1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
APO-go Συσκευή τύπου πένας 10 mg/ml Ενέσιμο Διάλυμα
2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
1 ml περιέχει 10 mg υδροχλωρικής απομορφίνης.
Κάθε φυσίγγιο των 3 ml περιέχει 30 mg υδροχλωρικής απομορφίνης.
Έκδοχο(α) με γνωστή δράση:
Νάτριο όξινο θειώδες 0,93 mg ανά ml Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.
3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Ενέσιμο διάλυμα.
Το διάλυμα είναι διαυγές, πρακτικά άχρωμο, άοσμο και ελεύθερο ορατών σωματιδίων.
pH = 2,5 έως 4,0
4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις
Θεραπεία των διακυμάνσεων κινητικότητας (ταχείες διακυμάνσεις ακινητικών και χορειοαθετωσικών κινήσεων κατά τη θεραπεία της νόσου του Parkinson, 'on-off' phenomena) σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, οι οποίες δεν ελέγχονται επαρκώς με από του στόματος αντι-Παρκινσονική φαρμακευτική αγωγή.
4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
Επιλογή των ασθενών στους οποίους ενδείκνυται η χρήση των ενέσεων APO-go:
Οι ασθενείς που επιλέγονται για θεραπεία με APO-go πρέπει να είναι ικανοί να αναγνωρίζουν την έναρξη των συμπτωμάτων αδράνειας ('off' symptoms) και να μπορούν να κάνουν την ένεση μόνοι τους ή διαφορετικά να έχουν υπεύθυνο άτομο ικανό να τους κάνει την ένεση όταν χρειασθεί.
Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με απομορφίνη θα χρειαστεί συνήθως να ξεκινήσουν τη δομπεριδόνη τουλάχιστον δύο ημέρες πριν από την έναρξη της θεραπείας. Η δόση της δομπεριδόνης θα πρέπει να τιτλοδοτείται στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και να διακόπτεται το συντομότερο δυνατόν. Πριν παρθεί η απόφαση για έναρξη θεραπείας με δομπεριδόνη και απομορφίνη, θα πρέπει να αξιολογηθούν προσεκτικά οι παράγοντες κινδύνου για την παράταση του διαστήματος QT στο μεμονωμένο ασθενή προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το όφελος υπερέχει του κινδύνου (βλ. παράγραφο 4.4).
Η θεραπεία με απομορφίνη πρέπει να αρχίζει στο ελεγχόμενο περιβάλλον μιας εξειδικευμένης κλινικής. Ο ασθενής πρέπει να επιβλέπεται από ιατρό έμπειρο στη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον (π.χ. νευρολόγο). Η αγωγή του ασθενούς με λεβοντόπα, με ή χωρίς αγωνιστές της ντοπαμίνης, πρέπει να ρυθμίζεται κατάλληλα πριν την έναρξη θεραπείας με APO-go.
Δοσολογία Προσδιορισμός της ελάχιστης αποτελεσματικής δόσης.
Η κατάλληλη δόση για κάθε ασθενή προσδιορίζεται με σταδιακή αύξηση της δόσης. Συνιστάται το ακόλουθο σχήμα:
1 mg υδροχλωρικής απομορφίνης (0,1 ml), δηλ. περίπου 15-20 μικρογραμμάρια/kg, μπορεί να χορηγείται υποδόρια κατά τη διάρκεια υποκινητικής ή αδρανούς φάσης και ο ασθενής παρακολουθείται επί 30 λεπτά για κάποια κινητική απόκριση.
Εάν δεν παρατηρηθεί κάποια απόκριση, ή η απόκριση δεν είναι ικανοποιητική, χορηγείται μια δεύτερη υποδόρια δόση με 2 mg υδροχλωρικής απομορφίνης (0,2 ml), και ο ασθενής παρακολουθείται επί 30 επιπλέον λεπτά για ικανοποιητική κινητική αντίδραση.
Η δόση μπορεί να αυξηθεί με διαδοχικές ενέσεις, με χρονικό διάστημα τουλάχιστον 40 λεπτών μεταξύ των διαδοχικών ενέσεων, ώσπου να παρατηρηθεί ικανοποιητική κινητική απόκριση.
Καθορισμός θεραπευτικής αγωγής Αφότου προσδιορισθεί η κατάλληλη δόση, γίνεται μία υποδόρια ένεση στην κάτω κοιλία ή στο εξωτερικό μέρος του μηρού, μόλις εμφανισθούν τα πρώτα σημεία αδρανούς επεισοδίου. Δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο να διαφέρει η απορρόφηση ανάλογα με το σημείο της ένεσης στον ίδιο ασθενή. Συνεπώς, ο ασθενής πρέπει στη συνέχεια να παρακολουθείται επί μια ώρα ώστε να αξιολογηθεί η ποιότητα της απόκρισης στην αγωγή. Μπορεί να γίνουν μεταβολές στη δοσολογία, ανάλογα με την απόκριση του ασθενούς.
Η βέλτιστη δόση της υδροχλωρικής απομορφίνης ποικίλει από άτομο σε άτομο, αλλά, αφότου καθορισθεί, παραμένει σχετικά σταθερή για κάθε ασθενή.
Προφυλάξεις κατά τη συνεχιζόμενη θεραπεία Η ημερήσια δόση APO-go ποικίλει ευρέως από ασθενή σε ασθενή, τυπικά εντός του εύρους των 3-30 mg, χορηγούμενα ως 1-10 ενέσεις, μερικές φορές δε έως 12 μεμονωμένες ενέσεις ημερησίως.
Συνιστάται ότι η συνολική ημερήσια δόση της υδροχλωρικής απομορφίνης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 100 mg και η κάθε ξεχωριστή bolus ένεση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10 mg.
Σε κλινικές μελέτες ήταν συνήθως δυνατό να γίνει κάποια μείωση στη δόση της λεβοντόπα˙ η δράση αυτή ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των ασθενών και απαιτεί προσεκτικό χειρισμό από έμπειρο ιατρό.
Άπαξ και η θεραπευτική αγωγή καθορισθεί, η θεραπεία με δομπεριδόνη μπορεί να μειωθεί σταδιακά σε μερικούς ασθενείς, αλλά να διακοπεί με επιτυχία μόνο σε λίγους, χωρίς να παρουσιασθούν έμετοι ή υπόταση.
Παιδιατρικός πληθυσμός Το APO-go Συσκευή τύπου πένας 10 mg/ml Ενέσιμο Διάλυμα, αντενδείκνυται σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών (βλέπε παράγραφο 4.3).
Ηλικιωμένοι Οι ηλικιωμένοι αποτελούν σημαντικό μέρος του πληθυσμού των ασθενών με νόσο του Πάρκινσον και συνιστούν υψηλό ποσοστό των ασθενών που έλαβαν μέρος στις κλινικές δοκιμές του APO-go. Η αντιμετώπιση των ηλικιωμένων ασθενών υπό θεραπεία με APO-go δε διέφερε από εκείνη των νεότερων ασθενών. Ωστόσο, συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας σε ηλικιωμένους ασθενείς λόγω του κινδύνου ορθοστατικής υπότασης.
Νεφρική δυσλειτουργία Στους ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία μπορεί να ακολουθηθεί ένα δοσολογικό σχήμα παρόμοιο με αυτό που συνιστάται στους ενήλικες και ηλικιωμένους (βλέπε παράγραφο 4.4).
Τρόπος χορήγησης
Το APO-go Συσκευή τύπου πένας 10 mg/ml Ενέσιμο Διάλυμα, προορίζεται για υποδόρια χρήση με διαλείπουσα ένεση δόσης εφόδου (bolus).
Η απομορφίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται μέσω της ενδοφλέβιας οδού.
Μην χρησιμοποιείτε, εάν το διάλυμα έχει γίνει πράσινο. Το διάλυμα πρέπει να ελέγχεται οπτικά πριν από τη χρήση. Πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο διαυγές, άχρωμο και ελεύθερο σωματιδίων διάλυμα.
4.3 Αντενδείξεις
Σε ασθενείς με αναπνευστική καταστολή, άνοια, ψυχωσικές νόσους ή ηπατική ανεπάρκεια.
Η θεραπεία με υδροχλωρική απομορφίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που παρουσιάζουν θετική απόκριση στη λεβοντόπα, η οποία συνοδεύεται από σοβαρή δυσκινησία ή δυστονία.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1. Το APO-go δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στην απομορφίνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα του φαρμακευτικού προϊόντος.
Η ταυτόχρονη χρήση απομορφίνης με ονδανσετρόνη αντενδείκνυται (βλ. Ενότητα 4.5)
Το APO-go αντενδείκνυται σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών.
4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Η υδροχλωρική απομορφίνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική, πνευμονική ή καρδιαγγειακή νόσο καθώς και σε άτομα επιρρεπή σε ναυτία και έμετο.
Συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας σε ηλικιωμένους και/ή εξασθενημένους ασθενείς.
Καθώς η απομορφίνη μπορεί να προκαλέσει υπόταση, ακόμη και όταν χορηγηθεί μετά από προηγηθείσα αγωγή με δομπεριδόνη, πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή σε ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιακή νόσο ή σε ασθενείς που λαμβάνουν αγγειοδραστικά φαρμακευτικά προϊόντα, όπως αντιυπερτασικά, ιδιαίτερα δε σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ορθοστατική υπόταση.
Καθώς η απομορφίνη, ιδίως σε υψηλές δόσεις, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο παράτασης του QT, πρέπει να καταβληθεί προσοχή με τη θεραπεία ασθενών με κίνδυνο κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου.
Όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με δομπεριδόνη, οι παράγοντες κινδύνου στο μεμονωμένο ασθενή θα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά. Αυτό πρέπει να γίνεται πριν την έναρξη της θεραπείας και κατά τη διάρκεια αυτής. Οι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν σοβαρές υποκείμενες καρδιοπάθειες όπως συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, βαριά ηπατική δυσλειτουργία ή σημαντική διαταραχή των ηλεκτρολυτών. Επίσης θα πρέπει να αξιολογούνται φαρμακευτικές αγωγές που πιθανώς επηρεάζουν την ισορροπία των ηλεκτρολυτών, το μεταβολισμό του CYP3A4 ή το διάστημα QT. Συνιστάται παρακολούθηση για τυχόν επίδραση στο διάστημα QTc. Θα πρέπει να πραγματοποιείται ΗΚΓ:
πριν τη θεραπεία με δομπεριδόνη κατά τη διάρκεια της φάσης έναρξης της θεραπείας όπως ενδείκνυται κλινικά στη συνέχεια Οι ασθενείς θα πρέπει να λάβουν οδηγία να αναφέρουν πιθανά καρδιακά συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένου του αισθήματος παλμών, συγκοπής ή παρ’ ολίγον συγκοπής. Θα πρέπει επίσης να αναφέρουν κλινικές αλλαγές οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε υποκαλιαιμία, όπως γαστρεντερίτιδα ή έναρξη διουρητικής θεραπείας.
Σε κάθε ιατρική επίσκεψη, οι παράγοντες κινδύνου θα πρέπει να επανεξετάζονται.
Η απομορφίνη σχετίζεται με τοπικές αντιδράσεις λόγω υποδόριας χορήγησης. Αυτές μερικές φορές μπορεί να μειωθούν με την εναλλαγή των σημείων ένεσης ή ενδεχομένως με τη χρήση συστήματος υπερήχων (εάν υπάρχει), με σκοπό την αποφυγή περιοχών με οζίδια και σκλήρυνση.
Σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με απομορφίνη έχει αναφερθεί αιμολυτική αναιμία και θρομβοπενία. Αιματολογικοί έλεγχοι πρέπει να γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, όπως και στην περίπτωση που χορηγείται λεβοντόπα ταυτόχρονα με απομορφίνη.
Συνιστάται προσοχή κατά το συνδυασμό της απομορφίνης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, ιδιαίτερα με αυτά που έχουν στενό θεραπευτικό εύρος (βλέπε παράγραφο 4.5).
Σε πολλούς ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο του Πάρκινσον σε προχωρημένο στάδιο συνυπάρχουν νευροψυχιατρικά προβλήματα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι σε μερικούς ασθενείς, οι νευροψυχιατρικές διαταραχές μπορεί να επιδεινωθούν από την απομορφίνη. Πρέπει να επιδεικνύεται ιδιαίτερη προσοχή όταν χορηγείται απομορφίνη στους ασθενείς αυτούς.
Η απομορφίνη έχει συσχετισθεί με υπνηλία και επεισόδια αιφνίδιας έναρξης ύπνου, ιδιαίτερα σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται γι' αυτό και να τους δίδονται οδηγίες να είναι προσεκτικοί ενώ οδηγούν ή χειρίζονται μηχανές κατά τη διάρκεια της θεραπείας με απομορφίνη. Ασθενείς που εμφάνισαν υπνηλία και/ή κάποιο επεισόδιο αιφνίδιας έναρξης ύπνου πρέπει να απέχουν από την οδήγηση ή το χειρισμό μηχανών. Επιπλέον, πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης ή διακοπής της θεραπείας.
Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για την ανάπτυξη διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων. Οι ασθενείς και οι φροντιστές πρέπει να καθίστανται ενήμεροι ότι μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα συμπεριφοράς των διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων, συμπεριλαμβανομένων παθολογικής χαρτοπαιξίας, αυξημένης γενετήσιας ορμής, υπερσεξουαλικότητας, καταναγκαστικών εξόδων ή αγορών, κραιπάλης φαγητού και καταναγκαστικής πρόσληψης τροφής, σε ασθενείς υπό θεραπεία με αγωνιστές ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης της απομορφίνης. Η μείωση της δόσης/η σταδιακή διακοπή πρέπει να εξετάζεται ως ενδεχόμενο, εάν αναπτυχθούν τέτοια συμπτώματα.
Το σύνδρομο απορύθμισης της ντοπαμίνης (DDS) είναι μία διαταραχή εθισμού που οδηγεί σε υπέρμετρη χρήση του προϊόντος, η οποία παρατηρείται σε ορισμένους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με απομορφίνη. Πριν την εκκίνηση της θεραπείας, οι ασθενείς και οι φροντιστές θα πρέπει να προειδοποιούνται για τον πιθανό κίνδυνο ανάπτυξης DDS.
Το APO-go Συσκευή τύπου πένας 10 mg/ml Ενέσιμο Διάλυμα περιέχει όξινο θειώδες νάτριο, το οποίο μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις και βρογχόσπασμο.
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά 10 ml, δηλαδή είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».
4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης
Οι ασθενείς που επιλέγονται για θεραπεία με υδροχλωρική απομορφίνη είναι σχεδόν βέβαιο ότι λαμβάνουν συγχρόνως και άλλα φάρμακα για τη νόσο του Πάρκινσον. Στα αρχικά στάδια της θεραπείας με υδροχλωρική απομορφίνη ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται για ασυνήθιστες ανεπιθύμητες ενέργειες ή σημεία ενισχυμένης απόκρισης.
Τα νευροληπτικά φάρμακα μπορεί να έχουν ανταγωνιστική δράση, εάν χρησιμοποιηθούν μαζί με απομορφίνη. Υπάρχει πιθανότητα αλληλεπίδρασης μεταξύ κλοζαπίνης και απομορφίνης, εντούτοις, η κλοζαπίνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τα συμπτώματα των νευροψυχιατρικών επιπλοκών.
Η ταυτόχρονη χρήση απομορφίνης με ονδανσετρόνη μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή υπόταση και απώλεια συνείδησης και επομένως αντενδείκνυται (βλ. ενότητα 4.3). Τέτοιου είδους αποτελέσματα μπορεί επίσης να συμβούν με άλλους ανταγωνιστές 5-HT3.
Οι πιθανές επιδράσεις της απομορφίνης στη συγκέντρωση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στο πλάσμα δεν έχουν μελετηθεί. Ως εκ τούτου, συνιστάται προσοχή κατά το συνδυασμό της απομορφίνης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, ειδικά με εκείνα που έχουν στενό θεραπευτικό εύρος.
Αντιυπερτασικά και Δρώντα επί της Καρδιάς Φαρμακευτικά Προϊόντα Η απομορφίνη, ακόμη και όταν χορηγείται μαζί με δομπεριδόνη, μπορεί να ενισχύσει την αντιυπερτασική δράση των φαρμακευτικών προϊόντων αυτών (βλέπε παράγραφο 4.4).
Συνιστάται να αποφεύγεται η χορήγηση της απομορφίνης με άλλα φάρμακα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT.
4.6 Κύηση και γαλουχία
Κύηση Δεν υπάρχει εμπειρία με τη χρήση της απομορφίνης σε έγκυες γυναίκες.
Μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα δεν δεικνύουν καμία τερατογόνο επίδραση, αλλά δόσεις που χορηγούνται σε αρουραίους που είναι τοξικές στη μητέρα μπορεί να οδηγήσουν σε αναπνευστική έκπτωση στο νεογέννητο. Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Βλέπε παράγραφο 5.3.
Το APO-go δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητο.
Θηλασμός Δεν είναι γνωστό εάν η απομορφίνη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το όφελος του θηλασμού στο παιδί και το όφελος του APO-go στη γυναίκα στην απόφαση σχετικά με το εάν θα συνεχιστεί/διακοπεί ο θηλασμός ή συνεχιστεί/διακοπεί η θεραπεία με το APO-go.
4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων
Η υδροχλωρική απομορφίνη έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Ασθενείς υπό θεραπεία με απομορφίνη που εμφανίζουν υπνηλία και/ή επεισόδια αιφνίδιας έναρξης ύπνου πρέπει να ενημερώνονται ώστε να απέχουν από την οδήγηση ή την ενασχόληση με δραστηριότητες (όπως χειρισμός μηχανών), όπου η μειωμένη εγρήγορση θα μπορούσε να θέσει αυτούς ή άλλους σε κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου, μέχρι αυτά τα υποτροπιάζοντα επεισόδια και η υπνηλία υποχωρήσουν (βλέπε παράγραφο 4.4).
4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες
Πολύ συχνές (1/10)
Συχνές (1/100 έως <1/10)
Όχι συχνές (1/1.000 έως <1/100)
Σπάνιες (1/10.000 έως <1/1.000)
Πολύ σπάνιες (<1/10.000)
Μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Όχι συχνές:
Έχει αναφερθεί αιμολυτική αναιμία και θρομβοπενία σε ασθενείς υπό αγωγή με απομορφίνη.
Σπάνιες:
Κατά τη διάρκεια της αγωγής με υδροχλωρική απομορφίνη έχει παρουσιασθεί σπάνια ηωσινοφιλία.
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Σπάνιες:
Λόγω της παρουσίας του όξινου θειώδους νατρίου, μπορεί να εμφανισθούν αλλεργικές αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένων αναφυλαξίας και βρογχόσπασμου).
Ψυχιατρικές διαταραχές Πολύ συχνές:
Ψευδαισθήσεις.
Συχνές:
Έχουν εμφανισθεί νευροψυχιατρικές διαταραχές (συμπεριλαμβανομένων παροδικής ήπιας σύγχυσης και οπτικών ψευδαισθήσεων) κατά τη διάρκεια της θεραπείας με υδροχλωρική απομορφίνη.
Μη γνωστές:
Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων: Παθολογική χαρτοπαιξία, αυξημένη γενετήσια ορμή, υπερσεξουαλικότητα, καταναγκαστικές δαπάνες ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και καταναγκαστική πρόσληψη τροφής μπορεί να εμφανισθούν σε ασθενείς υπό θεραπεία με αγωνιστές ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης της απομορφίνης (βλέπε παράγραφο 4.4).
Επιθετικότητα, διέγερση.
Διαταραχές του νευρικού συστήματος Συχνές:
Στην αρχή της θεραπείας, με κάθε δόση υδροχλωρικής απομορφίνης, μπορεί να παρουσιασθεί παροδική καταστολή που συνήθως υποχωρεί μετά τις πρώτες εβδομάδες.
Η απομορφίνη σχετίζεται με υπνηλία.
Έχει επίσης αναφερθεί ζάλη / αίσθηση λιποθυμίας.
Όχι συχνές:
Η απομορφίνη μπορεί να προκαλέσει δυσκινησία κατά τη διάρκεια των 'θετικών' περιόδων, που σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να είναι σοβαρή, ενώ σε μερικούς ασθενείς μπορεί να απαιτηθεί η διακοπή της θεραπείας.
Η απομορφίνη έχει σχετιστεί με επεισόδια αιφνίδιας έναρξης ύπνου. Βλέπε επίσης παράγραφο 4.4.
Μη γνωστές:
Συγκοπή Κεφαλαλγία Αγγειακές διαταραχές Όχι συχνές:
Ορθοστατική υπόταση παρουσιάζεται σπάνια και συνήθως είναι παροδική (βλέπε παράγραφο 4.4).
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
Συχνές:
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με απομορφίνη έχει παρατηρηθεί χασμουρητό.
Όχι συχνές:
Έχουν αναφερθεί δυσκολίες στην αναπνοή.
Διαταραχές του γαστρεντερικού Συχνές:
Ναυτία και έμετος, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της αγωγής με απομορφίνη, συνήθως ως αποτέλεσμα παράλειψης χορήγησης δομπεριδόνης (βλέπε παράγραφο 4.2).
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Όχι συχνές:
Έχουν αναφερθεί τοπικά και γενικευμένα εξανθήματα.
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Πολύ συχνές:
Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, ιδιαίτερα με τη συνεχή χρήση. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν υποδόρια οζίδια, σκλήρυνση, ερύθημα ευαισθησία και υποδερματίτιδα. Έχουν επίσης αναφερθεί ποικίλες άλλες τοπικές αντιδράσεις (όπως ερεθισμός, αίσθημα νυγμών, μώλωπας και πόνος).
Όχι συχνές:
Έχει αναφερθεί νέκρωση στο σημείο της ένεσης και εξέλκωση.
Μη γνωστές:
Έχει αναφερθεί περιφερικό οίδημα.
Παρακλινικές εξετάσεις Όχι συχνές:
Θετική δοκιμασία Coombs έχει αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν απομορφίνη.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς.
Ελλάδα Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337 Ιστότοπος: http://www.eof.gr http://www.kitrinikarta.gr Κύπρος Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας CY-1475 Λευκωσία Τηλ: + 357 22608607
Φαξ: + 357 22608669 Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs
4.9 Υπερδοσολογία
Υπάρχει μικρή κλινική εμπειρία σχετικά με την υπερδοσολογία της απομορφίνης από αυτή την οδό χορήγησης. Τα συμπτώματα της υπερδοσολογίας μπορούν να αντιμετωπισθούν εμπειρικά, όπως συνιστάται κατωτέρω:
- ο υπερβολικός έμετος μπορεί να αντιμετωπισθεί με δομπεριδόνη.
- η αναπνευστική καταστολή μπορεί να αντιμετωπισθεί με ναλοξόνη.
- υπόταση: πρέπει να ληφθούν κατάλληλα μέτρα, π.χ. ανάρροπη θέση σώματος.
- η βραδυκαρδία μπορεί να αντιμετωπισθεί με ατροπίνη.
5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αγωνιστές ντοπαμίνης, κωδικός ATC: Ν04Β C07 Η απομορφίνη είναι άμεσος διεγέρτης των υποδοχέων ντοπαμίνης και, ενώ έχει τις ιδιότητες αγωνιστή αμφότερων των D1 και D2 υποδοχέων, δεν ακολουθεί τον τρόπο μεταφοράς ή τις μεταβολικές οδούς της λεβοντόπα.
Παρότι σε υγιή πειραματόζωα η χορήγηση απομορφίνης καταστέλλει το ρυθμό διέγερσης των μελανορραβδωτών κυττάρων και σε χαμηλές δόσεις έχει παρατηρηθεί μείωση της κινητικής δραστηριότητας (πιστεύεται ότι οφείλεται σε προσυναπτική αναστολή της ενδογενούς απελευθέρωσης ντοπαμίνης), οι δράσεις της επί της παρκινσονικής κινητικής δυσλειτουργίας πιθανόν λαμβάνουν χώρα σε μετασυναπτικές θέσεις του υποδοχέα. Αυτή η διφασική επίδραση παρατηρείται επίσης σε ανθρώπους.
5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Κατανομή και Αποβολή Μετά την υποδόρια ένεση της απομορφίνης, η πορεία της μπορεί να περιγραφεί από ένα διδιαμερισματικό μοντέλο, με χρόνο ημίσειας ζωής κατανομής 5 (± 1,1) λεπτών και χρόνο ημίσειας ζωής απομάκρυνσης 33 (± 3,9) λεπτών. Η κλινική απόκριση συσχετίζεται ικανοποιητικά με τα επίπεδα απομορφίνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό˙ η κατανομή της δραστικής ουσίας περιγράφεται καλύτερα με το διδιαμερισματικό μοντέλο.
Απορρόφηση Η απομορφίνη απορροφάται ταχέως και πλήρως από τον υποδόριο ιστό, γεγονός που συσχετίζεται με την ταχεία εκδήλωση των κλινικών αποτελεσμάτων (4-12 λεπτά) και η σύντομη διάρκεια της κλινικής δράσης της δραστικής ουσίας (περίπου 1 ώρα) οφείλεται στην ταχεία κάθαρση αυτού. Ο μεταβολισμός της απομορφίνης πραγματοποιείται μέσω γλυκουρονιδίωσης και σουλφόνωσης κατά τουλάχιστον δέκα τοις εκατό επί του συνόλου˙ δεν έχουν περιγραφεί άλλες μεταβολικές οδοί.
5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια
Μελέτες τοξικότητας μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση υποδόρια έδειξαν ότι δεν υπάρχουν ιδιαίτεροι κίνδυνοι για τον άνθρωπο, εκτός των όσων αναφέρονται σε άλλες παραγράφους της Περίληψης των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος.
Μελέτες γονιδιοτοξικότητας in vitro έδειξαν μεταλλαξιογόνο και κλαστογόνο δράση, πιθανόν λόγω προϊόντων οξείδωσης της απομορφίνης. Ωστόσο, η απομορφίνη δεν παρουσίασε γονιδιοτοξικότητα στις μελέτες in vivo που πραγματοποιήθηκαν.
Η επίδραση της απομορφίνης στην αναπαραγωγή έχει διερευνηθεί στους αρουραίους. Η απομορφίνη δεν ήταν τερατογόνος σε αυτό το είδος, αλλά παρατηρήθηκε ότι δόσεις που είναι τοξικές στη μητέρα μπορεί να προκαλέσουν απώλεια της μητρικής φροντίδας και αναπνευστική έκπτωση στο νεογέννητο.
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες καρκινογένεσης.
6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
6.1 Κατάλογος εκδόχων
Όξινο θειώδες νάτριο (Ε222)
Υδροχλωρικό οξύ (37%), πυκνό (για τη ρύθμιση του pH)
Ύδωρ για ενέσιμα
6.2 Ασυμβατότητες
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
6.3 Διάρκεια ζωής
2 χρόνια 48 ώρες μετά το πρώτο άνοιγμα.
6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος
Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25°C.
Φυλάσσετε τον περιέκτη στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύεται από το φως.
Το προϊόν πρέπει να φυλάσσεται στις ίδιες συνθήκες μετά το άνοιγμα και μεταξύ των αναρροφήσεων.
6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
Φυσίγγιο.
Το APO-go Συσκευή τύπου πένας 10 mg/ml είναι μία ενέσιμη συσκευή τύπου πένας πολλαπλών δόσεων απορριπτέα μετά τη χρήση με ενσωματωμένο διαφανές γυάλινο φυσίγγιο (1ης υδρολυτικής κλάσης), που περιέχει διαυγές ενέσιμο διάλυμα. Το γυάλινο φυσίγγιο είναι σφραγισμένο στο ένα άκρο με ελαστικό έμβολο βρωμοβουτυλίου και στο άλλο άκρο με ελαστική μεμβράνη βρωμοβουτυλίου/αλουμινίου.
Κάθε συσκευή τύπου πένας περιέχει 3 ml ενέσιμου διαλύματος.
Συσκευασίες που περιέχουν 1, 5, ή 10 συσκευές τύπου πένας των 3 ml σε πλαστική θήκη με ειδικά διαμορφωμένες θέσεις μέσα σε εξωτερικό χάρτινο κουτί.
Πολυσυσκευασίες που περιέχουν 25 (5 συσκευασίες των 5) συσκευές τύπου πένας.
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης
APO-go Συσκευή τύπου πένας
Μη χρησιμοποιείτε, εάν το διάλυμα έχει γίνει πράσινο.
Απορρίψτε τη συσκευή τύπου πένας το αργότερο 48 ώρες μετά την πρώτη χρήση.
(βλέπε συνημμένο διάγραμμα)
1) Δίσκος δοσολογίας 7) Βέλος που δείχνει την επιλεγμένη δοσολογία 8) Αριθμοί που υποδεικνύουν τη δόση ανά ένεση (1-10 mg)
9) Διαβαθμίσεις (σε mg) στο φυσίγγιο που δείχνουν την ολική ποσότητα απομορφίνης στη συσκευή τύπου πένας 4) Μεμβράνη 10) Βελόνα* 6) Προστατευτικό κάλυμμα βελόνας* 3) Εξωτερικό περίβλημα της συσκευής τύπου πένας 2) Βελόνα σε σφραγισμένη συσκευασία* που περιέχει 10) βελόνα, 6) προστατευτικό κάλυμμα βελόνας, 5) προστατευτικό κώνο * Αυτή η συσκευασία ΔΕΝ περιέχει βελόνες για χρήση με τη συσκευή τύπου πένας σας.
Χρησιμοποιείστε βελόνες για τη συσκευή τύπου πένας με μήκος όχι μεγαλύτερο από 12,7 mm (½”)
και όχι λεπτότερες από 30G). Οι βελόνες που συνιστώνται για χρήση με συσκευές ένεσης ινσουλίνης είναι συμβατές με τη συσκευή τύπου πένας APO-go.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Μην τραβήξετε τον κόκκινο δίσκο που καλύπτει τη συσκευή τύπου πένας (βλέπε 1), πριν να έχετε ρυθμίσει τη δοσολογία (βλέπε «Επιλογή της σωστής δόσης»).
Τοποθέτηση της βελόνας (α) Πριν χρησιμοποιήσετε τη συσκευή τύπου πένας, θα χρειαστείτε μερικούς χειρουργικούς σπόγγους και μία βελόνα στον προστατευτικό κώνο της (βλέπε 2).
(β) Βγάλτε τη συσκευή τύπου πένας από το κουτί της και αφαιρέστε το εξωτερικό περίβλημα (βλέπε 3).
(γ) Καθαρίστε τη μεμβράνη της συσκευής τύπου πένας (βλέπε 4) με ένα χειρουργικό σπόγγο.
(δ) Αφαιρέστε το χαρτί από τον κώνο της βελόνας (βλέπε 2).
(ε) Είναι σημαντικό να φέρετε τη βελόνα σε ευθεία γραμμή με τη συσκευή τύπου πένας, όπως φαίνεται παραπάνω. Εάν η βελόνα εφαρμοστεί υπό γωνία, μπορεί να προκαλέσει διαρροή στη συσκευή τύπου πένας.
(στ) Βιδώστε τον κώνο (βλέπε 2) πάνω στη μεμβράνη, γυρνώντας κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού, μέχρι να εφαρμόσει σφιχτά. Με αυτό τον τρόπο, η βελόνα θα τοποθετηθεί με ασφάλεια.
(ζ) Αφαιρέστε τον προστατευτικό κώνο (βλέπε 5), αλλά μην τον πετάξετε. Σε αυτό το στάδιο, μην αφαιρέσετε το προστατευτικό κάλυμμα της βελόνας (βλέπε 6).
(η) Επανατοποθετείστε το εξωτερικό περίβλημα της συσκευής τύπου πένας (βλέπε 3).
Επιλογή της σωστής δόσης (θ) Πιέστε τον κόκκινο δίσκο δοσολογίας που καλύπτει τη συσκευή τύπου πένας (βλέπε 1) και ενόσω κρατάτε προς τα κάτω, περιστρέψτε το δίσκο κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού, μέχρι το βέλος να δείξει τη δόση που διάλεξε για εσάς ο γιατρός σας (βλέπε 7 & 8). Σταματήστε να πιέζετε προς τα κάτω τον κόκκινο δίσκο που καλύπτει τη συσκευή τύπου πένας. Η δόση τώρα είναι ρυθμισμένη και δεν χρειάζεται επαναρρύθμιση για τις επόμενες ενέσεις.
Σημαντικό: Εάν ξεπεράσετε τη συνταγογραφηθείσα δόση σας, καθώς περιστρέφετε τον δίσκο, απλώς συνεχίστε να πιέζετε και να περιστρέφετε το δίσκο προς την ίδια κατεύθυνση, μέχρι το βέλος να δείξει τη δόση που διάλεξε για εσάς ο γιατρός σας.
Ποτέ μην τραβάτε και περιστρέφετε τον κόκκινο δίσκο δοσολογίας που καλύπτει τη συσκευή τύπου πένας ταυτόχρονα.
Εάν η δόση σας είναι 1 mg, ξεκινήστε αδειάζοντας μία δόση του 1 mg σε ένα χαρτομάντιλο και απορρίψτε το. Αυτό ονομάζεται «ρύθμιση» και είναι σημαντικό, επειδή διασφαλίζει ότι θα λάβετε μία πλήρη δόση την πρώτη φορά που χρησιμοποιείτε τη συσκευή τύπου πένας σας. Μετά, ρυθμίστε τη δόση που απαιτείται για την ένεση και ενέσατε κατά το συνήθη τρόπο (βλέπε 'Ένεση'). Εάν η πρώτη δόση που απαιτείται είναι μεγαλύτερη από 1 mg, δεν είναι απαραίτητο να ρυθμίσετε τη συσκευή τύπου πένας.
Ένεση (ι) Αφού έχετε ρυθμίσει τη δόση, τραβήξτε απαλά προς τα έξω τον κόκκινο δίσκο δοσολογίας που καλύπτει τη συσκευή τύπου πένας, μέχρι εκεί που φθάνει. Ελέγξτε την κόκκινη κλίμακα στο έμβολο (βλέπε 9) και ενέσατε, μόνο, εάν η γραμμή, που είναι μόλις ορατή, αντιστοιχεί στην ενδεικνυόμενη δόση.
(κ) Χρησιμοποιώντας ένα χειρουργικό σπόγγο, καθαρίστε την περιοχή του δέρματος, όπου σκοπεύετε να ενέσετε το φάρμακο, και τη γύρω περιοχή.
(λ) Αφαιρέστε το εξωτερικό περίβλημα της συσκευής τύπου πένας (βλέπε 3).
(μ) Αφαιρέστε το προστατευτικό κάλυμμα της βελόνας (βλέπε 6).
(ν) Εισάγετε τη βελόνα (βλέπε 10) στο δέρμα, σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού σας.
(ξ) Για να κάνετε την ένεση, πιέστε, εάν είναι δυνατόν με τον αντίχειρά σας, τον κόκκινο δίσκο δοσολογίας που καλύπτει τη συσκευή τύπου πένας (βλέπε 1) προς τα κάτω μέχρι εκεί που φθάνει.
Όταν ο κόκκινος δίσκος δοσολογίας που καλύπτει τη συσκευή τύπου πένας είναι τελείως κάτω, μετρήστε μέχρι το τρία και τραβήξτε τη βελόνα.
(ο) Επανατοποθετείστε τον προστατευτικό κώνο (βλέπε 5) στη χρησιμοποιημένη βελόνα και σπρώξτε τον απαλά, ώστε να έρθει στη θέση του. Όταν στερεωθεί, μπορείτε να ξεβιδώσετε τη βελόνα, γυρίζοντάς την αντίθετα από τη φορά των δεικτών του ρολογιού.
Φυλάξτε τη βελόνα μέσα στον προστατευτικό κώνο της και απορρίψτε τη σε ασφαλές μέρος, όπως ένας κάδος για αιχμηρά αντικείμενα ή ένα άδειο δοχείο καφέ.
Προετοιμασία για την επόμενη ένεση (π) Αφαιρέστε το εξωτερικό περίβλημα της συσκευής τύπου πένας και ελέγξτε εάν υπάρχει ακόμη αρκετή απομορφίνη μέσα στο φυσίγγιο για την επόμενη ένεση. Εάν υπάρχει, τοποθετείστε καινούργια βελόνα, ακολουθώντας την ίδια διαδικασία όπως προηγουμένως.
(ρ) Εάν δεν υπάρχει αρκετή απομορφίνη για άλλη ένεση, προετοιμάστε άλλη συσκευή τύπου πένας.
(σ) Τέλος, επανατοποθετείστε το εξωτερικό περίβλημα της συσκευής τύπου πένας.
7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
ITF Hellas A.E.
Άρεως 103 & Αγίας Τριάδος 36, 17562 Παλαιό Φάληρο Τηλ.: +30 210 93 73 330 Φαξ: +30 210 93 73 339 e-mail: info@italfarmaco.gr
8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Ελλάδα: 86569/15/08-10-2018 Κύπρος: 21473
9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ
Ημερομηνία πρώτης έγκρισης:
Ελλάδα: 20-8-2001 Κύπρος: 27-9-2012 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης:
Ελλάδα: 8-10-2018 Κύπρος: 16-7-2019
10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
Ελλάδα:
Κύπρος: 19/03/2024