THEO-DUR — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

THEO-DUR 200 mg Δισκία Παρατεταμένης Αποδέσμευσης THEO-DUR 300 mg Δισκία Παρατεταμένης Αποδέσμευσης

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

THEO-DUR 200 mg Δισκία Παρατεταμένης Αποδέσμευσης Κάθε δισκίο περιέχει theophylline anhydrous 200 mg.

Έκδοχα με γνωστή δράση: Περιέχει λακτόζη άνυδρη 62,4mg ανά δισκίο.

THEO-DUR 300 mg Δισκία Παρατεταμένης Αποδέσμευσης Κάθε δισκίο περιέχει theophylline anhydrous 300 mg.

Έκδοχα με γνωστή δράση: Περιέχει λακτόζη άνυδρη 93,8mg ανά δισκίο.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Βρογχικό άσθμα, οξύ πνευμονικό οίδημα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και χρόνια βρογχίτιδα, όταν ο βρογχόσπασμος είναι αναστρέψιμος (σπιρομετρικός έλεγχος).

Tα δισκία THEO-DUR ενδείκνυνται για χρήση σε ενήλικες και παιδιά ηλικίας από 6 ετών και άνω.

Η θεοφυλλίνη δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως φάρμακο πρώτης επιλογής στην θεραπεία του άσθματος σε παιδιά.

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία Η δόση εξατομικεύεται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς.

Ενήλικοι και ηλικιωμένοι Η μέση αρχική δόση για ενήλικες είναι ένα δισκίο των 200 mg ανά 12ωρο.

Παιδιατρικός πληθυσμός ηλικίας 6 ετών και άνω

Η μέση αρχική δόση για παιδιά 15 – 20 kg είναι μισό δισκίο των 200 mg ανά 12ωρο.

Η μέση αρχική δόση για παιδιά 20 – 25 kg είναι μισό δισκίο των 300 mg ανά 12ωρο.

Η μέση αρχική δόση για παιδιά πάνω από 25 kg είναι ένα δισκίο των 200 mg ανά 12ωρο.

Εάν με αυτές τις μέσες αρχικές δόσεις δεν επιτυγχάνεται το επιθυμητό αποτέλεσμα και δεν έχουμε επίσης ανεπιθύμητες ενέργειες, η δόση μπορεί να αυξηθεί μετά από τρεις ημέρες, σύμφωνα με τον πίνακα των μέγιστων δόσεων που ακολουθεί.

Μέγιστη δόση Παιδιά 15 – 20 kg ………………………………………………. 150 mg ανά 12ωρο Παιδιά 20 – 25 kg ………………………………………………. 200 mg ανά 12ωρο Παιδιά 25 – 35 kg ………………………………………………. 250 mg ανά 12ωρο Ενήλικες και παιδιά άνω των 35 kg ……………………………. 300 mg ανά 12ωρο Εάν η αυξημένη δόση δεν είναι ανεκτή και παρουσιάζονται πονοκέφαλοι ή συμπτώματα από το στομάχι (ναυτία, έμετοι, διάρροια κ.λπ.) τότε η αρχική δόση ελαττώνεται κατά το ήμισυ.

Η κάθαρση είναι αυξημένη στα παιδιά σε σύγκριση με τις τιμές που παρατηρούνται σε ενήλικα άτομα.

Η ταχεία κάθαρση που παρατηρείται στα παιδιά μειώνεται προς τις τιμές των ενηλίκων στα τέλη της εφηβείας. Ως εκ τούτου, ενδέχεται να απαιτούνται χαμηλότερες δοσολογίες (με βάση τη συνήθη δόση ενηλίκων) για εφήβους.

To THEO-DUR δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών. Διατίθενται άλλες φαρμακοτεχνικές μορφές που είναι πιο κατάλληλες για παιδιά ηλικίας μικρότερης των 6 ετών.

Η θεοφυλλίνη κατανέμεται ελάχιστα στο σωματικό λίπος, επομένως οι δόσεις mg/kg πρέπει να υπολογίζονται με βάση το ιδανικό σωματικό βάρος.

Οι συγκεντρώσεις της θεοφυλλίνης στο πλάσμα πρέπει ιδανικά να διατηρούνται μεταξύ 5 και 12 μικρογραμμαρίων/ml. Ένα επίπεδο πλάσματος 5 μικρογραμμάρια/ml πιθανότατα αντιπροσωπεύει το χαμηλότερο επίπεδο κλινικής αποτελεσματικότητας. Σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρούνται συνήθως σε επίπεδα θεοφυλλίνης στο πλάσμα μεγαλύτερα από 20 μικρογραμμάρια/ml. Παρακολούθηση των συγκεντρώσεων της θεοφυλλίνης στο πλάσμα μπορεί να απαιτηθεί όταν:

• έχουν συνταγογραφηθεί υψηλότερες δοσολογίες.

• οι ασθενείς έχουν συννοσηρότητα που έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη κάθαρση.

• η θεοφυλλίνη συγχορηγείται με φάρμακα που μειώνουν την κάθαρση θεοφυλλίνης.

Οι ασθενείς διαφέρουν ως προς την ανταπόκρισή τους στις ξανθίνες και μπορεί να χρειαστεί να τιτλοποιηθεί η δόση σε ατομική βάση.

Μπορεί να είναι σκόπιμο να χορηγηθεί μια μεγαλύτερη δόση το βράδυ ή το πρωί σε μερικούς ασθενείς, προκειμένου να επιτευχθεί το βέλτιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα όταν τα συμπτώματα είναι πιο σοβαρά π.χ. κατά την εποχή της «πρωινής βουτιάς» στη λειτουργία των πνευμόνων.

Σε ασθενείς των οποίων τα συμπτώματα κατά την διάρκειας της νύχτας ή της ημέρας επιμένουν παρά την θεραπεία και οι οποίοι δεν λαμβάνουν θεοφυλλίνη επί του παρόντος, τότε η συνολική ημερήσια πρόσληψη των δισκίων THEO-DUR (όπως καθορίστηκε παραπάνω) μπορεί να προστεθεί στο θεραπευτικό τους σχήμα ως μία μόνο βραδινή ή πρωινή δόση.

Τρόπος χορήγησης Λαμβάνονται από το στόμα.

Αυτά τα δισκία πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα και δεν πρέπει να θρυμματίζονται, να συνθλίβονται ή να μασώνται καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε ταχεία απελευθέρωση θεοφυλλίνης η οποία ενδέχεται να

προκαλέσει τοξικότητα.

Παράλειψη δόσης Εάν ένας ασθενής ξεχάσει να πάρει μια δόση, αλλά το θυμηθεί σε διάστημα 4 ωρών από τη στιγμή που έπρεπε να ληφθεί η δόση, τότε τα δισκία μπορούν να ληφθούν αμέσως. Η επόμενη δόση θα πρέπει να ληφθεί κανονικά. Αν η δόση δεν ληφθεί εντός 4 ωρών, ο γιατρός μπορεί να χρειαστεί να εξετάσει κάποια εναλλακτική θεραπεία μέχρι την επόμενη δόση.

4.3 Αντενδείξεις

- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

- Ασθενείς με πορφυρία.

- Η ταυτόχρονη χορήγηση με εφεδρίνη σε παιδιά βάρους κάτω των 22 kg.

- Η θεοφυλλίνη αντενδείκνυται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών.

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Η ανταπόκριση των ασθενών στην θεραπεία πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά – η επιδείνωση των συμπτωμάτων του άσθματος απαιτεί ιατρική παρακολούθηση.

Λόγω της πιθανής μείωσης της κάθαρσης της θεοφυλλίνης, μπορεί να απαιτηθεί μείωση της δόσης και παρακολούθηση των συγκεντρώσεων της θεοφυλλίνης στον ορό σε ηλικιωμένους ασθενείς και σε ασθενείς με:

• καρδιακή νόσο

• ηπατική νόσο

• επιδείνωση πνευμονικής νόσου

• υποθυρεοειδισμό

• πυρετό

• ιογενείς λοιμώξεις Εξαιτίας της πιθανής αυξημένης κάθαρσης της θεοφυλλίνης, η αύξηση της δόσης και η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων της θεοφυλλίνης στον ορό μπορεί να απαιτούνται σε ασθενείς με υπερθυρεοειδισμό (και όταν ξεκινά η θεραπεία για θυρεοτοξίκωση) και κυστική ίνωση.

Η θεοφυλλίνη μπορεί να:

• προκαλέσει ερεθισμό του γαστρεντερικού σωλήνα και να αυξήσει τις γαστρικές εκκρίσεις, επομένως θα πρέπει να δίδεται προσοχή σε ασθενείς με πεπτικό έλκος

• προκαλέσει επιδείνωση των καρδιακών αρρυθμιών και επομένως θα πρέπει να δίδεται προσοχή σε ασθενείς με καρδιακές διαταραχές

• αυξήσει την συχνότητα και την διάρκεια των επιληπτικών κρίσεων και επομένως θα πρέπει να δίδεται προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων και θα πρέπει να εξεταστεί εναλλακτική θεραπεία.

Να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή υπέρταση ή χρόνιο αλκοολισμό.

Θα πρέπει να δίδεται προσοχή σε ηλικιωμένους άνδρες με προ-υπάρχουσα μερική απόφραξη των ουροφόρων οδών, όπως διόγκωση του προστάτη, λόγω του κινδύνου κατακράτησης ούρων.

Ιδιαίτερη προσοχή συνίσταται σε ασθενείς με σοβαρό άσθμα στους οποίους απαιτείται οξεία χορήγηση θεοφυλλίνης. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι απαραίτητη η παρακολούθηση των επιπέδων της θεοφυλλίνης

στον ορό.

Επίσης σκόπιμος είναι ο καθορισμός των επιπέδων του φαρμάκου στο αίμα, κυρίως σε περιπτώσεις μακροχρόνιας χορήγησης.

Απαιτείται προσοχή στη χορήγηση με συμπαθομιμητικά φάρμακα.

Για τους καπνιστές, απαιτείται αύξηση της δοσολογίας της τάξεως του 50%-100%.

Σε περίπτωση ανεπαρκούς επίδρασης της συνιστώμενης δόσης και σε περίπτωση ανεπιθύμητων ενεργειών, θα πρέπει να παρακολουθείται η συγκέντρωση της θεοφυλλίνης στο πλάσμα.

Επίσης, είναι σκόπιμος ο έλεγχος της συγκέντρωσης θεοφυλλίνης στο αίμα και επιπλέον όταν είναι απαραίτητη η προσθήκη και άλλων φαρμάκων, τα οποία επηρεάζουν τον μεταβολισμό της θεοφυλλίνης.

Οξεία εμπύρετη ασθένεια Ο πυρετός μειώνει την κάθαρση της θεοφυλλίνης. Μπορεί να είναι απαραίτητο να μειωθεί η δόση για να αποφευχθεί η δηλητηρίαση.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα χορήγησης της μορφής αυτής σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών δεν έχει αποδειχθεί. Δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών.

Tα δισκία THEO-DUR περιέχουν λακτόζη άνυδρη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης- γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Τα ακόλουθα φάρμακα αυξάνουν την κάθαρση της θεοφυλλίνης και μπορεί να χρειάζεται να αυξηθεί η δοσολογία ώστε να διασφαλιστεί το θεραπευτικό αποτέλεσμα: αμινογλουτεθιμίδιο, καρβαμαζεπίνη, ισοπρεναλίνη, φαινυτοΐνη, ριφαμπικίνη, ριτοναβίρη, σουλφινοπυραζόνη, βαρβιτουρικά και hypericum perforatum (St John’s Wort).

Το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί επίσης να αυξήσουν την κάθαρση της θεοφυλλίνης.

Τα ακόλουθα φάρμακα μειώνουν την κάθαρση της θεοφυλλίνης και μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί η δοσολογία ώστε να αποφευχθεί η εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών: ακυκλοβίρη, αλλοπουρινόλη, καρβιμαζόλη, σιμετιδίνη, κλαριθρομυκίνη, διλτιαζέμη, δισουλφιράμη, ερυθρομυκίνη, φλουκοναζόλη, ιντερφερόνη, ισονιαζίδη, μεθοτρεξάτη, μεξυλετίνη, νιζατιδίνη, πεντοξυφυλλίνη, προπαφαινόνη, προπρανολόλη, θειαβενδαζόλη, βεραπαμίλη και από του στόματος αντισυλληπτικά (βλ. παράγραφο 4.9).

Η θεοφυλλίνη ενισχύει τη διουρητική δράση των θειαζιδικών διουρητικών και της φουροσεμίδης.

Η φαινοβαρβιτάλη αυξάνει το μεταβολισμό της θεοφυλλίνης διότι προκαλεί ενζυμική επαγωγή.

Παιδιατρικός πληθυσμός Ο συνδυασμός θεοφυλλίνης με συμπαθομιμητικά φάρμακα (κυρίως εφεδρίνη) μπορεί να προκαλέσει διέγερση από το ΚΝΣ, ειδικότερα στα παιδιά.

Η θεοφυλλίνη έχει αποδειχθεί ότι αλληλεπιδρά με ορισμένα αντιβιοτικά κινολόνης, όπως η

σιπροφλοξασίνη και η ενοξακίνη, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένα επίπεδα θεοφυλλίνης στο πλάσμα.

Η ταυτόχρονη χορήγηση της θεοφυλλίνης και της φλουβοξαμίνης θα πρέπει να αποφεύγεται συνήθως.

Όπου αυτό δεν είναι δυνατόν, θα πρέπει να μειωθεί η δόση της θεοφυλλίνης στους ασθενείς και η συγκέντρωση της θεοφυλλίνης στο πλάσμα θα πρέπει να παρακολουθείται στενά.

Παράγοντες όπως ιογενείς λοιμώξεις, ηπατικές νόσοι και καρδιακή ανεπάρκεια μειώνουν επίσης την κάθαρση της θεοφυλλίνης (βλ. παράγραφο 4.9).

Υπάρχουν αντικρουόμενες αναφορές σχετικά με την ενίσχυση της θεοφυλλίνης από το εμβόλιο της γρίπης και οι γιατροί θα πρέπει να γνωρίζουν ότι μπορεί να συμβεί αλληλεπίδραση με αποτέλεσμα την αύξηση των επιπέδων της θεοφυλλίνης στον ορό. Μειωμένη δοσολογία ενδεχομένως να είναι απαραίτητη σε ηλικιωμένους ασθενείς. Η θυρεοειδική νόσος ή η σχετιζόμενη θεραπεία μπορεί να μεταβάλλουν τα επίπεδα θεοφυλλίνης στο πλάσμα.

Η ταυτόχρονη χορήγηση θεοφυλλίνης μπορεί να:

• αναστείλει την επίδραση των αγωνιστών του υποδοχέα αδενοσίνης (αδενοσίνη, ρεκαδενοσίνη, διπυριδαμόλη) και μπορεί να μειώσει την τοξικότητά τους όταν χρησιμοποιείται στην καρδιακή σάρωση μέσω έγχυσης

• αντισταθμίσει την καταπραϋντική επίδραση των βενζοδιαζεπινών

• προκαλέσει την εμφάνιση αρρυθμιών με αλοθάνιο

• προκαλέσει θρομβοπενία με λομουστίνη

• αυξήσει την κάθαρση λιθίου στο ουροποιητικό σύστημα.

Επομένως, τα παραπάνω φάρμακα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.

Η θεοφυλλίνη μπορεί να μειώσει τα επίπεδα φαινυτοΐνης σε σταθερή κατάσταση.

Η υποκαλιαιμία που προκύπτει από τη θεραπεία με β2-αγωνιστή, τα στεροειδή, τα διουρητικά και η υποξία μπορεί να ενισχυθούν με τη χρήση ξανθινών. Ιδιαίτερη προσοχή συνιστάται σε ασθενείς που πάσχουν από σοβαρό άσθμα που απαιτεί νοσηλεία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, συνιστάται η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων καλίου στον ορό.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται κατά την ταυτόχρονη χρήση της με β-αδρενεργικούς αγωνιστές, γλυκαγόνο και άλλα φάρμακα ξανθίνης, καθώς αυτά θα ενισχύσουν τις επιδράσεις της θεοφυλλίνης.

Η συγχορήγηση με κεταμίνη μπορεί να προκαλέσει μειωμένο ουδό σπασμών και η ταυτόχρονη χορήγηση με δοξαπράμη μπορεί να προκαλέσει αυξημένη διέγερση του ΚΝΣ.

Η συχνότητα εμφάνισης τοξικών επιδράσεων μπορεί να ενισχυθεί από την ταυτόχρονη χρήση εφεδρίνης.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Κύηση Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα από καλά ελεγχόμενες μελέτες για την χρήση της θεοφυλλίνης σε έγκυες γυναίκες.

Η θεοφυλλίνη έχει αναφερθεί ότι προκαλεί τερατογόνες επιδράσεις σε ποντικούς, αρουραίους και κουνέλια. (βλ. παράγραφο 5.3). Ο δυνητικός κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Η θεοφυλλίνη δεν πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός αν η χρήση της κριθεί σαφώς απαραίτητη.

Θηλασμός Σε θηλάζουσες γυναίκες το φάρμακο εκκρίνεται στο μητρικό γάλα και μπορεί να σχετίζεται με ευερεθιστότητα στο βρέφος, επομένως πρέπει να χορηγείται σε θηλάζουσες μητέρες μόνο όταν τα αναμενόμενα οφέλη υπερτερούν του κινδύνου για το παιδί.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Το THEO-DUR δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί μετά την κυκλοφορία της θεοφυλλίνης. Έχει αποδοθεί η συχνότητα "μη γνωστές", καθώς οι ακριβείς συχνότητες δεν μπορούν να εκτιμηθούν από τα διαθέσιμα δεδομένα των κλινικών δοκιμών.

* Παρακαλούμε ανατρέξατε στην παράγραφο 4.4 καθώς η θεοφυλλίνη μπορεί να προκαλέσει κατακράτηση ούρων σε ηλικιωμένους άνδρες με προ-υπάρχουσα μερική απόφραξη των ουροφόρων οδών.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 15562 Χολαργός, Αθήνα

Τηλ: 213 2040380/337 Φαξ: 210 6549585 Ιστότοπος: http://www.eof.gr

4.9 Υπερδοσολογία

Η θεοφυλλίνη έχει στενό θεραπευτικό δείκτη. Η τοξικότητα της θεοφυλλίνης είναι πιο πιθανή όταν η συγκέντρωσή της στον ορό υπερβαίνει τα 20 μικρογραμμάρια/ml και γίνεται σταδιακά πιο σοβαρή σε υψηλότερες συγκεντρώσεις στον ορό.

Η δόση άνω των 3 γραμμαρίων σε ενήλικα (40 mg/kg σε παιδί) θα μπορούσε να θεωρηθεί υπερβολική.

Η θανατηφόρος δόση μπορεί να είναι μόλις 4,5 γραμμάρια σε έναν ενήλικα (60 mg/kg σε ένα παιδί), αλλά γενικά είναι υψηλότερη.

Συμπτώματα Προειδοποίηση: Τα σοβαρά συμπτώματα μπορεί να αναπτυχθούν έως 12 ώρες μετά από την λήψη υπερβολικής δόσης δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης.

Συμπτώματα πεπτικού συστήματος: Ναυτία, έμετος (που είναι συχνά σοβαρός), επιγαστρικός πόνος και αιματέμεση. Εξετάστε την παγκρεατίτιδα εάν ο πόνος στην κοιλιά επιμένει.

Συμπτώματα νευρικού συστήματος: Ανησυχία, υπερτονία, υπερβολικά αντανακλαστικά των άκρων, σπασμοί, επιληπτικές κρίσεις. Κώμα μπορεί να αναπτυχθεί σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις.

Καρδιαγγειακά συμπτώματα: Υπόταση. Η φλεβοκομβική ταχυκαρδία είναι κοινή. Μπορούν να ακολουθήσουν έκτοποι παλμοί και υπερκοιλιακή και κοιλιακή ταχυκαρδία.

Συμπτώματα στο μεταβολισμό: Υποκαλιαιμία λόγω μετατόπισης του καλίου από το πλάσμα στα κύτταρα είναι κοινή, μπορεί να αναπτυχθεί ταχέως και μπορεί να είναι σοβαρή. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί υπεργλυκαιμία, υπομαγνησιαιμία και μεταβολική οξέωση. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ραβδομυόλυση.

Αντιμετώπιση συμπτωμάτων Η χορήγηση ενεργού άνθρακα ή πλύση στομάχου θα πρέπει να εξετάζεται εντός 1-2 ωρών μετά από λήψη υπερδοσολογίας. Η χορήγηση επαναλαμβανόμενων δόσεων ενεργού άνθρακα από στόματος μπορεί να ενισχύσει την αποβολή της θεοφυλλίνης. Μετρήστε επειγόντως την συγκέντρωση του καλίου στο πλάσμα, επαναλάβετε τη μέτρηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα και διορθώστε την υποκαλιαιμία.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Εάν έχουν χορηγηθεί μεγάλες ποσότητες καλίου, μπορεί να εμφανιστεί σοβαρή υπερκαλιαιμία κατά την διάρκεια της ανάνηψης. Εάν τα επίπεδα του καλίου στο πλάσμα είναι χαμηλά, τότε η συγκέντρωση μαγνησίου στο πλάσμα θα πρέπει να μετρηθεί το συντομότερο δυνατόν.

Στη θεραπεία των κοιλιακών αρρυθμιών, θα πρέπει να αποφεύγονται οι προ-σπασμωδικοί αντιαρρυθμικοί παράγοντες όπως η λιγνοκαΐνη (λιδοκαΐνη) εξαιτίας του κινδύνου πρόκλησης ή επιδείνωσης των επιληπτικών κρίσεων.

Μετρήστε τη συγκέντρωση της θεοφυλλίνης στο πλάσμα τακτικά όταν υπάρχει υποψία σοβαρής δηλητηρίασης, μέχρι να μειωθούν οι συγκεντρώσεις. Ο έμετος πρέπει να αντιμετωπιστεί με ένα αντιεμετικό όπως η μετοκλοπραμίδη ή η ονδανσετρόνη.

Η ταχυκαρδία με ικανοποιητική καρδιακή παροχή είναι προτιμότερο να αφεθεί χωρίς θεραπεία. Οι βήτα- αναστολείς μπορεί να χορηγούνται σε ακραίες περιπτώσεις αλλά όχι εάν ο ασθενής είναι ασθματικός.

Ελέγξτε τους μεμονωμένους σπασμούς με ενδοφλέβια χορήγηση διαζεπάμης. Αποκλείστε την υποκαλιαιμία ως αιτία.

Ιδιαίτερα στη ρύθμιση των σπασμών που προκαλούνται από υπερβολική δόση θεοφυλλίνης, η αποτελεσματικότητα ορισμένων αντισπασμωδικών φαρμάκων, όπως οι βενζοδιαζεπίνες, μπορεί να μειωθεί μέσω πιθανών φαρμακοδυναμικών αλληλεπιδράσεων.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα για αποφρακτικές νόσους των αεραγωγών, ξανθίνες, κωδικός ATC: R03D A04 Η θεοφυλλίνη έχει βρογχοδιασταλτική δράση. Επιπλέον, επηρεάζει την λειτουργία ενός αριθμού κυττάρων που εμπλέκονται στις φλεγμονώδεις διεργασίες που σχετίζονται με το άσθμα και την χρόνια αποφρακτική νόσο των αεραγωγών. Μείζονος σημασίας μπορεί να θεωρηθεί η ενισχυμένη δραστικότητα του καταστολέα Τ-λεμφοκυττάρων και η μείωση της λειτουργίας των ηωσινόφιλων και ουδετερόφιλων.

Αυτές οι ενέργειες μπορούν να συνεισφέρουν σε μια αντιφλεγμονώδη προφυλακτική δράση στο άσθμα και στην χρόνια αποφρακτική νόσο των αεραγωγών.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση Μετά από του στόματος χορήγηση, η θεοφυλλίνη απορροφάται αποτελεσματικά και σχετίζεται με απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα που προσεγγίζει το 100%. Μετά από του στόματος χορήγηση των δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης θεοφυλλίνης, η αποδέσμευση της θεοφυλλίνης ελέγχεται και, σε σταθερή κατάσταση, οι μέγιστες συγκεντρώσεις τυπικά παρατηρούνται μετά από περίπου 5 ώρες.

Μια αποτελεσματική συγκέντρωση στο πλάσμα θεωρείται ότι είναι 5-12 μικρογραμμάρια/ml, αν και μπορεί να απαιτούνται συγκεντρώσεις πλάσματος έως 20 μικρογραμμάρια/ml για να επιτευχθεί αποτελεσματικότητα σε ορισμένες περιπτώσεις. Μην υπερβαίνετε τα 20 μικρογραμμάρια/ml.

Κατανομή Η θεοφυλλίνη διανέμεται μέσω όλων των διαμερισμάτων του σώματος. Περίπου το 60% συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

Μια αποτελεσματική συγκέντρωση στο πλάσμα θεωρείται ότι είναι 5-12 μικρογραμμάρια/ml, αν και μπορεί να απαιτούνται συγκεντρώσεις πλάσματος έως 20 μικρογραμμάρια/ml για να επιτευχθεί αποτελεσματικότητα σε ορισμένες περιπτώσεις. Μην υπερβαίνετε τα 20 μικρογραμμάρια/ml.

Βιομετασχηματισμός Η θεοφυλλίνη μεταβολίζεται στο ήπαρ σε 1,3 διμέθυλο-ουρικό οξύ και 3-μεθυλξανθίνη.

Αποβολή

Η θεοφυλλίνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως μέσω των νεφρών στα ούρα. Περίπου το 10% απεκκρίνεται αμετάβλητο. Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής των δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης θεοφυλλίνης είναι περίπου 7 ώρες.

Παράγοντες που επηρεάζουν την κάθαρση Οι κυρίαρχοι παράγοντες που μεταβάλλουν την κάθαρση θεοφυλλίνης είναι: η ηλικία, το σωματικό βάρος, η διατροφή, το κάπνισμα, άλλα φάρμακα και η καρδιοαναπνευστική ή ηπατική νόσος.

Η κάθαρση αυξάνεται στα παιδιά σε σύγκριση με τις τιμές που παρατηρούνται σε ενήλικες.

Η κάθαρση μειώνεται προς τις τιμές των ενηλίκων στα τέλη της εφηβείας.

Νεογέννητα και νεογνά παρουσιάζουν πολύ χαμηλή τιμή κάθαρσης σε σχέση με μεγαλύτερα βρέφη (πάνω από 6 μήνες) και παιδιά και είναι δυνατό η περίοδος ημίσειας ζωής του φαρμάκου να ξεπεράσει τις 24 ώρες.

Στους καπνιστές (1-2 πακέτα την ημέρα) η περίοδος ημίσειας ζωής της θεοφυλλίνης μειώνεται σημαντικά - είναι περίπου 4-5 ώρες - ενώ στους μη καπνιστές είναι κατά μέσο όρο 7-9 ώρες.

Ο χρόνος ημίσειας ζωής της θεοφυλλίνης επηρεάζεται επίσης και από άλλους πολλούς παράγοντες.

Παρατείνεται σε χρόνιους αλκοολικούς, σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένη ηπατική ή νεφρική λειτουργία, με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και σε ασθενείς που παίρνουν αναστολείς των Η υποδοχέων κα αντιβιοτικά της κατηγορίας των μακρολιδών. Στις παραπάνω περιπτώσεις, ο ημιχρόνος ημίσειας ζωής της θεοφυλλίνης μπορεί να ξεπεράσει τις 24 ώρες.

Παρατεταμένος υψηλός πυρετός μπορεί επίσης να ελαττώσει την απέκκριση της θεοφυλλίνης.

Γραμμικότητα Μελέτες που αφορούσαν δισκία θεοφυλλίνης παρατεταμένης αποδέσμευσης κατέδειξαν περίπου ανάλογη της δόσης φαρμακοκινητική στο δοσολογικό εύρος των 200 – 600 mg.

5.3. Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Τα μη κλινικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο με βάση τις συμβατικές μελέτες φαρμακολογικής ασφάλειας και τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων.

Γονοτοξικότητα και καρκινογόνος δράση Οι δοκιμασίες in vitro και in vivo έδειξαν θετικά και αρνητικά αποτελέσματα γονοτοξικότητας για τη θεοφυλλίνη. Ωστόσο, η από του στόματος χορηγούμενη θεοφυλλίνη ημερησίως σε αρουραίους και ποντικούς για 2 χρόνια δεν έδειξε καρκινογόνο δράση. Ως εκ τούτου, είναι απίθανο η θεοφυλλίνη να ενέχει κίνδυνο καρκινογένεσης στον άνθρωπο.

Τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα και ανάπτυξη Η θεοφυλλίνη έχει αποδειχθεί ότι έχει επιπτώσεις στο αναπαραγωγικό σύστημα αρσενικών τρωκτικών, αλλά σε δόσεις που θεωρούνται ότι υπερβαίνουν τη μέγιστη ανθρώπινη δόση και δείχνουν μικρή σχέση με την κλινική χρήση.

Αρκετές μελέτες εμβρυϊκής ανάπτυξης σε αρουραίους, ποντικούς και κουνέλια κατέδειξαν επιδράσεις στην ανάπτυξη ανεξάρτητα από την τοξικότητα στις μητέρες σε υψηλές δόσεις θεοφυλλίνης. Ως εκ τούτου, η θεοφυλλίνη πρέπει να θεωρείται ότι ενδέχεται να προκαλέσει τοξικότητα στην ανάπτυξη στους ανθρώπους.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Non Pareil Seeds 18-20 Mesh, Lactose Anhydrous, Magnesium Stearate, Hydroxypropyl- methyl Cellulose 2910, Glyceryl Monostearate, Beeswax White , Cetyl Alcohol, Myristyl Alcohol, Cellulose Acetate Phthalate, Diethyl Phthalate, Ethanol 96%.

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

36 μήνες.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά την φύλαξη του προϊόντος

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25°C.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Κουτί 30 δισκίων σε 3 blisters των 10 δισκίων το κάθε ένα.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

LAVIPHARM A.E.

Αγ. Μαρίνας, 190 02 Παιανία, Αττική Τηλ. 210 6691000 Fax 210 6642310

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης 200 mg: 42686091220 Δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης 300 mg: 42687091220

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης 27-06-1984 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 12-2-2010 10. HMEPOMHNIA ANAΘΕΩΡΗΣΗΣ TOY ΚEIMENOY