GLEPARK — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Glepark 0,088 mg δισκία Glepark 0,18 mg δισκία Glepark 0,35 mg δισκία Glepark 0,7 mg δισκία

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Τα δισκία Glepark των 0,088 mg περιέχουν 0,088 mg βάσης πραμιπεξόλης (ως 0,125 mg διυδροχλωρικής μονοϋδρικής πραμιπεξόλης).

Τα δισκία Glepark των 0,18 mg περιέχουν 0,18 mg βάσης πραμιπεξόλης (ως 0,25 mg διυδροχλωρικής μονοϋδρικής πραμιπεξόλης).

Τα δισκία Glepark των 0,35 mg περιέχουν 0,35 mg βάσης πραμιπεξόλης (ως 0,50 mg διυδροχλωρικής μονοϋδρικής πραμιπεξόλης).

Τα δισκία Glepark των 0,7 mg περιέχουν 0,7 mg βάσης πραμιπεξόλης (ως 1,0 mg διϋδροχλωρικής μονοϋδρικής πραμιπεξόλης).

Παρακαλώ σημειώστε:

Οι δόσεις της πραμιπεξόλης όπως δημοσιεύονται στη βιβλιογραφία αναφέρονται στη μορφή του άλατος.

Συνεπώς, οι δόσεις θα εκφράζονται τόσο σε βάση πραμιπεξόλης όσο και άλας πραμιπεξόλης (σε παρένθεση).

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Δισκίο 0,088 mg: στρογγυλά, λευκά, επίπεδα δισκία με λοξές άκρες, με εγχαραγμένο το «PX» στη μία πλευρά και απλό στην άλλη πλευρά.

0,18 mg: οβάλ, λευκά, επίπεδα δισκία με λοξές άκρες, χωρίς επικάλυψη, με εγχαραγμένο το «PX» και το «1» και στις δύο πλευρές της διαχωριστικής γραμμής στη μια πλευρά και διαχωριστική γραμμή στην άλλη πλευρά. Το δισκίο μπορεί να διαχωριστεί σε δύο ίσα μέρη.

0,35 mg: οβάλ, λευκά, επίπεδα δισκία με λοξές άκρες, χωρίς επικάλυψη, με εγχαραγμένο το «PX» και το «2» και στις δύο πλευρές της διαχωριστικής γραμμής στη μια πλευρά και διαχωριστική γραμμή στην άλλη πλευρά. Το δισκίο μπορεί να διαχωριστεί σε δύο ίσα μέρη.

0,7 mg: οβάλ, λευκά, επίπεδα δισκία με λοξές άκρες, χωρίς επικάλυψη, με εγχαραγμένο το «PX» και το «3» και στις δύο πλευρές της διαχωριστικής γραμμής στη μια πλευρά και διαχωριστική γραμμή στην άλλη πλευρά. Το δισκίο μπορεί να διαχωριστεί σε δύο ίσα μέρη.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Το Glepark ενδείκνυται σε ενήλικες για τη θεραπεία των σημείων και των συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Πάρκινσον, μόνο του (χωρίς λεβοντόπα) ή σε συνδυασμό με λεβοντόπα, δηλαδή στην πορεία της νόσου, μέχρι τα τελικά στάδια όταν το αποτέλεσμα της λεβοντόπα εξασθενεί ή γίνεται ασυνεχές και υπάρχουν διακυμάνσεις του θεραπευτικού αποτελέσματος (τέλος της δόσης ή «on off» διακυμάνσεις).

Το Glepark ενδείκνυται σε ενήλικες για τη συμπτωματική θεραπεία του μετρίου έως σοβαρού ιδιοπαθούς Συνδρόμου των Ανήσυχων Ποδιών σε δόσεις έως 0,54 mg βάσης (0,75 mg άλατος)

(βλ. παράγραφο 4.2).

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία Νόσος του Πάρκινσον Η ημερήσια δόση χορηγείται 3 φορές την ημέρα σε ίσες διηρημένες δόσεις.

Αρχική θεραπεία:

Οι δόσεις πρέπει να αυξάνονται σταδιακά από μία δόση έναρξης 0,264 mg βάσης (0,375 mg άλατος) ανά ημέρα και μετά να αυξάνεται κάθε 5-7 ημέρες. Με την προϋπόθεση ότι οι ασθενείς δεν παρουσιάζουν μη ανεκτές ανεπιθύμητες ενέργειες, η δόση πρέπει να τιτλοποιείται ώστε να επιτευχθεί το μέγιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Εάν κρίνεται αναγκαία μια περαιτέρω αύξηση της δόσης, η ημερήσια δόση πρέπει να αυξάνεται κατά 0,54 mg βάσης (0,75 mg άλατος) σε εβδομαδιαία διαστήματα έως τη μέγιστη δόση των 3,3 mg βάσης (4,5 mg άλατος) ανά ημέρα. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η συχνότητα εμφάνισης της υπνηλίας αυξάνεται σε δόσεις υψηλότερες από 1,5 mg (άλατος) ανά ημέρα (βλ. παράγραφο 4.8).

Θεραπεία συντήρησης:

Η ατομική δόση της πραμιπεξόλης θα πρέπει να κυμαίνεται από 0,264 mg βάσης (0,375 mg άλατος) έως τη μέγιστη δόση των 3,3 mg βάσης (4,5 mg άλατος) ανά ημέρα. Κατά τη διάρκεια κλιμάκωσης της δόσης σε κεντρικές μελέτες, παρατηρήθηκε αποτελεσματικότητα που άρχιζε με ημερήσια δόση 1,1 mg βάσης (1,5 mg άλατος). Περαιτέρω προσαρμογές της δόσης πρέπει να γίνονται με βάση την κλινική ανταπόκριση και την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών. Σε κλινικές δοκιμές, περίπου 5% των ασθενών έλαβε θεραπεία με δόσεις κάτω από 1,1 mg βάσης (1,5 mg άλατος). Σε προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον, δόσεις της πραμιπεξόλης υψηλότερες από 1,1 mg βάσης (1,5 mg άλατος) ανά ημέρα μπορεί να είναι χρήσιμες σε ασθενείς όπου επιδιώκεται μείωση της θεραπείας με λεβοντόπα. Συνιστάται η δόση της λεβοντόπα να μειώνεται κατά τη διάρκεια τόσο της κλιμάκωσης της δόσης όσο και της θεραπείας συντήρησης με πραμιπεξόλη, ανάλογα με τις ατομικές αντιδράσεις των ασθενών (βλ. παράγραφο 4.5).

Διακοπή της θεραπείας:

Η απότομη διακοπή της ντοπαμινεργικής θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε ανάπτυξη κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου ή συνδρόμου απόσυρσης αγωνιστών της ντοπαμίνης.

H διακοπή της πραμιπεξόλης πρέπει να γίνεται βαθμιαία σε ρυθμό 0,54 mg βάσης (0,75 mg άλατος) ανά ημέρα μέχρις ότου η ημερησία δόση μειωθεί στα 0,54 mg βάσης (0,75 mg άλατος). Στη συνέχεια, η δόση θα πρέπει να μειωθεί κατά 0,264 mg βάσης (0,375 mg άλατος) ανά ημέρα (βλ. παράγραφο 4.4). Το σύνδρομο απόσυρσης αγωνιστών της

ντοπαμίνης θα μπορούσε ακόμα να εμφανιστεί κατά τη βαθμιαία μείωση της δόσης και ενδέχεται να είναι απαραίτητη μια προσωρινή αύξηση της δόσης πριν συνεχιστεί εκ νέου η βαθμιαία μείωση (βλ. παράγραφο 4.4).

Nεφρική δυσλειτουργία:

Η αποβολή της πραμιπεξόλης εξαρτάται από τη νεφρική λειτουργία. Το κάτωθι δοσολογικό σχήμα προτείνεται για έναρξη της θεραπείας:

Ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης πάνω από 50 ml/λεπτό δεν απαιτούν μείωση της ημερήσιας δόσης ή της συχνότητας δοσολογίας.

Σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 20 και 50 ml/λεπτό, η αρχική ημερήσια δόση της πραμιπεξόλης πρέπει να χορηγείται σε δύο διηρημένες δόσεις, αρχίζοντας από 0,088 mg βάσης (0,125 mg άλατος) δύο φορές την ημέρα (0,176 mg βάσης/0,25 mg άλατος ημερησίως). Δε θα πρέπει να υπερβαίνεται η μέγιστη ημερήσια δόση των 1,57 mg βάσης πραμιπεξόλης (2,25 mg άλατος).

Σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 20 ml/λεπτό, η ημερήσια δόση της πραμιπεξόλης πρέπει να χορηγείται σε μία εφάπαξ δόση, αρχίζοντας από 0,088 mg βάσης (0,125 mg άλατος). Δε θα πρέπει να υπερβαίνεται η μέγιστη ημερήσια δόση των 1,1 mg βάσης πραμιπεξόλης (1,5 mg άλατος).

Εάν η νεφρική λειτουργία μειωθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης, θα πρέπει να μειώνεται η ημερήσια δόση της πραμιπεξόλης κατά το ίδιο ποσοστό που μειώνεται και η κάθαρση κρεατινίνης, δηλαδή εάν η κάθαρση κρεατινίνης μειώνεται κατά 30%, τότε και η ημερήσια δόση της πραμιπεξόλης πρέπει να μειωθεί κατά 30%. Η ημερήσια δόση μπορεί να χορηγηθεί σε δύο διηρημένες δόσεις εάν η κάθαρση κρεατινίνης είναι μεταξύ 20 και 50 ml/λεπτό και ως εφάπαξ ημερήσια δόση εάν η κάθαρση κρεατινίνης είναι μικρότερη από 20 ml/λεπτό.

Ηπατική δυσλειτουργία:

Προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια πιθανόν να μην είναι απαραίτητη, καθώς περίπου 90% της απορροφούμενης δραστικής ουσίας απεκκρίνεται μέσω των νεφρών. Εντούτοις, η πιθανή επίδραση της ηπατικής ανεπάρκειας στη φαρμακοκινητική της πραμιπεξόλης δεν έχει διερευνηθεί.

Παιδιατρικός πληθυσμός:

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της πραμιπεξόλης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχει σχετική χρήση της πραμιπεξόλης στον παιδιατρικό πληθυσμό για την ένδειξη της νόσου του Πάρκινσον.

Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών Η συνιστώμενη δόση έναρξης της πραμιπεξόλης είναι 0,088 mg βάσης (0,125 mg άλατος)

που λαμβάνονται μία φορά ημερησίως 2-3 ώρες πριν από τον βραδινό ύπνο. Για ασθενείς που απαιτούν επιπλέον ανακούφιση των συμπτωμάτων, η δόση μπορεί να αυξάνεται κάθε 4-7 ημέρες έως τη μέγιστη δόση των 0,54 mg βάσης (0,75 mg άλατος) ανά ημέρα (όπως φαίνεται και στον παρακάτω πίνακα). Πρέπει να χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση (βλ. παράγραφο 4.4 Επιδείνωση του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών).

Δοσολογικό Σχήμα της Πραμιπεξόλης Βήμα τιτλοποίησης Βραδινή δόση μία φορά Βραδινή δόση μία φορά ημερησίως ημερησίως (mg βάσης)

(mg άλατος)

Η ανταπόκριση του ασθενούς θα πρέπει να αξιολογείται μετά από θεραπεία 3 μηνών και θα πρέπει να επανεξετάζεται η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας. Εάν η θεραπεία διακοπεί για περισσότερο από μερικές ημέρες, θα πρέπει να αρχίσει εκ νέου με τιτλοποίηση της δόσης όπως φαίνεται στον ανωτέρω πίνακα.

Διακοπή της θεραπείας:

Δεδομένου ότι η ημερήσια δόση για τη θεραπεία του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών δεν θα υπερβαίνει τα 0,54 mg βάσης (0,75 mg άλατος), η πραμιπεξόλη μπορεί να διακοπεί χωρίς βαθμιαία μείωση της δόσης. Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή διάρκειας 26 εβδομάδων, παρατηρήθηκε το φαινόμενο rebound των συμπτωμάτων του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών (επιδείνωση της σοβαρότητας των συμπτωμάτων σε σύγκριση με την αρχική τιμή) σε 10% των ασθενών (14 από 135) μετά από απότομη διακοπή της θεραπείας.

Αυτή η επίδραση βρέθηκε να είναι παρόμοια σε όλες τις δόσεις.

Νεφρική δυσλειτουργία:

Η αποβολή της πραμιπεξόλης εξαρτάται από τη νεφρική λειτουργία. Ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης πάνω από 20 ml/λεπτό δεν απαιτούν μείωση της ημερήσιας δόσης.

Η χρήση της πραμιπεξόλης δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς που υπόκεινται σε αιμοδιύλιση, ή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.

Ηπατική δυσλειτουργία:

Προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια δεν απαιτείται, καθώς περίπου 90% της απορροφούμενης δραστικής ουσίας απεκκρίνεται μέσω των νεφρών.

Παιδιατρικός πληθυσμός:

Η πραμιπεξόλη δε συνιστάται για χρήση σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών λόγω έλλειψης δεδομένων για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα.

Διαταραχή Tourette Παιδιατρικός πληθυσμός:

Η πραμιπεξόλη δε συνιστάται για χρήση σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών, καθώς η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια δεν έχουν τεκμηριωθεί σε αυτόν τον πληθυσμό. Η πραμιπεξόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε παιδιά ή εφήβους με διαταραχή Tourette εξαιτίας της αρνητικής σχέσης οφέλους-κινδύνου για αυτήν τη διαταραχή (βλ. παράγραφο 5.1).

Τρόπος χορήγησης Τα δισκία θα πρέπει να λαμβάνονται από το στόμα, να καταπίνονται με νερό, και μπορούν να λαμβάνονται με ή χωρίς τροφή.

4.3 Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στην δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Κατά τη συνταγογράφηση της πραμιπεξόλης σε ασθενή με νόσο του Πάρκινσον και με νεφρική δυσλειτουργία, προτείνεται μειωμένη δόση σύμφωνα με την παράγραφο 4.2.

Ψευδαισθήσεις Οι ψευδαισθήσεις είναι γνωστές ως ανεπιθύμητη ενέργεια της θεραπείας με αγωνιστές της ντοπαμίνης και λεβοντόπα. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι μπορεί να παρουσιάσουν ψευδαισθήσεις (κυρίως οπτικές).

Δυσκινησία Σε προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον, σε συνδυασμένη θεραπεία με λεβοντόπα, μπορεί να εμφανισθεί δυσκινησία κατά τη διάρκεια της αρχικής τιτλοποίησης της δοσολογίας της πραμιπεξόλης. Εάν εμφανισθεί δυσκινησία, η δόση της λεβοντόπα θα πρέπει να μειωθεί.

Δυστονία Αξονική δυστονία, συμπεριλαμβανομένης της κάμψης της κεφαλής προς τα εμπρός (antecollis), της καμπτοκορμίας και του πλαγιότονου (σύνδρομο Pisa), έχει αναφερθεί περιστασιακά σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον μετά από έναρξη ή σταδιακή αύξηση της δόσης της πραμιπεξόλης. Αν και η δυστονία μπορεί να αποτελεί σύμπτωμα της νόσου του Πάρκινσον, τα συμπτώματα στους εν λόγω ασθενείς βελτιώνονται μετά από μείωση ή διακοπή της πραμιπεξόλης. Εάν εμφανισθεί δυστονία, θα πρέπει να επανεξετάζεται το σχήμα ντοπαμινεργικής φαρμακευτικής αγωγής και να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης της πραμιπεξόλης.

Αιφνίδια έναρξη ύπνου και υπνηλία Η πραμιπεξόλη έχει συσχετισθεί με υπνηλία και επεισόδια αιφνίδιας έναρξης ύπνου, ιδιαίτερα σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον. Αιφνίδια έναρξη ύπνου κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων, σε μερικές περιπτώσεις χωρίς επίγνωση ή την εμφάνιση προειδοποιητικών σημείων, έχει αναφερθεί όχι συχνά. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται γι’ αυτό και να συμβουλεύονται να προσέχουν ενόσω οδηγούν ή χειρίζονται μηχανήματα κατά τη διάρκεια θεραπείας µε πραμιπεξόλη. Ασθενείς που παρουσίασαν υπνηλία και/ή επεισόδιο αιφνίδιας έναρξης ύπνου πρέπει να απέχουν από την οδήγηση ή τον χειρισμό μηχανημάτων.

Επιπλέον, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης ή διακοπής της θεραπείας.

Λόγω των πιθανών πρόσθετων επιδράσεων, θα πρέπει να συνιστάται προσοχή όταν οι ασθενείς λαμβάνουν άλλα κατασταλτικά φαρμακευτικά προϊόντα ή οινοπνευματώδη σε συνδυασμό με πραμιπεξόλη (βλ. παραγράφους 4.5, 4.7 και παράγραφο 4.8).

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για την ανάπτυξη διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων. Οι ασθενείς και οι φροντιστές θα πρέπει να ενημερώνονται ότι συμπεριφορικά συμπτώματα διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων, συμπεριλαμβανομένων της παθολογικής ενασχόλησης με τυχερά παιχνίδια, της αυξημένης γενετήσιας ορμής, της υπερσεξουαλικότητας, των ψυχαναγκαστικών δαπανών ή αγορών, της κραιπάλης φαγητού και της ψυχαναγκαστικής κατανάλωσης τροφής, μπορεί να εμφανισθούν σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης της πραμιπεξόλης.

Μείωση της δόσης/βαθμιαία διακοπή θα πρέπει να εξετάζεται εάν αναπτυχθούν τέτοια συμπτώματα.

Μανία και παραλήρημα Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για την ανάπτυξη μανίας και παραληρήματος. Οι ασθενείς και οι φροντιστές θα πρέπει να ενημερώνονται ότι η μανία και το παραλήρημα μπορεί να εμφανισθούν σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με πραμιπεξόλη.

Μείωση της δόσης/βαθμιαία διακοπή θα πρέπει να εξετάζεται εάν αναπτυχθούν τέτοια συμπτώματα.

Ασθενείς με ψυχωσικές διαταραχές Οι ασθενείς με ψυχωσικές διαταραχές θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης μόνο εάν τα πιθανά οφέλη υπερτερούν των κινδύνων. Θα πρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση αντιψυχωσικών φαρμακευτικών προϊόντων με πραμιπεξόλη (βλ. παράγραφο 4.5).

Οφθαλμολογικός έλεγχος Συνιστάται οφθαλμολογικός έλεγχος σε τακτά χρονικά διαστήματα ή εφόσον εμφανισθούν διαταραχές της όρασης.

Σοβαρή καρδιαγγειακή νόσος Χρειάζεται προσοχή σε περίπτωση σοβαρής καρδιαγγειακής νόσου. Συνιστάται η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης, ειδικά στην αρχή της θεραπείας, λόγω του γενικού κινδύνου της υπότασης θέσης που συσχετίζεται με τη ντοπαμινεργική θεραπεία.

Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο Συμπτώματα που υποδηλώνουν κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο έχουν αναφερθεί με την απότομη διακοπή ντοπαμινεργικής θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2).

Σύνδρομο απόσυρσης αγωνιστών της ντοπαμίνης (DAWS)

Έχει αναφερθεί DAWS με αγωνιστές της ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης της πραμιπεξόλης (βλ. παράγραφο 4.8). Για τη διακοπή της θεραπείας σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, η πραμιπεξόλη πρέπει να μειώνεται βαθμιαία (βλ. παράγραφο 4.2). Περιορισμένα δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι ασθενείς με διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων και εκείνοι που λαμβάνουν υψηλή ημερήσια δόση και/ή υψηλές αθροιστικές δόσεις αγωνιστών της ντοπαμίνης μπορεί να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για ανάπτυξη DAWS. Τα συμπτώματα απόσυρσης μπορεί να περιλαμβάνουν απάθεια, άγχος, κατάθλιψη, κόπωση, εφίδρωση και πόνο και δεν ανταποκρίνονται στη λεβοντόπα. Πριν από τη βαθμιαία μείωση και τη διακοπή της πραμιπεξόλης, οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με πιθανά συμπτώματα απόσυρσης. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της βαθμιαίας μείωσης και της διακοπής. Σε περίπτωση σοβαρών και/ή επίμονων συμπτωμάτων απόσυρσης, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσωρινής επαναχορήγησης πραμιπεξόλης στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση.

Επιδείνωση του συνδρόμου των ανήσυχων ποδιών Η θεραπεία του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών με πραμιπεξόλη μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα επιδείνωση. Η επιδείνωση αφορά την προγενέστερη έναρξη των συμπτωμάτων το βράδυ (ή ακόμα και το απόγευμα), επίταση των συμπτωμάτων, και επέκταση των συμπτωμάτων ώστε να περιλαμβάνουν και άλλα άκρα. Ο κίνδυνος επιδείνωσης μπορεί να αυξηθεί με υψηλότερη δόση.

Πριν από τη θεραπεία, οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι μπορεί να εμφανισθεί επιδείνωση και θα πρέπει να συμβουλεύονται να επικοινωνήσουν με τον ιατρό τους εάν παρουσιάσουν συμπτώματα επιδείνωσης. Εάν πιθανολογείται επιδείνωση, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση, ή διακοπής της πραμιπεξόλης (βλ. παράγραφο 4.2 και 4.8).

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Δέσμευση με πρωτεΐνες του πλάσματος Η πραμιπεξόλη δεσμεύεται µε τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε πολύ μικρό (< 20%) βαθμό, και παρατηρείται ελάχιστος βιομετασχηματισμός στον άνθρωπο. Επομένως, αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν τη δέσμευση με πρωτεΐνες του πλάσματος ή την αποβολή μέσω βιομετασχηματισμού δεν είναι πιθανές. Καθώς τα αντιχολινεργικά αποβάλλονται κυρίως μέσω βιομετασχηματισμού, η δυνατότητα αλληλεπίδρασης είναι περιορισμένη, αν και δεν έχει διερευνηθεί αλληλεπίδραση με αντιχολινεργικά. Δεν υπάρχει φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση με σελεγιλίνη και λεβοντόπα.

Αναστολείς/ανταγωνιστές της ενεργού οδού νεφρικής αποβολής Η σιμετιδίνη μείωσε τη νεφρική κάθαρση της πραμιπεξόλης κατά περίπου 34%, ενδεχομένως μέσω αναστολής του κατιονικού εκκριτικού συστήματος μεταφοράς των νεφρικών σωληναρίων. Συνεπώς, φαρμακευτικά προϊόντα που είναι αναστολείς αυτής της ενεργού οδού νεφρικής αποβολής ή αποβάλλονται μέσω αυτής της οδού, όπως σιμετιδίνη, αμανταδίνη, μεξιλετίνη, ζιδοβουδίνη, σισπλατίνη, κινίνη και προκαϊναμίδη, ενδέχεται να αλληλεπιδράσουν με την πραμιπεξόλη με αποτέλεσμα τη μειωμένη απέκκριση της πραμιπεξόλης. Θα πρέπει να

εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης της πραμιπεξόλης όταν αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα χορηγούνται ταυτόχρονα με την πραμιπεξόλη.

Συνδυασμός με λεβοντόπα Όταν η πραμιπεξόλη χορηγείται σε συνδυασμό με λεβοντόπα, συνιστάται να μειώνεται η δόση της λεβοντόπα και να κρατείται σταθερή η δόση των άλλων αντιπαρκινσονικών φαρμακευτικών προϊόντων ενώ αυξάνεται η δόση της πραμιπεξόλης.

Λόγω των πιθανών πρόσθετων επιδράσεων, θα πρέπει να συνιστάται προσοχή όταν οι ασθενείς λαμβάνουν άλλα κατασταλτικά φαρμακευτικά προϊόντα ή οινοπνευματώδη σε συνδυασμό με πραμιπεξόλη (βλ. παραγράφους 4.4, 4.7 και 4.8).

Αντιψυχωσικά φάρμακα Θα πρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση αντιψυχωσικών φαρμακευτικών προϊόντων με πραμιπεξόλη (βλ. παράγραφο 4.4), π.χ. εάν μπορεί να αναμένονται ανταγωνιστικές επιδράσεις.

4.6 Γονιμότητα, Κύηση και γαλουχία

Κύηση Η επίδραση στην κύηση και τη γαλουχία δεν έχει διερευνηθεί σε ανθρώπους. Η πραμιπεξόλη δεν ήταν τερατογόνος σε επίμυες και κουνέλια, αλλά ήταν εμβρυοτοξική στον επίμυ σε δόσεις που ήταν τοξικές για τη μητέρα (βλ. παράγραφο. 5.3). Η πραμιπεξόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης, εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο, δηλαδή εάν το πιθανό όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο.

Θηλασμός Επειδή η θεραπεία με πραμιπεξόλη αναστέλλει την έκκριση της προλακτίνης στους ανθρώπους, πρέπει να αναμένεται η αναστολή της γαλουχίας.

Η απέκκριση της πραμιπεξόλης στο μητρικό γάλα δεν έχει μελετηθεί στις γυναίκες. Στους επίμυες, η συγκέντρωση της σχετιζόμενης με τη δραστική ουσία ραδιενέργεια ήταν υψηλότερη στο μητρικό γάλα απ’ ό,τι στο πλάσμα.

Ελλείψει δεδομένων για τον άνθρωπο, η πραμιπεξόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Εντούτοις, εάν η χρήση του δεν μπορεί να αποφευχθεί, ο θηλασμός θα πρέπει να διακόπτεται.

Γονιμότητα Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σχετικά με την επίδραση στην ανθρώπινη γονιμότητα. Σε μελέτες σε ζώα, η πραμιπεξόλη επηρέασε τους οιστρικούς κύκλους και μείωσε τη γυναικεία γονιμότητα όπως αναμενόταν για έναν αγωνιστή της ντοπαμίνης. Εντούτοις, αυτές οι μελέτες δεν κατέδειξαν άμεση ή έμμεση τοξικότητα στην ανδρική γονιμότητα.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Η πραμιπεξόλη μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Μπορεί να εμφανισθούν ψευδαισθήσεις ή υπνηλία.

Ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με πραμιπεξόλη και παρουσιάζουν υπνηλία και/ή αιφνίδια επεισόδια ύπνου, πρέπει να ενημερώνονται να απέχουν από την οδήγηση ή τη συμμετοχή σε δραστηριότητες όπου η μειωμένη εγρήγορση μπορεί να θέσει τους ίδιους ή άλλα άτομα σε κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου (π.χ. χειρισμός μηχανημάτων), έως ότου υποχωρήσουν αυτά τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια και η υπνηλία υποχωρήσουν (βλ. επίσης τις παραγράφους 4.4, 4.5 και 4.8).

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Βάσει της ανάλυσης των συγκεντρωτικών ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο δοκιμών που περιλάμβαναν συνολικά 1.923 ασθενείς οι οποίοι λάμβαναν πραμιπεξόλη και 1.354 ασθενείς οι οποίοι λάμβαναν εικονικό φάρμακο, αναφέρθηκαν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου και στις δύο ομάδες. Το 63% των ασθενών που έλαβαν πραμιπεξόλη και το 52% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο ανέφεραν τουλάχιστον μία ανεπιθύμητη ενέργεια.

Η πλειονότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου συνήθως εμφανίζεται κατά τα αρχικά στάδια της θεραπείας και οι περισσότερες έχουν την τάση να εξαφανίζονται ακόμη και με τη συνέχιση της θεραπείας.

Εντός κατηγορίας/οργανικού συστήματος, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται με βάση τη συχνότητά τους (αριθμός ασθενών που αναμένεται να εμφανίσουν την ανεπιθύμητη ενέργεια), σύμφωνα με τις ακόλουθες κατηγορίες: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Νόσος του Πάρκινσον, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες Οι πιο συχνά (≥ 5%) αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον που ήταν πιο συχνές με θεραπεία με πραμιπεξόλη από ό,τι με εικονικό φάρμακο ήταν ναυτία, δυσκινησία, υπόταση, ζάλη, υπνηλία, αϋπνία, δυσκοιλιότητα, ψευδαίσθηση, κεφαλαλγία και κόπωση. Η συχνότητα εμφάνισης υπνηλίας είναι αυξημένη σε δόσεις υψηλότερες από 1,5 mg άλατος πραμιπεξόλης ανά ημέρα (βλ. παράγραφο 4.2). Μια πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια του φαρμάκου σε συνδυασμό με λεβοντόπα ήταν η δυσκινησία. Μπορεί να εμφανισθεί υπόταση στην αρχή της θεραπείας, ιδιαίτερα εάν η πραμιπεξόλη τιτλοποιείται πολύ γρήγορα.

Πίνακας 1: Νόσος του Πάρκινσον

1Αυτή η ανεπιθύμητη ενέργεια έχει παρατηρηθεί κατά την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά. Με 95% βεβαιότητα, η κατηγορία συχνότητας δεν είναι μεγαλύτερη από

όχι συχνή, αλλά μπορεί να είναι χαμηλότερη. Η ακριβής εκτίμηση της συχνότητας δεν είναι δυνατή, καθώς η ανεπιθύμητη ενέργεια δεν εμφανίστηκε στη βάση δεδομένων κλινικών δοκιμών 2.762 ασθενών με Νόσο του Πάρκινσον που έλαβαν θεραπεία με πραμιπεξόλη.

Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες Οι πιο συχνά (≥ 5%) αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών που έλαβαν θεραπεία με πραμιπεξόλη ήταν ναυτία, κεφαλαλγία, ζάλη και κόπωση. Ναυτία και κόπωση αναφέρθηκαν περισσότερο συχνά σε γυναίκες ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με πραμιπεξόλη (20,8% και 10,5%, αντιστοίχως) σε σύγκριση με άρρενες (6,7% και 7,3%, αντιστοίχως).

Πίνακας 2: Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών

1 Αυτή η ανεπιθύμητη ενέργεια έχει παρατηρηθεί κατά την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά. Με 95% βεβαιότητα, η κατηγορία συχνότητας δεν είναι μεγαλύτερη από όχι συχνή, αλλά μπορεί να είναι χαμηλότερη. Η ακριβής εκτίμηση της συχνότητας δεν είναι δυνατή, καθώς η ανεπιθύμητη ενέργεια δεν εμφανίστηκε στη βάση δεδομένων κλινικών δοκιμών 1.395 ασθενών με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών που έλαβαν θεραπεία με πραμιπεξόλη.

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών Υπνηλία Η πραμιπεξόλη συσχετίζεται συχνά με υπνηλία και έχει συσχετισθεί όχι συχνά με υπερβολική υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας και επεισόδια αιφνίδιας έναρξης ύπνου (βλ. επίσης παράγραφο 4.4).

Διαταραχές της γενετήσιας ορμής Η πραμιπεξόλη μπορεί να συσχετισθεί όχι συχνά με διαταραχές της γενετήσιας ορμής (αυξημένη ή μειωμένη).

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων Παθολογική ενασχόληση με τυχερά παιχνίδια, αυξημένη γενετήσια ορμή, υπερσεξουαλικότητα, ψυχαναγκαστικές δαπάνες ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και ψυχαναγκαστική κατανάλωση τροφής μπορεί να εμφανισθούν σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης και της πραμιπεξόλης (βλ. παράγραφο 4.4).

Σε μια διασταυρούμενων ομάδων, αναδρομικής επιλογής και ασθενών-μαρτύρων μελέτη που περιλάμβανε 3.090 ασθενείς µε νόσο του Πάρκινσον, το 13,6% όλων των ασθενών που λάμβαναν ντοπαμινεργική ή μη ντοπαμινεργική θεραπεία είχαν συμπτώματα διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών. Οι εκδηλώσεις που παρατηρήθηκαν περιλάμβαναν παθολογική ενασχόληση με τυχερά παιχνίδια, ψυχαναγκαστικές αγορές, κραιπάλη φαγητού και ψυχαναγκαστική σεξουαλική συμπεριφορά (υπερσεξουαλικότητα). Οι πιθανοί ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου των διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων περιλάμβαναν ντοπαμινεργικές θεραπείες και υψηλότερες δόσεις ντοπαμινεργικής θεραπείας, νεότερη ηλικία (≤ 65 ετών), άτομα που δεν ήταν παντρεμένα και οικογενειακό ιστορικό συμπεριφορών ενασχόλησης με τυχερά παιχνίδια που αναφέρθηκε αυθόρμητα.

Σύνδρομο απόσυρσης αγωνιστών της ντοπαμίνης Μη κινητικές ανεπιθύμητες ενέργειες ενδέχεται να εμφανιστούν κατά τη βαθμιαία μείωση ή τη διακοπή των αγωνιστών της ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης της πραμιπεξόλης. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν απάθεια, άγχος, κατάθλιψη, κόπωση, εφίδρωση και πόνο (βλ.

παράγραφο 4.4).

Καρδιακή ανεπάρκεια Σε κλινικές μελέτες και κατά την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά, αναφέρθηκε καρδιακή ανεπάρκεια σε ασθενείς με πραμιπεξόλη. Σε μια φαρμακοεπιδημιολογική μελέτη, η χρήση της πραμιπεξόλης συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας σε σύγκριση με μη χρήση της πραμιπεξόλης (αναλογία κινδύνου που παρατηρήθηκε 1,86, 95% CI, 1,21-2,85).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr

4.9 Υπερδοσολογία

Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία σε μαζική υπερδοσολογία. Οι αναμενόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες θεωρούνται εκείνες που σχετίζονται με το φαρμακοδυναμικό προφίλ ενός αγωνιστή ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένων της ναυτίας, του εμέτου, της υπερκινησίας, των ψευδαισθήσεων, της διέγερσης και της υπότασης. Δεν έχει βρεθεί αντίδοτο για υπερδοσολογία

ενός αγωνιστή ντοπαμίνης. Εάν υπάρχουν σημεία διέγερσης του κεντρικού νευρικού συστήματος, μπορεί να ενδείκνυται ένας νευροληπτικός παράγοντας. Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας μπορεί να απαιτεί γενικά υποστηρικτικά μέτρα, μαζί με πλύση στομάχου, ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, χορήγηση ενεργού άνθρακα και ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιπαρκινσονικά φάρμακα, αγωνιστές ντοπαμίνης, κωδικός ATC: N04BC05 Μηχανισμός δράσης Η πραμιπεξόλη είναι ένας αγωνιστής ντοπαμίνης που συνδέεται µε υψηλή εκλεκτικότητα και εξειδίκευση στην D2 υποοικογένεια των υποδοχέων ντοπαμίνης, από τους οποίους έχει εκλεκτική χημική συγγένεια µε τους D3 υποδοχείς, και έτσι έχει πλήρη ενδογενή δράση.

Η πραμιπεξόλη ομαλοποιεί τα παρκινσονικά κινητικά ελλείμματα μέσω διέγερσης των υποδοχέων ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα. Μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι η πραμιπεξόλη αναστέλλει τη σύνθεση, απελευθέρωση και επαναπρόσληψη της ντοπαµίνης.

Ο μηχανισμός δράσης της πραμιπεξόλης ως θεραπεία για το Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών δεν είναι γνωστός. Νευροφαρμακολογικά στοιχεία υποδηλώνουν σημαντική συμμετοχή του ντοπαμινεργικού συστήματος.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Σε εθελοντές, έχει παρατηρηθεί δοσοεξαρτώμενη μείωση της προλακτίνης. Σε μια κλινική δοκιμή με υγιείς εθελοντές, όπου τα δισκία πραμιπεξόλης παρατεταμένης αποδέσμευσης τιτλοποιήθηκαν γρηγορότερα (κάθε 3 ημέρες) από ό,τι συνιστάται έως 3,15 mg βάσης πραμιπεξόλης (4,5 mg άλατος) ανά ημέρα, παρατηρήθηκε αύξηση της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού. Τέτοια επίδραση δεν παρατηρήθηκε σε μελέτες όπου συμμετείχαν ασθενείς.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια στη νόσο του Πάρκινσον Σε ασθενείς, η πραμιπεξόλη ανακουφίζει τα σημεία και τα συμπτώματα της ιδιοπαθούς νόσου του Πάρκινσον. Οι ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές περιλάμβαναν περίπου 1.800 ασθενείς σε Hoehn και Yahr στάδια Ι-V που έλαβαν θεραπεία με πραμιπεξόλη. Από αυτούς, περίπου 1.000 ασθενείς ήταν σε πιο προχωρημένα στάδια, έλαβαν ταυτόχρονη θεραπεία με λεβοντόπα, και υπέφεραν από κινητικές επιπλοκές.

Σε πρώιμη και προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον, η αποτελεσματικότητα της πραμιπεξόλης σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές διατηρήθηκε για περίπου έξι μήνες. Σε ανοικτές συνεχιζόμενες δοκιμές διάρκειας περισσότερο από τρία έτη, δεν υπήρξαν σημεία μείωσης της αποτελεσματικότητας.

Σε μία ελεγχόμενη διπλά-τυφλή κλινική δοκιμή διάρκειας 2 ετών, η αρχική θεραπεία με πραμιπεξόλη καθυστέρησε σημαντικά την έναρξη κινητικών επιπλοκών, και μείωσε την εμφάνισή τους σε σύγκριση με την αρχική θεραπεία με λεβοντόπα. Αυτή η καθυστέρηση σε κινητικές επιπλοκές με πραμιπεξόλη θα πρέπει να αντισταθμίζεται με τη μεγαλύτερη βελτίωση της κινητικής λειτουργίας με λεβοντόπα (όπως μετράται από τη μέση μεταβολή στη βαθμολογία UPDRS). Η συνολική συχνότητα εμφάνισης ψευδαισθήσεων και υπνηλίας ήταν γενικά υψηλότερη στη φάση κλιμάκωσης της δόσης με την ομάδα της πραμιπεξόλης. Ωστόσο, δεν υπήρξε σημαντική διαφορά κατά τη διάρκεια της φάσης συντήρησης. Τα σημεία αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την έναρξη της θεραπείας με πραμιπεξόλη σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον.

Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με πραμιπεξόλη σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη νόσο του Πάρκινσον (βλ. παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια στο Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών Η αποτελεσματικότητα της πραμιπεξόλης αξιολογήθηκε σε τέσσερις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές σε περίπου 1.000 ασθενείς με μέτριο έως πολύ σοβαρό ιδιοπαθές Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών.

Τα πρωτεύοντα τελικά σημεία αποτελεσματικότητας ήταν η μέση μεταβολή από τις αρχικές τιμές στην Κλίμακα Βαθμολόγησης του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών (IRLS) και στην Κλίμακα Κλινικής Σφαιρικής Εντύπωσης Βελτίωσης (CGI-I). Και για τα δύο πρωτεύοντα τελικά σημεία παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές για τις ομάδες δόσεων πραμιπεξόλης των 0,25 mg, των 0,5 mg και των 0,75 mg άλατος πραμιπεξόλης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Μετά από 12 εβδομάδες θεραπείας, οι αρχικές τιμές IRLS βελτιώθηκαν από 23,5 σε 14,1 μονάδες για το εικονικό φάρμακο και από 23,4 σε 9,4 μονάδες για την πραμιπεξόλη (συνδυασμένες δόσεις). Η προσαρμοσμένη μέση διαφορά ήταν -4,3 μονάδες (CI 95% -6,4, - 2,1 μονάδες, τιμή p < 0,0001). Τα ποσοστά ανταποκριθέντων στην CGI-I (βελτιωμένα, πάρα πολύ βελτιωμένα) ήταν 51,2% και 72,0% για το εικονικό φάρμακο και την πραμιπεξόλη, αντίστοιχα (διαφορά 20% CI 95%: 8,1 %, 31,8 %, p < 0,0005). Παρατηρήθηκε αποτελεσματικότητα με 0,088 mg βάσης (0,125 mg άλατος) ανά ημέρα μετά την πρώτη εβδομάδα θεραπείας.

Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο πολυσωματοκαταγραφική μελέτη ύπνου διάρκειας 3 εβδομάδων, η πραμιπεξόλη μείωσε σημαντικά τον αριθμό των περιοδικών κινήσεων των άκρων κατά τη διάρκεια της κατάκλισης.

Η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα αξιολογήθηκε σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή. Μετά από 26 εβδομάδες θεραπείας, υπήρξε μια προσαρμοσμένη μέση μείωση στη συνολική βαθμολογία της IRLS κατά 13,7 και 11,1 μονάδες στην ομάδα της πραμιπεξόλης και του εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα, με μια στατιστικά σημαντική (p = 0,008) μέση διαφορά μεταξύ των θεραπειών της τάξεως των -2,6 μονάδων. Τα ποσοστά ανταποκριθέντων στην CGI-I (πολύ βελτιωμένα, πάρα πολύ βελτιωμένα) ήταν 50,3% (80/159) και 68,5% (111/162) για το εικονικό φάρμακο και την πραμιπεξόλη, αντίστοιχα (p = 0,001), που αντιστοιχούν σε έναν αριθμό που απαιτείται για τη θεραπεία (ΝΝΤ) 6 ασθενών (95%CI: 3,5, 13,4).

Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με την πραμιπεξόλη σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στο Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών (βλ. παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια στη Διαταραχή Tourette H αποτελεσματικότητα της πραμιπεξόλης (0,0625-0,5 mg/ημέρα) με παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 6-17 ετών με Διαταραχή Tourette αξιολογήθηκε σε μια 6 εβδομάδων, διπλά-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη ευέλικτης δόσης. Συνολικά 63 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (43 στην πραμιπεξόλη, 20 στο εικονικό φάρμακο). Το πρωτεύον τελικό σημείο ήταν η μεταβολή από τις αρχικές τιμές στο Total Tic Score (TTS) της κλίμακας Yale Global Tic Severity (YGTSS). Δεν παρατηρήθηκε διαφορά για την πραμιπεξόλη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο ούτε για το πρωτεύον τελικό σημείο ούτε για οποιαδήποτε από τα δευτερεύοντα τελικά σημεία αποτελεσματικότητας, συμπεριλαμβανομένων της συνολικής βαθμολογίας YGTSS, της Σφαιρικής Εντύπωσης του Ασθενούς για τη Βελτίωση (PGI-I), της Κλινικής Σφαιρικής Εντύπωσης Βελτίωσης (CGI-I) ή των Κλινικών Σφαιρικών

Εντυπώσεων Βαρύτητας της Νόσου (CGI-S). Τα ανεπιθύμητα συμβάντα που εμφανίστηκαν σε τουλάχιστον 5% των ασθενών στην ομάδα της πραμιπεξόλης και πιο συχνά σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με πραμιπεξόλη από ό,τι σε ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο ήταν:

κεφαλαλγία (27,9%, εικονικό φάρμακο 25,0%), υπνηλία (7,0%, εικονικό φάρμακο 5,0%), ναυτία (18,6%, εικονικό φάρμακο 10%), έμετος (11,6%, εικονικό φάρμακο 0%), άλγος άνω κοιλιακής χώρας (7,0%, εικονικό φάρμακο 5,0%), ορθοστατική υπόταση (9,3%, εικονικό φάρμακο 5,0%), μυαλγία (9,3%, εικονικό φάρμακο 5,0%), διαταραχή ύπνου (7,0%, εικονικό φάρμακο 0,0%), δύσπνοια (7,0%, εικονικό φάρμακο 0,0%) και λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (7,0%, εικονικό φάρμακο 5,0%). Άλλες σημαντικά ανεπιθύμητα συμβάντα που οδήγησαν σε διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής της μελέτης για τους ασθενείς που έλαβαν πραμιπεξόλη ήταν συγχυτική κατάσταση, διαταραχή του λόγου και επιδεινωθείσα κατάσταση (βλ. παράγραφο 4.2).

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση Η πραμιπεξόλη απορροφάται γρήγορα και πλήρως μετά τη χορήγηση από το στόμα. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι μεγαλύτερη από 90% και οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα εμφανίζονται μεταξύ 1 και 3 ωρών. Ταυτόχρονη χορήγηση με τροφή δεν μειώνει την έκταση της απορρόφησης της πραμιπεξόλης, αλλά μειώνει το ρυθμό της απορρόφησης. Η πραμιπεξόλη εμφανίζει γραμμική κινητική και μικρή διακύμανση των επιπέδων πλάσματος μεταξύ των ασθενών.

Κατανομή Στους ανθρώπους, η πρωτεϊνική σύνδεση της πραμιπεξόλης είναι πολύ χαμηλή (< 20%) και ο όγκος κατανομής είναι μεγάλος (400 l). Παρατηρήθηκαν υψηλές συγκεντρώσεις του φαρμάκου στον εγκεφαλικό ιστό σε επίμυες (περίπου 8πλάσιες σε σύγκριση με το πλάσμα).

Βιομετασχηματισμός Η πραμιπεξόλη μεταβολίζεται στους ανθρώπους σε μικρή µόνο έκταση.

Αποβολή Η νεφρική απέκκριση της αμετάβλητης πραμιπεξόλης είναι η κύρια οδός αποβολής. Περίπου 90% της δόσης που έχει επισημανθεί µε 14C απεκκρίνεται μέσω των νεφρών, ενώ λιγότερο από 2% ανευρίσκεται στα κόπρανα. Η ολική κάθαρση της πραμιπεξόλης είναι περίπου 500 ml/λεπτό και η νεφρική κάθαρση είναι περίπου 400 ml/λεπτό. Ο χρόνος ημιζωής αποβολής (t½) ποικίλλει από 8 ώρες στους νέους έως 12 ώρες στους ηλικιωμένους.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Μελέτες τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων έδειξαν ότι η πραμιπεξόλη ασκεί λειτουργικές επιδράσεις, που αφορούν κυρίως το ΚΝΣ και το αναπαραγωγικό σύστημα του θηλυκού, πιθανόν ως αποτέλεσμα μιας υπερβολικής φαρμακοδυναμικής επίδρασης της πραμιπεξόλης.

Παρατηρήθηκαν μειώσεις της διαστολικής και συστολικής πίεσης και μείωση του καρδιακού ρυθμού σε ινδικά χοιρίδια, και µία τάση για υποτασική επίδραση διαγνώστηκε σε πιθήκους.

Οι πιθανές επιδράσεις της πραμιπεξόλης στην αναπαραγωγική λειτουργία έχουν διερευνηθεί σε επίμυες και κουνέλια. Η πραμιπεξόλη δεν ήταν τερατογόνος σε επίμυες και κουνέλια, αλλά ήταν εμβρυοτοξική σε επίμυες όταν χορηγήθηκε σε δόσεις τοξικές στη μητέρα. Λόγω της επιλογής των ζωικών ειδών και των περιορισμένων παραμέτρων που διερευνήθηκαν, οι ανεπιθύμητες ενέργειες της πραμιπεξόλης στην κύηση και τη γονιμότητα του αρσενικού δεν έχουν πλήρως διευκρινιστεί.

Μία καθυστέρηση στη σεξουαλική ανάπτυξη (δηλ., διαχωρισμός ακροποσθίας και άνοιγμα του κόλπου) παρατηρήθηκε σε επίμυες. Η συσχέτιση στους ανθρώπους δεν είναι γνωστή.

Η πραμιπεξόλη δεν ήταν γονοτοξική. Σε μια μελέτη καρκινογένεσης, οι αρσενικοί επίμυες ανέπτυξαν κυτταρική υπερπλασία Leydig και αδενώματα, γεγονός που εξηγείται από την ανασταλτική επίδραση της πραμιπεξόλης επί της προλακτίνης. Το εύρημα αυτό δεν παρουσιάζει κλινική σχέση με τον άνθρωπο. Η ίδια μελέτη έδειξε επίσης ότι η πραμιπεξόλη συσχετίστηκε με εκφύλιση του αµφιβληστροειδούς σε αλφιστικούς (albino) επίμυες σε δόσεις των 2 mg/kg (άλατος) και υψηλότερες. Το τελευταίο αυτό εύρημα δεν παρατηρήθηκε ούτε σε μελαχρωστικούς επίμυες, ούτε σε μία διετή μελέτη καρκινογένεσης σε αλφιστικούς (albino)

επίμυες ή σε οποιοδήποτε άλλο ζωικό είδος που μελετήθηκε.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Mannitol (E421)

Maize starch Povidone K30 (E1201)

Silica, colloidal anhydrous Magnesium stearate (E470b)

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

2 χρόνια

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Να φυλάσσεται στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες θερμοκρασίας για τη φύλαξή του.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Aluminium/Aluminium blisters Μεγέθη συσκευασίας: 30 ή 100 δισκία Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης < και άλλος χειρισμός>

Καμία ειδική υποχρέωση.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

BENNETT ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ Α.Ε.

160 χλμ. Αθηνών-Λαμίας, 14564, Κηφισιά, Αθήνα Ελλάδα Τηλ: 210 6254630

Fax: 210 6202305 E-mail: bennett@bennett.gr

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

0,088 mg/TAB : 64631/31-10-2012 0,18 mg/TAB : 75799/31-10-2012 0,35 mg/TAB : 77137/31-10-2012 0,70 mg/TAB : 77138/31-10-2012

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

20 Νοεμβρίου 2009

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ