1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
ZOMACTON 4 mg, κόνις και διαλύτης για ενέσιμο διάλυμα.
2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Ένα φιαλίδιο κόνεως περιέχει:
Somatropin* 4 mg (που αντιστοιχούν σε συγκέντρωση 1,3 mg/ml ή 3,3 mg/ml μετά την ανασύσταση)
* παράγεται σε κύτταρα Escherichia coli με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA.
Έκδοχο με γνωστή δράση (στο διαλύτη):
Βενζυλική αλκοόλη: 9 mg/ml Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.
3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Κόνις και διαλύτης για ενέσιμο διάλυμα.
Το ZOMACTON είναι λευκή έως υπόλευκη κόνις. Ο διαλύτης στη φύσιγγα είναι διαυγής και άχρωμος.
4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
4.1 Θεραπευτικές Ενδείξεις
Το ZOMACTON ενδείκνυται για τη μακροχρόνια θεραπεία παιδιών που παρουσιάζουν ελαττωμένη ανάπτυξη εξαιτίας ανεπαρκούς έκκρισης αυξητικής ορμόνης και για τη μακροχρόνια θεραπεία της καθυστερημένης ανάπτυξης που οφείλεται σε σύνδρομο Turner, επιβεβαιωμένο με χρωμοσωμική ανάλυση.
4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
Δοσολογία Η θεραπεία με ZOMACTON πρέπει να γίνεται μόνο υπό την επίβλεψη ειδικευμένου γιατρού με εμπειρία στον χειρισμό ασθενών με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης.
Η δοσολογία και το σχήμα χορήγησης του ZOMACTON πρέπει να εξατομικεύονται για κάθε ασθενή.
Η διάρκεια της αγωγής, που συνήθως διαρκεί αρκετά έτη, θα εξαρτηθεί από την επίτευξη του μεγίστου δυνατού θεραπευτικού αποτελέσματος.
Ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης Γενικά, συνιστάται δόση 0,17 - 0,23 mg/kg σωματικού βάρους (που αντιστοιχούν περίπου σε 4,9 mg/m² - 6,9 mg/m² επιφάνειας σώματος) την εβδομάδα, διηρημένη σε 6 - 7 υποδόριες ενέσεις (που αντιστοιχούν σε ημερήσια ένεση 0,02 - 0,03 mg/kg σωματικού βάρους ή 0,7 - 1,0 mg/m² επιφάνειας σώματος). Δεν θα πρέπει να γίνεται υπέρβαση της συνολικής εβδομαδιαίας δόσης των 0,27 mg/kg ή 8 mg/m² επιφάνειας σώματος (που αντιστοιχούν σε ημερήσιες ενέσεις περίπου μέχρι 0,04 mg/kg).
Σύνδρομο Turner
Γενικά, συνιστάται δόση 0,33 mg/kg σωματικού βάρους την εβδομάδα (που αντιστοιχεί περίπου σε 9,86 mg/m² επιφάνειας σώματος), διηρημένη σε 6 - 7 υποδόριες ενέσεις (που αντιστοιχούν σε ημερήσιες ενέσεις 0,05 mg/kg σωματικού βάρους ή 1,40 - 1,63 mg/m² επιφάνειας σώματος).
Τρόπος χορήγησης Η απαιτούμενη δόση του ZOMACTON χορηγείται χρησιμοποιώντας τη συσκευή Ferring-Pen (μια συσκευή με βελόνα) ή εναλλακτικά μια συμβατική σύριγγα.
Ειδικές οδηγίες για τη χρήση της συσκευής Ferring-Pen περιέχονται στο φυλλάδιο που παρέχεται με τη συσκευή.
Το διαυγές, άχρωμο διάλυμα πρέπει στη συνέχεια να χορηγείται υποδορίως.
Μετά την ανασύσταση, πρέπει να εκτελούνται τα ακόλουθα βήματα για την ένεση.
1. Τα χέρια πρέπει να πλένονται.
2. Το επάνω μέρος του φιαλιδίου πρέπει να καθαρίζεται με ένα επίθεμα εμποτισμένο με
οινόπνευμα ώστε να αποφεύγεται η μόλυνση του περιεχομένου. Μην αγγίζετε το ελαστικό πώμα εισχώρησης μετά τον καθαρισμό.
3. Γυρίστε το φιαλίδιο ανάποδα κρατώντας το επάνω μέρος της βελόνας κάτω από την επιφάνεια του φαρμάκου. Τραβήξτε απαλά το έμβολο έως ότου η συνταγογραφούμενη ποσότητα του φαρμάκου σας γεμίσει τη σύριγγα. Εάν δεν έχετε αρκετό φάρμακο για μια πλήρη δόση, κάντε ανασύσταση ενός νέου φιαλιδίου για να καλύψετε τη διαφορά.
4. Με τη βελόνα να βρίσκεται ακόμα στο ανεστραμμένο φιαλίδιο, χτυπήστε απαλά τη σύριγγα για να απομακρύνετε τυχόν φυσαλίδες αέρα.
5. Αφαιρέστε τη βελόνα από το φιαλίδιο και επανατοποθετήστε προσεκτικά το κάλυμμα της βελόνας μέχρι να είστε έτοιμοι για την ένεση.
6. Καθαρίστε σχολαστικά το σημείο της ένεσης με ένα επίθεμα εμποτισμένο με οινόπνευμα.
7. Ελέγξτε ότι υπάρχει η σωστή δόση μέσα στη σύριγγα.
8. Αφαιρέστε το κάλυμμα της βελόνας και κρατήστε τη σύριγγα με τον τρόπο που κρατάτε ένα μολύβι.
9. Με το ελεύθερο χέρι σας, ανασηκώστε απαλά το δέρμα γύρω από το σημείο της ένεσης ανάμεσα στα δάχτυλά σας.
10. Εισάγετε τη βελόνα στον ιστό κάτω από την επιφάνεια του δέρματος υπό γωνία 45 έως 90 για να μειώσετε την ενόχληση.
11. Κρατώντας τη σύριγγα στη θέση της, τραβήξτε προς τα πίσω (εάν υπάρχει αίμα στη σύριγγα, αυτό σημαίνει ότι έχετε εισέλθει σε αιμοφόρο αγγείο. Μην κάνετε ένεση του ZOMACTON.
Τραβήξτε τη βελόνα, απορρίψτε όλα τα υλικά και επιστρέψτε στο βήμα 1. Επιλέξτε και καθαρίστε ένα νέο σημείο ένεσης). Εάν δεν εμφανιστεί αίμα, πιέστε αργά το έμβολο μέχρι να αδειάσει η σύριγγα.
12. Τραβήξτε γρήγορα τη βελόνα προς τα έξω και ασκήστε πίεση στο σημείο της ένεσης με μια αποστειρωμένη γάζα. Πετάξτε τη βελόνα και τη σύριγγα στο δοχείο σας απόρριψης αιχμηρών αντικειμένων.
Μην μοιράζεστε τις σύριγγες, τις βελόνες ή τα φιαλίδιά σας με κανέναν άλλον. Μπορεί να τους μολύνετε ή να μολυνθείτε εσείς από αυτούς.
Η υποδόρια χορήγηση αυξητικής ορμόνης μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ή αύξηση του λιπώδους ιστού στο σημείο της ένεσης. Επομένως, τα σημεία στα οποία γίνεται η ένεση πρέπει να εναλλάσσονται.
Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ.
παράγραφο 6.6.
4.3 Αντενδείξεις
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Το ZOMACTON δεν πρέπει να χορηγείται σε πρόωρα βρέφη ή νεογνά επειδή ο διαλύτης περιέχει βενζυλική αλκοόλη.
Το ZOMACTON δεν πρέπει να χορηγείται όταν υπάρχει ένδειξη δραστηριότητας όγκου. Οι ενδοκρανιακοί όγκοι πρέπει να είναι ανενεργοί και να έχει ολοκληρωθεί η αντινεοπλασματική θεραπεία πριν την έναρξη της θεραπείας με αυξητική ορμόνη. Η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται εάν υπάρχει ένδειξη ανάπτυξης όγκου.
Το ZOMACTON δεν πρέπει να χορηγείται για την προώθηση της ανάπτυξης σε παιδιά με κλειστές επιφύσεις.
Ασθενείς σε οξεία, κρίσιμη κατάσταση, που παρουσιάζουν επιπλοκές μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, χειρουργική επέμβαση κοιλίας, πολλαπλά τραύματα εξαιτίας ατυχήματος, οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια ή παρόμοιες καταστάσεις, δεν πρέπει να υποβάλλονται σε αγωγή με ZOMACTON.
Σε παιδιά με χρόνια νεφρική νόσο, η θεραπεία με ZOMACTON πρέπει να διακόπτεται σε περίπτωση μεταμόσχευσης νεφρού.
4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Δεν πρέπει να υπερβαίνεται η μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση (βλ. παράγραφο 4.2).
Εξαιτίας της παρουσίας βενζυλικής αλκοόλης ως εκδόχο, το ZOMACTON μπορεί να προκαλέσει τοξικές και αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις σε βρέφη και παιδιά ηλικίας έως τριών ετών και δεν πρέπει να χορηγείται σε πρόωρα βρέφη ή νεογνά.
Το ZOMACTON δεν ενδείκνυται για τη μακροχρόνια αγωγή παιδιατρικών ασθενών που έχουν ανεπαρκή ανάπτυξη εξαιτίας γενετικά επιβεβαιωμένου συνδρόμου Prader-Willi, εκτός αν έχουν επίσης διαγνωσθεί με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης. Έχουν υπάρξει αναφορές υπνικής άπνοιας και αιφνίδιου θανάτου μετά την έναρξη της θεραπείας με αυξητική ορμόνη σε παιδιατρικούς ασθενείς με σύνδρομο Prader-Willi, οι οποίοι είχαν έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω παράγοντες κινδύνου: σοβαρή παχυσαρκία, ιστορικό απόφραξης των ανώτερων αεραγωγών ή υπνικής άπνοιας ή απροσδιόριστης αιτιολογίας λοίμωξη του αναπνευστικού.
Έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις καλοήθους ενδοκράνιας υπέρτασης. Σε περιπτώσεις έντονης ή υποτροπιάζουσας κεφαλαλγίας, προβλημάτων στην όραση και ναυτίας/εμέτου συνιστάται βυθοσκόπηση για ύπαρξη οιδήματος της οπτικής θηλής. Σε περίπτωση επιβεβαιωμένου οιδήματος της οπτικής θηλής, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο διάγνωσης καλοήθους ενδοκράνιας υπέρτασης και η θεραπεία με αυξητική ορμόνη πρέπει να διακοπεί, εάν κριθεί κατάλληλο (βλ. επίσης παράγραφο 4.8). Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που θα μπορούσαν να καθοδηγήσουν τη λήψη κλινικής απόφασης σε ασθενείς με επιλυμένη ενδοκράνια υπέρταση. Σε περίπτωση επανέναρξης της θεραπείας με αυξητική ορμόνη, είναι απαραίτητο να γίνεται προσεκτική παρακολούθηση για συμπτώματα ενδοκράνιας υπέρτασης.
Έχει αναφερθεί λευχαιμία σε μικρό αριθμό ασθενών με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης που υποβλήθηκαν σε αγωγή με σωματροπίνη αλλά και σε ασθενείς που δεν υποβλήθηκαν σε αγωγή.
Εντούτοις, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η συχνότητα εμφάνισης λευχαιμίας είναι μεγαλύτερη σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αυξητική ορμόνη χωρίς να έχουν παράγοντες προδιάθεσης.
Όπως με όλα τα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν σωματροπίνη, ένα μικρό ποσοστό ασθενών μπορεί να αναπτύξει αντισώματα στη σωματροπίνη. Η δεσμευτική ικανότητα αυτών των αντισωμάτων είναι χαμηλή και δεν επηρεάζει το ρυθμό ανάπτυξης. Έλεγχος για την ανάπτυξη αντισωμάτων στη σωματροπίνη θα πρέπει να διεξάγεται σε κάθε ασθενή που δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία.
Η αυξητική ορμόνη αυξάνει την εξωθυρεοειδική μετατροπή της Τ4 σε Τ3 και μπορεί, έτσι, να αποκαλύψει αρχόμενο υποθυρεοειδισμό. Για το λόγο αυτό πρέπει σε όλους τους ασθενείς να γίνεται παρακολούθηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς. Σε ασθενείς με υποϋποφυσισμό, η καθιερωμένη θεραπεία υποκατάστασης πρέπει να παρακολουθείται στενά όταν χορηγείται θεραπεία με σωματροπίνη.
Επειδή η σωματροπίνη μπορεί να μειώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για ενδείξεις δυσανεξίας στη γλυκόζη. Σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, μπορεί να χρειαστεί ρύθμιση της δόσης της ινσουλίνης έπειτα από την έναρξη της θεραπείας με προϊόν που περιέχει σωματροπίνη. Οι ασθενείς με διαβήτη ή δυσανεξία στη γλυκόζη πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σωματροπίνη. Το ZOMACTON πρέπει επίσης να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό προδιάθεσης για τη νόσο.
Έναρξη της θεραπείας με σωματροπίνη μπορεί να οδηγήσει σε αναστολή της 11βHSD-1 και μειωμένες συγκεντρώσεις κορτιζόλης ορού. Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με σωματροπίνη, μπορεί να αποκαλυφθεί προγενέστερα μη διαγνωσμένος κεντρικός (δευτεροπαθής) υποαδρεναλισμός και μπορεί να απαιτηθεί θεραπεία υποκατάστασης με γλυκοκορτικοειδή. Επιπλέον, ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία υποκατάστασης με γλυκοκορτικοειδή για προγενέστερα διαγνωσμένο υποαδρεναλισμό μπορεί να χρειαστούν αύξηση των δόσεων συντήρησης ή των δόσεων σε καταστάσεις καταπόνησης, μετά την έναρξη της θεραπείας με σωματροπίνη (βλ. παράγραφο 4.5).
Σε ασθενείς με δευτεροπαθή ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης λόγω ενδοκράνιας βλάβης, συνιστάται συχνός έλεγχος της εξέλιξης ή υποτροπής της υποκείμενης νόσου. Σε επιζώντες καρκίνου της παιδικής ηλικίας έχει αναφερθεί αυξημένος κίνδυνος δεύτερου νεοπλάσματος σε ασθενείς που έλαβαν σωματροπίνη μετά το πρώτο τους νεόπλασμα. Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ακτινοβολία στο κεφάλι για το πρώτο τους νεόπλασμα, τα πιο κοινά από αυτά τα δεύτερα νεοπλάσματα ήταν ενδοκρανιακοί όγκοι, και συγκεκριμένα, μηνιγγιώματα.
Η θεραπεία με ZOMACTON πρέπει να διακόπτεται εάν διαπιστωθεί εξέλιξη ή υποτροπή της βλάβης.
Σε ασθενείς με προγενέστερες κακοήθεις νόσους απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή για σημεία και συμπτώματα υποτροπής.
Σε οποιοδήποτε παιδί κατά τη διάρκεια της ταχείας ανάπτυξης μπορεί να παρουσιαστεί εξέλιξη της σκολίωσης. Οι ενδείξεις της σκολίωσης πρέπει να παρακολουθούνται κατά τη διάρκεια της αγωγής με σωματροπίνη.
Σε ασθενείς με ενδοκρινικές διαταραχές μπορεί να παρουσιαστεί συχνότερα επιφυσιολίσθηση της μηριαίας κεφαλής. Ασθενής που λαμβάνει θεραπεία με ZOMACTON και παρουσιάζει χωλότητα ή παραπονείται για πόνο στο ισχίο ή στο γόνατο θα πρέπει να εξετάζεται από γιατρό.
Τα αποτελέσματα της αγωγής με αυξητική ορμόνη στην ανάρρωση, μελετήθηκαν σε δύο κλινικές δοκιμές ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, οι οποίες περιλάμβαναν 522 ενήλικους ασθενείς σε οξεία, κρίσιμη κατάσταση, που παρουσίαζαν επιπλοκές μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, χειρουργική επέμβαση κοιλίας, πολλαπλά τραύματα εξαιτίας ατυχήματος ή οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια.
Η θνησιμότητα ήταν μεγαλύτερη (42% έναντι 19%) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με αυξητικές ορμόνες (δόσεις 5,3 έως 8 mg/ημέρα) εν συγκρίσει με ασθενείς που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο. Με βάση αυτές τις πληροφορίες, σε αυτούς τους ασθενείς δεν θα πρέπει να χορηγούνται αυξητικές ορμόνες. Επειδή δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες για την ασφάλεια της θεραπείας υποκατάστασης με αυξητική ορμόνη σε ασθενείς σε οξεία, κρίσιμη κατάσταση, τα οφέλη της συνέχισης της θεραπείας σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να σταθμίζονται έναντι των ενδεχόμενων κινδύνων.
Χρήση μαζί με από στόματος θεραπεία με οιστρογόνα Εάν μια γυναίκα που λαμβάνει σωματροπίνη ξεκινήσει από στόματος θεραπεία με οιστρογόνα, η δόση της σωματροπίνης μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί προκειμένου να διατηρηθούν τα επίπεδα IGF-1
στον ορό εντός του φυσιολογικού εύρους που αντιστοιχεί στην ηλικία. Αντίθετα, εάν μια γυναίκα που λαμβάνει σωματροπίνη διακόψει την από στόματος θεραπεία με οιστρογόνα, η δόση της σωματροπίνης μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί προκειμένου να αποφευχθεί η περίσσεια της αυξητικής ορμόνης και/ή οι ανεπιθύμητες ενέργειες (βλ. παράγραφο 4.5).
Παγκρεατίτιδα Αν και σπάνια, η παγκρεατίτιδα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς που λαμβάνουν σωματροπίνη και παρουσιάζουν κοιλιακό άλγος, ειδικά σε παιδιά.
Ιχνηλασιμότητα Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου προϊόντος πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης
Η ταυτόχρονη θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή αναστέλλει τις επιδράσεις των προϊόντων που περιέχουν σωματροπίνη στην ενίσχυση της ανάπτυξης. Σε ασθενείς με ανεπάρκεια της αδρενοκορτικοτρόπου ορμόνης (ACTH), η θεραπεία υποκατάστασης με γλυκοκορτικοειδή πρέπει να ρυθμίζεται προσεκτικά, ούτως ώστε να αποφεύγεται οποιαδήποτε ανασταλτική δράση επί της αυξητικής ορμόνης.
Η αυξητική ορμόνη μειώνει τη μετατροπή της κορτιζόνης σε κορτιζόλη και μπορεί να αποκαλύψει προγενέστερα μη διαγνωσμένο κεντρικό υποαδρεναλισμό ή να καταστήσει αναποτελεσματικές τις χαμηλές δόσεις υποκατάστασης με γλυκοκορτικοειδή (βλ. παράγραφο 4.4).
Σε γυναίκες που λαμβάνουν από στόματος θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα, μπορεί να απαιτηθεί υψηλότερη δόση αυξητικής ορμόνης για την επίτευξη του θεραπευτικού στόχου (βλ.
παράγραφο 4.4).
Υψηλές δόσεις ανδρογόνων, οιστρογόνων ή αναβολικών στεροειδών μπορεί να επιταχύνουν την ωρίμανση των οστών και μπορεί, επομένως, να μειώσουν την τελική αύξηση του ύψους.
Επειδή η σωματροπίνη μπορεί να προκαλέσει αντίσταση στην ινσουλίνη, η δόση της ινσουλίνης μπορεί να χρειαστεί ρύθμιση σε διαβητικούς ασθενείς που λαμβάνουν ταυτοχρόνως ZOMACTON.
Δεδομένα από μία μελέτη αλληλεπιδράσεων, η οποία διεξήχθη σε ενήλικους ασθενείς με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης, υποδηλώνουν ότι η χορήγηση σωματροπίνης μπορεί να αυξήσει την κάθαρση ενώσεων, οι οποίες είναι γνωστό ότι μεταβολίζονται από ισοένζυμα του κυτοχρώματος Ρ450. Η κάθαρση ενώσεων που μεταβολίζονται από το κυτόχρωμα Ρ450 3Α4 (π.χ. στεροειδή του φύλου, κορτικοστεροειδή, αντισπασμωδικά και κυκλοσπορίνη) μπορεί να είναι ιδιαιτέρως αυξημένη, με αποτέλεσμα χαμηλότερα επίπεδα αυτών των ενώσεων στο πλάσμα. Η κλινική σημασία αυτού του ευρήματος είναι άγνωστη.
4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία
Κύηση Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα για κυήσεις που εκτέθηκαν σε ZOMACTON.
Δεν διατίθενται δεδομένα από τη χρήση του ZOMACTON κατά τη διάρκεια της κύησης σε ζώα (βλ.
παράγραφο 5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια).
Επομένως, το ZOMACTON δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της κύησης και σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας που δεν χρησιμοποιούν αντισύλληψη.
Θηλασμός Δεν έχουν πραγματοποιηθεί κλινικές μελέτες με προϊόντα που περιέχουν σωματροπίνη σε γυναίκες που θηλάζουν. Δεν είναι γνωστό εάν η σωματροπίνη εκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Για το λόγο αυτό, πρέπει να δίνεται προσοχή όταν προϊόντα που περιέχουν σωματροπίνη χορηγούνται σε γυναίκες που θηλάζουν.
4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων
Το ZOMACTON δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες
Η υποδόρια χορήγηση αυξητικής ορμόνης μπορεί να προκαλέσει απώλεια ή αύξηση του λιπώδους ιστού στο σημείο της ένεσης. Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι ασθενείς έχουν παρουσιάσει πόνο και κνησμώδες εξάνθημα στο σημείο της ένεσης.
| Κατηγορία/Οργανικό σύστημα | Πολύ συχνές (≥1/10) | Συχνές (≥1/100 έως <1/10) | Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100) | Σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000) | Πολύ σπάνιες (<1/10.000) | Μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα) |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος | αναιμία | |||||
| Καρδιακές διαταραχές | ταχυκαρδία, υπέρταση (σε ενήλικα) | υπέρταση (σε παιδί) | ||||
| Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου | ίλιγγος | |||||
| Ενδοκρινικές διαταραχές | υποθυρεοειδισμός | |||||
| Διαταραχές του οφθαλμού | οίδημα της οπτικής θηλής, διπλωπία | |||||
| Γαστρεντερικές διαταραχές | έμετος, κοιλιακό άλγος, μετεωρισμός, ναυτία | διάρροια | ||||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | οίδημα (σε ενήλικα), περιφερικό οίδημα (σε ενήλικα) | οίδημα (σε παιδί), περιφερικό οίδημα (σε παιδί), αντιδράσεις στη θέση ένεσης, εξασθένιση | αδυναμία, ατροφία στη θέση ένεσης, αιμορραγία στη θέση ένεσης, μάζα στη θέση ένεσης, υπερτροφία | άλγος στη θέση ένεσης, εξάνθημα στη θέση ένεσης | διόγκωση προσώπου** (σε παιδί) | |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | ανάπτυξη αντισωμάτων | |||||
| Διερευνήσεις | εξέταση νεφρικής λειτουργίας μη φυσιολογική | |||||
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | ήπια υπεργλυκαιμία (σε ενήλικα) | διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη (σε παιδί) | υπογλυκαιμία, υπερφωσφαταιμία | σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | αρθραλγία (σε ενήλικα), μυαλγία (σε ενήλικα) | αρθραλγία (σε παιδί), μυαλγία (σε παιδί) δυσκαμψία των άκρων (σε ενήλικα) | μυϊκή ατροφία, οστικό άλγος, σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα δυσκαμψία των άκρων (σε παιδί) | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα | κακόηθες νεόπλασμα, νεόπλασμα | λευχαιμία (σε παιδί) | ||||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | κεφαλαλγία (σε ενήλικα), παραισθησία (σε ενήλικα) | κεφαλαλγία, υπερτονία, αϋπνία (σε ενήλικα) | υπνηλία, νυσταγμός | νευροπάθεια, αυξημένη ενδοκράνια πίεση, αϋπνία (σε παιδί), παραισθησία (σε παιδί) | ||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | διαταραχές προσωπικότητας | |||||
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | ακράτεια ούρων, αιματουρία, πολυουρία, αυξημένη συχνότητα ούρησης/πολλακιουρία, ούρα μη φυσιολογικά | |||||
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού | έκκριμα των γεννητικών οργάνων, γυναικομαστία | |||||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | λιποδυστροφία, ατροφία δέρματος, αποφολιδωτική δερματίτιδα, κνίδωση, υπερτρίχωση, υπερτροφία δέρματος | εξάνθημα* (σε παιδί), κνησμός* (σε παιδί) |
*ΑΕ από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος, όπου η συχνότητα δεν είναι γνωστή.
**Τα περιστατικά διόγκωσης προσώπου που έχουν αναφερθεί κυρίως μετά την κυκλοφορία του προϊόντος ήταν πρήξιμο χείλους, διόγκωση προσώπου, πρήξιμο δέρματος, περικογχικό πρήξιμο/περιφερικό πρήξιμο ματιών, πρησμένη γλώσσα.
Παγκρεατίτιδα έχει αναφερθεί μετά την κυκλοφορία του προϊόντος κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αυξητική ορμόνη (μη γνωστής συχνότητας).
Αντισώματα κατά της σωματροπίνης: η πρωτεΐνη σωματροπίνη μπορεί να εγείρει το σχηματισμό αντισωμάτων. Ανάλογα με το εκάστοτε προϊόν, τα αντισώματα αυτά έχουν ανιχνευτεί σε ένα ορισμένο ποσοστό του πληθυσμού που έλαβε θεραπεία. Η ικανότητα σύνδεσής τους και οι τίτλοι τους είναι γενικά χαμηλοί χωρίς κλινικές συνέπειες. Εντούτοις, έλεγχος για αντισώματα κατά της σωματροπίνης θα πρέπει να διενεργείται σε περίπτωση απουσίας ανταπόκρισης στη θεραπεία με σωματροπίνη.
Λευχαιμία: περιστατικά λευχαιμίας (πολύ σπάνια) έχουν αναφερθεί σε παιδιά με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης, ορισμένα εκ των οποίων λάμβαναν θεραπεία με σωματροπίνη και είχαν συμπεριληφθεί στην εμπειρία μετά την κυκλοφορία. Εντούτοις, δεν υπάρχει καμία ένδειξη αυξημένου κίνδυνου για λευχαιμία χωρίς παράγοντες προδιάθεσης.
Επιφυσιολίσθηση της μηριαίας κεφαλής και νόσος Legg-Calve-Perthes έχουν αναφερθεί σε παιδιά που έλαβαν θεραπεία με αυξητική ορμόνη. Η επιφυσιολίσθηση της μηριαίας κεφαλής συμβαίνει πιο συχνά σε περίπτωση ενδοκρινικών διαταραχών και η νόσος Legg- Calve- Perthes είναι πιο συχνή σε περίπτωση χαμηλού αναστήματος. Παρόλα αυτά, δεν είναι γνωστό αν αυτές οι δύο παθολογίες είναι πιο συχνές ή όχι κατά τη θεραπεία με σωματροπίνη.
Ενόχληση, πόνος στο ισχίο και/ή στο γόνατο πρέπει να παραπέμπει στη διάγνωσή τους.
Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να θεωρηθούν ως χαρακτηριστικές αυτής της κατηγορίας φαρμάκων, όπως η υπεργλυκαιμία που οφείλεται σε μείωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη, τα μειωμένα επίπεδα ελεύθερης θυροξίνης και η πιθανή ανάπτυξη καλοήθους ενδοκράνιας υπέρτασης.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 213 2040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr.
4.9 Υπερδοσολογία
Δεν πρέπει να γίνεται υπέρβαση της συνιστώμενης δόσης του ZOMACTON.
Παρόλο που δεν υπάρχουν αναφορές για υπερδοσολογία με ZOMACTON, η οξεία υπερδοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε αρχική υπογλυκαιμία ακολουθούμενη στη συνέχεια από υπεργλυκαιμία.
Οι επιδράσεις της μακροχρόνιας, επαναλαμβανόμενης χρήσης του ZOMACTON σε δόσεις που υπερβαίνουν τις συνιστώμενες, είναι άγνωστες. Εντούτοις, είναι δυνατόν μια τέτοια χρήση να προκαλέσει σημεία και συμπτώματα που συνάδουν με τις γνωστές επιδράσεις της περίσσειας της ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης (π.χ. ακρομεγαλία).
5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Σωματροπίνη και αγωνιστές σωματροπίνης, κωδικός ATC:
H 01 AC 01
Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες H δραστική ουσία του ZOMACTON είναι πανομοιότυπη με την υποφυσιακή ανθρώπινη αυξητική ορμόνη (pit-hGH) ως προς την αλληλουχία των αμινοξέων, το μήκος της αλυσίδας (191 αμινοξέα) και το φαρμακοκινητικό προφίλ. Το ZOMACTON αναμένεται να παρουσιάζει τις ίδιες φαρμακολογικές δράσεις με την ενδογενή ορμόνη.
Μηχανισμός δράσης Σκελετικό σύστημα:
Η αυξητική ορμόνη προκαλεί μία γενικά αναλογική ανάπτυξη των σκελετικών οστών στον άνθρωπο. Αύξηση της γραμμικής ανάπτυξης σε παιδιά με επιβεβαιωμένη ανεπάρκεια pit- hGH έχει αποδειχθεί μετά από εξωγενή χορήγηση ZOMACTON. Η μετρήσιμη αύξηση στο ύψος μετά τη χορήγηση ZOMACTON είναι αποτέλεσμα της δράσης του ZOMACTON στις επιφυσιακές πλάκες των μακρών οστών. Σε παιδιά με έλλειψη επαρκών ποσοτήτων pit-hGH, το ZOMACTON προκαλεί αυξημένο ρυθμό ανάπτυξης και αυξημένες συγκεντρώσεις του IGF 1 (Ινσουλινόμορφος Αυξητικός Παράγοντας/Σωματομεδίνη-C) παρόμοιες με εκείνες που παρατηρούνται μετά από θεραπεία με pit-hGH. Παρατηρούνται επίσης αυξήσεις των μέσων συγκεντρώσεων της αλκαλικής φωσφατάσης ορού.
Άλλα όργανα και ιστοί:
Αύξηση στο μέγεθος, ανάλογη της συνολικής αύξησης του σωματικού βάρους, συμβαίνει και σε άλλους ιστούς επίσης, ως απόκριση στην αυξητική ορμόνη. Οι αλλαγές περιλαμβάνουν:
αυξημένη ανάπτυξη του συνδετικού ιστού, του δέρματος και των εξαρτημάτων, διόγκωση των σκελετικών μυών με αύξηση του αριθμού και του μεγέθους των κυττάρων, ανάπτυξη του θύμου αδένα, διόγκωση του ήπατος με αύξηση του πολλαπλασιασμού των κυττάρων και μικρή διόγκωση των γονάδων, των επινεφριδίων και του θυρεοειδούς. Κατά τη θεραπεία υποκατάστασης με αυξητική ορμόνη δεν έχουν αναφερθεί δυσανάλογη αύξηση του δέρματος και των πλατέων οστών και επιταχυνόμενη σεξουαλική ωρίμανση.
Μεταβολισμός πρωτεϊνών, υδατανθράκων και λιπιδίων:
Η αυξητική ορμόνη προκαλεί κατακράτηση αζώτου και αυξάνει τη μεταφορά αμινοξέων στους ιστούς. Και οι δύο διαδικασίες προάγουν την πρωτεϊνοσύνθεση. Η χρήση υδατανθράκων και η λιπογένεση καταστέλλονται από την αυξητική ορμόνη. Σε υψηλές δόσεις ή απουσία ινσουλίνης, η αυξητική ορμόνη δρα ως διαβητογόνος παράγoντας, προκαλώντας συμπτώματα που παρατηρούνται συνήθως κατά τη διάρκεια της νηστείας (δηλ.
δυσανεξία σε υδατάνθρακες, αναστολή λιπογένεσης, κινητοποίηση λίπους και κέτωση).
Μεταβολισμός ανόργανων ουσιών:
Έπειτα από αγωγή με αυξητική ορμόνη παρατηρείται κατακράτηση νατρίου, καλίου και φωσφόρου. Η αυξημένη απώλεια ασβεστίου από τους νεφρούς αντισταθμίζεται από την αυξημένη απορρόφηση στο έντερο. Η συγκέντρωση ασβεστίου στον ορό δεν επηρεάζεται σημαντικά σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ZOMACTON ή pit-hGH. Αυξημένες συγκεντρώσεις ανόργανων φωσφορικών στον ορό έχουν παρατηρηθεί τόσο μετά από χορήγηση με ZOMACTON όσο και με pit-hGH. Η συσσώρευση αυτών των ανόργανων ουσιών υποδηλώνει αυξημένες ανάγκες κατά τη διάρκεια της σύνθεσης των ιστών.
5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Είκοσι τέσσερα (24) υγιή ενήλικα άτομα έλαβαν 1,67 mg σωματροπίνης με υποδόρια ένεση.
Μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα περίπου 17 ng/ml παρατηρήθηκαν σχεδόν 4 ώρες μετά τη χορήγηση του φαρμακευτικού προϊόντος. Ο φαινόμενος όγκος κατανομής (V/F) για τη σωματροπίνη ήταν 48 λίτρα, η φαινόμενη κάθαρση (CL/F) ήταν 15 l/h και παρατηρήθηκε τελικός χρόνος ημίσειας ζωής 2,2 ωρών.
Δεδομένα από άλλα προϊόντα που περιέχουν σωματροπίνη υποδηλώνουν ότι η βιοδιαθεσιμότητα της υποδορίως χορηγούμενης σωματροπίνης είναι περίπου 80% σε υγιείς
ενήλικες και έχει δειχθεί ότι τόσο το ήπαρ όσο και ο νεφρός αποτελούν σημαντικά όργανα καταβολισμού των πρωτεϊνών που αποβάλλουν την ουσία.
5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια
Τοξικότητα εφάπαξ δόσης:
Μελέτες τοξικότητας εφάπαξ δόσης διεξήχθησαν σε αρουραίους (ενδομυϊκή χορήγηση 10 mg/kg), σε σκύλους και πιθήκους (ενδομυϊκή δόση 5 mg/kg, που είναι 50 - 100 φορές μεγαλύτερη από τη θεραπευτική δόση στον άνθρωπο). Δεν υπήρξε ένδειξη τοξικότητας που να σχετίζεται με το φάρμακο σε αυτά τα είδη.
Τοξικότητα επαναλαμβανόμενων δόσεων:
Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικά σημεία τοξικότητας σε μελέτη σε αρουραίους στους οποίους χορηγήθηκαν δόσεις 1,10 mg/kg/ημέρα για 30 ημέρες και 0,37 mg/kg/ημέρα για 90 ημέρες.
Αναπαραγωγική τοξικότητα, ενδεχόμενη μεταλλαξογόνος και καρκινογόνος δράση Η σωματροπίνη που παράγεται με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA είναι πανομοιότυπη με την ενδογενή ανθρώπινη υποφυσιακή αυξητική ορμόνη. Έχει τις ίδιες βιολογικές ιδιότητες και συνήθως χορηγείται σε φυσιολογικές δόσεις. Επομένως, δεν κρίθηκε αναγκαίο να διεξαχθεί όλο το φάσμα των ανωτέρω τοξικολογικών μελετών. Ανεπιθύμητες επιδράσεις στα όργανα αναπαραγωγής, στην κύηση και στη γαλουχία δεν είναι πιθανό να σημειωθούν. Επίσης, δεν αναμένεται καρκινογόνος δράση. Μελέτη μεταλλαξογένεσης απέδειξε την απουσία μεταλλαξογόνου δράσης.
6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
6.1 Κατάλογος εκδόχων
Κόνις Μαννιτόλη Διαλύτης Χλωριούχο νάτριο Βενζυλική αλκοόλη Ύδωρ για ενέσιμα
6.2 Ασυμβατότητες
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
6.3 Διάρκεια ζωής
3 χρόνια.
Μετά την ανασύσταση, το διάλυμα μπορεί να φυλάσσεται το πολύ για 14 ημέρες στο ψυγείο (2°C - 8°C).
Φυλάσσετε το φιαλίδιο σε όρθια θέση.
6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C - 8°C). Φυλάσσετε στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύεται από το φως.
Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ.
παράγραφο 6.3.
6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
Κόνις σε φιαλίδιο (ύαλος τύπου Ι), με πώμα εισχώρησης (γκρι ελαστικό αλογονοβουτυλίου), σφράγισμα και αποσπώμενο καπάκι τύπου «flip-off» + 3,5 ml διαλύτη σε φύσιγγα (ύαλος τύπου Ι).
Συσκευασία του 1, των 5 και των 10 ή Κόνις σε φιαλίδιο (ύαλος τύπου Ι), με πώμα εισχώρησης (γκρι ελαστικό αλογονοβουτυλίου), σφράγισμα και αποσπώμενο καπάκι τύπου «flip-off» + 3,5 ml διαλύτη σε φύσιγγα (ύαλος τύπου Ι), μία σύριγγα (από πολυπροπυλένιο) με έμβολο (από πολυπροπυλένιο), σφράγισμα και βελόνα (από ανοξείδωτο ατσάλι).
Συσκευασία των 5 Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός
Aνασύσταση Η κόνις πρέπει να διαλύεται μόνο με τον παρεχόμενο διαλύτη.
Μπορούν να παρασκευαστούν δύο συγκεντρώσεις ανάλογα με τον όγκο του διαλύτη που θα χρησιμοποιηθεί:
• για χορήγηση με χρήση σύριγγας ή της συσκευής Ferring-Pen (δεν παρέχεται στη συσκευασία), χρησιμοποιήστε 1,3 ml διαλύτη για συγκέντρωση 3,3 mg/ml (λαμβάνοντας υπόψη το συνολικό περιεχόμενο του φιαλιδίου, το οποίο είναι μεγαλύτερο από 4 mg).
• για χορήγηση με χρήση σύριγγας μόνο, χρησιμοποιήστε 3,2 ml διαλύτη για συγκέντρωση 1,3 mg/ml (λαμβάνοντας υπόψη το συνολικό περιεχόμενο του φιαλιδίου, το οποίο είναι μεγαλύτερο από 4 mg).
Η ανασύσταση της κόνεως με τον διαλύτη και η χορήγηση του ενέσιμου διαλύματος πρέπει να γίνονται με σύριγγα και βελόνα.
Η ανασύσταση θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες ορθής πρακτικής, ιδιαιτέρως όσον αφορά στην ασηψία.
1. Τα χέρια πρέπει να πλένονται.
2. Εφαρμόστε τη βελόνα στη βαθμονομημένη σύριγγα. Αφαιρέστε το πλαστικό καπάκι του
φιαλιδίου. Το επάνω μέρος του φιαλιδίου πρέπει να καθαρίζεται με ένα επίθεμα εμποτισμένο με οινόπνευμα ώστε να αποφεύγεται η μόλυνση του περιεχομένου. Μην αγγίζετε το ελαστικό πώμα εισχώρησης μετά τον καθαρισμό.
3. Σπάστε την κορυφή της φύσιγγας που περιέχει το διαλύτη. Αφαιρέστε το πλαστικό κάλυμμα της βελόνας. Βεβαιωθείτε ότι το έμβολο είναι πλήρως πιεσμένο πριν την εισαγωγή της βελόνας στη φύσιγγα.
4. Αναρροφήστε αργά τον απαιτούμενο όγκο στη σύριγγα.
5. Τοποθετήστε τη βελόνα στο κέντρο του καθαρού ελαστικού πώματος εισχώρησης και εντός του φιαλιδίου και ενίετε αργά το διαλύτη μέσα στο φιαλίδιο κατευθύνοντας τη ροή του υγρού προς το γυάλινο τοίχωμα για να αποφευχθεί ο σχηματισμός αφρού.
6. Πετάξτε τη βελόνα και τη σύριγγα σε ένα δοχείο απόρριψης αιχμηρών αντικειμένων.
7. Το φιαλίδιο πρέπει κατόπιν να ανακινηθεί με απαλή περιστροφική κίνηση, μέχρις ότου το περιεχόμενο διαλυθεί πλήρως προκειμένου να επιτευχθεί ένα διαυγές και άχρωμο διάλυμα.
Επειδή η κόνις περιέχει κυρίως πρωτεΐνες, η ανακίνηση ή η έντονη ανάδευση δεν συνιστάται.
Εάν μετά την ανάμιξη, το διάλυμα είναι θολό ή περιέχει σωματίδια, το φιαλίδιο και το περιεχόμενό του πρέπει να απορρίπτονται.
Σε περίπτωση θολερότητας μετά από παραμονή στο ψυγείο, το διάλυμα πρέπει να αφήνεται να αποκτήσει θερμοκρασία δωματίου (25oC). Εάν η θολερότητα επιμένει ή εμφανισθεί χρωματισμός, το φιαλίδιο και το περιεχόμενο πρέπει να απορρίπτονται.
Μετά την ανασύσταση, το διάλυμα πρέπει να χρησιμοποιηθεί εντός 14 ημερών εφόσον φυλάσσεται στο ψυγείο.
Μετά το τέλος της 14ήμερης περιόδου φύλαξης, οποιαδήποτε μη χρησιμοποιηθείσα ποσότητα διαλύματος εντός του φιαλιδίου πρέπει να απορρίπτεται.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.
7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
FERRING ΕΛΛΑΣ ΜΕΠΕ Καραγιώργη Σερβίας 2 105 62 Αθήνα Ελλάδα Τηλ.: 210-6843449
8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
65815/16-9-2009
9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ
Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 16 Σεπτεμβρίου 1993 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 16 Σεπτεμβρίου 2009