1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Remicade 100mg κόνις για πυκνό σκεύασμαγια παρασκευή διαλύματος προς έγχυση.
2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Κάθε φιαλίδιο περιέχει 100mg infliximab. Το infliximab είναι ένα χιμαιρικό μονοκλωνικό IgG1αντίσωμα ανθρώπου-ποντικού που παράγεται σε υβριδωματικά κύτταρα ποντικού μετεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA. Μετά την ανασύσταση, κάθε ml περιέχει 10mg infliximab.
Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο6.1.
3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Κόνις για πυκνό σκεύασμαγια παρασκευή διαλύματος προς έγχυση(κόνις για πυκνό σκεύασμα).
Η κόνις είναι ένα λυοφιλοποιημένο λευκό σύμπηκτο.
4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις
Ρευματοειδής αρθρίτιδα Το Remicade σε συνδυασμό με τη μεθοτρεξάτη ενδείκνυται για τη μείωση των σημείων και των συμπτωμάτων, καθώς και τη βελτίωση της φυσικής λειτουργίας σε:
• ενήλικες ασθενείς με ενεργήνόσο όταν η ανταπόκριση στα τροποποιητικά της νόσου αντιρρευματικά φάρμακα (DMARDs), συμπεριλαμβανομένης της μεθοτρεξάτης, ήταν ανεπαρκής.
• ενήλικες ασθενείς με σοβαρή, ενεργήκαι προοδευτική νόσο που δεν έχουν προηγουμένως λάβει μεθοτρεξάτη ή άλλα DMARDs.
Σεαυτούς τους πληθυσμούς ασθενών αποδείχθηκε μία μείωση του ρυθμού εξέλιξης της βλάβης της άρθρωσης, όπως μετράται με ακτινογραφία(βλ. παράγραφο5.1).
Νόσος του Crohn σε ενήλικες Το Remicade ενδείκνυται για:
• τη θεραπευτική αντιμετώπιση της μέτριας έως σοβαρής, ενεργήςνόσου του Crohn, σε ενήλικες ασθενείς που δεν έχουν ανταποκριθεί παρά την υποβολή σε πλήρη και επαρκή αγωγή με κορτικοστεροειδές ή/και ανοσοκατασταλτικό παρασκεύασμα, ή σε ασθενείς που δεν επιδεικνύουν ανοχή στις εν λόγω θεραπείες ή για τους οποίους αντενδείκνυνται ιατρικά οι θεραπείες αυτές.
• τη θεραπευτική αντιμετώπιση της ενεργήςνόσου του Crohn με παρουσία συριγγίων, σε ενήλικες ασθενείς που δεν έχουν ανταποκριθεί, παρά την υποβολή σε πλήρη και επαρκή θεραπεία με συμβατική αγωγή (συμπεριλαμβανομένων των αντιβιοτικών, της παροχέτευσης και της ανοσοκατασταλτικής θεραπείας).
Νόσος του Crohn σε παιδιατρικούς ασθενείς Το Remicade ενδείκνυται για τη θεραπευτική αντιμετώπιση σοβαρής, ενεργήςνόσου του Crohn, σε παιδιά και εφήβουςηλικίας 6έως 17ετών, που δεν έχουν ανταποκριθεί σε συμβατική θεραπεία που περιλαμβάνει ένα κορτικοστεροειδές, ένα ανοσοτροποποιητικό και πρωτογενή θρεπτική θεραπεία, ή οι οποίοι είναι δυσανεκτικοί σε ή έχουναντενδείξεις για τέτοιες θεραπείες. Το Remicade έχει μελετηθεί μόνο σε συνδυασμό με συμβατικές ανοσοκατασταλτικές θεραπείες.
Ελκώδης κολίτιδα Το Remicade ενδείκνυται για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της μέτριαςέως σοβαρής,ενεργής
ελκώδους κολίτιδας σε ενήλικες ασθενείς οι οποίοι είχαν ανεπαρκή ανταπόκριση στη συμβατική θεραπεία,συμπεριλαμβανομένων των κορτικοστεροειδών και των 6-μερκαπτοπουρίνη (6-MP) ή αζαθειοπρίνη (AZA), ή οι οποίοι είναι δυσανεκτικοί σε ή έχουν ιατρικές αντενδείξεις για τέτοιες θεραπείες.
Παιδιατρική ελκώδης κολίτιδα Το Remicade ενδείκνυται για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της σοβαρής, ενεργής ελκώδους κολίτιδας σε παιδιά και εφήβουςηλικίας 6 έως 17ετών, οι οποίοι είχαν ανεπαρκή ανταπόκριση στη συμβατική θεραπεία, συμπεριλαμβανομένων των κορτικοστεροειδών και των 6-MP ή AZA, ή οι οποίοι εμφανίζουν δυσανεξία ή έχουν ιατρικές αντενδείξεις για τέτοιες θεραπείες.
Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα Το Remicade ενδείκνυται για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της σοβαρής, ενεργήςαγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας, σε ενήλικες ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στη συμβατική θεραπεία.
Ψωριασική αρθρίτιδα Το Remicade ενδείκνυται για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της ενεργήςκαι προοδευτικής ψωριασικής αρθρίτιδας σε ενήλικες ασθενείς όταν η ανταπόκριση σε προηγούμενη θεραπεία με DMARD ήταν ανεπαρκής.
Το Remicade θα πρέπει να χορηγείται:
• σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη
• ή μόνο του σε ασθενείς οι οποίοι δείχνουν δυσανεξία στη μεθοτρεξάτη ή για τους οποίους η μεθοτρεξάτη αντενδείκνυται Το Remicade έδειξε να βελτιώνει τη φυσική λειτουργία σε ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα και να μειώνει την ταχύτητα προόδου της κάκωσης των περιφερικών αρθρώσεων όπως μετρήθηκε με ακτινογραφίασε ασθενείς με πολυαρθρικές συμμετρικές υποομάδες της νόσου (βλ. παράγραφο5.1).
Ψωρίαση Το Remicade ενδείκνυται για τη θεραπεία της μέτριας έωςσοβαρήςψωρίασης κατά πλάκας σε ενήλικες ασθενείς οι οποίοι απέτυχαν να ανταποκριθούν σε, ή οι οποίοι έχουν αντένδειξη σε, ή είναι δυσανεκτικοί σε άλλη συστηματική θεραπεία περιλαμβανομένης της κυκλοσπορίνης, της μεθοτρεξάτης ή της PUVA (βλ. παράγραφο5.1).
4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
Η αγωγή με Remicade θα πρέπει να εκκινείται και να επιβλέπεται από κατάλληλους γιατρούς πεπειραμένους στη διάγνωση και τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου, της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας, της ψωριασικής αρθρίτιδας ή της ψωρίασης.
Το Remicade θα πρέπει να χορηγείται ενδοφλεβίως. Οι εγχύσεις Remicade θα πρέπει να χορηγούνται από κατάλληλους επαγγελματίες υγείας εκπαιδευμένους να εντοπίζουν οποιαδήποτε θέματα σχετιζόμενα με την έγχυση. Στους ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με Remicade θα πρέπει να δίνεται το φύλλο οδηγιών χρήσης και η κάρτα υπενθύμισηςασθενούς.
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Remicade, οι λοιπές ταυτόχρονεςθεραπείες, π.χ.
κορτικοστεροειδή και ανοσοκατασταλτικά, θα πρέπει να χορηγούνται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Δοσολογία Ενήλικες (≥18ετών)
Ρευματοειδής αρθρίτιδα 3mg/kg χορηγούμενα ωςμία ενδοφλέβια έγχυση ακολουθούμενα από επιπρόσθετες δόσεις έγχυσης 3mg/kg στη 2ηκαι 6ηεβδομάδα μετά την πρώτη έγχυση, και στη συνέχεια κάθε 8εβδομάδες.
Το Remicade πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα με μεθοτρεξάτη.
Διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η κλινική ανταπόκριση επιτυγχάνεται συνήθως μέσα σε 12εβδομάδες θεραπείας. Εάν ένας ασθενής έχει μία ανεπαρκή ανταπόκριση ή χάσει την ανταπόκριση
μετά από αυτήν την περίοδο, θα πρέπει να γίνεται εκτίμηση για αύξηση της δόσης σταδιακά κατά περίπου 1,5mg/kg, μέχρι ένα μέγιστο των 7,5mg/kg κάθε 8εβδομάδες. Εναλλακτικά, θα πρέπει να εκτιμάται η χορήγηση 3mg/kg με συχνότητα κάθε 4εβδομάδες. Εάν επιτευχθεί επαρκής ανταπόκριση, οι ασθενείς θα πρέπει να συνεχίσουν με την επιλεγμένη δόση ή τη συχνότητα της δόσης. Η συνέχιση της θεραπείας θα πρέπει να επανεξετάζεται προσεκτικά σε ασθενείς οι οποίοι δεν εμφανίζουν ένδειξη θεραπευτικού οφέλους μέσα στις πρώτες 12εβδομάδες της θεραπείας ή μετά την προσαρμογή της δόσης.
Μέτρια έως σοβαρή, ενεργήνόσος του Crohn 5mg/kg χορηγούμενα ως μία ενδοφλέβια έγχυση ακολουθούμενη από μία επιπρόσθετη έγχυση 5mg/kg 2εβδομάδες μετά την πρώτη έγχυση. Εάν κάποιος ασθενής δεν ανταποκριθεί μετά από 2δόσεις, δεν θα πρέπει να χορηγηθεί πρόσθετη θεραπεία με infliximab. Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν τεκμηριώνουν την περαιτέρω θεραπεία με infliximab, σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται μέσα σε 6εβδομάδες από την αρχική έγχυση.
Σε ασθενείς που ανταποκρίνονται, οι εναλλακτικές στρατηγικές για τη συνέχιση της θεραπείας είναι:
• Συντήρηση: Πρόσθετη έγχυση των 5mg/kg στις 6εβδομάδες μετά την αρχική δόση, ακολουθούμενη από εγχύσεις κάθε 8εβδομάδεςή
• Επαναχορήγηση: Έγχυση των 5mg/kg εάν τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου υποτροπιάσουν (βλ. «Επαναχορήγηση» παρακάτω και παράγραφο4.4).
Παρ’ όλο που εκλείπουν συγκριτικά στοιχεία, περιορισμένα δεδομένα σε ασθενείς που αρχικά ανταποκρίθηκαν σε 5mg/kg αλλά που έχασαν την ανταπόκριση δείχνουν ότι ορισμένοι ασθενείς μπορεί να ανακτήσουν την ανταπόκριση με κλιμάκωση της δόσης (βλ. παράγραφο5.1). Η συνέχιση της θεραπείας θα πρέπει να επανεξετάζεται προσεκτικά σε ασθενείς οι οποίοι δεν εμφανίζουν ένδειξη θεραπευτικού οφέλους μετά την προσαρμογή της δόσης.
Ενεργήνόσος του Crohn με παρουσία συριγγίων 5mg/kg χορηγούμενα ως μία ενδοφλέβια έγχυση ακολουθούμενη από επιπρόσθετες εγχύσεις των 5mg/kg στη2ηκαι6ηεβδομάδα μετά την πρώτη έγχυση. Εάν έπειτα από 3δόσεις ο ασθενής δεν ανταποκριθεί, δεν θα πρέπει να χορηγηθεί πρόσθετη θεραπεία με infliximab.
Σε ασθενείς που ανταποκρίνονται, οι εναλλακτικές στρατηγικές για τη συνέχιση της θεραπείας είναι:
• Συντήρηση: Πρόσθετες εγχύσεις των 5mg/kg κάθε 8εβδομάδες ή
• Επαναχορήγηση: Έγχυση των 5mg/kg εάν τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου υποτροπιάσουν,ακολουθούμενη από εγχύσεις των 5mg/kg κάθε 8εβδομάδες (βλ.
«Επαναχορήγηση»παρακάτωκαι παράγραφο4.4).
Παρ’ όλο που εκλείπουν συγκριτικά στοιχεία, περιορισμένα δεδομένα σε ασθενείς που αρχικά ανταποκρίθηκαν σε 5mg/kg αλλά που έχασαν την ανταπόκριση δείχνουνότι ορισμένοι ασθενείς μπορεί να ανακτήσουν την ανταπόκριση με κλιμάκωση της δόσης (βλ. παράγραφο5.1). Η συνέχιση της θεραπείας θα πρέπει να επανεξετάζεται προσεκτικά σε ασθενείς οι οποίοι δεν εμφανίζουν ένδειξη θεραπευτικού οφέλους μετά την προσαρμογή της δόσης.
Στη νόσο του Crohn, η εμπειρία με επαναχορήγηση εάν τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου υποτροπιάσουν είναι περιορισμένη και συγκριτικά στοιχεία για το όφελος/κίνδυνο αυτών των εναλλακτικών στρατηγικών για τη συνεχιζόμενη θεραπεία λείπουν.
Ελκώδης κολίτιδα 5mg/kg χορηγούμενα ως μία ενδοφλέβια έγχυση ακολουθούμενα από επιπρόσθετες δόσεις έγχυσης 5mg/kg στη 2ηκαι 6ηεβδομάδα μετά την πρώτη έγχυση, και μετά κάθε 8εβδομάδες.
Διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η κλινική ανταπόκριση επιτυγχάνεται συνήθως μέσα σε 14εβδομάδες θεραπείας, δηλ. τρεις δόσεις. Η συνέχιση της θεραπείας θα πρέπει να επανεξετάζεται προσεκτικά σε ασθενείς οι οποίοι δεν εμφανίζουν ένδειξη θεραπευτικού οφέλους μέσα σε αυτή τη χρονική περίοδο.
Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα Χορηγείται δόση 5mg/kg ως ενδοφλέβια έγχυση και ακολουθείται από επιπρόσθετες δόσεις έγχυσης των 5mg/kg τη 2η και την 6ηεβδομάδα μετά την πρώτη έγχυση, και μετά κάθε 6έως 8εβδομάδες.
Εάν ο ασθενής δεν ανταποκριθεί μέχρι την έκτη εβδομάδα (δηλ. μετά από 2δόσεις), δεν θα πρέπει να του δοθεί επιπλέον θεραπεία με infliximab.
Ψωριασική αρθρίτιδα 5mg/kg χορηγούμενα ως μία ενδοφλέβια έγχυση ακολουθούμενα από επιπρόσθετες δόσεις έγχυσης 5mg/kg στη 2ηκαι 6ηεβδομάδα μετά την πρώτη έγχυση, και μετά κάθε 8εβδομάδες.
Ψωρίαση 5mg/kg χορηγούμενα ως μία ενδοφλέβια έγχυση ακολουθούμενα από επιπρόσθετες δόσεις έγχυσης 5mg/kg στη 2ηκαι 6ηεβδομάδα μετά την πρώτη έγχυση, και μετά κάθε 8εβδομάδες. Εάν κάποιος ασθενής δεν δείξει ανταπόκριση μετά από 14εβδομάδες (δηλ. μετά από 4δόσεις), δεν θα πρέπει να του δοθεί επιπλέον θεραπεία με infliximab.
Επαναχορήγηση για τη νόσο του Crohn και τη ρευματοειδή αρθρίτιδα Εάν τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου υποτροπιάσουν, το Remicade μπορεί να επαναχορηγηθεί εντός 16εβδομάδων μετά την τελευταία έγχυση. Σε κλινικές μελέτες, όψιμες αντιδράσεις υπερευαισθησίας ήταν όχι συχνές και εμφανίστηκαν μετά από διαστήματα χωρίς αγωγή με Remicade μικρότερα του 1έτους (βλ. παραγράφους4.4 και4.8). Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της επαναχορήγησης μετά από διάστημα μεγαλύτερο των 16εβδομάδων χωρίς αγωγή με το Remicade δεν έχει τεκμηριωθεί. Αυτό ισχύει και για τους ασθενείς με νόσο του Crohn και για τους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα.
Επαναχορήγηση για ελκώδη κολίτιδα Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της επαναχορήγησης, πλην της χορήγησης κάθε 8εβδομάδες, δεν έχει τεκμηριωθεί(βλ. παραγράφους4.4 και4.8).
Επαναχορήγηση για την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της επαναχορήγησης, πλην της χορήγησης κάθε6ηκαι 8ηεβδομάδα, δεν έχει τεκμηριωθεί(βλ. παραγράφους4.4 και4.8).
Επαναχορήγηση για την ψωριασική αρθρίτιδα Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της επαναχορήγησης, πλην της χορήγησης κάθε 8εβδομάδες, δεν έχει τεκμηριωθεί(βλ. παραγράφους4.4 και4.8).
Επαναχορήγηση για την ψωρίαση Η περιορισμένη εμπειρία από την επαναθεραπεία με μία εφάπαξ δόση Remicade στην ψωρίαση μετά από ένα διάστημα 20εβδομάδων υποδηλώνει μειωμένη αποτελεσματικότητα και υψηλότερη επίπτωση των ήπιωνέωςμέτριων αντιδράσεων έγχυσης όταν συγκρίνονται με το αρχικό σχήμα εφόδου(βλ. παράγραφο5.1).
Η περιορισμένη εμπειρία από την επαναθεραπεία μετά από έξαρση της νόσου με ένα σχήμα επανεφόδου υποδεικνύει υψηλότερη επίπτωση τωναντιδράσεων έγχυσης, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων σοβαρών, συγκριτικά με θεραπεία συντήρησης 8εβδομάδων (βλ. παράγραφο4.8).
Επαναχορήγηση για όλες τις ενδείξεις Σε περίπτωση που διακοπεί η θεραπεία συντήρησης και υπάρχει ανάγκη για επανεκκίνηση της θεραπείας, η χρήση ενός σχήματος επανεφόδου δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο4.8). Σε αυτήν την περίπτωση, το Remicade θα πρέπει να επανεκκινείται ως εφάπαξ δόση ακολουθούμενη από τις συνιστώμενες δόσεις συντήρησης που περιγράφονται παραπάνω.
Ειδικοί πληθυσμοί Ηλικιωμένοι Δεν έχουνδιεξαχθεί συγκεκριμένες μελέτες για το Remicade σε ηλικιωμένους ασθενείς. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές σχετιζόμενες με την ηλικία στην κάθαρση ή στον όγκο
κατανομής σε κλινικές μελέτες. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. παράγραφο5.2). Για περισσότερες πληροφορίες σχετικώς με την ασφάλεια του Remicade σε ηλικιωμένους ασθενείς (βλ.
παραγράφους4.4 και4.8).
Νεφρική ή/και ηπατική δυσλειτουργία Το Remicade δεν έχει μελετηθεί σε αυτούς τους πληθυσμούς των ασθενών. Δεν μπορεί να γίνει σύσταση της δόσης (βλ. παράγραφο5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός Νόσος του Crohn (6έως 17ετών)
5mg/kg χορηγούμενα ως μία ενδοφλέβια έγχυση ακολουθούμενα από επιπρόσθετες δόσεις έγχυσης 5mg/kg στη 2ηκαι 6ηεβδομάδα μετά την πρώτη έγχυση, και μετά κάθε 8εβδομάδες. Τα διαθέσιμα δεδομένα δενστηρίζουν την περαιτέρω θεραπεία με infliximab σε παιδιά και εφήβουςπου δεν ανταποκρίνονται μέσα στις πρώτες 10εβδομάδες θεραπείας (βλ. παράγραφο5.1).
Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να χρειάζονται ένα μικρότερο διάστημα χορήγησης για να διατηρήσουν το κλινικό όφελος, ενώ για άλλους ένα μεγαλύτερο διάστημα χορήγησης μπορεί να είναι επαρκές. Οι ασθενείς, στους οποίους το διάστημα χορήγησης μειώθηκε σε λιγότερο από 8εβδομάδες, μπορεί να βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο γιαανεπιθύμητες αντιδράσεις. Θα πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά το ενδεχόμενο συνεχιζόμενηςθεραπείας με μειωμένο διάστημα χορήγησης για εκείνους τους ασθενείς,για τους οποίους δεν υπάρχουν αποδείξεις επιπρόσθετου θεραπευτικού οφέλους έπειτα από κάποια αλλαγή στοδιάστημα χορήγησης.
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα τουRemicade δεν έχουνμελετηθεί σε παιδιάμε νόσο του Crohn ηλικίας κάτω των 6ετών.Τα παρόνταδιαθέσιμα φαρμακοκινητικά δεδομένα περιγράφονται στην παράγραφο5.2, αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία σε παιδιά μικρότερα των 6ετών.
Ελκώδης κολίτιδα(6 έως 17ετών)
5mg/kg χορηγούμενα ως μία ενδοφλέβια έγχυση, ακολουθούμενα από επιπρόσθετες δόσεις έγχυσης 5mg/kg στη 2ηκαι 6ηεβδομάδα μετά την πρώτη έγχυση, και μετά κάθε 8εβδομάδες. Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν υποστηρίζουν την περαιτέρω θεραπεία με infliximab σε παιδιατρικούς ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται μέσα στις πρώτες 8εβδομάδες θεραπείας (βλ. παράγραφο5.1).
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα τουRemicade δεν έχουνμελετηθεί σε παιδιάμε ελκώδη κολίτιδα ηλικίας κάτω των 6ετών.Τα παρόνταδιαθέσιμα φαρμακοκινητικά δεδομένα περιγράφονται στην παράγραφο5.2, αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία σε παιδιά μικρότερα των 6ετών.
Ψωρίαση Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Remicade σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18ετών για τηνένδειξη της ψωρίασηςδεν έχουν τεκμηριωθεί. Τα παρόνταδιαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην παράγραφο5.2, αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
Νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα και αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Remicade σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18ετών για τιςενδείξειςτης νεανικήςιδιοπαθούς αρθρίτιδας, της ψωριασικήςαρθρίτιδαςκαι της αγκυλοποιητικήςσπονδυλίτιδαςδεν έχουν τεκμηριωθεί. Τα παρόνταδιαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην παράγραφο5.2, αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Remicade σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18ετών για τηνένδειξητηςνεανικήςρευματοειδούς αρθρίτιδαςδεν έχουν τεκμηριωθεί. Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στις παραγράφους4.8και 5.2αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
Τρόπος χορήγησης Το Remicade θα πρέπει να χορηγείται ενδοφλεβίωςεντός χρονικού διαστήματος 2ωρών. Όλοι οι ασθενείς στους οποίους χορηγείται Remicadeθα πρέπει να παρακολουθούνται τουλάχιστον επί 1-2ώρες μετά την έγχυση για την εμφάνιση οξειώναντιδράσεων πουσχετίζονται με την έγχυση.
Πρέπει να διατίθεται εξοπλισμός αντιμετώπισης επειγόντων περιστατικών, όπως αδρεναλίνη, αντιισταμινικά, κορτικοστεροειδή και τεχνητός αεραγωγός. Στουςασθενείς μπορεί να δοθείπριν από τηθεραπεία,για παράδειγμα,αντιισταμινικό, υδροκορτιζόνη ή/και παρακεταμόλη και μπορεί να μειωθεί ο ρυθμός έγχυσης,προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος αντιδράσεων που σχετίζονται με την έγχυση,ειδικά εάν έχουν υπάρξει στο παρελθόν αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση (βλ.
παράγραφο4.4).
Βραχείες εγχύσεις για όλες τις ενδείξεις σε ενήλικες Σε προσεκτικά επιλεγμένους ενήλικες ασθενείς,οι οποίοι έχουν ανεχθεί τουλάχιστον 3αρχικές 2-ωρες εγχύσεις του Remicade (φάση εφόδου) και λαμβάνουν θεραπεία συντήρησης, μπορεί να εκτιμηθεί ηχορήγησημεταγενέστερων εγχύσεων εντός χρονικού διαστήματος όχι μικρότερουαπό 1ώρα. Εάν εμφανιστεί κάποια αντίδραση έγχυσης σχετιζόμενη με βραχεία έγχυση, μπορεί να εκτιμηθεί η δυνατότητα μείωσης του ρυθμού έγχυσης σε μελλοντικές εγχύσεις, εφόσον πρόκειται να συνεχιστεί η θεραπεία. Βραχείες εγχύσεις σε δόσεις >6mg/kg δεν έχουν μελετηθεί (βλ.
παράγραφο4.8).
Για οδηγίες παρασκευής και χορήγησης, βλ. παράγραφο6.6.
4.3 Αντενδείξεις
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, σε άλλες πρωτεΐνες του ποντικού ή σε κάποιοαπό τα έκδοχα που αναφέρονταιστην παράγραφο6.1.
Ασθενείς με φυματίωση ή άλλες σοβαρές λοιμώξεις όπως σήψη, αποστήματα και ευκαιριακές λοιμώξεις (βλ. παράγραφο4.4).
Ασθενείς με μέτριας ή βαριάς μορφής καρδιακή ανεπάρκεια (NYHA κατηγορίαIII/IV) (βλ.
παραγράφους4.4 και4.8).
4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Ιχνηλασιμότητα Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, η εμπορική ονομασία και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου προϊόντος θα πρέπει να καταγράφονται με σαφήνεια.
Αντιδράσεις κατά την έγχυση και υπερευαισθησία Το infliximab έχει συνδυαστεί με οξείες αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση, συμπεριλαμβανομένης της αναφυλακτικής καταπληξίαςκαι όψιμων αντιδράσεων υπερευαισθησίας (βλ. παράγραφο4.8).
Οξείες αντιδράσεις από την έγχυση,συμπεριλαμβανομένων των αναφυλακτικών αντιδράσεων,μπορεί να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια (μέσα σε δευτερόλεπτα) ή μέσα σε λίγες ώρες μετά την έγχυση. Εάν εμφανιστούν οξείες αντιδράσεις από την έγχυση, η έγχυση πρέπει να διακοπεί αμέσως. Θα πρέπει να διατίθεται εξοπλισμός αντιμετώπισης επειγόντων περιστατικών, όπως αδρεναλίνη, αντιισταμινικά, κορτικοστεροειδή και ένας τεχνητός αεραγωγός. Οι ασθενείς μπορεί να λάβουν προηγουμένως φαρμακευτική αγωγή με π.χ. αντιισταμινικό παρασκεύασμα, υδροκορτιζόνη ή/και παρακεταμόλη για να προληφθούν οι ήπιες και παροδικές αντιδράσεις.
Ενδέχεται να αναπτυχθούν αντισώματα προς το infliximab τα οποία έχουν συσχετιστεί με αυξημένη συχνότητα των αντιδράσεωνκατά την έγχυση. Μία μικρή αναλογία των αντιδράσεων έγχυσης ήταν σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Έχει επίσης παρατηρηθεί συσχέτιση μεταξύ της ανάπτυξης αντισωμάτων προς το infliximab και μειωμένης διάρκειας της ανταπόκρισης. Η ταυτόχρονηχορήγηση ανοσοτροποποιητικών έχει συσχετιστεί με χαμηλότερη επίπτωση τωναντισωμάτων προς το
infliximab και με μείωση της συχνότητας των αντιδράσεων έγχυσης. Το αποτέλεσμα της ταυτόχρονης θεραπείας με ανοσοτροποποιητικά ήταν μεγαλύτερο στους ασθενείς που έλαβαν επεισοδιακά θεραπεία σε σχέση με τους ασθενείς που τους δόθηκε θεραπεία συντήρησης. Οι ασθενείς που διακόπτουν τα ανοσοκατασταλτικά πριν από ή κατά τη διάρκεια της αγωγής με Remicade διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν τα εν λόγω αντισώματα. Τα αντισώματα προς το infliximab δεν μπορούν να ανιχνευθούν πάντα σε δείγματα ορού. Εάν εμφανιστούν σοβαρές αντιδράσεις πρέπει να χορηγηθεί συμπτωματική αγωγή και να μη χορηγούνται περαιτέρω εγχύσεις Remicade (βλ.
παράγραφο4.8).
Σε κλινικές μελέτες, έχουν αναφερθεί όψιμες αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν έναν αυξημένο κίνδυνο για όψιμη υπερευαισθησία με αυξανόμενο διάστημα χωρίς αγωγή με Remicade. Θα πρέπει να συμβουλεύσετε τους ασθενείς, να αναζητήσουν άμεση ιατρική συμβουλή εάν εμφανίσουν οποιαδήποτε όψιμη ανεπιθύμητη ενέργεια (βλ. παράγραφο4.8). Εάν οι ασθενείς λάβουν επαναθεραπεία μετά από μία μακρά περίοδο, πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα όψιμης υπερευαισθησίας.
Λοιμώξεις Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενάγια την εμφάνιση λοιμώξεων,συμπεριλαμβανομένης της φυματίωσης πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία με Remicade. Καθώς η αποβολή του infliximab μπορεί να διαρκέσει μέχρι και έξι μήνες, η παρακολούθηση θα πρέπει να συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια τηςεν λόγω περιόδου. Η περαιτέρω θεραπεία με Remicade δεν πρέπει να συνεχίζεται αν ο ασθενής εμφανίσει σοβαρή λοίμωξη ή σήψη.
Θα πρέπει να δίνεται προσοχή όταν ενδέχεται η χρήση του Remicade σε ασθενείς με χρόνια λοίμωξη ή με ιστορικό υποτροπιαζόντων λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένης ταυτόχρονης ανοσοκατασταλτικής θεραπείας. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά και να αποφεύγουν την έκθεση σε παράγοντες ενδεχόμενου κινδύνου για λοιμώξεις όπως απαιτείται.
O παράγοντας νέκρωσης των όγκων άλφα (TNF ) μεσολαβεί στη διαδικασία της φλεγμονής και α ρυθμίζει τις κυτταρικές άνοσες ανταποκρίσεις. Από στοιχεία πειραμάτων προέκυψε ότι ο TNF α αποτελεί βασικό παράγοντα για την εξάλειψη των ενδοκυτταρικών λοιμώξεων. Η κλινική εμπειρία δείχνει ότι η άμυνα του ξενιστή ενάντια στη λοίμωξη μειώνεται σε ορισμένους ασθενείς που λαμβάνουν infliximab.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι καταστολή του TNF μπορεί να αποκρύψει συμπτώματα λοίμωξης όπως α πυρετό. Η πρώιμη αναγνώριση των άτυπων κλινικών εμφανίσεωντων σοβαρών λοιμώξεων και της τυπικής κλινικής εμφάνισηςτων σπάνιων και ασυνήθιστων λοιμώξεων είναι σημαντική έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι καθυστερήσειςστη διάγνωση και τη θεραπεία.
Οι ασθενείς που λαμβάνουν αποκλειστέςτου TNF είναι περισσότερο επιρρεπείς σε σοβαρές λοιμώξεις.
Έχουν παρατηρηθεί φυματίωση, βακτηριακές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της σήψης και της πνευμονίας, διηθητικές μυκητιασικές, ιογενείς και άλλες ευκαιριακές λοιμώξεις σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με infliximab. Κάποιες από αυτές τις περιπτώσεις ήταν θανατηφόρες, οι πιο συχνά αναφερόμενες ευκαιριακές λοιμώξεις με δείκτη θνησιμότητας >5% περιλαμβάνουν πνευμονοκύστωση, καντιντίαση, λιστερίωση και ασπεργίλλωση.
Οι ασθενείς που αναπτύσσουν μία νέα λοίμωξη ενόσω υποβάλλονται σε θεραπεία με Remicade, θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά και να υποβάλλονται σε πλήρη διαγνωστική αξιολόγηση. Η χορήγηση του Remicade θα πρέπει να διακόπτεταιεάν κάποιος ασθενής αναπτύξει μία νέα σοβαρή λοίμωξη ή σηψαιμία και κατάλληλη αντιμικροβιακή ή αντιμυκητιασική θεραπεία θα πρέπει να αρχίζει μέχρις ότουη λοίμωξη είναι ελεγχόμενη.
Φυματίωση Έχουν γίνει αναφορές ενεργήςφυματίωσης σε ασθενείς που λαμβάνουν Remicade. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην πλειοψηφία αυτών των αναφορών η φυματίωση ήταν εξωπνευμονική, εμφανιζόμενη είτε ως τοπική ή γενικευμένη νόσος.
Πριν την έναρξη της θεραπείας με Remicade, όλοι οι ασθενείς πρέπει να αξιολογούνται για ενεργή και μη ενεργή(«λανθάνουσα») φυματίωση. Η αξιολόγηση αυτή πρέπει να περιλαμβάνει ένα λεπτομερές ιατρικό ιστορικό με το οποίο να συνοδεύεται από προσωπικό ιστορικό φυματίωσης ή πιθανής προηγούμενης επαφής με φυματίωση και προηγούμενης ή/και τρέχουσας ανοσοκατασταλτικής θεραπείας. Όλοι οιασθενείς θα πρέπει να υποβάλλονται στις κατάλληλες δοκιμασίες ελέγχου (π.χ. δοκιμασία δερματικής φυματίνης, ακτινογραφία θώρακος ή/και Δοκιμασία Απελευθέρωσης Ιντερφερόνης Γάμμα) (μπορεί να ισχύουν οι τοπικές οδηγίες). Συνιστάται η καταγραφή των εν λόγω ελέγχων στην κάρτα υπενθύμισης του ασθενούς. Υπενθυμίζεται στους συνταγογραφούντες ο κίνδυνος ψευδών αρνητικών αποτελεσμάτων δοκιμασίας της δερματικής φυματίνης, ιδιαίτερα σε ασθενείς που νοσούν σοβαρά ή βρίσκονται σε κατάσταση ανοσοκαταστολής.
Αν διαγνωστεί ενεργήφυματίωση, δεν πρέπει να ξεκινήσει θεραπεία με το Remicade (βλ.
παράγραφο4.3).
Εάν υπάρχει υποψία για λανθάνουσα φυματίωση, θα πρέπει να ζητείται η συμβουλή ενός γιατρού με ειδίκευση στη θεραπεία της φυματίωσης. Σε όλες τις περιπτώσεις που περιγράφονται παρακάτω, η ισορροπία οφέλους/κινδύνου της θεραπείας με Remicade θα πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά.
Εάν διαγνωστεί μη ενεργή(«λανθάνουσα») φυματίωση, η θεραπεία για λανθάνουσα φυματίωση πρέπει να ξεκινήσει με αντιφυματική θεραπεία πριν από την έναρξη της θεραπείας με Remicade, και σύμφωνα με τις τοπικές οδηγίες.
Σε ασθενείς που έχουν αρκετούς ή σημαντικούς παράγοντες κινδύνου για φυματίωση και έχουν αρνητική δοκιμασία για λανθάνουσα φυματίωση, θα πρέπει να εξετάζεται η αντιφυματική θεραπεία πριν την έναρξη του Remicade.
Χρήση αντιφυματικής θεραπείας θα πρέπει επίσης να εξετάζεται πριν την έναρξη του Remicade σε ασθενείς με προηγούμενο ιστορικό λανθάνουσας ή ενεργήςφυματίωσης στους οποίους δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ένα επαρκές σχήμα θεραπείας.
Έχουν αναφερθεί ορισμένες περιπτώσεις ενεργής φυματίωσης, σε ασθενείς που έλαβανθεραπεία με Remicade, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία για λανθάνουσα φυματίωση.
Κάθε ασθενής θα πρέπει να γνωρίζει ότι σε περίπτωση εμφάνισης σημείων/συμπτωμάτων που υποδηλώνουν φυματίωση (δηλ. επίμονος βήχας, φυσική αδυναμία/απώλεια βάρους, χαμηλός πυρετός)
κατά τη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία με Remicade πρέπει να ζητά τη συμβουλή ιατρού.
Διηθητικές μυκητιασικές λοιμώξεις Σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με Remicade, θα πρέπει,εάν αναπτύξουν μία σοβαρή συστηματική νόσο, να εξετάζεται το ενδεχόμενο ύπαρξηςκάποιας διηθητικήςμυκητιασικής λοίμωξης, όπως ασπεργίλλωση, καντιντίαση, πνευμονοκύστωση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομυκητίασηήβλαστομυκητίαση και θα πρέπει,σε πρώιμο στάδιο τηςδιερεύνησης σε αυτούς τους ασθενείς, να ζητείταιη συμβουλή ενός γιατρού μεεμπειρία στη διάγνωση και τη θεραπεία διηθητικών μυκητιασικών λοιμώξεων.Οι διηθητικές μυκητιασικές λοιμώξεις μπορούν να εμφανιστούν ως μία γενικευμένη,και όχιωςεντοπισμένη,νόσοςκαι οι εξετάσεις για αντιγόνα και αντισώματα ενδέχεται να είναι αρνητικές σε κάποιους ασθενείς με ενεργή λοίμωξη. Θα πρέπει να εξετάζεται η περίπτωση χορήγησης κατάλληλης εμπειρικής αντιμυκητιασικής θεραπείας, ενώ παράλληλα διενεργείται διαγνωστικός έλεγχος, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τον κίνδυνο σοβαρής μυκητιασικής λοίμωξης όσο και τους κινδύνους της αντιμυκητιασικής θεραπείας.
Για ασθενείς που έχουν διαμείνει ή ταξιδέψει σε περιοχές όπου διηθητικές μυκητιασικές λοιμώξεις, όπως η ιστοπλάσμωση, η κοκκιδιοειδομυκητίασηή η βλαστομυκητίαση είναι ενδημικές, τα οφέλη και οι κίνδυνοι της θεραπείας με Remicade θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά πριν την έναρξη της θεραπείας με Remicade.
Νόσος του Crohn με παρουσία συριγγίων Aσθενείς με νόσο του Crohn με παρουσία συριγγίων με οξείαδιαπυητικά συρίγγια δεν πρέπει να ξεκινούν θεραπεία με Remicade πριν αποκλειστεί η πιθανή παρουσία μόλυνσης, ειδικότερα του αποστήματος (βλ. παράγραφο4.3).
Επανενεργοποίηση ηπατίτιδας Β (HBV)
Έχει εμφανιστεί επανενεργοποίηση της ηπατίτιδας B σε ασθενείςπου λαμβάνουν έναν TNF-ανταγωνιστή,συμπεριλαμβανομένου του infliximab, οι οποίοι είναι χρόνιοι φορείς αυτού του ιού. Ορισμένες περιπτώσεις είχαν θανατηφόροέκβαση.
Οι ασθενείς θα πρέπει να ελέγχονται για λοίμωξη με HBV πριν την έναρξη της θεραπείας με Remicade. Στους ασθενείς που είναι θετικοί για λοίμωξη με HBV, συνιστάται να αναζητούν τη συμβουλή ενός γιατρού με ειδίκευση στη θεραπεία της ηπατίτιδας Β.Οι φορείς του HBV που απαιτούν θεραπεία με Remicade θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα ενεργήςλοίμωξης με HBV καθ’ όλη τη θεραπεία και για αρκετούς μήνες μετά τον τερματισμό της θεραπείας. Δεν είναι διαθέσιμα επαρκή δεδομένα για τη θεραπεία των ασθενών που είναι φορείς του HBV με αντιιικήθεραπεία σε συνδυασμό με θεραπεία TNF-ανταγωνιστή για την πρόληψη επανενεργοποίησης του HBV. Σε ασθενείς που αναπτύσσουν επανενεργοποίηση του HBV, το Remicade θα πρέπει να διακόπτεται και να εκκινείται αποτελεσματική αντιιικήθεραπεία με κατάλληλη υποστηρικτική αγωγή.
Συμβάματα του ήπατος και των χοληφόρων Περιπτώσεις ίκτερου και μη λοιμώδους ηπατίτιδας, ορισμένες με χαρακτηριστικά αυτοάνοσης ηπατίτιδας, έχουν παρατηρηθεί μετά από την κυκλοφορία του Remicade. Έχουν εμφανιστεί μεμονωμένες περιπτώσεις ηπατικής ανεπάρκειας που είχαν ωςαποτέλεσμα μεταμόσχευση ήπατος ή θάνατο. Ασθενείς με συμπτώματα ή σημεία ηπατικής δυσλειτουργίας θα πρέπει να αξιολογούνται για αποδείξεις ηπατικής βλάβης. Εάναναπτυχθεί(ούν) ίκτερος ή/και αύξησητης ALT≥5φορές του ανώτατου φυσιολογικού ορίου, το Remicade θα πρέπει να διακόπτεται, και θα πρέπει να διενεργείται μία λεπτομερής έρευνα της διαταραχής.
Παράλληλη χορήγηση αναστολέα TNF-άλφα και ανακίνρας Σοβαρές λοιμώξεις και ουδετεροπενία έχουν παρατηρηθεί σε κλινικές μελέτες με παράλληλη χορήγηση ανακίνραςκαι ενός άλλου παράγοντα αποκλεισμού τουTNF , της ετανερσέπτης, χωρίς να α υπάρξει επιπρόσθετο κλινικό όφελος σε σύγκριση με την ετανερσέπτημόνητης. Λόγω της φύσεως των ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατηρήθηκαν με τονσυνδυασμό θεραπείας ετανερσέπτηςκαι ανακίνρας, παρόμοιες τοξικότητες μπορεί επίσης να προκύψουν από τονσυνδυασμό της ανακίνραςμε άλλους παράγοντες αποκλεισμού τουTNF . Επομένως, δεν συνιστάται ο συνδυασμός του Remicade α με την ανακίνρα.
Παράλληλη χορήγηση αναστολέα TNF-άλφα και αβατασέπτης Σε κλινικές μελέτες παράλληλη χορήγηση TNF-ανταγωνιστών και αβατασέπτης έχει συσχετιστεί με έναν αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων που περιλαμβάνουν σοβαρές λοιμώξεις συγκριτικά με τους TNF-ανταγωνιστές μόνουςτους, χωρίς αυξημένο κλινικό πλεονέκτημα. Ο συνδυασμός Remicade και αβατασέπτης δεν συνιστάται.
Παράλληλη χορήγηση με άλλεςβιολογικές θεραπείες Δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την ταυτόχρονη χρήση του infliximab με άλλες βιολογικέςθεραπείες, οιοποίεςχρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των ίδιων καταστάσεων όπως και το infliximab. Δεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση του infliximab με αυτέςτις βιολογικές θεραπείες, εξαιτίας της πιθανότητας αυξημένουκινδύνουλοίμωξης και άλλωνδυνητικώνφαρμακολογικών επιδράσεων.
Αλλαγή μεταξύ βιολογικών DMARD Θα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα και να συνεχίζεται η παρακολούθηση των ασθενών, όταν αλλάζουν από ένα βιολογικό σε ένα άλλο, καθώς η αλληλεπικάλυψητων βιολογικών δράσεωνμπορείνα αυξήσει περαιτέρω τονκίνδυνο για ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της λοίμωξης.
Εμβολιασμοί Συνιστάται, εάν είναι εφικτό, να έχουν πραγματοποιηθεί στους ασθενείς όλοι οι απαραίτητοι εμβολιασμοί, σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες εμβολιασμού, πριν τηνέναρξη της θεραπείας με Remicade. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με infliximab μπορούν να λάβουν
ταυτόχρονα εμβολιασμούς, εκτός από ζωντανά εμβόλια (βλ. παραγράφους4.5 και4.6).
Σε ένα υποσύνολο 90ενήλικων ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα από τημελέτη ASPIRE, μια παρόμοιααναλογίαασθενών σε κάθε ομάδα θεραπείας (μεθοτρεξάτη συν: εικονικό φάρμακο [n=17], 3mg/kg [n=27] ή 6mg/kg Remicade [n=46])παρουσίασε αποτελεσματική αύξηση κατά 2φορές των τίτλων κατόπιν ενός πολυδύναμουεμβολίουπνευμονιόκοκκου, υποδεικνύοντας ότι το Remicade δεν παρενέβη στις ανεξάρτητες από τα Τ-κύτταρα χυμικές ανοσοαποκρίσεις. Ωστόσο, μελέτες από τη δημοσιευμένη βιβλιογραφία σε διάφορες ενδείξεις (π.χ. ρευματοειδή αρθρίτιδα, ψωρίαση, νόσο του Crohn) υποδηλώνουν ότι η λήψη εμβολιασμών με μη-ζωντανά εμβόλια κατά τη διάρκεια αγωγής με αντι-TNF θεραπείες, συμπεριλαμβανομένου του Remicade, ενδέχεται να προκαλέσει χαμηλότερη ανοσοαπόκριση από ότι σε ασθενείς που δεν λαμβάνουν κάποια αντι-TNF θεραπεία.
Ζωντανά εμβόλια/θεραπευτικοί μολυσματικοί παράγοντες Σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αντι-TNF,υπάρχουν περιορισμένα δεδομένασχετικά με την ανταπόκριση στον εμβολιασμό με ζωντανά εμβόλια ή τη δευτερογενή μετάδοση λοίμωξης από ζωντανά εμβόλια. Η χρήση ζωντανών εμβολίων μπορείνα οδηγήσει σε κλινικές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένων γενικευμένων λοιμώξεων. Η ταυτόχρονη χορήγησηζωντανώνεμβολίωνμε το Remicadeδεν συνιστάται.
Έκθεση βρέφους εντός τηςμήτρας Σε βρέφη που εκτέθηκαν εντός της μήτρας σε infliximab, έχει αναφερθεί θανατηφόραέκβαση λόγω γενικευμένης λοίμωξης από τον ΒάκιλλοCalmette-Guérin (BCG), έπειτα από χορήγηση του εμβολίου BCG μετά τη γέννηση. Συνιστάται μια περίοδος αναμονής μετά τη γέννηση δώδεκαμηνών, πριν τη χορήγηση ζωντανώνεμβολίων σε βρέφη που εκτέθηκαν εντός της μήτρας σε infliximab. Εάν τα επίπεδα του infliximab στον βρεφικό ορό δεν είναι ανιχνεύσιμα ή η χορήγηση του infliximab περιορίστηκε στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, η χορήγησηενόςζωντανού εμβολίου μπορεί να εξεταστεί σε προγενέστερο χρονικό σημείο εάν υπάρχει σαφές κλινικό όφελος για το μεμονωμένο βρέφος(βλ. παράγραφο4.6).
Έκθεση βρέφους μέσω μητρικού γάλακτος Η χορήγηση ζωντανού εμβολίου σε βρέφος που θηλάζει ενώ η μητέρα λαμβάνει infliximab δεν συνιστάται, εκτός εάν τα επίπεδα του infliximab στον βρεφικό ορό δεν είναι ανιχνεύσιμα(βλ.
παράγραφο 4.6).
Θεραπευτικοί μολυσματικοί παράγοντες Άλλες χρήσεις θεραπευτικών μολυσματικών παραγόντων όπως ζώντα εξασθενημένα βακτήρια (π.χ.
ενστάλλαξη BCG στην ουροδόχο κύστη για τη θεραπεία του καρκίνου) θα μπορούσαν να προκαλέσουν κλινικές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένων γενικευμένων λοιμώξεων. Συνιστάται να μη χορηγούνται θεραπευτικοί μολυσματικοί παράγοντες ταυτόχρονα με το Remicade.
Αυτοάνοσεςδιεργασίες Η σχετική ανεπάρκεια TNF , που προκαλεί η αγωγή αντι-TNF μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την α έναρξη αυτοάνοσης διεργασίας. Εάν ένας ασθενής εμφανίσει συμπτώματα, που υποδηλώνουν σύνδρομο που μοιάζει με ερυθηματώδη λύκο μετά από αγωγή με Remicade και είναι θετικός για αντισώματα κατά του δίκλωνου DNA, δεν θα πρέπει να συνεχίζεται η αγωγή με Remicade (βλ.
παράγραφο4.8).
Νευρολογικά συμβάματα Η χρήση παραγόντων αποκλεισμούτου TNF, συμπεριλαμβανομένου τουinfliximab,έχεισχετιστεί με περιπτώσειςνέαςεμφάνισηςή έξαρσηςτων κλινικών συμπτωμάτων ή/και ακτινολογική απόδειξη απομυελινωτικών διαταραχών του κεντρικού νευρικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της σκλήρυνσης κατά πλάκας και περιφερειακές απομυελινωτικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου Guillain-Barré. Σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ή πρόσφατη εμφάνιση απομυελινωτικών διαταραχών, τα οφέλη και οι κίνδυνοι της αντι-TNF θεραπείας θα πρέπει να αξιολογηθούν προσεκτικά πριν την έναρξη της θεραπείας με Remicade.Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της χορήγησης Remicade εάν αναπτυχθούν οι παραπάνω διαταραχές.
Κακοήθειες και λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές Στα ελεγχόμενα τμήματα των κλινικών μελετών με παράγοντες αποκλεισμούτου TNF, παρατηρήθηκαν περισσότερες περιπτώσειςκακοηθειών,συμπεριλαμβανομένου του λεμφώματος, μεταξύ των ασθενών που λάμβαναν έναναποκλειστήτου TNF σε σύγκριση με ασθενείς της ομάδας ελέγχου. Κατά τη διάρκεια κλινικών μελετών του Remicade σε όλες τιςεγκεκριμένες ενδείξεις,η επίπτωση του λεμφώματος στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Remicade ήταν υψηλότερη από ότι αναμενόταν στονγενικό πληθυσμό, αλλά η εμφάνιση λεμφώματος ήταν σπάνια. Κατά την περίοδο μετά την κυκλοφορία, περιπτώσεις λευχαιμίας αναφέρθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με έναν ανταγωνιστή του TNF.Yπάρχει ένα υπόβαθρο αυξημένου κινδύνου για λέμφωμα και λευχαιμία σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα με υφιστάμενη από μακρού χρόνου, υψηλής δραστικότητας, φλεγμονώδη νόσο, η οποία περιπλέκει την εκτίμηση του κινδύνου.
Σε μία διερευνητική κλινική μελέτη που αξιολόγησε τη χρήση του Remicade σε ασθενείς με μέτρια έωςσοβαρή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), αναφέρθηκαν περισσότερες κακοήθειες στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Remicade σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας ελέγχου.
Όλοι οι ασθενείς είχαν ιστορικό βαρέοςκαπνίσματος. Θα πρέπει να δίνεται προσοχή στη θεώρηση θεραπείας ασθενών με αυξημένο κίνδυνο για κακοήθεια λόγω βαρέοςκαπνίσματος.
Με την τρέχουσα γνώση, ένας κίνδυνος για την ανάπτυξη λεμφωμάτων ή άλλων κακοηθειών σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με έναν παράγοντα αποκλεισμούτου TNF δεν μπορεί να αποκλειστεί (βλ. παράγραφο4.8). Θα πρέπει να δίνεται προσοχή στη θεώρηση θεραπείας αποκλεισμούτου TNF για ασθενείς με ιστορικό κακοήθειας ή όταν μελετάται συνεχής θεραπεία σε ασθενείς που αναπτύσσουνμία κακοήθεια.
Θα πρέπει επίσης να δίνεται προσοχή σε ασθενείς με ψωρίαση και ιατρικό ιστορικό εκτεταμένης ανοσοκατασταλτικής θεραπείας ή παρατεταμένης θεραπείας PUVA.
Κακοήθειες, ορισμένες θανατηφόρες, έχουν αναφερθεί ανάμεσα σε παιδιά, εφήβους και νέους ενηλίκους (ηλικίας έως 22ετών) που έλαβαν θεραπεία με παράγοντες αποκλεισμούτου TNF (έναρξη της θεραπείας σε ηλικία≤18ετών), συμπεριλαμβανομένου του Remicade κατά την περίοδο μετά την κυκλοφορία. Περίπου τα μισά από τα περιστατικά ήταν λεμφώματα. Τα άλλα περιστατικά αντιπροσώπευαν μία ποικιλία διαφορετικών κακοηθειών και συμπεριλάμβανανσπάνιες κακοήθειες συνήθως σχετιζόμενες με ανοσοκαταστολή. Ο κίνδυνος ανάπτυξης κακοηθειών σε ασθενείςπου έλαβαν θεραπεία με αποκλειστές του TNF δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Περιπτώσεις ηπατοσπληνικού λεμφώματος από Τ-κύτταρα (HSTCL), έχουν αναφερθεί μετάτην κυκλοφορία σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με παράγοντες αποκλεισμούτου TNF, συμπεριλαμβανομένου του infliximab.Αυτός ο σπάνιος τύπος του λεμφώματος από T-κύτταρα έχει μία πολύ επιθετική πορεία νόσου και είναι συνήθως θανατηφόρος. Σχεδόν όλοι οι ασθενείς είχαν λάβει θεραπεία με AZAή 6-MPταυτόχρονα με ή αμέσως πριν από έναν αποκλειστή του TNF. Η συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεωνυπό Remicade έχουν συμβεί σε ασθενείς με νόσο του Crohn ή ελκώδη κολίτιδα και οι περισσότερεςαναφέρθηκανσε εφήβους ή νεαρούς ενήλικες άρρενες.
Ο δυνητικός κίνδυνος με τονσυνδυασμό της AZA ή 6-MP και του Remicade θα πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά. Κίνδυνος για την ανάπτυξη ηπατοσπληνικού λεμφώματος από Τ-κύτταρα σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Remicade δεν μπορεί να αποκλειστεί (βλ. παράγραφο4.8).
Έχουν αναφερθεί μελάνωμα και καρκίνωμα κυττάρων Merkel σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία αποκλεισμούτου TNF, συμπεριλαμβανομένου του Remicade (βλ. παράγραφο4.8). Συνιστάται να πραγματοποιείται περιοδικός δερματολογικόςέλεγχος, ιδιαίτερα σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του δέρματος.
Σε μιαβασισμένη στον πληθυσμό, αναδρομική μελέτη κοόρτης, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από τα εθνικά μητρώα υγείας της Σουηδίας, βρέθηκε αυξημένη επίπτωση καρκίνου του τραχήλου της μήτρας σε γυναίκες με ρευματοειδή αρθρίτιδα που λάμβανανθεραπεία με infliximab, σε σύγκριση με τους ασθενείς που δεν είχαν λάβει ποτέ βιολογικούς παράγοντες ή με τον γενικό πληθυσμό, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ηλικία άνω των 60ετών. Θαπρέπει να συνεχίζεται ο περιοδικός έλεγχος σε γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με Remicade, συμπεριλαμβανομένων
εκείνων με ηλικία άνω των 60ετών.
Όλοι οι ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα οι οποίοι βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο για δυσπλασία ή καρκίνωμα παχέος εντέρου (για παράδειγμα, ασθενείς με υφιστάμενη από μακρού χρόνου ελκώδη κολίτιδα ή πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα), ή οι οποίοι είχαν προηγούμενο ιστορικό δυσπλασίας ή καρκινώματος παχέος εντέρου θα πρέπει να εξετάζονται για δυσπλασία ανά τακτά διαστήματα πριν τη θεραπεία και καθ’ όλη τη διάρκεια της αγωγής της νόσου τους. Αυτή η αξιολόγηση θα πρέπει να περιλαμβάνει κολονοσκόπηση και βιοψίες σύμφωνα με τις τοπικές οδηγίες.
Τα τρέχοντα στοιχεία δεν επιδεικνύουν ότιη θεραπεία με infliximab επηρεάζει τον κίνδυνο για ανάπτυξη δυσπλασίας ή καρκινώματος παχέος εντέρου.
Από τη στιγμή που η πιθανότητα αυξημένου κινδύνου για ανάπτυξη καρκίνου σε ασθενείς με νεοδιαγνωσμένη δυσπλασία,οι οποίοι λαμβάνουν θεραπεία με Remicade,δεν έχει τεκμηριωθεί, ο κίνδυνος και τα οφέλη της συνέχισης της θεραπείας σε κάθε έναν από τους ασθενείς θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά από τον κλινικό γιατρό.
Καρδιακή ανεπάρκεια Το Remicade θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ήπιας μορφής καρδιακή ανεπάρκεια (NYHA κατηγορίαI/II). Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά, ενώ η χορήγηση Remicade δεν πρέπει να συνεχίζεται σε ασθενείς που παρουσιάζουν νέα ή επιδεινούμενα συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας (βλ. παράγραφο4.3και4.8).
Αιματολογικές αντιδράσεις Υπήρξαν αναφορές πανκυτταροπενίας, λευκοπενίας, ουδετεροπενίας και θρομβοπενίας σε ασθενείς που έλαβαν αποκλειστέςτου TNF, συμπεριλαμβανομένου του Remicade. Όλους τους ασθενείς θα πρέπει να τους συμβουλεύουν να ζητούν άμεση ιατρική φροντίδα εάν αναπτύξουν σημεία και συμπτώματα που υποδηλώνουν δυσκρασίες του αίματος (π.χ. επίμονο πυρετό, μώλωπες, αιμορραγία, ωχρότητα). Θα πρέπει να εξετάζεται η διακοπήτης θεραπείας με Remicade σε ασθενείς με επιβεβαιωμένα σημαντικές αιματολογικές διαταραχές.
Άλλα Εάν σχεδιάζεται χειρουργική επέμβαση, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο μεγάλος χρόνος ημίσειας ζωής του infliximab. Ο ασθενής που χρήζει εγχείρισης ενώ λαμβάνει Remicade θα πρέπει να παρακολουθείται στενά για λοιμώδεις και μη-λοιμώδειςεπιπλοκέςκαι θα πρέπει να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα(βλ. Παράγραφο4.8).
Αποτυχία ανταπόκρισης στη θεραπεία για τη νόσο του Crohn μπορεί να υποδεικνύει την παρουσία μίαςτοπικήςινωτικήςστένωσηςπου μπορεί να απαιτεί χειρουργική θεραπεία. Δεν υπάρχουν αποδείξεις που ναδείχνουν ότι το infliximab επιδεινώνει ή προκαλεί ινωτικά στενώματα.
Ειδικοί πληθυσμοί Ηλικιωμένοι Η επίπτωση σοβαρών λοιμώξεων σε ασθενείς ηλικίας 65ετών και άνω που έλαβαν αγωγή με Remicade ήταν μεγαλύτερη από ότι σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 65ετών. Ορισμένες από αυτές τις λοιμώξεις είχαν θανατηφόροέκβαση. Θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή σχετικώς με τον κίνδυνο λοιμώξεων όταν χορηγείται θεραπεία σε ηλικιωμένους (βλ. παράγραφο4.8).
Παιδιατρικός πληθυσμός Λοιμώξεις Σε κλινικές μελέτες, λοιμώξεις έχουν αναφερθεί σε υψηλότερο ποσοστό παιδιατρικών ασθενών από ότι σεενήλικες ασθενείς (βλ. παράγραφο4.8).
Εμβολιασμοί Συνιστάται οι παιδιατρικοί ασθενείς, εάνείναι δυνατόν, να έχουν επικαιροποιήσει όλους τους εμβολιασμούς,σύμφωνα με τις τρέχουσες οδηγίες εμβολιασμού,πριν από την έναρξη της θεραπείας με Remicade.Οι παιδιατρικοί ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με infliximab μπορούν να λάβουν ταυτόχρονα εμβολιασμούς, εκτός από ζωντανά εμβόλια (βλ. παραγράφους4.5 και4.6).
Κακοήθειες και λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές Κακοήθειες, ορισμένες θανατηφόρες, έχουν αναφερθεί ανάμεσα σε παιδιά, εφήβους και νέους ενήλικες(ηλικίας έως 22ετών) που έλαβαν θεραπεία με παράγοντες αποκλεισμούτου TNF (έναρξη της θεραπείας σε ηλικία≤18ετών), συμπεριλαμβανομένου του Remicade κατά την περίοδο μετά την κυκλοφορία. Περίπου τα μισά από τα περιστατικά ήταν λεμφώματα. Τα άλλα περιστατικά αντιπροσώπευαν μία ποικιλία διαφορετικών κακοηθειών και συμπεριλάμβαναν σπάνιες κακοήθειες συνήθως σχετιζόμενες με ανοσοκαταστολή. Ο κίνδυνος ανάπτυξης κακοηθειών σε παιδιά και εφήβουςπου έλαβαν θεραπεία με αποκλειστές του TNF δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Περιπτώσεις ηπατοσπληνικού λεμφώματος από Τ-κύτταρα έχουν αναφερθεί μετά την κυκλοφορία σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με παράγοντες αποκλεισμούτου TNF,συμπεριλαμβανομένου του infliximab. Αυτός ο σπάνιος τύπος του λεμφώματος από T-κύτταρα έχει μία πολύ επιθετική πορεία νόσου και είναι συνήθως θανατηφόρος. Σχεδόν όλοι οι ασθενείς είχαν λάβει θεραπεία με AZAή 6-MPταυτόχρονα με ή αμέσως πριν από έναν αποκλειστή του TNF. Η συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεωνυπό Remicade έχουν συμβεί σε ασθενείς με νόσο του Crohn ή ελκώδη κολίτιδα και οι περισσότερεςαναφέρθηκανσε έφηβουςή νεαρούς ενήλικες άρρενες. Ο δυνητικός κίνδυνος με τον συνδυασμό της AZA ή της 6-MP και του Remicade θα πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά. Κίνδυνος για την ανάπτυξη ηπατοσπληνικού λεμφώματος από Τ-κύτταρα σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Remicade δεν μπορεί να αποκλειστεί (βλ. παράγραφο4.8).
Περιεχόμενο σε νάτριο Tο Remicade περιέχει λιγότερο από 1mmol νατρίου (23mg) ανά δόση, δηλ. είναι ουσιαστικά «χωρίς νάτριο». Ωστόσο, το Remicade αραιώνεται σε διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9mg/ml (0,9%) για έγχυση. Αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για ασθενείς που ακολουθούν δίαιτα με ελεγχόμενη περιεκτικότητα σε νάτριο (βλ. παράγραφο6.6).
Περιεχόμενο σε πολυσορβικό80 Το Remicadeπεριέχει 0,50mgπολυσορβικού80 (Ε433) σε κάθε μονάδα δόσης που ισοδυναμούν με 0,05mg/ml. Τα πολυσορβικά μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις.
4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων.
Σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα και νόσο του Crohn, υπάρχουν ενδείξεις ότι η ταυτόχρονηχρήση μεθοτρεξάτης και άλλων ανοσοτροποποιητικών μειώνει τονσχηματισμό αντισωμάτων κατά του infliximab και αυξάνει τις συγκεντρώσεις πλάσματος του infliximab. Βέβαια τα αποτελέσματα είναι αβέβαια,λόγω των περιορισμών των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν για αναλύσεις ορού του infliximab και αντισωμάτων κατά του infliximab.
Τα κορτικοστεροειδή δεν φαίνεται να επηρεάζουν τη φαρμακοκινητική του infliximab σε κλινικά σχετικό βαθμό.
Ο συνδυασμός του Remicade με άλλεςβιολογικέςθεραπείες, που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των ίδιων καταστάσεων όπως και το Remicade, συμπεριλαμβανομένης τηςανακίνραςκαι της αβατασέπτης,δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο4.4).
Συνιστάται τα ζωντανά εμβόλια να μη χορηγούνται παράλληλα με το Remicade. Συνιστάται επίσης τα ζωντανά εμβόλια να μη χορηγούνται σε βρέφη έπειτα από έκθεση εντός της μήτρας σε infliximab, για τουλάχιστον 12μήνες μετά τη γέννησή τους.Εάν τα επίπεδα του infliximab στον βρεφικό ορό δεν είναι ανιχνεύσιμα ή η χορήγηση του infliximab περιορίστηκε στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, η χορήγηση ενός ζωντανού εμβολίου μπορεί να εξεταστεί σε προγενέστερο χρονικό σημείο εάν υπάρχει σαφές κλινικό όφελος για το μεμονωμένο βρέφος (βλ. παράγραφο4.4).
Η χορήγηση ζωντανού εμβολίου σε βρέφος που θηλάζει ενώ η μητέρα λαμβάνει infliximab δεν συνιστάται, εκτός εάν τα επίπεδα του infliximab στον βρεφικό ορό δεν είναι ανιχνεύσιμα (βλ.
παραγράφους4.4και4.6).
Συνιστάται να μη χορηγούνται θεραπευτικοί μολυσματικοί παράγοντες ταυτόχρονα με το Remicade (βλ. παράγραφο4.4).
4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να εξετάζουν τη χρήσηεπαρκούςαντισύλληψηςγια την αποφυγή εγκυμοσύνης και να συνεχίζουν τη χρήση της για τουλάχιστον 6μήνες μετά την τελευταία αγωγή με Remicade.
Κύηση Ο μέτριος αριθμός των κυήσεων που έχουν συλλεχθείή πρόκειται να συλλεχθούνκαι οι οποίες εκτέθηκανσε infliximab,οδηγώντας σε γέννηση ζωντανού νεογνούμε γνωστές εκβάσεις, συμπεριλαμβανομένωνπερίπου1.100που εκτέθηκανκατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου κύησης, δεν δείχνειαύξηση στο ποσοστό των δυσπλασιών στο νεογνό.
Με βάση μια μελέτη παρατήρησης από τη ΒόρειαΕυρώπη, παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος (OR, 95% CI,τιμή p) καισαρικής τομής (1,50, 1,14-1,96, p=0,0032), πρόωρηςγέννησης(1,48, 1,05-2,09, p=0,024), μικρούγια την ηλικία κύησηςεμβρύου (2,79, 1,54-5,04, p=0,0007) και χαμηλού σωματικού βάρους κατά τη γέννηση (2,03, 1,41-2,94, p=0,0002) σε γυναίκες που εκτέθηκαν κατά τη διάρκεια της κύησης στο infliximab (με ή χωρίς ανοσοτροποποιητικά/κορτικοστεροειδή, 270κυήσεις)
σε σύγκριση με γυναίκες που εκτέθηκαν σε ανοσοτροποποιητικά ή/και κορτικοστεροειδή μόνο (6.460κυήσεις). Η πιθανή συνεισφορά της έκθεσης στο infliximabή/και τηςσοβαρότηταςτης υποκείμενης νόσου σε αυτές τις εκβάσειςπαραμένει ασαφής.
Λόγω της αναστολής του TNF , το infliximab χορηγούμενο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης θα α μπορούσε να επηρεάσει τις φυσιολογικές άνοσες ανταποκρίσεις στο νεογέννητο. Σε μία μελέτη τοξικότητας στην ανάπτυξη, που έγιναν σε ποντικούς με τη χρήση ενός ανάλογου αντισώματος το οποίο αναστέλλει επιλεκτικά τη λειτουργική δράση του ΤΝF του ποντικού,δεν υπήρχε ένδειξη α μητρικής τοξικότητας, εμβρυοτοξικότητας ή τερατογένεσης (βλ. παράγραφο5.3).
Η διαθέσιμη κλινική εμπειρία είναι περιορισμένη.Το infliximab θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης μόνο εάν είναι σαφώς αναγκαίο.
Το infliximab διαπερνά τον πλακούντα και έχει ανιχνευθεί στον ορό βρεφών έως και 12μήνες μετά τη γέννησή τους.Έπειτα από έκθεση εντός της μήτρας σε infliximab,τα βρέφη ενδέχεται να βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο λοίμωξης, συμπεριλαμβανομένης σοβαρής γενικευμένης λοίμωξης που μπορεί να αποβεί θανατηφόρα. Δεν συνιστάται η χορήγηση ζωντανών εμβολίων (π.χ. εμβόλιο BCG) σε βρέφη που έχουν εκτεθεί σε infliximabεντός της μήτρας, για τουλάχιστον12μήνεςμετά τη γέννησή τους(βλ. παραγράφους4.4 και4.5).Εάν τα επίπεδα του infliximab στον βρεφικό ορό δεν είναι ανιχνεύσιμα ή η χορήγηση του infliximab περιορίστηκε στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, η χορήγηση ενός ζωντανού εμβολίου μπορεί να εξεταστεί σε προγενέστερο χρονικό σημείο εάν υπάρχει σαφές κλινικό όφελος για τομεμονωμένοβρέφος. Έχουν επίσης αναφερθεί περιστατικά ακοκκιοκυτταραιμίας(βλ. παράγραφο4.8).
Θηλασμός Περιορισμένα δεδομένα από τη δημοσιευμένη βιβλιογραφία υποδεικνύουν ότι το infliximab έχει ανιχνευθεί σε χαμηλά επίπεδα στο ανθρώπινο γάλα σε συγκεντρώσεις έως και 5% του επιπέδου του μητρικού ορού. Το infliximab έχει επίσης ανιχνευθεί στονβρεφικό ορό μετά από έκθεση στο infliximab μέσω μητρικού γάλακτος.Ενώ η συστηματική έκθεση σε ένα βρέφος που θηλάζει αναμένεται να είναι χαμηλή επειδή το infliximab αποδομείταισε μεγάλο βαθμό στο γαστρεντερικό σωλήνα, η χορήγηση ζωντανών εμβολίων σε ένα βρέφος που θηλάζει ενώ η μητέρα λαμβάνει infliximab δεν συνιστάται, εκτός εάν τα επίπεδα του infliximab στον βρεφικό ορό δεν είναι
ανιχνεύσιμα.Θα μπορούσε να εξεταστεί η δυνατότητα χρήσης του infliximab κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
Γονιμότητα Δεν υπάρχουν επαρκή προκλινικά δεδομένα για την εξαγωγή συμπερασμάτων για τις επιδράσεις του infliximab στη γονιμότητα και στη γενική αναπαραγωγική λειτουργία (βλ. παράγραφο5.3).
4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων
Το Remicade μπορεί να έχει μικρή επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Μπορεί να εμφανιστεί ζάλη μετά από τη χορήγηση του Remicade (βλ. παράγραφο4.8).
4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας Η λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος ήταν η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια του φαρμάκου (ADR) που αναφέρθηκε σε κλινικές δοκιμές, εμφανιζόμενη στο 25,3% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με infliximab,σε σύγκριση με το 16,5% των ασθενών της ομάδας ελέγχου. Οι πιο σοβαρές ADR που σχετίζονταιμε τη χρήση αποκλειστών του TNF και οι οποίες έχουν αναφερθεί για το Remicade,περιλαμβάνουν επανενεργοποίηση του HBV, ΣΚΑ (συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια),σοβαρές λοιμώξεις (συμπεριλαμβανομένωνσηψαιμίας, ευκαιριακώνλοιμώξεων και φυματίωσης), ορονοσία (όψιμες αντιδράσεις υπερευαισθησίας), αιματολογικές αντιδράσεις, συστηματικό ερυθηματώδη λύκο/σύνδρομο προσομοιάζον με λύκο, απομυελινωτικές διαταραχές, συμβάματα του ήπατος και των χοληφόρων, λέμφωμα, ηπατοσπληνικό λέμφωμα από Τ-κύτταρα (HSTCL), λευχαιμία, καρκίνωμα κυττάρων Merkel, μελάνωμα, παιδιατρική κακοήθεια, σαρκοείδωση/αντίδραση προσομοιάζουσα με σαρκοείδωση, εντερικό ή περιπρωκτικό απόστημα (στη νόσο του Crohn) και σοβαρές αντιδράσεις έγχυσης(βλ. παράγραφο4.4).
Κατάλογος των ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα Ο Πίνακας1 παρουσιάζει τις ADRπου βασίζονται στην εμπειρία από τις κλινικές μελέτες,καθώς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες, ορισμένες με θανατηφόροέκβαση, που αναφέρθηκαν από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία. Για κάθε κατηγορία οργάνου συστήματος οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνται σύμφωνα με τη συχνότητα σε: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστής συχνότητας(δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάσητα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας1 Ανεπιθύμητες ενέργειες σε κλινικές μελέτες και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία Λοιμώξεις και παρασιτώσεις Πολύ συχνές: Ιογενής λοίμωξη (π.χ. γρίπη, λοίμωξη από ιό του έρπητα).
Συχνές: Βακτηριακές λοιμώξεις (π.χ. σηψαιμία, κυτταρίτιδα, απόστημα).
Όχι συχνές: Φυματίωση, μυκητιασικέςλοιμώξεις (π.χ. καντιντίαση, ονυχομυκητίαση).
Σπάνιες: Μηνιγγίτιδα, ευκαιριακές λοιμώξεις (όπως διηθητικές μυκητιασικές λοιμώξεις [πνευμονοκύστωση, ιστοπλάσμωση, ασπεργίλλωση, κοκκιδιοειδομυκητίαση, κρυπτοκόκκωση, βλαστομυκητίαση], βακτηριακές λοιμώξεις [άτυπα μυκοβακτηρίδια, λιστερίωση, σαλμονέλλωση] και ιογενείς λοιμώξεις [κυτταρομεγαλοϊός]), παρασιτικές λοιμώξεις, επανενεργοποίηση ηπατίτιδας Β.
Μη γνωστήςσυχνότητας: Εκ διαφυγής (breakthrough) λοίμωξη από εμβόλιο (έπειτα από έκθεση εντός της μήτρας σεinfliximab)*.
Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα (περιλαμβάνονται κύστεις και πολύποδες)
Σπάνιες: Λέμφωμα, μη-Hodgkin λέμφωμα, νόσος του Hodgkin, λευχαιμία, μελάνωμα, καρκίνος τραχήλου μήτρας.
Μη γνωστήςσυχνότητας: Ηπατοσπληνικό λέμφωμα από T-κύτταρα (πρωτίστως σε εφήβους και νεαρούς ενήλικεςάνδρεςμε νόσο του Crohn ή ελκώδη κολίτιδα), καρκίνωμα κυττάρων Merkel, Σάρκωμα Kaposi.
Διαταραχές του αίματοςκαι του λεμφικού συστήματος Συχνές: Ουδετεροπενία, λευκοπενία, αναιμία, λεμφαδενοπάθεια.
Όχι συχνές: Θρομβοπενία, λεμφοπενία, λεμφοκυττάρωση.
Σπάνιες: Ακοκκιοκυτταραιμία(συμπεριλαμβανομένων βρεφών εκτεθειμένων εντός της μήτρας σε infliximab), θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα, πανκυτταροπενία, αιμολυτική αναιμία, ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα.
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Συχνές: Αλλεργικό σύμπτωμα του αναπνευστικού.
Όχι συχνές: Αναφυλακτική αντίδραση, σύνδρομο προσομοιάζον με λύκο, ορονοσία ή αντίδραση προσομοιάζουσα με ορονοσία.
Σπάνιες: Αναφυλακτική καταπληξία, αγγειίτιδα,αντίδραση τύπου σαρκοείδωσης.
Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές Όχι συχνές: Δυσλιπιδαιμία Ψυχιατρικές διαταραχές Συχνές: Κατάθλιψη, αϋπνία.
Όχι συχνές: Αμνησία, διέγερση, σύγχυση, υπνηλία, νευρικότητα.
Σπάνιες: Απάθεια.
Διαταραχές του νευρικού συστήματος Πολύ συχνές: Κεφαλαλγία.
Συχνές: Ίλιγγος, ζάλη, υπαισθησία, παραισθησία.
Όχι συχνές: Σπασμός, νευροπάθεια.
Σπάνιες: Εγκάρσια μυελίτιδα, απομυελινωτικές διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος (νόσος ομοιάζουσα με σκλήρυνση κατά πλάκας και οπτική νευρίτιδα), περιφερικές απομυελινωτικές διαταραχές (όπως σύνδρομο Guillain-Barré, χρόνια φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυνευροπάθεια και πολυεστιακή κινητική νευροπάθεια).
Μη γνωστήςσυχνότητας: Αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια σε στενή χρονική συσχέτιση με την έγχυση Διαταραχές του οφθαλμού Συχνές: Επιπεφυκίτιδα.
Όχι συχνές: Κερατίτιδα, περικογχικό οίδημα, κριθή.
Σπάνιες: Ενδοφθαλμίτιδα.
Μη γνωστήςσυχνότητας: Παροδική απώλεια όρασης που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ή εντός 2ωρών από την έγχυση.
Καρδιακές διαταραχές Συχνές: Ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών.
Όχι συχνές: Καρδιακή ανεπάρκεια (νέα ή επιδεινωθείσα), αρρυθμία, συγκοπή, βραδυκαρδία.
Σπάνιες: Κυάνωση, περικαρδιακή συλλογή.
Μη γνωστήςσυχνότητας: Ισχαιμία του μυοκαρδίου/έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Αγγειακές διαταραχές Συχνές: Υπόταση, υπέρταση, εκχύμωση, έξαψη, αιφνίδιο ερύθημα.
Όχι συχνές: Περιφερική ισχαιμία, θρομβοφλεβίτιδα, αιμάτωμα.
Σπάνιες: Κυκλοφορική ανεπάρκεια, πετέχεια, αγγειόσπασμος.
Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου Πολύ συχνές: Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, παραρρινοκολπίτιδα.
Συχνές: Λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος (π.χ.
βρογχίτιδα, πνευμονία), δύσπνοια, επίσταξη.
Όχι συχνές: Πνευμονικό οίδημα, βρογχόσπασμος, πλευρίτιδα, υπεζωκοτική συλλογή.
Σπάνιες: Διάμεση πνευμονοπάθεια (συμπεριλαμβανομένης ταχέως εξελισσόμενης νόσου, πνευμονικής ίνωσης και πνευμονίτιδας).
Γαστρεντερικές διαταραχές Πολύ συχνές: Κοιλιακό άλγος, ναυτία.
Συχνές: Αιμορραγία του γαστρεντερικού σωλήνα, διάρροια, δυσπεψία, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, δυσκοιλιότητα.
Όχι συχνές: Διάτρηση του εντέρου, στένωση του εντέρου, εκκολπωματίτιδα, παγκρεατίτιδα, χειλίτιδα.
Ηπατοχολικές διαταραχές Συχνές: Ηπατική λειτουργία μη φυσιολογική, τρανσαμινάσες αυξημένες.
Όχι συχνές: Ηπατίτιδα, ηπατοκυτταρική βλάβη, χολοκυστίτιδα.
Σπάνιες: Αυτοάνοση ηπατίτιδα, ίκτερος.
Μη γνωστήςσυχνότητας: Ηπατική ανεπάρκεια.
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Συχνές: Νέα ή επιδεινωθείσα ψωρίαση συμπεριλαμβανομένης φλυκταινώδους ψωρίασης (πρωτίστως παλάμες και πέλματα), κνίδωση, εξάνθημα, κνησμός, υπεριδρωσία, ξηρό δέρμα, μυκητιασική δερματίτιδα, έκζεμα, αλωπεκία.
Όχι συχνές: Πομφολυγώδες εξάνθημα,σμηγματόρροια, ροδόχρους ακμή, θήλωμα του δέρματος, υπερκεράτωση, μη φυσιολογική δερματική μελάγχρωση.
Σπάνιες: Τοξική επιδερμική νεκρόλυση, σύνδρομο Stevens-Johnson, πολύμορφοερύθημα, δοθιήνωση, γραμμοειδής IgA πομφολυγώδης δερμάτωση (LABD), οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση (ΟΓΕΦ), λειχηνοειδείς αντιδράσεις.
Μη γνωστήςσυχνότητας: Επιδείνωση συμπτωμάτων δερματομυοσίτιδας Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Συχνές: Αρθραλγία, μυαλγία, οσφυαλγία.
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Συχνές: Ουρολοίμωξη.
Όχι συχνές: Πυελονεφρίτιδα.
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού Όχι συχνές: Κολπίτιδα.
Γενικές διαταραχές και καταστάσειςστη θέσηχορήγησης Πολύ συχνές: Αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση, άλγος.
Συχνές: Θωρακικό άλγος, κόπωση, πυρετός, αντίδραση στο σημείο της ένεσης, ρίγη, οίδημα.
Όχι συχνές: Καθυστερημένη επούλωση.
Σπάνιες: Κοκκιωματώδης βλάβη.
Παρακλινικές εξετάσεις Όχι συχνές: Αυτοαντίσωμα θετικό, σωματικό βάρος αυξημένο1.
Σπάνιες: Παράγοντας συμπληρώματος μη φυσιολογικός.
Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών Μη γνωστής συχνότητας: Μετεγχειρητική επιπλοκή (συμπεριλαμβανομένων λοιμωδών και μη-λοιμωδών επιπλοκών)
* συμπεριλαμβανομένης της βοείου φυματίωσης (γενικευμένη λοίμωξη από BCG), βλ. παράγραφο4.4 1 Τον μήνα 12της ελεγχόμενης περιόδου για κλινικές δοκιμές ενηλίκων γιαόλες τις ενδείξεις, η διάμεση αύξηση σωματικούβάρους ήταν 3,50kg για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με infliximab έναντι 3,00kg για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο.Η διάμεση αύξησησωματικούβάρους για τις ενδείξεις φλεγμονώδους νόσου του εντέρου ήταν 4,14kg για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με infliximab έναντι 3,00kg για τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο και η διάμεση αύξησησωματικούβάρους για τις ρευματολογικές ενδείξεις ήταν 3,40kg για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με infliximab έναντι 3,00kg για τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου Αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση Αντίδραση σχετιζόμενη με τη έγχυση σε κλινικές μελέτες προσδιορίστηκε ωςοποιαδήποτε ανεπιθύμητη ενέργεια εμφανιζόμενη κατά τη διάρκεια της έγχυσης ή εντός 1ώραςμετά την έγχυση.
Σε κλινικές μελέτεςΦάσηςIII, 18% των ασθενών που έλαβαν αγωγή με infliximab,συγκρινόμενοι με 5% των ασθενών που έλαβαν αγωγή με εικονικό φάρμακο,εμφάνισαν κάποιααντίδρασησχετιζόμενη με την έγχυση. Συνολικά, μεγαλύτερηαναλογία ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία με infliximab εμφάνισαν κάποιααντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση,σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν infliximab ταυτόχρονα με ανοσοτροποποιητικά. Περίπου 3% των ασθενών διέκοψαν την αγωγή εξαιτίας αντιδράσεων σχετιζόμενωνμε την έγχυση και όλοι οι ασθενείς ανέκαμψαν με ή χωρίς ιατρική αγωγή. Από τους ασθενείς που έλαβαναγωγή με infliximab και οι οποίοι εμφάνισαν κάποια αντίδραση έγχυσης κατά την περίοδο εφόδου, μέχρι και την εβδομάδα6, 27% εμφάνισαν κάποια αντίδραση έγχυσης κατά την περίοδο συντήρησης, από την εβδομάδα7 μέχρι και την εβδομάδα54.
Από τους ασθενείς οι οποίοι δεν εμφάνισαν κάποια αντίδραση έγχυσης κατά την περίοδο εφόδου, 9% εμφάνισαν κάποια αντίδραση έγχυσης κατά την περίοδο συντήρησης.
Σε μία κλινική μελέτη ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα (ASPIRE), οι εγχύσεις επρόκειτο να χορηγηθούν σε ένα χρονικό διάστημα2ωρών για τις πρώτες 3εγχύσεις. Η διάρκεια των μεταγενέστερων εγχύσεων θα μπορούσε να συντομευθεί σε όχι λιγότερο από 40λεπτά σε ασθενείς πουδεν εμφάνισαν σοβαρές αντιδράσεις έγχυσης. Σε αυτήν τη δοκιμή, εξήντα έξι τοις εκατό των ασθενών (686από τους1.040) έλαβε τουλάχιστον μία βραχεία έγχυση των 90λεπτών ή λιγότερο και 44% των ασθενών (454από τους1.040) έλαβε τουλάχιστον μία βραχεία έγχυση των 60λεπτών ή λιγότερο. Από τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με infliximab οι οποίοι έλαβαν τουλάχιστον μία βραχεία έγχυση, αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση συνέβησαν στο 15% των ασθενών και σοβαρές αντιδράσεις έγχυσης συνέβησαν στο 0,4% των ασθενών.
Σε μία κλινική μελέτη σε ασθενείς με τη νόσο του Crohn (SONIC), αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση συνέβησαν στο 16,6% (27/163) των ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία infliximab, στο 5% (9/179) των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με infliximab σε συνδυασμό με AZA και στο 5,6% (9/161) των ασθενών που έλαβαν μονοθεραπεία AZA. Μία σοβαρή αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση (<1%) εμφανίστηκεσε έναν ασθενήσε μονοθεραπεία infliximab.
Μετά την κυκλοφορίατου φαρμάκου, περιπτώσεις ομοιάζουσες με αναφυλακτικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων του λαρυγγικού/φαρυγγικού οιδήματος και σοβαρού βρογχόσπασμου, και παροξυσμόέχουν συσχετιστεί με τη χορήγηση του Remicade(βλ. παράγραφο4.4).
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις παροδικής απώλειας της όρασης που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ή
εντός 2ωρών από την έγχυση με Remicade.Συμβάματα (ορισμένα θανατηφόρα)
ισχαιμίας/εμφράγματος του μυοκαρδίου και αρρυθμίας έχουν αναφερθεί, ορισμένα σε στενή χρονική συσχέτιση με την έγχυση infliximab, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια έχουν επίσης αναφερθεί σε στενή χρονική συσχέτιση με την έγχυση infliximab.
Αντιδράσεις έγχυσης ύστερα από επαναχορήγηση του Remicade Μία κλινική μελέτη σε ασθενείς με μέτρια έωςσοβαρή ψωρίαση σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της μακροχρόνιας θεραπείας συντήρησης έναντι της επαναθεραπείας με ένα σχήμα εφόδου του Remicade (μέγιστο τεσσάρων εγχύσεων στις 0, 2, 6 και 14εβδομάδες) ύστερα από έξαρση της νόσου. Οι ασθενείς δεν έλαβαν καμία ταυτόχρονη θεραπεία ανοσοκαταστολής. Στο σκέλος επαναθεραπείας, το 4% (8/219) των ασθενών εμφάνισε μία σοβαρή αντίδραση έγχυσης έναντι του <1% (1/222) στη θεραπεία συντήρησης. Η πλειοψηφία των σοβαρών αντιδράσεων έγχυσης εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της δεύτερης έγχυσης την εβδομάδα2. Το διάστημα ανάμεσα στην τελευταία δόση συντήρησης και στην πρώτη δόση επανεφόδου κυμαίνεται από 35-231ημέρες. Τα συμπτώματα περιλάμβαναν, αλλά δεν περιορίστηκαν σε, δύσπνοια, κνίδωση, οίδημα προσώπου και υπόταση. Σε όλες τις περιπτώσεις, η θεραπεία με Remicade διακόπηκεή/και καθιερώθηκε νέα θεραπεία με πλήρη εξάλειψη των σημείων και συμπτωμάτων.
Όψιμη υπερευαισθησία Σε κλινικές μελέτες,όψιμες αντιδράσεις υπερευαισθησίας ήταν όχι συχνές και εμφανίστηκαν μετά από διαστήματα χωρίς αγωγή με Remicade μικρότερα του 1έτους. Στις μελέτες ψωρίασης, οι αντιδράσεις όψιμης υπερευαισθησίας συνέβησαν νωρίς κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλάμβαναν μυαλγία ή/και αρθραλγία με πυρετό ή/και εξάνθημα, με ορισμένους ασθενείς να εμφανίζουν κνησμό, οίδημα του προσώπου, της άκρας χειρός ή των χειλέων, δυσφαγία, κνίδωση, πονόλαιμο και κεφαλαλγία.
Υπάρχουν μη επαρκή στοιχεία για την επίπτωση των όψιμων αντιδράσεων υπερευαισθησίας μετά από διαστήματα χωρίς αγωγή με Remicade μεγαλύτερα του 1έτους αλλά περιορισμένα στοιχεία από κλινικές μελέτες δείχνουν έναν αυξημένο κίνδυνο για όψιμη υπερευαισθησία με αυξανόμενο διάστημα χωρίς αγωγή με Remicade(βλ. παράγραφο4.4).
Σε μία κλινική μελέτη διάρκειας 1έτους με επαναλαμβανόμενες εγχύσεις σε ασθενείς με νόσο του Crohn (ΑCCENT Iμελέτη), η επίπτωσητων αντιδράσεων ομοιάζουσες με ορονοσίαήταν 2,4%.
Ανοσογονικότητα Οι ασθενείς που ανέπτυξαν αντισώματα στο infliximab είχαν περισσότερες πιθανότητες (περίπου 2-3φορές) να εμφανίσουν αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση. Η ταυτόχρονηχρήση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων φαίνεται να μειώνει τη συχνότητα των αντιδράσεωνπου σχετίζονται με την έγχυση.
Σε κλινικές μελέτες που χρησιμοποιήθηκαν εφάπαξ και πολλαπλές δόσεις infliximab με εύρος 1έως 20mg/kg, ανιχνεύθηκαν αντισώματα στο infliximab στο 14% των ασθενών με κάποια ανοσοκατασταλτική θεραπεία, και στο 24% των ασθενών χωρίς ανοσοκατασταλτική θεραπεία. Σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα που έλαβαν τα συνιστώμενα σχήματα επαναλαμβανόμενης δόσης με μεθοτρεξάτη, το 8% των ασθενών ανέπτυξαν αντισώματα στο infliximab. Σε ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα οι οποίοι έλαβαν 5mg/kg με και χωρίς μεθοτρεξάτη, εμφανίστηκαν αντισώματα σε συνολικά 15% των ασθενών (εμφανίστηκαν αντισώματα στο 4% των ασθενών που έλαβαν μεθοτρεξάτη και στο 26% των ασθενών που δεν έλαβαν μεθοτρεξάτη στην έναρξη της θεραπείας).
Στουςασθενείς με νόσο του Crohn που έλαβαν θεραπεία συντήρησης, αντισώματα στο infliximab αναπτύχθηκανσυνολικά στο 3,3% των ασθενών που έλαβαν ανοσοκατασταλτικά και στο 13,3% των ασθενών που δεν έλαβαν ανοσοκατασταλτικά. Η επίπτωση των αντισωμάτωνήταν 2-3φορές υψηλότερη για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία επεισοδιακά. Λόγω μεθοδολογικώνπεριορισμών, ένα αρνητικό αποτέλεσμα της ανάλυσης δεν αποκλείει την παρουσία αντισωμάτων στο infliximab.Μερικοί ασθενείς που ανέπτυξαν υψηλούς τίτλους αντισωμάτων στο infliximab έδειξαν μειωμένη αποτελεσματικότητα. Στην ψωρίαση,ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με infliximab ως σχήμα συντήρησης σε απουσία ταυτόχρονης χορήγησης ανοσοτροποποιητών, περίπου το 28% ανέπτυξε αντισώματα στο infliximab (βλ.παράγραφο4.4:«Αντιδράσεις κατά την έγχυση και υπερευαισθησία»).
Λοιμώξεις Φυματίωση, βακτηριακές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της σήψης και της πνευμονίας, διηθητικές μυκητιασικές, ιογενείς και άλλες ευκαιριακές λοιμώξεις έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς που λάμβαναν Remicade. Κάποιες από αυτές τις λοιμώξεις ήταν θανατηφόρες, οι πιο συχνά αναφερόμενες ευκαιριακές λοιμώξεις με δείκτη θνησιμότητας >5% περιλαμβάνουν πνευμονοκύστωση, καντιντίαση, λιστερίωση και ασπεργίλλωση (βλ. παράγραφο4.4).
Σε κλινικές μελέτες 36% των ασθενών που έλαβαν αγωγή με infliximab έλαβαν θεραπεία για λοιμώξεις σε σύγκριση με 25% των ασθενών που έλαβαν αγωγή με εικονικό φάρμακο.
Σε κλινικές μελέτες ρευματοειδούς αρθρίτιδας, η επίπτωση σοβαρών λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας,ήταν υψηλότερη στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με infliximab συν μεθοτρεξάτη συγκριτικά με μεθοτρεξάτη μόνο,ειδικά σε δόσεις των 6mg/kg ή μεγαλύτερες (βλ. παράγραφο4.4).
Σε αυθόρμητες αναφορές μετά από την κυκλοφορία, ηπιο συχνή σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργειαείναι οι λοιμώξεις. Κάποιες από τις περιπτώσεις οδήγησαν σε θανατηφόρο έκβαση. Σχεδόν το 50% των αναφερθέντων θανάτων έχει συσχετιστεί με λοίμωξη. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις φυματίωσης, που μερικές φορές ήταν θανατηφόρες, συμπεριλαμβανομένης της κεχροειδούς φυματίωσης και της φυματίωσης με εξωπνευμονική εντόπιση (βλ. παράγραφο4.4).
Κακοήθειες και λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές Σε κλινικές μελέτες με infliximab στις οποίες έλαβαν θεραπεία 5.780ασθενείς, που αντιπροσώπευαν 5.494ασθενείς-έτη, εντοπίσθηκαν 5περιπτώσεις λεμφωμάτων και 26μη λεμφωματικές κακοήθειες, σε σύγκριση με απουσία λεμφωμάτων και 1μη λεμφωματική κακοήθεια σε 1.600ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο,που αντιπροσώπευαν 941ασθενείς-έτη.
Σε μακροχρόνια παρακολούθηση της ασφάλειας των κλινικών μελετών με infliximab για μέχρι 5χρόνια, πουαντιπροσώπευαν 6.234ασθενείς-έτη (3.210ασθενείς), αναφέρθηκαν 5περιπτώσεις λεμφώματος και 38περιπτώσεις μη λεμφωματικών κακοηθειών.
Περιπτώσεις κακοηθειών, συμπεριλαμβανομένου λεμφώματος,έχουνεπίσηςαναφερθεί μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου (βλ. παράγραφο4.4).
Σε μία διερευνητική κλινική μελέτη που αφορούσε ασθενείς με μέτρια έωςσοβαρή ΧΑΠ,οι οποίοι ήταν είτε νυν καπνιστές είτε πρώην καπνιστές, 157ενήλικες ασθενείς έλαβαν θεραπεία με Remicade σε δόσεις παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποιούνται στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και στη νόσο του Crohn. Εννέα από αυτούς τους ασθενείς ανέπτυξαν κακοήθειες, συμπεριλαμβανομένου 1λεμφώματος. Η διάμεση διάρκεια της παρακολούθησης ήταν 0,8έτη (επίπτωση 5,7% [95%CI 2,65%-10,6%]). Αναφέρθηκε μία κακοήθεια ανάμεσα στους 77ασθενείς της ομάδας ελέγχου (διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 0,8έτη, επίπτωση 1,3% [95% CI 0,03%-7,0%]). Η πλειοψηφία των κακοηθειών αναπτύχθηκε στους πνεύμονες ή την κεφαλή και τον τράχηλο.
Σεμια βασισμένη στον πληθυσμό, αναδρομική μελέτη κοόρτης, βρέθηκε αυξημένη επίπτωση καρκίνου του τραχήλου της μήτρας σε γυναίκες με ρευματοειδή αρθρίτιδα που λάμβαναν θεραπεία με infliximab, σε σύγκριση με τους ασθενείς που δεν είχαν λάβει ποτέ βιολογικούς παράγοντες ή με τον γενικό πληθυσμό, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ηλικία άνω των 60ετών(βλ. παράγραφο4.4).
Επιπλέον, περιπτώσεις ηπατοσπληνικού λεμφώματος από Τ-κύτταρα έχουν αναφερθεί μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Remicade, με τη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων να εμφανίζονται στη νόσο του Crohn και στην ελκώδη κολίτιδα και με τους περισσότερους από τους ασθενείς αυτούς να είναιέφηβοι ή νεαροί ενήλικες άρρενες (βλ.
παράγραφο4.4).
Καρδιακή ανεπάρκεια Σε μελέτη ΦάσηςΙΙ που είχε ως σκοπό την αξιολόγηση του Remicade στη ΣΚΑ, παρατηρήθηκε
υψηλότερη επίπτωσηθνησιμότητας λόγω επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με Remicade, ιδιαίτερα σε όσους λάμβαναν τη μεγαλύτερη δόση των 10mg/kg (δηλ. διπλάσια από τη μέγιστη εγκεκριμένη δόση). Σε αυτήν τη μελέτη,150ασθενείς με ΣΚΑΝΥΗΑ κατηγορίαIII-IV (κλάσμα εξωθήσεως αριστερής κοιλίας ≤35%) έλαβαν θεραπεία 3εγχύσεων με Remicade των 5mg/kg, 10mg/kg, ή εικονικού φαρμάκου για 6εβδομάδες). Στις 38εβδομάδες, οι 9από τους 101ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Remicade (2των 5mg/kg και 7των 10mg/kg)
κατέληξαν, σε σύγκριση με έναν θάνατο σε 49ασθενείς που λάμβαναν το εικονικό φάρμακο.
Υπήρξαν αναφορές μετά από την κυκλοφορία του φαρμάκου για επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας, με και χωρίς προσδιορίσιμους προδιαθεσικούς παράγοντες σε ασθενείς που λάμβαναν Remicade. Υπήρξαν επίσης αναφορές μετά από την κυκλοφορία του φαρμάκου για νεοεμφανιζόμενη καρδιακή ανεπάρκεια, συμπεριλαμβανομένης καρδιακής ανεπάρκειας σε ασθενείς χωρίς γνωστή προϋπάρχουσα καρδιοαγγειακή νόσο. Μερικοί από αυτούς τους ασθενείς ήταν κάτω των 50ετών.
Συμβάματα του ήπατος και των χοληφόρων Σε κλινικές μελέτες, ήπιες ή μέτριες αυξήσεις των τιμώντων ALT και AST παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που λάμβαναν Remicade χωρίς εξέλιξη σε σοβαρή ηπατική βλάβη. Παρατηρήθηκαν αυξήσεις των τιμώντης ALT≥5xΑνώτατο Φυσιολογικό Όριο (ULN) (βλ. Πίνακα2). Αυξήσεις των τιμώντων αμινοτρανσφερασών παρατηρήθηκαν (της ALT πιο συχνάαπόότι της AST) σε μεγαλύτερη αναλογία στους ασθενείς που λάμβαναν Remicade απόότι στην ομάδα ελέγχου, τόσο όταν το Remicade δόθηκε ως μονοθεραπεία όσο και όταν χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με άλλους ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες. Οι περισσότερες ανωμαλίες στις αμινοτρανσφεράσες ήταν παροδικές, ωστόσο, ένας μικρός αριθμός ασθενών εμφάνισε πιο παρατεταμένες αυξήσεις τιμών.
Γενικώς, ασθενείς που είχαν αυξήσεις των τιμώντων ALT και AST ήταν ασυμπτωματικοί, και οι ανωμαλίες μειώθηκαν ή εξομαλύνθηκανείτε με συνέχιση ή διακοπήτου Remicade, είτε με τροποποίηση της ταυτόχρονα χορηγούμενης θεραπείας. Κατά την παρακολούθηση μετά από την κυκλοφορίατου φαρμάκου, περιπτώσεις ίκτερου και ηπατίτιδας, ορισμένες με χαρακτηριστικά αυτοάνοσης ηπατίτιδας, έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λάμβαναν Remicade (βλ. παράγραφο4.4).
Πίνακας2 Αναλογία ασθενών με αυξημένη δραστηριότητα της ALT σε κλινικές μελέτες
| Ένδειξη | Αριθμός ασθενών3 | Διάμεση παρακολούθηση (εβδομάδες)4 | ≥3xULN | ≥5xULN | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| εικονικό φάρμακο | infliximab | εικονικό φάρμακο | infliximab | εικονικό φάρμακο | infliximab | εικονικό φάρμακο | infliximab | |
| Ρευματοειδής αρθρίτιδα1 | 375 | 1.087 | 58,1 | 58,3 | 3,2% | 3,9% | 0,8% | 0,9% |
| Νόσος του Crohn2 | 324 | 1034 | 53,7 | 54,0 | 2,2% | 4,9% | 0,0% | 1,5% |
| Παιδιατρική νόσος του Crohn | Δ/Ε | 139 | Δ/Ε | 53,0 | Δ/Ε | 4,4% | Δ/Ε | 1,5% |
| Ελκώδης κολίτιδα | 242 | 482 | 30,1 | 30,8 | 1,2% | 2,5% | 0,4% | 0,6% |
| Παιδιατρική Ελκώδης κολίτιδα | Δ/Ε | 60 | Δ/Ε | 49,4 | Δ/Ε | 6,7% | Δ/Ε | 1,7% |
| Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα | 76 | 275 | 24,1 | 101,9 | 0,0% | 9,5% | 0,0% | 3,6% |
| Ψωριασική αρθρίτιδα | 98 | 191 | 18,1 | 39,1 | 0,0% | 6,8% | 0,0% | 2,1% |
| Ψωρίαση κατά πλάκας | 281 | 1.175 | 16,1 | 50,1 | 0,4% | 7,7% | 0,0% | 3,4% |
Πίνακας2 Αναλογία ασθενών με αυξημένη δραστηριότητα της ALT σε κλινικές μελέτες
| Ένδειξη | Αριθμός ασθενών3 | Διάμεση παρακολούθηση (εβδομάδες)4 | ≥3xULN | ≥5xULN | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| εικονικό φάρμακο | infliximab | εικονικό φάρμακο | infliximab | εικονικό φάρμακο | infliximab | εικονικό φάρμακο | infliximab |
1 Οι ασθενείς υπό εικονικό φάρμακο έλαβαν μεθοτρεξάτη ενώ οι ασθενείς υπό infliximab έλαβαν και infliximab και μεθοτρεξάτη.
2 Οι ασθενείς υπό εικονικό φάρμακο στις 2 μελέτες ΦάσηςIII στη νόσο του Crohn, ACCENTI και ACCENTII, έλαβαν μία αρχική δόση των 5mg/kg infliximab στην αρχή της μελέτης και ήταν υπό εικονικό φάρμακο στη φάση συντήρησης. Οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στην ομάδα συντήρησης με εικονικό φάρμακο και αργότερα πέρασαν σεinfliximab έχουν συμπεριληφθεί στην ομάδα infliximab στην ανάλυση της ALT. Στη δοκιμή ΦάσηςIIIb στη νόσο του Crohn, SONIC, οι ασθενείς υπό εικονικό φάρμακο έλαβαν 2,5mg/kg/ημέρα AZA ως ενεργό έλεγχο, επιπροσθέτως των εικονικών εγχύσεων infliximab.
3 Αριθμός των ασθενών που αξιολογήθηκαν για ALT.
4 Η διάμεση παρακολούθηση βασίζεται στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία.
Αντιπυρηνικά αντισώματα (ΑΝΑ)/Αντισώματα έναντι διπλής έλικας DNA (dsDNA)
Οι μισοί περίπου ασθενείς που έλαβαν θεραπεία infliximab σε κλινικές μελέτες και είχαν αρνητική μέτρηση ANA στην έναρξητης θεραπείας, παρουσίασαν θετική μέτρηση ANA κατά τη διάρκεια της μελέτης,σε σύγκριση με το έναπέμπτο περίπου των ασθενών που έλαβαν θεραπεία εικονικού φαρμάκου. Τα αντισώματα anti-dsDNA ανιχνεύτηκαν νεωστί σε περίπου 17%των ασθενών που έλαβαν θεραπεία infliximab,σε σύγκριση με 0% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία εικονικού φαρμάκου. Κατά την τελευταία αξιολόγηση, 57% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία infliximab εξακολουθούσαν να είναι θετικοί στα αντισώματα anti-dsDNA. Παρ’ όλα αυτά, οι αναφορές λύκου και παρόμοιων συνδρόμωνπαραμένουν μη συχνές (βλ. παράγραφο4.4).
Παιδιατρικός πληθυσμός Ασθενείς με νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα Το Remicade μελετήθηκε σε μία κλινική μελέτη σε 120ασθενείς (εύρος ηλικίας: 4-17έτη) με ενεργή νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα παρά τη μεθοτρεξάτη. Οι ασθενείς έλαβαν 3ή 6mg/kg infliximab ως ένα σχήμα εφόδου 3δόσεων (εβδομάδες0,2,6 ή εβδομάδες14,16,20,αντιστοίχως),ακολουθούμενο από θεραπεία συντήρησης κάθε 8εβδομάδες, σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη.
Αντιδράσεις έγχυσης Αντιδράσεις έγχυσης συνέβησαν στο 35% των ασθενών με νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα που έλαβαν 3mg/kg,συγκριτικά με το 17,5% των ασθενών που έλαβαν 6mg/kg. Στην ομάδα των 3mg/kg Remicade, 4 από τους 60ασθενείς είχαν μία σοβαρή αντίδραση έγχυσης και 3ασθενείς ανέφεραν μία πιθανή αναφυλακτική αντίδραση (2από τις οποίες ήταν ανάμεσα στις σοβαρές αντιδράσεις έγχυσης). Στην ομάδα των 6mg/kg, 2από τους 57ασθενείς είχαν μία σοβαρή αντίδραση έγχυσης, ένας από τους οποίους είχε μία πιθανή αναφυλακτική αντίδραση(βλ. παράγραφο4.4).
Ανοσογονικότητα Αντισώματα στο infliximab αναπτύχθηκαν στο 38% των ασθενών που έλαβαν 3mg/kg,συγκριτικά με το 12% των ασθενών που έλαβαν 6mg/kg. Οι τίτλοι αντισωμάτων ήταν σημαντικά υψηλότεροι για την ομάδα των 3mg/kg,συγκριτικά με την ομάδα των 6mg/kg.
Λοιμώξεις Λοιμώξεις συνέβησαν στο 68% (41/60) των παιδιών που έλαβαν 3mg/kg για 52εβδομάδες, στο 65% (37/57) των παιδιών που έλαβαν infliximab 6mg/kg για 38εβδομάδες και στο 47% (28/60) των παιδιών που έλαβαν εικονικό φάρμακο για 14εβδομάδες(βλ. παράγραφο4.4).
Παιδιατρικοί ασθενείς με νόσο του Crohn Οι παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν πιο συχνά σε παιδιατρικούς ασθενείς με νόσο του Crohn στη μελέτη REACH (βλ. παράγραφο5.1) παρά σε ενήλικες ασθενείς με νόσο του Crohn:
αναιμία (10,7%), αίμα στα κόπρανα (9,7%), λευκοπενία (8,7%), έξαψη (8,7%), ιογενής λοίμωξη (7,8%), ουδετεροπενία (6,8%), βακτηριδιακή λοίμωξη (5,8%) και αλλεργική αντίδραση του αναπνευστικού συστήματος (5,8%). Επιπλέον, αναφέρθηκε κάταγμα οστού (6,8%), ωστόσο, δεν έχει
τεκμηριωθεί μία αιτιολογική συσχέτιση. Άλλες ειδικές εκτιμήσεις συζητούνται παρακάτω.
Αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση Στη REACH, το 17,5% των τυχαιοποιημένων ασθενών αντιμετώπισε 1 ή περισσότερες αντιδράσεις έγχυσης. Δεν υπήρξαν σοβαρές αντιδράσεις έγχυσης και 2άτομα στη REACH είχαν μη σοβαρές αναφυλακτικές αντιδράσεις.
Ανοσογονικότητα Αντισώματα στο infliximab ανιχνεύθηκαν σε 3 (2,9%) παιδιατρικούς ασθενείς.
Λοιμώξεις Στη μελέτη REACH, αναφέρθηκαν λοιμώξεις στο 56,3% των τυχαιοποιημένων ατόμων που έλαβαν θεραπεία με infliximab. Λοιμώξεις αναφέρθηκαν πιο συχνά για άτομα τα οποία έλαβαν εγχύσεις κάθε 8εβδομάδες σε αντιδιαστολή με εγχύσεις κάθε 12εβδομάδες (73,6% και 38,0%, αντιστοίχως), ενώ αναφέρθηκαν σοβαρές λοιμώξεις για 3άτομα στην ομάδα θεραπείας συντήρησης κάθε 8εβδομάδες και για 4άτομα στην ομάδα θεραπείας συντήρησης κάθε 12εβδομάδες. Οι πιο συχνά αναφερόμενες λοιμώξεις ήταν λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος και φαρυγγίτιδα και η πιο συχνά αναφερόμενη σοβαρή λοίμωξη ήταν το απόστημα. Αναφέρθηκαν τρεις περιπτώσεις πνευμονίας (1σοβαρή) και 2περιπτώσεις έρπη ζωστήρα (και οι δύο μη σοβαρές).
Παιδιατρικοί ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα Συνολικά, οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις που αναφέρθηκαν στις μελέτες για παιδιατρική ελκώδη κολίτιδα (C0168T72) και ελκώδη κολίτιδα σε ενήλικες (ACT 1 και ACT 2) γενικά βρίσκονταν σε συμφωνία μεταξύ τους. Στη C0168T72, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες αντιδράσεις ήταν λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, φαρυγγίτιδα, κοιλιακό άλγος, πυρετός και κεφαλαλγία. Η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια ήταν επιδείνωση της ελκώδους κολίτιδας, η επίπτωση της οποίας ήταν υψηλότερη σε ασθενείς στο δοσολογικό σχήμα κάθε 12εβδομάδες έναντι εκείνων στο δοσολογικό σχήμα κάθε 8εβδομάδες.
Αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση Συνολικά, 8 (13,3%) από τους 60ασθενείς που έλαβαν αγωγή εμφάνισαν μία ή περισσότερες αντιδράσεις έγχυσης, με 4 από τους 22 (18,2%) στην ομάδα θεραπείας συντήρησης κάθε 8εβδομάδες και 3 από τους 23 (13,0%) στην ομάδα θεραπείας συντήρησης κάθε 12εβδομάδες. Δεν αναφέρθηκαν σοβαρές αντιδράσεις έγχυσης. Όλες οι αντιδράσεις έγχυσης ήταν ήπιες ή μέτριας έντασης.
Ανοσογονικότητα Αντισώματα στο infliximab ανιχνεύθηκαν σε 4(7,7%) ασθενείς μέχρι και την εβδομάδα54.
Λοιμώξεις Λοιμώξεις αναφέρθηκαν σε 31 (51,7%) από τους 60ασθενείς που έλαβαν αγωγή στη C0168T72 και σε 22 (36,7%) που χρειάστηκαν από στόματος ή παρεντερική αντιμικροβιακή αγωγή. Το ποσοστό των ασθενών με λοιμώξειςστη C0168T72 ήταν παρόμοιο με εκείνο στη μελέτη για παιδιατρική νόσο του Crohn (REACH) αλλά υψηλότερο από το ποσοστό στις μελέτες για ελκώδη κολίτιδα σε ενήλικες (ACT 1 και ACT 2).Η συνολική επίπτωση των λοιμώξεων στη C0168T72 ήταν 13/22 (59%) στην ομάδαθεραπείας συντήρησης κάθε 8εβδομάδες και 14/23 (60,9%) στην ομάδα θεραπείας συντήρησης κάθε 12εβδομάδες. Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (7/60 [12%])
και φαρυγγίτιδα (5/60 [8%]) ήταν οι πιο συχνά αναφερθείσες λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος. Σοβαρές λοιμώξεις αναφέρθηκαν στο 12% (7/60) όλων των ασθενών που έλαβαν αγωγή.
Σε αυτήν τη μελέτη, υπήρχαν περισσότεροι ασθενείς στην ηλικιακή ομάδα 12 έως 17ετών από ότι στην ηλικιακή ομάδα 6 έως 11ετών (45/60 [75,0%] έναντι 15/60 [25,0%]). Παρ’όλο που ο αριθμός των ασθενών σε κάθε υποομάδα είναι πολύ μικρός για την εξαγωγή οριστικών συμπερασμάτων σχετικά με την επίδραση της ηλικίας στα συμβάματα ασφάλειας, υπήρχαν υψηλότερα ποσοστά ασθενών με σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες και διακοπή θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στη μικρότερη ηλικιακά ομάδα από ότι στη μεγαλύτερη ηλικιακά ομάδα. Παρ’όλο που το ποσοστό των ασθενών με λοιμώξεις ήταν επίσης υψηλότερο στη μικρότερη ηλικιακά ομάδα, για σοβαρές λοιμώξεις,τα ποσοστά ήταν παρόμοια στις δύο ηλικιακές ομάδες. Τα συνολικά ποσοστά
ανεπιθύμητων ενεργειών και αντιδράσεων έγχυσης ήταν παρόμοια μεταξύ των ηλικιακών ομάδων 6 έως 11 και 12 έως 17ετών.
Εμπειρία μετά την κυκλοφορία Αυθόρμητεςσοβαρές ανεπιθύμητες αντιδράσεις με infliximab στον παιδιατρικό πληθυσμό μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου περιλάμβαναν κακοήθειες,συμπεριλαμβανομένων των ηπατοσπληνικών λεμφωμάτων από T-κύτταρα, των παροδικών ανωμαλιών των ηπατικών ενζύμων, των συνδρόμων προσομοιαζόντων με λύκο και των θετικών αυτοαντισωμάτων (βλ. παραγράφους4.4 και4.8).
Επιπρόσθετες πληροφορίες για ειδικούς πληθυσμούς Ηλικιωμένοι Σε κλινικές μελέτες ρευματοειδούς αρθρίτιδας, η επίπτωση σοβαρών λοιμώξεων ήταν μεγαλύτερη σε ασθενείς ηλικίας 65ετών και άνω που έλαβαν τοσχήμα infliximab και μεθοτρεξάτη(11,3%) από ότι σε εκείνους ηλικίας κάτω των 65ετών (4,6%). Σε ασθενείς που έλαβαν μονοθεραπεία με μεθοτρεξάτη, η επίπτωση σοβαρών λοιμώξεων ήταν5,2% σε ασθενείς ηλικίας 65ετών και άνω σε σύγκριση με2,7% σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 65ετών(βλ. παράγραφο4.4).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείαςνα αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
4.9 Υπερδοσολογία
Δεν αναφέρθηκε καμία περίπτωση υπερδοσολογίας. Μεμονωμένες δόσεις μέχρι 20mg/kg έχουν χορηγηθεί χωρίς τοξικές αντιδράσεις.
5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκαταστολείς, αναστολείς του παράγοντα νέκρωσης των όγκων άλφα (TNF ), κωδικός ATC: L04ΑB02.
α Μηχανισμός δράσης Το infliximab είναι ένα χιμαιρικό μονοκλωνικό αντίσωμα ανθρώπου-ποντικού που συνδέεται με μεγάλη χημική συγγένεια και με τους διαλυτούς και με τους διαμεμβρανικούς τύπους του TNF , αλλά α όχι με τη λεμφοτοξίνη (TNF ).
α β Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Το infliximab αναστέλλει τη λειτουργική δράση του TNF σε μεγάλη ποικιλίαin vitro α βιοπροσδιορισμών. Το infliximab προλάμβανετην εμφάνιση της νόσου σε διαγονιδιακά ποντίκια τα οποία αναπτύσσουνπολυαρθρίτιδα,ως αποτέλεσμα της ιδιοσυστατικής έκφρασης του ανθρώπινου TNF και όταν χορηγήθηκε μετά την έναρξη της νόσου, επέτρεψε στις διαβρωμένες αρθρώσεις να α επουλωθούν. In vivo, τοinfliximab σχηματίζει γρήγορα σταθερά σύμπλοκα με ανθρώπινο TNF , μία α διεργασία που είναι παράλληλη με την απώλεια της βιολογικής δραστηριότητας του TNF .
α Αυξημένεςσυγκεντρώσεις του TNF βρέθηκαν στις αρθρώσεις των ασθενών με ρευματοειδή α αρθρίτιδα και συσχετίζονται με αυξημένη δραστηριότητα της νόσου. Στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, η αγωγή με infliximab μείωσε τη διήθηση φλεγμονωδών κυττάρων σε φλεγμένουσες περιοχές της άρθρωσης, καθώς επίσης την έκφραση των μορίων που μεσολαβούν στην κυτταρική προσκόλληση, τη χημειοπροσέλκυση και την αποικοδόμηση των ιστών. Μετά τη θεραπεία με infliximab, οι ασθενείς εμφάνισαν μειωμένα επίπεδα της ιντερλευκίνης6 (IL-6) στον ορό και της C-αντιδρώσης πρωτεΐνης (CRP) και αυξημένα επίπεδα αιμοσφαιρίνης σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα με μειωμένα
επίπεδα αιμοσφαιρίνης, σε σύγκριση με τις τιμές στην έναρξηθεραπείας. Επιπλέον, τα λεμφoκύτταρα στο περιφερικό αίμα δεν έδειξαν σημαντική μείωση στον αριθμό ή στις πολλαπλασιαστικές ανταποκρίσεις στην in vitroμιτογενετική διέγερση,όταν συγκρίθηκαν με κύτταρα ασθενών που δεν είχαν λάβει αγωγή. Σε ασθενείς με ψωρίαση, η θεραπεία με infliximab είχε ωςαποτέλεσμα μειώσεις στην επιδερμική φλεγμονή και ομαλοποίηση της κερατινοκυτταρικής διαφοροποίησης στις ψωριασικές πλάκες. Στην ψωριασική αρθρίτιδα, βραχυχρόνια θεραπεία με Remicade μείωσε τον αριθμό των Τ-κυττάρων και των αιμοφόρων αγγείων στο αρθρικό υγρό και στο ψωριασικό δέρμα.
Ιστολογική αξιολόγηση βιοψιών παχέοςεντέρου που ελήφθησαν πριν και 4εβδομάδες μετά από τη χορήγηση infliximab,αποκάλυψαν σημαντική μείωση του ανιχνεύσιμου TNF . Η θεραπεία ασθενών α με νόσο του Crohn με infliximab συνδέθηκε επίσης με σημαντική μείωση του συνήθως αυξημένου ορολογικού δείκτη φλεγμονής, CRP. Οι συνολικοί αριθμοί λευκών αιμοσφαιρίων στο περιφερικό αίμα επηρεάστηκαν ελάχιστα στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγωγή με infliximab, αν και οι αλλαγές στα λεμφοκύτταρα, μονοκύτταρα και τα ουδετερόφιλα αντανακλούσαν μετακινήσεις προς τα φυσιολογικά όρια. Τα μονοπύρηνα του περιφερικού αίματος (PBMC) ασθενών που υποβλήθηκαν σε αγωγή με infliximab,έδειξαν αμείωτη υπερπλαστική αντίδραση σε ερεθίσματα,σε σύγκριση με ασθενείς που δεν υποβλήθηκαν σε αγωγή και δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στην παραγωγή κυτταροκινών από PBMC που είχαν διεγερθεί μετά απόαγωγή με infliximab. Η ανάλυση μονοπύρηνων κυττάρων της υποβλεννογόνιας στοιβάδας συνδετικού ιστού,που ελήφθησαν με βιοψία του εντερικού βλεννογόνου,έδειξαν ότι η αγωγή με infliximab προκάλεσε μείωση των κυττάρων που εκφράζουν TNF και ιντερφερόνη γ. Πρόσθετες ιστολογικές μελέτες έδωσαν ενδείξεις ότι η αγωγή με α infliximab μειώνει τη διήθηση φλεγμονωδών κυττάρων στην προσβλημένη περιοχή του εντέρου και την παρουσία δεικτών φλεγμονής σεαυτές τις θέσεις. Οι ενδοσκοπικές μελέτες του εντερικού βλεννογόνου έδειξαν στοιχεία επούλωσης του βλεννογόνου στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με infliximab.
Κλινική αποτελεσματικότητακαι ασφάλεια Ρευματοειδής αρθρίτιδασε ενήλικες Η αποτελεσματικότητα του infliximab εκτιμήθηκε σε δύο πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, βασικές κλινικές μελέτες: ATTRACT και ASPIRE. Και στις δύο μελέτες επιτρεπόταν ταυτόχρονη χρήση σταθερών δόσεων φολικού οξέος, κορτικοστεροειδών από του στόματος (≤10mg/ημέρα) ή/και μη-στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ).
Τα κύρια καταληκτικά σημεία, ήταν η μείωση των σημείων και συμπτωμάτων, όπως αυτά αξιολογούνται σύμφωνα με τα κριτήρια του Αμερικανικού Κολεγίου Ρευματολογίας (ACR20 για την ATTRACT και ορόσημο ACR-N για την ASPIRE), η παρεμπόδιση της δομικής καταστροφής της άρθρωσης και τη βελτίωση της φυσικής λειτουργίας. Μία μείωση των σημείων και συμπτωμάτων προσδιορίστηκε ότι είναι μία κατά 20% τουλάχιστον βελτίωση (ACR20) στον αριθμό τόσο των ευαίσθητων όσο και των διογκωμένων αρθρώσεων, και σε 3από τα ακόλουθα 5κριτήρια: (1) τη γενική αξιολόγηση του εκτιμητή, (2) τη γενική αξιολόγηση του ασθενούς, (3) τημέτρηση της λειτουργικότητας/αναπηρίας, (4) το οπτικό ανάλογο κλίμακας πόνου και (5) την ταχύτητα καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων ή την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη. Το ACR-N χρησιμοποιεί τα ίδια κριτήρια όπως και το ACR20, και υπολογίζεται παίρνοντας το χαμηλότερο ποσοστό βελτίωσης στον αριθμό των διογκωμένων αρθρώσεων, στον αριθμό των επώδυνωναρθρώσεων και στη διάμεση τιμή των υπόλοιπων 5 σημείων της ACR ανταπόκρισης. Δομική βλάβη της άρθρωσης (διαβρώσεις και στένωση του αρθρικού διαστήματος) και στα δύο χέρια και πόδια μετρήθηκε με την αλλαγή από την αρχική κατάσταση στην ολική van der Heijde-τροποποιημένη Sharp βαθμολογία (0-440).
Χρησιμοποιήθηκε το Ερωτηματολόγιο εκτίμησης της Υγείας (Health Assessment Questionnaire, HAQ, κλίμακα 0-3) για τη μέτρηση της μέσης τιμής της αλλαγής με τονχρόνο στη βαθμολογία των ασθενών από τις τιμές στην έναρξητης θεραπείας, στη φυσική λειτουργία.
Η μελέτη ATTRACT εκτίμησε τις ανταποκρίσεις στις 30, 54 και 102εβδομάδες μιας ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο μελέτης σε 428ασθενείς με ενεργή ρευματοειδή αρθρίτιδα παρά τη θεραπεία με μεθοτρεξάτη. Περίπου 50% των ασθενών ήταν σε λειτουργική κατηγορίαΙΙΙ. Οι ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο, 3mg.kg ή 10mg/kg infliximabτις εβδομάδες0, 2 και 6 και από εκεί και ύστερα κάθε 4 ή 8εβδομάδες. Όλοι οι ασθενείς ήταν σε σταθερές δόσεις μεθοτρεξάτης (διάμεση
15mg/εβδομάδα) για 6μήνες πριν την εισαγωγή στη μελέτη και θα παρέμεναν σε σταθερές δόσεις καθ’όλη τη διάρκεια της μελέτης.
Τα αποτελέσματα από την εβδομάδα54 (ACR20, συνολική van der Heijde-τροποποιημένη Sharp βαθμολογία και HAQ) παρουσιάζονται στον Πίνακα3. Υψηλότεροι βαθμοί κλινικής ανταπόκρισης (ACR50και ACR70) παρατηρήθηκαν σε όλες τις ομάδες infiximabστις 30 και 54εβδομάδες,σε σύγκριση με τη μεθοτρεξάτη μόνο.
Μία μείωση στονρυθμό εξέλιξης της δομικής βλάβης της άρθρωσης (διαβρώσεις και στένωση του αρθρικού διαστήματος) παρατηρήθηκε σε όλες τις ομάδες του infliximab στις 54εβδομάδες (Πίνακας3).
Τα αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν στις 54εβδομάδες παρέμειναν σε όλο το διάστημα μέχρι τις 102εβδομάδες. Λόγω ενός αριθμού διακοπών από τη θεραπεία, το μέγεθος της διαφοράς στα αποτελέσματα ανάμεσα στο infliximab και την ομάδα που λάμβανε μόνο μεθοτρεξάτη δεν μπορεί να προσδιοριστεί.
Πίνακας3 Αποτελέσματα στo ACR20, Δομική Βλάβη της Άρθρωσης και Φυσική Λειτουργικότητα την εβδομάδα54, ATTRACT
| infliximabβ | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Έλεγχοςα | 3mg/kg κάθε 8 εβδομάδες | 3mg/kg κάθε 4 εβδομάδες | 10mg/kg κάθε 8 εβδομάδες | 10mg/kg κάθε 4 εβδομάδες | Όλοτο infliximabβ | |
| Ασθενείς με ανταπόκριση ACR20/ασθενείς που εκτιμήθηκαν (%)γ | 15/88 (17%) | 36/86 (42%) | 41/86 (48%) | 51/87 (59%) | 48/81 (59%) | 176/340 (52%) |
| Συνολική βαθμολογίαδ (van der Heijde-τροποποιημένη Sharp βαθμολογία) | ||||||
| Αλλαγή από την έναρξη θεραπείας(Μέση τιμή ΤΑγ) | 7,0±10,3 | 1,3±6,0 | 1,6±8,5 | 0,2±3,6 | -0,7±3,8 | 0,6±5,9 |
| Διάμεσο εύρος (μεταξύ των τεταρτημορίων) | 4,0 (0,5,9,7) | 0,5 (-1,5,3,0) | 0,1 (-2,5,3,0) | 0,5 (-1,5,2,0) | -0,5 (-3,0,1,5) | 0,0 (-1,8,2,0) |
| Ασθενείς χωρίς επιδείνωση/ασθενείς που εκτιμήθηκαν (%)γ | 13/64 (20%) | 34/71 (48%) | 35/71 (49%) | 37/77 (48%) | 44/66 (67%) | 150/285 (53%) |
| Αλλαγή με τονχρόνο στο HAQ σε σχέση με τις τιμές στην έναρξη της θεραπείαςε(ασθενείς που εκτιμήθηκαν) | 87 | 86 | 85 | 87 | 81 | 339 |
| Μέση τιμή ΤΑγ | 0,2±0,3 | 0,4±0,3 | 0,5±0,4 | 0,5±0,5 | 0,4±0,4 | 0,4±0,4 |
α έλεγχος = Όλοι οι ασθενείς είχαν ενεργήΡA παρά την αγωγή με σταθερές δόσεις μεθοτρεξάτης για 6μήνες πριν από τη στρατολόγηση και θα παρέμεναν σε σταθερές δόσεις σε όλη τη διάρκεια της μελέτης. Επιτρεπόταν ταυτόχρονη χρήση σταθερών δόσεων από του στόματος κορτικοστεροειδών (<10mg/ημέρα) ή/και ΜΣΑΦκαι χορηγούνταν συμπληρώματα φολικού.
β όλες οι δόσεις infliximab χορηγήθηκαν σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη και φολικό και μερικές σε κορτικοστεροειδή ή/και ΜΣΑΦ γ p<0,001 για κάθε ομάδα θεραπείας με infliximab έναντι του ελέγχου.
δ μεγαλύτερες τιμές υποδηλώνουν μεγαλύτερη αρθρική βλάβη ε HAQ=Health Assessment Questionnaire (Ερωτηματολόγιο εκτίμησης της Υγείας), μεγαλύτερες τιμές υποδηλώνουν μικρότερη αναπηρία.
Η μελέτη ASPIRE εκτίμησε τις ανταποκρίσεις στις 54εβδομάδες, 1.004ασθενών με πρώιμη
(διάρκεια νόσου ≤3 έτη, διάμεση 0,6έτη) ενεργή ρευματοειδή αρθρίτιδα (διάμεσος αριθμός διογκωμένων και επώδυνων αρθρώσεων19 και 31αντίστοιχα) που δεν είχαν λάβει μεθοτρεξάτη στο παρελθόν. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν μεθοτρεξάτη (βελτιστοποίησητης δόσης στα 20mg/εβδομάδα μέχρι την 8ηεβδομάδα) και είτε εικονικό φάρμακο, είτε 3mg/kg ή 6mg/kg infliximab τις εβδομάδες0, 2 και 6 και από εκεί και ύστερα κάθε 8εβδομάδες. Τα αποτελέσματα από την εβδομάδα54 φαίνονται στον Πίνακα4.
Μετά από 54εβδομάδες θεραπείας, και οι δύο δόσεις του infliximab + μεθοτρεξάτη έδειξαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη βελτίωση στα σημεία και συμπτώματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία μεθοτρεξάτης, όπως μετρήθηκε από την αναλογία των ασθενών που παρουσίασαν ανταποκρίσεις ACR20, 50 και70.
Στην ASPIRE, περισσότερο από το 90% των ασθενών είχαν τουλάχιστον δύο αξιολογήσιμες ακτινογραφίες. Παρατηρήθηκε μείωση της ταχύτητας προόδου της αρθρικής βλάβηςτις εβδομάδες30 και 54 στις ομάδες του infliximab + μεθοτρεξάτη σε σχέση με τη μονοθεραπεία μεθοτρεξάτης.
Πίνακας4 Αποτελέσματα στo ACRn, Δομική Βλάβη της Άρθρωσης και Φυσική Λειτουργικότητα την εβδομάδα54, ASPIRE
| Infliximab + MTX | ||||
|---|---|---|---|---|
| Εικονικό φάρμακο + ΜΤΧ | 3mg/kg | 6mg/kg | Συνδυασμός φαρμάκων | |
| Ασθενείς τυχαιοποιημένοι | 282 | 359 | 363 | 722 |
| Ποσοστό βελτίωσης του ACR | ||||
| Μέση τιμή ± ΤΑα | 24,8±59,7 | 37,3±52,8 | 42,0±47,3 | 39,6±50,1 |
| Αλλαγή από την έναρξη θεραπείας στη συνολική van der Heijde-τροποποιημένη Sharp βαθμολογίαβ | ||||
| Μέση τιμή ΤΑα | 3,70±9,61 | 0,42±5,82 | 0,51±5,55 | 0,46±5,68 |
| Διάμεσο εύρος | 0,43 | 0,00 | 0,00 | 0,00 |
| Μέση βελτίωση από τις τιμές στην έναρξη θεραπείαςμε τονχρόνο στο HAQ από την εβδομάδα30 έως την εβδομάδα54γ | ||||
| Μέση τιμή ΤΑδ | 0,68±0,63 | 0,80±0,65 | 0,88±0,65 | 0,84±0,65 |
α p<0,001 για κάθε ομάδα θεραπείαςμε infliximab έναντι του ελέγχου.
β μεγαλύτερες τιμές υποδηλώνουν μεγαλύτερη αρθρική βλάβη.
γ HAQ=Health Assessment Questionnaire (Ερωτηματολόγιο εκτίμησης της Υγείας), μεγαλύτερες τιμές υποδηλώνουν μικρότερη αναπηρία.
δ p=0,030 και <0,001 για τις ομάδες θεραπείας των 3mg/kg και 6mg/kg αντίστοιχα έναντι του εικονικού φαρμάκου + ΜΤΧ.
Τα δεδομένα που στηρίζουν την τιτλοδότηση δόσης στη ρευματοειδή αρθρίτιδα προέρχονται από τις μελέτες ATTRACT, ASPIRE και START. Η START ήταν μία τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική, διπλά τυφλή, με 3σκέλη, μελέτη ασφάλειας παράλληλης ομάδας. Σε ένα από τα σκέλη της μελέτης (ομάδα2, n=329), επετράπη σε ασθενείς με ανεπαρκή ανταπόκριση τιτλοδότηση της δόσης με επαυξήσεις του 1,5mg/kgαπό 3 έως 9mg/kg. Η πλειοψηφία (67%) αυτών των ασθενών δεν χρειάστηκε καμία τιτλοδότηση δόσης. Από τους ασθενείς που χρειάστηκαν τιτλοδότηση δόσης, το 80% πέτυχε κλινική ανταπόκριση και η πλειοψηφία (64%) αυτών χρειάστηκε μόνο μία προσαρμογή του 1,5mg/kg.
Νόσος του Crohn σε ενήλικες ασθενείς Θεραπευτικό σχήμα εφόδουστη μέτρια έως σοβαρή,ενεργή νόσο Crohn Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας με εφάπαξδόση infliximab αξιολογήθηκε σε 108ασθενείς με ενεργήνόσο του Crohn (Δείκτης Ενεργότητας Νόσου του Crohn (CDAI)≥220≤400) σε
τυχαιοποιημένη, διπλάτυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη δόσης-ανταπόκρισης. Από αυτούς τους 108ασθενείς 27έλαβαν αγωγή με τη συνιστώμενη δοσολογία του infliximab 5mg/kg.
Όλοι οι ασθενείς είχαν εμφανίσει ανεπαρκή ανταπόκριση σε προηγούμενες συμβατικές θεραπείες.
Επιτρεπόταν η παράλληληχρήση σταθερών δόσεων συμβατικών θεραπειών και 92% των ασθενών εξακολούθησαν να παίρνουν αυτές τις θεραπείες.
Το κύριο καταληκτικόσημείο ήταν η αναλογία ασθενών που εμφάνισαν κλινική ανταπόκριση, οριζόμενη ως μείωση του CDAI κατά ≥70βαθμούς από τις τιμές στην έναρξη της θεραπείαςτιμή κατά την αξιολόγηση κατά την 4ηεβδομάδα και χωρίς αύξηση στη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων ή εγχείρηση για νόσο του Crohn. Οι ασθενείς που ανταποκρίθηκαν κατά την 4ηεβδομάδα παρακολουθήθηκανμέχρι τη 12ηεβδομάδα. Δευτερεύοντα καταληκτικάσημεία περιλάμβαναν την αναλογία ασθενών σε κλινική ύφεση κατά την 4ηεβδομάδα (CDAI<150), και την κλινική ανταπόκριση κατά την πάροδο του χρόνου.
Κατά την 4ηεβδομάδα, μετά από χορήγηση εφάπαξδόσης, 22/27(81%) των ασθενών που έλαβαν αγωγή με infliximab λαμβάνοντας μία δόση 5mg/kg πέτυχαν κλινική ανταπόκριση έναντι 4/25(16%)
των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (p<0,001). Επίσης κατά την 4ηεβδομάδα, 13/27 (48%)
των ασθενών που υποβλήθηκαν σε αγωγή με infliximab πέτυχαν κλινικήύφεση (CDAI<150) έναντι 1/25 (4%) των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Ανταπόκριση παρατηρήθηκε εντός 2εβδομάδων, με μέγιστη ανταπόκριση στις 4εβδομάδες. Κατά την τελευταία παρατήρηση τη 12ηεβδομάδα, 13/27(48%) των ασθενών που έλαβαν αγωγή με infliximab εξακολουθούσαν να ανταποκρίνονται.
Θεραπεία συντήρησης στη μέτρια έως σοβαρή,ενεργή νόσο Crohnσε ενήλικες Η αποτελεσματικότητα επαναλαμβανόμενων εγχύσεων με infliximab μελετήθηκε σε μια κλινική μελέτη διάρκειας 1έτους (ACCENTI).
Συνολικά 573ασθενείς με μέτριαέωςσοβαρή,ενεργή νόσο του Crohn (CDAI≥220≤400) έλαβαν μια έγχυση 5mg/kg κατά την εβδομάδα0. 178 από τους 580εγγεγραμμένους ασθενείς (30,7%)
ορίσθηκαν ως έχοντες σοβαρή νόσο (βαθμολογία CDAI>300 και ταυτόχρονη χορήγηση κορτικοστεροειδών ή/και ανοσοκατασταλτικών) αντιστοιχώντας στον πληθυσμό που ορίσθηκε στην ένδειξη (βλ. παράγραφο4.1). Τη 2ηεβδομάδα, όλοι οι ασθενείς αξιολογήθηκαν για κλινική ανταπόκριση και τυχαιοποιήθηκαν σε μια από 3θεραπευτικές ομάδες, την ομάδα εικονικού φαρμάκου συντήρησης, την ομάδα συντήρησης 5mg/kg και την ομάδα συντήρησης 10mg/kg. Και οι 3ομάδες έλαβαν επαναλαμβανόμενες εγχύσεις κατά την εβδομάδα 2, 6και κάθε 8εβδομάδες από εκεί και μετά.
Από τους 573ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν, οι 335 (58%) πέτυχαν κλινική ανταπόκριση μέχρι την εβδομάδα2. Αυτοί οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ως ανταποκριθέντες εβδομάδας-2 και συμπεριελήφθησαν στην κύρια ανάλυση (βλ. Πίνακα5). Ανάμεσα στους ασθενείς που κατηγοριοποιήθηκαν ως μη ανταποκριθέντες την εβδομάδα2, 32% (26/81) στην ομάδα συντήρησης εικονικού φαρμάκου και 42% (68/163) στην ομάδα infliximab πέτυχαν κλινική ανταπόκριση μέχρι την εβδομάδα6. Δεν υπήρξε διαφορά μεταξύ των ομάδων στον αριθμό των αργά ανταποκριθέντων από εκεί και μετά.
Τα συμπληρωματικά κύρια καταληκτικάσημεία ήταν η αναλογία των ασθενών σε κλινική ύφεση (CDAI<150) την εβδομάδα30 και ο χρόνος μέχρι την απώλεια της ανταπόκρισης μέχρι και την εβδομάδα54. Μείωση των κορτικοστεροειδών επετράπη μετά την εβδομάδα6.
Πίνακας5 Επιδράσεις στονδείκτη ανταπόκρισης και ύφεσης, δεδομένα από την ACCENTI (ανταποκριθέντες εβδομάδας-2)
| ACCENTI (ανταποκριθέντες εβδομάδας-2) % των Ασθενών | |||
|---|---|---|---|
| Συντήρηση με Εικονικό Φάρμακο (n=110) | Συντήρηση με Infliximab 5mg/kg (n=113) (τιμή p) | Συντήρηση με Infliximab 10mg/kg (n=112) (τιμή p) | |
| Διάμεσος χρόνος μέχρι την απώλεια της ανταπόκρισης μέχρι και την εβδομάδα54 | 19εβδομάδες | 38εβδομάδες (0,002) | >54εβδομάδες (<0,001) |
| Εβδομάδα30 | |||
| Κλινική Ανταπόκρισηα | 27,3 | 51,3 (<0,001) | 59,1 (<0,001) |
| Κλινική Ύφεση | 20,9 | 38,9 (0,003) | 45,5 (<0,001) |
| Ύφεση Απουσία Στεροειδών | 10,7 (6/56) | 31,0 (18/58) (0,008) | 36,8 (21/57) (0,001) |
| Εβδομάδα54 | |||
| Κλινική Ανταπόκρισηα | 15,5 | 38,1 (<0,001) | 47,7 (<0,001) |
| Κλινική Ύφεση | 13,6 | 28,3 (0,007) | 38,4 (<0,001) |
| Διατηρούμενη Ύφεση Απουσία Στεροειδώνβ | 5,7 (3/53) | 17,9 (10/56) (0,075) | 28,6 (16/56) (0,002) |
α Μείωση στο CDAI≥25% και ≥70βαθμούς.
β CDAI<150 και την εβδομάδα30 και την 54 και μη λήψη κορτικοστεροειδών τους 3μήνες πριν την εβδομάδα54 ανάμεσα στους ασθενείς που λάμβαναν κορτικοστεροειδή στην έναρξη της θεραπείας.
Ξεκινώντας την εβδομάδα14, στους ασθενείς οι οποίοι είχαν ανταποκριθεί στη θεραπεία, αλλά στη συνέχεια έχασαν το κλινικό τους πλεονέκτημα, επετράπη να μεταβούν σεμία δόση infliximab 5mg/kg υψηλότερη από τη δόση στην οποία τυχαιοποιήθηκαν αρχικά. Το ογδόνταεννέα τοις εκατό (50/56) των ασθενών που έχασαν την κλινική ανταπόκριση στη θεραπεία συντήρησης με infliximab 5mg/kg μετά την εβδομάδα14 ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία με infliximab 10mg/kg.
Βελτιώσεις στις μετρήσεις ποιότητας ζωής, μείωση στις σχετιζόμενες με τη νόσο εισαγωγές σε νοσοκομείο και στη χρήση κορτικοστεροειδών παρατηρήθηκαν στις ομάδες συντήρησης infliximab, σε σύγκριση με την ομάδα συντήρησης εικονικού φαρμάκου τις εβδομάδες30 και54.
Η θεραπεία με infliximab,με ή χωρίς AZA,αξιολογήθηκε σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή μελέτημε ενεργό φάρμακο σύγκρισης (SONIC) σε 508 ενήλικες ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή νόσο του Crohn (CDAI≥220≤450), οι οποίοι δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικά και ανοσοκατασταλτικά φάρμακα και είχαν διάμεση διάρκεια νόσου ίση με 2,3έτη. Στην έναρξητης θεραπείας, 27,4% των ασθενών λάμβαναν συστηματικά κορτικοστεροειδή, 14,2% των ασθενών λάμβαναν βουδεσονίδηκαι 54,3% των ασθενών λάμβαναν ενώσεις 5-ASA. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν μονοθεραπεία AZA, μονοθεραπεία infliximab ή θεραπεία συνδυασμού infliximab συν AZA. Το infliximab χορηγήθηκε σε μία δόση των 5mg/kg τις εβδομάδες0, 2, 6 και μετά κάθε 8εβδομάδες. Το AZA δόθηκε σε μία δόση των 2,5mg/kg ημερησίως.
Το κύριο καταληκτικόσημείο της μελέτης ήταν η επίτευξη κλινικής ύφεσης χωρίςκορτικοστεροειδή την εβδομάδα26, οριζόμενη ως ασθενείς σε κλινική ύφεση (CDAI<150) οι οποίοι, για τουλάχιστον 3εβδομάδες, δεν έλαβαν από στόματος συστηματικά κορτικοστεροειδή (πρεδνιζόνηή ισοδύναμο) ή βουδεσονίδησε δόση>6mg/ημέρα. Για τα αποτελέσματα, βλ. Πίνακα6. Οι αναλογίες ασθενών με επούλωση του βλεννογόνου την εβδομάδα26 ήταν σημαντικά μεγαλύτερες στην ομάδα συνδυασμού
infliximab συν AZA (43,9%, p<0,001) και στις ομάδες μονοθεραπείας infliximab (30,1%, p=0,023),σε σύγκρισημε την ομάδα μονοθεραπείας AZA (16,5%).
Πίνακας6 Ποσοστό ασθενών που πέτυχαν κλινική ύφεση χωρίς κορτικοστεροειδή την εβδομάδα26, SONIC
| Μονοθεραπεία AZA | Μονοθεραπεία infliximab | Θεραπεία Συνδυασμού infliximab + AZA | |
|---|---|---|---|
| Εβδομάδα26 | |||
| Όλοι οι τυχαιοποιημένοι ασθενείς | 30,0% (51/170) | 44,4% (75/169) (p=0,006)* | 56,8% (96/169) (p<0,001)* |
* Οι τιμές-P αντιπροσωπεύουν κάθε ομάδα θεραπείας με infliximab έναντι μονοθεραπείας AZA.
Παρόμοιες τάσεις στην επίτευξη κλινικής ύφεσης χωρίς κορτικοστεροειδή παρατηρήθηκαντην εβδομάδα50. Επιπλέον, παρατηρήθηκε βελτιωμένη ποιότητα ζωής με το infliximab, όπως μετρήθηκε από το IBDQ.
Θεραπευτικό σχήμα εφόδουστην ενεργή νόσοCrohn με παρουσία συριγγίων Η αποτελεσματικότητα αξιολογήθηκε σε μία τυχαιοποιημένη, διπλάτυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 94ασθενείς με νόσο του Crohn με παρουσία συριγγίων που είχαν συρίγγια διάρκειας τουλάχιστον 3μηνών. Τριάνταένας από αυτούς τους ασθενείς έλαβαν αγωγή με infliximab 5mg/kg. Περίπου 93% των ασθενών είχαν λάβει προηγουμένως αντιβιοτικά ή ανοσοκατασταλτική αγωγή.
Η παράλληληχρήση σταθερών δόσεων συμβατικών θεραπειών επιτρεπόταν και 83% των ασθενών εξακολούθησαν να λαμβάνουν τουλάχιστον μία από αυτές τις θεραπείες. Οι ασθενείς έλαβαν τρεις δόσεις είτε εικονικού φαρμάκου είτε infliximab κατά τις εβδομάδες0,2και 6. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκανμέχρι26εβδομάδες. Το κύριο καταληκτικόσημείο ήταν η αναλογία ασθενών που εμφάνισαν κλινική ανταπόκριση, οριζόμενη ως μείωση≥50% από τις τιμές στην έναρξη της θεραπείαςτου αριθμού των συριγγίων που παροχέτευαν με ελαφράσυμπίεση σε τουλάχιστον δύο διαδοχικές επισκέψεις (σε απόσταση 4εβδομάδων) χωρίς αύξηση στη χρήση των φαρμακευτικών προϊόντων ή εγχείρηση για νόσο του Crohn.
Εξήνταοκτώ τοις εκατό (21/31) των ασθενών που υποβλήθηκαν σε αγωγή με infliximab λαμβάνοντας ένα θεραπευτικό σχήμα 5mg/kg πέτυχαν κλινική ανταπόκριση έναντι 26% (8/31) των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (p=0,002). Ο διάμεσος χρόνος μέχρι την έναρξη της ανταπόκρισης στην ομάδα που υποβλήθηκε σε αγωγή με infliximab ήταν 2εβδομάδες. Η διάμεση διάρκεια της ανταπόκρισης ήταν 12εβδομάδες. Επιπρόσθετα, κλείσιμο όλων των συριγγίων επιτεύχθηκε σε 55% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε αγωγή με infliximab έναντι 13% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε αγωγή με εικονικό φάρμακο (p=0,001).
Θεραπεία συντήρησης στην ενεργή νόσο Crohn με παρουσία συριγγίων Η αποτελεσματικότητα επαναλαμβανόμενων εγχύσεων με infliximab σε ασθενείς με νόσο του Crohn με παρουσία συριγγίων μελετήθηκε σε μια κλινική μελέτη διάρκειας 1έτους (ACCENTII). Συνολικά 306ασθενείς έλαβαν 3δόσεις infliximab 5mg/kg κατά την εβδομάδα0,2 και 6. Στην έναρξητης θεραπείας, 87% των ασθενών είχαν περιπρωκτικά συρίγγια, 14% είχεκοιλιακά συρίγγια, 9% είχε ορθοκολπικά συρίγγια. Η μέση CDAI τιμή ήταν 180. Τη 14ηεβδομάδα, 282ασθενείς αξιολογήθηκαν για κλινική ανταπόκριση και τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε εικονικό φάρμακο ή 5mg/kg infliximab κάθε 8εβδομάδες μέχρι και την 46ηεβδομάδα.
Οι ανταποκριθέντες Εβδομάδας-14 (195/282) αναλύθηκαν για το κύριο καταληκτικόσημείο, το οποίο ήταν ο χρόνος από την τυχαιοποίηση μέχρι την απώλεια της ανταπόκρισης (βλ. Πίνακα7). Μείωση των κορτικοστεροειδών επετράπη μετά την εβδομάδα6.
Πίνακας7 Επιδράσεις στονδείκτη ανταπόκρισης, δεδομένα από την ACCENTII (ανταποκριθέντες εβδομάδας-14)
| ACCENTII (ανταποκριθέντες εβδομάδας-14) | |||
|---|---|---|---|
| Συντήρηση με Εικονικό Φάρμακο (n=99) | Συντήρηση με Infliximab (5mg/kg) (n=96) | τιμή-p | |
| Διάμεσος χρόνος μέχρι την απώλεια της ανταπόκρισης μέχρι και την εβδομάδα54 | 14εβδομάδες | >40εβδομάδες | <0,001 |
| Εβδομάδα54 | |||
| Ανταπόκριση Συριγγίου (%)α | 23,5 | 46,2 | 0,001 |
| Πλήρης ανταπόκριση συριγγίου (%)β | 19,4 | 36,3 | 0,009 |
α Μία μείωση≥50% από την έναρξη θεραπείαςστον αριθμό των εκρεόντων συριγγίων για μία περίοδο≥4εβδομάδες.
β Απουσία οποιωνδήποτε εκρεόντων συριγγίων.
Ξεκινώντας την εβδομάδα22, οι ασθενείς που αρχικά ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία και στη συνέχεια έχασαν την ανταπόκρισή τους ήταν υποψήφιοι να μεταβούν σε ενεργή επαναθεραπεία κάθε 8εβδομάδες σε μία δόση infliximab 5mg/kg υψηλότερη από τη δόση στην οποία τυχαιοποιήθηκαν αρχικά. Μεταξύ των ασθενών στην ομάδα infliximab 5mg/kg οι οποίοι μετέβησαν λόγω απώλειας της ανταπόκρισης συριγγίων μετά τηνεβδομάδα22, το 57% (12/21) ανταποκρίθηκε στην επαναθεραπεία με infliximab 10mg/kg κάθε 8εβδομάδες.
Δεν υπήρξε σημαντική διαφορά μεταξύ του εικονικού φαρμάκου και του infliximab για την αναλογία των ασθενών με διατήρηση του κλεισίματος όλων των συριγγίων ως την 54ηεβδομάδα, για συμπτώματα όπως η πρωκταλγία, απόστημα και ουρολοίμωξη ή για τον αριθμό των νεοαναπτυσσόμενων συριγγίων κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Η θεραπεία συντήρησης με infliximab κάθε 8εβδομάδες μείωσε σημαντικά τις σχετιζόμενες με τη νόσο εισαγωγές σε νοσοκομείο και εγχειρήσεις συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο. Επιπλέον, παρατηρήθηκαν μία μείωση στη χρήση κορτικοστεροειδών και βελτιώσεις στην ποιότητα ζωής.
Ελκώδης κολίτιδασε ενήλικες Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Remicade εκτιμήθηκαν σε δύο (ACT1 και ACT2)
τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες σε ενήλικες ασθενείς με μέτριαέως σοβαρή,ενεργή ελκώδη κολίτιδα (βαθμολογία Mayo6 έως12, Υποβαθμολογία ενδοσκόπησης≥2) με ανεπαρκή ανταπόκριση στις συμβατικές θεραπείες [από του στόματος χορηγούμενακορτικοστεροειδή, αμινοσαλικυλικά ή/και ανοσοτροποποιητές (6-MP, AZA)].
Ταυτόχρονες σταθερές δόσεις των από του στόματος χορηγούμενωναμινοσαλικυλικών, κορτικοστεροειδών, ή/και ανοσοτροποποιητικών παραγόντων επετράπησαν. Και στις δύο μελέτες, οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε εικονικό φάρμακο, 5mg/kg Remicade, ή 10mg/kg Remicade τις εβδομάδες0, 2, 6, 14 και 22, και στην ACT1 τις εβδομάδες30, 38 και 46. Μείωση των κορτικοστεροειδών επετράπη μετά την εβδομάδα8.
Πίνακας8 Επιδράσεις στην κλινική ανταπόκριση, στην κλινική ύφεση και στην επούλωση του βλεννογόνου στις εβδομάδες8 και30.
Συνδυασμένα στοιχεία από τις ACT1 & 2
| Infliximab | ||||
|---|---|---|---|---|
| Εικονικό φάρμακο | 5mg/kg | 10mg/kg | Συνδυασμός φαρμάκων | |
| Ασθενείς τυχαιοποιημένοι | 244 | 242 | 242 | 484 |
| Ποσοστό ασθενών με κλινική ανταπόκριση και με παρατεταμένη κλινική ανταπόκριση | ||||
| Κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα8α | 33,2% | 66,9% | 65,3% | 66,1% |
| Κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα30α | 27,9% | 49,6% | 55,4% | 52,5% |
|---|---|---|---|---|
| Παρατεταμένη ανταπόκριση (κλινική ανταπόκριση και την εβδομάδα8 και την εβδομάδα30)α | 19,3% | 45,0% | 49,6% | 47,3% |
| Ποσοστό ασθενών σε κλινική ύφεση και παρατεταμένη ύφεση | ||||
| Κλινική ύφεση την εβδομάδα8α | 10,2% | 36,4% | 29,8% | 33,1% |
| Κλινική ύφεση την εβδομάδα30α | 13,1% | 29,8% | 36,4% | 33,1% |
| Παρατεταμένη ύφεση (σε ύφεση και την εβδομάδα8 και την εβδομάδα30)α | 5,3% | 19,0% | 24,4% | 21,7% |
| Ποσοστό ασθενών με επούλωση του βλεννογόνου | ||||
| Επούλωση του βλεννογόνου την εβδομάδα8α | 32,4% | 61,2% | 60,3% | 60,7% |
| Επούλωση του βλεννογόνου την εβδομάδα30α | 27,5% | 48,3% | 52,9% | 50,6% |
α p<0,001, για κάθε ομάδα θεραπείας με infliximab έναντι εικονικού φαρμάκου.
Η αποτελεσματικότητα του Remicade κατά την εβδομάδα54 εκτιμήθηκε στη μελέτη ACT1.
Στις 54εβδομάδες, το 44,9% των ασθενών στην ομάδα θεραπείαςσυνδυασμούμε infliximab ήταν με κλινική ανταπόκριση συγκριτικά με το 19,8% στην ομάδα θεραπείας με εικονικό φάρμακο (p<0,001). Κλινική ύφεση και επούλωση του βλεννογόνου παρουσιάσθηκαν σε μεγαλύτερη αναλογία ασθενών στην ομάδα θεραπείαςσυνδυασμούμε infliximab,συγκριτικά με την ομάδα θεραπείας με εικονικό φάρμακο την εβδομάδα54 (34,6% έναντι 16,5%, p<0,001 και 46,1% έναντι 18,2%, p<0,001, αντιστοίχως). Οι αναλογίες των ασθενών με παρατεταμένη ανταπόκριση και παρατεταμένη ύφεση την εβδομάδα54 ήταν μεγαλύτερες στην ομάδα θεραπείαςσυνδυασμούμε infliximab απόότι στην ομάδα θεραπείας με εικονικό φάρμακο (37,9% έναντι 14,0%, p<0,001, και 20,2% έναντι 6,6%, p<0,001, αντιστοίχως).
Μεγαλύτερη αναλογία ασθενών στην ομάδα θεραπείαςσυνδυασμούμε infliximab μπόρεσαν να διακόψουν τα κορτικοστεροειδή ενόσω παρέμεναν σε κλινική ύφεση,συγκριτικά με την ομάδα θεραπείας με εικονικό φάρμακο και την εβδομάδα30 (22,3% έναντι 7,2%, p<0,001, δεδομένα που συγκεντρώθηκαν από τις ACT1 & ACT2) και την εβδομάδα54 (21,0% έναντι 8,9%, p=0,022, δεδομένα από την ACT1).
Η ανάλυση των δεδομένων που συγκεντρώθηκαν από τις μελέτες ACT1 και ACT2 και τις επεκτάσεις τους, τα οποία αναλύθηκαν από την έναρξη της θεραπείαςμέχρι και τις 54εβδομάδες, έδειξαν με τη θεραπεία με infliximab μία μείωση των σχετιζόμενων με την ελκώδη κολίτιδα εισαγωγών σε νοσοκομείο και χειρουργικών πράξεων. Ο αριθμός των σχετιζόμενων με ελκώδη κολίτιδα εισαγωγών σε νοσοκομείο ήταν σημαντικά χαμηλότερος στις ομάδες θεραπείας με 5και 10mg/kg infliximab απόότι στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (μέσος αριθμός εισαγωγών σε νοσοκομείο ανά 100άτομα-έτη: 21και 19έναντι 40στην ομάδα εικονικού φαρμάκου, p=0,019 και p=0,007, αντιστοίχως). Ο αριθμός των σχετιζόμενων με ελκώδη κολίτιδα χειρουργικών πράξεων ήταν επίσης χαμηλότερος στις ομάδες θεραπείας με 5και 10mg/kg infliximab απόότι στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (μέσος αριθμός χειρουργικών πράξεων ανά 100άτομα-έτη: 22και 19έναντι 34, p=0,145 και p=0,022, αντιστοίχως).
Το ποσοστό των ατόμων τα οποία υποβλήθηκαν σε κολεκτομή οποιαδήποτε στιγμή εντός των 54εβδομάδων μετά την πρώτη έγχυση του υπό μελέτη παράγοντα συγκεντρώθηκαν και ενοποιήθηκαν από τις μελέτες ACT1 και ACT2 και τις επεκτάσεις τους. Λιγότερα άτομα υποβλήθηκαν σε κολεκτομή στην ομάδα 5mg/kg infliximab (28/242 ή 11,6% [N.S.]) και την ομάδα 10mg/kg infliximab (18/242 ή 7,4% [p=0,011]) απόότι στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (36/244, 14,8%).
Η μείωση στην επίπτωσητης κολεκτομής εξετάσθηκε επίσης σε μία άλλη τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη (C0168Y06) σε ασθενείς εισηγμένους σε νοσοκομείο (n=45) με μέτριαέως σοβαρή, ενεργή ελκώδη κολίτιδα που απέτυχαν να ανταποκριθούν σε ενδοφλέβιακορτικοστεροειδή και οι οποίοι ήταν συνεπώς σε υψηλότερο κίνδυνο για κολεκτομή. Σημαντικά λιγότερες κολεκτομές παρατηρήθηκαν εντός 3μηνών από την υπό μελέτη έγχυση σε ασθενείς που έλαβαν εφάπαξ δόση 5mg/kg infliximab συγκριτικά με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο (29,2% έναντι 66,7% αντιστοίχως, p=0,017).
Στις ACT1 και ACT2, το infliximab βελτίωσε την ποιότητα ζωής, όπως επιβεβαιώθηκε με στατιστικά σημαντική βελτίωση και σε μία μέτρηση ειδική της νόσου, IBDQ, και με βελτίωση στη γενική επισκόπηση σύντομου εντύπου 36στοιχείων SF-36.
Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδασε ενήλικες Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του infliximab εκτιμήθηκαν σε δύο πολυκεντρικές, διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες σε ασθενείς με ενεργήαγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (βαθμολογία Δείκτη Bath Δραστηριότητας Νόσου Αγκυλοποιητικής Σπονδυλίτιδας [Bath Ankylosing Spondylitis Disease Activity Index -BASDAI]≥4 και σπονδυλικός πόνος≥4 σε μία κλίμακα από 1-10).
Στην πρώτη μελέτη (P01522), η οποία είχε μία 3μηνη διπλά-τυφλή φάση, 70ασθενείς έλαβαν είτε 5mg/kg infliximab ή εικονικό φάρμακο τις εβδομάδες0,2,6 (35ασθενείς σε κάθε ομάδα). Την εβδομάδα12, οι ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο μεταπήδησαν στη λήψη infliximab 5mg/kg κάθε 6εβδομάδες μέχρι την εβδομάδα54. Μετά τον πρώτο χρόνο της μελέτης, 53ασθενείς συνέχισαν σε μία ανοικτή επέκταση μέχρι την εβδομάδα102.
Στη δεύτερη κλινική μελέτη (ASSERT), 279ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε εικονικό φάρμακο (Ομάδα1, n=78) ή 5mg/kg infliximab (Ομάδα2, n=201) τις εβδομάδες0,2 και 6 και κάθε 6εβδομάδες μέχρι την εβδομάδα24. Από εκεί και μετά, όλα τα άτομα συνέχισαν με infliximab κάθε 6εβδομάδες μέχρι την εβδομάδα96. Η ομάδα1 έλαβε 5mg/kg infliximab. Στην ομάδα2, ξεκινώντας με την έγχυση της εβδομάδας36, οι ασθενείς που είχαν BASDAI≥3 σε 2συνεχόμενες επισκέψεις, έλαβαν 7,5mg/kg infliximab κάθε 6εβδομάδες από εκεί και μετά μέχρι και την εβδομάδα96.
Στην ASSERT, βελτίωση στα σημεία και τα συμπτώματα παρατηρήθηκε τόσο νωρίς όσο από την εβδομάδα2. Την εβδομάδα24, ο αριθμός των ανταποκριθέντων κατά ASAS20 ήταν 15/78 (19%)
στην ομάδα εικονικού φαρμάκου και 123/201 (61%) στην ομάδα 5mg/kg infliximab (p<0,001).
Υπήρξαν 95άτομα από την ομάδα2 που συνέχισαν με 5mg/kg κάθε 6εβδομάδες. Στις 102εβδομάδες υπήρχαν ακόμα 80άτομα υπό θεραπεία με infliximab και ανάμεσα σε αυτά, 71 (89%)
ήταν ανταποκριθέντες κατά ASAS20.
Στην P01522, βελτίωση στα σημεία και τα συμπτώματα παρατηρήθηκε επίσης τόσο νωρίς όσο από την εβδομάδα2. Την εβδομάδα12, ο αριθμός των ανταποκριθέντων κατά BASDAI 50 ήταν 3/35 (9%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου και 20/35 (57%) στην ομάδα 5mg/kg (p<0,01). Υπήρξαν 53άτομα που συνέχισαν με 5mg/kg κάθε 6εβδομάδες. Στις 102εβδομάδες υπήρχαν ακόμα 49άτομα υπό θεραπεία με infliximab και ανάμεσα σε αυτά, 30 (61%) ήταν ανταποκριθέντες κατά BASDAI50.
Και στις δύο μελέτες, η σωματική λειτουργία και η ποιότητα ζωής όπως μετρήθηκαν με τον BASFI και η βαθμολογία σωματικών στοιχείων του SF-36 βελτιώθηκαν επίσης σημαντικά.
Ψωριασική αρθρίτιδασε ενήλικες Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια εκτιμήθηκαν σε δύο πολυκεντρικές, διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες σε ασθενείς με ενεργήψωριασική αρθρίτιδα.
Στην πρώτη κλινική μελέτη (IMPACT), η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του infliximab μελετήθηκαν σε 104ασθενείς με ενεργήπολυαρθρική ψωριασική αρθρίτιδα. Κατά τη διάρκεια της διπλής-τυφλής φάσης των 16εβδομάδων, οι ασθενείς λάμβαναν είτε 5mg/kg infliximab ή εικονικό φάρμακο κατά τις εβδομάδες0,2,6και 14(52ασθενείς σε κάθε ομάδα). Αρχίζοντας από την
16ηεβδομάδα, οι ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο μεταπήδησαν στη λήψη infliximab και κατόπιν λάμβαναν όλοι οι ασθενείς 5mg/kg infliximab κάθε 8εβδομάδες μέχρι την εβδομάδα46.
Μετά τον πρώτο χρόνο της μελέτης, 78ασθενείς συνέχισαν σε μία ανοικτή επέκταση μέχρι την εβδομάδα98.
Στη δεύτερη κλινική μελέτη (IMPACT2), η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του infliximab μελετήθηκαν σε 200ασθενείς με ενεργήψωριασική αρθρίτιδα (≥5διογκωμένες αρθρώσεις και ≥5ευαίσθητες αρθρώσεις). Σαράνταέξι τοις εκατό των ασθενών συνέχισαν με σταθερές δόσεις μεθοτρεξάτης (≤25mg/εβδομάδα). Κατά τη διάρκεια της διπλά-τυφλής φάσης των 24εβδομάδων, οι ασθενείς έλαβαν είτε 5mg/kg infliximab ή εικονικό φάρμακο τις εβδομάδες0, 2, 6, 14 και 22 (100ασθενείς σε κάθε ομάδα). Την εβδομάδα16, 47ασθενείς υπό εικονικό φάρμακο με <10% βελτίωση από την αρχική κατάσταση και στον αριθμό των διογκωμένων και των ευαίσθητων αρθρώσεων μεταφέρθηκαν σε έφοδο με infliximab (πρώιμη διαφυγή). Την εβδομάδα24, όλοι οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο μετέβησαν σε έφοδο με infliximab. Η δοσολογία συνεχίστηκε για όλους τους ασθενείς μέχρι και την εβδομάδα46.
Τα βασικότερα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας για την IMPACT και IMPACT2 φαίνονται παρακάτω στον Πίνακα9:
Πίνακας9 Επιδράσεις στην ACR και PASI στις IMPACT και IMPACT2
| IMPACT | IMPACT2* | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Εικονικό φάρμακο (εβδομάδα 16) | Infliximab (εβδομάδα 16) | Infliximab (εβδομάδα 98) | Εικονικό φάρμακο (εβδομάδα 24) | Infliximab (εβδομάδα 24) | Infliximab (εβδομάδα 54) | |
| Ασθενείς τυχαιοποιημένοι | 52 | 52 | Δ/Εα | 100 | 100 | 100 |
| ACR ανταπόκριση (% των ασθενών) | ||||||
| N | 52 | 52 | 78 | 100 | 100 | 100 |
| ACR20 ανταπόκριση* | 5(10%) | 34 (65%) | 48 (62%) | 16 (16%) | 54 (54%) | 53 (53%) |
| ACR50 ανταπόκριση* | 0(0%) | 24 (46%) | 35(45%) | 4 (4%) | 41(41%) | 33 (33%) |
| ACR70 ανταπόκριση* | 0(0%) | 15 (29%) | 27 (35%) | 2 (2%) | 27 (27%) | 20 (20%) |
| PASI ανταπόκριση (% των ασθενών)β | ||||||
| N | 87 | 83 | 82 | |||
| PASI75 ανταπόκριση** | 1 (1%) | 50 (60%) | 40 (48,8%) |
* ITT-ανάλυση όπου τα άτομα με ελλειπή δεδομένα συμπεριελήφθησαν ως μη ανταποκριθέντα.
α Τα δεδομένα της εβδομάδας98 για την IMPACT περιλαμβάνουν συνδυασμό ασθενών με μετάβαση από το εικονικό φάρμακο και ασθενείς υπό infliximab οι οποίοι πήραν μέρος στην ανοικτή επέκταση.
β Βασιζόμενο σε ασθενείς με PASI≥2,5 στην έναρξη θεραπείαςγια την IMPACT, και σε ασθενείς με ≥3% BSA εμπλοκής ψωριασικού δέρματος στην έναρξη θεραπείαςστην IMPACT2.
** Η PASI75 ανταπόκριση για την IMPACT δεν συμπεριελήφθη λόγω μικρού N, p<0,001 για το infliximab έναντι του εικονικού φαρμάκου την εβδομάδα24 για την IMPACT2.
Στις IMPACT και IMPACT2, οι κλινικές ανταποκρίσεις παρατηρήθηκαν τόσο νωρίς όσο από την εβδομάδα2 και διατηρήθηκαν μέχρι και την εβδομάδα98 και την εβδομάδα54,αντιστοίχως. Η αποτελεσματικότητα αποδείχθηκε με ή χωρίς ταυτόχρονη χρήση μεθοτρεξάτης. Μειώσεις σε παραμέτρους περιφερειακής δραστηριότητας χαρακτηριστικής της ψωριασικής αρθρίτιδας (όπως αριθμός πρησμένων αρθρώσεων, αριθμός επώδυνων/ευαίσθητων αρθρώσεων, δακτυλίτιδα και παρουσία ενθεσοπάθειας) παρατηρήθηκαν στους ασθενείς που λάμβαναν infliximab.
Οι ακτινογραφικές αλλαγές αξιολογήθηκαν στην IMPACT2. Οι ακτινογραφίες των άνω και κάτω άκρων συλλέχθηκανστη βασική κατάσταση, τις εβδομάδες24 και54 σε όλους τους ασθενείς. Η θεραπεία με infliximab μείωσε την ταχύτητα προόδου της βλάβηςτων περιφερικών αρθρώσεων, συγκριτικά με τη θεραπεία με εικονικό φάρμακο στο κύριο καταληκτικόσημείο της εβδομάδας24,
όπως μετρήθηκε από την αλλαγή από τη βασική κατάσταση στη βαθμολογία ολικού τροποποιημένου vdH-S (η βαθμολογία μέσου όρου ± ΤΑήταν 0,82±2,62 στην ομάδα εικονικού φαρμάκου συγκριτικά με -0,70±2,53 στην ομάδα infliximab, p<0,001). Στην ομάδα infliximab, ο μέσος όρος αλλαγής στη βαθμολογία ολικού τροποποιημένου vdH-S παρέμεινε κάτω από0 τη χρονική στιγμή της εβδομάδας54.
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με infliximab παρουσίασαν σημαντική βελτίωση της φυσικής λειτουργίας,όπως εκτιμήθηκε με το HAQ. Σημαντικές βελτιώσεις στην ποιότητα ζωής τη σχετιζόμενη με την υγεία επίσης παρουσιάστηκαν όπως μετρήθηκαν από τις περιληπτικές βαθμολογίες των σωματικών και πνευματικών στοιχείων του SF-36 στην IMPACT2.
Ψωρίασησε ενήλικες Η αποτελεσματικότητα του infliximab εκτιμήθηκε σε δύο πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές μελέτες: τη SPIRIT και την EXPRESS. Οι ασθενείς και στις δύο μελέτες είχαν ψωρίαση κατά πλάκας (Περιοχή Επιφάνειας Σώματος [BSA≥10%] και Περιοχή Ψωρίασης και Δείκτης Σοβαρότητας [PASI] βαθμολογία≥12). Το κύριο καταληκτικόσημείο και στις δύο μελέτες ήταν το ποσοστό των ασθενών οι οποίοι πέτυχαν≥75% βελτίωση στο PASI από την αρχική κατάσταση την εβδομάδα10.
Η SPIRIT αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα της θεραπείας εφόδουμε infliximab σε 249ασθενείς με ψωρίαση κατά πλάκας που είχαν λάβειπροηγουμένως PUVA ή συστηματική θεραπεία. Οι ασθενείς έλαβαν είτε 3είτε 5mg/kg infliximab ή εγχύσεις εικονικού φαρμάκου τις εβδομάδες0,2 και 6. Ασθενείς με PGA βαθμολογία≥3 ήταν κατάλληλοι να λάβουν μία συμπληρωματική έγχυση της ίδιας θεραπείας την εβδομάδα26.
Στη SPIRIT, η αναλογία των ασθενών που πέτυχαν PASI75 την εβδομάδα10 ήταν 71,7% στην ομάδα infliximab 3mg/kg, 87,9% στην ομάδα infliximab 5mg/kg, και 5,9% στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (p<0,001). Μέχρι την εβδομάδα26, είκοσι εβδομάδες μετά την τελευταία δόση έγχυσης, 30% των ασθενών στην ομάδα 5mg/kg και 13,8% των ασθενών στην ομάδα 3mg/kg είχαν PASI75 ανταπόκριση. Μεταξύ των εβδομάδων6 και26, τα συμπτώματα της ψωρίασης επέστρεψαν σταδιακά με ένανδιάμεσο χρόνο υποτροπής της νόσου >20εβδομάδες. Έξαρση της νόσου δεν παρατηρήθηκε.
Η EXPRESS αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα της θεραπείας εφόδουκαι συντήρησης με infliximab σε 378ασθενείς με ψωρίαση κατά πλάκας. Οι ασθενείς έλαβαν 5mg/kg εγχύσεις infliximab ή εικονικού φαρμάκου τις εβδομάδες0,2 και6 ακολουθούμενες από θεραπεία συντήρησης κάθε 8εβδομάδες μέχρι την εβδομάδα22 στην ομάδα εικονικού φαρμάκου και μέχρι την εβδομάδα46 στην ομάδα infliximab. Την εβδομάδα24, η ομάδα εικονικού φαρμάκου πέρασε στη θεραπεία εφόδουμε infliximab (5mg/kg) ακολουθούμενη από θεραπεία συντήρησης με infliximab (5mg/kg). Η ψωρίαση όνυχα αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας τονΔείκτη Σοβαρότητας Ψωρίασης Όνυχα (NAPSI). Προηγούμενη θεραπεία με PUVA, μεθοτρεξάτη, κυκλοσπορίνη ή ακιτρετίνη είχε ληφθεί απότο 71,4% των ασθενών, παρ’ όλο που δεν ήταν απαραίτητα ανθεκτικοί στη θεραπεία. Τα βασικότερα αποτελέσματα παρουσιάζονται στον Πίνακα10. Στα άτομα που έλαβαν θεραπεία με infliximab, ήταν εμφανείς σημαντικές PASI50 ανταποκρίσεις στην πρώτη επίσκεψη (εβδομάδα2) και PASI75 ανταποκρίσεις μέχρι τη δεύτερη επίσκεψη (εβδομάδα6). Η αποτελεσματικότητα ήταν παρόμοια στην υποομάδα των ασθενών που ήταν εκτεθειμένοι σε προηγούμενες συστηματικές θεραπείες συγκριτικά με τονσυνολικό πληθυσμό της μελέτης.
Πίνακας10 Περίληψη της ανταπόκρισης PASI, της ανταπόκρισης PGA και ποσοστό ασθενών με όλους τους όνυχες καθαρούς τις εβδομάδες10, 24 και50. EXPRESS
| Εικονικό φάρμακο → Infliximab 5mg/kg (την εβδομάδα24) | Infliximab 5mg/kg | |
|---|---|---|
| Εβδομάδα10 | ||
| N | 77 | 301 |
| ≥90% βελτίωση | 1 (1,3%) | 172 (57,1%)α |
| ≥75% βελτίωση | 2 (2,6%) | 242 (80,4%)α |
| ≥50% βελτίωση | 6 (7,8%) | 274 (91,0%) |
|---|---|---|
| PGA καθαρής (0) ή ελάχιστης (1) | 3 (3,9%) | 242 (82,9%)αβ |
| PGA καθαρής (0), ελάχιστης (1), ή ήπιας (2) | 14 (18,2%) | 275 (94,2%)αβ |
| Εβδομάδα24 | ||
| N | 77 | 276 |
| ≥90% βελτίωση | 1 (1,3%) | 161 (58,3%)α |
| ≥75% βελτίωση | 3 (3,9%) | 227 (82,2%)α |
| ≥50% βελτίωση | 5 (6,5%) | 248 (89,9%) |
| PGA καθαρής (0) ή ελάχιστης (1) | 2 (2,6%) | 203 (73,6%)α |
| PGA καθαρής (0), ελάχιστης (1), ή ήπιας (2) | 15 (19,5%) | 246 (89,1%)α |
| Εβδομάδα50 | ||
| N | 68 | 281 |
| ≥90% βελτίωση | 34 (50,0%) | 127 (45,2%) |
| ≥75% βελτίωση | 52 (76,5%) | 170 (60,5%) |
| ≥50% βελτίωση | 61 (89,7%) | 193 (68,7%) |
| PGA καθαρής (0) ή ελάχιστης (1) | 46 (67,6%) | 149 (53,0%) |
| PGA καθαρής (0), ελάχιστης (1), ή ήπιας (2) | 59 (86,8%) | 189 (67,3%) |
| Όλοι οιόνυχες καθαροίγ | ||
| Εβδομάδα10 | 1/65(1,5%) | 16/235 (6,8%) |
| Εβδομάδα24 | 3/65 (4,6%) | 58/223 (26,0%)α |
| Εβδομάδα50 | 27/64 (42,2%) | 92/226 (40,7%) |
α p<0,001, για κάθε ομάδα θεραπείας με infliximab έναντι ελέγχου.
β n=292.
γ Η ανάλυση βασίστηκε σε άτομα με ψωρίαση όνυχα στην έναρξη της θεραπείας(81,8% των ατόμων). Οι μέσες βαθμολογίες του NAPSI στην αρχική κατάσταση ήταν4,6 και4,3 στην ομάδα infliximab και εικονικού φαρμάκου.
Σημαντικές βελτιώσεις από την έναρξη της θεραπείαςαποδείχθηκαν στον DLQI (p<0,001) και στις βαθμολογίες των φυσικών και διανοητικών στοιχείων του SF36 (p<0,001 για κάθε στοιχείο σύγκρισης).
Παιδιατρικός πληθυσμός Νόσος του Crohn σε παιδιατρικούς ασθενείς (6 έως 17ετών)
Στη μελέτη REACH, 112ασθενείς (6 έως 17ετών, διάμεση ηλικία 13,0έτη) με μέτρια έως σοβαρή, ενεργή νόσο του Crohn (διάμεση παιδιατρική CDAI στο 40) και με μία ανεπαρκή ανταπόκριση στις συμβατικές θεραπείες,αποφασίστηκε να λάβουν 5mg/kg infliximab τις εβδομάδες0, 2και 6. Όλοι οι ασθενείς απαιτείτονα βρίσκονται σε σταθερή δόση 6-MP, AZA ή MTX (35% λάμβαναν επίσης κορτικοστεροειδή στην έναρξη της θεραπείας). Οι ασθενείς που αξιολογήθηκαν από τον ερευνητή να βρίσκονται σε κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα10 τυχαιοποιήθηκαν και έλαβαν 5mg/kg infliximab είτε κάθε 8εβδομάδες ή κάθε 12εβδομάδες ωςένα σχήμα συντήρησης της θεραπείας. Εάν η ανταπόκριση χανόταν κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης, επιτρεπόταν μετάβαση σε μία υψηλότερη δόση (10mg/kg) ή/και μικρότερο διάστημα χορήγησης (κάθε 8εβδομάδες). Τριάνταδύο (32) αξιολογήσιμοι παιδιατρικοί ασθενείς μετατέθηκαν(9άτομα στην κάθε 8εβδομάδες και 23άτομα στην κάθε 12εβδομάδες ομάδα συντήρησης). Είκοσιτέσσερις από αυτούς τους ασθενείς (75,0%)
απόκτησαν ξανά την κλινική ανταπόκριση μετά τη μετάθεση.
Η αναλογία των ατόμων σε κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα10 ήταν 88,4% (99/112). Η αναλογία των ατόμωνπου πέτυχαν κλινική ύφεση την εβδομάδα10 ήταν 58,9% (66/112).
Την εβδομάδα30, η αναλογία των ατόμων σε κλινική ύφεση ήταν υψηλότερη στην ομάδα συντήρησης κάθε 8εβδομάδες (59,6%, 31/52) παρά κάθε 12εβδομάδες (35,3%, 18/51, p=0,013).
Την εβδομάδα54, οι αριθμοί ήταν 55,8% (29/52) και 23,5% (12/51) στις ομάδες συντήρησης κάθε 8εβδομάδες και κάθε 12εβδομάδες, αντιστοίχως (p<0,001).
Δεδομένα σχετικά με τα συρίγγια εξήχθησαν από τις βαθμολογίεςPCDAI. Από τα 22άτομα που είχαν συρίγγια στην έναρξη της θεραπείας, το 63,6% (14/22), το 59,1% (13/22) και το 68,2% (15/22) ήταν σε πλήρη ανταπόκριση συριγγίου την εβδομάδα10, 30 και 54, αντιστοίχως, στις συνδυασμένες ομάδες συντήρησης κάθε 8εβδομάδες και κάθε 12εβδομάδες.
Επιπλέον, στατιστικά και κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στην ποιότητα ζωής και στο ύψος, καθώς
και μία σημαντική μείωση στη χρήση κορτικοστεροειδών, παρατηρήθηκαν έναντι της κατάστασης στην έναρξη της θεραπείας.
Παιδιατρική ελκώδης κολίτιδα (6 έως 17ετών)
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του infliximab αξιολογήθηκαν σε μία πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ανοικτή κλινική μελέτη παράλληλης ομάδας (C0168T72) σε 60παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 6 έως 17ετών (διάμεση ηλικία 14,5έτη) με μέτρια έως σοβαρή, ενεργή ελκώδη κολίτιδα (βαθμολογία Mayo6 έως12, υποβαθμολογία ενδοσκόπησης≥2) με ανεπαρκή ανταπόκριση στις συμβατικές θεραπείες. Στην αρχική κατάσταση, 53% των ασθενών λάμβαναν θεραπεία με ανοσορρυθμιστικά (6-MP, AZA ή/και MTX) και62% των ασθενών λάμβαναν κορτικοστεροειδή. Η διακοπή των ανοσορρυθμιστικών και η μείωση των κορτικοστεροειδών επετράπησαν μετά την εβδομάδα0.
Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ένα σχήμα εφόδου με 5mg/kg infliximab τις εβδομάδες0, 2 και 6. Οι ασθενείς που δεν ανταποκρίθηκαν στο infliximab την εβδομάδα8 (n=15) δεν έλαβαν επιπλέον φαρμακευτικό προϊόνκαι επέστρεψαν για παρακολούθηση της ασφάλειας. Την εβδομάδα8, 45ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν και έλαβαν 5mg/kg infliximab είτε κάθε 8εβδομάδες είτε κάθε 12εβδομάδες ως σχήμα θεραπείας συντήρησης.
Το ποσοστό των ασθενών με κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα8 ήταν 73,3% (44/60). Η κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα8 ήταν παρόμοια μεταξύ εκείνων με ή χωρίς ταυτόχρονη χρήση ανοσορρυθμιστικών στην αρχική κατάσταση. Η κλινική ύφεση την εβδομάδα8 ήταν 33,3% (17/51), όπως μετρήθηκε από τη βαθμολογία Δείκτη Ενεργότητας Παιδιατρικής Ελκώδους Κολίτιδας (Paediatric Ulcerative Colitis Activity Index -PUCAI).
Την εβδομάδα54, το ποσοστό των ασθενών σε κλινική ύφεση, όπως μετρήθηκε από τη βαθμολογία PUCAI, ήταν 38% (8/21) στην ομάδα συντήρησης κάθε 8εβδομάδες και 18% (4/22) στην ομάδα θεραπείας συντήρησης κάθε 12εβδομάδες. Για τους ασθενείς που λάμβαναν κορτικοστεροειδή στην αρχική κατάσταση, το ποσοστό των ασθενών σε ύφεση και οι οποίοι δεν λάμβαναν κορτικοστεροειδή την εβδομάδα54, ήταν 38,5% (5/13) στην ομάδα θεραπείας συντήρησης κάθε 8εβδομάδες και 0% (0/13) στην ομάδα θεραπείας συντήρησης κάθε 12εβδομάδες.
Σε αυτήν τη μελέτη, υπήρχαν περισσότεροι ασθενείς στην ηλικιακήομάδα 12 έως 17ετών από ότι στην ηλικιακή ομάδα 6 έως 11ετών (45/60 έναντι 15/60). Παρ’όλο που ο αριθμός των ασθενών σε κάθε υποομάδα είναι πολύ μικρός για την εξαγωγή οριστικών συμπερασμάτων σχετικά με την επίδραση της ηλικίας, υπήρχε υψηλότερος αριθμός ασθενών στους οποίους αυξήθηκε η δόση ή διακόπηκε η θεραπεία λόγω ανεπαρκούς αποτελεσματικότητας.
Άλλες παιδιατρικές ενδείξεις Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Remicade σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, στη νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα, στην ψωριασική αρθρίτιδα, στην αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, στην ψωρίαση και στηνόσο του Crohn(βλ.παράγραφο4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Μεμονωμένες ενδοφλέβιες εγχύσεις1,3,5, 10ή 20mg/kg infliximab έδωσαν γραμμικές, δοσοεξαρτώμενες αυξήσεις της μέγιστης συγκέντρωσης στον ορό (C ) και της επιφάνειας κάτω από max την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC). Ο όγκος κατανομής στη σταθερή κατάσταση (μέσος V 3,0έως 4,1λίτρα) και η κάθαρση ήταν ανεξάρτητα από τη χορηγηθείσα δόση και έδειξαν ότι το d infliximab κατανέμεται κυρίως μέσα στον αγγειακό χώρο. Δεν παρατηρήθηκε εξάρτηση των φαρμακοκινητικών στοιχείων από τονχρόνο. Οι οδοί αποβολής του infliximab δεν έχουν προσδιοριστεί. Το infliximab που δεν είχε υποστεί αλλαγή δεν ανιχνεύθηκε στα ούρα. Δεν παρατηρήθηκαν μεγάλες διαφορές κάθαρσης ή όγκου κατανομής σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Η φαρμακοκινητική του infliximab σε ηλικιωμένους ασθενείς δεν έχει μελετηθεί. Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σε ασθενείς με ηπατική ή νεφρική νόσο.
Σε εφάπαξ δόσεις3,5ή 10mg/kg οι διάμεσες τιμές για το C ήταν77, 118και max 277μικρογραμμάρια/ml αντίστοιχα. Η διάμεση τελική ημιπερίοδος ζωής σεαυτές τις δόσεις κυμαινόταν μεταξύ8και 9,5ημερών. Στους περισσότερους ασθενείς, το infliximab μπορούσε να ανιχνευθεί στον ορό για τουλάχιστον8εβδομάδες μετά τη συνιστώμενη μεμονωμένη δόση των 5mg/kg για τη νόσο του Crohn και τη δόση συντήρησης των 3mg/kg κάθε 8εβδομάδες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα.
Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση του infliximab (5mg/kg στις0,2και 6εβδομάδες στη νόσο του Crohn με συρίγγια, 3ή 10mg/kgκάθε4ή 8εβδομάδες στη ρευματοειδήαρθρίτιδα) είχε ως αποτέλεσμα μία ήπιασυσσώρευση του infliximab στον ορό μετά τη δεύτερη δόση. Δεν παρατηρήθηκε περαιτέρω κλινικά σχετική συσσώρευση. Στους περισσότερους ασθενείς με νόσο του Crohn με συρίγγια, το infliximab ανιχνεύθηκε στον ορό για 12εβδομάδες (εύρος 4-28εβδομάδες)
μετά τη χορήγηση της αγωγής.
Παιδιατρικός πληθυσμός Η πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση με βάση τα δεδομένα που ελήφθησαν από ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα (N=60), νόσο του Crohn (N=112), νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα (N=117) και νόσο του Kawasaki (N=16) με συνολικό ηλικιακό εύρος από 2μήνες έως 17έτη, κατέδειξε ότι η έκθεση στο infliximabήταν εξαρτώμενη από το σωματικό βάρος με μη-γραμμικό τρόπο. Έπειτα από χορήγηση 5mg/kg Remicade κάθε 8εβδομάδες, η προβλεπόμενη διάμεση έκθεση στο infliximab στη σταθερή κατάσταση (περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου στη σταθερή κατάσταση, AUC ) σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 6ετών έως 17ετών ήταν περίπου 20% χαμηλότερη από ss την προβλεπόμενη διάμεση έκθεση στο φάρμακοστη σταθερή κατάστασηστους ενήλικες. Η διάμεση AUC σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 2ετών έως κάτω των 6ετών προβλέφθηκε ότι θα είναι ss περίπου 40% χαμηλότερη από εκείνη στους ενήλικες, παρ’όλο που ο αριθμός των ασθενών που υποστηρίζουν αυτήν την πρόβλεψη είναι περιορισμένος.
5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια
Το infliximab δεν εμφανίζει διασταυρούμενη αντίδραση με τον TNF σε είδη διαφορετικά από τον α άνθρωπο και τονχιμπατζή. Ως εκ τούτου, συμβατικά προκλινικά δεδομένα ασφάλειας με infliximab είναι περιορισμένα. Σε τοξικολογική μελέτη ανάπτυξης που διεξήχθη σε ποντικούς με τη χρήση ενός αναλόγου αντισώματος που επιλεκτικά αναστέλλει τη λειτουργική δραστικότητα του TNF του α ποντικού, δεν υπήρξε ένδειξη μητρικής τοξικότητας, εμβρυοτοξικότητας ή τερατογένεσης. Σε μία μελέτη γονιμότητας και γενικά αναπαραγωγικής λειτουργίας, ο αριθμός των εγκύωνποντικών μειώθηκε ακολουθώντας χορήγηση του ίδιου αναλόγου αντισώματος. Σε μια 6-μηνη μελέτη τοξικότητας με επαναλαμβανόμενες δόσεις σε ποντίκια, χρησιμοποιώντας το ίδιο ανάλογο αντίσωμα κατά του TNF του ποντικού, παρατηρήθηκαν κρυσταλλικές εναποθέσεις στο περιφάκιο του φακού α σε κάποια από τα αρσενικά ποντίκια που έλαβαν θεραπεία. Δεν έχουν διεξαχθεί ειδικές οφθαλμολογικές εξετάσεις σε ασθενείς για να ερευνηθεί η σημασία αυτών των ευρημάτων στους ανθρώπους.
Δεν έχουν διεξαχθεί μακροχρόνιες μελέτες για να εκτιμήσουν το καρκινογόνο δυναμικό του infliximab. Μελέτες σε ποντικούς με έλλειψη TNF δεν έδειξαν αύξηση στους όγκους όταν έγιναν α δοκιμασίες πρόκλησης με γνωστές ουσίες που προκαλούν έναρξη ή/και προαγωγή όγκων.
6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
6.1 Κατάλογος εκδόχων
Δισόξινο φωσφορικό νάτριο Μονόξινο φωσφορικό νάτριο Πολυσορβικό80(Ε433)
Σακχαρόζη
6.2 Ασυμβατότητες
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
6.3 Διάρκεια ζωής
Πριν την ανασύσταση:
3χρόνιαστους 2°C-8°C.
Το Remicade μπορεί να φυλάσσεταισε θερμοκρασίες έως 25°C κατά μέγιστο, για μία μόνο χρονική περίοδο έως 6μήνες, χωρίς όμως να υπερβαίνεται η αρχική ημερομηνία λήξης. Η νέα ημερομηνία λήξης πρέπει να αναγραφεί πάνω στο κουτί. Μετά την απομάκρυνση από το ψυγείο, το Remicade δεν πρέπει να επιστραφεί για φύλαξηστοψυγείο.
Μετά την ανασύστασηκαι την αραίωση:
Η χημική και φυσική σταθερότητα κατά τη χρήση του αραιωμένου διαλύματος διατηρείται επί μέχρι 28ημέρες στους 2°C έως 8°C και επί ακόμα 24ώρες στους 25°C μετά την απομάκρυνση από το ψυγείο. Από μικροβιολογικής άποψης, το διάλυμα έγχυσης θα πρέπει να χορηγείται αμέσως, οι χρόνοι φύλαξης κατά τη χρήση και οι συνθήκες πριν τη χρήση αποτελούν ευθύνη του χρήστη και συνήθως δεν υπερβαίνουν τις 24ώρες στους 2°C έως 8°C, εκτός εάν η ανασύσταση/αραίωση έχει πραγματοποιηθεί σε ελεγχόμενες και επικυρωμένα άσηπτες συνθήκες.
6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος
Φυλάσσετεσε ψυγείο (2°C-8°C).
Για τις συνθήκες διατήρησης σε θερμοκρασία έως 25°C πριν την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο6.3.
Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την ανασύσταση τουφαρμακευτικού προϊόντος, βλ.
παράγραφο6.3.
6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
Γυάλινο φιαλίδιο Τύπου1 με ελαστικό πώμα και κυάθιο αλουμινίου που προστατεύεται από ένα πλαστικό κάλυμμα.
To Remicade διατίθεται σε συσκευασίες1, 2, 3, 4 ή 5φιαλιδίων.
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός
1. Υπολογίστετην απαιτούμενη δόση και τον αριθμό φιαλιδίων Remicade που χρειάζονται. Κάθε φιαλίδιο Remicade περιέχει 100mg infliximab. Υπολογίστε τον συνολικό όγκο ανασυσταθέντος διαλύματος Remicade που απαιτείται.
2. Κάτω από άσηπτες συνθήκες, πραγματοποιήστε την ανασύσταση κάθε φιαλιδίου Remicade με 10ml ενέσιμου ύδατος, χρησιμοποιώντας σύριγγα με βελόνα 21gauge (0,8mm) ή μικρότερη.
Βγάλτε το πώμα από το φιαλίδιο και σκουπίστε το επάνω μέρος με βαμβάκι με οινόπνευμα 70%. Βάλτε τη βελόνα της σύριγγας στο φιαλίδιο μέσω του κέντρου του πώματος από καουτσούκ και κατευθύνετε το ενέσιμο ύδωρ προς τογυάλινο τοίχωμα του φιαλιδίου.
Ανακατέψτε ελαφρά το διάλυμα περιστρέφοντας το φιαλίδιο μέχρις ότου η λυοφιλοποιημένη σκόνη να διαλυθεί εντελώς. Αποφύγετε την παρατεταμένη ή ισχυρή ανάδευση. ΜΗΝ ΑΝΑΚΙΝΕΙΤΕ. Ο σχηματισμός αφρού στο διάλυμα κατά την ανασύσταση δεν είναι ασυνήθιστος. Αφήστε το ανασυσταθέν διάλυμα να ηρεμήσει επί 5λεπτά. Εξετάστε ότι το
διάλυμα είναι άχρωμο έως ανοιχτό κίτρινο και οπαλίζον. Το διάλυμα μπορεί να αναπτύξει μερικά λεπτά διαυγή σωματίδια,καθώςτο infliximab είναι πρωτεΐνη. Μην το χρησιμοποιείτε αν υπάρχουν αδιαφανή σωματίδια, αποχρωματισμός ή άλλα ξένα σωματίδια.
3. Αραιώστε τονσυνολικό όγκο της ανασυσταθείσας δόσης διαλύματος Remicade στα 250ml με διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9mg/ml (0,9%) για έγχυση. Μην αραιώσετε το ανασυσταθέν διάλυμα Remicade με οποιοδήποτε άλλο αραιωτικό μέσο. Η αραίωσημπορεί να επιτευχθεί αφαιρώντας έναν όγκο διαλύματος χλωριούχου νατρίου 9mg/ml (0,9%) για έγχυσηαπό το γυάλινο φιαλίδιο ή τους σάκους έγχυσης 250ml,ίσο προς τον όγκο του ανασυσταθέντος Remicade. Προσθέστε αργά τον συνολικό όγκο του ανασυσταθέντος διαλύματος Remicade στο φιαλίδιο έγχυσης 250ml ή τονσάκο. Ανακατέψτε ελαφρά.Για όγκους μεγαλύτερους από 250ml, χρησιμοποιήστε είτε έναν μεγαλύτερο σάκο έγχυσης (π.χ. 500ml, 1000ml) είτε πολλαπλούς σάκους έγχυσης των 250ml, για να διασφαλίσετε ότι η συγκέντρωση του διαλύματος έγχυσης δεν υπερβαίνει τα 4mg/ml. Εάν φυλαχθεί σε ψυγείο μετά την ανασύσταση και αραίωση, το διάλυμα έγχυσης πρέπει να αφεθεί να ισορροπήσει σε θερμοκρασία δωματίου, στους 25°C επί 3ώρες, πριν το Βήμα4 (έγχυση). Η φύλαξη πλέον των 24ωρών στους 2°C-8°C ισχύει μόνο για το παρασκεύασμα του Remicade στον σάκο έγχυσης.
4. Χορηγήστε το διάλυμα για ενδοφλέβια έγχυση σε διάστημα όχι μικρότερο από τον χρόνο έγχυσης που συνιστάται (βλ. παράγραφο4.2). Χρησιμοποιήστε μόνο σετ έγχυσης με εν σειρά αποστειρωμένο μη πυρετογόνο φίλτρο χαμηλής δέσμευσης των πρωτεϊνών (μέγεθος πόρων 1,2μm ή μικρότερο). Επειδή δεν υπάρχει συντηρητικό, συνιστάται η χορήγηση του διαλύματος για ενδοφλέβια έγχυση να αρχίζει το συντομότερο δυνατό και μέσα σε 3ώρες από την ανασύσταση και την αραίωση. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι φύλαξης κατά τη χρήση και οι συνθήκες πριν τη χρήση αποτελούν ευθύνη του χρήστη και συνήθως δεν υπερβαίνουν τις 24ώρες στους 2°C έως 8°C, εκτός εάν η ανασύσταση/αραίωση έχει πραγματοποιηθεί σε ελεγχόμενες και επικυρωμένα άσηπτες συνθήκες (βλ. παράγραφο6.3 παραπάνω). Μη φυλάσσετε οποιαδήποτε ποσότητα του διαλύματος για έγχυση που δεν χρησιμοποιήθηκε για επαναχρησιμοποίηση.
5. Δεν έχουν γίνει φυσικές βιοχημικές μελέτες συμβατότητας για την αξιολόγηση της
ταυτόχρονης χορήγησης του Remicade με άλλους παράγοντες. Μην εγχύετε το Remicade ταυτόχρονα στον ίδιο ενδοφλέβιο σωλήνα με άλλους παράγοντες.
6. Εξετάστε οπτικά το Remicade για σωματίδια ή αποχρωματισμό πριν από τη χορήγηση. Μην το χρησιμοποιείτε εάν υπάρχουν φανερά αδιαφανή σωματίδια, αποχρωματισμός ή ξένα σωματίδια.
7. Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεταισύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.
7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Janssen-CilagInternationalNV Turnhoutseweg30 B-2340 Beerse Βέλγιο
8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
EU/1/99/116/001 EU/1/99/116/002 EU/1/99/116/003 EU/1/99/116/004 EU/1/99/116/005
9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ
Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 13Αυγούστου1999.
Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 2Ιουλίου2009.
10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
Λεπτομερείς πληροφορίεςγια το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμεςστον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων https://www.ema.europa.eu
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ A. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ(ΕΣ)ΤΗΣ(ΤΩΝ) ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΣ ΔΡΑΣΤΙΚΗΣ(ΩΝ) ΟΥΣΙΑΣ(ΩΝ) ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ(ΕΣ)
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ(ΟΙ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΤΙΔΩΝ B. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ Γ. ΑΛΛΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ Δ. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Α. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ(ΕΣ)ΤΗΣ(ΤΩΝ) ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΣ ΔΡΑΣΤΙΚΗΣ(ΩΝ) ΟΥΣΙΑΣ(ΩΝ)
ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ(ΕΣ)ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ(ΟΙ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΤΙΔΩΝ Ονόματα και διευθύνσεις του(των) παρασκευαστή(ών) της (των) βιολογικώς δραστικής(ών)
ουσίας(ών)
Janssen Biologics B.V., Einsteinweg101, 2333CB Leiden. Ολλανδία Janssen Biotech Inc., 200Great Valley Parkway Malvern, Pennsylvania19355-1307, Ηνωμένες ΠολιτείεςτηςΑμερικής Όνομα και διεύθυνση του(των) παρασκευαστή (ών) που είναι υπεύθυνος(οι) για την αποδέσμευση των παρτίδων JanssenBiologicsB.V., Einsteinweg101, 2333CBLeiden, Ολλανδία Β. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ Φαρμακευτικό προϊόν για το οποίο απαιτείται περιορισμένη ιατρική συνταγή (βλ. παράρτημαΙ:
Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος, παράγραφος4.2).
Γ. ΑΛΛΟΙ ΟΡΟΙΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
• Εκθέσεις περιοδικής παρακολούθησης της ασφάλειας(PSURs)
Οι απαιτήσεις για την υποβολή των PSURsγια το εν λόγω φαρμακευτικό προϊόν ορίζονται στον κατάλογο με τις ημερομηνίες αναφοράς της Ένωσης (κατάλογος EURD) που παρατίθεται στην παράγραφο 7, του άρθρου107γ,της οδηγίας 2001/83/ΕΚ και κάθε επακόλουθης επικαιροποίησης όπως δημοσιεύεταιστην Ευρωπαϊκή δικτυακή πύλη για τα φάρμακα.
Δ. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
• Σχέδιο διαχείρισης κινδύνου (ΣΔΚ)
Ο Κάτοχος Άδειας Κυκλοφορίας(ΚΑΚ)θα διεξαγάγειτις απαιτούμενες δραστηριότητες και παρεμβάσεις φαρμακοεπαγρύπνησης όπως παρουσιάζονταιστο συμφωνηθένΣΔΚ που παρουσιάζεται στην Ενότητα1.8.2 της άδειας κυκλοφορίας και οποιεσδήποτεεπακόλουθες εγκεκριμένες αναθεωρήσειςτου ΣΔΚ.
Ένα επικαιροποιημένοΣΔΚ θα πρέπει να κατατεθεί:
• Μετά από αίτηματου Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων,
• Οποτεδήποτε τροποποιείται το σύστημα διαχείρισης κινδύνου, ειδικά ως αποτέλεσμα λήψης νέων πληροφοριών που μπορούν να επιφέρουν σημαντική αλλαγή στη σχέση οφέλους-κινδύνου ή ως αποτέλεσμα της επίτευξης ενός σημαντικού ορόσημου (φαρμακοεπαγρύπνηση ή ελαχιστοποίηση κινδύνου).
• Επιπρόσθετα μέτρα ελαχιστοποίησης κινδύνου Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα αποτελείται από μια κάρτα υπενθύμισης του ασθενούς που θα διατηρείται από τον ασθενή. Η κάρτα έχει ως στόχο να χρησιμεύσει ως υπενθύμιση για την καταγραφή των ημερομηνιών και των αποτελεσμάτων συγκεκριμένων εξετάσεων και για τη διευκόλυνση του ασθενή στην ανταλλαγή ειδικών πληροφοριών με τον επαγγελματία(ες) του τομέα
υγειονομικής περίθαλψης που περιθάλπτει(ουν)τον ασθενή, σχετικά με την τρέχουσαθεραπεία με το προϊόν.
Η κάρτα υπενθύμισης του ασθενούςθα περιλαμβάνει τα ακόλουθα βασικά μηνύματα:
• Μια υπενθύμιση στον ασθενή να παρουσιάζει τηνκάρτα υπενθύμισης του ασθενούς σε όλους τους επαγγελματίες του τομέα υγειονομικής περίθαλψης που τον περιθάλπουν, συμπεριλαμβανομένων συνθηκών επείγουσας επέμβασης, καθώς και ένα μηνυμα για τους επαγγελματίες του τομέα υγειονομικής περίθαλψης ότι ο ασθενής λαμβάνει Remicade
• Μια δήλωση ότι η εμπορική ονομασία και ο αριθμός παρτίδας θα πρέπει να καταγράφονται
• Πρόβλεψη καταγραφής του τύπου, της ημερομηνίας και του αποτελέσματος των εξετάσεων φυματίωσης
• Οτι η αγωγή με το Remicade μπορεί να αυξήσει τους κινδύνους σοβαρής λοίμωξης/σήψης, ευκαιριακών λοιμώξεων, φυματίωσης, επανενεργοποίησης της ηπατίτιδας Β,καιεκ διαφυγής (breakthrough) λοίμωξηςαπό BCG εμβόλιο σε βρέφη με ενδομήτριαή κατά τον θηλασμό έκθεση σε infliximab και πότε πρέπει να αναζητείται η παρέμβαση ενός επαγγελματία του τομέα υγειονομικής περίθαλψης
• Στοιχεία επικοινωνίας του συνταγογράφοντος ιατρού
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΚΑΙ ΦΥΛΛΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΧΡΗΣΗΣ
Α. ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΚΟΥΤΙ
1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Remicade 100mg κόνις για πυκνό σκεύασμαγια παρασκευή διαλύματος προς έγχυση infliximab
2. ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΕ ΔΡΑΣΤΙΚΗ(ΕΣ) ΟΥΣΙΑ(ΕΣ)
Κάθε φιαλίδιο περιέχει 100mg infliximab.
Μετά την ανασύσταση, ένα ml περιέχει 10mg infliximab.
3. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΧΩΝ
Έκδοχα: δισόξινο φωσφορικό νάτριο,μονόξινο φωσφορικό νάτριο, πολυσορβικό80(Ε433)και σακχαρόζη.
4. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
Κόνις για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση 1φιαλίδιο 100mg 2φιαλίδια 100mg 3φιαλίδια 100mg 4φιαλίδια 100mg 5φιαλίδια 100mg
5. ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΙΟΔΟΣ(ΟΙ) ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ
Διαβάστε το φύλλο οδηγιών χρήσης πριν από τη χρήση.
Ενδοφλέβια χρήση.
Να γίνεται ανασύσταση και αραίωση πριν από τη χρήση.
6. ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ
ΠΡΟΪΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Να φυλάσσεται σε θέση,την οποία δεν βλέπουν και δεν προσεγγίζουν τα παιδιά.
7. ΑΛΛΗ(ΕΣ) ΕΙΔΙΚΗ(ΕΣ) ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ(ΕΙΣ), ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ(ΕΣ)
8. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ
EXP ΛΗΞΗ ΛΗΞΗ, εάν δεν φυλάσσεται σε ψυγείο ___________________
9. ΕΙΔΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΦΥΛΑΞΗΣ
Φυλάσσετε σε ψυγείο.
Μπορεί να φυλάσσεται σε θερμοκρασία δωματίου (έως 25°C) για μία μόνο χρονική περίοδο έως 6μήνες, αλλά χωρίς ναυπερβαίνεται η αρχική ημερομηνία λήξης.
10. ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΜΗ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΝΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Ή ΤΩΝ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΕΦΟΣΟΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ
11. ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΤΟΧΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Janssen-CilagInternationalNV Turnhoutseweg30 B-2340 Beerse Βέλγιο
12. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
EU/1/99/116/001 1φιαλίδιο 100mg EU/1/99/116/002 2φιαλίδια 100mg EU/1/99/116/003 3φιαλίδια 100mg EU/1/99/116/004 4φιαλίδια 100mg EU/1/99/116/005 5φιαλίδια 100mg
13. ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΤΙΔΑΣ
Παρτίδα Lot
14. ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ
15. ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ
16. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΕ BRAILLE
Η αιτιολόγηση για να μην περιληφθεί η γραφή Braille είναι αποδεκτή.
17. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣΚΩΔΙΚΟΣ –ΔΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟΣ ΓΡΑΜΜΩΤΟΣ
ΚΩΔΙΚΑΣ (2D)
Δισδιάστατος γραμμωτός κώδικας (2D) που φέρει τον περιληφθέντα μοναδικό αναγνωριστικό κωδικό.
18. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ –ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΙΜΑ ΑΠΟ
ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ PC SN NN
ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΙΣ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΦΙΑΛΙΔΙΟΥ
1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΟΔΟΣ(ΟΙ) ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ
Remicade 100mg κόνις για πυκνό σκεύασμα infliximab IV
2. ΤΡΟΠΟΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ
Για ενδοφλέβια χρήσημετά από ανασύσταση και αραίωση.
3. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ
ΛΗΞΗ EXP
4. ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΤΙΔΑΣ
Παρτίδα Lot
5. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΚΑΤΑ ΒΑPΟΣ, ΚΑΤ' ΟΓΚΟ Ή ΚΑΤΑ ΜΟΝΑΔΑ
100mg
6. ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Remicade Λοιμώξεις infliximab Πριν τη θεραπεία με Remicade Κάρτα Υπενθύμισης Ασθενούς • Ενημερώστε τονγιατρό σας εάν έχετε κάποια λοίμωξη ακόμα και εάν είναι ήσσονος σημασίας Όνομα ασθενούς:
• Είναι πολύ σημαντικό να ενημερώσετε τον Όνομαγιατρού:
γιατρό σας εάν είχατε ποτέ φυματίωση (TB), Τηλεφωνικός αριθμός γιατρού:
ή εάν έχετε έρθει σε στενή επαφή με κάποιον που είχε φυματίωση (TB). Ο γιατρός σας θα Αυτή η κάρτα υπενθύμισης ασθενούς περιέχει σας εξετάσει για να δει εάν έχετε φυματίωση σημαντικές πληροφορίες ασφάλειας που πρέπει (TB). Ζητήστε από τονγιατρό σας να να γνωρίζετε πριν και κατά τη διάρκεια της καταγράψει τον τύπο και την ημερομηνία θεραπείας με Remicade.
του(των)τελευταίου(ων)ελέγχου(ων) σας για φυματίωση (TB) στην κάρτα Δείξτε αυτήν την κάρτα σε κάθε γιατρό που
• Ενημερώστε τονγιατρό σας εάν έχετε εμπλέκεται στη θεραπεία σας.
ηπατίτιδαB ή εάν ξέρετε ή υποπτεύεστε ότι είστε φορέας του ιού της ηπατίτιδαςB.
Παρακαλείστε να διαβάσετε προσεκτικά το «Φύλλο Οδηγιών Χρήσης» του Remicade πριν Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Remicade αρχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο.
• Ενημερώστε αμέσως τονγιατρό σας εάν έχετε σημεία κάποιας λοίμωξης. Τα σημεία Ημερομηνία έναρξης της θεραπείας με Remicade:
περιλαμβάνουν πυρετό, αίσθημα κούρασης, (επίμονο) βήχα, δύσπνοια, απώλειαβάρους, Τρέχουσες χορηγήσεις:
νυχτερινούς ιδρώτες, διάρροια, πληγές, οδοντικά προβλήματα, αίσθημα καύσου κατά Είναι σημαντικό εσείς και ο γιατρός σας να την ούρηση ή «γριππώδη» σημεία.
καταγράψετε την εμπορική ονομασία και τον αριθμό παρτίδας του φαρμάκου σας.
Κύηση, Θηλασμός και Εμβολιασμοί Ζητήστε από τονγιατρό σας να καταγράψει τον τύπο και την ημερομηνία του(των) • Σε περίπτωση που έχετε λάβει Remicade ενώ τελευταίου(ων)ελέγχου(ων) για φυματίωση (TB) ήσασταν έγκυοςή εάν θηλάζετε, είναι παρακάτω: σημαντικό να ενημερώσετε σχετικά τον Εξέταση Εξέταση γιατρό του μωρού σας πριν το μωρό σας Ημερομηνία Ημερομηνία λάβει οποιοδήποτε εμβόλιο.Το μωρό σας δεν Αποτέλεσμα: Αποτέλεσμα: θα πρέπει να λάβει κάποιο «ζωντανό εμβόλιο», όπως BCG (χρησιμοποιείται για Παρακαλείστε να βεβαιωθείτε ότι έχετε επίσης την πρόληψη της φυματίωσης), εντός μαζί σας έναν κατάλογο όλων των άλλων 12μηνών από τη γέννησή τουή ενώ φαρμάκων που χρησιμοποιείτε σε κάθε επίσκεψη θηλάζετε, εκτός εάν ο γιατρός του μωρού σας σε επαγγελματία υγείας. συστήσει διαφορετικά.
Λίστα αλλεργιών: Κρατήστε αυτήν την κάρτα μαζί σας για 4μήνες μετά την τελευταία δόσησαςτου Remicadeή, σε Λίστα άλλων φαρμάκων: περίπτωση εγκυμοσύνης, για 12μήνες μετά τη γέννηση του μωρού σας. Ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να εμφανιστούν αρκετό καιρό μετά την τελευταία σας δόση.
Β. ΦΥΛΛΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΧΡΗΣΗΣ
Φύλλο οδηγιών χρήσης: Πληροφορίες για τον χρήστη Remicade 100mg κόνις για πυκνό σκεύασμαγια παρασκευή διαλύματος προς έγχυση infliximab Διαβάστε προσεκτικά ολόκληρο το φύλλο οδηγιών χρήσης προτού αρχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο, διότι περιλαμβάνει σημαντικές πληροφορίες για σας.
• Φυλάξτε αυτό το φύλλο οδηγιών χρήσης. Ίσως χρειαστεί να το διαβάσετε ξανά.
• Ο γιατρός σας θα σας δώσει επίσης μία κάρτα υπενθύμισης ασθενούς που περιέχει σημαντικές πληροφορίες ασφάλειας που πρέπει να γνωρίζετε πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας σας με Remicade.
• Εάν έχετε περαιτέρω απορίες, ρωτήστε τον γιατρό σας.
• Η συνταγή γιααυτό το φάρμακο χορηγήθηκε αποκλειστικά για σας. Δεν πρέπει να δώσετε το φάρμακο σε άλλους. Μπορεί να τους προκαλέσει βλάβη, ακόμα και όταν τα συμπτώματατης ασθένειάς τους είναι ίδια με τα δικά σας.
• Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό σας. Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης.
Τι περιέχει τοπαρόν φύλλο οδηγιών:
1. Τι είναι το Remicade και ποια είναι η χρήση του
2. Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν χρησιμοποιήσετετο Remicade
3. Πώς θα χορηγείται το Remicade
4. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες
5. Πώς να φυλάσσετετο Remicade
6. Περιεχόμενατης συσκευασίας και λοιπέςπληροφορίες
1. Τι είναι το Remicade και ποια είναι η χρήση του
Το Remicade περιέχει τη δραστική ουσία infliximab. Το infliximab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα -ένας τύπος πρωτεΐνης που προσκολλάται σε έναν συγκεκριμένο στόχο στον οργανισμό, ο οποίος ονομάζεται TNF (παράγοντας νέκρωσης των όγκων) άλφα.
Το Remicade ανήκει σε μία ομάδα φαρμάκων που ονομάζονται «αποκλειστέςτου TNF».
Χρησιμοποιείται σε ενήλικες για τις ακόλουθες φλεγμονώδεις νόσους:
• Ρευματοειδή αρθρίτιδα
• Ψωριασική αρθρίτιδα
• Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (νόσος του Bechterew)
• Ψωρίαση.
Το Remicade χρησιμοποιείται επίσης σε ενήλικες και παιδιά ηλικίας 6ετών και πάνω για:
• Νόσο του Crohn
• Ελκώδη κολίτιδα.
Το Remicade δρα προσκολλόμενο εκλεκτικά στονTNFάλφα και αποκλείοντας τη δράση του. Ο TNF άλφαεμπλέκεται σε φλεγμονώδεις διαδικασίες του σώματος,επομένωςο αποκλεισμόςτουμπορεί να μειώσει τη φλεγμονή στο σώμα σας.
Ρευματοειδής αρθρίτιδα Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία φλεγμονώδης νόσος των αρθρώσεων. Εάν έχετε ενεργή ρευματοειδή αρθρίτιδα θα σας δοθούν πρώτα άλλα φάρμακα. Εάν αυτά τα φάρμακα δεν δράσουν αρκετά καλά, θα σας χορηγηθεί Remicade το οποίο θα πάρετε σε συνδυασμό με ένα άλλο φάρμακο που ονομάζεται μεθοτρεξάτη για να:
• Μειώσει τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου σας
• Επιβραδύνει τη βλάβη στις αρθρώσεις σας
• Βελτιώσει τη φυσική σας λειτουργία.
Ψωριασική αρθρίτιδα Η ψωριασική αρθρίτιδα είναι μία φλεγμονώδης νόσος των αρθρώσεων, συνήθως συνοδευόμενη από ψωρίαση. Εάν έχετε ενεργήψωριασική αρθρίτιδα θα σας δοθούν πρώτα άλλα φάρμακα. Εάν αυτά τα φάρμακα δεν δράσουναρκετά καλά, θα σας χορηγηθεί Remicade για να:
• Μειώσει τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου σας
• Επιβραδύνει τη βλάβη στις αρθρώσεις σας
• Βελτιώσει τη φυσική σας λειτουργία.
Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (νόσος του Bechterew)
Η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα είναι μία φλεγμονώδης νόσος της σπονδυλικής στήλης. Εάν έχετε αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα θα σας δοθούν πρώτα άλλα φάρμακα. Εάν αυτά τα φάρμακα δεν δράσουναρκετά καλά, θα σας χορηγηθεί Remicade για να:
• Μειώσει τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου σας
• Βελτιώσει τη φυσική σας λειτουργία.
Ψωρίαση Η ψωρίαση είναι μία φλεγμονώδης νόσος του δέρματος. Εάν έχετε μέτρια έωςσοβαρή ψωρίαση κατά πλάκας, πρώτα θα σας δοθούν άλλα φάρμακα ή θεραπείες, όπως η φωτοθεραπεία. Εάν αυτά τα φάρμακα ή οι αγωγέςδεν δράσουναρκετά καλά, θα σας χορηγηθεί Remicade για να μειώσει τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου σας.
Ελκώδης κολίτιδα Η ελκώδης κολίτιδα είναι μία φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Εάν έχετε ελκώδη κολίτιδα θα σας δοθούν πρώτα άλλα φάρμακα. Εάν αυτά τα φάρμακα δεν δράσουναρκετά καλά, θα σας χορηγηθεί Remicade για τη θεραπεία της νόσου σας.
Νόσος του Crohn Η νόσος του Crohn είναι μία φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Εάν έχετε νόσο του Crohn θα σας δοθούν πρώτα άλλα φάρμακα. Εάν αυτά τα φάρμακα δεν δράσουναρκετά καλά, θα σας χορηγηθεί Remicade για:
• Τη θεραπευτική αντιμετώπιση της ενεργήςνόσου του Crohn
• Τη μείωση του αριθμού των μη φυσιολογικών ανοιγμάτων (συρίγγια) ανάμεσα στο έντερο και το δέρμα σας που δεν έχουν τεθεί υπό έλεγχο με άλλα φάρμακα ή χειρουργική επέμβαση.
2. Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν χρησιμοποιήσετετο Remicade
Δεν θα πρέπει να σας χορηγείται το Remicade σε περίπτωση:
• Αλλεργίας στο infliximab ή σε οποιοδήποτε άλλο από τα συστατικάτου Remicade (αναφέρονταιστην παράγραφο6).
• Αλλεργίας (υπερευαισθησίας) στιςπρωτεΐνες που προέρχονται από τα ποντίκια.
• Που έχετε φυματίωση (TB) ή κάποια άλλη σοβαρή λοίμωξη όπως πνευμονία ή σηψαιμία.
• Που έχετε καρδιακή ανεπάρκεια που είναι μέτρια ή σοβαρή.
Μη χρησιμοποιήσετε τοRemicade εάν οποιοδήποτε από τα παραπάνω έχει εφαρμογή σε εσάς. Εάν δεν είστε βέβαιοι, μιλήστε με τονγιατρό σας πριν να σας χορηγηθεί το Remicade.
Προειδοποιήσεις και προφυλάξεις Απευθυνθείτε στονγιατρό σας πριν ή κατά τη διάρκεια της θεραπείας μεRemicade εάν έχετε:
Λάβει προηγούμενη θεραπεία μεRemicade
• Ενημερώστε τονγιατρό σας εάν είχατε λάβει θεραπεία με Remicade στο παρελθόν και ξεκινάτε τώρα πάλι θεραπεία με Remicade.
Εάν είχατε ένα διάλειμμα στη θεραπεία σας με το Remicade μεγαλύτερο των 16εβδομάδων, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για αλλεργικές αντιδράσεις όταν ξεκινήσετε πάλι τη θεραπεία.
Λοιμώξεις
• Ενημερώστε τονγιατρό σας, πριν σας χορηγηθεί το Remicade,εάν έχετε κάποια λοίμωξη ακόμα και εάν είναι ήσσονος σημασίας.
• Ενημερώστε τονγιατρό σας, πριν σας χορηγηθεί το Remicade,εάν είχατε κάποτεζήσει ή ταξιδέψει σε κάποια περιοχή όπου λοιμώξεις που ονομάζονται ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομυκητίαση, ή βλαστομυκητίαση είναι κοινές. Αυτές οι λοιμώξεις προκαλούνται από συγκεκριμένους τύπους μυκήτων που μπορούν να επηρεάσουν τους πνεύμονες ή άλλα μέρη του σώματός σας.
• Μπορεί να προσβάλλεστεαπό λοιμώξεις πιο εύκολα όταν λαμβάνετε θεραπεία με Remicade.
Εάν είστε 65ετών ή άνω, ο κίνδυνος αυτός είναι μεγαλύτερος.
• Αυτές οι λοιμώξεις μπορεί να είναι σοβαρές και περιλαμβάνουν φυματίωση, λοιμώξεις που προκαλούνται από ιούς, μύκητες,βακτήρια ή άλλους οργανισμούς στο περιβάλλονκαι σηψαιμία που μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή.
Ενημερώστε αμέσως τονγιατρό σας εάν εμφανίσετε σημεία λοίμωξης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Remicade. Τα σημεία περιλαμβάνουν πυρετό, βήχα, γριππώδη σημεία, αίσθημα αδιαθεσίας, ερυθρότητα ή θερμότητα στο δέρμα, πληγές ή οδοντικά προβλήματα. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει προσωρινή διακοπή του Remicade.
Φυματίωση(TB)
• Είναι πολύ σημαντικό να ενημερώσετε τονγιατρό σας εάν είχατε ποτέ TB ή εάν έχετε έρθει σε στενή επαφή με κάποιον που είχε ή έχει TB.
• Ο γιατρός σας θα σας εξετάσει για να δει εάν έχετε TB. Περιπτώσεις TB έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Remicade, ακόμα και σε ασθενείς που έχουν ήδη λάβει θεραπεία με φάρμακα για την TB. Ο γιατρός σας θα καταγράφει αυτές τις εξετάσεις στην κάρτα υπενθύμισης ασθενούς.
• Εάν ο γιατρός σας πιστεύειότι βρίσκεστε σε κίνδυνο για TB, μπορεί να λάβετε θεραπεία με φάρμακα για TB πριν να σας χορηγηθεί Remicade.
Ενημερώστε αμέσως τονγιατρό σας εάν εμφανίσετε σημεία TB κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Remicade. Τα σημεία περιλαμβάνουν επίμονο βήχα, απώλεια βάρους, αίσθημα κούρασης, πυρετό, νυχτερινούς ιδρώτες.
Ιός της ηπατίτιδας B
• Ενημερώστε τονγιατρό σας, πριν σας χορηγηθεί το Remicade,εάν είστε φορέας της ηπατίτιδαςB ή εάν είχατε κάποτε ηπατίτιδαB.
• Ενημερώστε τονγιατρό σας εάν πιστεύετε ότι μπορεί να βρίσκεστε σε κίνδυνο να προσβληθείτεαπό ηπατίτιδαB.
• Ο γιατρός σας θα πρέπει να σας υποβάλλει σε έλεγχο για ηπατίτιδαB.
• Θεραπεία με αποκλειστέςτου TNF όπως το Remicade μπορεί να οδηγήσει σε επανενεργοποίηση του ιού της ηπατίτιδαςB σε ασθενείς που είναι φορείς αυτού του ιού, ο οποίος μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να είναι απειλητικός για τη ζωή.
Καρδιακά προβλήματα
• Ενημερώστε τονγιατρό σας εάν έχετε οποιαδήποτε καρδιακά προβλήματα, όπως ήπια καρδιακή ανεπάρκεια.
• Ο γιατρός σας θα θελήσει να παρακολουθήσει στενά την καρδιάσας.
Ενημερώστε αμέσως τονγιατρό σας εάν εμφανίσετε νέα ή επιδεινωμένα σημεία καρδιακής ανεπάρκειας κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Remicade. Τα σημεία περιλαμβάνουν δύσπνοια ή διόγκωση των ποδιών σας.
Καρκίνος και λέμφωμα
• Ενημερώστε τονγιατρό σας, πριν σας χορηγηθεί το Remicade,εάν έχετε ή είχατε ποτέ λέμφωμα (έναν τύπο καρκίνου του αίματος) ή οποιοδήποτε άλλο καρκίνο.
• Ασθενείς με σοβαρή ρευματοειδή αρθρίτιδα, οι οποίοι είχαν τη νόσο για μεγάλο χρονικό
διάστημα, μπορεί να βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν λέμφωμα.
• Τα παιδιά και οι έφηβοι που λαμβάνουν Remicade μπορεί να έχουν έναν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης λεμφώματος ή κάποιου άλλου καρκίνου.
• Ορισμένοι ασθενείς που έλαβαν αποκλειστές του TNF, συμπεριλαμβανομένου του Remicade, ανέπτυξαν έναν σπάνιο τύπο καρκίνου που ονομάζεται ηπατοσπληνικό λέμφωμα από T-κύτταρα.Από αυτούς τους ασθενείς,οι περισσότεροι ήταν έφηβα αγόριαή νεαροί άνδρεςκαι οι περισσότεροι έπασχαν είτε από νόσο του Crohn είτε από ελκώδη κολίτιδα. Αυτός ο τύπος καρκίνου οδήγησε συνήθως σε θάνατο. Σχεδόν όλοι οι ασθενείς είχαν λάβει επίσης φάρμακα που περιέχουναζαθειοπρίνη ή 6-μερκαπτοπουρίνημαζί με αποκλειστές του TNF.
• Ορισμένοι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με infliximab έχουν αναπτύξει συγκεκριμένα είδη καρκίνου του δέρματος. Εάν υπάρξουν οποιεσδήποτε αλλαγές στο δέρμα σαςή δερματικές αυξήσειςκατά τη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία, ενημερώστε τον γιατρό σας.
• Ορισμένες γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία για ρευματοειδή αρθρίτιδα με Remicade έχουν αναπτύξει καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Για γυναίκες που λαμβάνουν Remicade, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ηλικία άνω των 60ετών, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τακτικό έλεγχογια καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.
Πνευμονοπάθεια ή βαρύ κάπνισμα
• Ενημερώστε τονγιατρό σας, πριν σας χορηγηθεί το Remicade,εάν έχετε μία πνευμονοπάθεια που ονομάζεται Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) ή εάν είστε βαρύς καπνιστής.
• Ασθενείς με ΧΑΠκαι ασθενείς οι οποίοι είναι βαρείς καπνιστές μπορεί να έχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου με τη θεραπεία με Remicade.
Νόσος του νευρικού συστήματος
• Ενημερώστε τονγιατρό σας εάν έχετε ή είχατε ποτέ κάποιο πρόβλημα που επηρεάζει το νευρικό σας σύστημα πριν να σας χορηγηθεί το Remicade. Αυτό περιλαμβάνει σκλήρυνση κατά πλάκας, σύνδρομο Guillain-Barré, εάν έχετε κρίσεις ή σας έχει διαγνωστεί «οπτική νευρίτιδα».
Ενημερώστε αμέσως τονγιατρό σας εάν εμφανίστε συμπτώματα νευροπάθειας κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Remicade. Τα σημεία περιλαμβάνουν αλλαγές στην όρασή σας, αδυναμία στα άνω ή κάτω άκρα σας, αιμωδία ή μυρμήγκιασμα σε οποιοδήποτε σημείο του σώματός σας.
Μηφυσιολογικά ανοίγματα στο δέρμα
• Ενημερώστε τονγιατρό σας εάν έχετε οποιαδήποτε μη φυσιολογικά ανοίγματα στο δέρμα (συρίγγια) πριν να σας χορηγηθεί το Remicade.
Εμβολιασμοί
• Μιλήστε με τονγιατρό σας εάν κάνατε πρόσφατα ή πρόκειται να κάνετε εμβόλιο.
• Θα πρέπει να λάβετε τους συνιστώμενους εμβολιασμούς πριν ξεκινήσετε την αγωγή με το Remicade. Μπορείτε να λάβετε ορισμένα εμβόλια κατά τη διάρκεια της αγωγής με το Remicade,αλλά δενθα πρέπει να λάβετεζωντανάεμβόλια(εμβόλια που περιέχουν έναν ζωντανό αλλά εξασθενημένο μολυσματικό παράγοντα)ενόσω χρησιμοποιείτε το Remicade, επειδή ενδέχεται να προκαλέσουν λοιμώξεις.
• Εάν λάβατε Remicade ενώ ήσασταν έγκυος, το μωρό σας μπορεί επίσης να βρίσκεται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για εμφάνιση λοίμωξηςως αποτέλεσμα λήψης ενός ζωντανού εμβολίου κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής. Είναι σημαντικό να ενημερώσετε τους γιατρούς, καθώς και οποιουσδήποτε άλλους επαγγελματίες υγείας, του μωρού σας σχετικά με τη χρήση Remicade που κάνατε, ούτως ώστε να μπορούν να αποφασίσουν πότε το μωρό σας πρέπει να λάβει οποιοδήποτε εμβόλιο, συμπεριλαμβανομένων των ζωντανών εμβολίων όπως το BCG εμβόλιο (χρησιμοποιείται για την πρόληψη της φυματίωσης).
• Εάν θηλάζετε, είναι σημαντικό να ενημερώσετε τους γιατρούς του μωρού σας και άλλους επαγγελματίες υγείας σχετικά με τη χρήση του Remicade που κάνατε πριν το μωρό σας λάβει οποιοδήποτε εμβόλιο. Για περισσότερες πληροφορίες βλ. παράγραφο για την Κύηση και τον θηλασμό.
Θεραπευτικοί μολυσματικοί παράγοντες
• Μιλήστε με τον γιατρό σας εάν έχετε λάβει πρόσφατα ήέχει προγραμματιστεί να λάβετε θεραπεία με έναν θεραπευτικό μολυσματικό παράγοντα (όπως ενστάλλαξη BCG που πραγματοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου).
Χειρουργικές επεμβάσεις ή οδοντικές πράξεις
• Ενημερώστε τονγιατρό σας εάν πρόκειται να κάνετε οποιεσδήποτε χειρουργικές επεμβάσεις ή οδοντικές πράξεις.
• Ενημερώστε τονχειρουργό ή τον οδοντίατρό σαςότι λαμβάνετε θεραπεία με Remicade, δείχνοντάς τους την κάρτα υπενθύμισης ασθενούς.
Ηπατικά προβλήματα
• Ορισμένοι ασθενείς που λαμβάνουν Remicade έχουν αναπτύξει σοβαρά ηπατικά προβλήματα.
Ενημερώστε αμέσως τον γιατρό σας εάν εμφανίστε συμπτώματα ηπατικών προβλημάτων κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Remicade.Τα σημεία περιλαμβάνουν κιτρίνισμα του δέρματοςκαιτων ματιών, ούρα καστανού σκούρου χρώματος,πόνο ή διόγκωση στην άνω δεξιά πλευρά της περιοχής του στομάχου, πόνο στις αρθρώσεις, δερματικά εξανθήματα, ή πυρετό.
Χαμηλός αριθμόςκυττάρων αίματος
• Σε ορισμένους ασθενείς που λαμβάνουν Remicade, το σώμα μπορεί να μην παράγει αρκετά από τα αιμοσφαίρια που βοηθούν στην καταπολέμηση λοιμώξεων ή βοηθούν στη διακοπή της αιμορραγίας.
Ενημερώστε αμέσως τον γιατρό σας εάν εμφανίστε συμπτώματα χαμηλού αριθμού αιμοσφαιρίων κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Remicade.Τα σημεία περιλαμβάνουν επίμονο πυρετό, αιμορραγία ή εύκολο μελάνιασμα, μικρές κόκκινες ή μωβ κηλίδες που προκαλούνται από αιμορραγία κάτω από το δέρμα ή ωχρή όψη.
Διαταραχήτου ανοσοποιητικού συστήματος
• Ορισμένοι ασθενείς που λαμβάνουν Remicade έχουν αναπτύξει συμπτώματα μίας διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος που ονομάζεται συστηματικός ερυθηματώδης λύκος.
Ενημερώστε αμέσως τον γιατρό σας εάν εμφανίστε συμπτώματα συστηματικού ερυθηματώδους λύκουκατά τη διάρκεια της θεραπείας με Remicade.Τα σημεία περιλαμβάνουνπόνο στις αρθρώσεις ή εξάνθημα στα μάγουλα ή στα χέρια που είναι ευαίσθητο στον ήλιο.
Παιδιά και έφηβοι Οι παραπάνω πληροφορίες αφορούν επίσης στα παιδιά και τους εφήβους. Επιπροσθέτως:
• Ορισμένα παιδιά και έφηβοι ασθενείς που έχουν λάβει αποκλειστές του TNF,όπως το Remicade,έχουν αναπτύξει καρκίνους, συμπεριλαμβανομένων ασυνήθιστων τύπων, που ορισμένες φορές οδήγησαν σε θάνατο.
• Περισσότερα παιδιά που λάμβαναν Remicade ανέπτυξαν λοιμώξεις σε σύγκριση με τους ενήλικες.
• Τα παιδιά θα πρέπει να λαμβάνουν τους συνιστώμενους εμβολιασμούς πριν ξεκινήσουν την αγωγή με Remicade.Τα παιδιά μπορούν να λάβουν ορισμένα εμβόλια κατά τη διάρκεια της αγωγής με το Remicade, αλλά δεν θα πρέπει να λάβουν ζωντανά εμβόλια ενώ χρησιμοποιούν το Remicade.
Εάν δεν είστε σίγουροι εάν οποιοδήποτε από τα παραπάνω έχει εφαρμογή σε εσάς, μιλήστε με τον γιατρό σας πριν να σας χορηγηθεί το Remicade.
Άλλα φάρμακα και Remicade Ασθενείς που έχουν φλεγμονώδεις νόσους παίρνουν ήδη φάρμακα για τη θεραπεία του προβλήματός τους. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ανεπιθύμητες ενέργειες. Ο γιατρός σας θα σας συμβουλεύσει ποια άλλα φάρμακα πρέπει να εξακολουθείτε να χρησιμοποιείτε ενόσω παίρνετε το Remicade.
Ενημερώστετον γιατρό σας εάν χρησιμοποιείτε ή έχετε πρόσφατα χρησιμοποιήσει άλλα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε άλλων φαρμάκων για τη θεραπεία της νόσου του Crohn, της
ελκώδους κολίτιδας, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας, της ψωριασικής αρθρίτιδας ή της ψωρίασης ή φαρμάκωνπου δεν σας έχουν χορηγηθεί με συνταγή, όπως βιταμίνες και φυτικά φάρμακα.
Πιο συγκεκριμένα, ενημερώστε τονγιατρό σας εάν χρησιμοποιείτε κάποιο από τα ακόλουθα φάρμακα:
• Φάρμακα που προσβάλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα.
• Kineret (ανακίνρα). Το Remicade και το Kineret δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μαζί.
• Orencia (αβατασέπτη). Το Remicade και το Orencia δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μαζί.
Κατά τη διάρκεια χρήσης του Remicade, δεν θα πρέπει να λάβετε ζωντανά εμβόλια. Εάν χρησιμοποιούσατε το Remicade κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνηςή λαμβάνετε Remicade ενώ θηλάζετε, ενημερώστε τον γιατρό του μωρού σας και άλλους επαγγελματίες υγείας που φροντίζουν το μωρό σας σχετικά με τη χρήση Remicade που κάνατε,πριν το μωρό λάβει οποιοδήποτε εμβόλιο.
Εάν δεν είστε σίγουροι εάν οποιοδήποτε από τα παραπάνω έχει εφαρμογή σε εσάς, μιλήστε με τον γιατρό ή τονφαρμακοποιό σας πριν να χρησιμοποιήσετε το Remicade.
Κύηση,θηλασμόςκαι γονιμότητα
• Εάν είστεέγκυος ή θηλάζετε, νομίζετε ότι μπορεί να είστεέγκυος ή σχεδιάζετε να αποκτήσετε παιδί, ζητήστε τη συμβουλή του γιατρού σας πρινπάρετε αυτό το φάρμακο.Το Remicade θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησηςή κατά τη διάρκεια του θηλασμούμόνο εάν ο γιατρός σας πιστεύει ότι είναι απαραίτητο για εσάς.
• Θα πρέπει να αποφεύγετε να μείνετε έγκυος όταν λαμβάνετε θεραπεία με Remicade και για 6μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας με αυτό. Συζητήστε σχετικά με τη χρήσηαντισύλληψης κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδουμε τον γιατρό σας.
• Εάν λάβατε Remicade κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας, το μωρό σας μπορεί να βρίσκεται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για εμφάνιση λοίμωξης.
• Είναι σημαντικό να ενημερώσετε τους γιατρούς, καθώς και οποιουσδήποτε άλλους επαγγελματίες υγείας, του μωρού σας σχετικά με τη χρήση Remicade που κάνατε, πριν χορηγηθεί στο μωρό σας οποιοδήποτε εμβόλιο. Εάν λάβατε Remicade ενώ ήσασταν έγκυος, η χορήγηση του εμβολίου BCG (που χρησιμοποιείται για την πρόληψη της φυματίωσης) στο μωρό σας εντός 12μηνών από τη γέννησή του μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη με σοβαρές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου. Ζωντανά εμβόλια, όπως το BCGεμβόλιο, δεν θα πρέπει να δίνονται στο μωρό σας εντός 12μηνών από τη γέννησή του, εκτός εάν ο γιατρός του μωρού σας συστήσει διαφορετικά.Για περισσότερες πληροφορίες βλ. παράγραφο σχετικά με τους εμβολιασμούς.
• Εάν θηλάζετε, είναι σημαντικό να ενημερώσετε τους γιατρούς του μωρού σας και άλλους επαγγελματίες υγείας σχετικά με τη χρήση του Remicade που κάνατε πριν το μωρό σας λάβει οποιοδήποτε εμβόλιο.Ζωντανά εμβόλια δεν πρέπει ναχορηγούνται στο μωρό σας ενώ θηλάζετε, εκτός εάν ο γιατρός του μωρού σας συστήσει διαφορετικά.
• Έχουν αναφερθεί έντοναμειωμένοι αριθμοί λευκοκυττάρων σε βρέφη που έχουν γεννηθεί από γυναίκες που λάμβαναν θεραπεία με Remicade κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Εάν το μωρό σας έχει συνεχόμενους πυρετούς ή λοιμώξεις, επικοινωνήστε με τον γιατρό του μωρού σας αμέσως.
Οδήγηση και χειρισμός μηχανημάτων Tο Remicade δεν αναμένεται να επηρεάσει την ικανότητα σας να οδηγείτε ή να χειρίζεστε εργαλεία ή μηχανήματα. Εάν νιώθετε κουρασμένοι, ζαλισμένοιή αδιάθετοιμετά τη χορήγηση του Remicade, μην οδηγήσετε ή χειριστείτεοποιαδήποτε εργαλεία ή μηχανήματα.
Το Remicade περιέχει νάτριο Tο Remicade περιέχει λιγότερο από 1mmol νατρίου (23mg) ανά δόση, δηλ. είναι ουσιαστικά «χωρίς νάτριο». Ωστόσο, πριν το Remicade χορηγηθεί σε εσάς, αναμειγνύεται με ένα διάλυμα που περιέχει νάτριο. Ενημερώστε τον γιατρό σας εάν ακολουθείτε δίαιτα με ελεγχόμενη περιεκτικότητα σε αλάτι.
Το Remicadeπεριέχει πολυσορβικό80 Αυτό το φάρμακο περιέχει 0,50mg πολυσορβικού80 (Ε433) σε κάθε μονάδα δόσης που ισοδυναμούν με0,05mg/ml. Τα πολυσορβικά μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις.Ενημερώστε τον ιατρό σας εάν έχετε γνωστές αλλεργίες.
3. Πώς θα χορηγείταιτο Remicade
Ρευματοειδής αρθρίτιδα Η συνήθης δόση είναι 3mg για κάθε kg σωματικού βάρους.
Ψωριασική αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (νόσος του Bechterew), ψωρίαση, ελκώδης κολίτιδα και νόσος του Crohn Η συνήθης δόση είναι 5mg για κάθε kg σωματικού βάρους.
Πώς χορηγείται το Remicade
• Το Remicade θα χορηγείται σε εσάς από τονγιατρό ή τοννοσοκόμο σας.
• Ο γιατρός ή ονοσοκόμος σαςθα προετοιμάσει το φάρμακο προς έγχυση.
• Το φάρμακοθα χορηγηθεί ως έγχυση (στάγδην)(εντός2ωρών) μέσα σε μία από τις φλέβες σας,συνήθως στονβραχίονά σας. Μετά την τρίτη θεραπεία, ο γιατρός σας μπορεί να αποφασίσει να σας χορηγήσει τη δόση σας τουRemicade εντός1ώρας.
• Θα παρακολουθείστε ενόσω σας χορηγείται Remicade και επίσης για 1 έως 2ώρες μετέπειτα.
Πόσο Remicade χορηγείται
• Ο γιατρός θα αποφασίσει τη δόση σας και πόσο συχνά θα σας χορηγείται Remicade. Αυτό θα εξαρτάται από τη νόσο σας, το σωματικό σας βάρος και από το πόσο καλά ανταποκρίνεστε στο Remicade.
• Ο παρακάτω πίνακας δείχνει πόσο συχνά θα παίρνετε συνήθως αυτό το φάρμακομετά την πρώτη δόση σας.
| 2ηδόση | 2εβδομάδες μετά την1ησας δόση |
|---|---|
| 3ηδόση | 6εβδομάδες μετά την1ησας δόση |
| Επόμενες δόσεις | Κάθε6 έως 8εβδομάδες ανάλογα με τη νόσο σας |
Χρήση σε παιδιά και εφήβους Το Remicade θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε παιδιά μόνο εάν λαμβάνουν θεραπεία για νόσο του Crohnή ελκώδη κολίτιδα. Αυτά τα παιδιά πρέπει να είναι ηλικίας 6ετών ή μεγαλύτερα.
Εάν σας χορηγηθεί πολύ μεγάληδόση Remicade Καθώς αυτό το φάρμακο χορηγείται από τονγιατρό ή τοννοσοκόμο σας, είναι απίθανο να σας χορηγηθεί πολύ μεγάληδόση. Δεν υπάρχουν γνωστές ανεπιθύμητες ενέργειες από τη λήψη πολύ μεγάληςδόσης Remicade.
Εάν ξεχάσετε ή παραλείψετετην έγχυσή σας με Remicade Εάν ξεχάσετε ή παραλείψετεένα ραντεβού για τη λήψη Remicade, κλείστε ένα άλλο ραντεβού όσο το δυνατόν συντομότερα.
Εάν έχετε περισσότερεςερωτήσεις σχετικά με τηχρήση αυτού του φαρμάκου, ρωτήστε τονγιατρό σας.
4. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες
Όπως όλα τα φάρμακα, έτσι και αυτό το φάρμακομπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες,αν και δεν παρουσιάζονται σε όλους τους ανθρώπους. Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ήπιεςέωςμέτριες. Ωστόσο μερικοί ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες και μπορεί να απαιτήσουν θεραπεία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί επίσης να εμφανιστούν αφού η
θεραπεία με το Remicade έχει διακοπεί.
Ενημερώστε αμέσως τονγιατρό σας εάν παρατηρήσετε οποιοδήποτε από τα παρακάτω:
• Σημεία αλλεργικής αντίδρασηςόπως διόγκωση του προσώπου σας, των χειλιών, του στόματος ή του λαιμού που μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην κατάποση ή την αναπνοή, εξάνθημα δέρματος, εξανθήματα, διόγκωση των χεριών, των ποδιών ή των αστραγάλων.
Ορισμένες από αυτές τις αντιδράσεις μπορεί να είναι σοβαρές ή απειλητικές για τη ζωή. Μία αλλεργική αντίδραση μπορεί να συμβεί εντός 2ωρών από την ένεσή σας ή αργότερα.
Περισσότερα σημεία αλλεργικών παρενεργειώνπου μπορούν να συμβούνέως 12ημέρες μετά την ένεσή σας περιλαμβάνουν πόνο στους μύες, πυρετό, πόνο στις αρθρώσεις ή τη γνάθο, πονόλαιμο ή πονοκέφαλο.
• Σημεία καρδιακού προβλήματοςόπως δυσφορία ή πόνο στο στήθος, πόνο στα χέρια, πόνο στο στομάχι, δύσπνοια, άγχος, τάση για λιποθυμία, ζάλη, λιποθυμία, εφίδρωση, ναυτία (αίσθημα αδιαθεσίας),έμετο, αίσθημα φτερουγίσματος ή δυνατών κτύπων στο στήθος σας, γρήγορο ή αργό καρδιακό χτύπο και διόγκωση των ποδιών σας.
• Σημεία λοίμωξης (συμπεριλαμβανομένης της φυματίωσης)όπως πυρετό, αίσθημα κούρασης, βήχας που μπορεί να είναι επίμονος, δύσπνοια, γριππώδη συμπτώματα, απώλεια βάρους, νυχτερινούς ιδρώτες, διάρροια, πληγές, πυώδης συλλογή στο έντερο ή γύρω από τον πρωκτό (απόστημα), οδοντικά προβλήματα ή αίσθημα καύσου κατά την ούρηση.
• Πιθανές ενδείξεις καρκίνου, συμπεριλαμβανομένων αλλά χωρίς να περιορίζονται σε αυτές, διόγκωση των λεμφαδένων, απώλεια βάρους, πυρετό, ασυνήθιστα οζίδια του δέρματος, μεταβολές των σπίλων ή χρωματισμό του δέρματος ή ασυνήθιστη κολπική αιμορραγία.
• Σημεία πνευμονικού προβλήματος όπως βήχα,δυσκολίες κατά την αναπνοή ή σφίξιμο στο στήθος.
• Σημεία προβλήματος του νευρικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένων των οφθαλμικών προβλημάτων)όπως σημεία αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (αιφνίδια αιμωδία ή αδυναμία του προσώπου, του χεριού ή του ποδιού, ιδιαίτερα στη μία πλευρά του σώματος σας, αιφνίδια σύγχυση, δυσκολία στην ομιλία ή στην κατανόηση, δυσκολία στην όραση στον έναν ή και στους δύο οφθαλμούς, δυσκολία στο βάδισμα, ζάλη, απώλεια ισορροπίας ή συντονισμού ή σοβαρή κεφαλαλγία)κρίσεις, μυρμήγκιασμα/αιμωδία σε οποιοδήποτε σημείο του σώματός σας, ή αδυναμία στα χέρια ή τα πόδια, αλλαγές στην όραση όπως διπλωπία ή άλλα οφθαλμικά προβλήματα.
• Σημεία ηπατικού προβλήματος(συμπεριλαμβανομένης της λοίμωξης από ηπατίτιδα Β όταν είχατε κατά το παρελθόν ηπατίτιδα Β)όπως κιτρίνισμα του δέρματος ή των ματιών, ούρα καστανού σκούρου χρώματος, πόνο ή διόγκωση στην άνω δεξιά πλευρά της περιοχής του στομάχου, πόνο στις αρθρώσεις, εξανθήματα ή πυρετό.
• Σημεία διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος όπως πόνο στις αρθρώσεις ή εξάνθημα στα μάγουλα ή τα χέρια που είναι ευαίσθητο στον ήλιο(λύκος) ή βήχα, δύσπνοια, πυρετό ή δερματικό εξάνθημα (σαρκοείδωση).
• Σημεία χαμηλώντιμών στις εξετάσειςαίματος όπως επίμονο πυρετό, αιμορραγία ή εύκολο μελάνιασμα, μικρές κόκκινες ή μωβ κηλίδες που προκαλούνται από αιμορραγία κάτω από το δέρμαή ωχρή όψη.
• Σημεία σοβαρών δερματικών προβλημάτωνόπως κοκκινωπές κηλίδες που μοιάζουν με στόχους ή κυκλικές κηλίδες συχνά με κεντρικές φλύκταινεςστον κορμό, μεγάλες περιοχές αποφλοιώσεως και απολέπισης (αποφολίδωση) του δέρματος, έλκη του στόματος, του λαιμού, της μύτης, των γεννητικών οργάνων και των οφθαλμών ή μικρά εξογκώματα με πύον που μπορείνα εξαπλωθούν στο σώμα. Αυτές οι δερματικές αντιδράσεις μπορείνα συνοδεύονται από πυρετό.
Ενημερώστε αμέσως τονγιατρό σας εάν προσέξετε οποιοδήποτε από τα παραπάνω.
Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν με το Remicade:
Πολύ συχνές: μπορείνα επηρεάσουνπερισσότερααπό 1 στα10άτομα
• Στομαχικόςπόνος, αίσθημα αδιαθεσίας
• Ιογενείς λοιμώξεις όπως έρπης ή γρίπη
• Λοιμώξειςανώτερου αναπνευστικού συστήματοςόπως παραρρινοκολπίτιδα
• Πονοκέφαλος
• Ανεπιθύμητη ενέργεια λόγω μίας έγχυσης
• Πόνος.
Συχνές: μπορείνα επηρεάσουνέως 1 στα10άτομα
• Αλλαγές στο πώς δουλεύει το συκώτι σας, αύξηση στα ηπατικά ένζυμα (φαίνονται στις εξετάσεις αίματος)
• Λοιμώξεις του πνεύμονα ή του στήθους όπως βρογχίτιδα ή πνευμονία
• Δύσκολη ή επώδυνη αναπνοή, θωρακικόςπόνος
• Αιμορραγία στο στομάχι ή στο έντερο, διάρροια, δυσπεψία, καούρα, δυσκοιλιότητα
• Κνιδωτικού τύπου εξάνθημα (εξανθήματα), κνησμώδες εξάνθημα ή ξηροδερμία
• Προβλήματα ισορροπίας ή αίσθημα ζάλης
• Πυρετός, αυξημένη εφίδρωση
• Κυκλοφορικά προβλήματα όπως χαμηλή ή υψηλή αρτηριακή πίεση
• Μώλωπες, έξαψη ή ρινορραγία, θερμότητα, ερυθρότητα δέρματος (ερυθρίαση)
• Αίσθημα κούρασης ή αδυναμίας
• Βακτηριακές λοιμώξεις όπως δηλητηρίαση του αίματος, απόστημα ή λοίμωξη του δέρματος (κυτταρίτιδα)
• Μυκητιασική λοίμωξη του δέρματος
• Αιματολογικά προβλήματα όπως αναιμίαή χαμηλός αριθμός λευκοκυττάρων
• Διογκωμένοι λεμφαδένες
• Κατάθλιψη, προβλήματα ύπνου
• Οφθαλμικά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων κόκκινων ματιώνκαι λοιμώξεων
• Γρήγορος καρδιακός χτύπος (ταχυκαρδία) ή αίσθημα παλμών
• Πόνος στις αρθρώσεις, τους μύες ή την πλάτη
• Ουρολοίμωξη
• Ψωρίαση, δερματικά προβλήματα όπως έκζεμα και απώλεια τριχών
• Αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης όπως πόνος, πρήξιμο, ερυθρότητα ή κνησμός
• Ρίγη, συγκέντρωση υγρού κάτω από το δέρμα που προκαλεί διόγκωση
• Αίσθημα μουδιάσματος ή μυρμηγκιάσματος.
Όχι συχνές:μπορείνα επηρεάσουνέως 1 στα100άτομα
• Ανεπάρκεια παροχής αίματος, διόγκωση φλέβας
• Συλλογή αίματος έξω από τα αιμοφόρα αγγεία (αιμάτωμα) ή μώλωπες
• Δερματικά προβλήματα όπως φλύκταινες, κρεατοελιές, μη φυσιολογικός χρωματισμός ή υπέρχρωση του δέρματος ή διογκωμένα χείλη, ή πάχυνση του δέρματος, ή κόκκινο, φολιδωτό και λεπιοειδές δέρμα
• Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις (π.χ. αναφυλαξία), μία διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος που ονομάζεται λύκος, αλλεργικές αντιδράσεις σε ξένες πρωτεΐνες
• Πληγές που επουλώνονται βραδύτερα
• Διόγκωση του ήπατος (ηπατίτιδα) ή της χοληδόχου κύστης, ηπατική βλάβη
• Αίσθημα απώλειας μνήμης, ευερεθιστότητας, σύγχυσης, νευρικότητας
• Οφθαλμικά προβλήματα που περιλαμβάνουν θαμπή ή μειωμένη όραση, πρησμένα μάτια ή χαλάζιο
• Νέα εμφάνιση ήεπιδείνωση καρδιακής ανεπάρκειας, αργός καρδιακός ρυθμός
• Λιποθυμία
• Σπασμοί, νευρικά προβλήματα
• Μία οπή στο έντερο ή αποκλεισμός του εντέρου, στομαχικός πόνος ή κράμπες
• Διόγκωση του παγκρέατός σας (παγκρεατίτιδα)
• Μυκητιασικές λοιμώξεις όπως λοίμωξη από ζυμομύκητεςή μυκητιασική λοίμωξη των νυχιών
• Πνευμονικά προβλήματα (όπως οίδημα)
• Υγρό γύρω από τους πνεύμονες (υπεζωκοτική συλλογή)
• Περιορισμός των αεραγωγών στους πνεύμονες που προκαλεί δυσκολία κατά την αναπνοή
• Φλεγμονώδη επένδυση του πνεύμονα, που προκαλεί οξύ θωρακικό άλγος το οποίο μπορεί να επιδεινώνεταιμε την αναπνοή (πλευρίτιδα)
• Φυματίωση
• Λοιμώξεις των νεφρών
• Χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων, υψηλός αριθμός λευκοκυττάρων
• Λοιμώξεις του κόλπου
• Αιματολογικές εξετάσεις που δείχνουν ‘αντισώματα’έναντι του ιδίου του οργανισμού σας
• Μεταβολές στα επίπεδα χοληστερόλης και λιπιδίων στο αίμα
• Αύξησησωματικούβάρους (για τους περισσότερους ασθενείς, η αύξηση βάρους ήταν μικρή)
Σπάνιες: μπορείνα επηρεάσουνέως1 στα1.000 άτομα
• Ένας τύπος καρκίνου του αίματος (λέμφωμα)
• Το αίμα σας δεν παρέχει αρκετό οξυγόνο στο σώμα σας,κυκλοφορικά προβλήματα όπως στένωση ενός αιμοφόρου αγγείου
• Φλεγμονή της εξωτερικής επιφάνειας του εγκεφάλου (μηνιγγίτιδα)
• Λοιμώξεις λόγω εξασθενημένου ανοσοποιητικού συστήματος
• Λοίμωξη από ηπατίτιδα B όταν είχατε ηπατίτιδα B στο παρελθόν
• Φλεγμονή του ήπατος που προκαλείται από ένα πρόβλημα με το ανοσοποιητικό σύστημα (αυτοάνοση ηπατίτιδα)
• Πρόβλημα του ήπατος που προκαλεί κίτρινη χρώση του δέρματος ή των οφθαλμών (ίκτερος)
• Μη φυσιολογική διόγκωση ή ανάπτυξη ιστών
• Σοβαρή αλλεργική αντίδραση που μπορεί να προκαλέσει απώλεια συνείδησης και που μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή (αναφυλακτική καταπληξία)
• Διόγκωση των μικρών αιμοφόρων αγγείων (αγγειίτιδα)
• Διαταραχές του ανοσοποιητικού που ενδέχεται να επηρεάσουν τουςπνεύμονες, το δέρμα και τους λεμφαδένες (όπως η σαρκοείδωση)
• Συλλογήανοσοποιητικών κυττάρων που οφείλεται σε φλεγμονώδη απόκριση (κοκκιωματώδεις αλλοιώσεις)
• Απώλεια ενδιαφέροντος ή συναισθήματος
• Σοβαρά δερματικά προβλήματα όπως τοξική επιδερμική νεκρόλυση, Σύνδρομο Stevens-Johnson καιοξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση
• Άλλα δερματικά προβλήματα όπωςπολύμορφο ερύθημα,λειχηνοειδείς αντιδράσεις (κνησμώδες δερματικό εξάνθημα κοκκινωπού-μοβ χρώματος ή/και νηματοειδείς λευκές- γκρίζες γραμμές στους βλεννογόνους),φλύκταινες και απολέπιση του δέρματος, ή εκφύματα (δοθιήνωση)
• Σοβαρές διαταραχές του νευρικού συστήματος όπως εγκάρσια μυελίτιδα, νόσος προσομοιάζουσα με σκλήρυνση κατά πλάκας, οπτική νευρίτιδα και σύνδρομο Guillain-Barré
• Φλεγμονή στο μάτι που μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στην όραση, συμπεριλαμβανομένης της τύφλωσης
• Υγρό στην εξωτερική επιφάνεια της καρδιάς (περικαρδιακή συλλογή)
• Σοβαρά πνευμονικά προβλήματα (όπως διάμεση πνευμονοπάθεια)
• Μελάνωμα (ένας τύπος καρκίνου του δέρματος)
• Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας
• Χαμηλές τιμές στη γενικήαίματος, συμπεριλαμβανομένου ενόςέντονα μειωμένου αριθμού λευκοκυττάρων
• Μικρές κοκκινωπές ή πορφυρές κηλίδες που προκαλούνται από αιμορραγία κάτω από το δέρμα
• Μη φυσιολογικές τιμές μιας πρωτεΐνης του αίματος που ονομάζεται«παράγοντας συμπληρώματος»ο οποίοςαποτελεί μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος.
Μη γνωστήςσυχνότητας: η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα
• Καρκίνος σε παιδιά και ενήλικες
• Ένας σπάνιος καρκίνος του αίματος που προσβάλλει κυρίως εφήβους ή νέους άνδρες (ηπατοσπληνικό λέμφωμα από T-κύτταρα)
• Ηπατική ανεπάρκεια
• Καρκίνωμα κυττάρων Merkel (ένας τύπος καρκίνου του δέρματος)
• Σάρκωμα Kaposi, μια σπάνια μορφή καρκίνου που σχετίζεται μελοίμωξη από τον ιό του ανθρώπινου έρπητα τύπου 8. Το σάρκωμα Kaposi εμφανίζεται συχνότερα με τη μορφή πορφυρών βλαβών του δέρματος.
• Επιδείνωση μιας κατάστασης που ονομάζεται δερματομυοσίτιδα (εμφανιζόμενη ως δερματικό εξάνθημα που συνοδεύει τη μυϊκή αδυναμία)
• Καρδιακή προσβολή
• Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
• Προσωρινή απώλεια όρασης κατά τη διάρκεια ή εντός 2ωρών από την έγχυση
• Λοίμωξη λόγω εμβολίου από ζώντες ιούς εξαιτίας εξασθενημένου ανοσοποιητικού συστήματος.
• Προβλήματα μετά από μια ιατρικήδιαδικασία (συμπεριλαμβανομένων λοιμωδών και μη- λοιμωδών προβλημάτων).
Επιπρόσθετεςανεπιθύμητες ενέργειες σε παιδιά και εφήβους Τα παιδιά που έλαβαν Remicade για τη νόσο του Crohn επέδειξαν ορισμένες διαφορές στις ανεπιθύμητες ενέργειες,σε σύγκριση με τους ενήλικες που έλαβαν Remicade για τη νόσο του Crohn.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που εμφανίστηκαν περισσότερο στα παιδιά ήταν: χαμηλός αριθμός ερυθροκυττάρων (αναιμία), αίμα στα κόπρανα, χαμηλάσυνολικά επίπεδα λευκοκυττάρων (λευκοπενία),ερυθρότητα ή κοκκίνισμα (αιφνίδιο ερύθημα), ιικές λοιμώξεις, χαμηλά επίπεδα λευκοκυττάρωνπου αντιμετωπίζουν τις λοιμώξεις (ουδετεροπενία), κάταγμα οστού, βακτηριακή λοίμωξη και αλλεργικές αντιδράσεις του αναπνευστικού σωλήνα.
Αναφορά ανεπιθύμητων ενεργειών Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό, τον φαρμακοποιό ή τον/την νοσοκόμο σας. Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης.Μπορείτε επίσης να αναφέρετε ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας, μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V. Μέσω της αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών μπορείτε να βοηθήσετε στη συλλογή περισσότερων πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια του παρόντος φαρμάκου.
5. Πώς να φυλάσσετετο Remicade
Το Remicade θα φυλάσσεται γενικά από τους επαγγελματίες υγείας. Οι λεπτομέρειες φύλαξης σε περίπτωση που τις χρειαστείτε είναι ως ακολούθως:
• Το φάρμακο αυτό πρέπει ναφυλάσσεται σε μέρη που δεν το βλέπουνκαι δεν το φθάνουντα παιδιά.
• Να μη χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακομετά την ημερομηνία λήξης που αναφέρεται στην επισήμανση και στο κουτίμετά τη «ΛΗΞΗ». Η ημερομηνία λήξης είναι η τελευταία ημέρα του μήνα που αναφέρεταιεκεί.
• Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C-8°C).
• Το φάρμακο αυτό μπορεί επίσης να φυλάσσεται στο αρχικό κουτί εκτός ψυγείου, σε μέγιστη θερμοκρασία έως 25°C και για μία μόνο χρονική περίοδο έως 6μήνες, αλλά όχι πέρα από την αρχική ημερομηνία λήξης. Σε αυτήν την περίπτωση, μην το επιστρέψετε για φύλαξησε ψυγείο.
Αναγράψτε τηνέαημερομηνία λήξης πάνω στο κουτί, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων ημέρα/μήνας/έτος. Απορρίψτε το φάρμακο αυτό εάν δεν έχει χρησιμοποιηθεί μέχρι τη νέα ημερομηνία λήξης ή μέχρι την ημερομηνία λήξης που είναι τυπωμένη πάνω στο κουτί, ανάλογα με το ποια προηγείται.
• Όταν το Remicade προετοιμάζεται για έγχυση,συνιστάται να χρησιμοποιείται όσο το δυνατόν συντομότερα (εντός 3ωρών). Ωστόσο, εάν το διάλυμα προετοιμαστεί σε συνθήκες ελεύθερες μικροβίων, μπορεί να φυλάσσεται σε ψυγείο στους 2°C έως 8°C επί μέχρι 28ημέρες και επί ακόμα 24ώρες στους 25°C μετά την απομάκρυνση από το ψυγείο.
• Να μη χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο εάν έχει αποχρωματιστεί ή εάν υπάρχουν σωματίδια.
6. Περιεχόμενατης συσκευασίας και λοιπές πληροφορίες
Τι περιέχει το Remicade
• Η δραστική ουσία είναι το infliximab. Κάθε φιαλίδιο περιέχει 100mg infliximab. Μετά την προετοιμασία κάθε ml περιέχει 10mg infliximab.
• Τα άλλα συστατικά είναι δισόξινο φωσφορικό νάτριο, μονόξινο φωσφορικό νάτριο, πολυσορβικό80(Ε433)και σακχαρόζη(βλ.«Το Remicadeπεριέχει πολυσορβικό80» στην παράγραφο2).
Εμφάνιση του Remicade και περιεχόμενατης συσκευασίας Το Remicade διατίθεται ωςένα γυάλινο φιαλίδιο που περιέχει μία κόνη για πυκνό σκεύασμαγια παρασκευή διαλύματος προς έγχυση. Η κόνις είναι ένα λυοφιλοποιημένο λευκό σύμπηκτο.
Το Remicade παράγεται σε συσκευασίες των1,2, 3, 4ή 5φιαλιδίων. Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
Κάτοχος ΆδειαςΚυκλοφορίας Janssen-CilagInternationalNV Turnhoutseweg30 B-2340 Beerse Βέλγιο Παρασκευαστής JanssenBiologicsB.V.
Einsteinweg101 2333CBLeiden Ολλανδία Για οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με το παρόν φαρμακευτικό προϊόν, παρακαλείστε να απευθυνθείτε στον τοπικό αντιπρόσωπο του Κατόχου της Άδειας Κυκλοφορίας:
België/Belgique/Belgien Lietuva Janssen-Cilag NV UAB "JOHNSON & JOHNSON" Tel/Tél: +32 14 64 94 11 Tel: +370 5 278 68 88 janssen@jacbe.jnj.com lt@its.jnj.com България Luxembourg/Luxemburg „Джонсън& Джонсън България” ЕООД Janssen-CilagNV Тел.: +359 2 489 94 00 Tél/Tel: +32 14 64 94 11 jjsafety@its.jnj.com janssen@jacbe.jnj.com Česká republika Magyarország Janssen-Cilags.r.o. Janssen-CilagKft.
Tel: +420 227 012 227 Tel.: +36 1 884 2858 janssenhu@its.jnj.com Danmark Malta Janssen-Cilag A/S AM MANGION LTD Tlf.: +45 4594 8282 Tel: +356 2397 6000 jacdk@its.jnj.com Deutschland Nederland Janssen-Cilag GmbH Janssen-Cilag B.V.
Tel: 0800 086 9247 / +49 2137 955 6955 Tel: +31 76 711 1111 jancil@its.jnj.com janssen@jacnl.jnj.com
Eesti Norge UAB "JOHNSON & JOHNSON" Eesti filiaal Janssen-Cilag AS Tel: +372 617 7410 Tlf: +47 24 12 65 00 ee@its.jnj.com jacno@its.jnj.com Ελλάδα Österreich Janssen-Cilag Φαρμακευτική Μονοπρόσωπη Janssen-CilagPharmaGmbH Α.Ε.Β.Ε. Tel: +43 1 610 300 Tηλ: +30 210 80 90 000 España Polska Janssen-Cilag, S.A. Janssen-Cilag Polska Sp. z o.o.
Tel: +34 91 722 81 00 Tel.: +48 22 237 60 00 contacto@its.jnj.com France Portugal Janssen-Cilag Janssen-Cilag Farmacêutica, Lda.
Tél: 0 800 25 50 75 / +33 1 55 00 40 03 Tel: +351 214 368 600 medisource@its.jnj.com Hrvatska România Johnson& JohnsonS.E. d.o.o. Johnson & Johnson România SRL Tel: +385 1 6610 700 Tel: +40 21207 1800 jjsafety@JNJCR.JNJ.com Ireland Slovenija Janssen Sciences Ireland UC Johnson& Johnsond.o.o.
Tel: 1 800 709 122 Tel: +386 1 401 18 00 medinfo@its.jnj.com JNJ-SI-safety@its.jnj.com Ísland Slovenská republika Janssen-Cilag AB Johnson& Johnson, s.r.o.
c/o Vistor ehf. Tel: +421 232 408 400 Sími: +354 535 7000 janssen@vistor.is Italia Suomi/Finland Janssen-Cilag SpA Janssen-Cilag Oy Tel: 800.688.777 / +39 02 2510 1 Puh/Tel: +358 207 531 300 janssenita@its.jnj.com jacfi@its.jnj.com Κύπρος Sverige Βαρνάβας Χατζηπαναγής Λτδ Janssen-Cilag AB Τηλ: +357 22 207 700 Tfn: +46 8 626 50 00 jacse@its.jnj.com Latvija UAB"JOHNSON& JOHNSON" filiāleLatvijā Tel: +371 678 93561 lv@its.jnj.com Το παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης αναθεωρήθηκεγια τελευταία φορά στις{ΜΜ/ΕΕΕΕ}.
Άλλες πηγές πληροφοριών Λεπτομερείς πληροφορίεςγια το φάρμακοαυτό είναι διαθέσιμεςστον δικτυακό τόποτου Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: https://www.ema.europa.eu.
Οι πληροφορίες που ακολουθούν απευθύνονται μόνο σε επαγγελματίες υγείας:
Στους ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με το Remicadeθα πρέπει να δίνεται η κάρτα υπενθύμισης ασθενούς.
Οδηγίες χρήσης και χειρισμού –συνθήκες φύλαξης Φυλάσσετε σε θερμοκρασία 2°C-8°C.
Το Remicade μπορεί να φυλάσσεται σε θερμοκρασίες έως 25°C κατά μέγιστο, για μία μόνο χρονική περίοδο έως 6μήνες, χωρίς όμως να υπερβαίνεται η αρχική ημερομηνία λήξης. Η νέα ημερομηνία λήξης πρέπει να αναγραφεί πάνω στο κουτί. Μετά την απομάκρυνση από το ψυγείο, το Remicade δεν πρέπει να επιστραφεί για φύλαξη στο ψυγείο.
Οδηγίες χρήσηςκαι χειρισμού–ανασύσταση, αραίωση και χορήγηση Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, η εμπορική ονομασία και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος θα πρέπει να καταγράφονται με σαφήνεια.
1. Υπολογίστε την απαιτούμενη δόση και τον αριθμό φιαλιδίων Remicade που χρειάζονται. Κάθε φιαλίδιο Remicade περιέχει 100mg infliximab. Υπολογίστε τον συνολικό όγκο ανασυσταθέντος διαλύματος Remicade που απαιτείται.
2. Κάτω από άσηπτες συνθήκες, πραγματοποιήστετην ανασύσταση κάθε φιαλιδίου Remicade με 10ml ενέσιμου ύδατος, χρησιμοποιώντας σύριγγα με βελόνα 21gauge (0,8mm) ή μικρότερη.
Βγάλτε το πώμα από το φιαλίδιο και σκουπίστε το επάνω μέρος με βαμβάκιμε οινόπνευμα 70%. Βάλτε τη βελόνα της σύριγγας στο φιαλίδιο μέσω του κέντρου του πώματος από καουτσούκ και κατευθύνετε το ενέσιμο ύδωρ προς το γυάλινο τοίχωμα του φιαλιδίου.
Ανακατέψτε ελαφρά το διάλυμα περιστρέφοντας το φιαλίδιο μέχρις ότου η λυοφιλοποιημένη σκόνη να διαλυθεί εντελώς. Αποφύγετε την παρατεταμένη ή ισχυρή ανάδευση. ΜΗΝ ΑΝΑΚΙΝΕΙΤΕ. Ο σχηματισμός αφρού στο διάλυμα κατά την ανασύσταση δεν είναι ασυνήθιστος. Αφήστε το ανασυσταθέν διάλυμα να ηρεμήσει επί 5λεπτά. Εξετάστε ότι το διάλυμα είναι άχρωμο έως ανοιχτό κίτρινο και οπαλίζον. Το διάλυμα μπορεί να αναπτύξει μερικά λεπτά διαυγή σωματίδια,καθώςτο infliximab είναι πρωτεΐνη. Μην το χρησιμοποιείτε αν υπάρχουν αδιαφανή σωματίδια, αποχρωματισμός ή άλλα ξένα σωματίδια.
3. Αραιώστε τονσυνολικόόγκο της ανασυσταθείσας δόσης διαλύματος Remicade στα 250ml με διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9mg/ml (0,9%) για έγχυση. Μην αραιώσετε το ανασυσταθέν διάλυμα Remicade με οποιοδήποτε άλλο αραιωτικό μέσο. Η αραίωσημπορεί να επιτευχθεί αφαιρώντας έναν όγκο διαλύματος χλωριούχου νατρίου 9mg/ml (0,9%) για έγχυση από το γυάλινο φιαλίδιο ή τους σάκους έγχυσης 250ml, ίσο προς τον όγκο του ανασυσταθέντος Remicade. Προσθέστε αργά τον συνολικό όγκο του ανασυσταθέντος διαλύματος Remicade στο φιαλίδιο έγχυσης 250ml ή τονσάκο. Ανακατέψτε ελαφρά.Για όγκους μεγαλύτερους από 250ml, χρησιμοποιήστε είτε έναν μεγαλύτερο σάκο έγχυσης (π.χ. 500ml, 1000ml) είτε πολλαπλούς σάκους έγχυσης των 250ml, για να διασφαλίσετε ότι η συγκέντρωση του διαλύματος έγχυσης δεν υπερβαίνει τα 4mg/ml. Εάν φυλαχθεί σε ψυγείο μετά την ανασύσταση και αραίωση, το διάλυμα έγχυσης πρέπει να αφεθεί να ισορροπήσει σε θερμοκρασία δωματίου, στους 25°C επί 3ώρες, πριν το Βήμα4 (έγχυση). Η φύλαξη πλέον των24ωρών στους 2°C-8°C ισχύει μόνο για το παρασκεύασμα του Remicade στον σάκο έγχυσης.
4. Χορηγήστε το διάλυμα για ενδοφλέβια έγχυση σε διάστημα όχι μικρότερο από τον χρόνο έγχυσης που συνιστάται. Χρησιμοποιήστε μόνο σετ έγχυσης με εν σειρά αποστειρωμένο μη πυρετογόνο φίλτρο χαμηλής δέσμευσης των πρωτεϊνών (μέγεθος πόρων 1,2μm ή μικρότερο).
Επειδή δεν υπάρχει συντηρητικό, συνιστάται η χορήγηση του διαλύματος για ενδοφλέβια έγχυση να αρχίζει το συντομότερο δυνατό και μέσα σε 3ώρες από την ανασύσταση και την αραίωση. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι φύλαξης κατά τη χρήση και οι συνθήκες
πριν τη χρήση αποτελούν ευθύνη του χρήστη και συνήθως δεν υπερβαίνουν τις 24ώρες στους 2°C-8°C, εκτός εάν η ανασύσταση/αραίωση έχει πραγματοποιηθεί σε ελεγχόμενες και επικυρωμένα άσηπτες συνθήκες. Μη φυλάσσετε οποιαδήποτε ποσότητα του διαλύματος για έγχυση που δεν χρησιμοποιήθηκε για επαναχρησιμοποίηση.
5. Δεν έχουν γίνει φυσικές βιοχημικές μελέτες συμβατότητας για την αξιολόγηση της
ταυτόχρονης χορήγησης του Remicade με άλλους παράγοντες. Μην εγχύετε το Remicade ταυτόχρονα στον ίδιο ενδοφλέβιο σωλήνα με άλλους παράγοντες.
6. Εξετάστε οπτικά το Remicade για σωματίδια ή αποχρωματισμό πριν από τη χορήγηση. Μην το χρησιμοποιείτε εάν υπάρχουν φανερά αδιαφανή σωματίδια, αποχρωματισμός ή ξένα σωματίδια.
7. Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεταισύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.