Clinio Logo
Clinio
DIHYDERGOT › ΠΧΠ

DIHYDERGOT — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

Το κείμενο παρακάτω εξήχθη από το PDF της ΠΧΠ. Οι λέξεις είναι του εγγράφου· η σελιδοποίηση δεν αποδίδεται και ορισμένοι πίνακες μπορεί να διαφέρουν οπτικά από το πρωτότυπο.

eof Καλύπτει 1 συσκευασία 1 πίνακας

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Dihydergot 2,5 mg δισκία

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Κάθε δισκίο περιέχει 2,5 mg Dihydroergotamine mesilate (Μεθανοσουλφονική διϋδροεργοταμίνη)

Έκδοχο(α) με γνωστή δράση:

Κάθε δισκίο Dihydergot περιέχει 117,55 mg άνυδρη λακτόζη.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Τα δισκία Dihydergot 2,5 mg είναι λευκά προς υπόλευκα, κυκλικά, επίπεδα, με στρογγυλεμένα άκρα και χαραγή, τα οποία φέρουν τα διακριτικά ΖΙ στη μία όψη τους και είναι κενά στην άλλη όψη τους.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Ημικρανική προσβολή

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία 1 δισκίο των 2,5 mg δύο φορές ημερησίως.

Ηλικιωμένοι Η διϋδροεργοταμίνη δε συνιστάται για χρήση σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών λόγω έλλειψης στοιχείων για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα.

Νεφρική δυσλειτουργία Πρέπει να δίνεται προσοχή σε ασθενείς που πάσχουν από νεφρική δυσλειτουργία, οι οποίοι δεν υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Η δόση θα πρέπει να μειώνεται αναλόγως και μπορεί να ενδείκνυται κατάλληλη παρακολούθηση (βλ. παράγραφο 4.4).

Ηπατική δυσλειτουργία Οι ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται καταλλήλως (βλ. παράγραφο 4.4). Το Dihydergot αντενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ.

παράγραφο 4.3).

Παιδιατρικός πληθυσμός Η χορήγηση και η ασφάλεια της διϋδροεργοταμίνης σε παιδιά και εφήβους δεν έχουν μελετηθεί. Η διϋδροεργοταμίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 18 ετών, καθώς δεν

υπάρχουν διαθέσιμα επαρκή δεδομένα σχετικά με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου.

Τρόπος χορήγησης Τα δισκία διϋδροεργοταμίνης χορηγούνται από το στόμα. Τα δισκία θα πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα με υγρό, κατά προτίμηση πριν από τα γεύματα. Οι ασθενείς θα πρέπει να καθοδηγούνται να τα λαμβάνουν μετά από τα γεύματα μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις, όπως εάν έχουν ευαίσθητο στομάχι.

Η μέγιστη ημερήσια δόση των 10 mg μεθανοσουλφονκής διϋδροεργοταμίνης δεν πρέπει να υπερβαίνεται.

4.3 Αντενδείξεις

• Υπερευαισθησία στα αλκαλοειδή της ερυσιβώδους ολύρας ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1

• Κύηση και γαλουχία (βλ. παράγραφο 4.6)

• Διαταραχές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αγγειοσυσπαστικές αντιδράσεις: στεφανιαία νόσος (ειδικότερα ασταθής ή αγγειοσυσπαστική στηθάγχη), σηπτικές διαταραχές, σοκ, διαταραχές αγγειοσύσπασης, σύνδρομο Raynaud, μη ικανοποιητικά ελεγχόμενη υπέρταση

• Κροταφική αρτηρίτιδα

• Ημιπληγική ή βασική ημικρανία

• Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

• Συγχορηγούμενη θεραπεία με αναστολείς του CYP450 3A4, όπως μακρολίδια, αναστολείς της HIV-πρωτεάσης ή της ανάστροφης μεταγραφάσης, αζολικούς αντιμυκητιασικούς παράγοντες (βλ. παράγραφο 4.5)

• Συγχορηγούμενη θεραπεία με αγγειοσυσταλτικούς παράγοντες (συμπεριλαμβανομένων των αλκαλοειδών της ερυσιβώδους ολύρας, σουματριπτάνης και άλλων αγωνιστών των υποδοχέων 5ΗΤ1) (βλ. παράγραφο 4.5).

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Η διϋδροεργοταμίνη μπορεί να έχει σοβαρές παρενέργειες, που ονομάζονται ίνωση, συμπεριλαμβανομένων των οπισθοπεριτοναϊκής, καρδιακής, πνευμονικής και υπεζωκοτικής ίνωσης και εργοτισμού (συμπεριλαμβανομένων των σοβαρών περιπτώσεων των συμπτωμάτων της συστολής των περιφερειακών αιμοφόρων αγγείων) με πιθανή μοιραία έκβαση.

Οι ασθενείς με ιστορικό διαταραχών του ινώδους ιστού που προκαλούνται από φάρμακα, όπως οπισθοπεριτοναϊκή και υπεζωκοτική ίνωση, θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

Προσοχή απαιτείται με την από στόματος μορφή Dihydergot κατά τη θεραπεία ασθενών με στεφανιαία νόσο, ιδίως όταν αυτοί παίρνουν νιτρογλυκερίνη, γιατί η διϋδροεργοταμίνη ανταγωνίζεται τη δράση παρομοίων αγγειοδιασταλτικών.

Μακροχρόνια χρήση οποιουδήποτε τύπου αναλγητικού σε κεφαλαλγίες μπορεί να προκαλέσει την επιδείνωση αυτών. Στην περίπτωση που υποψιάζεστε ή εκδηλώσετε μια τέτοια κατάσταση θα πρέπει να ζητήσετε ιατρική συμβουλή και να διακόψετε τη θεραπεία. Το ενδεχόμενο εκδήλωσης κεφαλαλγίας λόγω υπερβολικής χρήσης φαρμάκων θα πρέπει να εξετάζεται σε ασθενείς που έχουν συχνές ή καθημερινές κεφαλαλγίες ανεξάρτητα (ή λόγω) της τακτικής χρήσης φαρμάκων για κεφαλαλγία.

Η παρατεταμένη χρήση της διϋδροεργοταμίνης ή η χρήση της με υπέρβαση των συνιστώμενων δόσεων θα πρέπει να αποφεύγονται καθώς μπορεί να προκληθεί αγγειόσπασμος.

Προσοχή στη χορήγηση

Στην ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια, στην υπέρταση και στον υπερθυρεοειδισμό, η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται αν εμφανισθούν αιμωδίες στα άκρα. Είναι λιγότερο δραστική από την εργοταμίνη αλλά και με ηπιότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Χρήση σε ηλικιωμένους Η διϋδροεργοταμίνη δε συνιστάται για χρήση σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών λόγω έλλειψης στοιχείων για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα.

Ασθενείς με μειωμένη νεφρική απέκκριση Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνεται σε ασθενείς που πάσχουν από νεφρική δυσλειτουργία, οι οποίοι δεν υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, ή/και ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, η δόση θα πρέπει να μειώνεται αναλόγως και μπορεί να ενδείκνυται η κατάλληλη παρακολούθηση.

Τα δισκία διϋδροεργοταμίνης περιέχουν λακτόζη Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Η σύγχρονη χορήγηση αναστολέων του κυτοχρώματος P 450 3A (CYP 3A) όπως μακρολιδίων (π.χ.

τρολεαντομυκίνη, ερυθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη), αναστολέων της HIV πρωτεάσης ή της ανάστροφης μεταγραφάσης (π.χ. ριτοναβίρη, ινδιναβίρη, νελφιναβίρη, δελαβιρδίνη) ή αντιμυκητιασικών παραγόντων (π.χ. κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, βορικοναζόλη) με τη διϋδροεργοταμίνη πρέπει να αποφεύγεται (βλ. παράγραφο 4.3), επειδή αυτή μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη έκθεση στη διϋδροεργοταμίνη και μπορεί να οδηγήσει σε εργοτισμό (αγγειόσπασμοι και ισχαιμία στα άκρα και σε άλλους ιστούς).

Δεν είναι γνωστές οι φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις που αφορούν άλλα ισοένζυμα του κυτοχρώματος P450.

Η σύγχρονη χορήγηση αγγειοσυσπαστικών παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των αλκαλοειδών της ερυσιβώδους ολύρας, σουματριπτάνης και άλλων αγωνιστών των υποδοχέων 5ΗΤ1 ή της νικοτίνης (π.χ.

σε μανιώδεις καπνιστές) θα πρέπει να αποφεύγεται, δεδομένου ότι μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της αγγειοσύσπασης (βλ. παράγραφο 4.3).

Πρέπει να δίδεται προσοχή στο διάστημα μεταξύ των δόσεων κατά τη χορήγηση της διϋδροεργοταμίνης μετά τη θεραπεία με αγωνιστές των υποδοχέων 5ΗΤ1 και, αντιστρόφως, όταν χορηγούνται αγωνιστές των υποδοχέων 5ΗΤ1 μετά από θεραπεία με διϋδροεργοταμίνη (βλ. παράγραφο 4.3).

Αν και ο συνδυασμός των β-αποκλειστών (πχ. προπρανολόλη) και της διϋδροεργοταμίνης συνήθως είναι καλά ανεκτός, χρειάζεται προσοχή σε ασθενείς με διαταραχή της περιφερικής κυκλοφορίας.

Η διϋδροεργοταμίνη μειώνει τις επιδράσεις της τρινιτρικής γλυκερίνης (νιτρογλυκερίνη).

Οι μέτριοι ως ασθενείς αναστολείς του CYP3A4, όπως η σιμετιδίνη, η φλουβοξαμίνη ή ο χυμός γκρέιπφρουτ μπορεί να αυξήσουν την έκθεση στη διϋδροεργοταμίνη και απαιτείται προσοχή για την ταυτόχρονη χρήση τους.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

• Κύηση Η εγκυμοσύνη αποτελεί αντένδειξη επειδή απαιτεί σωματική επιβάρυνση και έχει αγγειοσυσπαστικές επιδράσεις στον πλακούντα και στον ομφάλιο λώρο (βλ. παράγραφο 4.3).

• Θηλασμός Η διϋδροεργοταμίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα και επομένως αντενδείκνυται σε γυναίκες που θηλάζουν (βλ. παράγραφο 4.3).

• Γονιμότητα Η διϋδροεργοταμίνη σε από στόματος δόσεις έως 30 mg/kg ανά ημέρα δεν είχε καμία επίδραση στη γονιμότητα και στην αναπαραγωγική απόδοση στους αρσενικούς και θηλυκούς αρουραίους.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Οι ασθενείς που αισθάνονται ζάλη ή άλλες διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος δε θα πρέπει να οδηγούν ή να χειρίζονται μηχανήματα.

4.8 Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν προκύψει από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία της διϋδροεργοταμίνης, μέσω αυθόρμητων αναφορών περιστατικών, καθώς και βιβλιογραφικών αναφορών. Επειδή αυτές οι αντιδράσεις αναφέρθηκαν εθελοντικά από ένα πληθυσμό αβέβαιου μεγέθους, δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθεί με ακρίβεια η συχνότητα τους. Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου δεν είναι γνωστή. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται σύμφωνα με τις κατηγορίες/οργανικά συστήματα (SOC) κατά MedDRA.

Κατηγορία/οργανικό σύστημαΑνεπιθύμητες αντιδράσεις
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματοςΑλλεργικές αντιδράσεις (όπως: εξάνθημα, οίδημα, κνίδωση, δύσπνοια)
Διαταραχές του νευρικού συστήματοςΠαραισθησία (μούδιασμα, μυρμήγκιασμα) στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών, ζάλη, κεφαλαλγία.
Καρδιακές διαταραχέςΈμφραγμα του μυοκαρδίου, ισχαιμία του μυοκαρδίου, ενδοκαρδιακή ίνωση*, παροδική ταχυκαρδία, προκάρδιο άλγος ή στηθάγχη
Αγγειακές διαταραχέςΥπέρταση, αγγειακοί σπασμοί, περιφερική ισχαιμία Εάν παρατηρηθούν ενδείξεις αγγειακών σπασμών, το Dihydergot θα πρέπει να διακοπεί και να ξεκινήσει η θεραπεία με ένα περιφερικό αγγειοδιασταλτικό.
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιουΔύσπνοια, ίνωση του υπεζωκότα*
Διαταραχές του γαστρεντερικούΝαυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος, διάρροια, οπισθοπεριτοναϊκή ίνωση*
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστούΚνίδωση, εξάνθημα, κνησμός
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστούΜυϊκοί σπασμοί
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησηςΤοπικό οίδημα

Κακώσεις, δηλητηριάσεις Εργοτισμός (έντονη αρτηριακή αγγειοσύσπαση και ισχαιμία που και επιπλοκές δημιουργούν σημεία και συμπτώματα περιφερικής αγγειακής θεραπευτικών χειρισμών νόσου των άκρων ή άλλων ιστών [νεφρικός ή εγκεφαλικός αγγειοσπασμός])

* Σε ορισμένους ασθενείς που έλαβαν συνεχώς χρονίως από στόματος διϋδροεργοταμίνη, έχει παρατηρηθεί ανάπτυξη ινωτικών μεταβολών, ιδίως του υπεζωκότα και του οπισθοπεριτόναιου.

Υπήρξαν αναφορές ινωτικών μεταβολών των καρδιακών βαλβίδων.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:

Ελλάδα Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: +30 213 2040380/337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr.

4.9 Υπερδοσολογία

Συμπτώματα Ναυτία, έμετος, κεφαλαλγία, ταχυκαρδία, ίλιγγος, περιφερικά σημεία και συμπτώματα αγγειόσπασμου (π.χ. μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, περιφερική ισχαιμία, γάγγραινα και πόνος στα άκρα) και κώμα.

Διαχείριση Στην περίπτωση της από στόματος κατάποσης του φαρμάκου, συνιστάται η χορήγηση ενεργού άνθρακα. Στην περίπτωση της πολύ πρόσφατης πρόσληψης από το στόμα, μπορεί να εξεταστεί η πλύση στομάχου. Συμπτωματική θεραπεία μέσω συστηματικής παρακολούθησης του καρδιαγγειακού συστήματος.

Σε περίπτωση σοβαρών αγγειοσυσπαστικών αντιδράσεων, συνιστώνται η ενδοφλέβια χορήγηση ενός περιφερικού αγγειοδιασταλτικού όπως νιτροπρωσσικού νατρίου, φαιντολαμίνης ή διϋδραλαζίνης, τοπική εφαρμογή θερμότητας στην πληγείσα περιοχή και νοσηλευτική φροντίδα για την πρόληψη της βλάβης των ιστών. Στην περίπτωση της στεφανιαίας στένωσης θα πρέπει να αρχίσει η κατάλληλη θεραπεία με νιτρογλυκερίνη.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αλκαλοειδή της ερυσιβώδους ολύρας, κωδικός ATC: Ν02CΑ01 Η διϋδροεργοταμίνη έχει μέτρια ως μεγάλη συγγένεια με τους διάφορους υποτύπους των υποδοχέων της σεροτονίνης. Έχει ιδιαίτερα μεγάλη αγωνιστική δράση στους 5-HT υποδοχείς και σε αυτό 1D πιστεύεται ότι οφείλεται η αντιημικρανιακή της αποτελεσματικότητα. Αυτή η αγωνιστική δράση προκαλεί μια μείωση στη λειτουργία των 5-HT υποδοχέων των νευρικών κυττάρων και με αυτό τον τρόπο επηρεάζει λειτουργικές μονάδες του αγγειακού συστήματος του κρανίου ή/και εμποδίζει τη

νευρογενή φλεγμονή και τη διέγερση των υποδοχέων πόνου. Σε σύγκριση με την εργοταμίνη, , η διϋδροεργοταμίνη είναι πιο ισχυρή όσον αφορά την ικανότητά της να αποκλείει τον α-αδρενεργικό υποδοχέα και λιγότερο ισχυρή στο να προκαλεί συστηματική αγγειοσυστολή που γίνεται μέσω 5-ΗΤ 2Α υποδοχέα.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση Μετά από χορήγηση από το στόμα, το Dihydergot απορροφάται περίπου κατά 30%. Η απορρόφηση είναι ταχεία (ημίσεια ζωή απορρόφησης 10-20 λεπτά) και η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα επιτυγχάνεται μετά από 1 ώρα περίπου. Η δραστική ουσία έχει υψηλή δράση πρώτης διόδου στο ήπαρ που φθάνει στο 97%. Η βιοδιαθεσιμότητα της αμετάβλητης ουσίας είναι περίπου 1%.

Κατανομή Το Dihydergot συνδέεται με την πρωτεΐνη του πλάσματος κατά 93% και έχει όγκο κατανομής περίπου 30 L/kg.

Βιομετασχηματισμός Ένας κύριος μεταβολίτης είναι η 8'-υδροξυ-διϋδροεργοταμίνη, η φαρμακολογική δραστικότητα της οποίας είναι παρόμοια με τη μητρική ουσία. Ωστόσο, αυτή είναι παρούσα σε μία συγκέντρωση η οποία είναι 5 έως 7 φορές υψηλότερη.

Αποβολή Η ολική κάθαρση του σώματος είναι περίπου 1,5 L/min, που εκπροσωπεί κυρίως την ηπατική κάθαρση.

Η αποβολή από το πλάσμα είναι διφασική με μια φάση άλφα διάρκειας 1,5 ώρας περίπου και μια φάση βήτα διάρκειας περίπου 15 ωρών. Η κύρια οδός απέκκρισης είναι μέσω της χολής και των κοπράνων.

Η απέκκριση στα ούρα της αμετάβλητης δραστικής ουσίας και των μεταβολιτών της ανέρχεται στο 1-3%, μετά από χορήγηση από το στόμα.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα Η διϋδροεργοταμίνη στις από στόματος δόσεις μέχρι τα 30 mg/kg την ημέρα δεν ήταν τερατογόνος σε εγκύους αρουραίους ή κουνέλια και δεν είχε καμιά επίδραση στην περιγεννητική ή μεταγεννητική ανάπτυξη σε αρουραίους και κουνέλια. Η από στόματος χορήγηση των 5 mg/kg την ημέρα σε εγκύους πιθήκους δεν ήταν τερατογόνος. Ωστόσο, μετά από ενδοφλέβια χορήγηση και χορήγηση από τη μύτη, παρατηρήθηκε αναπτυξιακή τοξικότητα (μειωμένο σωματικό βάρος εμβρύου ή/και καθυστερημένη οστεοποίηση σκελετού) σε πειραματόζωα. Η παρατήρηση αυτή έχει αποδοθεί στη μειωμένη μητροπλακουντιακή ροή του αίματος ως αποτέλεσμα της παρατεταμένης αγγειοσύσπασης των αγγείων της μήτρας ή/και του αυξημένου μυομήτριου τόνου που προκαλείται από τη διϋδροεργοταμίνη.

Μεταλλαξιγόνος δράση Οι δοκιμές μεταλλαξιγένεσης in vitro έδωσαν αντιφατικά αποτελέσματα. Τα in vivo μοντέλα δεν παρουσίασαν καμία ένδειξη για μεταλλαξιογόνο δράση της διϋδροεργοταμίνης και ως εκ τούτου θεωρείται ότι στερείται ενδεχόμενης γονοτοξικής δράσης.

Καρκινογένεση Μελέτες καρκινογένεσης σε αρουραίους (ενδορινική δόση των 0,08, 0,24 ή 0,8 mg ανά ημέρα) και ποντικούς (υποδόρια δόση των 0,5, 1,5 ή 5 mg/kg ανά ημέρα) οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η διϋδροεργοταμίνη δεν έχει καμία καρκινογόνο δράση. Η αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ινοσαρκωμάτων στο σημείο της ένεσης στη μελέτη των ποντικών (στα 5 mg/kg ανά ημέρα) θεωρήθηκε

ότι σχετίζονταν με τον τρόπο χορήγησης (υποδορίως) πράγμα που δε σχετίζεται με τη διακοπτόμενη χρήση στον άνθρωπο.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Τρυγικό οξύ, ζελατίνη, στεατικό μαγνήσιο, στεατικό οξύ, κεκαθαρμένος τάλκης, άμυλο αραβοσίτου, άνυδρη λακτόζη.

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

3 χρόνια

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25°C.

Να φυλάσσεται σε μέρος απρόσιτο στα παιδιά.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Kουτιά των 30 δισκίων των 2,5 mg

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Όπως και με όλα τα άλλα φάρμακα, το Dihydergot πρέπει να αποθηκεύεται μακριά από τα παιδιά.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Amdipharm Limited Temple Chambers 3 Burlington Road Dublin 4 Ιρλανδία

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

70744/17/02-07-2018

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία Ανανέωσης: 24-09-2008

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Πηγή: eof:0281601_SPC_0281601_3.pdf