COPAXONE — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Copaxone 40 mg/ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

1 προγεμισμένη σύριγγα (1 ml) ενέσιμου διαλύματος περιέχει 40 mg γλατιραμέρης οξικής*, ισοδύναμη με 36 mg γλατιραμέρης.

* Η γλατιραμέρη οξική είναι το οξικό άλας συνθετικών πολυπεπτιδίων, το οποίο περιέχει 4 φυσικά αμινοξέα: L-γλουταμινικό οξύ, L-αλανίνη, L-τυροσίνη και L-λυσίνη με γραμμομοριακό κλάσμα που κυμαίνεται από 0,129-0,153, 0,392-0,462, 0,086-0,100 και 0,300-0,374, αντίστοιχα. Το μέσο μοριακό βάρος της γλατιραμέρης οξικής είναι της τάξης των 5.000–9.000 daltons. Λόγω της πολυπλοκότητας της σύνθεσής της, κανένα ειδικό πολυπεπτίδιο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πλήρως, συμπεριλαμβανομένης της αλληλουχίας των αμινοξέων, παρόλο που η τελική σύνθεση της γλατιραμέρης οξικής δεν είναι εντελώς τυχαία.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα (ένεση).

Διαυγές διάλυμα, ελεύθερο ορατών σωματιδίων Το ενέσιμο διάλυμα έχει pH 5,5 – 7,0 και ωσμογραμμομοριακότητα περίπου 300 mOsmol/L.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Το Copaxone ενδείκνυται για τη θεραπεία των υποτροπιαζουσών μορφών της πολλαπλής σκλήρυνσης (MS) (βλέπε παράγραφο 5.1 για σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τον πληθυσμό για τον οποίο έχει διαπιστωθεί αποτελεσματικότητα).

Το Copaxone δεν ενδείκνυται σε πρωτοπαθώς ή δευτεροπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Η έναρξη της θεραπείας με Copaxone θα πρέπει να επιβλέπεται από νευρολόγο ή γιατρό έμπειρο στη θεραπεία της MS.

Δοσολογία Η συνιστώμενη δοσολογία σε ενήλικες είναι 40 mg γλατιραμέρης οξικής (μία προγεμισμένη σύριγγα), χορηγούμενη ως υποδόρια ένεση τρεις φορές την εβδομάδα με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 48 ωρών.

Επί του παρόντος, δεν είναι γνωστό για πόσο χρονικό διάστημα θα πρέπει να υποβάλλεται σε θεραπεία ο ασθενής.

Όσον αφορά στη μακροχρόνια θεραπεία, ο θεράπων γιατρός θα πρέπει να αποφασίζει σε εξατομικευμένη βάση.

Νεφρική δυσλειτουργία Το Copaxone δεν έχει μελετηθεί ειδικά σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 4.4).

Ηλικιωμένοι Το Copaxone δεν έχει μελετηθεί ειδικά σε ηλικιωμένους.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της γλατιραμέρης οξικής σε παιδιά και εφήβους δεν έχει τεκμηριωθεί.

Δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες διαθέσιμες για τη χρήση του Copaxone 40 mg/ml TIW (3 φορές την εβδομάδα) σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών ώστε να γίνει οποιαδήποτε σύσταση για τη χρήση του. Επομένως, το Copaxone 40 mg/ml TIW (3 φορές την εβδομάδα) δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε αυτόν τον πληθυσμό.

Τρόπος χορήγησης Το Copaxone προορίζεται για υποδόρια χρήση.

Οι ασθενείς θα πρέπει να καθοδηγούνται στις τεχνικές αυτοένεσης και θα πρέπει να επιβλέπονται από επαγγελματίες υγείας την πρώτη φορά που θα κάνουν την αυτοένεση και για 30 λεπτά μετά από αυτή.

Διαφορετική θέση θα πρέπει να επιλέγεται για κάθε ένεση, έτσι ώστε να μειώνονται οι πιθανότητες ερεθισμού ή άλγους στη θέση ένεσης. Οι θέσεις για αυτοένεση περιλαμβάνουν την κοιλιακή χώρα, τους βραχίονες, τα ισχία και τους μηρούς.

Η συσκευή CSYNC είναι διαθέσιμη εάν οι ασθενείς επιθυμούν να κάνουν την ένεσή τους με συσκευή ένεσης.

Η συσκευή CSYNC είναι ένας αυτόματος εγχυτής για χρήση με τις προγεμισμένες σύριγγες Copaxone και δεν έχει δοκιμαστεί με άλλες προγεμισμένες σύριγγες. Η συσκευή CSYNC θα πρέπει να χρησιμοποιείται όπως συνιστάται στις πληροφορίες που παρέχονται από τον κατασκευαστή της συσκευής.

4.3 Αντενδείξεις

Το Copaxone αντενδείκνυται υπό τις ακόλουθες συνθήκες:

● Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία (γλατιραμέρη οξική) ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Το Copaxone θα πρέπει να χορηγείται μόνο υποδορίως. Το Copaxone δεν θα πρέπει να χορηγείται μέσω ενδοφλέβιας ή ενδομυϊκής οδού.

Η γλατιραμέρη οξική μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις μετά την ένεση καθώς και αναφυλακτικές αντιδράσεις (βλέπε παράγραφο 4.8):

Αντιδράσεις μετά την ένεση Ο θεράπων ιατρός πρέπει να εξηγήσει στον ασθενή ότι εντός λεπτών από την ένεση του Copaxone μπορεί να εμφανισθεί μια αντίδραση που σχετίζεται με τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα συμπτώματα:

αγγειοδιαστολή (ερυθρότητα), θωρακικό άλγος, δύσπνοια, αίσθημα παλμών ή ταχυκαρδία (βλ. παράγραφο 4.8). Η πλειονότητα αυτών των συμπτωμάτων είναι βραχύβια και υποχωρεί αυτόματα χωρίς επακόλουθα.

Στην περίπτωση που παρουσιασθεί κάποιο σοβαρό ανεπιθύμητο σύμβαμα, ο ασθενής πρέπει να διακόψει αμέσως τη θεραπεία με Copaxone και να επικοινωνήσει με την/τον ιατρό του ή με οποιονδήποτε ιατρό επειγόντων περιστατικών. Η συμπτωματική θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει κατά τη διακριτική ευχέρεια του ιατρού.

Δεν υπάρχουν ενδείξεις που να υποδηλώνουν ότι ιδιαίτερες ομάδες ασθενών διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο για αυτές τις αντιδράσεις. Παρ’ όλα αυτά, θα πρέπει να δίνεται προσοχή όταν χορηγείται Copaxone σε

ασθενείς με προϋπάρχουσες καρδιακές διαταραχές. Οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Αναφυλακτικές αντιδράσεις Αναφυλακτικές αντιδράσεις μπορεί να εμφανιστούν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά τη χορήγηση γλατιραμέρης οξικής, ακόμα και μήνες έως χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.8).

Έχουν αναφερθεί περιστατικά με θανατηφόρα έκβαση. Ορισμένα σημεία και συμπτώματα αναφυλακτικών αντιδράσεων ενδέχεται να επικαλύπτονται με αντιδράσεις μετά την ένεση.

Όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με το Copaxone και οι φροντιστές τους θα πρέπει να ενημερωθούν σχετικά με τα σημεία και τα συμπτώματα ειδικά για τις αναφυλακτικές αντιδράσεις και ότι θα πρέπει να αναζητήσουν αμέσως επείγουσα ιατρική βοήθεια σε περίπτωση που εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα (βλ. παράγραφο 4.8).

Εάν εμφανιστεί αναφυλακτική αντίδραση, η θεραπεία με το Copaxone πρέπει να διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.3).

Τα ενεργά αντισώματα της γλατιραμέρης οξικής ανιχνεύθηκαν στον ορό των ασθενών κατά τη διάρκεια χρόνιας ημερήσιας θεραπείας με Copaxone. Τα μέγιστα επίπεδα επιτεύχθηκαν μετά από μέση διάρκεια θεραπείας 3-4 μηνών και, στη συνέχεια, μειώθηκαν και σταθεροποιήθηκαν σε επίπεδα ελαφρώς υψηλότερα από εκείνα των αρχικών τιμών.

Δεν υπάρχουν ενδείξεις που να υποδηλώνουν ότι αυτά τα ενεργά αντισώματα της γλατιραμέρης οξικής εξουδετερώνονται ή ότι ο σχηματισμός τους ενδέχεται να επηρεάσει την κλινική αποτελεσματικότητα του Copaxone.

Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, θα πρέπει να παρακολουθείται η νεφρική λειτουργία ενώ λαμβάνουν θεραπεία με Copaxone. Μολονότι δεν υπάρχει ένδειξη σπειραματικής εναπόθεσης ανοσοσυμπλόκων σε ασθενείς, η πιθανότητα δεν μπορεί να αποκλεισθεί.

Σπάνιες περιπτώσεις σοβαρής ηπατικής κάκωσης έχουν παρατηρηθεί (συμπεριλαμβανομένης της ηπατίτιδας με ίκτερο, της ηπατικής ανεπάρκειας, και σε μεμονωμένες περιπτώσεις της ηπατικής μεταμόσχευσης). Η ηπατική κάκωση προέκυψε ημέρες έως χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας με Copaxone. Οι περισσότερες περιπτώσεις σοβαρής ηπατικής κάκωσης υποχώρησαν με τη διακοπή της θεραπείας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτές οι αντιδράσεις εμφανίστηκαν παρουσία υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ, υπάρχουσας ή ιστορικού ηπατικής κάκωσης και χρήσης άλλων δυνητικά ηπατοτοξικών φαρμάκων. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για σημεία ηπατικής κάκωσης και να λαμβάνουν οδηγίες να αναζητήσουν άμεση ιατρική φροντίδα σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων ηπατικής κάκωσης. Σε περίπτωση κλινικά σημαντικής ηπατικής κάκωσης, θα πρέπει να εξετάζεται η διακοπή του Copaxone.

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Η αλληλεπίδραση μεταξύ του Copaxone και άλλων φαρμακευτικών προϊόντων δεν έχει αξιολογηθεί επίσημα.

Παρατηρήσεις από τις υπάρχουσες κλινικές δοκιμές και η εμπειρία μετά την κυκλοφορία δεν υποδηλώνουν σημαντικές αλληλεπιδράσεις του Copaxone με θεραπείες που χρησιμοποιούνται συνήθως στους ασθενείς με MS, συμπεριλαμβανομένης της ταυτόχρονης χρήσης κορτικοστεροειδών για έως και 28 ημέρες.

Εργασίες in vitro υποδηλώνουν ότι η γλατιραμέρη οξική στο αίμα συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, αλλά δεν εκτοπίζεται, και δεν εκτοπίζει η ίδια, τη φαινυτοΐνη ή την καρβαμαζεπίνη. Παρ’ όλα αυτά, καθώς το Copaxone, θεωρητικά, έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει την

κατανομή των ουσιών που συνδέονται με τις πρωτεΐνες, η ταυτόχρονη χρήση τέτοιων φαρμακευτικών προϊόντων θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Κύηση Τα δεδομένα από σχετικά περιορισμένο αριθμό εγκύων γυναικών (περιπτώσεις έκβασης κύησης μεταξύ 300- 1000) καταδεικνύουν τη μη ύπαρξη συγγενών δυσπλασιών ή τοξικότητας στο έμβρυο/νεογνό.

Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3).

Η χρήση του Copaxone κατά τη διάρκεια της κύησης μπορεί να εξετάζεται, εάν αυτή κρίνεται απαραίτητη.

Θηλασμός Οι φυσικοχημικές ιδιότητες και η χαμηλή από του στόματος απορρόφηση υποδηλώνουν ότι η έκθεση των νεογνών/βρεφών στη γλατιραμέρη οξική μέσω του ανθρώπινου μητρικού γάλακτος είναι αμελητέα. Μία μη-παρεμβατική αναδρομική μελέτη σε 60 θηλάζοντα βρέφη μητέρων που εκτέθηκαν σε γλατιραμέρη οξική σε σύγκριση με 60 θηλάζοντα βρέφη μητέρων που δεν εκτέθηκαν σε οποιαδήποτε τροποποιητική της νόσου θεραπεία και περιορισμένα ανθρώπινα δεδομένα μετά την κυκλοφορία δεν έδειξαν αρνητικές επιδράσεις της γλατιραμέρης οξικής.

Το Copaxone μπορεί να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Δεν πραγματοποιήθηκαν μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Τα περισσότερα δεδομένα ασφάλειας του Copaxone συγκεντρώθηκαν για το Copaxone 20 mg/ml χορηγούμενο ως υποδόρια ένεση μια φορά την ημέρα. Αυτή η παράγραφος παρουσιάζει συγκεντρωμένα δεδομένα ασφάλειας από τέσσερις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές με το Copaxone 20 mg/ml χορηγούμενο μια φορά την ημέρα, και από μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή με το Copaxone 40 mg/ml χορηγούμενο τρεις φορές την εβδομάδα.

Άμεση σύγκριση της ασφάλειας μεταξύ Copaxone 20 mg/ml (χορηγούμενο την ημέρα) και 40 mg/ml (χορηγούμενο τρεις φορές ανά εβδομάδα) στην ίδια μελέτη δεν έχει πραγματοποιηθεί.

Copaxone 20 mg/ml (χορηγούμενο μια φορά την ημέρα)

Σε όλες τις κλινικές δοκιμές με Copaxone 20 mg/ml, αντιδράσεις στη θέση ένεσης παρατηρήθηκαν να είναι οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες και αναφέρθηκαν από την πλειονότητα των ασθενών που λάμβαναν Copaxone. Σε ελεγχόμενες μελέτες, το ποσοστό των ασθενών που ανέφεραν αυτές τις αντιδράσεις, τουλάχιστον μία φορά, ήταν υψηλότερο μετά τη θεραπεία με ενέσεις Copaxone 20 mg/ml (70%) από ό,τι με ενέσεις εικονικού φαρμάκου (37%). Οι πιο συχνά αναφερόμενες αντιδράσεις στη θέση ένεσης, οι οποίες αναφέρθηκαν συχνότερα στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Copaxone 20 mg/ml έναντι εκείνων με εικονικό φάρμακο ήταν ερύθημα, άλγος, μάζα, κνησμός, οίδημα, φλεγμονή και υπερευαισθησία.

Ως άμεση αντίδραση μετά την ένεση περιγράφηκε μια αντίδραση που σχετίζεται τουλάχιστον με ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα συμπτώματα: αγγειοδιαστολή (ερυθρίαση), θωρακικό άλγος, δύσπνοια, αίσθημα παλμών ή ταχυκαρδία (βλέπε παράγραφο 4.4). Η αντίδραση αυτή είναι δυνατόν να εμφανισθεί εντός λεπτών από την ένεση Copaxone. Τουλάχιστον ένα σύμπτωμα αυτής της Άμεσης Αντίδρασης Μετά την Ένεση αναφέρθηκε τουλάχιστον μία φορά από το 31% των ασθενών που έλαβαν Copaxone 20 mg/ml σε σύγκριση με το 13% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναγνωρίσθηκαν από τις κλινικές δοκιμές και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα. Τα δεδομένα από τις κλινικές δοκιμές προέρχονται από τέσσερις βασικές, διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές με συνολικά 512 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Copaxone 20 mg/ημέρα και 509 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο για έως και 36 μήνες. Τρεις δοκιμές στην υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (RRMS) περιλάμβαναν συνολικά 269 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Copaxone 20 mg/ημέρα και 271 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο για έως και 35 μήνες. Η τέταρτη δοκιμή σε ασθενείς που έχουν εμφανίσει ένα πρώτο κλινικό επεισόδιο και έχει προσδιοριστεί ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης κλινικά επιβεβαιωμένης MS, περιλάμβανε 243 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Copaxone 20 mg/ημέρα και 238 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο για έως και 36 μήνες.

* Περισσότερο από 2% (>2/100) υψηλότερη επίπτωση στην ομάδα θεραπείας με Copaxone από ό,τι στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Ανεπιθύμητη ενέργεια χωρίς το σύμβολο * αντιπροσωπεύει διαφορά μικρότερη ή ίση με 2%.

§ Ο όρος «Αντιδράσεις στη θέση ένεσης» (διαφόρων ειδών) περιλαμβάνει όλα τα ανεπιθύμητα συμβάματα που εμφανίζονται στη θέση ένεσης, εκτός από την ατροφία στη θέση ένεσης και τη νέκρωση στη θέση ένεσης, οι οποίες παρουσιάζονται ξεχωριστά στον πίνακα.

♣ Περιλαμβάνει όρους που έχουν σχέση με την τοπική λιποατροφία στις θέσεις ένεσης.

# Λίγες περιπτώσεις αναφέρθηκαν με μεταμόσχευση ήπατος.

Στην τέταρτη δοκιμή που αναφέρθηκε παραπάνω, μια ανοικτής επισήμανσης φάση θεραπείας ακολούθησε την ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο περίοδο. Δεν παρατηρήθηκε καμία μεταβολή στο γνωστό προφίλ ασφάλειας του Copaxone 20 mg/ml κατά τη διάρκεια της ανοικτής επισήμανσης περιόδου παρακολούθησης έως και 5 έτη.

Copaxone 40 mg/ml (χορηγούμενο τρεις φορές ανά εβδομάδα)

Η ασφάλεια του Copaxone 40 mg/ml αξιολογήθηκε με βάση μια διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (RRMS) με ένα σύνολο 943 ασθενών που έλαβαν θεραπεία με Copaxone 40 mg/ml τρεις φορές ανά εβδομάδα, και 461 ασθενών που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο για 12 μήνες.

Γενικά, το είδος των ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Copaxone 40 mg/ml χορηγούμενο τρεις φορές ανά εβδομάδα ήταν εκείνες που ήταν ήδη γνωστές και επισημασμένες για το Copaxone 20 mg/ml χορηγούμενο την ημέρα. Ειδικότερα, ανεπιθύμητες αντιδράσεις στη θέση ένεσης (ISR) και άμεσες μετά την ένεση αντιδράσεις (IPIR) αναφέρθηκαν με χαμηλότερη συχνότητα για το Copaxone 40 mg/ml χορηγούμενο τρεις φορές ανά εβδομάδα από ό,τι για το Copaxone 20 mg/ml χορηγούμενο την ημέρα(35,5% έναντι 70% για ISRs και 7,8% έναντι 31% για IPIRs, αντίστοιχα).

Αντιδράσεις στη θέση ένεσης αναφέρθηκαν από το 36% των ασθενών που έλαβαν Copaxone 40 mg/ml σε σύγκριση με 5% εκείνων που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Άμεση μετά την ένεση αντίδραση αναφέρθηκε από το 8% των ασθενών που έλαβαν Copaxone 40 mg/ml σε σύγκριση με 2% εκείνων που έλαβαν εικονικό φάρμακο.

Σημειώνονται ορισμένες ειδικές ανεπιθύμητες ενέργειες:

• Αναφυλακτικές αντιδράσεις μπορεί να εμφανισθούν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά τη χορήγηση γλατιραμέρης οξικής, ακόμα και μήνες έως χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας (βλέπε παράγραφο 4.4).

• Δεν αναφέρθηκε νέκρωση στη θέση ένεσης.

• Δερματικό ερύθημα και άλγος των άκρων, που δεν επισημαίνονται για το Copaxone 20 mg/ml, αναφέρθηκαν το καθένα από το 2,1% των ασθενών που έλαβαν Copaxone 40 mg/ml (Συχνές:

 1/100 έως < 1/10).

• Φαρμακοεπαγόμενη ηπατική κάκωση και τοξική ηπατίτιδα αναφέρθηκαν το καθένα από έναν ασθενή (0,1%) που έλαβε Copaxone 40 mg/ml (Όχι συχνές:  1/1.000 έως < 1/100).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω:

Ελλάδα Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337 Ιστότοπος: http://www.eof.gr http://www.kitrinikarta.gr Κύπρος Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας

CY-1475 Λευκωσία Τηλ: + 357 22608607 Φαξ: + 357 22608669 Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs

4.9 Υπερδοσολογία

Συμπτώματα Έχουν αναφερθεί λίγες περιπτώσεις υπερδοσολογίας με το Copaxone (έως 300 mg γλατιραμέρης οξικής). Oι περιπτώσεις αυτές δεν σχετίζονταν με άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες, εκτός από εκείνες που αναφέρονται στην παράγραφο 4.8.

Διαχείριση Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται και να εφαρμόζεται η ανάλογη συμπτωματική και υποστηρικτική θεραπεία.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, άλλα ανοσοδιεγερτικά, Κωδικός ΑΤC: L03AX13 Μηχανισμός δράσης Ο μηχανισμός με τον οποίο η γλατιραμέρη οξική ασκεί θεραπευτική δράση σε υποτροπιάζουσες μορφές πολλαπλής σκλήρυνσης δεν διασαφηνίζεται πλήρως, αλλά θεωρείται ότι περιλαμβάνει τη διαμόρφωση των ανοσοποιητικών διαδικασιών. Μελέτες σε ζώα και σε ασθενείς με MS υποδηλώνουν ότι η γλατιραμέρη οξική δρα στα εγγενή κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων μονοκυττάρων, δενδριτικών κυττάρων και κυττάρων Β, τα οποία με τη σειρά τους διαμορφώνουν προσαρμοστικές λειτουργίες κυττάρων Β και Τ προκαλώντας αντιφλεγμονώδη και ρυθμιστική έκκριση κυτταροκινών. Το εάν η θεραπευτική δράση επηρεάζεται από τις κυτταρικές επιδράσεις που περιγράφηκαν παραπάνω δεν είναι γνωστό, επειδή η παθοφυσιολογία της MS είναι μόνο εν μέρει κατανοητή.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια Υποτροπιάζουσα-Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση Τα αποδεικτικά στοιχεία που υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα της ένεσης Copaxone 40 mg/ml χορηγούμενη υποδορίως τρεις φορές την εβδομάδα στη μείωση της συχνότητας των υποτροπών προέρχονται από μία 12μηνη ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη.

Στη βασική κλινική δοκιμή, η Υποτροπιάζουσα-Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση χαρακτηρίζεται είτε από τουλάχιστον μία τεκμηριωμένη υποτροπή τους τελευταίους 12 μήνες, ή από τουλάχιστον δύο τεκμηριωμένες υποτροπές τους τελευταίους 24 μήνες, ή από μία τεκμηριωμένη υποτροπή μεταξύ των τελευταίων 12 και 24 μηνών με τουλάχιστον μία τεκμηριωμένη βλάβη που προσλαμβάνει γαδολίνιο στην ακολουθία T1 στη μαγνητική τομογραφία που διενεργήθηκε κατά τους τελευταίους 12 μήνες.

Το πρωτεύον μέτρο έκβασης ήταν ο συνολικός αριθμός επιβεβαιωμένων υποτροπών. Οι δευτερεύουσες εκβάσεις μαγνητικής τομογραφίας περιλάμβαναν τον αθροιστικό αριθμό των νέων/διευρυνόμενων βλαβών στην ακολουθία T2 και τον αθροιστικό αριθμό προσλαμβανουσών βλαβών στην ακολουθία T1, και τα δύο μετρούμενα κατά τους μήνες 6 και 12.

Ένα σύνολο 1.404 ασθενών τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 2:1 για να λάβουν είτε Copaxone 40 mg/ml (n=943) είτε εικονικό φάρμακο (n=461). Και οι δύο ομάδες θεραπείας ήταν συγκρίσιμες όσον αφορά τα δημογραφικά αρχικά χαρακτηριστικά, τα χαρακτηριστικά νόσου MS και τις παραμέτρους μαγνητικής

τομογραφίας. Οι ασθενείς είχαν διάμεση τιμή 2,0 υποτροπές κατά τα 2 έτη πριν από τον προκαταρκτικό έλεγχο.

Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Copaxone 40 mg/ml τρεις φορές ανά εβδομάδα είχαν ουσιαστικές και στατιστικά σημαντικές μειώσεις στο πρωτεύον και στα δευτερεύοντα μέτρα έκβασης, οι οποίες είναι συμβατές με την επίδραση της θεραπείας του Copaxone 20 mg/ml χορηγούμενο την ημέρα.

Ο ακόλουθος πίνακας παρουσιάζει τις τιμές για το πρωτεύον και τα δευτερεύοντα μέτρα έκβασης για τον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας:

* Η απόλυτη διαφορά κινδύνου ορίζεται ως η διαφορά μεταξύ του προσαρμοσμένου μέσου ARR του GA 40 mg TIW (3 φορές την εβδομάδα) και του προσαρμοσμένου μέσου ARR του Εικονικού Φαρμάκου.

** Η αναλογία ρυθμών ορίζεται ως η αναλογία μεταξύ των προσαρμοσμένων μέσων ρυθμών του GA 40 mg TIW (3 φορές την εβδομάδα) και του Εικονικού Φαρμάκου.

Άμεση σύγκριση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας μεταξύ Copaxone 20 mg/ml (χορηγούμενο την ημέρα) και 40 mg/ml (χορηγούμενο τρεις φορές ανά εβδομάδα) στην ίδια μελέτη δεν έχει πραγματοποιηθεί.

Copaxone 40 mg/mL: Το ποσοστό των ασθενών με επιβεβαιωμένη εξέλιξη της αναπηρίας (CDP) στους 3 μήνες ήταν ένα διερευνητικό καταληκτικό σημείο σε μία μελέτη 12 μηνών ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο (GALA). Η επιβεβαιωμένη για τρεις μήνες εξέλιξη της αναπηρίας εμφανίστηκε στο 3% και στο 3,5% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο και Copaxone, αντίστοιχα (αναλογία πιθανοτήτων, OR [95% CI]: 1,182 [0,661, 2,117] (p=0,5726)). Συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης ανοικτής επισήμανσης της μελέτης (έως 7 έτη), ο χρόνος έως την επιβεβαιωμένη εξέλιξη της αναπηρίας στους 6 μήνες ήταν ένα διερευνητικό καταληκτικό σημείο. Ο λόγος κινδύνου (HR) [95% CI] για την πρόθεση θεραπείας της κοόρτης, συγκρίνοντας την ομάδα πρώιμης έναρξης του Copaxone με την ομάδα καθυστερημένης έναρξης ήταν 0,892 [0,688, 1,157] (p=0,3898).

Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν στοιχεία για τη χρήση του Copaxone σε ασθενείς με πρωτοπαθώς ή δευτεροπαθώς προϊούσα νόσο.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί φαρμακοκινητικές μελέτες σε ασθενείς. In vitro δεδομένα και περιορισμένα δεδομένα από υγιείς εθελοντές υποδεικνύουν ότι με την υποδόρια χορήγηση της γλατιραμέρης οξικής, η δραστική ουσία απορροφάται εύκολα και ένα μεγάλο μέρος της δόσης αποικοδομείται ταχέως σε μικρότερα κλάσματα ήδη στον υποδόριο ιστό.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Τα μη κλινικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο με βάση τις συμβατικές μελέτες φαρμακολογικής ασφάλειας, τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων, γονοτοξικότητας, ενδεχόμενης καρκινογόνου δράσης, τοξικότητας στην αναπαραγωγή, πέραν των πληροφοριών που περιλαμβάνονται σε άλλους παραγράφους της ΠΧΠ. Λόγω ελλείψεως φαρμακοκινητικών δεδομένων σε ανθρώπους, δεν μπορούν να καθορισθούν περιθώρια έκθεσης μεταξύ ανθρώπων και ζώων.

Σε ένα μικρό αριθμό επιμύων και πιθήκων που έλαβαν θεραπεία για τουλάχιστον 6 μήνες, αναφέρθηκε εναπόθεση ανοσοσυμπλέγματος στο σπείραμα του νεφρού. Σε μια μελέτη 2 ετών σε επίμυες, δεν παρατηρήθηκε ένδειξη εναπόθεσης ανοσοσυμπλέγματος στο σπείραμα του νεφρού.

Μετά τη χορήγηση σε ευαισθητοποιημένα ζώα (ινδικά χοιρίδια ή μύες), αναφέρθηκε αναφυλαξία. Η σημασία αυτών των δεδομένων για τον άνθρωπο δεν είναι γνωστή.

Η τοξικότητα στη θέση ένεσης ήταν σύνηθες εύρημα μετά την επαναλαμβανόμενη χορήγηση σε ζώα.

Σε επίμυες, παρατηρήθηκε μια μικρή, αλλά στατιστικώς σημαντική μείωση στην αύξηση του σωματικού βάρους των απογόνων που γεννήθηκαν από μητέρες που έλαβαν θεραπεία κατά τη διάρκεια της κύησης και καθ' όλη τη διάρκεια της γαλουχίας σε υποδόριες δόσεις ≥ 6 mg/kg/ημέρα (2,83 φορές η μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση στον άνθρωπο για ενήλικα 60 kg με βάση τα mg/m2) σε σύγκριση με τον έλεγχο.

Δεν παρατηρήθηκαν άλλες σημαντικές επιδράσεις στην ανάπτυξη των απογόνων και στην ανάπτυξη της συμπεριφοράς.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Μαννιτόλη Ύδωρ για ενέσιμα

6.2 Ασυμβατότητες

Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμιγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.

6.3 Διάρκεια ζωής

3 χρόνια

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Φυλάσσετε τις προγεμισμένες σύριγγες στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύονται από το φως.

Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C – 8°C).

Μην καταψύχετε.

Εάν οι προγεμισμένες σύριγγες δεν μπορούν να διατηρηθούν σε ψυγείο, μπορούν να φυλαχθούν μεταξύ 15°C και 25°C, μία φορά για έως και ένα μήνα.

Μετά από αυτή την περίοδο του ενός μήνα, εάν οι προγεμισμένες σύριγγες Copaxone δεν έχουν χρησιμοποιηθεί και παραμένουν ακόμη στην αρχική τους συσκευασία, πρέπει να μεταφερθούν για φύλαξη σε ψυγείο (2 °C έως 8 °C).

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Μία προγεμισμένη σύριγγα που περιέχει ενέσιμο διάλυμα Copaxone 40 mg/ml αποτελείται από μία 1 ml άχρωμη τύπου Ι γυάλινη κυλινδρική σύριγγα με προσαρμοσμένη βελόνα, ένα μπλε έμβολο πολυπροπυλενίου (προαιρετικά πολυστυρενίου), ένα ελαστικό πώμα εισχώρησης με έμβολο και ένα κάλυμμα βελόνας.

Κάθε προγεμισμένη σύριγγα συσκευάζεται ξεχωριστά σε συσκευασία κυψέλης PVC.

Το Copaxone 40 mg/ml διατίθεται σε συσκευασίες που περιέχουν 3, 12 ή 36 προγεμισμένες σύριγγες του 1 ml ενέσιμου διαλύματος ή σε μία πολυσυσκευασία που περιέχει 36 (3 συσκευασίες των 12) προγεμισμένες σύριγγες του 1 ml ενέσιμου διαλύματος.

Μπορεί να μη κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Μόνο για μία χρήση.

Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Teva GmbH Graf-Arco-Str. 3, 89079 Ulm, Γερμανία

8. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Ελλάδα: 18611/17.02.2020 Κύπρος: 22376

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ελλάδα:

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 16 Νοεμβρίου 2015 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 17 Φεβρουαρίου 2020 Κύπρος:

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 12 Οκτωβρίου 2016 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 26 Νοεμβρίου 2021

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Ελλάδα:

Κύπρος: