EXENATIDE
Εξενατίδη
### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στον διαβήτη, παρόμοια με τη γλυκαγόνη πεπτιδίου 1 (GLP-1) ανάλογα.
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Υποδόρια
- Χορήγηση: εφάπαξ εβδομαδιαίως, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, ανεξαρτήτως λήψης γεύματος
- Δόση έναρξης: 2 mg εφάπαξ εβδομαδιαίως
-
ΗλικιωμένοιΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης με βάση την ηλικία. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η νεφρική λειτουργία.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχει τεκμηριωθεί σε παιδιά και έφηβους ηλικίας κάτω των 18 ετών. Δεν μπορούν να γίνουν δοσολογικές συστάσεις.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 ή διαβητική κετοξέωσηαντένδειξηΠληθυσμόςΑσθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 ή για τη θεραπεία της διαβητικής κετοξέωσηςΔεν πρέπει να χορηγείται
-
Αντικατάσταση ινσουλίνηςπροσοχήΠληθυσμόςΙνσουλινοεξαρτώμενοι ασθενείςΗ εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης δεν είναι υποκατάστατο της ινσουλίνης. Έχει αναφερθεί διαβητική κετοξέωση μετά από ταχεία διακοπή ή μείωση της ινσουλίνης (βλ. Δοσολογία).
-
Οδός χορήγησηςπροσοχήΔεν πρέπει να χορηγείται με ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή ένεση
-
Νεφρική δυσλειτουργίααντένδειξηΠληθυσμόςΑσθενείς με νεφροπάθεια τελικού σταδίου ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min)Δεν συνιστάται για χρήση
-
Νεφρική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργίαΗ χρήση της εξενατίδης παρατεταμένης αποδέσμευσης δεν συνιστάται λόγω περιορισμένης κλινικής εμπειρίας
-
Διαταραχές νεφρικής λειτουργίαςπροσοχήΈχουν αναφερθεί περιστατικά αύξησης κρεατινίνης ορού, νεφρικής δυσλειτουργίας, επιδείνωσης χρόνιας/οξείας νεφρικής ανεπάρκειας (κάποιες απαιτούν αιμοδιύλιση). Αυτά συνέβησαν σε ασθενείς με διαταραχές που επηρεάζουν την ενυδάτωση (ναυτία, έμετος, διάρροια) ή/και έκαναν χρήση φαρμάκων που επηρεάζουν τη νεφρική λειτουργία (ΑΜΕΑ, Α-ΙΙ, ΜΣΑΦ, διουρητικά). Αναστροφή παρατηρήθηκε μετά από υποστηρικτική αγωγή και διακοπή των αιτιογενών φαρμάκων.
-
Σοβαρή γαστρεντερική νόσοςαντένδειξηΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή νόσο του γαστρεντερικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένης της γαστροπάρεσης)Δεν συνιστάται, καθώς δεν έχει μελετηθεί και η χορήγηση συσχετίζεται με γαστρεντερικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
-
Οξεία παγκρεατίτιδαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείςΟι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για τη συμπτωματολογία. Εάν υπάρχει υποψία, η εξενατίδη πρέπει να διακόπτεται. Εάν επιβεβαιωθεί, δεν πρέπει να επαναρχίζει. Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό παγκρεατίτιδας.
-
Συγχορήγηση με συγκεκριμένα φαρμακευτικά προϊόνταπροσοχήΗ συγχορήγηση με παράγωγα D-φαινυλαλανίνης (μεγλιτινίδες), αναστολείς των α-γλυκοσιδασών, αναστολείς της διπεπτιδυλικής πεπτιδάσης-4, άλλους αγωνιστές των υποδοχέων του GLP-1 ή εξενατίδη άμεσης αποδέσμευσης δεν έχει μελετηθεί και δεν συνιστάται.
-
Αλληλεπίδραση με βαρφαρίνηπροσοχήΈχουν αναφερθεί αυξημένο INR και αιμορραγία (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
-
ΥπογλυκαιμίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν σουλφονυλουρία (ιδιαίτερα με ήπια νεφρική δυσλειτουργία)Πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης της σουλφονυλουρίας.
-
Ταχεία απώλεια βάρουςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που λάμβαναν εξενατίδη και παρουσιάζουν απώλεια βάρους > 1,5 kg/εβδομάδαΠρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα χολολιθίασης.
-
Διακοπή της θεραπείαςπροσοχήΗ δράση της εξενατίδης μπορεί να συνεχιστεί έως και 10 εβδομάδες μετά τη διακοπή. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιλογή και δοσολογία άλλων φαρμακευτικών προϊόντων.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
ΣουλφονυλουρίεςπροσοχήΑυξημένος κίνδυνος υπογλυκαιμίαςΣύστασηΜείωση της δόσης της σουλφονυλουρίας
-
Φάρμακα που επηρεάζονται από την καθυστερημένη γαστρική κένωσηπαρακολούθησηΜικρή επιβράδυνση γαστρικής κένωσηςΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης
-
παρακολούθησηΜείωση της Cmax (16% σε νηστεία, 5% με γεύμα) και αύξηση του tmax (από 1 ώρα σε 1,4 ώρες σε νηστεία και 1,3 ώρες με γεύμα). Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στην AUC.ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης
-
Βαρφαρίνη και/ή κουμαρινικά παράγωγαπαρακολούθησηΚαθυστέρηση του tmax κατά περίπου 2 ώρες. Αναφέρθηκε αύξηση της τιμής του INR.ΣύστασηΤο INR θα πρέπει να παρακολουθείται κατά την έναρξη της θεραπείας με εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης.
-
Αναστολείς της αναγωγάσης του υδροξυ-μεθυλ-γλουταρυλικού-συνενζύμου Α (π.χ. λοβαστατίνη)παρακολούθησηΜείωση της AUC και Cmax της λοβαστατίνης κατά περίπου 40% και 28% αντίστοιχα, καθυστέρηση 4 ωρών στην τιμή Tmax. Δεν συσχετίσθηκε με σταθερές αλλαγές του λιπιδαιμικού προφίλ.ΣύστασηΤο λιπιδαιμικό προφίλ θα πρέπει να παρακολουθείται καταλλήλως. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
-
Καθυστέρηση του tmax κατά περίπου 2 ώρες. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σχετικές επιδράσεις στη Cmax ή την AUC.ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (υπονοείται)
-
Καθυστέρηση του tmax κατά περίπου 2 ώρες. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σχετικές επιδράσεις στη Cmax ή την AUC.ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (υπονοείται)
-
Αιθινυλοιστραδιόλη, λεβονοργεστρέλη (αντισυλληπτικά από του στόματος)προσοχήΜείωση της Cmax της αιθινυλοιστραδιόλης κατά 45% και της Cmax της λεβονοργεστρέλης κατά 27-41%, καθυστέρηση στην tmax κατά 2-4 ώρες. Δεν επηρεάστηκε η AUC.ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Αναφυλακτική αντίδραση
- Αγγειονευρωτικό οίδημα
- Κηλιδοβλατιδικό εξάνθημα
- Κνησμός
- Κνίδωση
- Υπεριδρωσία
- Αλωπεκία
- Κυτταρίτιδα της θέσης ένεσης
- Υπογλυκαιμία
- Μειωμένη όρεξη
- Αφυδάτωση
- Ταχεία απώλεια βάρους
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Δυσγευσία
- Υπνηλία
- Εντερική απόφραξη
- Οξεία παγκρεατίτιδα
- Ναυτία
- Έμετος
- Διάρροια
- Δυσπεψία
- Κοιλιακό άλγος
- Νόσος γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης
- Διάταση κοιλίας
- Ερυγή
- Δυσκοιλιότητα
- Μετεωρισμός
- Διαταραγμένη νεφρική λειτουργία
- Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
- Επιδεινούμενη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
- Νεφρική δυσλειτουργία
- Αυξημένη κρεατινίνη ορού
- Αυξημένη διεθνής ομαλοποιημένη σχέση
- Κνησμός στη θέση ένεσης
- Κόπωση
- Ερύθημα θέσης ένεσης
- Εξάνθημα στη θέση ένεσης
- Εξασθένιση
- Αίσθηση εκνευρισμού
- Αποστήματα
- Μικρά υποδόρια οζίδια της θέσης ένεσης
- Αυξημένος καρδιακός ρυθμός
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΜικρά υποδόρια οζίδια της θέσης ένεσηςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΥπογλυκαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΑίσθηση εκνευρισμούΓενικές
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔιάταση κοιλίαςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕξάνθημα στη θέση ένεσηςΓενικές
-
ΣυχνέςΕξασθένισηΓενικές
-
ΣυχνέςΕρυγήΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕρύθημα θέσης ένεσηςΓενικές
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚνησμός στη θέση ένεσηςΓενικές
-
ΣυχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΚόπωσηΓενικές
-
ΣυχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜετεωρισμόςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΝόσος γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησηςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΑποστήματαΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΑυξημένη κρεατινίνη ορούΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑφυδάτωσηΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΔιαταραγμένη νεφρική λειτουργίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΕπιδεινούμενη χρόνια νεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚυτταρίτιδα της θέσης ένεσηςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΝεφρική δυσλειτουργίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΟξεία νεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΥπεριδρωσίαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΟξεία παγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΑγγειονευρωτικό οίδημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτική αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΑυξημένος καρδιακός ρυθμόςΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΔιεθνής ομαλοποιημένη σχέση αυξημένη (INR)Παρακλινικές εξετάσεις
-
Μη γνωστέςΕντερική απόφραξηΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΚηλιδοβλατιδικό εξάνθημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΤαχεία απώλεια βάρουςΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΓονιμότηταΑποφεύγεταιΛόγω της μακράς περιόδου έκπλυσης της εξενατίδης παρατεταμένης αποδέσμευσης, οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης. Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν πρέπει να διακόπτεται τουλάχιστον 3 μήνες πριν από μια προγραμματισμένη εγκυμοσύνη.
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΔεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της εξενατίδης παρατεταμένης αποδέσμευσης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Η εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και συνιστάται εναλλακτικά η χορήγηση ινσουλίνης.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΔεν είναι γνωστό εάν η εξενατίδη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Η εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης δεν πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
-
ΓονιμότηταΆγνωστοΔεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες γονιμότητας στον άνθρωπο.
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στον διαβήτη, παρόμοια με τη γλυκαγόνη πεπτιδίου 1 (GLP-1) ανάλογα.
Μηχανισμός δράσης
Η εξενατίδη είναι αγωνιστής του υποδοχέα του παρόμοιου με τη γλυκαγόνη πεπτιδίου-1 (GLP-1) που παρουσιάζει αρκετές από τις αντιυπεργλυκαιμικές δράσεις του παρόμοιου με τη γλυκαγόνη πεπτιδίου-1 (GLP-1). Η αλληλουχία αμινοξέων της εξενατίδης ταυτίζεται μερικώς με την αλληλουχία του ανθρώπινου GLP-1. Έχει αποδειχθεί in vitro, ότι η εξενατίδη συνδέεται στον υποδοχέα του γνωστού ανθρώπινου GLP-1 και τον ενεργοποιεί ενώ ο μηχανισμός δράσης της συντελείται μέσω της κυκλικής μονοφωσφορικής αδενοσίνης (AMP) ή/και άλλων ενδοκυττάριων οδών μετάδοσης μηνυμάτων. Η εξενατίδη αυξάνει την γλυκοζοεξαρτώμενη έκκριση ινσουλίνης από τα β-κύτταρα του παγκρέατος. Όσο η συγκέντρωση της γλυκόζης στο αίμα μειώνεται, η έκκριση ινσουλίνης φθίνει. Όταν η εξενατίδη συγχορηγήθηκε με μετφορμίνη και/ή θειαζολιδινεδιόνη, δεν παρατηρήθηκε αύξηση της συχνότητας εμφάνισης υπογλυκαιμίας συγκριτικά με τη συγχορήγηση εικονικού φαρμάκου με μετφορμίνη και/ή θειαζολιδινεδιόνη, το οποίο πιθανώς οφείλεται σε αυτόν τον γλυκοζοεξαρτώμενο ινσουλινοτρόπο μηχανισμό (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η εξενατίδη καταστέλλει την έκκριση γλυκαγόνης, η οποία είναι γνωστό ότι στο διαβήτη τύπου 2 κυμαίνεται σε δυσανάλογα υψηλά επίπεδα. Η μείωση της συγκέντρωσης της γλυκαγόνης οδηγεί σε ελάττωση της ηπατικής παραγωγής γλυκόζης. Ωστόσο, η εξενατίδη δεν εμποδίζει τη φυσιολογική απάντηση της γλυκαγόνης και άλλων ορμονών στην υπογλυκαιμία. Η εξενατίδη επιβραδύνει τη γαστρική κένωση, μειώνοντας συνεπώς τον ρυθμό με τον οποίο η γλυκόζη που προσλαμβάνεται με την τροφή εμφανίζεται στην κυκλοφορία. Έχει αποδειχθεί ότι η χορήγηση εξενατίδης μειώνει την πρόσληψη τροφής, λόγω μειωμένης όρεξης και αυξημένης αίσθησης κορεσμού.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Η εξενατίδη βελτιώνει το γλυκαιμικό έλεγχο μειώνοντας άμεσα και παρατεταμένα τις συγκεντρώσεις τόσο της μεταγευματικής γλυκόζης όσο και της γλυκόζης νηστείας σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Στους ανθρώπους αντίθετα με το φυσικό GLP-1, η εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης έχει φαρμακοκινητικά και φαρμακοδυναμικά χαρακτηριστικά που την καθιστούν κατάλληλη για χορήγηση εφάπαξ εβδομαδιαίως. Μια φαρμακοδυναμική μελέτη της εξενατίδης σε ασθενείς με διαβήτη Tύπου 2 έδειξε αποκατάσταση της πρώτης φάσης έκκρισης ινσουλίνης και βελτίωση της δεύτερης φάσης έκκρισης ινσουλίνης σε απάντηση μιας bolus ενδοφλέβιας χορήγησης γλυκόζης. Οι κλινικές μελέτες της εξενατίδης παρατεταμένης αποδέσμευσης έχουν δείξει βελτίωση της λειτουργίας των β-κυττάρων. Παρατηρήθηκε μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης. Η εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης δεν έχει επιδείξει αρνητικές επιδράσεις στις λιπιδαιμικές παραμέτρους.
Οι ιδιότητες απορρόφησης της εξενατίδης αντικατοπτρίζουν τις ιδιότητες παρατεταμένης απελευθέρωσης της φαρμακοτεχνικής μορφής της εξενατίδης παρατεταμένης αποδέσμευσης. Μόλις απορροφηθεί στην κυκλοφορία, η εξενατίδη κατανέμεται και αποβάλλεται σύμφωνα με τις γνωστές της συστηματικές φαρμακοκινητικές ιδιότητες.
Απορρόφηση
Μετά από εβδομαδιαία χορήγηση 2 mg εξενατίδης παρατεταμένης αποδέσμευσης, η μέση συγκέντρωση της εξενατίδης υπερέβη την ελάχιστη αποτελεσματική συγκέντρωση (~ 50 pg/ml) εντός 2 εβδομάδων, με σταδιακή αύξηση του μέσου όρου της συγκέντρωσης εξενατίδης στο πλάσμα σε διάστημα 6 έως 7 εβδομάδων. Στη συνέχεια, η συγκέντρωση της εξενατίδης διατηρήθηκε στα 151-265 pg/ml περίπου, υποδεικνύοντας ότι είχε επιτευχθεί σταθερή κατάσταση. Η συγκέντρωση εξενατίδης σταθερής κατάστασης διατηρείται στη διάρκεια του μεσοδιαστήματος μίας εβδομάδας μεταξύ των δόσεων, με ελάχιστη διακύμανση γύρω από αυτή τη μέση θεραπευτική συγκέντρωση.
Κατανομή
Ο μέσος φαινομενικός όγκος κατανομής της εξενατίδης μετά από υποδόρια χορήγηση εφάπαξ δόσης εξενατίδης είναι 28 l.
Βιομετασχηματισμός και αποβολή
Μη κλινικές μελέτες έδειξαν ότι η εξενατίδη αποβάλλεται κυρίως μέσω της σπειραματικής διήθησης με συνακόλουθη πρωτεολυτική αποδόμηση. Η μέση φαινομενική κάθαρση της εξενατίδης είναι 9 l/h. Αυτά τα φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά της εξενατίδης δεν είναι δοσοεξαρτώμενα. Περίπου 10 εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας με εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης, οι μέσες συγκεντρώσεις της εξενατίδης στο πλάσμα μειώθηκαν κάτω από τις ελάχιστες ανιχνεύσιμες συγκεντρώσεις.
Ειδικοί πληθυσμοί
- Νεφρική δυσλειτουργία Πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση ασθενών με νεφρική δυσλειτουργία που λάμβαναν 2 mg εξενατίδης παρατεταμένης αποδέσμευσης δείχνει ότι μπορεί να υπάρχει αύξηση της συστηματικής έκθεσης περίπου 74% και 23% (διάμεση τιμή πρόβλεψης σε κάθε ομάδα) σε ασθενείς με μέτρια (N=10) και ήπια (N=56) νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογική (N=84) νεφρική λειτουργία.
- Ηπατική ανεπάρκεια Σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία φαρμακοκινητική μελέτη. Η εξενατίδη απεκκρίνεται κυρίως από τους νεφρούς˙ συνεπώς τυχόν ηπατική δυσλειτουργία δεν αναμένεται να επηρεάσει τις συγκεντρώσεις της εξενατίδης στο αίμα.
- Φύλο, φυλή και βάρος σώματος Το φύλο, η φυλή και το σωματικό βάρος δεν έχουν καμία κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της εξενατίδης.
- Ηλικιωμένοι Παρόλο που τα δεδομένα σε ηλικιωμένους είναι περιορισμένα, δεν υπάρχουν αξιοσημείωτες αλλαγές στην έκθεση σε εξενατίδη στην προχωρημένη ηλικία έως τα 75 έτη. Σε φαρμακοκινητική μελέτη της εξενατίδης άμεσης αποδέσμευσης, η χορήγηση της εξενατίδης (10 μg) είχε ως αποτέλεσμα τη μέση αύξηση στην AUC της εξενατίδης κατά 36% σε 15 ηλικιωμένα άτομα, 75 έως 85 ετών, σε σύγκριση με 15 άτομα 45 έως 65 ετών, γεγονός που πιθανόν να σχετίζεται με τη μειωμένη νεφρική λειτουργία στην ομάδα των ηλικιωμένων ασθενών.
- Παιδιατρικός πληθυσμός Σε φαρμακοκινητική μελέτη εφάπαξ δόσης με εξενατίδη άμεσης αποδέσμευσης σε 13 ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και ηλικίας από 12 έως και 16 ετών, η χορήγηση της εξενατίδης (5 μg) είχε ως αποτέλεσμα ελαφρώς χαμηλότερη μέση AUC (16% χαμηλότερη) και Cmax (25% χαμηλότερη) σε σύγκριση με τις τιμές που παρατηρήθηκαν σε ενήλικες ασθενείς. Δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία φαρμακοκινητική μελέτη της εξενατίδης παρατεταμένης αποδέσμευσης σε παιδιατρικό πληθυσμό.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στον διαβήτη, παρόμοια με τη γλυκαγόνη πεπτιδίου 1 (GLP-1) ανάλογα. ### Μηχανισμός δράσης Η εξενατίδη είναι αγωνιστής του υποδοχέα του παρόμοιου με τη γλυκαγόνη πεπτιδίου-1 (GLP-1) που…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Συμπτώματα χολολιθίασης | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | — | Ταχεία απώλεια βάρους (>1,5 kg/εβδομάδα) |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
- 28.3 L
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
- Apparent cl=9.1 L/hr
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Το εξενatide είναι αγωνιστής του υποδοχέα του πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης (GLP-1) στον άνθρωπο. Ενεργοποιώντας αυτόν τον υποδοχέα, αυξάνεται η έκκριση ινσουλίνης και μειώνεται η έκκριση γλυκαγόνης με τρόπο εξαρτώμενο από τη γλυκόζη. Το εξενatide επιβραδύνει επίσης την κένωση του στομάχου και μειώνει την πρόσληψη τροφής. Αυτές οι επιδράσεις δρουν συνεργιστικά για τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου, μειώνοντας την πιθανότητα υπεργλυκαιμίας και υπογλυκαιμίας.
Η νησιδιακή αμυλοειδής ουσία, που σχηματίζεται από τη συσσωμάτωση του ανθρώπινου πολυπεπτιδίου αμυλίνης των νησιδίων (hIAPP), συνδέεται με τον θάνατο των β-κυττάρων στον διαβήτη τύπου 2, καθώς και σε καλλιεργημένα και μεταμοσχευμένα ανθρώπινα νησίδια. Η δυσλειτουργία στην επεξεργασία της προ-hIAPP λόγω δυσλειτουργίας των β-κυττάρων εμπλέκεται στη συσσωμάτωση της hIAPP. Εξετάσαμε εάν ο αγωνιστής του υποδοχέα του πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης (GLP-1R) εξενatide μπορεί να αποκαταστήσει τη δυσλειτουργική επεξεργασία της προ-hIAPP και να μειώσει τη συσσωμάτωση της hIAPP σε καλλιεργημένα ανθρώπινα νησίδια και να διατηρήσει τη λειτουργία/μάζα των β-κυττάρων υπό τις συνθήκες καλλιέργειας που χρησιμοποιούνται στην κλινική μεταμόσχευση νησιδίων. ΜΕΘΟΔΟΙ: Απομονωμένα ανθρώπινα νησίδια (n = 10 δότες) καλλιεργήθηκαν με ή χωρίς εξενatide σε φυσιολογική ή αυξημένη γλυκόζη για 2 ή 7 ημέρες. Αξιολογήθηκαν η απόπτωση, ο πολλαπλασιασμός, η μάζα, η λειτουργία των β-κυττάρων, η ενεργοποίηση της κινάσης cJUN N-τερματικού (JNK) και της πρωτεϊνικής κινάσης Β (PKB) και ο σχηματισμός αμυλοειδούς. Ανιχνεύθηκαν η προ-hIAPP, τα ενδιάμεσα προϊόντα της και η ώριμη hIAPP. Τα νησίδια που υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με εξενatide είχαν σημαντικά χαμηλότερη ενεργοποίηση JNK και κασπάσης-3 και απόπτωση β-κυττάρων, οδηγώντας σε υψηλότερη αναλογία β/α κυττάρων και περιοχή β-κυττάρων σε σύγκριση με τα μη επεξεργασμένα καλλιεργημένα νησίδια. Το εξενatide βελτίωσε τη λειτουργία των β-κυττάρων, εκδηλώθηκε ως υψηλότερη απόκριση ινσουλίνης στη γλυκόζη και περιεκτικότητα σε ινσουλίνη, σε σύγκριση με τα μη επεξεργασμένα καλλιεργημένα νησίδια. Η ανοσοδιέγερση phospho-PKB ήταν ανιχνεύσιμη στα επεξεργασμένα με εξενatide αλλά όχι στα μη επεξεργασμένα καλλιεργημένα νησίδια. Η καλλιέργεια νησιδίων προκάλεσε δυσλειτουργική επεξεργασία της προ-hIAPP με μειωμένα επίπεδα ώριμης hIAPP και αυξημένα επίπεδα μη επεξεργασμένης εκ Ν-αμινοτελικού άκρου προ-hIAPP, οδηγώντας σε αυξημένη απελευθέρωση ανώριμης hIAPP. Το εξενatide αποκατέστησε την επεξεργασία της προ-hIAPP και μείωσε τη συσσωμάτωση της hIAPP σε καλλιεργημένα νησίδια. Η θεραπεία με εξενatide ενισχύει την επιβίωση και τη λειτουργία καλλιεργημένων ανθρώπινων νησιδίων και αποκαθιστά τη δυσλειτουργική επεξεργασία της προ-hIAPP σε φυσιολογικές και αυξημένες συνθήκες γλυκόζης, μειώνοντας έτσι τη συσσωμάτωση της hIAPP. Οι αγωνιστές του GLP-1R μπορεί να διατηρήσουν τα β-κύτταρα σε καταστάσεις που σχετίζονται με τον σχηματισμό νησιδιακής αμυλοειδούς ουσίας.
Οι ινκρετίνες, όπως το πεπτίδιο-1 τύπου γλυκαγόνης (GLP-1), ενισχύουν την εξαρτώμενη από τη γλυκόζη έκκριση ινσουλίνης και παρουσιάζουν άλλες αντιυπεργλυκαιμικές δράσεις μετά την απελευθέρωσή τους στην κυκλοφορία από το έντερο. Το Byetta είναι ένας αγωνιστής του υποδοχέα GLP-1 που ενισχύει την εξαρτώμενη από τη γλυκόζη έκκριση ινσουλίνης από τα παγκρεατικά β-κύτταρα, καταστέλλει την ακατάλληλα αυξημένη έκκριση γλυκαγόνης και επιβραδύνει την κένωση του στομάχου. Η αλληλουχία αμινοξέων του εξενatide επικαλύπτεται εν μέρει με αυτήν του ανθρώπινου GLP-1. Έχει αποδειχθεί ότι το εξενatide συνδέεται και ενεργοποιεί τον ανθρώπινο υποδοχέα GLP-1 in vitro. Αυτό οδηγεί σε αύξηση τόσο της εξαρτώμενης από τη γλυκόζη σύνθεσης ινσουλίνης, όσο και της in vivo έκκρισης ινσουλίνης από τα παγκρεατικά β-κύτταρα, μέσω μηχανισμών που περιλαμβάνουν κυκλική AMP και/ή άλλα ενδοκυτταρικά μονοπάτια σηματοδότησης.
Έχει αναφερθεί ότι ο αγωνιστής GLP-1 εξενatide (exendin-4) μειώνει την αρτηριακή πίεση. Η δοσοεξαρτώμενη αγγειοδιασταλτική δράση του exendin-4 έχει προηγουμένως αποδειχθεί, αν και ο ακριβής μηχανισμός δεν έχει περιγραφεί διεξοδικά. /Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι/ να παράσχει in vitro στοιχεία για την υπόθεση ότι το εξενatide μπορεί να μειώσει την κεντρική (αορτική) αρτηριακή πίεση, εμπλέκοντας τρεις αεριομεταβιβαστές, συγκεκριμένα το μονοξείδιο του αζώτου (NO), το μονοξείδιο του άνθρακα (CO) και το υδρόθειο (H2S). … Η αγγειοδραστική δράση του εξενatide σε απομονωμένους θωρακικούς αορτικούς δακτυλίους αρουραίων /καθορίστηκε/. Τμήματα αγγείων μήκους 2 mm τοποθετήθηκαν σε μυογράφο σύρματος και προ-επωάστηκαν με αναστολείς των ενζύμων που παράγουν τους τρεις αεριομεταβιβαστές, με αναστολείς της παραγωγής αντιδραστικών ειδών οξυγόνου, της σύνθεσης προσταγλανδινών, αναστολείς των πρωτεϊνικών κινασών, των καναλιών καλίου ή με αναστολέα του Na+/Ca2+-ανταλλάκτη. Το εξενatide προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη χαλάρωση της θωρακικής αορτής αρουραίων, η οποία προκλήθηκε μέσω του υποδοχέα GLP-1 και μεσολαβήθηκε κυρίως από H2S, αλλά και από NO και CO. Οι προσταγλανδίνες και οι ελεύθερες ρίζες υπεροξειδίου παίζουν επίσης ρόλο στη χαλάρωση. Η αναστολή της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης μείωσε σημαντικά την αγγειοχαλάρωση. Διαπιστώσαμε ότι τα κανάλια καλίου ευαίσθητα στην ATP, τα ρυθμιζόμενα από τάση και τα μεγάλης αγωγιμότητας ενεργοποιούμενα από ασβέστιο εμπλέκονται επίσης στην αγγειοδιαστολή, αλλά η αναστολή των ρυθμιζόμενων από τάση καναλιών καλίου τύπου KCNQ οδήγησε στην πιο αξιοσημείωτη μείωση του ρυθμού αγγειοχαλάρωσης. Η αναστολή του Na+/Ca2+-ανταλλάκτη εξάλειψε το μεγαλύτερο μέρος της αγγειοδιαστολής. Το εξενatide προκαλεί αγγειοδιαστολή στην θωρακική αορτή αρουραίων με τη συμβολή και των τριών αεριομεταβιβαστών. /Αυτό παρέχει/ in vitro στοιχεία για την πιθανή ικανότητα του εξενatide να μειώσει την κεντρική (αορτική) αρτηριακή πίεση, κάτι που θα μπορούσε να έχει κλινική σημασία.
Η ενεργοποίηση του υποδοχέα του πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης (GLP-1R) στον πυρήνα του nucleus accumbens (NAc) είναι φαρμακολογικά και φυσιολογικά σχετική για τη ρύθμιση της πρόσληψης εύγευστων τροφών. /Έγινε μια εκτίμηση/ εάν η σηματοδότηση του GLP-1R στον πυρήνα του NAc αρουραίων τροποποιεί τους GABAεργικούς μεσαίους αστεροειδείς νευρώνες (MSNs) μέσω προ-συναπτικής γλουταμινεργικής και/ή προ-συναπτικής ντοπαμινεργικής σηματοδότησης για τον έλεγχο της σίτισης. Πρώτον, η ex vivo ταχεία κυκλική βολτομετρία έδειξε ότι ο αγωνιστής του GLP-1R exendin-4 (Ex-4) δεν μεταβάλλει την απελευθέρωση ντοπαμίνης στον πυρήνα του NAc. Αντ’ αυτού, υποστήριξη για έναν γλουταμινεργικό μηχανισμό παρείχαν οι ex vivo ηλεκτροφυσιολογικές αναλύσεις που έδειξαν ότι το Ex-4 ενεργοποιεί προ-συναπτικούς GLP-1Rs στον πυρήνα του NAc για να αυξήσει τη δραστηριότητα των MSNs μέσω ενός γλουταμινεργικού μηχανισμού που μεσολαβείται από υποδοχείς AMPA/kainate, υποδεικνυόμενου από αυξημένη συχνότητα mEPSC και μειωμένη αναλογία διπλής παλμικής απόκρισης στους MSNs του πυρήνα. Παρατηρήθηκε μόνο μια μικρή, άμεση διεγερτική επίδραση στα MSNs από το Ex-4, υποδηλώνοντας ότι η συμβολή του μετα-συναπτικού GLP-1R στη δραστηριότητα των MSNs είναι ελάχιστη. Η συμπεριφορική σημασία των ηλεκτροφυσιολογικών δεδομένων επιβεβαιώθηκε από το εύρημα ότι η ενδοπυρηνική έγχυση του ανταγωνιστή υποδοχέα AMPA/kainate CNQX εξασθένισε την ικανότητα της ενεργοποίησης του NAc core GLP-1R με μικροέγχυση Ex-4 να καταστέλλει την πρόσληψη τροφής και την αύξηση σωματικού βάρους· αντιθέτως, η ενδοπυρηνική αναστολή του υποδοχέα NMDA με AP-5 δεν ανέστειλε τις επιδράσεις ενεργειακής ισορροπίας του NAc core Ex-4. Συνολικά, αυτά τα δεδομένα παρέχουν στοιχεία για έναν νέο γλουταμινεργικό, αλλά όχι ντοπαμινεργικό, μηχανισμό με τον οποίο οι NAc core GLP-1Rs προάγουν αρνητικό ενεργειακό ισοζύγιο.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Το εξενatide φτάνει σε μέγιστη πλασματική συγκέντρωση σε 2,1 ώρες. Επειδή το εξενatide χορηγείται υποδόρια, η βιοδιαθεσιμότητα είναι 1.
Το εξενatide αποβάλλεται κυρίως μέσω της σπειραματικής διήθησης, ακολουθούμενης από πρωτεόλυση, πριν τελικά αποβληθεί στα ούρα.
28,3 L.
9,1 L/ώρα.
Μετά από μία εφάπαξ δόση Bydureon, το εξενatide απελευθερώνεται από τις μικροσφαιρίδια για περίπου 10 εβδομάδες. Υπάρχει μια αρχική περίοδος απελευθέρωσης του εξενatide που είναι συνδεδεμένο στην επιφάνεια, ακολουθούμενη από μια σταδιακή απελευθέρωση του εξενatide από τις μικροσφαιρίδια, η οποία οδηγεί σε δύο επακόλουθες κορυφές εξενatide στο πλάσμα, περίπου την εβδομάδα 2 και την εβδομάδα 6 έως 7, αντίστοιχα, αντιπροσωπεύοντας την ενυδάτωση και τη διάβρωση των μικροσφαιριδίων. Μετά την έναρξη χορήγησης μία φορά κάθε 7 ημέρες (εβδομαδιαίως) 2 mg Bydureon, παρατηρείται σταδιακή αύξηση της πλασματικής συγκέντρωσης εξενatide κατά τη διάρκεια 6 έως 7 εβδομάδων. Μετά από 6 έως 7 εβδομάδες, οι μέσες συγκεντρώσεις εξενatide περίπου 300 pg/mL διατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια των διαστημάτων χορήγησης μία φορά κάθε 7 ημέρες (εβδομαδιαίως), υποδεικνύοντας ότι επετεύχθη σταθερή κατάσταση.
Μη κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι το εξενatide αποβάλλεται κυρίως μέσω της σπειραματικής διήθησης με επακόλουθη πρωτεολυτική διάσπαση. Η μέση εμφανής κάθαρση του εξενatide σε ανθρώπους είναι 9,1 L/ώρα και ο μέσος τερματικός χρόνος ημιζωής είναι 2,4 ώρες. Αυτά τα φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά του εξενatide είναι ανεξάρτητα από τη δόση. Στους περισσότερους ανθρώπους, οι συγκεντρώσεις εξενatide είναι μετρήσιμες για περίπου 10 ώρες μετά τη δόση.
Ο μέσος εμφανής όγκος κατανομής του εξενatide μετά από υποδόρια χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης Byetta είναι 28,3 L.
Μετά από υποδόρια χορήγηση σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, το εξενatide φτάνει σε διάμεσες μέγιστες πλασματικές συγκεντρώσεις σε 2,1 ώρες. Η μέση μέγιστη συγκέντρωση εξενatide (Cmax) ήταν 211 pg/mL και η συνολική μέση περιοχή κάτω από την καμπύλη χρόνου-συγκέντρωσης (AUC0-inf) ήταν 1036 pg hr/mL μετά από υποδόρια χορήγηση δόσης 10 μg Byetta. Οι τιμές Cmax αυξήθηκαν λιγότερο από αναλογικά στο ίδιο εύρος. Παρόμοια έκθεση επιτυγχάνεται με υποδόρια χορήγηση Byetta στην κοιλιά, τον μηρό ή το άνω τμήμα του βραχίονα.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για το εξενatide (6 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ενώσεις που διεγείρουν τη δραστηριότητα του ΥΠΟΔΟΧΕΑ ΤΟΥ ΠΕΠΤΙΔΙΟΥ-1 ΤΥΠΟΥ ΓΛΥΚΑΓΟΝΗΣ (GLP-1). Οι αγωνιστές του υποδοχέα του πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του ΔΙΑΒΗΤΗ ΤΥΠΟΥ 2 και της ΠΑΧΕΣΑΡΚΙΑΣ.
Παράγοντες που αυξάνουν την ενεργειακή δαπάνη και την απώλεια βάρους μέσω νευρικής και μεταβολικής ρύθμισης.
Πεπτίδια που διεγείρουν την έκκριση ΙΝΣΟΥΛΙΝΗΣ από τα ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΚΑ Β-ΚΥΤΤΑΡΑ μετά την από του στόματος λήψη θρεπτικών ουσιών ή μετά τα γεύματα.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
9P1872D4OL
EXENATIDE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αγωνιστής Υποδοχέα GLP-1
Χημική Δομή [CS] - Πεπτίδιο-1 Τύπου Γλυκαγόνης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αγωνιστές Πεπτιδίου-1 Τύπου Γλυκαγόνης (GLP-1)
Το εξενatide είναι ένας Αγωνιστής Υποδοχέα GLP-1. Ο μηχανισμός δράσης του εξενatide είναι ως Αγωνιστής Πεπτιδίου-1 Τύπου Γλυκαγόνης (GLP-1).
EXENATIDE
Πεπτίδιο-1 Τύπου Γλυκαγόνης [CS]· Αγωνιστές Πεπτιδίου-1 Τύπου Γλυκαγόνης (GLP-1) [MoA]· Αγωνιστής Υποδοχέα GLP-1 [EPC]
Ημίσεια ζωή
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ενώσεις που διεγείρουν τη δραστηριότητα του ΥΠΟΔΟΧΕΑ ΤΟΥ ΠΕΠΤΙΔΙΟΥ-1 ΤΥΠΟΥ ΓΛΥΚΑΓΟΝΗΣ (GLP-1). Οι αγωνιστές του υποδοχέα του πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του ΔΙΑΒΗΤΗ ΤΥΠΟΥ 2 και της ΠΑΧΕΣΑΡΚΙΑΣ.
Παράγοντες που αυξάνουν την ενεργειακή δαπάνη και την απώλεια βάρους μέσω νευρικής και μεταβολικής ρύθμισης.
Πεπτίδια που διεγείρουν την έκκριση ΙΝΣΟΥΛΙΝΗΣ από τα ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΚΑ Β-ΚΥΤΤΑΡΑ μετά την από του στόματος λήψη θρεπτικών ουσιών ή μετά τα γεύματα.