικονικό SoC† Φάρμακο με Χαρακτηριστικά κατά την SoC† Ποσοστό(n/m) Διαφορά (95% ΔΕ)‡ ένταξη στη μελέτη Ποσοστό (n/m) Ηλικία ≥ 65 ετών 15,4 (60/390) 31,4 (127/405) -16,0 (-21,7, -10,2) Ιστορικό ενός ή περισσοτέρων 25,0 (54/216) 41,1 (90/219) -16,1 (-24,7, -7,3) επεισοδίων CDI τους τελευταίους 6 μήνες Ανοσοκατεσταλμένοι§ 14,6 (26/178) 27,5 (42,153) -12,8 (-21,7, -4,1) Σοβαρή CDI¶ 10,7 (13/122) 22,4 (28/125) -11,7 (-21,1, -2,5) 7 Χαρακτηριστικά κατά την ένταξη στη μελέτη Λοίμωξη με υπερπαθογόνο στέλεχος# Λοίμωξη με 027 ριβότυπο ZINPLAVA με SoC† Ποσοστό(n/m) 21,6 (22/102) Εικονικό Φάρμακο με SoC† Ποσοστό (n/m) 32,2 (37/115) Διαφορά (95% ΔΕ)‡ -10,6 (-22,1, 1,3) 23,6 (21/89) 34,0 (34/100) -10,4 (-23,0, 2,6) n = Αριθμός ασθενών εντός της υποομάδας που πληρούσε τα κριτήρια για το καταληκτικό σημείο m = Αριθμός ασθενών εντός της υποομάδας * Πλήρης Ανάλυση = ένα υποσύνολο όλων των τυχαιοποιημένων ασθενών με εξαιρέση αυτών που: (i) δεν έλαβαν έγχυση της υπό μελέτη θεραπείας, (ii) δεν είχαν θετική τοπική δοκιμασία κοπράνων για τοξικογόνο C. difficile; (iii) δεν έλαβαν την καθορισμένη βάσει πρωτόκολλου καθιερωμένη θεραπεία με απόκλιση 1 ημέρας από την έγχυση † SoC = Καθιερωμένη Αντιβακτηριακή Θεραπεία (SoC) (μετρονιδαζόλη ή βανκομυκίνη ή φινταξομυκίνη) ‡ Με βάση τη μέθοδο Miettinen και Nurminen χωρίς στρωματοποίηση § Με βάση τις ιατρικές καταστάσεις ή τις φαρμακευτικές αγωγές που ελήφθησαν οι οποίες μπορεί να έχουν οδηγήσει σε ανοσοκαταστολή ¶ Zar βαθμολογία ≥ 2

Το υπερπαθογόνο στέλεχος περιλάμβανε: 027, 078, ή 244 ριβότυπους Σε κλινικές μελέτες, τα ποσοστά κλινικής ίασης του παρόντος επεισοδίου CDI, ήταν συγκρίσιμα μεταξύ των δύο σκελών θεραπείας. Παιδιατρικός πληθυσμός Το ZINPLAVA αξιολογήθηκε σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική δοκιμή (MODIFY III) σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 1 έως < 18 ετών. Οι ενταγμένοι ασθενείς είχαν διάγνωση CDI και έλαβαν την καθιερωμένη θεραπεία (SoC) (βανκομυκίνη, μετρονιδαζόλη, ή φινταξομυκίνη) για το αρχικό επεισόδιο CDI. Σε αυτή τη δοκιμή, 143 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν και υποβλήθηκαν σε θεραπεία, εκ των οποίων οι 107 έλαβαν μία εφάπαξ έγχυση ZINPLAVA (10 mg/kg) και οι 36 έλαβαν έγχυση εικονικού φαρμάκου. Από αυτούς τους τυχαιοποιημένους ασθενείς, το 58% ήταν ηλικίας 1 έως < 12 ετών, το 52% ήταν άρρενες, το 80% ήταν λευκοί, και το 7% ήταν πολυφυλετικοί. Η πλειονότητα (94%) των ασθενών είχε έναν ή περισσότερους παράγοντες κινδύνου για υποτροπή CDI. Οι πιο συχνοί παράγοντες κινδύνου ήταν η ανοσοανεπάρκεια (72,7%) και η λήψη θεραπείας με 1 ή περισσότερους συστηματικούς αντιβακτηριακούς παράγοντες κατά τη διάρκεια της θεραπείας για CDI κατά το αρχικό επεισόδιο (62,6%). Οι πρωταρχικοί στόχοι σε αυτή την μελέτη ήταν η αξιολόγηση της ασφάλειας και της φαρμακοκινητικής του bezlotoxumab. Η αποτελεσματικότητα ήταν ένα δευτερεύον περιγραφικό τελικό σημείο. Για αποτελέσματα σχετικά με τη φαρμακοκινητική, παρακαλείσθε να ανατρέξετε στην παράγραφο 5.2. Μετά τη χορήγηση μιας εφάπαξ έγχυσης bezlotoxumab ή εικονικού φαρμάκου, το ποσοστό των ασθενών στον πληθυσμό mITT με αρχική κλινική ανταπόκριση που είχαν υποτροπή CDI εντός 12 εβδομάδων και διέτρεχαν υψηλό κίνδυνο για υποτροπή CDI ήταν 12,1% (11/91) έναντι 15,2% (5/33), αντίστοιχα. Ανοσογονικότητα Η ανοσογονικότητα του ZINPLAVA αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας δοκιμές ηλεκτροπαραγώμενης χημειοφωταύγειας (ECL) στις μελέτες MODIFY I, MODIFY II και MODIFY ΙΙΙ. Μετά τη θεραπεία με ZINPLAVA στις μελέτες MODIFY I και MODIFY II, κανένας από τους 710 ασθενείς που αξιολογήθηκαν δεν βγήκε θετικός για άμεση θεραπεία με αντισώματα αντιbezlotoxumab. Παρότι το ZINPLAVA προορίζεται για χορήγηση εφάπαξ δόσης, η ανοσογονικότητα του bezlotoxumab κατόπιν δεύτερης χορήγησης 10 mg/kg, 12 εβδομάδες μετά την πρώτη δόση, αξιολογήθηκε σε 29 υγιή άτομα. Δεν ανιχνευθήκαν αντισώματα αντι-bezlotoxumab μετά τη δεύτερη δόση. 8 Μετά τη θεραπεία με ZINPLAVA στην MODIFY III, 2 από τους 100 παιδιατρικούς ασθενείς που αξιολογήθηκαν βρέθηκαν θετικοί για αντισώματα αντι-bezlotoxumab, κανείς δεν είχε εξουδετερωτικά αντισώματα. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα επαναλαμβανόμενης χορήγησης bezlotoxumab σε ασθενείς με CDI.

Απορρόφηση Το bezlotoxumab χορηγείται μέσω της IV οδού και ως εκ τούτου, είναι άμεσα και πλήρως βιοδιαθέσιμο. Μετά από εφάπαξ IV δόση των 10 mg/kg bezlotoxumab, ο γεωμετρικός μέσος όρος (%CV) AUC (0-∞), Cmax, και C12 εβδομάδων ήταν 53.000 mcg.h/ml (40,2%), 185 mcg/ml (20,7%), και 3,23 mcg/ml (120,7%), αντίστοιχα, σε ασθενείς με CDI. Οι εκθέσεις σε bezlotoxumab των υγιών ατόμων αυξήθηκαν με έναν τρόπο περίπου ανάλογο της δόσης σε όλο το εύρος δόσεων από 0,3 έως 20 mg/kg. Κατανομή To bezlotoxumab έχει περιορισμένη εξωαγγειακή κατανομή. Ο μέσος όγκος κατανομής του bezlotoxumab ήταν 7,33 l (CV: 16%). Βιομετασχηματισμός To bezlotoxumab καταβολίζεται μέσω διαδικασιών αποικοδόμησης πρωτεϊνών. Ο μεταβολισμός δε συμμετέχει στην κάθαρσή του. Αποβολή To bezlotoxumab αποβάλλεται από το σώμα πρωταρχικά μέσω αποικοδόμησης πρωτεϊνών. Η μέση κάθαρση του bezlotoxumab ήταν 0,317 l/ημέρα (CV: 41%) και ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής (t½) ήταν περίπου 19 ημέρες (28%). Ειδικοί πληθυσμοί Τα αποτελέσματα των διαφόρων συμμεταβλητών της φαρμακοκινητικής του bezlotoxumab αξιολογήθηκαν σε μία φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού. Η κάθαρση του bezlotoxumab αυξήθηκε με την αύξηση του σωματικού βάρους. Οι διαφορές στην έκθεση που προέκυψαν αντιμετωπίστηκαν επαρκώς από τη χορήγηση δόσης βάσει βάρους. Οι ακόλουθοι παράγοντες δεν είχαν καμία κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση στο bezlotoxumab και δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης: ηλικία (εύρος 18 έως 100 έτη), φύλο, φυλή, εθνικότητα, νεφρική δυσλειτουργία, ηπατική δυσλειτουργία και παρουσία συνοδών παθήσεων. 9 Νεφρική δυσλειτουργία Η επίδραση της νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του bezlotoxumab αξιολογήθηκε σε ασθενείς με ήπια (eGFR 60 έως < 90 ml/min/1,73 m2), μέτρια (eGFR 30 έως < 60 ml/min/1,73 m2), ή σοβαρή (eGFR 15 έως < 30 ml/min/1.73 m2) νεφρική δυσλειτουργία, ή νεφρική νόσο σε τελικού σταδίου (eGFR < 15 ml/min/1,73 m2), σε σύγκριση με ασθενείς που παρουσίαζαν φυσιολογική (eGFR ≥ 90 ml/min/1,73 m2) νεφρική λειτουργία. Δεν βρέθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην έκθεση στο bezlotoxumab ανάμεσα σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία και σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Ηπατική δυσλειτουργία Η επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του bezlotoxumab αξιολογήθηκε σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία (ορίζεται ως ύπαρξη δύο ή περισσότερων από τα παρακάτω: [1] λευκωματίνη ≤ 3,1 g/dl; [2] ALT ≥ 2X ULN; [3] ολική χολερυθρίνη ≥ 1.3X ULN, ή [4] ήπια, μέτρια ή σοβαρή ηπατική νόσο ως ορίζεται από το Δείκτη Συ-νοσηρότητας Charlson), σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Δεν βρεθήκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην έκθεση του bezlotoxumab ανάμεσα σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία και σε ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Ηλικιωμένοι Η επίδραση της ηλικίας στην φαρμακοκινητική του bezlotoxumab αξιολογήθηκε σε ασθενείς με εύρος ηλικίας από 18 έως 100 έτη. Δεν βρέθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην έκθεση στο bezlotoxumab ανάμεσα σε ηλικιωμένους ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω και σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 65 ετών. Παιδιατρικός πληθυσμός Η φαρμακοκινητική του bezlotoxumab σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 1 έτους και άνω (N=91) στους οποίους χορηγήθηκε μια εφάπαξ ενδοφλέβια έγχυση 10 mg/kg bezlotoxumab φαίνεται στον Πίνακα 4. Η έκθεση στο bezlotoxumab (AUC0-inf) στους παιδιατρικούς ασθενείς ήταν παρόμοια με αυτή στους ενήλικες. 10 Πίνακας 4: Περίληψη της Φαρμακοκινητικής του Bezlotoxumab Μετά από τη Χορήγηση μιας Εφάπαξ Έγχυσης 10 mg/kg Bezlotoxumab ανά Ηλικιακή Ομάδα σε Παιδιατρικούς Ασθενείς Ηλικιακή Ομάδα 1 έως < 4 ετών (N=20) 4 έως < 7 ετών (N=13) Φαρμακοκινητική (PK) Παράμετρος 7 έως < 12 ετών (N=21) 12 έως < 18 ετών (N=37) Γεωμετρικός Μέσος (%CV) Cmax (mcg/ml) 112 (37,4%) 136 (32,2%) 143 (24,0%) 155 (28,2%) AUCinf (mcg*h/ml) 44.500 (33,4%) 40.400 (33,7%) 43.600 (38,5%) 56.100 (30,7%)† C12 εβδομάδων (mcg/ml) 2,70 (83,2%)‡ 1,46 (196,6%) 2,45 (88,7%)‡ 3,85 (73,0%)† Τελικός χρόνος Ημιζωής (ημέρες) 18,4 (32,0%) 17,6 (36,6%) 18,2 (35,3%) 21,7 (22,1%)† Κάθαρση (l/ημέρα) 0,070 (33,2%) 0,116 (44,2%) 0,171 (45.0%) 0,240 (33,7%)† 1,85 (39,1%) 2,95 (36,8%) 4,51 (27,7%) 7,50 (33,3%)† Όγκος Κατανομής (l) †- N=36, οι PK παράμετροι εξαιρουμένου του Cmax δεν κατέστη δυνατό να προσδιοριστούν σε ένα άτομο λόγω του ατελούς προφίλ συγκέντρωσης-χρόνου ‡

• N=19, C12 εβδομάδων δεν προσδιορίστηκε για 1 ή 2 άτομα Πίνακας 5: Περίληψη της Φαρμακοκινητικής του Bezlotoxumab Μετά από τη Χορήγηση μιας Εφάπαξ Έγχυσης 10 mg/kg Bezlotoxumab βάσει Σωματικού Βάρους σε Παιδιατρικούς Ασθενείς Ομάδα Σωματικού Βάρους <15 kg (N=14) 15 έως <20 kg (N=13) Φαρμακοκινητική 20 έως <30 kg (N=17) 30 έως <40 kg (N=13) ≥40 kg (N=34) Γεωμετρικός Μέσος (%CV) (PK) Παράμετρος Cmax (mcg/ml) 123 (31,5%) 116 (49,4%) 130 (20,4%) 144 (25,8%) 160 (26,4%) AUCinf (mcg*h/ml) 43.400 (35,3%) 44.400 (32,5%) 39.000 (41,1%) 44.800 (25,4%) 58.900 (28,0%)† C12 εβδομάδων (mcg/ml) 2,32 (67,8%)‡ 2,81 (92,9%) 1,84 (199,5%)§ 2,49 (80,0%) 3,79 (82,6%)† Τελικός χρόνος Ημιζωής (ημέρες) 17,3 (29,7%) 20,3 (26,2%) 17,7 (46,5%) 20,2 (23,4%) 20,9 (24,4%)† Κάθαρση (l/ημέρα) 0,063 (29,5%) 0,093 (32,0%) 0,146 (47,0%) 0,191 (23,8%) 0,250 (35,0%)† 1,57 (31,4%) 2,72 (33,3%) 3,72 (31,2%) 5,56 (21,8%) 7,51 (35,2%)† Όγκος Κατανομής (l) † N=33, οι PK παράμετροι εξαιρουμένου του Cmax δεν κατέστη δυνατό να προσδιοριστούν σε ένα άτομο λόγω του ατελούς προφίλ συγκέντρωσης-χρόνου ‡ N=13, C12 εβδομάδων δεν προσδιορίστηκε για 1 άτομο 11 § N=15, C12 εβδομάδων δεν προσδιορίστηκε για 2 άτομα Δεν υπάρχει εμφανής σχέση μεταξύ της έκθεσης στο bezlotoxumab και του σωματικού βάρους μετά από τη χορήγηση δόσης bezlotoxumab με βάση το βάρος σε παιδιατρικούς ασθενείς. Βασιζόμενοι στην πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση του bezlotoxumab, οι ακόλουθοι παράγοντες δεν είχαν κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση στο bezlotoxumab: ηλικία, φύλο, νεφρική δυσλειτουργία, και φυλή.