HIPNOSEDON — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Hipnosedon®

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

1 δισκίο επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο περιέχει 1 mg φθοριονιτραζεπάμη.

Έκδοχο με γνωστή δράση: Λακτόζη Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο.

Γκρίζο-πράσινου χρώματος, οβάλ σχήματος αμφίκυρτα δισκία, επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο, με χαραγμένο τον κωδικό «542» στη μία πλευρά και σημάδι διχοτόμησης στην άλλη πλευρά.

Το δισκίο μπορεί να διαχωριστεί σε δύο ίσες δόσεις

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Βραχυχρόνια αντιμετώπιση της αϋπνίας σε ενήλικες.

Οι βενζοδιαζεπίνες ενδείκνυνται μόνο όταν η διαταραχή είναι σοβαρή, περιορίζει τη λειτουργικότητα του ασθενούς ή προκαλεί στο άτομο έντονη δυσφορία.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Από του στόματος χρήση.

Δοσολογία Η συνιστώμενη δόση για ενήλικες ασθενείς είναι 0,5-1 mg/ημέρα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 2 mg.

Η θεραπεία θα πρέπει να αρχίζει με τη μικρότερη συνιστώμενη δόση. Δεν θα πρέπει να γίνεται υπέρβαση της μέγιστης δόσης.

Ηλικιωμένοι Η συνιστώμενη δόση για τους ηλικιωμένους ασθενείς είναι 0,5 mg. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 1 mg.

Aσθενείς με ηπατική δυσλειτουργία Οι ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία πρέπει να λαμβάνουν μειωμένη δόση.

Ασθενείς με αναπνευστική ανεπάρκεια Οι ασθενείς με χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια θα πρέπει να λαμβάνουν μειωμένη δόση, (βλ.

Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια

Οι ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία πρέπει να λαμβάνουν χαμηλότερη, προσαρμοσμένη σε εξατομικευμένο επίπεδο δοσολογία.

Παιδιατρικός πληθυσμός Το Hipnosedon® αντενδείκνυται σε παιδιά (βλ. παράγραφο 4.3).

Τρόπος χορήγησης Το προϊόν θα πρέπει να λαμβάνεται αμέσως πριν τη βραδινή κατάκλιση.

Η θεραπεία θα πρέπει να διαρκεί όσο το δυνατόν μικρότερο χρονικό διάστημα. Γενικά, η διάρκεια της θεραπείας ποικίλλει από μερικές ημέρες μέχρι 2 εβδομάδες με μέγιστη διάρκεια 4 εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένης και της περιόδου προοδευτικής μείωσης δόσης.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να είναι αναγκαία η συνέχιση της αγωγής πέραν της μέγιστης διάρκειας της θεραπείας. Στην περίπτωση αυτή δεν θα πρέπει να γίνεται χωρίς την επανεκτίμηση της κατάστασης του ασθενούς.

Κατά την έναρξη της αγωγής, θα ήταν χρήσιμο ο ασθενής να πληροφορηθεί ότι η αγωγή πρόκειται να είναι περιορισμένης χρονικής διάρκειας και να του εξηγηθεί επακριβώς πώς η δόση προοδευτικά θα μειωθεί.

Επιπλέον, είναι σημαντικό ο ασθενής να είναι ενήμερος για την πιθανότητα εμφάνισης φαινομένων υποτροπής και κατ' αυτό τον τρόπο να μειωθεί η ένταση του άγχους τέτοιων συμπτωμάτων από τη διακοπή του φαρμάκου. Υπάρχουν ενδείξεις ότι στην περίπτωση των βενζοδιαζεπινών βραχείας διάρκειας δράσης, τα φαινόμενα στέρησης μπορεί να εκδηλωθούν εντός των διαστημάτων μεταξύ των δόσεων, ιδιαίτερα όταν η δόση είναι υψηλή (βλ.

4.3 Αντενδείξεις

-Γνωστή υπερευαισθησία στη φθοριονιτραζεπάμη, στις βενζοδιαζεπίνες ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1

-Μυασθένεια Gravis

-Σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια

-Σύνδρομο υπνικής άπνοιας

-Παιδιά και έφηβοι

-Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια

-Ιστορικό κατάχρησης ή εξάρτησης από φάρμακα, ναρκωτικά ή αλκοόλ Έχει αποδειχθεί η κατάχρηση του Hipnosedon® από τοξικομανείς. Για το λόγο αυτό επισημαίνεται ότι δεν επιτρέπεται η συνταγογράφηση του Hipnosedon® σε καμία περίπτωση στους τοξικομανείς ή σε ασθενείς με ιστορικό εξάρτησης.

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Οι βενζοδιαζεπίνες δεν συνιστώνται ως κύρια θεραπεία για την ψύχωση.

Ταυτόχρονη λήψη οινοπνεύματος/κατασταλτικών του ΚΝΣ Το Hipnosedon® δεν πρέπει να λαμβάνεται με οινόπνευμα ή/και κατασταλτικά του ΚΝΣ. Η ταυτόχρονη αυτή λήψη έχει το ενδεχόμενο να ενισχύσει την κατασταλτική δράση του Hipnosedon® στο ΚΝΣ, συμπεριλαμβανομένης κλινικά σημαντικής αναπνευστικής και/ή καρδιο-αγγειακής καταστολής. (βλ.παράγραφο 4.5).

Κίνδυνος από την ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών

Η ταυτόχρονη χρήση Hipnosedon® και οπιοεοιδών μπορεί να οδηγήσει σε καταστολή, αναπνευστική καταστολή, κώμα και θάνατο. Λόγω των κινδύνων αυτών, η παράλληλη συνταγογράφηση κατασταλτικών φαρμάκων όπως οι βενζοδιαζεπίνες, ή συναφών φαρμάκων όπως το Hipnosedon® με οπιοειδή πρέπει να εφαρμόζεται αποκλειστικά σε ασθενείς για τους οποίους δεν είναι δυνατές εναλλακτικές επιλογές θεραπείας.

Εάν ληφθεί απόφαση να συνταγογραφηθεί το Hipnosedon® παράλληλα με οπιοειδή, πρέπει να χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και η διάρκεια της θεραπείας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν συντομότερη (βλ. παράγραφο 4.2).

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα αναπνευστικής καταστολής και καταστολής. Συνιστάται να ενημερώνονται οι ασθενείς και οι φροντιστές τους για αυτά τα συμπτώματα (βλ. παράγραφο 4.5).

Ατομικό ιστορικό κατάχρησης οινοπνεύματος ή εθισμού σε φαρμακευτικές ουσίες Το Hipnosedon® θα πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό κατάχρησης οινοπνεύματος ή εθισμού σε φαρμακευτικές ουσίες (βλ. παράγραφο 4.5).

Ανοχή Μετά από τη συνεχή χρήση λίγων εβδομάδων, ενδέχεται να εμφανιστεί μείωση της κατασταλτικής/υπνωτικής δράσης των βενζοδιαζεπινών, συμπεριλαμβανομένης της φλουνιτραζεπάμης.

Κατάχρηση και Εξάρτηση Εξάρτηση Η χρόνια χρήση των βενζοδιαζεπινών και παρεμφερών παραγόντων, ακόμη και σε θεραπευτικές δόσεις, ενδέχεται να οδηγήσει στην ανάπτυξη σωματικής και ψυχικής εξάρτησης από τις ουσίες αυτές (βλ. παράγραφο 4.8). Ο κίνδυνος εξάρτησης αυξάνει με τη δόση και τη διάρκεια της αγωγής. Ο κίνδυνος είναι επίσης μεγαλύτερος σε ασθενείς με ιατρικό ιστορικό κατάχρησης οινοπνεύματος ή/και φαρμακευτικών ουσιών.

Για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος της εξάρτησης, οι βενζοδιαζεπίνες θα πρέπει να συνταγογραφούνται μόνο μετά από ενδελεχή αξιολόγηση της σοβαρότητας της αϋπνίας και για όσο το δυνατό συντομότερο χρονικό διάστημα. Η ανάγκη για περαιτέρω συνέχιση της αγωγής θα πρέπει να αξιολογείται σωστά.

Στέρηση Όταν αναπτυχθεί σωματική εξάρτηση, η απότομη διακοπή της αγωγής θα συνοδευτεί από συμπτώματα στέρησης και υποτροπής. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν κεφαλαλγία, μυϊκό πόνο, έντονο άγχος, υπερένταση, ανησυχία, σύγχυση, ευερεθιστότητα, τρόμο και αυπνία υποτροπής.

Σε σοβαρές περιπτώσεις ενδέχεται να εμφανισθούν τα ακόλουθα συμπτώματα: απώλεια της αίσθησης της πραγματικότητας (αποπραγματοποίηση), αποπροσωποποίηση, υπερακοΐα, παραισθησία, υπερευαισθησία στο φως, στο θόρυβο και στη σωματική επαφή, ψευδαισθήσεις ή επιληπτικοί σπασμοί.

Αϋπνία εξ’ αναπηδήσεως (υποτροπής)

Πρόκειται για παροδικό σύνδρομο κατά το οποίο τα συμπτώματα τα οποία οδήγησαν στην έναρξη της αγωγής με βενζοδιαζεπίνη ή με παρεμφερή προς αυτή παράγοντα, εμφανίζονται σε εντονότερη μορφή, με τη διακοπή της αγωγής. Μπορεί να συνοδεύεται από άλλες αντιδράσεις όπως αλλαγές της διάθεσης, άγχος και ανησυχία.

Δεδομένου ότι ο κίνδυνος εμφάνισης φαινομένων στέρησης και υποτροπής είναι μεγαλύτερος μετά την απότομη διακοπή της αγωγής, συνιστάται η προοδευτική μείωση της δοσολογίας.

Αμνησία Οι βενζοδιαζεπίνες μπορεί να προκαλέσουν προχωρητική αμνησία. Η κατάσταση εμφανίζεται συχνότερα μέσα στις πρώτες ώρες λήψης του φαρμάκου και επομένως, για να μειωθεί ο κίνδυνος, οι ασθενείς θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι θα είναι σε θέση να έχουν έναν συνεχόμενο ύπνο διάρκειας 7-8 ωρών (βλ. παράγραφο 4.8).

Ψυχιατρικές και "παράδοξες" αντιδράσεις Είναι γνωστό ότι αντιδράσεις όπως ανησυχία, διέγερση, ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, παραισθήσεις, μανία, εφιάλτες, ψευδαισθήσεις, ψυχώσεις, ανάρμοστη συμπεριφορά και άλλες ανεπιθύμητες διαταραχές της συμπεριφοράς, εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της χρήσης βενζοδιαζεπινών. Όταν εμφανίζονται τέτοιες αντιδράσεις, η χορήγηση του φαρμάκου θα πρέπει να διακόπτεται. Αυτές οι αντιδράσεις ενδέχεται να είναι αρκετά σοβαρές με το Hipnosedon® και ο κίνδυνος εμφάνισής τους είναι μεγαλύτερος στους ηλικιωμένους.

Χρήση σε ειδικούς πληθυσμούς Οι βενζοδιαζεπίνες δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως μονοθεραπεία για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης ή του άγχους που συσχετίζεται με την κατάθλιψη. Σε ορισμένες περιπτώσεις αν δεν υπάρξει κατάλληλη θεραπεία της υποκείμενης νόσου με αντικαταθλιπτικά, ενδέχεται τα καταθλιπτικά συμπτώματα να ενισχυθούν και να αυξηθεί ο κίνδυνος αυτοκτονίας.

Διαταραχή της ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας Το Hipnosedon® δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, καθώς ενδέχεται να συμβάλει στην εμφάνιση εγκεφαλοπάθειας (βλ.

παράγραφο 4.3)

Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας και με σημαντικά μειωμένη νεφρική λειτουργία. Μπορεί να απαιτείται μείωση της δοσολογίας (βλ. παράγραφο 4.2)

Διαταραχή της αναπνευστικής λειτουργίας Συνιστάται η χρήση μειωμένης δόσης για ασθενείς με χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, εξαιτίας του κινδύνου αναπνευστικής καταστολής (βλ. παράγραφο 4.2).

Ηλικιωμένοι Οι βενζοδιαζεπίνες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή στους ηλικιωμένους, εξαιτίας του κινδύνου καταστολής και/ή της μυοχαλαρωτικής επίδρασης που ενδέχεται να οδηγήσουν σε πτώσεις, με συνέπειες συχνά σοβαρές για αυτόν τον πληθυσμό. Ο κίνδυνος πτώσεων και καταγμάτων αυξάνεται ανεξάρτητα από την ηλικία, σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα ηρεμιστικά φάρμακα ή οινόπνευμα.

Σε ηλικιωμένους ασθενείς με οργανικές εγκεφαλικές μεταβολές και σε εξασθενημένους ασθενείς, η δόση θα πρέπει να επιλέγεται προσεκτικά εξαιτίας της αυξημένης ευαισθησίας τους στα φάρμακα.

Γλαύκωμα κλειστής γωνίας Το Hipnosedon® πρέπει να χρησιμοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς που δε λαμβάνουν θεραπεία για γλαύκωμα κλειστής γωνίας Υπερευαισθησία Αντιδράσεις υπερευαισθησίας όπως εξάνθημα, αγγειοοίδημα ή υπόταση μπορεί να παρουσιασθούν σε ευαίσθητα άτομα.

Δυσανεξία στη λακτόζη

Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές

αλληλεπίδρασης Η ταυτόχρονη χρήση του Hipnosedon® με τα ακόλουθα φάρμακα, που έχουν κατασταλτική δράση στο ΚΝΣ, μπορεί να οδηγήσει σε ενίσχυση της κεντρικής κατασταλτικής δράσης:

αντιψυχωσικά, νευροληπτικά, υπνωτικά, αγχολυτικά/ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά, ναρκωτικά αναλγητικά, αντιεπιληπτικά, αναισθητικά και αντιισταμινικά με κατασταλτική δράση.

Οπιοειδή Η συγχορήγηση βενζοδιαζεπινών και άλλων κατασταλτικών-υπνωτικών φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένης της φθοριονιτραζεπάμης, με οπιοειδή αυξάνει τον κίνδυνο καταστολής, αναπνευστικής καταστολής, κώματος και θανάτου λόγω αθροιστικής επίδρασης καταστολής του ΚΝΣ (βλ. παράγραφο 4.4). Η δοσολογία και η διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης θα πρέπει να είναι περιορισμένες (βλ. παράγραφο 4.4).

Στην περίπτωση των ναρκωτικών αναλγητικών, ενδέχεται να υπάρξει επίσης ενίσχυση της ευφορίας, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ενίσχυση της ψυχικής εξάρτησης από το φάρμακο.

Αλκοόλ και κατασταλτικά του ΚΝΣ Όταν το Hipnosedon® συγχορηγείται με οποιαδήποτε κεντρικώς δρώντα κατασταλτικά, συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ, ενδέχεται να υπάρξουν ενισχυμένες επιδράσεις στην καταστολή, την αναπνοή και την αιμοδυναμική.

Η κατανάλωση αλκοόλ θα πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς που λαμβάνουν Hipnosedon® (βλ παράγραφο. 4.4 και παράγραφο 4.9).

Η ταυτόχρονη χρήση του Hipnosedon® με μυοχαλαρωτικά ενισχύει τη μυοχαλαρωτική δράση.

Ουσίες που αναστέλλουν ορισμένα ηπατικά ένζυμα (ιδιαίτερα το κυτόχρωμα P450) μπορεί να ενισχύσουν τη δράση των βενζοδιαζεπινών και των συναφών προς τις βενζοδιαζεπίνες ουσιών.

Δεν μπορεί να αποκλειστεί μια πιθανή αλληλεπίδραση με ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 (συμπεριλαμβανομένων, αλλά χωρίς να περιορίζονται σε, αυτούς που αναφέρονται παρακάτω).

Αντιμυκητιασικά αζολών: φλουκοναζόλη, κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη Σιμετιδίνη Αναστολείς πρωτεάσης του HIV Γκεμφιμπροζίλη (αγωνιστής PPAR-α)

Αντιβιοτικά μακρολίδης: ερυθρομυκίνη, κλαρυθρομυκίνη, τελιθρομυκίνη Νεφαζοδόνη (SNRI)

Στατίνες Βεραπαμίλη (ανταγωνιστές ασβεστίου)

Χυμός γκρέϊπ-φρουτ Η φαινοβαρβιτάλη και η φαινυτοΐνη (φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της επιληψίας) μπορεί να επιταχύνουν το μεταβολισμό της φθοριονιτραζεπάμης. Σε σπάνιες περιπτώσεις η φθοριονιτραζεπάμη μπορεί να αναστείλει το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης και να ενισχύσει έτσι τη δράση της.

Το Hipnosedon® μπορεί να χορηγηθεί σε συνδυασμό με από του στόματος χορηγούμενους αντιδιαβητικούς και αντιπηκτικούς παράγοντες.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Κύηση Τα εκτενή δεδομένα που προκύπτουν από μελέτες κοόρτης, δεν κατέδειξαν περιστατικά δυσπλασίας από την έκθεση σε βενζοδιαζεπίνες κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της εγκυμοσύνης.

Παρ’ όλα αυτά, σε ορισμένες ομάδες ελέγχου επιδημιολογικών μελετών, παρατηρήθηκε αύξηση της εμφάνισης λαγώχειλου και λυκοστόματος με τη χρήση βενζοδιαζεπινών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η συχνότητα εμφάνισης λαγώχειλου και λυκοστόματος στα νεογνά ήταν μικρότερη από 2/1000 μετά από έκθεση σε βενζοδιαζεπίνες κατά την εγκυμοσύνη, ενώ το αναμενόμενο ποσοστό στο γενικό πληθυσμό είναι 1/1000.

Όταν οι βενζοδιαζεπίνες λαμβάνονταν σε υψηλές δοσολογίες κατά τη διάρκεια του δεύτερου ή/και τρίτου τριμήνου της εγκυμοσύνης, παρατηρήθηκε μείωση της εμβρυϊκής κινητικότητας και διακυμάνσεις του εμβρυϊκού καρδιακού ρυθμού.

Η θεραπεία με βενζοδιαζεπίνες σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, ακόμη και σε μικρές δόσεις, μπορεί να είναι υπεύθυνη για συμπτώματα συνδρόμου υποτονικού βρέφους, όπως αξονική υποτονία και δυσκολία στον θηλασμό με αποτέλεσμα τη μειωμένη αύξηση του σωματικού βάρους. Αυτά τα σημεία είναι αναστρέψιμα αλλά μπορεί να διαρκέσουν από μία έως τρεις εβδομάδες, ανάλογα με τον χρόνο ημίσειας ζωής της συνταγογραφούμενης βενζοδιαζεπίνης. Σε υψηλές δόσεις, μπορεί να εμφανιστεί στο νεογνό αναπνευστική καταστολή (υποαερισμός) ή άπνοια κατά τον ύπνο, καθώς και υποθερμία.

Επιπλέον, είναι πιθανό να εμφανιστεί στο νεογνό σύνδρομο στέρησης, ακόμη και αν δεν παρατηρείται σύνδρομο υποτονικού βρέφους. Αυτό χαρακτηρίζεται συγκεκριμένα από συμπτώματα υπερδιεγερσιμότητας, ανησυχίας και τρόμου στα νεογνά, τα οποία εμφανίζονται με καθυστέρηση μετά τη γέννηση. Ο χρόνος εκδήλωσης των συμπτωμάτων εξαρτάται από το χρόνο ημίσειας ζωής της ουσίας, αλλά μπορεί να είναι παρατεταμένος εάν ο τελευταίος είναι μεγάλος.

Εν’ όψει αυτών των δεδομένων και ως προληπτικό μέτρο, η χρήση της φθοριονιτραζεπάμης δε συνιστάται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ανεξάρτητα από την εβδομάδα κύησης.

Εάν το προϊόν συνταγογραφηθεί σε γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας, θα πρέπει να προειδοποιηθεί ότι πρέπει να επικοινωνήσει με τον ιατρό της εάν σκοπεύει να μείνει έγκυος ή εάν υποψιάζεται ότι είναι έγκυος, ώστε ο γιατρός να μπορέσει να αξιολογήσει εάν η θεραπεία αυτή είναι απαραίτητη.

Σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, αν η θεραπεία με φθοριονιτραζεπάμη είναι πραγματικά απαραίτητη, θα πρέπει να αποφεύγονται οι υψηλές δόσεις και οι επιδράσεις που περιγράφονται παραπάνω θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την παρακολούθηση του νεογνού.

Θηλασμός Καθώς οι βενζοδιαζεπίνες περνούν στο μητρικό γάλα, η φθοριονιτραζεπάμη δεν θα πρέπει να χορηγείται σε θηλάζουσες μητέρες.

Γονιμότητα Μελέτες σε αρουραίους δεν έδειξαν αρνητικές επιδράσεις στη γονιμότητα και στην πρώιμη εμβρυϊκή ανάπτυξη.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Η καταστολή (βλ. παράγραφο 4.5), η αμνησία, η ελαττωμένη συγκέντρωση και η μειωμένη μυϊκή λειτουργία μπορούν να επηρεάσουν δυσμενώς την ικανότητα οδήγησης ή χειρισμού

μηχανημάτων. Ο ανεπαρκής ύπνος ενδέχεται να ενισχύσει την πιθανότητα μειωμένης εγρήγορσης.

Οι ασθενείς θα πρέπει επίσης να προειδοποιούνται να μην καταναλώνουν αλκοόλ όσο βρίσκονται υπό την επήρεια του φαρμάκου εξαιτίας της αμοιβαίας ενίσχυσης των ανεπιθύμητων επιδράσεων.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι περισσότερες από τις ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίζονται κατά κύριο λόγο στην αρχή της αγωγής και συνήθως εξαφανίζονται μετά από παρατεταμένη χορήγηση.

Οι κατηγορίες συχνότητας είναι οι εξής:

Πολύ συχνές: 1/10, Συχνές 1/100 έως <1/10, Όχι συχνές 1/1.000 έως <1/100 Σπάνιες 1/10.000 έως <1/1.000 Πολύ σπάνιες <1/10.000 Μη γνωστές δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα

*Ο κίνδυνος είναι αυξημένος στα άτομα που λαμβάνουν παράλληλα ηρεμιστικά (συμπεριλαμβανομένων των αλκοολούχων αφεψημάτων) και στους ηλικιωμένους.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:

Ελλάδα Κύπρος Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Μεσογείων 284 Υπουργείο Υγείας GR-15562 Χολαργός, Αθήνα CY-1475 Λευκωσία Τηλ: + 30 21 32040380/337 Τηλ: +357 22608607 Φαξ: + 30 21 06549585 Φαξ: + 357 22608669 Ιστότοπος: http://www.eof.gr Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs

4.9 Υπερδοσολογία

Συμπτώματα

Οι βενζοδιαζεπίνες συνήθως προκαλούν υπνηλία, αταξία, δυσαρθρία και νυσταγμό.

Η υπερδοσολογία του Hipnosedon® σπάνια είναι απειλητική για τη ζωή αν το φάρμακο λαμβάνεται μόνο του, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια αντανακλαστικών, άπνοια, υπόταση, καρδιοαναπνευστική καταστολή και κώμα. Το κώμα, εάν συμβεί συνήθως διαρκεί λίγες ώρες, όμως ενδέχεται να είναι παρατεταμένης διάρκειας και με περιοδικότητα ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς. Οι κατασταλτικές επιδράσεις των βενζοδιαζεπινών στο αναπνευστικό είναι πιο σοβαρές σε ασθενείς με αναπνευστική νόσο.

Οι βενζοδιαζεπίνες αυξάνουν τις επιδράσεις άλλων κατασταλτικών φαρμάκων του κεντρικού νευρικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του οινοπνεύματος.

Θεραπεία Θα πρέπει να παρακολουθούνται τα ζωτικά σημεία του ασθενούς και να λαμβάνονται υποστηρικτικά μέτρα ανάλογα με την κλινική κατάσταση του ασθενούς. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς ενδέχεται να χρειαστούν συμπτωματική θεραπεία για επιδράσεις στο καρδιακό/αναπνευστικό ή στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Η περαιτέρω απορρόφηση θα πρέπει να εμποδίζεται με την κατάλληλη μέθοδο π.χ. θεραπεία με χορήγηση ενεργού άνθρακα εντός 1-2 ωρών. Εφόσον χορηγηθεί ενεργός άνθρακας, είναι υποχρεωτική η προστασία των αεραγωγών σε ασθενείς με υπνηλία. Σε περίπτωση δηλητηρίασης από κατάποση διαφόρων φαρμάκων θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο πλύσης στομάχου, όχι όμως ως μέτρο ρουτίνας.

Εφόσον η καταστολή του ΚΝΣ κριθεί σοβαρή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η φλουμαζενίλη, ένας ανταγωνιστής των βενζοδιαζεπινών. Η χορήγησή της πρέπει να γίνεται μόνο κάτω από στενή παρακολούθηση. Έχει βραχύ χρόνο ημιζωής (περίπου μία ώρα), επομένως οι ασθενείς στους οποίους χορηγείται φλουμαζενίλη, θα χρειαστούν παρακολούθηση μετά το τέλος της επίδρασής της. Η φλουμαζενίλη πρέπει να χρησιμοποιείται με εξαιρετική προσοχή στην περίπτωση συγχορήγησης φαρμάκων που μειώνουν τον ουδό των σπασμών (π.χ. τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά). Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη σωστή χρήση της φλουμαζενίλης (Anexate®), ανατρέξτε στις συνταγογραφικές πληροφορίες του φαρμάκου.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Βενζοδιαζεπίνες και παράγωγα Κωδικός ATC: N05CD03 Μηχανισμός δράσης Η φθοριονιτραζεπάμη, το φθοριωμένο και Ν-μεθυλιωμένο ανάλογο της νιτραζεπάμης, είναι μια ψυχοτρόπος ουσία της κατηγορίας των 1,4 βενζοδιαζεπινών με υπνωτική δράση, αλλά και κατασταλτική, αγχολυτική, μυοχαλαρωτική και αντισπασμωδική. Επίσης επιβραδύνει τις ψυχοκινητικές λειτουργίες. Η φθοριονιτραζεπάμη, ως εκλεκτικός GABA αγωνιστής, συνδέεται με μεγάλη χημική συγγένεια με τους ΒΖ1 και ΒΖ2 βενζοδιαζεπινικούς υποδοχείς στο ΚΝΣ. Η επίδραση της φθοριονιτραζεπάμης στους GABA υποδοχείς επιτυγχάνεται με πολύ χαμηλότερες δόσεις, συγκριτικά με άλλα βενζοδιαζεπινικά παράγωγα.

Η φθοριονιτραζεπάμη προκαλεί αμνησία, η οποία είναι δοσο-και χρονο-εξαρτώμενη.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση

Μετά την από στόματος χορήγηση, η φθοριονιτραζεπάμη απορροφάται γρήγορα, σχεδόν εξ ολοκλήρου. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητά της (έναντι του ενδοφλέβιου διαλύματος) είναι 70- 90%, καθότι μεταβολίζεται στο ήπαρ κατά 10-15% εξαιτίας του φαινομένου "πρώτης διόδου".

Οι μέγιστες συγκεντρώσεις της φθοριονιτραζεπάμης στο πλάσμα είναι 6-11 ng/ml και εμφανίζονται 0,75-2 ώρες μετά τη χορήγηση μιας εφάπαξ από στόματος δόσης 1 mg σε κατάσταση νηστείας.

Η τροφή ελαττώνει τον ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης της φθοριονιτραζεπάμης.

Η φαρμακοκινητική της φθοριονιτραζεπάμης είναι γραμμική σε δοσολογικό εύρος 0,5-4 mg.

Η επανειλημμένη ημερήσια από στόματος χορήγηση, οδηγεί σε μέτρια συσσώρευση της φθοριονιτραζεπάμης στο πλάσμα (συντελεστής συσσώρευσης 1,6-1,7). Η συγκέντρωση σταθεροποιημένης κατάστασης της φθοριονιτραζεπάμης επιτυγχάνεται μετά από 5 ημέρες. Η ελάχιστη συγκέντρωση σταθεροποιημένης κατάστασης της φθοριονιτραζεπάμης στο πλάσμα είναι 3-4 ng/ml, κατόπιν χορήγησης επανειλημμένων από στόματος δόσεων 2 mg. Η συγκέντρωση σταθεροποιημένης κατάστασης του φαρμακολογικά ενεργού Ν-δεσμεθυλ- μεταβολίτη είναι σχεδόν η ίδια με αυτή του αρχικού φαρμάκου.

Κατανομή Η κατανομή της φθοριονιτραζεπάμης είναι ταχεία και εκτεταμένη. Ο όγκος κατανομής σε σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 3-5 λίτρα/kg.

Η φθοριονιτραζεπάμη συνδέεται σε ποσοστό 78% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

Υπάρχει ταχεία πρόσληψη φθοριονιτραζεπάμης από το εγκεφαλονωτιαίο υγρό στον άνθρωπο.

Η φθοριονιτραζεπάμη περνά στον ανθρώπινο πλακούντα και στο μητρικό γάλα αργά και σε ελάσσονα βαθμό, μετά από χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης.

Βιομετασχηματισμός Η φθοριονιτραζεπάμη μεταβολίζεται σχεδόν εξ’ολοκλήρου στο ήπαρ. Ποσοστό περίπου 80% και 10% της ραδιοεπισημασμένης φθοριονιτραζεπάμης ανιχνεύεται στα ούρα και στα κόπρανα, αντιστοίχως. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι η 7 αμινο-φθοριονιτραζεπάμη και η Ν-δεσμεθυλο- φθοριονιτραζεπάμη. Ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα είναι η 7-αμινο-φθοριονιτραζεπάμη.

Ποσοστό μικρότερο του 2% της δόσης εκκρίνεται από τους νεφρούς ως αμετάβλητο φάρμακο και ως Ν-δεσμεθυλο-φθοριονιτραζεπάμη. Ο τελευταίος είναι φαρμακολογικά δραστικός στον άνθρωπο αλλά είναι λιγότερο δραστικός από τη φθοριονιτραζεπάμη, τα επίπεδα της οποίας στο πλάσμα, σε σταθεροποιημένη κατάσταση και μετά από χορήγηση ημερήσιας δόσης 2 mg φθοριονιτραζεπάμης, είναι χαμηλότερα από την ελάχιστη δραστική συγκέντρωση του μεταβολίτη.

Αποβολή Ο χρόνος ημιζωής της αποβολής της φθοριονιτραζεπάμης είναι 16-35 ώρες. Ο χρόνος ημιζωής της ενεργού Ν-δεσμεθυλο-φθοριονιτραζεπάμης είναι 28 ώρες. Η ολική κάθαρση πλάσματος είναι 120-140 ml/min.

Φαρμακοκινητική σε ειδικούς πληθυσμούς Ηλικιωμένοι ασθενείς Δεν υπάρχουν μεταβολές της φαρμακοκινητικής της φθοριονιτραζεπάμης σχετιζόμενες με την ηλικία.

Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια Η συσσώρευση των μεταβολιτών μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση είναι κάπως μεγαλύτερη σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια συγκριτικά με ασθενείς οι οποίοι έχουν φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Ως εκ τούτου, η δόση πρέπει να μειωθεί.

Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια

Η φαρμακοκινητική της φθοριονιτραζεπάμης και της Ν-δεσμεθυλο-φθοριονιτραζεπάμης σε ασθενείς με ηπατική νόσο, είναι παρόμοια με εκείνη υγιών εθελοντών.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Καρκινογένεση Μελέτες καρκινογένεσης διάρκειας δύο ετών διεξήχθησαν σε ποντίκια και αρουραίους με δόσεις έως 25 και 50 mg/kg/ημερησίως αντίστοιχα, από του στόματος χορηγούμενες. Οι ιστοπαθολογικές εξετάσεις των διαφόρων ιστών και στις δύο μελέτες δεν αποκάλυψαν εμφανή σημάδια καρκινογένεσης της φθοριονιτραζεπάμης.

Μεταλλαξιογένεση Η φθοριονιτραζεπάμη έχει εξετασθεί για μεταλλαξιογόνο δράση σε μία σειρά γενοτοξικών δοκιμών σε βακτήρια και θηλαστικά. Ενώ η μεταλλαξιογόνος δράση παρατηρήθηκε σε βακτήρια, οι δοκιμές σε κύτταρα θηλαστικών in vitro και in vivo δεν έδειξαν γενοτοξική δράση. Η επίδραση στα βακτήρια δεν θεωρήθηκε σχετιζόμενη με τις συνθήκες ανθρώπινη έκθεσης.

Διαταραχές της γονιμότητας Μελέτες σε αρουραίους σε δόσεις έως 25 mg/kg δεν έδειξαν καμία ανεπιθύμητη ενέργεια στη γονιμότητα και στην πρόωρη εμβρυϊκή ανάπτυξη.

Τερατογένεση Μελέτες σε αρουραίους (έως 25 mg/kg/ημέρα), κουνέλια (έως 50 mg/kg/ημέρα) και ποντίκια (έως 100 mg/kg/ημέρα) δεν έδειξαν τερατογόνο δράση της φθοριονιτραζεπάμης ακόμα και σε δόσεις ύπνωσης.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Πυρήνας: λακτόζη άνυδρη, κυτταρίνη μικροκρυσταλλική, υπρομελλόζη (6 mPas), άμυλο καρβοξυμεθυλιωμένο νατριούχο, ινδικοκαρμίνιο CI 73015 E132, μαγνήσιο στεατικό, πολυβιδόνη.

Επικάλυψη: αιθυλοκυτταρίνη, τάλκης κεκαθαρμένος, τιτανίου διοξείδιο CI 77891 E171, σιδήρου οξείδιο κίτρινο CI 77492 E172, τριακετίνη, ινδικοκαρμίνιο CI 73015 E 132, υπρομελλόζη (6 mPas).

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

60 μήνες.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Συσκευασία κυψέλης (triplex blister) που περιέχει 10 διχοτομούμενα πράσινα επικαλυμμένα με υμένιο δισκία 1 mg.

Συσκευασία κυψέλης (triplex blister) που περιέχει 20 διχοτομούμενα πράσινα επικαλυμμένα με υμένιο δισκία 1 mg.

Συσκευασία κυψέλης (triplex blister) που περιέχει 30 διχοτομούμενα πράσινα επικαλυμμένα με υμένιο δισκία 1 mg.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Δεν εφαρμόζεται.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

ΦΑΡΜΑΣΥΝ Α.Ε., Θέση Ρίκια, 19300 Ασπρόπυργος, Αττική Τηλ.: 210 5777140 Fax: 2105788791

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Ελλάδα: 17193/11-02-2020 Κύπρος: S00090

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 31558/15-12-1998 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 41090/19-5-2008

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ