Clinio Logo
Clinio
DEXDOR 100MCG/MLSPC · Δεξμεδετομιδίνη
DEXDOR › SPC

DEXDOR — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

Το κείμενο παρακάτω εξήχθη από το PDF του SPC. Οι λέξεις είναι του εγγράφου· η σελιδοποίηση δεν αποδίδεται και ορισμένοι πίνακες μπορεί να διαφέρουν οπτικά από το πρωτότυπο.

EMA Το SPC αυτών των συσκευασιών
Σύνοψη SPC ανά ενότητα (dexmedetomidine)

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Dexdor100μικρογραμμάρια/mlπυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Κάθε 1mlπυκνού διαλύματοςπεριέχει υδροχλωρική δεξμεδετομιδίνη ισοδύναμη με 100μικρογραμμάρια δεξμεδετομιδίνης.

Κάθε φύσιγγα των 2mlπεριέχει 200μικρογραμμάρια δεξμεδετομιδίνης.

Κάθε φιαλίδιο των 2mlπεριέχει 200μικρογραμμάρια δεξμεδετομιδίνης.

Κάθε φιαλίδιοτων 4mlπεριέχει 400μικρογραμμάρια δεξμεδετομιδίνης.

Κάθε φιαλίδιοτων 10mlπεριέχει 1000μικρογραμμάρια δεξμεδετομιδίνης.

Η συγκέντρωση του τελικού διαλύματος μετά την αραίωση πρέπει να είναι είτε 4μικρογραμμάρια/ml ή 8μικρογραμμάρια/ml.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση(στείρο πυκνό διάλυμα).

Το πυκνό διάλυμα είναι ένα διαυγές, άχρωμο διάλυμα,pH4,5–7,0.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Για την καταστολή ενήλικων ασθενών που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ (Μονάδα Εντατικής Θεραπείας), στους οποίους απαιτείται ένα επίπεδο καταστολής όχι βαθύτερο από την αφύπνισησε απόκριση λεκτικών ερεθισμάτων(αντιστοιχεί στο 0 έως -3 της ΚλίμακαςΔιέγερσης-Καταστολής του Richmond (RASS)).

Για την καταστολήμη διασωληνωμένων ενήλικωνασθενών πριν από και/ή κατά τη διάρκεια διαγνωστικών ή χειρουργικών πράξεωνπου απαιτούν καταστολή, π.χ. παρεμβατική/ενσυνείδητη καταστολή.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Για την καταστολή ενήλικων ασθενών που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ (Μονάδα Εντατικής Θεραπείας), στους οποίους απαιτείται ένα επίπεδο καταστολής όχι βαθύτερο από την αφύπνιση σε απόκριση λεκτικών ερεθισμάτων (αντιστοιχεί στο 0 έως -3 της Κλίμακας Διέγερσης- Καταστολής του Richmond(RASS)).

Μόνο για νοσοκομειακή χρήση. Το Dexdorπρέπει να χορηγείται από επαγγελματίες υγείας εκπαιδευμένους στη διαχείρισηασθενών που απαιτούν νοσηλείαστη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Δοσολογία Οι ασθενείς που έχουν ήδη διασωληνωθεί και βρίσκονται σε καταστολή μπορούν να μεταβούνσε δεξμεδετομιδίνη με αρχικό ρυθμό έγχυσης 0,7μικρογραμμάρια/kg/hο οποίος μπορεί έπειτα να ρυθμιστεί σταδιακά εντός του δοσολογικού εύρους 0,2 έως 1,4μικρογραμμάρια/kg/hπροκειμένου να

επιτευχθεί το επιθυμητό επίπεδο καταστολής, ανάλογα με την ανταπόκρισητου ασθενή. Σε αδύναμους ασθενείς πρέπει να εξετάζεται χαμηλότερος ρυθμός έγχυσης κατά την έναρξη. Η δεξμεδετομιδίνη είναι πολύ ισχυρή και ο ρυθμός έγχυσης δίδεται ανά ώρα.Μετά τη ρύθμιση της δόσης, είναι πιθανό να μην επιτευχθεί ένανέοεπίπεδο σταθεροποιημένηςκατάστασηςκαταστολής για έως και μία ώρα.

Μέγιστη δόση Ημέγιστη δόση των 1,4μικρογραμμαρίων/kg/hδεν πρέπει να υπερβαίνεται. Οιασθενείςστους οποίουςδεν επιτυγχάνεται ένα ικανοποιητικόεπίπεδο καταστολής με τη μέγιστη δόση δεξμεδετομιδίνηςπρέπει να μεταβαίνουνσε έναν εναλλακτικόκατασταλτικόπαράγοντα.

Δενσυνιστάται η χρήση δόσης εφόδου Dexdorγιακαταστολή σεΜΕΘ και σχετίζεται με αυξημένο αριθμό ανεπιθύμητων ενεργειών. Εάν είναι αναγκαίομπορεί να χορηγηθεί προποφόλη ή μιδαζολάμη μέχρι να σταθεροποιηθούνοι κλινικές επιδράσεις τηςδεξμεδετομιδίνης.

Διάρκεια Δεν υπάρχει εμπειρία από τη χρήση του Dexdorγια περισσότερεςαπό 14ημέρες. Η χρήση του Dexdorγια διάστημα μεγαλύτερο από αυτό πρέπει να επανεκτιμάται τακτικά.

Για την καταστολή μη διασωληνωμένων ενήλικων ασθενών πριν από και/ή κατά τη διάρκεια διαγνωστικών ή χειρουργικών πράξεων που απαιτούν καταστολή, π.χ.παρεμβατική/ενσυνείδητη καταστολή.

Το Dexdorπρέπει να χορηγείται μόνο από επαγγελματίες υγείας εκπαιδευμένους στην αναισθησιολογικήδιαχείριση ασθενώνστη χειρουργική αίθουσα ή κατά τη διάρκεια διαγνωστικών πράξεων. Όταν το Dexdorχορηγείται για ενσυνείδητη καταστολή, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται αδιαλείπτωςαπό άτομα που δεν συμμετέχουν στη διεξαγωγή της διαγνωστικής ή χειρουργικής πράξης. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται αδιαλείπτωςγια πρώιμα σημεία υπότασης, υπέρτασης, βραδυκαρδίας, αναπνευστικής καταστολής, απόφραξης αεραγωγών, άπνοιας, δύσπνοιας και/ή αποκορεσμού οξυγόνου(βλ. παράγραφο4.8).

Συμπληρωματικό οξυγόνο πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμο και να παρέχεται όταν ενδείκνυται. Ο κορεσμός οξυγόνου πρέπει να παρακολουθείται με παλμική οξυμετρία.

Το Dexdor χορηγείται ως έγχυση εφόδου ακολουθούμενη απόέγχυση συντήρησης. Ανάλογα με την επέμβαση,ενδεχομένωςνα απαιτηθεί ταυτόχρονη χορήγηση τοπικήςαναισθησίαςή αναλγησίας προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό κλινικό αποτέλεσμα. Επιπρόσθετη αναλγησία ή κατασταλτικά(π.χ. οπιοειδή, μιδαζολάμηή προποφόλη)συνιστώνται σε περίπτωση επώδυνων επεμβάσεωνή εάν απαιτείται αυξημένο βάθος καταστολής. Ηφαρμακοκινητική παράμετρος,χρόνος ημίσειας ζωήςτηςκατανομής του Dexdorέχει εκτιμηθείότι είναι περίπου 6λεπτά, οοποίοςμπορεί να ληφθείυπόψη, μαζί με τηδράσηάλλων χορηγούμενων φαρμακευτικών αγωγών, κατά την εκτίμησητου κατάλληλουχρόνουπου απαιτείται για την τιτλοποίηση έως τοεπιθυμητό κλινικό αποτέλεσμα του Dexdor.

Έναρξη Παρεμβατικής Καταστολής:

- Μια έγχυση εφόδου του 1,0μικρογραμμαρίου/kgχορηγούμενη επί10λεπτά.Για λιγότερο επεμβατικές πράξειςόπως είναι η οφθαλμική χειρουργική, μπορεί να είναι κατάλληλη μια έγχυση εφόδουτων 0,5μικρογραμμαρίων/kgχορηγούμενηεπί10λεπτά.

ΣυντήρησηΠαρεμβατικής Καταστολής:

- Η έγχυση συντήρησης ξεκινά γενικά με 0,6–0,7μικρογραμμάρια/kg/ώρα και τιτλοποιείται για να επιτευχθεί το επιθυμητό κλινικό αποτέλεσμα με δόσεις που κυμαίνονται από 0,2 έως

1μικρογραμμάριο/kg/ώρα. Ο ρυθμός της έγχυσης συντήρησης πρέπει να ρυθμίζεται προκειμένου να επιτυγχάνεταιτο στοχευόμενο επίπεδο καταστολής.

Ειδικοί πληθυσμοί Ηλικιωμένοι Κανονικά δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης σε ηλικιωμένους ασθενείς (βλ. παράγραφο5.2). Οι ηλικιωμένοι ασθενείς φαίνεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για υπόταση (βλ. παράγραφο4.4)

αλλά τα περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα από την παρεμβατική καταστολή δεν υποδηλώνουν σαφή εξάρτηση από τη δόση.

Νεφρική δυσλειτουργία Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.

Ηπατική δυσλειτουργία Η δεξμεδετομιδίνημεταβολίζεται στο ήπαρ και πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Μπορεί να εξεταστείη χρήση μειωμένης δόσης συντήρησης(βλ.

παραγράφους4.4και5.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Dexdorσε παιδιά ηλικίας 0 έως 18ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Τα παρόνταδιαθέσιμα δεδομέναπεριγράφονται στις παραγράφους4.8, 5.1 και 5.2, αλλά δενμπορεί να γίνεισύσταση για τη δοσολογία.

Τρόπος χορήγησης Το Dexdorπρέπει να χορηγείται μόνο ως αραιωμένη ενδοφλέβια έγχυση με τη χρήση συσκευής ελεγχόμενης έγχυσης. Για οδηγίες σχετικά με την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος πριναπότη χορήγηση, βλ.παράγραφο6.6.

4.3 Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστικήουσίαή σε κάποιο από τα έκδοχαπου αναφέρονται στην παράγραφο6.1.

Προχωρημένος καρδιακός αποκλεισμός (βαθμού 2 ή 3) εκτός εάν υπάρχει βηματοδότης.

Μη ελεγχόμενη υπόταση.

Οξείες αγγειακές εγκεφαλικές παθήσεις.

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Παρακολούθηση Το Dexdorπροορίζεται για χρήσησε μονάδα εντατικής θεραπείας, σε χειρουργική αίθουσα και κατά τη διάρκεια διαγνωστικών πράξεων.Ηχρήση σε άλλοπεριβάλλονδενσυνιστάται. Όλοι οι ασθενείς πρέπει να έχουν συνεχή παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας κατά τη διάρκεια της έγχυσης Dexdor.Η αναπνοή πρέπει να παρακολουθείται σε μηδιασωληνωμένους ασθενείςλόγω του κινδύνου για αναπνευστική καταστολή και σε ορισμένες περιπτώσεις για άπνοια (βλ. παράγραφο4.8).

Ο χρόνος ανάνηψηςμετά τη χρήση δεξμεδετομιδίνης αναφέρθηκε ότι είναι περίπου μία ώρα.

Όταν γίνεται χρήσησε εξωνοσοκομειακό περιβάλλον, η στενή παρακολούθηση πρέπει να συνεχίζεται για τουλάχιστον μία ώρα (ή περισσότερο ανάλογα μετην κατάσταση του ασθενή), με ιατρική επίβλεψη πουσυνεχίζεται για τουλάχιστον μία ακόμη ώρα ώστενα διασφαλίζεταιη ασφάλεια του ασθενή.

Γενικές προφυλάξεις Το Dexdorδεν πρέπει να δίνεται ωςδόση bolusκαι δεν συνιστάται δόση εφόδουσε ΜΕΘ.Οι χρήστες πρέπει συνεπώς να είναι έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν ένα εναλλακτικό κατασταλτικό για οξύ έλεγχο της διέγερσης ή κατά τη διάρκεια επεμβάσεων, ιδιαίτερα κατά τις πρώτες λίγες ώρες της θεραπείας.Κατά τη διάρκεια παρεμβατικής καταστολήςμπορεί να χρησιμοποιηθεί μικρή δόση bolus άλλου κατασταλτικού,εάν απαιτείται ταχεία αύξηση του επιπέδου καταστολής.

Σε κάποιουςασθενείςπου λαμβάνουν Dexdorέχει παρατηρηθεί ότι αφυπνίζονται εύκολα και είναι σε εγρήγορση όταν διεγείρονται. Το γεγονός αυτό από μόνο του δεν πρέπει να θεωρείται ως απόδειξη έλλειψης αποτελεσματικότητας απουσία άλλων κλινικών σημείων και συμπτωμάτων.

Η δεξμεδετομιδίνη κανονικά δεν προκαλεί βαθιάκαταστολή και η αφύπνιση τωνασθενώνμπορεί να γίνειεύκολα. Επομένως, η δεξμεδετομιδίνη δεν είναι κατάλληλη γιαασθενείς που δεν ανέχονται αυτό το προφίλ επιδράσεων, για παράδειγμα για αυτούς στους οποίους απαιτείται συνεχής βαθιά καταστολή.

Το Dexdorδεν πρέπει να χρησιμοποιείται ωςγενικός αναισθητικόςπαράγοντας επαγωγής για διασωλήνωση ή για να παρέχει καταστολή κατά τη χρήση μυοχαλαρωτικών.

Η δεξμεδετομιδίνη στερείταιτηςαντισπασμωδικήςδράσηςορισμένων άλλων ηρεμιστικώνκαι επομένωςδεν θα καταστείλει υποκείμενη επιληπτική δραστηριότητα.

Πρέπει να δίδεται προσοχή εάν η δεξμεδετομιδίνη συνδυάζεται με άλλες ουσίες με ηρεμιστικέςή καρδιαγγειακές δράσεις καθώς μπορεί να εμφανιστούν αθροιστικές επιδράσεις.

Το Dexdor δεν συνιστάται για καταστολή ελεγχόμενη από τον ασθενή. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα επαρκή δεδομένα.

Όταν το Dexdor χρησιμοποιείται σε εξωνοσοκομειακό περιβάλλον, οι ασθενείς πρέπει κανονικά να επαφίενταιστη φροντίδα ενός κατάλληλου τρίτου ατόμου. Πρέπει να γίνεται σύσταση στους ασθενείς να απέχουν απότην οδήγηση ή από άλλες επικίνδυνες εργασίες και, όπου είναι δυνατόν, να αποφεύγουν τη χρήση άλλων παραγόντων με πιθανή κατασταλτική δράση(π.χ. βενζοδιαζεπίνες, οπιοειδή, οινοπνευματώδη) για ένα επαρκέςχρονικό διάστημαανάλογα με τις παρατηρηθείσες επιδράσεις της δεξμεδετομιδίνης, την επέμβαση, τιςσυγχορηγούμενες φαρμακευτικές αγωγές, την ηλικία και την κατάσταση του ασθενή.

Πρέπει να δίδεται προσοχή κατά τη χορήγηση της δεξμεδετομιδίνης σε ηλικιωμένους ασθενείς. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς άνω των 65ετών ενδέχεταινα είναι πιο επιρρεπείς σε υπόταση με τη χορήγηση δεξμεδετομιδίνης, συμπεριλαμβανομένης της δόσης εφόδου, για επεμβάσεις. Πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσηςτης δόσης. Παρακαλείστεόπως ανατρέξετε στην παράγραφο4.2.

Θνησιμότητα ασθενών ηλικίας ≤65ετών που νοσηλεύονται σεΜΕΘ Στην πραγματιστική τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή SPICE III σε 3904 βαρέως πάσχοντες ενήλικες ασθενείς που νοσηλεύονταν σε ΜΕΘ, χρησιμοποιήθηκε δεξμεδετομιδίνη ως κύριο κατασταλτικόκαι συγκρίθηκε με τη συνήθη αγωγή. Δεν υπήρξε συνολική διαφορά στη θνησιμότητα σε διάστημα 90 ημερών μεταξύ της ομάδας της δεξμεδετομιδίνης και της ομάδας που έλαβε τη συνήθηαγωγή(θνησιμότητα 29,1% και στις δύο ομάδες), αλλάπαρατηρήθηκε μια ανομοιογένειατης επίδρασης στη θνησιμότητααπό την ηλικία. Η δεξμεδετομιδίνη συσχετίστηκε με αυξημένη θνησιμότητα στην ηλικιακή ομάδα ≤65ετών (λόγοςπιθανοτήτων 1,26, 95% διάστημα αξιοπιστίας 1,02 έως 1,56) σε σύγκριση με τα εναλλακτικά κατασταλτικά. Ενώ ο μηχανισμός είναι ασαφής, αυτή

η ανομοιογένεια της επίδρασης στη θνησιμότητα από την ηλικία ήταν πιο έντονησε ασθενείς που νοσηλεύθηκανγια λόγους που δεν αφορούσαντη μετεγχειρητική φροντίδα,και αυξήθηκε καθώς αυξάνονταν οιβαθμολογίεςκατά APACHE II και καθώς μειώνοντανηηλικία. Αυτά τα ευρήματα πρέπει να σταθμίζονται έναντι του αναμενόμενου κλινικού οφέλους της δεξμεδετομιδίνης σε σύγκριση με τα εναλλακτικά κατασταλτικάσε νεαρότερους ασθενείς.

Καρδιαγγειακές επιδράσεις και προφυλάξεις Η δεξμεδετομιδίνη μειώνει τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση μέσω κεντρικής συμπαθητικολυτικής δράσηςαλλά σε υψηλότερες συγκεντρώσεις προκαλεί περιφερική αγγειοσύσπαση η οποία οδηγεί σε υπέρταση (βλ. παράγραφο5.1).Η δεξμεδετομιδίνηδεν είναι επομένωςκατάλληληγια ασθενείς με σοβαρή καρδιαγγειακή αστάθεια.

Πρέπει να δίδεται προσοχή όταν χορηγείται δεξμεδετομιδίνη σε ασθενείς με προϋπάρχουσα βραδυκαρδία. Τα δεδομένα από τις επιδράσεις του Dexdorσε ασθενείς με καρδιακό ρυθμό <60 είναι πολύ περιορισμένα και πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή σε τέτοιους ασθενείς. Η βραδυκαρδία δεν απαιτεί συνήθωςθεραπεία, αλλά συχνάανταποκρίνεται σε αντι-χολινεργικά φάρμακα ή σε μείωση της δόσης όπου απαιτείται. Οι ασθενείς με πολύ καλήφυσική κατάστασηκαι χαμηλό καρδιακό ρυθμό σε κατάσταση ηρεμίας μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στιςβραδυκαρδιακές επιδράσειςτων αγωνιστώντων άλφα-2 υποδοχέων και έχουν αναφερθεί περιπτώσεις παροδικής φλεβοκομβικής ανακοπής. Έχουν επίσης αναφερθεί περιστατικάκαρδιακής ανακοπής, των οποίωνπροηγείται συχνά βραδυκαρδία ήκολποκοιλιακόςαποκλεισμός(βλ. παράγραφο4.8).

Οι υποτασικές επιδράσεις της δεξμεδετομιδίνηςμπορεί να είναι μεγαλύτερης σημασίας για τους ασθενείς με προϋπάρχουσα υπόταση(ιδιαίτερα εάν δεν ανταποκρίνονται σε αγγειοσυσπαστικά), υποογκαιμία, χρόνια υπόταση ή μειωμένη λειτουργική εφεδρεία όπως οι ασθενείς με σοβαρή δυσλειτουργία της κοιλίας και οι ηλικιωμένοι και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή σε αυτές τις περιπτώσεις(βλ. παράγραφο4.3). Η υπόταση δεν απαιτεί συνήθως ειδική θεραπεία αλλά, όπου απαιτείται, οι χρήστες πρέπει να είναι σε ετοιμότητα να επέμβουν με μείωση της δόσης, υγρά και/ή αγγειοσυσπαστικά.

Οι ασθενείς με διαταραχές στην περιφερική αυτόνομη δραστηριότητα(π.χ. λόγω κάκωσης του νωτιαίου μυελού) μπορεί να έχουν πιο εμφανείς αιμοδυναμικές μεταβολέςμετά την έναρξη της δεξμεδετομιδίνηςκαι για το λόγο αυτό πρέπει να αντιμετωπίζονταιμε προσοχή.

Έχει παρατηρηθεί παροδική υπέρταση κυρίως κατά τη διάρκεια της δόσης εφόδου που σχετίζεταιμε τις περιφερικές αγγειοσυσπαστικές επιδράσεις της δεξμεδετομιδίνηςκαι δενσυνιστάται δόση εφόδου γιακαταστολή σεΜΕΘ. Η θεραπεία της υπέρτασης γενικά δεν είναι απαραίτητη αλλά μπορεί να συνιστάταιη μείωση του συνεχήρυθμού έγχυσης.

Η τοπική αγγειοσύσπασησε υψηλότερες συγκεντρώσειςμπορεί να είναι μεγαλύτερης σημασίας για ασθενείς με ισχαιμική καρδιακή νόσο ή σοβαρή εγκεφαλική αγγειακή νόσο οι οποίοι πρέπει να παρακολουθούνται στενά. Πρέπει να εξετάζεται μείωση της δόσης ή διακοπή σε ασθενείς που εμφανίζουν σημεία ισχαιμίας του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικής ισχαιμίας.

Συνιστάται προσοχή κατά τη χορήγηση δεξμεδετομιδίνης μαζί με νωτιαία ή επισκληρίδιο αναισθησία λόγω του ενδεχόμενου αυξημένου κινδύνουεκδήλωσηςυπότασης ή βραδυκαρδίας.

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία Προσοχή πρέπει να δίδεται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία καθώς η υπερβολική δοσολογία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων αντιδράσεων, υπερ-καταστολής ή παρατεταμένης δράσης ως αποτέλεσμα της μειωμένης κάθαρσης της δεξμεδετομιδίνης.

Ασθενείς με νευρολογικές διαταραχές

Η εμπειρία με δεξμεδετομιδίνησε σοβαρές νευρολογικές διαταραχές όπως κάκωση της κεφαλής και μετά από νευροχειρουργική επέμβαση είναι περιορισμένη και πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτές τις καταστάσεις, ιδιαίτερα εάν απαιτείται βαθιά καταστολή. Η δεξμεδετομιδίνημπορεί να μειώσει την εγκεφαλική αιματική ροή και τηνενδοκρανιακή πίεση και αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν επιλέγεταιθεραπεία.

Άλλες Οι άλφα-2 αγωνιστές έχουν σπάνια συσχετισθεί με αντιδράσεις απόσυρσηςόταν διακόπτονται απότομα μετά από παρατεταμένη χρήση. Αυτή η πιθανότητα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη εάνο ασθενής εμφανίσει διέγερση και υπέρταση σύντομα μετά τη διακοπή τηςδεξμεδετομιδίνης.

Ηδεξμεδετομιδίνη ενδεχομένως να προκαλέσει υπερθερμία που μπορεί να είναι ανθεκτική σε κλασικές μεθόδους ψύξης.Η θεραπεία με δεξμεδετομιδίνηπρέπει να διακόπτεται στην περίπτωση εμφάνισης επιμένοντος ανεξήγητουπυρετούκαι δεν συνιστάται για χρήση σε άτομα με ευαισθησία στην κακοήθη υπερθερμία.

Έχει αναφερθεί άποιος διαβήτης σε σχέση με τηθεραπεία δεξμεδετομιδίνης. Εάν εμφανιστεί πολυουρία, συνιστάται διακοπή της δεξμεδετομιδίνης και έλεγχος του επιπέδου νατρίου στον ορό και της ωσμωτικότηταςτων ούρων.

Το Dexdorπεριέχει λιγότερο από 1mmolνατρίου (23mg) ανά ml.

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.

Η συγχορήγηση δεξμεδετομιδίνης με αναισθητικά, ηρεμιστικά, υπνωτικά,και οπιοειδή είναι πιθανό να οδηγήσει σε ενίσχυση των επιδράσεων, συμπεριλαμβανομένων των κατασταλτικών, των αναισθητικών και των καρδιοαναπνευστικών επιδράσεων. Ειδικές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ενισχυμένες επιδράσεις με ισοφλουράνιο, προποφόλη, αλφαιντανύλη και μιδαζολάμη.

Δεν έχει καταδειχθεί καμία φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση μεταξύ της δεξμεδετομιδίνης και του ισοφλουρανίου, της προποφόλης, της αλφαιντανύληςκαι της μιδαζολάμης. Εντούτοις, λόγω πιθανών φαρμακοδυναμικών επιδράσεων, όταν συγχορηγούνται με δεξμεδετομιδίνη, μπορεί να απαιτείται μείωση της δοσολογίας της δεξμεδετομιδίνης ή του ταυτόχρονα χορηγούμενου αναισθητικού, ηρεμιστικού, υπνωτικού ή οπιοειδούς.

Η αναστολή των CYPενζύμων συμπεριλαμβανομένου του CYP2B6από τη δεξμεδετομιδίνη μελετήθηκε σε μικροσωμάτιαανθρώπινου ήπατοςπου είχαν επωαστεί. Μελέτηinvitroυποδηλώνει ότι υπάρχει πιθανότητααλληλεπίδρασης invivoμεταξύ τηςδεξμεδετομιδίνης και υποστρωμάτων με μεταβολισμό κυρίως με τη μεσολάβηση του CYP2B6.

Παρατηρήθηκε επαγωγή της δεξμεδετομιδίνης invitroστα CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9 και CYP3A4, και δεν μπορεί να αποκλειστεί επαγωγή invivo.Δεν είναι γνωστή η κλινική σημασία.

Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα ενισχυμένων υποτασικών καιβραδυκαρδιακών επιδράσεων σε ασθενείς που λαμβάνουν άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που προκαλούν τέτοιες επιδράσεις, για παράδειγμα βήτα αποκλειστές, παρόλο που σε μία μελέτη αλληλεπίδρασης με εσμολόλη οι επιπρόσθετες επιδράσεις ήταν λίγες.

4.6 Γονιμότητα, κύησηκαιγαλουχία

Κύηση Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα ταδεδομένα σχετικά μετηχρήση της δεξμεδετομιδίνης σε

έγκυες γυναίκες.

Μελέτες σε ζώα κατέδειξαντοξικότηταστηναναπαραγωγική ικανότητα (βλ. παράγραφο5.3).Το Dexdorδεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνηςεκτός εάν η κλινική κατάσταση της γυναίκας απαιτεί θεραπεία με δεξμεδετομιδίνη.

Θηλασμός Ηδεξμεδετομιδίνη απεκκρίνεταιστο ανθρώπινο γάλα, ωστόσοτα επίπεδα θα είναικάτω από το όριο ανίχνευσης 24ώρες μετά τη διακοπή της θεραπείας. Ο κίνδυνος στα βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμόςή θα διακοπεί η θεραπεία με δεξμεδετομιδίνη λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμούγια το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.

Γονιμότητα Στη μελέτη γονιμότητας των επιμύων, η δεξμεδετομιδίνη δεν είχε καμία επίδραση στη γονιμότητα των αρρένων ή των θηλέων.Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τη γονιμότητα στον άνθρωπο.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Πρέπει να γίνεται σύσταση στους ασθενείς να απέχουν απότην οδήγηση ή από άλλες επικίνδυνες εργασίες για επαρκές χρονικό διάστημα μετά τη λήψη Dexdorγια παρεμβατική καταστολή.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Σύνοψητου προφίλ ασφαλείας Καταστολή ενήλικων ασθενών που νοσηλεύονται σεΜΕΘ (Μονάδα Εντατικής Θεραπείας)

Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες με τη δεξμεδετομιδίνη στις ΜΕΘ είναι υπόταση, υπέρταση και βραδυκαρδία, οι οποίες εμφανίζονται στο 25%, 15% και 13% περίπου των ασθενών αντίστοιχα.

Η υπόταση και η βραδυκαρδία ήταν επίσηςοι πιο συχνές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δεξμεδετομιδίνη που εμφανίζονται στο 1,7% και 0,9% των τυχαιοποιημένων ασθενών που νοσηλεύονται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) αντίστοιχα.

Παρεμβατική/ενσυνείδητη καταστολή Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες με τη δεξμεδετομιδίνηστην παρεμβατική καταστολήπαρατίθενται παρακάτω (τα πρωτόκολλα των μελετών φάσης ΙΙΙ περιείχαν προκαθορισμένα κατώτατα όρια για την αναφορά μεταβολών στην αρτηριακή πίεση, στον αναπνευστικό ρυθμό και στον καρδιακό ρυθμό ως ανεπιθύμητες ενέργειες).

- Υπόταση (55% στην ομάδα δεξμεδετομιδίνης έναντι 30% στην ομάδα εικονικού φαρμάκου που λάμβανε θεραπεία διάσωσης με μιδαζολάμη και φαιντανύλη)

- Αναπνευστική καταστολή (38% στην ομάδα δεξμεδετομιδίνης έναντι 35% στην ομάδα εικονικού φαρμάκου που λάμβανε θεραπεία διάσωσης με μιδαζολάμη και φαιντανύλη)

- Βραδυκαρδία (14% στην ομάδα δεξμεδετομιδίνης έναντι 4% στην ομάδα εικονικού φαρμάκου που λάμβανε θεραπεία διάσωσης με μιδαζολάμη και φαιντανύλη)

Κατάλογοςτων ανεπιθύμητων ενεργειώνσε μορφή πίνακα Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που καταγράφονται στον Πίνακα 1 έχουν συγκεντρωθεί από συλλογή δεδομένων από κλινικές δοκιμές σε μονάδες εντατικής θεραπείας.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες κατηγοριοποιούνται υπό την επικεφαλίδατης συχνότητας, οιπιο συχνές πρώτα, χρησιμοποιώντας την ακόλουθη συνθήκη: Πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10000 έως <1/1000), πολύ σπάνιες

(<1/10000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Πίνακας 1.Ανεπιθύμητες ενέργειες Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος Μη γνωστές: Άποιος διαβήτης Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Συχνές: Υπεργλυκαιμία, υπογλυκαιμία Όχι συχνές: Μεταβολική οξέωση, υπολευκωματιναιμία Ψυχιατρικές διαταραχές Συχνές: Διέγερση Όχι συχνές: Ψευδαίσθηση Καρδιακές διαταραχές Πολύ συχνές: Βραδυκαρδία1,2 Συχνές: Ισχαιμία ή έμφραγμα του μυοκαρδίου, ταχυκαρδία Όχι συχνές: Κολποκοιλιακός αποκλεισμός1, καρδιακή παροχή μειωμένη, καρδιακή ανακοπή1 Αγγειακές διαταραχές Πολύ συχνές: Υπόταση1,2, υπέρταση1,2 Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου Πολύ συχνές: Αναπνευστική καταστολή2,3 Όχι συχνές: Δύσπνοια, άπνοια Διαταραχές του γαστρεντερικού Συχνές: Ναυτία2, έμετος, ξηροστομία2 Όχι συχνές: Διάταση της κοιλίας Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Συχνές: Σύνδρομο απόσυρσης, υπερθερμία Όχι συχνές: Φάρμακο μη αποτελεσματικό, δίψα 1Βλ. παράγραφο Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών 2Ανεπιθύμητη ενέργεια που παρατηρήθηκε επίσης και στις μελέτες παρεμβατικής καταστολής 3Συχνότητα εμφάνισης «συχνή» στις μελέτες καταστολής σε ΜΕΘ Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών Η κλινικά σημαντική υπόταση ή η βραδυκαρδία πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως περιγράφεται στην παράγραφο4.4.

Σε σχετικά υγιή άτομα που δεννοσηλεύοντανστη ΜΕΘ τα οποία έλαβαν δεξμεδετομιδίνη, η βραδυκαρδία οδήγησεσε ορισμένες περιπτώσεις σε φλεβοκομβική ανακοπή ή παύση. Τα συμπτώματα ανταποκρίθηκαν σε ανύψωση των κάτω άκρων και αντιχολινεργικά όπως η ατροπίνη ή η γλυκοπυρολάτη. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις η βραδυκαρδία εξελίχθηκε σε περιόδους ασυστολίας σε ασθενείς με προϋπάρχουσα βραδυκαρδία.Έχουν επίσης αναφερθεί περιστατικάκαρδιακής ανακοπής, των οποίωνπροηγείται συχνά βραδυκαρδία ήκολποκοιλιακόςαποκλεισμός.

Η υπέρταση έχει συσχετιστεί με τη χρήση δόσης εφόδου και αυτή η ανεπιθύμητη ενέργεια μπορεί να μειωθεί αποφεύγονταςτέτοιες δόσεις εφόδου ή μειώνοντας το ρυθμό έγχυσης ή το μέγεθος της δόσης εφόδου.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Παιδιά >1μηνόςμετά τη γέννηση, κυρίως μετεγχειρητικά, έχουν αξιολογηθεί για θεραπεία έως και 24ώρες στη ΜΕΘ και παρουσίασαν ένα προφίλ ασφάλειας παρόμοιο με αυτό των ενηλίκων. Τα δεδομένα σε νεογέννητα βρέφη(κύηση 28–44εβδομάδων) είναι πολύ περιορισμένακαι περιορίζονταισε δόσεις συντήρησης ≤0,2mcg/kg/h.Ένα μεμονωμένο περιστατικό υποθερμικής βραδυκαρδίας σε νεογνό έχει αναφερθεί στη βιβλιογραφία.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική.Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος.Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείαςνα αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

4.9 Υπερδοσολογία

Συμπτώματα Έχουναναφερθεί αρκετά περιστατικά υπερδοσολογίας με δεξμεδετομιδίνη και από κλινικές δοκιμές και από τα δεδομένα μετά την κυκλοφορίατου φαρμάκου. Οι υψηλότεροι ρυθμοί έγχυσης δεξμεδετομιδίνης που αναφέρθηκανσε αυτά τα περιστατικάέφτασαν έως και 60μg/kg/hγια 36λεπτά και 30μg/kg/hγια 15λεπτά σε ένα παιδί ηλικίας 20μηνών και σε έναν ενήλικα, αντίστοιχα. Οι πιο συχνέςανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε συνδυασμό με την υπερδοσολογία περιλαμβάνουνβραδυκαρδία, υπόταση, υπέρταση, υπερκαταστολή, αναπνευστική καταστολήκαι καρδιακή ανακοπή.

Αντιμετώπιση Σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας με κλινικά συμπτώματα, η έγχυση δεξμεδετομιδίνης πρέπει να μειωθεί ή να διακοπεί. Οιαναμενόμενες επιδράσεις είναι κυρίως καρδιαγγειακές και πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται κλινικά (βλ. παράγραφο4.4). Σε υψηλές συγκεντρώσειςη υπέρταση μπορεί να είναι πιο έντονη από την υπόταση. Σε κλινικές μελέτες, τα περιστατικά καρδιακής ανακοπής αναστράφηκαν αυθόρμητα ή ανταποκρίθηκαν σε θεραπεία με ατροπίνη και γλυκοπυρολάτη. Η ανάνηψη ήταναπαραίτητη σε μεμονωμένα περιστατικά σοβαρής υπερδοσολογίας που οδήγησεσε καρδιακή ανακοπή.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ψυχοληπτικά, άλλα υπνωτικά και ηρεμιστικά, κωδικός ATC:

N05CM18 Ηδεξμεδετομιδίνη είναι ένας εκλεκτικός αγωνιστής των άλφα-2 υποδοχέων με ένα ευρύ φάσμα φαρμακολογικών ιδιοτήτων. Έχει συμπαθητικολυτική δράση μειώνοντας την έκλυση νοραδρεναλίνης στις απολήξεις του συμπαθητικού νεύρου. Οιηρεμιστικέςεπιδράσειςεπάγονταιμέσω της μείωσης της ενεργοποίησης του υπομέλανατόπου, τουβασικούνοραδρενεργικούπυρήνα, ο οποίος εντοπίζεται στο εγκεφαλικό στέλεχος. Η δεξμεδετομιδίνη ελαττώνει την ανάγκη για χρήση αναλγητικών και αναισθητικών/αναλγητικών.Οικαρδιαγγειακέςεπιδράσειςεξαρτώνται από τη δόση.

Με χαμηλότερουςρυθμούς έγχυσης οι κεντρικές δράσειςεπικρατούν οδηγώντας σε μείωση της καρδιακής συχνότηταςκαι της αρτηριακής πίεσης. Με υψηλότερες δόσεις, υπερισχύουν οι δράσεις περιφερικήςαγγειοσύσπασης οδηγώντας σε αύξηση της συστηματικής αγγειακής αντίστασης και της αρτηριακής πίεσης, ενώ τονίζεται περαιτέρω το βραδυκαρδιακό αποτέλεσμα. Ηδεξμεδετομιδίνη δεν έχει σχετικά καμία κατασταλτική επίδραση στην αναπνοήόταν δίδεται ως μονοθεραπεία σε υγιή

άτομα.

Καταστολή ενήλικων ασθενών που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ (Μονάδα Εντατικής Θεραπείας)

Σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές σε ένα μετεγχειρητικό πληθυσμό που νοσηλευόταν στη ΜΕΘ ο οποίος είχε προηγουμένως διασωληνωθεί και κατασταλεί με μιδαζολάμη ή προποφόλη, το Dexdorμείωσε σημαντικά την ανάγκη και για τα δύο ηρεμιστικά επείγουσας ιατρικής παρέμβασης (μιδαζολάμη ή προποφόλη) και για οπιοειδή κατά τη διάρκεια καταστολής για έως και 24ώρες. Στους περισσότερους ασθενείς που έλαβανδεξμεδετομιδίνη δεν ήταν απαραίτητη επιπρόσθετη θεραπεία με ηρεμιστικά. Οι ασθενείς μπορούσαν να αποδιασωληνωθούν επιτυχώς χωρίς να διακοπεί η έγχυση Dexdor. Μελέτες εκτός ΜΕΘ επιβεβαίωσανότι το Dexdorμπορεί να χορηγηθεί με ασφάλεια σε ασθενείς χωρίς ενδοτραχειακή διασωλήνωση με την προϋπόθεση ότι υπάρχει επαρκής παρακολούθηση.

Ηδεξμεδετομιδίνη ήταν παρόμοια με τη μιδαζολάμη (Λόγος1,07, 95% CI0,971, 1,176) και την προποφόλη (Λόγος1,00, 95% CI0,922, 1,075) όσον αφορά στο χρόνο που επιτυγχάνεται το επιθυμητό εύρος καταστολής σε ένανκατά κύριο λόγοιατρικό πληθυσμό που απαιτούσε παρατεταμένη ήπια έως μέτριαςέντασης καταστολή (0 έως -3 στην Κλίμακα Διέγερσης-Καταστολής του Richmond(RASS))στη ΜΕΘ για έως και 14ημέρες, μείωσε τη διάρκεια μηχανικού αερισμού συγκριτικά με τη μιδαζολάμη και μείωσε το χρόνο αποδιασωλήνωσης συγκριτικά με τη μιδαζολάμη και την προποφόλη. Σε σύγκριση και με την προποφόλη και τη μιδαζολάμη, οι ασθενείς αφυπνίστηκανπιο εύκολα, ήταν πιο συνεργάσιμοι και επικοινωνούσαν καλύτεραείτε πονούσαν είτε όχι. Οι ασθενείς που έλαβανδεξμεδετομιδίνη εμφάνισαν πιο συχνά υπόταση και βραδυκαρδία αλλά λιγότερο συχνά ταχυκαρδία από αυτούς που έλαβαν μιδαζολάμη και πιο συχνά ταχυκαρδία αλλά παρόμοια υπόταση με τους ασθενείς που έλαβαν προποφόλη. Σε μία μελέτη το παραλήρημα όπως μετρήθηκε με τη Μέθοδο Αξιολόγησης της Σύγχυσης για τη ΜΕΘ(CAM-ICU)εμφανίστηκε μειωμένο σε σύγκριση με τη μιδαζολάμη και οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονταν με το παραλήρημα ήταν λιγότερες με τη δεξμεδετομιδίνη συγκριτικά με την προποφόλη.Εκείνοι οι ασθενείς που αποσύρθηκαν λόγω ανεπαρκούς καταστολής μεταφέρθηκανείτε σε προποφόλη ήσε μιδαζολάμη. Ο κίνδυνος ανεπαρκούς καταστολής ήταν αυξημένος σε ασθενείς που ήταν δύσκολο να κατασταλούν με την καθιερωμένη αγωγήαμέσως πριν τη μεταφορά.

Αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την αποτελεσματικότητα σε παιδιά παρατηρήθηκαν σε μίαμελέτη ελεγχόμενης δόσης εντόςΜΕΘ σε έναν πληθυσμό σε μεγάλο ποσοστό μετεγχειρητικό ηλικίας 1μηνόςέως≤17ετών.Περίπου 50% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με δεξμεδετομιδίνη δεν χρειάστηκαν προσθήκη μιδαζολάμης ως επείγουσα ιατρική παρέμβασηκατά τη διάρκεια περιόδου θεραπείας διάμεσης διάρκειας 20,3ωρών, που δεν υπερέβαινε τις 24ώρες. Δεδομένα απόθεραπεία >24ωρών δεν είναι διαθέσιμα. Τα δεδομένα για νεογέννητα βρέφη (κύηση 28–44 εβδομάδων) είναι πολύ περιορισμένα και περιορίζονται σε χαμηλές δόσεις(≤0,2mcg/kg/h)(βλ. παραγράφους5.2 και 4.4). Τα νεογέννητα βρέφη μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις βραδυκαρδιακές επιδράσεις του Dexdorπαρουσία υποθερμίας και σε καταστάσεις καρδιακής παροχής εξαρτώμενης από την καρδιακή συχνότητα.

Σε διπλά τυφλές ελεγχόμενες με συγκριτικό φάρμακομελέτες στη ΜΕΘ η συχνότητα εμφάνισης καταστολής της κορτιζόλης σε ασθενείς που έλαβαν δεξμεδετομιδίνη (n=778) ήταν 0,5% συγκριτικά με 0% σε ασθενείς που έλαβαν είτε μιδαζολάμη (n=338)ή προποφόλη (n=275). Το περιστατικό αναφέρθηκε ως ήπιας έντασης σε 1 περίπτωση και μέτριας έντασης σε 3 περιπτώσεις.

Παρεμβατική/ενσυνείδητη καταστολή Η ασφάλεια και ηαποτελεσματικότητα της δεξμεδετομιδίνης για την καταστολή μη διασωληνωμένων ασθενών πριν από και/ή κατά τη διάρκεια διαγνωστικών ή χειρουργικών πράξεωναξιολογήθηκαν σε δύο τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο πολυκεντρικές κλινικές δοκιμές.

- Μελέτη 1 τυχαιοποιημένων ασθενών που υποβλήθηκανσε εκλεκτικέςχειρουργικές

επεμβάσεις/πράξεις υπό ελεγχόμενη αναισθησιολογική φροντίδακαι τοπική/περιοχική αναισθησία για να λάβουν έγχυση εφόδου δεξμεδετομιδίνης είτε 1μg/kg (n=129) είτε 0,5μg/kg (n=134), ή εικονικoύφαρμάκου(φυσιολογικός ορός, n=63) χορηγούμενηεπί 10λεπτά και ακολουθούμενηαπό έγχυση συντήρησης που ξεκίνησε στα 0,6μg/kg/h.Η έγχυση συντήρησης του φαρμάκου μελέτης μπορούσενα τιτλοποιηθεί από 0,2μg/kg/h έως 1μg/kg/h. Το ποσοστό των ασθενών που πέτυχαντο στοχευόμενο επίπεδο καταστολής (βαθμολογία≤4 με βάσητην Κλίμακα Εκτίμησης Εγρήγορσης/Καταστολής από Παρατηρητή (OAAS)) χωρίς ανάγκη για θεραπεία διάσωσης με μιδαζολάμη ήταν το 54% των ασθενών που έλαβαν δεξμεδετομιδίνη 1μg/kg και το 40% των ασθενών που έλαβαν δεξμεδετομιδίνη 0,5μg/kg σε σύγκριση με το 3% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Η διαφορά κινδύνουσε ποσοστό των ατόμων που τυχαιοποιήθηκαν στην ομάδα της δεξμεδετομιδίνης 1μg/kg και στην ομάδα της δεξμεδετομιδίνης 0,5μg/kg χωρίς να απαιτηθεί θεραπεία διάσωσης με μιδαζολάμη ήταν 48% (95% CI: 37%–57%) και 40% (95% CI: 28%–48%), αντιστοίχως σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Η διάμεση (εύρος)δόση διάσωσης της μιδαζολάμης ήταν 1,5 (0,5–7,0) mg στην ομάδα τηςδεξμεδετομιδίνης 1,0μg/kg, 2,0 (0,5–8,0)mg στην ομάδα της δεξμεδετομιδίνης 0,5μg/kg και 4,0 (0,5–14,0)mg στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Η διαφορά στις μέσες τιμές της δόσης διάσωσης της μιδαζολάμης στην ομάδα της δεξμεδετομιδίνης 1μg/kg και στην ομάδα της δεξμεδετομιδίνης 0,5μg/kg σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο ήταν -3,1mg(95% CI: -3,8–- 2,5) και -2,7mg(95% CI: -3,3–-2,1), αντιστοίχως υπέρ της δεξμεδετομιδίνης. Ο διάμεσος χρόνος έως την πρώτη δόση διάσωσης ήταν 114λεπτά στην ομάδα της δεξμεδετομιδίνης 1,0μg/kg, 40λεπτά στην ομάδα της δεξμεδετομιδίνης 0,5μg/kg και 20λεπτά στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

- Μελέτη 2τυχαιοποιημένων ασθενών που υποβλήθηκαν σεινοοπτική διασωλήνωση εν εγρηγόρσει υπό τοπική αναισθησία για να λάβουνέγχυση εφόδου δεξμεδετομιδίνης 1μg/kg (n=55) ή εικονικoύ φαρμάκου (φυσιολογικός ορός)(n=50) χορηγούμενη επί 10λεπτά και ακολουθούμενη από σταθερή έγχυση συντήρησης των 0,7μg/kg/h.Για τη διατήρηση βαθμολογίας ≥2 με βάση την Κλίμακα Καταστολής κατά Ramsay, το 53% των ασθενών που έλαβαν δεξμεδετομιδίνη δεν χρειάστηκε να λάβει θεραπεία διάσωσης με μιδαζολάμη έναντι του 14% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Η διαφορά κινδύνου σε ποσοστό των ατόμων που τυχαιοποιήθηκαν σεδεξμεδετομιδίνη χωρίς να απαιτηθεί θεραπεία διάσωσης με μιδαζολάμη ήταν 43% (95% CI: 23%–57%)σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Η μέση τιμή τηςδόσης διάσωσης της μιδαζολάμης ήταν 1,1mg στην ομάδα της δεξμεδετομιδίνης και 2,8mg στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.Η διαφορά στις μέσες τιμές της δόσης διάσωσης της μιδαζολάμης ήταν -1,8mg(95% CI: -2,7–-0,86)υπέρ της δεξμεδετομιδίνης.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Η φαρμακοκινητική της δεξμεδετομιδίνης έχει αξιολογηθεί μετά από βραχυχρόνια ενδοφλέβια χορήγηση σε υγιείς εθελοντές και μετά από μακράς διάρκειας έγχυση σε πληθυσμό που νοσηλευόταν στη ΜΕΘ.

Κατανομή Η δεξμεδετομιδίνη επιδεικνύει ένα μοντέλο διάθεσης δύο διαμερισμάτων. Σευγιείςεθελοντές παρουσιάζειμία φάση ταχείας κατανομής με κεντρική εκτίμηση της ημιπεριόδουκατανομής (t )

1/2α περίπου 6λεπτά. Η μέση εκτίμησητης ημιπεριόδουτελικής αποβολής (t ) είναι περίπου 1,9 έως 2,5ώρες(ελάχιστο1,35, μέγιστο3,68ώρες)και η μέση εκτίμησητου όγκου κατανομής σε σταθεροποιημένη κατάσταση (Vss)είναι περίπου 1,16 έως 2,16l/kg(90 έως 151λίτρα). Η κάθαρση από το πλάσμα(Cl) έχει μέση εκτιμηθείσα τιμή 0,46 έως 0,73l/h/kg(35,7 έως 51,1l/h). Το μέσο σωματικό βάρος που σχετίζεται με τους υπολογισμούς αυτούς για το Vssκαι την Clήταν69kg.Η φαρμακοκινητική της δεξμεδετομιδίνης στο πλάσμα είναι παρόμοια στον πληθυσμό της ΜΕΘ μετά από έγχυση >24h. Οι εκτιμηθείσεςπαράμετροι φαρμακοκινητικής είναι: t περίπου 1,5ώρες, Vss περίπου 93λίτρα και Clπερίπου 43l/h. Η φαρμακοκινητική της δεξμεδετομιδίνης είναι γραμμική στο δοσολογικό εύρος από 0,2 έως 1,4μg/kg/hκαι δενσυσσωρεύεται σε θεραπείες που διαρκούν έως και 14ημέρες. Η δεξμεδετομιδίνη δεσμεύεται από τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε ποσοστό 94%. Η δέσμευση από τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι σταθερή για τοεύρος συγκεντρώσεων από 0,85 έως

85ng/ml. Η δεξμεδετομιδίνη δεσμεύεται και από την ανθρώπινη λευκωματίνη ορού και από την Άλφα-1 όξινηγλυκοπρωτεΐνημε τη λευκωματίνη ορού ως την κύρια πρωτεΐνηδέσμευσηςτης δεξμεδετομιδίνης στο πλάσμα.

Βιομετασχηματισμόςκαι Αποβολή Η δεξμεδετομιδίνη αποβάλλεταιμεεκτεταμένο μεταβολισμό στο ήπαρ. Υπάρχουν τρία είδη αρχικών μεταβολικών αντιδράσεων, απευθείας Ν-γλυκουρονιδίωση, απευθείας Ν-μεθυλίωση και καταλυόμενηαπό το κυτόχρωμα Ρ450οξείδωση. Οι πιο ευρέωςκυκλοφορούντες μεταβολίτες της δεξμεδετομιδίνης είναι δύο ισομερή Ν-γλυκουρονίδια. Ο μεταβολίτης Η-1, Ν-μέθυλ 3-υδροξυμεθυλ Ο-γλυκουρονίδιο της δεξμεδετομιδίνης, είναι ένα επίσης κύριο προϊόν τουβιομετασχηματισμούτης δεξμεδετομιδίνηςπου κυκλοφορεί. Το κυτόχρωμα Ρ450 καταλύει το σχηματισμό δύο ήσσονος σημασίας κυκλοφορούντων μεταβολιτών, της3-υδροξυμεθυλ δεξμεδετομιδίνηςπου παράγεται από την υδροξυλίωση της 3-μεθυλομάδαςτης δεξμεδετομιδίνης και του Η-3 που παράγεται από την οξείδωσητου δακτυλίου του ιμιδαζολίου. Τα διαθέσιμα δεδομένα υποδηλώνουν ότι ο σχηματισμός των οξειδωμένων μεταβολιτών διαμεσολαβείταιαπό αρκετές μορφές του CYP(CYP2A6, CYP1A2, CYP2E1, CYP2D6 και CYP2C19). Οι μεταβολίτες αυτοί έχουν αμελητέαφαρμακολογική δραστηριότητα.

Μετάαπό ενδοφλέβιαχορήγηση ραδιοσημασμένης δεξμεδετομιδίνης το 95% κατά μέσο όρο της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και το 4% στα κόπρανα μετά από εννέα ημέρες. Οι κύριοι μεταβολίτες στα ούρα είναι τα δύο ισομερή Ν-γλυκουρονίδια, τα οποία μαζί αποτελούσαν περίπου το 34%της δόσης και το Ν-μεθυλ 3-υδροξυμεθυλ Ο-γλυκουρονίδιο της δεξμεδετομιδίνης που αποτελούσε το 14,51% της δόσης. Οιήσσονος σημασίας μεταβολίτες,καρβοξυλικόοξύτης δεξμεδετομιδίνης, 3-υδροξυμεθυλ δεξμεδετομιδίνη και το Ο-γλυκουρονίδιό της αποτέλεσαν ο καθέναςτο 1,11 έως 7,66% της δόσης. Λιγότερο από το 1%του αμετάβλητου μητρικούφαρμάκου ανακτήθηκε στα ούρα. Περίπου το 28% των μεταβολιτών στα ούρα είναι μη ταυτοποιημένοι ήσσονος σημασίας μεταβολίτες.

Ειδικοί Πληθυσμοί Δενπαρατηρήθηκαν μείζονες φαρμακοκινητικές διαφορές με βάση το φύλο ή την ηλικία.

Η δέσμευση της δεξμεδετομιδίνης από τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι μειωμένη σε άτομα με ηπατική δυσλειτουργία σε σύγκριση με τα υγιή άτομα. Το μέσο ποσοστό αδέσμευτης δεξμεδετομιδίνης στο πλάσμακυμαινόταναπό 8,5% σε υγιή άτομα έως 17,9% σε άτομα με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Τα άτομα με ποικίλου βαθμού ηπατική δυσλειτουργία (Στάδιο Α, Β ή Cκατά Child-Pugh) είχαν μειωμένηηπατική κάθαρση δεξμεδετομιδίνης και παρατεταμένη ημιπερίοδο αποβολήςαπό το πλάσμα. Οι μέσες τιμές κάθαρσης της αδέσμευτης δεξμεδετομιδίνης από το πλάσμα στα άτομα με ήπια, μέτρια,και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία ήταν το 59%, 51% και 32% αυτών που παρατηρήθηκαν στα φυσιολογικά υγιή άτομα, αντίστοιχα. Η μέσηt για άτομα με ήπια,μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία παρατάθηκε στις 3,9, 5,4 και 7,4ώρες, αντίστοιχα. Παρότι η δεξμεδετομιδίνη χορηγείται έως την επίτευξη του αποτελέσματος, μπορεί να είναι απαραίτητο να εξετάζεται μείωση της δόσης έναρξης/συντήρησης σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία ανάλογα με το βαθμό δυσλειτουργίας και την ανταπόκριση.

Η φαρμακοκινητική της δεξμεδετομιδίνης σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης <30ml/min) δεν είναι διαφοροποιημένησυγκριτικά με τα υγιή άτομα.

Τα δεδομένα σε νεογέννητα βρέφη (κύηση 28–44εβδομάδων) έως παιδιά ηλικίας 17ετώνείναι περιορισμένα. Η ημιπερίοδοςζωής της δεξμεδετομιδίνης σε παιδιά (1μηνόςέως 17ετών) φαίνεται να είναι παρόμοιαμε αυτήν που παρατηρείται στους ενήλικες, όμως σε νεογέννητα βρέφη (μικρότερα του 1μηνός) παρουσιάζεται υψηλότερη.Στις ηλικιακές ομάδες από 1μηνός έως 6ετών, η κάθαρση από το πλάσμα μετά από προσαρμογή ως προς το σωματικό βάρος παρουσιάστηκε υψηλότερη αλλά μειωμένη σε μεγαλύτερα παιδιά. Η κάθαρση από το πλάσμα μετάαπό προσαρμογή ως προς το σωματικό βάρος σε νεογέννητα βρέφη (μικρότερα του 1μηνός) παρουσιάστηκε χαμηλότερη

(0,9l/h/kg) από ότι στις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδεςλόγω ανωριμότητας. Τα διαθέσιμα δεδομένα συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα:

Μέση τιμή(95% CI)
ΗλικίαNCl (l/h/kg)t (h) 1/2
Μικρότερα του 1μηνός280,93 (0,76, 1,14)4,47 (3,81, 5,25)
1 έως <6μηνών141,21 (0,99, 1,48)2,05 (1,59, 2,65)
6 έως <12μηνών151,11 (0,94, 1,31)2,01 (1,81, 2,22)
12 έως <24μηνών131,06 (0,87, 1,29)1,97 (1,62, 2,39)
2 έως<6ετών261,11 (1,00, 1,23)1,75 (1,57, 1,96)
6έως <17ετών280,80 (0,69, 0,92)2,03 (1,78, 2,31)

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Τα μη κλινικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο με βάση τις συμβατικές μελέτες φαρμακολογικής ασφάλειας, τοξικότητας εφάπαξκαι επαναλαμβανόμενων δόσεων καιγονοτοξικότητας.

Στις μελέτεςτοξικότητας στην αναπαραγωγική ικανότητα, η δεξμεδετομιδίνη δεν είχε καμία επίδραση στη γονιμότητα των αρσενικών ή θηλυκών σε επίμυες,και καμία τερατογόνος επίδραση δεν παρατηρήθηκε στουςεπίμυες ή κονίκλους. Στη μελέτη σεκονίκλους ενδοφλέβια χορήγηση της μέγιστης δόσης, 96μg/kg/ημέρα,έδωσε εκθέσειςοιοποίεςήτανπαρόμοιες με αυτές που παρατηρήθηκαν κλινικά. Στους επίμυες, υποδόρια χορήγηση στη μέγιστηδόση, 200μg/kg/ημέρα, προκάλεσε αύξηση στους εμβρυικούς θανάτους και μείωσε το σωματικό βάρος των εμβρύων. Οι επιδράσεις αυτές συνδέθηκαν με σαφή μητρική τοξικότητα. Μειωμένο σωματικό βάρος παρατηρήθηκε επίσης στη μελέτη γονιμότητας των επιμύων σε δόση 18μg/kg/ημέρα και συνοδευόταναπό καθυστερημένη οστεοποίηση σε δόση 54μg/kg/ημέρα. Τα επίπεδα έκθεσης που παρατηρήθηκαν στους επίμυεςήταν χαμηλότερααπό το εύρος της κλινικής έκθεσης.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Χλωριούχο νάτριο Ύδωρ για ενέσιμα

6.2 Ασυμβατότητες

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα εκτός αυτώνπου αναφέρονται στην παράγραφο6.6.

Μελέτες συμβατότητας έδειξαν ενδεχόμενηαπορρόφηση της δεξμεδετομιδίνης από ορισμένους τύπους φυσικού ελαστικού. Παρόλο που η δεξμεδετομιδίνη χορηγείται σε δόση έως την επίτευξη του αποτελέσματος, συνιστάται να χρησιμοποιούνται εξαρτήματαμε παρεμβύσματα από συνθετικό ή επικαλυμμένο φυσικό ελαστικό.

6.3 Διάρκεια ζωής

3χρόνια

Μετά την αραίωση Η χημική και φυσική σταθερότητα κατά τη χρήση έχει καταδειχθεί για 24ώρες στους 25oC.

Από μικροβιολογική άποψη, το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως. Εάν δενχρησιμοποιηθεί άμεσα, οι χρόνοι φύλαξης κατά τη χρήση και οι συνθήκες πριν τη χρήση αποτελούνευθύνη του χρήστη και δεν πρέπει κανονικά να ξεπερνούν τις 24ώρες στους 2oέως 8oC, εκτός και εάν η αραίωση έχει λάβει χώρα σε ελεγχόμενες και επικυρωμένες άσηπτες συνθήκες.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες θερμοκρασίας για την φύλαξή του.

Φυλάσσετε τις φύσιγγες ήτα φιαλίδια στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύονται από το φως.

Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ.παράγραφο6.3.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Γυάλινες φύσιγγες Τύπου Ι των 2ml Γυάλινα φιαλίδια Τύπου Ι των 2, 5 ή 10ml(μεόγκοπλήρωσης 2, 4και 10ml),γκρι ελαστικό πώμα από βρωμοβουτύλιο με επικάλυψη από φθοριοπολυμερές.

Συσκευασίες 5 x2mlφύσιγγες 25 x2mlφύσιγγες 5x2mlφιαλίδια 4 x4mlφιαλίδια 4 x10mlφιαλίδια Μπορεί να μηνκυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Οι φύσιγγες και τα φιαλίδια προορίζονται για χρήση μόνο σε ένα ασθενή.

Προετοιμασία του διαλύματος Το Dexdorμπορεί να αραιωθεί σε διάλυμα γλυκόζης 50mg/ml(5%), διάλυμα Ringer, μαννιτόλη ή σε ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9mg/ml(0,9%) για να επιτευχθεί η απαιτούμενη συγκέντρωση είτε των 4μικρογραμμαρίων/mlή των 8μικρογραμμαρίων/mlπριν τη χορήγηση. Παρακαλείστεδείτε παρακάτω σε μορφή πίνακα τους όγκους που απαιτούνται για την προετοιμασία της έγχυσης.

Στην περίπτωση που η απαιτούμενη συγκέντρωση είναι 4μικρογραμμάρια/ml:

ΌγκοςDexdor 100μικρογραμμάρια/ml πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυσηΌγκος διαλύτηΣυνολικός όγκος έγχυσης
2ml48ml50ml
4ml96ml100ml
10ml240ml250ml
20ml480ml500ml

Στην περίπτωση που η απαιτούμενη συγκέντρωση είναι 8μικρογραμμάρια/ml:

ΌγκοςDexdor 100μικρογραμμάρια/ml πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυσηΌγκος διαλύτηΣυνολικός όγκος έγχυσης
4ml46ml50ml
8ml92ml100ml
20ml230ml250ml
40ml460ml500ml

Το διάλυμα πρέπει να ανακινείται ήπια για να ανακατευτείκαλά.

Το Dexdorπρέπει να ελέγχεται οπτικά για σωματίδια και αποχρωματισμό πριν τη χορήγηση.

Το Dexdorέχει αποδειχθεί ότι είναι συμβατό όταν χορηγείται με τα ακόλουθα ενδοφλέβια υγρά και φαρμακευτικά προϊόντα:

Γαλακτικούχο διάλυμαRinger, διάλυμα γλυκόζης 5%, ενέσιμο διάλυμαχλωριούχου νατρίου 9mg/ml (0,9%), μαννιτόλη 200mg/ml(20%),θειοπεντάληνατριούχος, ετομιδάτη, βεκουρόνιο βρωμιούχο, πανκουρόνιο βρωμιούχο, σουκινυλοχολίνη, ατρακούριο βεσιλικό, μιβακούριο χλωριούχο, ροκουρόνιο βρωμιούχο, γλυκοπυρολάτη βρωμιούχος, φαινυλεφρίνηHCL, ατροπίνη θειϊκή, ντοπαμίνη, νοραδρεναλίνη, δοβουταμίνη, μιδαζολάμη, μορφίνη θειϊκή, φαιντανύλη κιτρική,και ένα υποκατάστατο πλάσματος.

Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόνή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεταισύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

OrionCorporation Orionintie1 FI-02200 Espoo Φινλανδία

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

EU/1/11/718/001-002, EU/1/11/718/004, EU/1/11/718/006-007

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης:16 Σεπτεμβρίου 2011 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 26 Μαΐου 2016

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Λεπτομερείςπληροφορίεςγια τοπαρόν φαρμακευτικόπροϊόν είναι διαθέσιμεςστονδικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων:https://www.ema.europa.eu.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ Α. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΤΙΔΩΝ Β. ΟΡΟΙ ΉΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ Γ. ΑΛΛΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ Δ. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Α. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΤΙΔΩΝ Όνομα και διεύθυνση τουπαρασκευαστήπου είναι υπεύθυνος για την αποδέσμευση των παρτίδων Orion Corporation Orionintie 1 FI-02200 Espoo Φινλανδία Β. ΟΡΟΙ ΉΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ Φαρμακευτικό προϊόν για το οποίο απαιτείται περιορισμένη ιατρική συνταγή (βλ. παράρτημα Ι:

Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος, παράγραφος4.2).

Γ. ΆΛΛΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

• Εκθέσεις περιοδικής παρακολούθησης της ασφάλειας(PSURs)

Οι απαιτήσεις για την υποβολή των PSURsγια το εν λόγω φαρμακευτικό προϊόνορίζονται στον κατάλογο με τις ημερομηνίες αναφοράς της Ένωσης (κατάλογος EURD) που παρατίθεται στην παράγραφο 7, τουάρθρου107γ,της οδηγίας 2001/83/ΕΚ και κάθε επακόλουθης επικαιροποίησης όπωςδημοσιεύεταιστην ευρωπαϊκή δικτυακή πύλη για τα φάρμακα.

Δ. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

• Σχέδιο διαχείρισης κινδύνου (ΣΔΚ)

Ο Κάτοχος ΆδειαςΚυκλοφορίας(ΚΑΚ) θα διεξαγάγει τις απαιτούμενες δραστηριότητεςκαι παρεμβάσειςφαρμακοεπαγρύπνησης όπως παρουσιάζονται στο συμφωνηθέν ΣΔΚ που παρουσιάζεται στην ενότητα 1.8.2 της άδειας κυκλοφορίας και οποιεσδήποτε επακόλουθες εγκεκριμένες αναθεωρήσεις του ΣΔΚ.

ΈναεπικαιροποιημένοΣΔΚ θα πρέπει να κατατεθεί:

• Μετά από αίτημα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων,

• Οποτεδήποτε τροποποιείται το σύστημα διαχείρισης κινδύνου, ειδικά ως αποτέλεσμα λήψης νέων πληροφοριών που μπορούν να επιφέρουν σημαντική αλλαγή στη σχέση οφέλους- κινδύνου ή ως αποτέλεσμα της επίτευξης ενός σημαντικού οροσήμου (φαρμακοεπαγρύπνηση ή ελαχιστοποίηση κινδύνου).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΚΑΙ ΦΥΛΛΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΧΡΗΣHΣ

Α. ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ KOYTI

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Dexdor100μικρογραμμάρια/mlπυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση δεξμεδετομιδίνη

2. ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΕ ΔΡΑΣΤΙΚΗ(ΕΣ) ΟΥΣΙΑ(ΕΣ)

Κάθε mlπυκνού διαλύματος περιέχει υδροχλωρική δεξμεδετομιδίνη ισοδύναμη με 100μικρογραμμάρια δεξμεδετομιδίνης.

3. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΧΩΝ

Περιέχει επίσης χλωριούχο νάτριο, ύδωρ για ενέσιμα.

4. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ

Πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση 5 x2mlφύσιγγες 25 x2mlφύσιγγες 5x2mlφιαλίδια 4 x4mlφιαλίδια 4 x10mlφιαλίδια 200μικρογραμμάρια/2ml 400μικρογραμμάρια/4ml 1000μικρογραμμάρια/10ml

5. ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΙ ΟΔΟΣΧΟΡΗΓΗΣΗΣ

Διαβάστε το φύλλο οδηγιών χρήσης πριν από τη χρήση.

Ενδοφλέβια χρήση Το Dexdorπρέπει να χρησιμοποιείται άμεσα μετά την αραίωση.

6. ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ

ΠΡΟΪΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Να φυλάσσεται σε θέση,την οποία δεν βλέπουν και δεν προσεγγίζουν τα παιδιά.

7. ΑΛΛΗ(ΕΣ) ΕΙΔΙΚΗ(ΕΣ) ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ(ΕΙΣ), ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ(ΕΣ)

8. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΛΗΞΗΣ

ΛΗΞΗ:

9. ΕΙΔΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΦΥΛΑΞΗΣ

Φυλάσσετε τις φύσιγγες/τα φιαλίδιαστο εξωτερικό κουτί για να προστατεύονται από το φως.

10. ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΜΗ

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΝΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Ή ΤΩΝ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΕΦΟΣΟΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ

11. ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΤΟΧΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

OrionCorporation Orionintie1 FI-02200Espoo Φινλανδία

12. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

EU/1/11/718/001 EU/1/11/718/002 EU/1/11/718/004 EU/1/11/718/006 EU/1/11/718/007

13. ΑΡΙΘΜΟΣΠΑΡΤΙΔΑΣ

Παρτίδα:

14. ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ

15. ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ

16. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΕ BRAILLE

Η αιτιολόγηση για να μην περιληφθείη γραφή Braille είναι αποδεκτή

17. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣΚΩΔΙΚΟΣ–ΔΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟΣ ΓΡΑΜΜΩΤΟΣ

ΚΩΔΙΚΑΣ (2D)

Δισδιάστατοςγραμμωτόςκώδικας(2D) πουφέρει τον περιληφθέντα μοναδικό αναγνωριστικό κωδικό.

18. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣΚΩΔΙΚΟΣ–ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΙΜΑ ΑΠΟ

ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ PC {αριθμός} SN {αριθμός} NN {αριθμός}

ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΙΣ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ ΦΥΣΙΓΓΕΣ Ή ΦΙΑΛΙΔΙΑ

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΟΔΟΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ

Dexdor100μικρογραμμάρια/mlστείρο πυκνό διάλυμα δεξμεδετομιδίνη IV

2. ΤΡΟΠΟΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ

3. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΛΗΞΗΣ

EXP:

4. ΑΡΙΘΜΟΣΠΑΡΤΙΔΑΣ

Lot:

5. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΚΑΤΑ ΒΑΡΟΣ, ΚΑΤ' ΟΓΚΟ Ή ΚΑΤΑ ΜΟΝΑΔΑ

200mcg/2ml 400mcg/4ml 1000mcg/10ml

6. ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Β. ΦΥΛΛΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΧΡΗΣΗΣ

Φύλλο οδηγιών χρήσης: Πληροφορίες για τον χρήστη Dexdor100μικρογραμμάρια/mlπυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση δεξμεδετομιδίνη Διαβάστε προσεκτικά ολόκληρο το φύλλο οδηγιών χρήσης πρινσας χορηγηθεί αυτό το φάρμακο, διότι περιλαμβάνει σημαντικές πληροφορίες για σας.

- Φυλάξτε αυτό το φύλλο οδηγιών χρήσης. Ίσως χρειαστεί να το διαβάσετε ξανά.

- Εάν έχετε περαιτέρω απορίες, ρωτήστε τονγιατρό ή τοννοσοκόμο σας.

- Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό σας. Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης.Βλέπε παράγραφο4.

Τι περιέχει το παρόν φύλλο οδηγιών:

1. Τι είναι το Dexdorκαι ποια είναι η χρήσητου

2. Τι πρέπει να γνωρίζετε πρινσας χορηγηθείτο Dexdor

3. Πώς να χρησιμοποιήσετε το Dexdor

4. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες

5. Πώς να φυλάσσετετο Dexdor

6. Περιεχόμενατης συσκευασίας και λοιπές πληροφορίες

1. Τι είναι το Dexdorκαι ποια είναι η χρήση του

Το Dexdorπεριέχει μία δραστική ουσία που ονομάζεται δεξμεδετομιδίνη, η οποία ανήκει σε μία ομάδα φαρμάκων που ονομάζονται ηρεμιστικά. Χρησιμοποιείται για να προκαλέσει καταστολή (μία κατάσταση ηρεμίας, υπνηλίας ή ύπνου)σε ενήλικες ασθενείς σε νοσοκομειακές μονάδες εντατικής θεραπείαςή ενσυνείδητη καταστολή κατά τη διάρκεια διαφόρων διαγνωστικών ή χειρουργικών πράξεων.

2. Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν σας χορηγηθεί το Dexdor

Δεν πρέπει να σας χορηγηθεί το Dexdor

- σε περίπτωση αλλεργίας στη δεξμεδετομιδίνηή σε οποιοδήποτε άλλοαπό τα συστατικά αυτού του φαρμάκου (αναφέρονται στην παράγραφο6)

- εάν έχετε κάποιες διαταραχές του καρδιακού ρυθμού (καρδιακός αποκλεισμός βαθμού 2 ή 3)

- εάν έχετε πολύ χαμηλή αρτηριακή πίεση η οποία δεν ανταποκρίνεται σε θεραπεία

- εάν είχατε πρόσφατα εγκεφαλικό επεισόδιο ή άλλη σοβαρή πάθηση που επηρεάζει την παροχή αίματος στον εγκέφαλο.

Προειδοποιήσεις και προφυλάξεις Πρινσας χορηγηθεί αυτό το φάρμακο, ενημερώστε τονγιατρό ή τοννοσοκόμοσας εάν κάποιο από τα παρακάτω ισχύει καθώς το Dexdorπρέπει να χρησιμοποιηθείμε προσοχή:

- εάν έχετεμη φυσιολογικάαργό καρδιακό ρυθμό (είτε λόγω ασθένειας ή υψηλών επιπέδων φυσικής κατάστασης)καθώς αυτό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για καρδιακή ανακοπή

- εάν έχετε χαμηλήαρτηριακή πίεση

- εάν έχετε χαμηλό όγκο αίματος, για παράδειγμα μετά από αιμορραγία

- εάν έχετε ορισμένες καρδιακές διαταραχές

- εάν είστε ηλικιωμένοι

- εάν έχετε νευρολογικές διαταραχές (για παράδειγμα κάκωση της κεφαλής ή του νωτιαίου μυελούή εγκεφαλικόεπεισόδιο)

- εάν έχετε σοβαρά ηπατικά προβλήματα

- εάν έχετε αναπτύξει ποτέ υψηλόπυρετό μετά από ορισμένα φάρμακα, ειδικότερα αναισθητικά.

Το φάρμακο αυτό μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ποσότητα ούρων και υπερβολική δίψα, επικοινωνήστε με γιατρό εάν εμφανιστούν αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες. Βλ. παράγραφο4 για περισσότερες πληροφορίες.

Έχει παρατηρηθεί αυξημένος κίνδυνος θνησιμότητας σεασθενείς ηλικίας 65ετών και κάτω κατά τη χρήση αυτού του φαρμάκου, ιδίωςσεασθενείς που εισάγονται στη μονάδα εντατικής θεραπείας για άλλους λόγους που δεν αφορούν τη μετεγχειρητική τους πορεία,με μια πιο σοβαρή κατάστασηνόσου κατά την εισαγωγή στη μονάδα εντατικής θεραπείας και με μικρότερη ηλικία. Ο γιατρός θα αποφασίσει εάν αυτό το φάρμακο εξακολουθεί να είναι κατάλληλο για εσάς. Ο γιατρός θα λάβει υπόψη τα οφέλη και τους κινδύνους αυτού του φαρμάκου για εσάς, σε σύγκριση με τη θεραπεία με άλλα ηρεμιστικά.

Άλλα φάρμακα και Dexdor Ενημερώστε τονγιατρό ή τοννοσοκόμοσας εάν παίρνετε, έχετε πρόσφατα πάρει ή μπορείνα πάρετε άλλα φάρμακα.

Τα ακόλουθα φάρμακα μπορεί να ενισχύσουν τη δράση του Dexdor:

- φάρμακα που σας βοηθούν να κοιμάστε ή προκαλούν καταστολή (π.χ. μιδαζολάμη, προποφόλη)

- ισχυρά παυσίπονα (π.χ. οπιοειδή όπως μορφίνη, κωδεΐνη)

- αναισθητικά φάρμακα (π.χ. σεβοφλουράνιο, ισοφλουράνιο).

Εάν χρησιμοποιείτε φάρμακα τα οποία μειώνουν την αρτηριακή σας πίεση και τον καρδιακό ρυθμό, η συγχορήγηση με Dexdorμπορεί να ενισχύσει αυτή τη δράση. Το Dexdorδεν πρέπει να χρησιμοποιείται με φάρμακα τα οποία προκαλούν παροδική παράλυση.

Κύησηκαιθηλασμός Το Dexdorδεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης ή του θηλασμού,εκτός και αν είναι σαφώς απαραίτητο.

Ζητήστε τη συμβουλή του γιατρούσας πρινσας χορηγηθεί αυτό τοφάρμακο.

Οδήγηση και χειρισμός μηχανημάτων Το Dexdor έχει σημαντική επίδρασηστην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Αφού σας χορηγηθεί το Dexdor, δεν πρέπει να οδηγήσετε,να χειριστείτεμηχανήματα ή να εργαστείτεσε επικίνδυνες καταστάσεις μέχρι να υποχωρήσουν τελείως οι επιδράσεις. Ρωτήστε τονγιατρό σας για το πότεμπορείτε να ξεκινήσετε πάλι τις δραστηριότητες αυτές και πότε μπορείτε να επιστρέψετε σε αυτό τον τύποεργασίας.

Έκδοχα Το Dexdorπεριέχει λιγότερο από 1mmolνατρίου (23mg)ανά ml, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

3. Πώς να χρησιμοποιήσετε το Dexdor

Νοσοκομειακή μονάδα εντατικήςθεραπείας ToDexdorχορηγείται σε εσάς από ένα γιατρό ή έναν νοσοκόμοσε μονάδα εντατικής θεραπείας ενός νοσοκομείου.

Παρεμβατική καταστολή/ενσυνείδητη καταστολή ToDexdorχορηγείται σε εσάς από ένα γιατρό ή έναν νοσοκόμο πριν από και/ή κατά τη διάρκεια διαγνωστικών ή χειρουργικών πράξεωνπου απαιτούν καταστολή, π.χ. παρεμβατική/ενσυνείδητη καταστολή.

Ο γιατρός σας θα αποφασίσει την κατάλληλη δόση για εσάς. Η ποσότητα του Dexdorεξαρτάται από την ηλικίασας, το μέγεθος,τη γενικήκατάσταση της υγείας, το επίπεδο καταστολής που απαιτείται και το πώς ανταποκρίνεστε στο φάρμακο. Ο γιατρός σας μπορεί να αλλάξει τη δόση σας εάν είναι απαραίτητο και θα παρακολουθεί την καρδιάσας και την αρτηριακή σας πίεση κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Το Dexdorαραιώνεται και σας χορηγείται ως έγχυση (στάγδην) στις φλέβες σας.

Μετά την καταστολή/αφύπνιση

- Ο γιατρός θα σας κρατήσει υπό ιατρική επίβλεψη για μερικές ώρες μετά την καταστολή, για να βεβαιωθεί ότι αισθάνεστε καλά.

- Δεν πρέπει να πάτεσπίτι χωρίς συνοδεία.

- Τα φάρμακα που σας βοηθούννα κοιμάστε, τα ηρεμιστικάή τα ισχυρά παυσίπονα ενδέχεται να μην είναι κατάλληλα για ορισμένοχρονικό διάστημα αφότου σας χορηγήθηκετο Dexdor.

Συζητήστε με τονγιατρό σας σχετικά με τη χρήση αυτών των φαρμάκων και τη χρήση οινοπνευματωδών.

Εάν σας χορηγήθηκεμεγαλύτερη δόση Dexdorαπό την κανονική Εάν σας έχει χορηγηθεί υπερβολικήποσότητα Dexdor, η αρτηριακή σας πίεση μπορεί να ανέβει ή να πέσει, ο καρδιακός παλμός σας μπορεί να επιβραδυνθεί, μπορεί να αναπνέετε πιο αργάκαι μπορεί να αισθανθείτευπνηλία. Ο γιατρός σας θα ξέρει πώς νααντιμετωπίσειτην κατάστασή σας.

Εάν έχετε περισσότερες ερωτήσειςσχετικά με τη χρήση αυτού του φαρμάκου, ρωτήστε τονγιατρό σας.

4. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες

Όπως όλα τα φάρμακα, έτσι και αυτό το φάρμακομπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες,αν και δεν παρουσιάζονται σε όλους τους ανθρώπους.

Πολύ συχνές(μπορεί να επηρεάσουν περισσότερααπό 1 στα10άτομα):

- αργός καρδιακός ρυθμός

- χαμηλή ή υψηλή αρτηριακή πίεση

- αλλαγή στο ρυθμό της αναπνοής ή διακοπή της αναπνοής.

Συχνές(μπορεί να επηρεάσουνέως 1 στα10άτομα):

- θωρακικός πόνοςή καρδιακή προσβολή

- γρήγορος καρδιακός ρυθμός

- χαμηλά ή υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα

- ναυτία, έμετος ή ξηροστομία

- ανησυχία

- υψηλή θερμοκρασία

- συμπτώματα μετά τη διακοπή του φαρμάκου.

Όχι συχνές(μπορεί ναεπηρεάσουν έως 1 στα100άτομα):

- μειωμένη καρδιακή λειτουργία, καρδιακή ανακοπή

- διόγκωσητουστομάχου

- δίψα

- μία πάθηση κατά την οποία υπάρχειυπερβολική ποσότητα οξέος στον οργανισμό

- χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα

- δύσπνοια

- ψευδαισθήσεις

- μη επαρκής αποτελεσματικότητα του φαρμάκου.

Μη γνωστές(η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα):

- μεγάλη ποσότητα ούρων και υπερβολική δίψα–μπορεί να είναι συμπτώματα μιας ορμονικής διαταραχής που ονομάζεται άποιος διαβήτης. Επικοινωνήστε με γιατρό εάν εμφανιστούν αυτά τα συμπτώματα.

Αναφορά ανεπιθύμητων ενεργειών Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό ή τον νοσοκόμο σας. Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανήανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης.Μπορείτε επίσης να αναφέρετε ανεπιθύμητες ενέργειεςαπευθείας, μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.Μέσω της αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών μπορείτε να βοηθήσετε στη συλλογή περισσότερων πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια του παρόντος φαρμάκου.

5. Πώς να φυλάσσετετο Dexdor

Το φάρμακο αυτό πρέπει ναφυλάσσεται σε μέρη που δεν το βλέπουν και δεν το φθάνουν τα παιδιά.

Να μη χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακομετά την ημερομηνία λήξης που αναφέρεται στην ετικέτακαι στο κουτίμετά τη ΛΗΞΗ/EXP.

Το φάρμακο αυτό δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες θερμοκρασίας για την φύλαξή του. Φυλάσσετε τις φύσιγγες ή τα φιαλίδια στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύονται από το φως.

6. Περιεχόμενατης συσκευασίας και λοιπές πληροφορίες

Τι περιέχει το Dexdor

- Η δραστική ουσίαείναι η δεξμεδετομιδίνη. Κάθε ml πυκνού διαλύματος περιέχει υδροχλωρική δεξμεδετομιδίνη ισοδύναμη με100μικρογραμμάρια δεξμεδετομιδίνης.

- Τα άλλα συστατικά είναιχλωριούχο νάτριο και ύδωρ για ενέσιμα.

Κάθε φύσιγγα των 2mlπεριέχει 200μικρογραμμάρια δεξμεδετομιδίνης (ωςυδροχλωρική).

Κάθε φιαλίδιο των 2mlπεριέχει 200μικρογραμμάρια δεξμεδετομιδίνης(ωςυδροχλωρική).

Κάθε φιαλίδιο των 4mlπεριέχει 400μικρογραμμάρια δεξμεδετομιδίνης(ωςυδροχλωρική).

Κάθε φιαλίδιο των 10mlπεριέχει 1000μικρογραμμάρια δεξμεδετομιδίνης(ωςυδροχλωρική).

Η συγκέντρωσητου τελικού διαλύματος μετά την αραίωση πρέπει να είναι είτε 4μικρογραμμάρια/ml ή 8μικρογραμμάρια/ml.

Εμφάνιση του Dexdorκαι περιεχόμενατης συσκευασίας Πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση(στείρο πυκνό διάλυμα).

Το πυκνό διάλυμα είναι ένα διαυγές, άχρωμο διάλυμα.

Περιέκτες γυάλινες φύσιγγες2ml γυάλινα φιαλίδια2, 5 ή 10ml

Συσκευασίες 5 x2mlφύσιγγες 25 x2mlφύσιγγες 5x2mlφιαλίδια 4 x4mlφιαλίδια 4 x10mlφιαλίδια Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

ΚάτοχοςΆδειαςΚυκλοφορίας OrionCorporation Orionintie1 FI-02200Espoo Φινλανδία Παρασκευαστής OrionCorporationOrion Pharma Orionintie1 FI-02200Espoo Φινλανδία Για οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με το παρόν φαρμακευτικό προϊόν, παρακαλείστε να απευθυνθείτε στον τοπικό αντιπρόσωπο του Κατόχου της Άδειας Κυκλοφορίας:

België/Belgique/Belgien Luxembourg/Luxemburg Orion Pharma BVBA/SPRL Tél/Tel: +32 (0)15 64 10 20 Nederland Danmark Orion Pharma BVBA/SPRL Orion Pharma A/S Tel: +32 (0)15 64 10 20 Tlf.: + 45 8614 0000 Česká republika Eesti Orion Pharma s.r.o. Orion Pharma Eesti Oü Tel: +420234703305 Tel: +372 6 644550 Deutschland España Österreich Orion Pharma S.L.

Orion Pharma GmbH Tel: + 34 91 599 86 01 Tel: +49 40899 6890 Ελλάδα Ireland Orion Pharma HellasΜ.Ε.Π.Ε Orion Pharma (Ireland) Ltd.

Τηλ: + 30210980 3355 Tel: + 353 1428 7777 France Italia Orion Pharma Orion Pharma S.r.l.

Tél: +33 (0) 1 85 18 00 00 Tel: + 39 0267876111 Ísland Latvija Vistor hf. Orion Corporation Simi: +354 535 7000 Orion Pharma pārstāvniecība Tel: +371 20028332

Κύπρος Magyarország Lifepharma(ZAM) Ltd Orion Pharma Kft.

Τηλ.: +357 22056300 Tel.: +36 1 239 9095 Lietuva Polska UAB Orion Pharma Orion Pharma Poland Sp. z.o.o.

Tel: +3705276 9499 Tel.: + 48 22 8333177 Norge Slovenija Orion Pharma AS Orion Pharma d.o.o.

Tlf: + 47 4000 4210 Tel: +386(0) 1 600 8015 Portugal Suomi/Finland Orionfin Unipessoal Lda Orion Corporation Tel: + 351 21 154 68 20 Puh/Tel: + 358 104261 България Hrvatska Orion Pharma Poland Sp. z.o.o. PHOENIX Farmacija d.o.o.

Тел.: + 48 22 8333177 Tel: +385 1 3650138 Malta România Orion Corporation Orion Corporation Tel: + 358 10 4261 Tel: + 358 10 4261 Slovenská republika Sverige Orion Pharma s.r.o. Orion Pharma AB Tel: +420234703305 Tel: + 4686236440 Το παρόν φύλλο οδηγιών χρήσηςαναθεωρήθηκε για τελευταία φορά στις Λεπτομερείςπληροφορίεςγια το φάρμακοαυτό είναι διαθέσιμεςστον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: https://www.ema.europa.eu

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Οι πληροφορίες που ακολουθούν απευθύνονται μόνο σε επαγγελματίες υγείας:

Dexdor100μικρογραμμάρια/mlπυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση Τρόπος χορήγησης Το Dexdorπρέπει να χορηγείται από επαγγελματίες υγείαςεκπαιδευμένους στη διαχείρισηασθενών που απαιτούν νοσηλείασε μονάδα εντατικής θεραπείαςή στην αναισθησιολογική διαχείριση ασθενών στη χειρουργική αίθουσα. Πρέπει να χορηγείται μόνο ως αραιωμένη ενδοφλέβια έγχυση με τη χρήση συσκευής ελεγχόμενης έγχυσης.

Προετοιμασία του διαλύματος Το Dexdorμπορεί να αραιωθεί σε διάλυμα γλυκόζης 50mg/ml (5%), διάλυμα Ringer, μαννιτόλη ή σε ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9mg/ml(0,9%)για να επιτευχθεί η απαιτούμενη συγκέντρωση είτε των 4μικρογραμμαρίων/mlή των 8μικρογραμμαρίων/mlπριντη χορήγηση. Παρακαλείστε δείτε παρακάτω σε μορφή πίνακα τους όγκους που απαιτούνται για την προετοιμασία της έγχυσης.

Στηνπερίπτωση που η απαιτούμενη συγκέντρωση είναι 4μικρογραμμάρια/ml:

ΌγκοςDexdor 100μικρογραμμάρια/ml πυκνό διάλυμα για παρασκευήδιαλύματος προς έγχυσηΌγκος διαλύτηΣυνολικός όγκος έγχυσης
2ml48ml50ml
4ml96ml100ml
10ml240ml250ml
20ml480ml500ml

Στην περίπτωση που η απαιτούμενη συγκέντρωση είναι 8μικρογραμμάρια/ml:

ΌγκοςDexdor 100μικρογραμμάρια/ml πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυσηΌγκος διαλύτηΣυνολικός όγκος έγχυσης
4ml46ml50ml
8ml92ml100ml
20ml230ml250ml
40ml460ml500ml

Το διάλυμα πρέπει να ανακινείται ήπια για να ανακατευτείκαλά.

Το Dexdorπρέπει να ελέγχεταιοπτικά για σωματίδια και αποχρωματισμό πριν τη χορήγηση.

Το Dexdorέχει δειχθείότι είναι συμβατό όταν χορηγείται με τα ακόλουθα ενδοφλέβια υγρά και φαρμακευτικά προϊόντα:

Γαλακτικούχο διάλυμαRinger, διάλυμα γλυκόζης 5%, ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9mg/ml (0,9%), μαννιτόλη 200mg/ml (20%), θειοπεντάλη νατριούχος, ετομιδάτη, βεκουρόνιο βρωμιούχο, πανκουρόνιο βρωμιούχο, σουκινυλοχολίνη, ατρακούριο βεσιλικό, μιβακούριο χλωριούχο, ροκουρόνιο βρωμιούχο, γλυκοπυρολάτη βρωμιούχος, φαινυλεφρίνηHCL, ατροπίνη θειϊκή, ντοπαμίνη, νοραδρεναλίνη, δοβουταμίνη, μιδαζολάμη, μορφίνη θειϊκή, φαιντανύλη κιτρική,και ένα υποκατάστατο πλάσματος.

Μελέτες συμβατότητας έδειξανενδεχόμενηαπορρόφηση της δεξμεδετομιδίνης από ορισμένους τύπους φυσικού ελαστικού. Παρότι η δεξμεδετομιδίνη χορηγείται σε δόση έως την επίτευξη του αποτελέσματος, συνιστάται να χρησιμοποιούνται εξαρτήματαμε παρεμβύσματα από συνθετικό ή επικαλυμμένο φυσικό ελαστικό.

Διάρκεια ζωής Η χημική και φυσική σταθερότητα κατά τη χρήση έχει καταδειχθεί για 24ώρες στους 25oC.

Από μικροβιολογική άποψη, το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως. Εάν δενχρησιμοποιηθεί άμεσα, οι χρόνοι φύλαξης κατά τη χρήση και οι συνθήκες πριν τη χρήση αποτελούνευθύνη του

χρήστη και δεν πρέπει κανονικά να ξεπερνούν τις 24ώρες στους 2oέως 8oC, εκτός και εάν η αραίωση έχει λάβει χώρα σε ελεγχόμενες και επικυρωμένες άσηπτες συνθήκες.

Πηγή: ema:dexdor-epar-product-information_el.pdf