Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ G04BE07 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

APOMORPHINE

Απομορφίνη

Νόσος του Parkinson. Χορηγείται μαζί με τον συνδυασμό λεβοντόπα/βενσεραζίδη ή λεβοντόπα/καρβιντόπα σε ασθενείς με διακυμάνσεις της κινητικότητας κατά το «τέλος της δόσης». 238

Chemical structure of APOMORPHINE

Εμπορικά Ονόματα

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated
clinical_notes
ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more
Νόσος του Parkinson. Χορηγείται μαζί με τον συνδυασμό λεβοντόπα/βενσεραζίδη ή λεβοντόπα/καρβιντόπα σε ασθενείς με διακυμάνσεις της κινητικότητας κατά το «τέλος της δόσης». 238
medication
SPC-APO-GO

Δοσολογία

expand_more
Οδός:
Υποδόρια
Δόση έναρξης:
Η συνεχής έγχυση αρχίζει με ρυθμό 1 mg υδροχλωρικής απομορφίνης (0,2 ml) ανά ώρα.
Τιτλοποίηση:
Αυξάνοντας κατόπιν κάθε ημέρα, ανάλογα με την ατομική απόκριση. Οι αυξήσεις του ρυθμού έγχυσης δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 0,5 mg με μεσοδιαστήματα όχι μικρότερα των 4 ωρών.
  • Ενήλικες
    Η θεραπεία πρέπει να αρχίζει στο ελεγχόμενο περιβάλλον μίας εξειδικευμένης κλινικής. Ο ασθενής πρέπει να επιβλέπεται από ιατρό έμπειρο στη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον. Η αγωγή με λεβοντόπα, με ή χωρίς αγωνιστές ντοπαμίνης, πρέπει να ρυθμίζεται κατάλληλα πριν την έναρξη θεραπείας με APO-go. Η απομορφίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται μέσω της ενδοφλέβιας οδού.
  • Ηλικιωμένοι
    Συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας λόγω του κινδύνου ορθοστατικής υπότασης.
  • Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
    Μπορεί να ακολουθηθεί ένα δοσολογικό σχήμα παρόμοιο με αυτό που συνιστάται στους ενήλικες και ηλικιωμένους.
block
SPC-APO-GO

Αντενδείξεις

expand_more
  • Αναπνευστική καταστολή, άνοια, ψυχωσικές ασθένειες ή ηπατική ανεπάρκεια.
  • Ασθενείς που παρουσιάζουν 'θετική' απόκριση στη λεβοντόπα, η οποία συνοδεύεται από σοβαρή δυσκινησία ή δυστονία.
  • Γνωστή υπερευαισθησία στην απομορφίνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα του φαρμακευτικού προϊόντος.
  • Παιδιά και έφηβοι ηλικίας κάτω των 18 ετών.
warning
SPC-APO-GO

Προειδοποιήσεις

expand_more
  • Χορήγηση σε ασθενείς με νεφρική, πνευμονική ή καρδιαγγειακή νόσο, καθώς και σε άτομα επιρρεπή σε ναυτία και έμετο.
  • Έναρξη της θεραπείας σε ηλικιωμένους και/ή εξασθενημένους ασθενείς.
  • Υπόταση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιακή νόσο ή σε ασθενείς που λαμβάνουν αγγειοδραστικά φαρμακευτικά προϊόντα, ή με προϋπάρχουσα ορθοστατική υπόταση.
    Προσοχή
  • Αύξηση του κινδύνου παράτασης του QT, ασθενείς με κίνδυνο κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes arrhythmia).
    Προσοχή
  • Συνδυασμός με δομπεριδόνη
    Προσοχή
  • Καρδιακά συμπτώματα, υποκαλιαιμία.
  • Παράγοντες κινδύνου
    Θα πρέπει να επανεξετάζονται σε κάθε ιατρική επίσκεψη.
  • Τοπικές αντιδράσεις λόγω υποδόριας χορήγησης.
    Μείωση με εναλλαγή σημείων ένεσης ή χρήση συστήματος υπερήχων.
  • Αιμολυτική αναιμία και θρομβοπενία.
    Αιματολογικοί έλεγχοι σε τακτά χρονικά διαστήματα.
  • Συνδυασμός με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, ιδιαίτερα με εκείνα που έχουν στενό θεραπευτικό εύρος.
    Προσοχή
  • Επιδείνωση νευροψυχιατρικών διαταραχών σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον.
    Ιδιαίτερη προσοχή
  • Υπνηλία και επεισόδια αιφνίδιας έναρξης ύπνου σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον.
    Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται και να τους δίδονται οδηγίες να είναι προσεκτικοί κατά την οδήγηση ή το χειρισμό μηχανών. Ασθενείς που εμφάνισαν υπνηλία και/ή αιφνίδια έναρξη ύπνου πρέπει να απέχουν από την οδήγηση ή το χειρισμό μηχανών. Να εκτιμηθεί η περαιτέρω μείωση της δόσης.
  • Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων
    Οι ασθενείς και οι φροντιστές πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για την ανάπτυξη συμπτωμάτων συμπεριφοράς (παθολογική χαρτοπαιξία, αυξημένη γενετήσια ορμή, υπερσεξουαλικότητα, καταναγκαστικές δαπάνες, κραιπάλη φαγητού, καταναγκαστική πρόσληψη τροφής). Η μείωση της δόσης/η σταδιακή διακοπή πρέπει να εξετάζεται εάν αναπτυχθούν τέτοια συμπτώματα.
  • Σύνδρομο απορύθμισης της ντοπαμίνης (DDS)
    Οι ασθενείς και οι φροντιστές θα πρέπει να προειδοποιούνται για τον πιθανό κίνδυνο ανάπτυξης DDS.
  • Νάτριο μεταδιθειώδες
    Μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις και βρογχόσπασμο.
swap_horiz
SPC-APO-GO

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
  • Νευροληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα
    Ανταγωνιστική δράση. Πιθανή αλληλεπίδραση με κλοζαπίνη.
    ΣύστασηΕάν χρησιμοποιηθούν, μπορεί να εξετασθεί το ενδεχόμενο σταδιακής μείωσης της δόσης απομορφίνης (όταν χορηγείται με μικροαντλία/οδηγό σύριγγας).
  • Πιθανή αλληλεπίδραση.
    ΣύστασηΜπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τα συμπτώματα των νευροψυχιατρικών επιπλοκών.
  • Αντιυπερτασικά και Δρώντα επί της Καρδιάς Φαρμακευτικά Προϊόντα
    προσοχή
    Μπορεί να ενισχύσει την αντιυπερτασική δράση.
  • Φάρμακα που παρατείνουν το διάστημα QT
    προσοχή
    Αποφυγή χορήγησης.
sick
SPC-APO-GO

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
  • Αιμολυτική αναιμία
  • Θρομβοπενία
  • Ηωσινοφιλία
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
  • Αλλεργικές αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένων αναφυλαξίας και βρογχόσπασμου)
Ψυχιατρικές διαταραχές
  • Ψευδαισθήσεις
  • Νευροψυχιατρικές διαταραχές (συμπεριλαμβανομένων παροδικής ήπιας σύγχυσης και οπτικών ψευδαισθήσεων)
  • Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων
  • Παθολογική χαρτοπαιξία
  • Αυξημένη γενετήσια ορμή
  • Υπερσεξουαλικότητα
  • Καταναγκαστικές δαπάνες ή αγορές
  • Κραιπάλη φαγητού
  • Καταναγκαστική πρόσληψη τροφής
  • Επιθετικότητα
  • Διέγερση
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
  • Παροδική καταστολή
  • Υπνηλία
  • Ζάλη / αίσθηση λιποθυμίας
  • Δυσκινησία
  • Επεισόδια αιφνίδιας έναρξης ύπνου
  • Συγκοπή
Αγγειακές διαταραχές
  • Ορθοστατική υπόταση
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
  • Χασμουρητό
  • Δυσκολίες στην αναπνοή
Διαταραχές του γαστρεντερικού
  • Ναυτία
  • Έμετος
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
  • Τοπικά εξανθήματα
  • Γενικευμένα εξανθήματα
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
  • Αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης (υποδόρια οζίδια, σκλήρυνση, ερύθημα, ευαισθησία, υποδερματίτιδα)
  • Άλλες τοπικές αντιδράσεις (ερεθισμός, αίσθημα νυγμών, μώλωπας, πόνος)
  • Νέκρωση στο σημείο της ένεσης
  • Εξέλκωση στο σημείο της ένεσης
  • Περιφερικό οίδημα
Παρακλινικές εξετάσεις
  • Θετική δοκιμασία Coombs
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Αιμολυτική αναιμία
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Θρομβοπενία
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Ηωσινοφιλία
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Αλλεργικές αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένων αναφυλαξίας και βρογχόσπασμου)
    Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Ψευδαισθήσεις
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Πολύ συχνές
  • Νευροψυχιατρικές διαταραχές (συμπεριλαμβανομένων παροδικής ήπιας σύγχυσης και οπτικών ψευδαισθήσεων)
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Παθολογική χαρτοπαιξία
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Αυξημένη γενετήσια ορμή
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Υπερσεξουαλικότητα
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Καταναγκαστικές δαπάνες ή αγορές
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Κραιπάλη φαγητού
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Καταναγκαστική πρόσληψη τροφής
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Επιθετικότητα
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Διέγερση
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Παροδική καταστολή
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Υπνηλία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Ζάλη / αίσθηση λιποθυμίας
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Δυσκινησία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Επεισόδια αιφνίδιας έναρξης ύπνου
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Συγκοπή
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Ορθοστατική υπόταση
    Αγγειακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Χασμουρητό
    Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
    Συχνές
  • Δυσκολίες στην αναπνοή
    Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
    Όχι συχνές
  • Ναυτία
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Συχνές
  • Έμετος
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Συχνές
  • Τοπικά εξανθήματα
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Όχι συχνές
  • Γενικευμένα εξανθήματα
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Όχι συχνές
  • Αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης (υποδόρια οζίδια, σκλήρυνση, ερύθημα, ευαισθησία, υποδερματίτιδα)
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ συχνές
  • Άλλες τοπικές αντιδράσεις (ερεθισμός, αίσθημα νυγμών, μώλωπας, πόνος)
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ συχνές
  • Νέκρωση στο σημείο της ένεσης
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Όχι συχνές
  • Εξέλκωση στο σημείο της ένεσης
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Όχι συχνές
  • Περιφερικό οίδημα
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Μη γνωστές
  • Θετική δοκιμασία Coombs
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Όχι συχνές
pregnant_woman
SPC-APO-GO

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more
  • Κύηση
    Αποφεύγεται
    Δεν υπάρχει εμπειρία με τη χρήση της απομορφίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα δεν δεικνύουν καμία τερατογόνο επίδραση, αλλά δόσεις που χορηγούνται σε αρουραίους που είναι τοξικές στη μητέρα μπορεί να οδηγήσουν σε αναπνευστική έκπτωση στο νεογέννητο. Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Το APO-go δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητο.
  • Γαλουχία
    Άγνωστο
    Δεν είναι γνωστό εάν η απομορφίνη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το όφελος του θηλασμού στο παιδί και το όφελος του APO-go στη γυναίκα, στην απόφαση σχετικά με το εάν θα συνεχιστεί/διακοπεί ο θηλασμός ή συνεχιστεί/διακοπεί η θεραπεία με το APO-go.
neurology
DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της απομορφίνης ως θεραπεία για τη νόσο του Πάρκινσον είναι άγνωστος, αν και πιστεύεται ότι οφείλεται στη διέγερση των μετα-συναπτικών υποδοχέων ντοπαμίνης D2 εντός του εγκεφάλου. Η απομορφίνη έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την…
monitor_heart
SPC-APO-GO

Φαρμακοδυναμική

expand_more
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αγωνιστές ντοπαμίνης, κωδικός ATC: Ν04Β C07 Η απομορφίνη είναι άμεσος διεγέρτης των υποδοχέων ντοπαμίνης και, ενώ έχει τις ιδιότητες αγωνιστή αμφότερων των D1 και D2 υποδοχέων, δεν ακολουθεί τον τρόπο μεταφοράς ή τις…
biotech
SPC-APO-GO

Φαρμακοκινητική

expand_more
Μετά την υποδόρια ένεση της απομορφίνης, η πορεία της μπορεί να περιγραφεί από ένα διδιαμερισματικό μοντέλο, με χρόνο ημίσειας ζωής κατανομής 5 (± 1,1) λεπτών και χρόνο ημίσειας ζωής απομάκρυνσης 33 (± 3,9) λεπτών. Η κλινική απόκριση συσχετίζεται…
hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more
Μεταβολισμός Η απομορφίνη υφίσταται N-απομεθυλίωση από τα ένζυμα CYP2B6, 2C8, 3A4 και 3A5. Μπορεί να γλυκουρονιδωθεί από διάφορες UGTs, ή να σουλφωτιωθεί από SULTs 1A1, 1A2, 1A3, 1E1 και 1B1. Περίπου το 60% της υπογλώσσιας απομορφίνης απεκκρίνεται ως…
bloodtype
DrugBank

Απέκκριση

expand_more
null

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-APO-GO
expand_more
Επιλογή των A σθενών στους οποίους Ενδείκνυται η χρήση των ενέσεων APO-go: Οι ασθενείς που επιλέγονται για θεραπεία με APO-go πρέπει να είναι ικανοί να αναγνωρίζουν την έναρξη των συμπτωμάτων αδράνειας (‘off’ symptoms) και να μπορούν να κάνουν την ένεση μόνοι τους ή διαφορετικά να έχουν ένα υπεύθυνο άτομο ικανό να τους κάνει την ένεση όταν χρειασθεί. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με απομορφίνη θα χρειαστεί συνήθως να ξεκινήσουν τη δομπεριδόνη τουλάχιστον δύο ημέρες πριν από την έναρξη της θεραπείας. Η δόση της δομπεριδόνης θα πρέπει να τιτλοδοτείται στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και να διακόπτεται το συντομότερο δυνατόν. Πριν παρθεί η απόφαση για έναρξη θεραπείας με δομπεριδόνη και απομορφίνη, θα πρέπει να αξιολογηθούν προσεκτικά οι παράγοντες κινδύνου για την παράταση του διαστήματος QT στο μεμονωμένο ασθενή προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το όφελος υπερέχει του κινδύνου (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η θεραπεία με απομορφίνη πρέπει να αρχίζει στο ελεγχόμενο περιβάλλον μίας εξειδικευμένης κλινικής. Ο ασθενής πρέπει να επιβλέπεται από ιατρό έμπειρο στη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον (π.χ. νευρολόγο). Η αγωγή του ασθενούς με λεβοντόπα, με ή χωρίς αγωνιστές ντοπαμίνης, πρέπει να ρυθμίζεται κατάλληλα πριν την έναρξη θεραπείας με APO-go. Ενήλικες Χορήγηση Το APO-go PFS 5 mg/ml Διάλυμα για Έγχυση σε Προγεμισμένη Σύριγγα είναι μία προαραιωμένη προγεμισμένη σύριγγα που προορίζεται για χρήση χωρίς αραίωση ως μία συνεχής υποδόρια έγχυση μέσω μικροαντλίας και/ή οδηγού σύριγγας. Δεν προορίζεται για χρήση με διαλείπουσα ένεση. Η απομορφίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται μέσω της ενδοφλέβιας οδού. Μη χρησιμοποιείτε, εάν το διάλυμα έχει γίνει πράσινο. Το διάλυμα πρέπει να ελέγχεται οπτικά πριν από τη χρήση. Πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο διαυγές, άχρωμο και ελεύθερο σωματιδίων διάλυμα. Συνεχής Έγχυση Σε ασθενείς που έχουν εμφανίσει μία καλή περίοδο θετικής απόκρισης (‘on’ period) κατά το στάδιο έναρξης της θεραπείας με απομορφίνη, αλλά των οποίων ο συνολικός έλεγχος παραμένει μη-ικανοποιητικός χρησιμοποιώντας διαλείπουσες ενέσεις ή οι οποίοι χρειάζονται πολλές και συχνές ενέσεις (περισσότερες από 10 ανά ημέρα), μπορεί να γίνει έναρξη ή μετάβαση σε συνεχή υποδόρια έγχυση μέσω μικροαντλίας και/ή οδηγού σύριγγας, όπως παρακάτω: Η επιλογή της μικροαντλίας και/ή του οδηγού σύριγγας που θα χρησιμοποιηθεί και το απαιτούμενο δοσολογικό σχήμα, θα καθοριστούν από τον ιατρό ανάλογα με τις ιδιαίτερες ανάγκες του ασθενούς. Προσδιορισμός της ελάχιστης αποτελεσματικής δόσης Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση για συνεχή έγχυση πρέπει να καθορίζεται όπως παρακάτω: Η συνεχής έγχυση αρχίζει με ρυθμό 1 mg υδροχλωρικής απομορφίνης (0,2 ml) ανά ώρα, αυξάνοντας κατόπιν κάθε ημέρα, ανάλογα με την ατομική απόκριση. Οι αυξήσεις του ρυθμού έγχυσης δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 0,5 mg με μεσοδιαστήματα όχι μικρότερα των 4 ωρών. Οι ρυθμοί των ωριαίων εγχύσεων μπορεί να κυμαίνονται μεταξύ 1 mg και 4 mg (0,2 ml και 0,8 ml), που ισοδυναμούν με 0,014-0,06 mg/kg/ώρα. Οι εγχύσεις πρέπει να πραγματοποιούνται μόνο κατά τις ώρες που ο ασθενής είναι ξύπνιος. Με εξαίρεση την περίπτωση που ο ασθενής εκδηλώνει σοβαρά προβλήματα κατά τις βραδινές ώρες, οι 24-ωρες εγχύσεις δεν συνιστώνται. Ανεκτικότητα στη θεραπεία δεν φαίνεται να εμφανίζεται, αρκεί κατά τη διάρκεια της νύκτας να υπάρχει περίοδος χωρίς θεραπεία για τουλάχιστον 4 ώρες. Σε κάθε περίπτωση, το σημείο της έγχυσης πρέπει να αλλάζει κάθε 12 ώρες. Οι ασθενείς ενδέχεται να χρειαστεί να συμπληρώσουν τη συνεχή έγχυση με διαλείπουσες δόσεις εφόδου (bolus), όπως χρειάζεται, και όπως συνιστάται από τον ιατρό. Κατά τη διάρκεια της συνεχούς έγχυσης, μπορεί να εξετασθεί το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης άλλων αγωνιστών ντοπαμίνης. Καθορισμός θεραπευτικής αγωγής. Μπορεί να γίνουν μεταβολές στη δοσολογία, ανάλογα με την απόκριση του ασθενούς.Η βέλτιστη δόση υδροχλωρικής απομορφίνης ποικίλει ανάμεσα στα άτομα αλλά, αφότου καθορισθεί, παραμείνει σχετικά σταθερή για κάθε ασθενή. Προφυλάξεις κατά τη συνεχιζόμενη θεραπεία Η ημερήσια δόση APO-go ποικίλει ευρέως μεταξύ των ασθενών, τυπικά εντός του εύρους 3-30 mg. Συνιστάται ότι η συνολική ημερήσια δόση της υδροχλωρικής απομορφίνης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 100 mg. Σε κλινικές μελέτες ήταν συνήθως δυνατό να γίνει κάποια μείωση στη δόση της λεβοντόπα˙ η δράση αυτή ποικίλει σημαντικά μεταξύ των ασθενών και απαιτεί προσεκτικό χειρισμό από έμπειρο ιατρό. Άπαξ και η θεραπευτική αγωγή καθορισθεί, η θεραπεία με δομπεριδόνη μπορεί να μειωθεί σταδιακά σε μερικούς ασθενείς, αλλά να διακοπεί με επιτυχία μόνο σε λίγους, χωρίς να παρουσιασθούν έμετοι ή υπόταση. Παιδιά και έφηβοι Το APO-go PFS 5 mg/ml Διάλυμα για Έγχυση σε Προγεμισμένη Σύριγγα αντενδείκνυται σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών (βλ. Αντενδείξεις). Ηλικιωμένοι Οι ηλικιωμένοι αποτελούν σημαντικό μέρος του πληθυσμού των ασθενών με νόσο του Πάρκινσον και συνιστούν υψηλό ποσοστό των ασθενών που έλαβαν μέρος στις κλινικές δοκιμές του APO-go. Η αντιμετώπιση των ηλικιωμένων ασθενών υπό θεραπεία με APO-go δε διέφερε από εκείνη των νεότερων ασθενών. Ωστόσο, συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας σε ηλικιωμένους ασθενείς λόγω του κινδύνου ορθοστατικής υπότασης. Νεφρική δυσλειτουργία Στους ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία μπορεί να ακολουθηθεί ένα δοσολογικό σχήμα παρόμοιο με αυτό που συνιστάται στους ενήλικες και ηλικιωμένους (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
block

Αντενδείξεις

SPC-APO-GO
expand_more

Αντενδείξεις

  • Σε ασθενείς με αναπνευστική καταστολή, άνοια, ψυχωσικές ασθένειες ή ηπατική ανεπάρκεια.
  • Η θεραπεία με υδροχλωρική απομορφίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που παρουσιάζουν ‘θετική’ απόκριση στη λεβοντόπα, η οποία συνοδεύεται από σοβαρή δυσκινησία ή δυστονία.
  • Το APO-go δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στην απομορφίνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα του φαρμακευτικού προϊόντος.
  • Το APO-go αντενδείκνυται σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών.
warning

Προειδοποιήσεις

SPC-APO-GO
expand_more

Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

  • Η υδροχλωρική απομορφίνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική, πνευμονική ή καρδιαγγειακή νόσο, καθώς και σε άτομα επιρρεπή σε ναυτία και έμετο.
  • Συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας σε ηλικιωμένους και/ή εξασθενημένους ασθενείς.
  • Καθώς η απομορφίνη μπορεί να προκαλέσει υπόταση, ακόμη και όταν χορηγηθεί μετά από προηγηθείσα αγωγή με δομπεριδόνη, πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή σε ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιακή νόσο ή σε ασθενείς που λαμβάνουν αγγειοδραστικά φαρμακευτικά προϊόντα, όπως αντιυπερτασικά, ιδιαίτερα δε σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ορθοστατική υπόταση.
  • Καθώς η απομορφίνη, ιδίως σε υψηλές δόσεις, μπορεί να να αυξήσει τον κίνδυνο παράτασης του QT, πρέπει να καταβληθεί προσοχή με τη θεραπεία ασθενών με κίνδυνο κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes arrhythmia).
  • Όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με δομπεριδόνη, οι παράγοντες κινδύνου στο μεμονωμένο ασθενή θα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά. Αυτό πρέπει να γίνεται πριν την έναρξη της θεραπείας και κατά τη διάρκεια αυτής. Οι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν σοβαρές υποκείμενες καρδιοπάθειες όπως συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, βαριά ηπατική δυσλειτουργία ή σημαντική διαταραχή των ηλεκτρολυτών. Επίσης θα πρέπει να αξιολογούνται φαρμακευτικές αγωγές που πιθανώς επηρεάζουν την ισορροπία των ηλεκτρολυτών, το μεταβολισμό του CYP3A4 ή το διάστημα QT. Συνιστάται παρακολούθηση για τυχόν επίδραση στο διάστημα QTc. Θα πρέπει να πραγματοποιείται ΗΚΓ:
    • μ μπριν τη θεραπεία ε δο περιδόνη
    • κατά τη διάρκεια της φάσης έναρξης της θεραπείας
    • όπως ενδείκνυται κλινικά στη συνέχεια
  • Οι ασθενείς θα πρέπει να λάβουν οδηγία να αναφέρουν πιθανά καρδιακά συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένου του αισθήματος παλμών, συγκοπής ή παρ’ ολίγον συγκοπής. Θα πρέπει επίσης να αναφέρουν κλινικές αλλαγές οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε υποκαλιαιμία, όπως γαστρεντερίτιδα ή έναρξη διουρητικής θεραπείας.
  • Σε κάθε ιατρική επίσκεψη, οι παράγοντες κινδύνου θα πρέπει να επανεξετάζονται.
  • Η απομορφίνη σχετίζεται με τοπικές αντιδράσεις λόγω υποδόριας χορήγησης. Αυτές μερικές φορές μπορεί να μειωθούν με την εναλλαγή των σημείων ένεσης ή ενδεχομένως με τη χρήση συστήματος υπερήχων (εάν υπάρχει), με σκοπό την αποφυγή περιοχών με οζίδια και σκλήρυνση.
  • Σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με απομορφίνη έχει αναφερθεί αιμολυτική αναιμία και θρομβοπενία. Αιματολογικοί έλεγχοι πρέπει να γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, όπως και στην περίπτωση που χορηγείται λεβοντόπα ταυτόχρονα με απομορφίνη.
  • Συνιστάται προσοχή κατά το συνδυασμό της απομορφίνης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, ιδιαίτερα με εκείνα που έχουν στενό θεραπευτικό εύρος (βλέπε παράγραφο 4.5).
  • Σε πολλούς ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο του Πάρκινσον σε προχωρημένο στάδιο συνυπάρχουν νευροψυχιατρικά προβλήματα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι σε μερικούς ασθενείς, οι νευροψυχιατρικές διαταραχές μπορεί να επιδεινωθούν από την απομορφίνη. Πρέπει να επιδεικνύεται ιδιαίτερη προσοχή όταν χορηγείται απομορφίνη στους ασθενείς αυτούς.
  • Η απομορφίνη έχει συσχετισθεί με υπνηλία και επεισόδια αιφνίδιας έναρξης ύπνου, ιδιαίτερα σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται γι’ αυτό και να τους δίδονται οδηγίες να είναι προσεκτικοί ενώ οδηγούν ή χειρίζονται μηχανές κατά τη διάρκεια της θεραπείας με απομορφίνη.
  • Ασθενείς που εμφάνισαν υπνηλία και/ή κάποιο επεισόδιο αιφνίδιας έναρξης ύπνου πρέπει να απέχουν από την οδήγηση ή το χειρισμό μηχανών. Επιπλέον, πρέπει να εκτιμηθεί η περαιτέρω μείωση της δόσης.
  • Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων
    • Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για την ανάπτυξη διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων. Οι ασθενείς και οι φροντιστές πρέπει να καθίστανται ενήμεροι ότι μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα συμπεριφοράς των διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων, συμπεριλαμβανομένων παθολογικής χαρτοπαιξίας, αυξημένης γενετήσιας ορμής, υπερσεξουαλικότητας, καταναγκαστικών εξόδων ή αγορών, κραιπάλης φαγητού και καταναγκαστικής πρόσληψης τροφής, σε ασθενείς υπό θεραπεία με αγωνιστές ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης της απομορφίνης.
    • Η μείωση της δόσης/η σταδιακή διακοπή πρέπει να εξετάζεται ως ενδεχόμενο, εάν αναπτυχθούν τέτοια συμπτώματα.
  • Το σύνδρομο απορύθμισης της ντοπαμίνης (DDS) είναι μία διαταραχή εθισμού που οδηγεί σε υπέρμετρη χρήση του προϊόντος, η οποία παρατηρείται σε ορισμένους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με απομορφίνη. Πριν την εκκίνηση της θεραπείας, οι ασθενείς και οι φροντιστές θα πρέπει να προειδοποιούνται για τον πιθανό κίνδυνο ανάπτυξης DDS.
  • Το APO-go PFS 5 mg/ml Διάλυμα για Έγχυση σε Προγεμισμένη Σύριγγα, περιέχει νάτριο μεταδιθειώδες, το οποίο μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις και βρογχόσπασμο.
  • Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά 10 ml, δηλαδή είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-APO-GO
expand_more
Οι ασθενείς που επιλέγονται για θεραπεία με υδροχλωρική απομορφίνη είναι σχεδόν βέβαιο ότι λαμβάνουν συγχρόνως και άλλα φαρμακευτικά προϊόντα για τη νόσο του Πάρκινσον. Στα αρχικά στάδια της θεραπείας με υδροχλωρική απομορφίνη, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται για ασυνήθιστες ανεπιθύμητες ενέργειες ή σημεία ενισχυμένης απόκρισης. Τα νευροληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα μπορεί να έχουν ανταγωνιστική δράση, εάν χρησιμοποιηθούν μαζί με απομορφίνη. Υπάρχει πιθανότητα αλληλεπίδρασης μεταξύ κλοζαπίνης και απομορφίνης, εντούτοις, η κλοζαπίνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τα συμπτώματα των νευροψυχιατρικών επιπλοκών. Εάν πρέπει να χρησιμοποιηθούν νευροληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον που λαμβάνουν θεραπεία με αγωνιστές ντοπαμίνης, μπορεί να εξετασθεί το ενδεχόμενο σταδιακής μείωσης της δόσης απομορφίνης, όταν η χορήγηση πραγματοποιείται με μικροαντλία και/ή οδηγό σύριγγας (έχουν αναφερθεί σπάνια συμπτώματα που υποδηλώνουν νευροληπτικό κακόηθες σύνδρομο ύστερα από απότομη απόσυρση της ντοπαμινεργικής θεραπείας). Οι πιθανές επιδράσεις της απομορφίνης στη συγκέντρωση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στο πλάσμα δεν έχουν μελετηθεί. Ως εκ τούτου, συνιστάται προσοχή κατά το συνδυασμό της απομορφίνης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, ειδικά με εκείνα που έχουν στενό θεραπευτικό εύρος. Αντιυπερτασικά και Δρώντα επί της Καρδιάς Φαρμακευτικά Προϊόντα Η απομορφίνη, ακόμη και όταν χορηγείται μαζί με δομπεριδόνη, μπορεί να ενισχύσει την αντιυπερτασική δράση των φαρμακευτικών προϊόντων αυτών (βλέπε Ειδικές προειδοποιήσεις). Συνιστάται να αποφεύγεται η χορήγηση της απομορφίνης με άλλα φάρμακα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-APO-GO
expand_more
Πολύ συχνές (≥1/10)
Συχνές (≥1/100 έως <1/10)
Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100)
Σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000)
Πολύ σπάνιες (<1/10.000)
Μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Όχι συχνές:
Έχει αναφερθεί αιμολυτική αναιμία και θρομβοπενία σε ασθενείς υπό αγωγή με απομορφίνη.
Σπάνιες:
Κατά τη διάρκεια της αγωγής με υδροχλωρική απομορφίνη έχει παρουσιασθεί σπάνια ηωσινοφιλία.
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Σπάνιες:
Λόγω της παρουσίας του μεταδιθειώδους νατρίου, μπορεί να εμφανισθούν αλλεργικές αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένων αναφυλαξίας και βρογχόσπασμου).
Ψυχιατρικές διαταραχές
Πολύ συχνές:
Ψευδαισθήσεις
Συχνές:
Έχουν εμφανισθεί νευροψυχιατρικές διαταραχές (συμπεριλαμβανομένων παροδικής ήπιας σύγχυσης και οπτικών ψευδαισθήσεων) κατά τη διάρκεια θεραπείας με υδροχλωρική απομορφίνη.
Μη γνωστές:
Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων, παθολογική χαρτοπαιξία, αυξημένη γενετήσια ορμή, υπερσεξουαλικότητα, καταναγκαστικές δαπάνες ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και καταναγκαστική πρόσληψη τροφής μπορεί να εμφανισθούν σε ασθενείς υπό θεραπεία με αγωνιστές ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης της απομορφίνης (βλέπε Ειδικές προειδοποιήσεις).
Επιθετικότητα, διέγερση.
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
Συχνές:
Στην αρχή της θεραπείας, με κάθε δόση υδροχλωρικής απομορφίνης, μπορεί να παρουσιασθεί παροδική καταστολή που συνήθως υποχωρεί μετά τις πρώτες εβδομάδες.
Η απομορφίνη σχετίζεται με υπνηλία.
Έχει επίσης αναφερθεί ζάλη / αίσθηση λιποθυμίας.
Όχι συχνές:
Η απομορφίνη μπορεί να προκαλέσει δυσκινησία κατά τη διάρκεια των ‘θετικών’ περιόδων, που σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να είναι σοβαρή, ενώ σε μερικούς ασθενείς μπορεί να απαιτηθεί η διακοπή της θεραπείας.
Η απομορφίνη έχει σχετιστεί με επεισόδια αιφνίδιας έναρξης ύπνου. Βλέπε επίσης Ειδικές προειδοποιήσεις.
Μη γνωστές:
Συγκοπή
Αγγειακές διαταραχές
Όχι συχνές:
Ορθοστατική υπόταση παρουσιάζεται σπάνια και συνήθως είναι παροδική (βλέπε Ειδικές προειδοποιήσεις).
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
Συχνές:
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με απομορφίνη έχει παρατηρηθεί χασμουρητό.
Όχι συχνές:
Έχουν αναφερθεί δυσκολίες στην αναπνοή.
Διαταραχές του γαστρεντερικού
Συχνές:
Ναυτία και έμετος, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της αγωγής με απομορφίνη, συνήθως ως αποτέλεσμα παράλειψης χορήγησης δομπεριδόνης (βλέπε Δοσολογία).
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Όχι συχνές:
Έχουν αναφερθεί τοπικά και γενικευμένα εξανθήματα.
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
Πολύ συχνές:
Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης ιδιαίτερα, με τη συνεχή χρήση. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν υποδόρια οζίδια, σκλήρυνση, ερύθημα, ευαισθησία και υποδερματίτιδα. Έχουν επίσης αναφερθεί ποικίλες άλλες τοπικές αντιδράσεις (όπως ερεθισμός, αίσθημα νυγμών, μώλωπας και πόνος).
Όχι συχνές:
Έχει αναφερθεί νέκρωση στο σημείο της ένεσης και εξέλκωση.
Μη γνωστές:
Έχει αναφερθεί περιφερικό οίδημα.
Παρακλινικές εξετάσεις
Όχι συχνές:
Θετική δοκιμασία Coombs έχει αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν απομορφίνη.
μ μ Αναφορά πιθανολογού ενων ανεπιθύ ητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς.
Ελλάδα
μ μΕθνικός Οργανισ ός Φαρ άκων
284Μεσογείων
GR-15562, Χολαργός Αθήνα
  • 30 Τηλ 21 32040380/337 Φαξ: + 30 21 06549585 Ιστότοπος: http://www.eof.gr Κύπρος Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας CY-1475 Λευκωσία Φαξ: + 357 22608649 Ιστότοπος: www. moh. gov. cy / phs
pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-APO-GO
expand_more
Δεν υπάρχει εμπειρία με τη χρήση της απομορφίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα δεν δεικνύουν καμία τερατογόνο επίδραση, αλλά δόσεις που χορηγούνται σε αρουραίους που είναι τοξικές στη μητέρα μπορεί να οδηγήσουν σε αναπνευστική έκπτωση στο νεογέννητο. Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Το APO-go δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητο. Δεν είναι γνωστό εάν η απομορφίνη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το όφελος του θηλασμού στο παιδί και το όφελος του APO-go στη γυναίκα, στην απόφαση σχετικά με το εάν θα συνεχιστεί/διακοπεί ο θηλασμός ή συνεχιστεί/διακοπεί η θεραπεία με το APO-go.
monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-APO-GO
expand_more
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αγωνιστές ντοπαμίνης, κωδικός ATC: Ν04Β C07 Η απομορφίνη είναι άμεσος διεγέρτης των υποδοχέων ντοπαμίνης και, ενώ έχει τις ιδιότητες αγωνιστή αμφότερων των D1 και D2 υποδοχέων, δεν ακολουθεί τον τρόπο μεταφοράς ή τις μεταβολικές οδούς της λεβοντόπα. Παρότι σε υγιή πειραματόζωα η χορήγηση απομορφίνης καταστέλλει το ρυθμό διέγερσης των μελανορραβδωτών κυττάρων και σε χαμηλές δόσεις έχει παρατηρηθεί μείωση της κινητικής δραστηριότητας (πιστεύεται ότι οφείλεται σε προσυναπτική αναστολή της ενδογενούς απελευθέρωσης ντοπαμίνης), οι ενέργειές της επί της παρκινσονικής κινητικής δυσλειτουργίας πιθανόν διαμεσολαβούνται σε μετασυναπτικές θέσεις του υποδοχέα. Αυτή η διφασική επίδραση παρατηρείται επίσης σε ανθρώπους.
biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-APO-GO
expand_more
Μετά την υποδόρια ένεση της απομορφίνης, η πορεία της μπορεί να περιγραφεί από ένα διδιαμερισματικό μοντέλο, με χρόνο ημίσειας ζωής κατανομής 5 (± 1,1) λεπτών και χρόνο ημίσειας ζωής απομάκρυνσης 33 (± 3,9) λεπτών. Η κλινική απόκριση συσχετίζεται ικανοποιητικά με τα επίπεδα απομορφίνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό˙ η κατανομή της δραστικής ουσίας περιγράφεται καλύτερα με το διδιαμερισματικό μοντέλο. Η απομορφίνη απορροφάται ταχέως και πλήρως από τον υποδόριο ιστό, γεγονός που συσχετίζεται με την ταχεία εκδήλωση των κλινικών αποτελεσμάτων (4-12 λεπτά) και η σύντομη διάρκεια της κλινικής δράσης της δραστικής ουσίας (περίπου 1 ώρα) οφείλεται στην ταχεία κάθαρση αυτού. Ο μεταβολισμός της απομορφίνης πραγματοποιείται μέσω γλυκουρονιδίωσης και σουλφόνωσης κατά τουλάχιστον δέκα τοις εκατό επί του συνόλου˙ δεν έχουν περιγραφεί άλλες μεταβολικές οδοί.
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

30 - 60 λεπτά
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

~50%
DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

100%
DrugBank

Απέκκριση

Ήπαρ
PubChem
science

Scientific Profile

CID
6005
Μοριακός τύπος
C17H17NO2
Μοριακό βάρος
267.32
IUPAC
(6aR)-6-methyl-5,6,6a,7-tetrahydro-4H-dibenzo[de,g]quinoline-10,11-diol
InChIKey
VMWNQDUVQKEIOC-CYBMUJFWSA-N
Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Παράγοντες που προκαλούν έμετο. Μπορεί να δρουν απευθείας στον γαστρεντερικό σωλήνα, προκαλώντας εμετό μέσω τοπικών ερεθιστικών επιδράσεων, ή έμμεσα, μέσω των επιδράσεών τους στη ζώνη εκλυτικής χημειοϋποδοχέα στην οπίσθια περιοχή κοντά στον προμήκη μυελό.

Φάρμακα που συνδέονται και ενεργοποιούν τους υποδοχείς ντοπαμίνης.

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Νόσος Πάρκινσον Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων
🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

  • ΒΗΜΑ 4 N04BC07
    Προχωρημένη νόσος — Φάρμακα δεύτερης επιλογής & μηχανικά υποβοηθούμενες θεραπείες
    • Κινητικές διακυμάνσεις/δυσκινησίες μη ελεγχόμενες με τα φάρμακα πρώτης επιλογής
    • Εφαρμογή σε εξειδικευμένα κέντρα — εξατομικευμένη επιλογή
    Δοσολογία: Φάρμακο «διάσωσης» — μέγ. 100 mg/ημέρα (συνήθως < 50 mg) · Κατ' επίκληση
  • ΒΗΜΑ 4 N04BC07
    Προχωρημένη νόσος — Φάρμακα δεύτερης επιλογής & μηχανικά υποβοηθούμενες θεραπείες
    • Κινητικές διακυμάνσεις/δυσκινησίες μη ελεγχόμενες με τα φάρμακα πρώτης επιλογής
    • Εφαρμογή σε εξειδικευμένα κέντρα — εξατομικευμένη επιλογή
    Δοσολογία: Συνεχής έγχυση 16-24ωρο — μέγ. 100 mg/ημέρα · Συνεχής