Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ R03AC19 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

OLODATEROL

Ολοδατερόλη

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα για αποφρακτικές παθήσεις των αεροφόρων οδών, Εκλεκτικοί αγωνιστές β2-αδρενεργικών υποδοχέων, κωδικός ATC: R03AC19 ### Μηχανισμός δράσης Η **ολοδατερόλη** έχει υψηλή συγγένεια και εκλεκτικότητα με τους ανθρώπινους β2-αδρενεργικούς υποδοχείς.

Εμπορικά Ονόματα

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Οδός:
εισπνοή
Χορήγηση:
μια φορά ημερησίως, την ίδια ώρα της ημέρας
Δόση έναρξης:
5 μικρογραμμάρια ολοδατερόλης (δύο εισπνοές) μια φορά ημερησίως
  • Ενήλικες
    Δόση5 μικρογραμμάρια ολοδατερόλης (δύο εισπνοές)
    Μέγ. δόση5 μικρογραμμάρια ολοδατερόλης
    Χορηγείται μια φορά ημερησίως, την ίδια ώρα της ημέρας. Η συνιστώμενη δόση δεν πρέπει να υπερβαίνεται.
  • Ηλικιωμένος πληθυσμός
    ΔόσηΣυνιστώμενη δόση
    Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορούν να χρησιμοποιούν το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη στη συνιστώμενη δόση.
  • Ασθενείς με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία
    ΔόσηΣυνιστώμενη δόση
    Μπορούν να χρησιμοποιούν το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη στη συνιστώμενη δόση.
  • Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία
    Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για χρήση του Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
  • Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
    ΔόσηΣυνιστώμενη δόση
    Μπορούν να χρησιμοποιούν το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη στη συνιστώμενη δόση. Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία από τη χρήση του Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (κάτω των 18 ετών)
    Δεν υπάρχει σχετική χρήση του Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη στον παιδιατρικό πληθυσμό (κάτω των 18 ετών).
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία στην ολοδατερόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
    ΠληθυσμόςΑσθενείς
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Άσθμα
    Το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στο άσθμα. Η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της ολοδατερόλης δεν έχει μελετηθεί στο άσθμα.
  • Οξύς βρογχόσπασμος
    Δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των οξέων επεισοδίων βρογχόσπασμου, δηλαδή ως θεραπεία διάσωσης.
  • Υπερευαισθησία
    Άμεσες αντιδράσεις υπερευαισθησίας μπορεί να εμφανισθούν μετά τη χορήγηση του Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη.
  • Παράδοξος βρογχόσπασμος
    Εάν εμφανισθεί παράδοξος βρογχόσπασμος, το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη θα πρέπει να διακοπεί αμέσως και να αντικατασταθεί με άλλη θεραπεία.
  • Συστηματικές επιδράσεις / Καρδιαγγειακές διαταραχές
    Με προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιαγγειακές διαταραχές (ισχαιμική καρδιοπάθεια, σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια αντιστάθμισης, καρδιακές αρρυθμίες, υπερτροφική αποφρακτική καρδιομυοπάθεια, υπέρταση και ανεύρυσμα), σπασμωδικές διαταραχές ή θυρεοτοξίκωση, γνωστή ή πιθανολογούμενη παράταση του διαστήματος QT (> 0,44 δευτερόλεπτα), ασυνήθης ανταπόκριση σε συμπαθομιμητικές αμίνες
    Μακράς διάρκειας β2-αδρενεργικοί αγωνιστές θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή.
  • Προϋπάρχουσες καρδιακές παθήσεις
    Με προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό εμφράγματος μυοκαρδίου κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους, μη σταθερή ή απειλητική για τη ζωή καρδιακή αρρυθμία, που νοσηλεύτηκαν για καρδιακή ανεπάρκεια κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους ή με διάγνωση παροξυσμικής ταχυκαρδίας (>100 παλμούς ανά λεπτό)
    Το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
  • Καρδιαγγειακές επιδράσεις
    ΠληθυσμόςΟρισμένοι ασθενείς
    Σε περίπτωση που τέτοιες επιδράσεις (αυξήσεις συχνότητας καρδιακού σφυγμού, αρτηριακή πίεση και/ή συμπτώματα) εμφανισθούν, είναι πιθανόν να χρειασθεί διακοπή της αγωγής.
  • Υποκαλιαιμία
    ΠληθυσμόςΟρισμένοι ασθενείς, ασθενείς με σοβαρή ΧΑΠ
    Οι β2-αδρενεργικοί αγωνιστές μπορεί να προκαλέσουν σημαντική υποκαλιαιμία. Σε ασθενείς με σοβαρή ΧΑΠ, η υποξία και η συγχορηγούμενη αγωγή μπορεί να ενισχύσει το ενδεχόμενο υποκαλιαιμίας (βλ. Αλληλεπιδράσεις), η οποία μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία σε καρδιακές αρρυθμίες.
  • Υπεργλυκαιμία
    Εισπνοή υψηλών δόσεων β2-αδρενεργικών αγωνιστών μπορεί να προκαλέσει αυξήσεις στη γλυκόζη του πλάσματος.
  • Αναισθησία
    Με προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση με αναισθητικούς αλογονωμένους υδρογονάνθρακες
    Θα πρέπει να δίνεται προσοχή εξαιτίας αυξημένης ευαισθησίας στις ανεπιθύμητες καρδιαγγειακές επιδράσεις των βρογχοδιασταλτικών β-αγωνιστών.
  • Έκδοχα - Βενζαλκώνιο χλωριούχο
    ΠληθυσμόςΑσθενείς, ιδιαίτερα ασθενείς με άσθμα
    Μπορεί να προκαλέσει συριγμό και δυσκολίες στην αναπνοή. Οι ασθενείς με άσθμα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο παρόμοιων ανεπιθύμητων συμβάντων.
  • Συγχορήγηση με άλλους μακράς διάρκειας β2-αδρενεργικούς αγωνιστές
    Το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με οποιαδήποτε άλλη φαρμακευτική αγωγή που περιέχει μακράς διάρκειας β2-αδρενεργικούς αγωνιστές.
  • Χρήση βραχείας διάρκειας β2-αδρενεργικών αγωνιστών
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν εισπνεόμενους, βραχείας διάρκειας β2-αδρενεργικούς αγωνιστές σε τακτική βάση (δηλαδή, τέσσερις φορές την ημέρα)
    Θα πρέπει να συμβουλεύονται να τους χρησιμοποιούν μόνο για συμπτωματική ανακούφιση των οξέων αναπνευστικών συμπτωμάτων.
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Αδρενεργικοί παράγοντες
    προσοχή
    Ενίσχυση των ανεπιθύμητων ενεργειών του Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη.
  • Ξανθινοπαράγωγα, στεροειδή ή μη καλιοσυντηρητικά διουρητικά
    προσοχή
    Μπορεί να προκαλέσει οποιαδήποτε υποκαλιαιμική επίδραση των αδρενεργικών αγωνιστών.
    Σύσταση(βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)
  • β-Aποκλειστές (συμπεριλαμβανομένων οφθαλμικών σταγόνων)
    προσοχή
    Μπορεί να εξασθενίσουν ή να ανταγωνισθούν τη δράση του Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη.
    ΣύστασηΝα δίνεται μόνο εάν υπάρχουν επιτακτικοί λόγοι για τη χρήση τους. Καρδιοεκλεκτικοί β-αποκλειστές μπορούν να εξετασθούν, αλλά να χορηγηθούν με προσοχή.
  • Αναστολείς ΜΑΟ και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, φάρμακα που παρατείνουν το διορθωμένο QTc διάστημα
    προσοχή
    Μπορεί να ενισχύσουν τη δράση του Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη στο καρδιαγγειακό σύστημα.
  • Φλουκοναζόλη (αναστολέας CYP2C9)
    παρακολούθηση
    Δεν παρατηρήθηκε σχετική επίδραση στη συστηματική έκθεση της ολοδατερόλης.
  • Κετοκοναζόλη (αναστολέας P-gp και CYP)
    παρακολούθηση
    Αύξησε τη συστηματική έκθεση στην ολοδατερόλη κατά περίπου 70%.
    ΣύστασηΔεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης.
  • Τιοτρόπιο
    παρακολούθηση
    Δεν είχε σημαντική επίδραση στη συστηματική έκθεση σε κανένα από τα δύο φάρμακα.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Λοιμώξεις
  • Ρινοφαρυγγίτιδα
Νευρικό
  • Ζάλη
  • Τρόμος
  • Κεφαλαλγία
Ψυχιατρικές
  • Νευρικότητα
  • Αϋπνία
Αγγειακές
  • Υπέρταση
  • Υπόταση
Δέρμα
  • Εξάνθημα
Μυοσκελετικό
  • Αρθραλγία
  • Μυϊκοί σπασμοί
Καρδιά
  • Ταχυκαρδία
  • Αρρυθμία
  • Αίσθημα παλμών
  • Ισχαιμία μυοκαρδίου
Καρδιακές διαταραχές
  • Στηθάγχ
Γαστρεντερικό
  • Ξηροστομία
  • Ναυτία
Γενικές
  • Κόπωση
  • Αίσθημα κακουχίας
Μεταβολισμός
  • Υποκαλιαιμία
  • Υπεργλυκαιμία
  • Μεταβολική οξέωση
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Αίσθημα κακουχίας
    Γενικές
    Μη γνωστές
  • Αίσθημα παλμών
    Καρδιά
    Μη γνωστές
  • Αρθραλγία
    Μυοσκελετικό
    Σπάνια
  • Αρρυθμία
    Καρδιά
    Μη γνωστές
  • Αϋπνία
    Ψυχιατρικές
    Μη γνωστές
  • Εξάνθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνή
  • Ζάλη
    Νευρικό
    Όχι συχνή
  • Ισχαιμία μυοκαρδίου
    Καρδιά
    Μη γνωστές
  • Κεφαλαλγία
    Νευρικό
    Μη γνωστές
  • Κόπωση
    Γενικές
    Μη γνωστές
  • Μεταβολική οξέωση
    Μεταβολισμός
    Μη γνωστές
  • Μυϊκοί σπασμοί
    Μυοσκελετικό
    Μη γνωστές
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Μη γνωστές
  • Νευρικότητα
    Ψυχιατρικές
    Μη γνωστές
  • Ξηροστομία
    Γαστρεντερικό
    Μη γνωστές
  • Ρινοφαρυγγίτιδα
    Λοιμώξεις
    Όχι συχνή
  • Στηθάγχη
    Καρδιά
    Μη γνωστές
  • Ταχυκαρδία
    Καρδιά
    Μη γνωστές
  • Τρόμος
    Νευρικό
    Μη γνωστές
  • Υπέρταση
    Αγγειακές
    Σπάνια
  • Υπεργλυκαιμία
    Μεταβολισμός
    Μη γνωστές
  • Υποκαλιαιμία
    Μεταβολισμός
    Μη γνωστές
  • Υπόταση
    Αγγειακές
    Μη γνωστές
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    να αποφεύγεται η χρήση
    Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα από τη χρήση του Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη στις έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δε δείχνουν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις όσον αφορά στην αναπαραγωγική τοξικότητα στις κλινικά σχετικές εκθέσεις στο φάρμακο (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ως προληπτικό μέτρο, είναι προτιμότερο να αποφεύγεται η χρήση του Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη κατά τη διάρκεια της κύησης. Όπως άλλοι β2-αδρενεργικοί αγωνιστές, η ολοδατερόλη μπορεί να αναστέλλει τον τοκετό εξαιτίας της χαλαρωτικής επίδρασης στις λείες μυϊκές ίνες της μήτρας.
  • Θηλασμός
    Θα πρέπει να ληφθεί απόφαση σχετικά με το εάν πρέπει να γίνει διακοπή του θηλασμού ή διακοπή/αποχή από την αγωγή με Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη, λαμβάνοντας υπόψιν το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
    Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα από θηλάζουσες γυναίκες που έχουν εκτεθεί στην ολοδατερόλη. Δεν είναι γνωστό εάν η ολοδατερόλη/μεταβολίτες απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Τα διαθέσιμα φαρμακοκινητικά/τοξικολογικά δεδομένα σε ζώα έδειξαν απέκκριση της ολοδατερόλης και/ή των μεταβολιτών της στο γάλα. Καθώς η συστηματική έκθεση των γυναικών που θηλάζουν στην ολοδατερόλη/μεταβολίτες είναι αμελητέα στη δόση για τους ανθρώπους των 5μg ανά ημέρα, δεν αναμένονται σχετικές επιδράσεις στο θηλάζον νεογέννητο/νήπιο.
  • Γονιμότητα
    Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη γονιμότητα για το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη. Οι προκλινικές μελέτες που διεξήχθησαν με την ολοδατερόλη δεν έδειξαν καμία ανεπιθύμητη ενέργεια στη γονιμότητα.
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα για αποφρακτικές παθήσεις των αεροφόρων οδών, Εκλεκτικοί αγωνιστές β2-αδρενεργικών υποδοχέων, κωδικός ATC: R03AC19

Μηχανισμός δράσης

Η ολοδατερόλη έχει υψηλή συγγένεια και εκλεκτικότητα με τους ανθρώπινους β2-αδρενεργικούς υποδοχείς. Μελέτες in vitro έδειξαν ότι η ολοδατερόλη έχει 241 φορές μεγαλύτερη δράση αγωνιστή στους β2-αδρενεργικούς υποδοχείς σε σύγκριση με τους β1-αδρενεργικούς υποδοχείς και 2.299 φορές μεγαλύτερη δράση αγωνιστή σε σύγκριση με τους β3-αδρενεργικούς υποδοχείς. Η δραστική ουσία ασκεί τις φαρμακολογικές τις δράσεις μέσω σύνδεσης και ενεργοποίησης των β2-αδρενεργικών υποδοχέων μετά από τοπική χορήγηση με εισπνοή. Η ενεργοποίηση αυτών των υποδοχέων στους αεραγωγούς έχει ως αποτέλεσμα τη διέγερση της ενδοκυτταρικής αδενυλικής κυκλάσης, ένα ένζυμο που μεσολαβεί στη σύνθεση της 3,5-κυκλικής μονοφωσφορικής αδενοσίνης (cAMP). Τα αυξημένα επίπεδα του cAMP επάγουν τη βρογχοδιαστολή μέσω χαλάρωσης των λείων μυϊκών κυττάρων των αεραγωγών. Η ολοδατερόλη έχει το προκλινικό προφίλ ενός μακράς διάρκειας εκλεκτικού αγωνιστή των β2-αδρενεργικών υποδοχέων (LABA) με ταχεία έναρξη της δράσης και διάρκεια δράσης τουλάχιστον 24 ωρών. Οι β-αδρενεργικοί υποδοχείς χωρίζονται σε τρεις υποκατηγορίες, β1-αδρενεργικοί υποδοχείς που κατά κύριο λόγο εκφράζονται στους λείους μύες της καρδιάς, β2-αδρενεργικοί υποδοχείς που κατά κύριο λόγο εκφράζονται στους λείους μύες των αεραγωγών και β3-αδρενεργικοί υποδοχείς που κατά κύριο λόγο εκφράζονται στο λιπώδη ιστό. Οι β2-αγωνιστές προκαλούν βρογχοδιαστολή. Παρόλο που οι β2-αδρενεργικοί υποδοχείς είναι κατά κύριο λόγο αδρενεργικοί υποδοχείς στους λείους μύες των αεραγωγών, είναι επίσης παρόντες στην επιφάνεια μιας ποικιλίας άλλων κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των πνευμονικών επιθηλίων και των ενδοθηλιακών κυττάρων και στην καρδιά. Η ακριβής λειτουργία των β2-υποδοχέων στην καρδιά δεν είναι γνωστή, αλλά η παρουσία τους αυξάνει την πιθανότητα ακόμα και οι εξαιρετικά εκλεκτικοί β2-αδρενεργικοί αγωνιστές να έχουν καρδιακές δράσεις.

Επιδράσεις στην καρδιακή ηλεκτροφυσιολογία

Η δράση της ολοδατερόλης στο διάστημα QT/διορθωμένο διάστημα QTc του ΗΚΓ μελετήθηκε σε 24 υγιείς άνδρες και γυναίκες εθελοντές σε μια διπλά-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο και με δραστική ουσία (μοξιφλοξασίνη), μελέτη. Η ολοδατερόλη σε μονές δόσεις των 10, 20, 30 και 50 μικρογραμμαρίων έδειξε ότι, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, οι μέσες μεταβολές από την τιμή αναφοράς στο διάστημα QT πάνω από 20 λεπτά έως 2 ώρες μετά τη λήψη της δόσης αυξήθηκαν δοσοεξαρτώμενες από 1,6 (10 μικρογραμμάρια ολοδατερόλης) σε 6,5 ms (50 μικρογραμμάρια ολοδατερόλης), με το ανώτερο όριο του δύο-πλευρών 90% διαστήματος εμπιστοσύνης να είναι λιγότερο από 10 ms σε όλα τα επίπεδα δόσεων για τα ανεξάρτητα διορθωμένα διαστήματα QT (QTcI). Η δράση των 5 μικρογραμμαρίων και 10 μικρογραμμαρίων Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη στην καρδιακή συχνότητα και ρυθμό εκτιμήθηκε με τη χρήση της 24ωρης καταγραφής ΗΚΓ (παρακολούθηση με Holter) σε ένα υποσύνολο 772 ασθενών την 48η εβδομάδα των ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο δοκιμών Φάσης 3. Δεν παρατηρήθηκαν δοσο- ή χρονο-σχετιζόμενες τάσεις ή μοντέλα για το εύρος των μέσων μεταβολών στην καρδιακή συχνότητα ή σε έκτακτες συστολές. Οι μεταβολές από την τιμή αναφοράς στο τέλος της θεραπείας σε έκτακτες συστολές δεν έδειξαν σημαντικές διαφορές μεταξύ ολοδατερόλης 5 μικρογραμμαρίων, 10 μικρογραμμαρίων και εικονικού φαρμάκου.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Το κλινικό πρόγραμμα ανάπτυξης Φάσης ΙΙΙ για το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη περιελάμβανε τέσσερα ζεύγη πανομοιότυπων, τυχαιοποιημένων, διπλά-τυφλών, ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο δοκιμών σε 3.533 ασθενείς με ΧΑΠ (1.281 έλαβαν τη δόση των 5 μικρογραμμαρίων, 1.284 έλαβαν τη δόση των 10 μικρογραμμαρίων): i. δύο πανομοιότυπες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο και δραστική ουσία, παράλληλων ομάδων, 48 εβδομάδων δοκιμές, με φορμοτερόλη 12 μικρογραμμαρίων δύο φορές ημερησίως ως φάρμακο σύγκρισης [Δοκιμές 1 και 2] ii. δύο πανομοιότυπες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, παράλληλων ομάδων, 48 εβδομάδων δοκιμές [Δοκιμές 3 και 4] iii. δύο πανομοιότυπες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο και δραστική ουσία, 6 εβδομάδων δοκιμές με διασταυρούμενη λήψη, με φορμοτερόλη 12 μικρογραμμαρίων δύο φορές ημερησίως ως φάρμακο σύγκρισης [Δοκιμές 5 και 6] iv. δύο πανομοιότυπες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο και δραστική ουσία, 6 εβδομάδων δοκιμές με διασταυρούμενη λήψη, με τιοτρόπιο Handihaler 18 μικρογραμμαρίων μία φορά ημερησίως ως φάρμακο σύγκρισης [Δοκιμές 7 και 8] Όλες οι μελέτες συμπεριελάμβαναν μετρήσεις πνευμονικής λειτουργίας (μέγιστος εκπνεόμενος όγκος σε ένα δευτερόλεπτο, FEV1). Οι 48 εβδομάδων μελέτες αξιολόγησαν τις μέγιστες (AUC0-3) και ελάχιστες αποκρίσεις της πνευμονικής λειτουργίας, ενώ οι 6 εβδομάδων μελέτες αξιολόγησαν το προφίλ της πνευμονικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια ενός συνεχούς 24ωρου διαστήματος μεταξύ της λήψης της κάθε δόσης. Οι δύο πανομοιότυπες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο και δραστική ουσία, 48 εβδομάδων δοκιμές συμπεριελάμβαναν επίσης τον δείκτη Transition Dyspnea Index (TDI) ως μέτρο αξιολόγησης της δύσπνοιας και το ερωτηματολόγιο για το αναπνευστικό του St. George (SGRQ) ως μέτρο αξιολόγησης της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής.

Χαρακτηριστικά ασθενών

Η πλειοψηφία των 3.104 ασθενών που συμμετείχαν στις παγκόμιες, 48 εβδομάδων δοκιμές [Δοκιμές 1 και 2, Δοκιμές 3 και 4] ήταν άντρες (77%), λευκοί (66%) ή Ασιάτες (32%), με μέση ηλικία τα 64 έτη. Ο μέσος μετα-βρογχοδιαστολής FEV1 ήταν 1,38 L (GOLD II [50%], GOLD IΙI [40%], GOLD IV [10%]). Η μέση αποκρισιμότητα των β2-αγωνιστών ήταν 15% της τιμής αναφοράς (0,160L). Με εξαίρεση τους άλλους μακράς διάρκειας β2-αγωνιστές, όλες οι θεραπείες για το αναπνευστικό επιτρέπονταν ως συγχορηγούμενη θεραπεία (π.χ. τιοτρόπιο [24%], ιπρατρόπιο [25%], εισπνεόμενα στεροειδή [45%], ξανθίνες [16%]). Η ένταξη των ασθενών ήταν κατηγοριοποιημένη με βάση τη χρήση του τιοτροπίου. Σε όλες τις τέσσερις δοκιμές, το κύριο τελικό σημείο της αποτελεσματικότητας της πνευμονικής λειτουργίας ήταν μεταβολή από την τιμή αναφοράς προ-θεραπείας του FEV1 AUC0-3 και η μεταβολή από την τιμή αναφοράς προ-θεραπείας του ελάχιστου (προ-δόσης) FEV1 (μετά από 24 εβδομάδες στις Δοκιμές 1 και 2, μετά από 12 εβδομάδες στις Δοκιμές 3 και 4). Οι 6 εβδομάδων δοκιμές [Δοκιμές 5 και 6, Δοκιμές 7 και 8] διεξήχθησαν στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Στις Δοκιμές 5 και 6, η πλειοψηφία των 199 ασθενών που συμμετείχαν ήταν άντρες (53%) και λευκοί (93%), με μέση ηλικία τα 63 έτη. Ο μέσος μετα-βρογχοδιαστολής FEV1 ήταν 1,43L (GOLD II [54%], GOLD IΙI [39%], GOLD IV [7%]). Η μέση αποκρισιμότητα των β2-αγωνιστών ήταν 17% της τιμής αναφοράς (0,187 L). Με εξαίρεση τους άλλους μακράς διάρκειας β2-αγωνιστές, όλα τα φάρμακα για το αναπνευστικό επιτρέπονταν ως συγχορηγούμενη θεραπεία (π.χ. τιοτρόπιο [24%], ιπρατρόπιο [16%], εισπνεόμενα στεροειδή [31%], ξανθίνες [0,5%]). Στις Δοκιμές 7 και 8, η πλειοψηφία των 230 ασθενών που συμμετείχαν ήταν άντρες (69%) και λευκοί (99,6%), με μέση ηλικία τα 62 έτη. Ο μέσος μετα-βρογχοδιαστολής FEV1 ήταν 1,55 L (GOLD II [57%], GOLD IΙI [35%], GOLD IV [7%]). Η μέση αποκρισιμότητα των β2-αγωνιστών ήταν 18% της τιμής αναφοράς (0,203 L). Με εξαίρεση τους άλλους μακράς διάρκειας β2-αγωνιστές και τα αντιχολινεργικά, όλα τα φάρμακα για το αναπνευστικό επιτρέπονταν ως συγχορηγούμενη θεραπεία (π.χ. εισπνεόμενα στεροειδή [49%], ξανθίνες [7%]).

Πνευμονική λειτουργία

Στις 48 εβδομάδων δοκιμές, το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη, 5 μικρογραμμάρια, χορηγούμενο μία φορά ημερησίως το πρωί, παρείχε σημαντική βελτίωση (p<0,0001) στην πνευμονική λειτουργία μέσα σε 5 λεπτά από την πρώτη δόση (μέση αύξηση 0,130 L στο FEV1 σε σύγκριση με την τιμή αναφοράς προ-θεραπείας των 1,18 L). Η σημαντική βελτίωση στην πνευμονική λειτουργία διατηρήθηκε για 24 ώρες (μέση αύξηση 0,162 L στο FEV1 AUC0-3 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, p<0,0001, μέση αύξηση 0,071 L σε 24 ώρες στον ελάχιστο FEV1 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, p<0,0001). Οι βελτιώσεις στην πνευμονική λειτουργία ήταν εμφανείς τόσο στους χρήστες τιοτροπίου όσο και στους μη χρήστες τιοτροπίου. H τάξη μεγέθους της βρογχοδιασταλτικής δράσης της ολοδατερόλης (απόκριση FEV1 AUC0-3) εξαρτάται από το βαθμό αναστρεψιμότητας του περιορισμού της ροής αέρα από την τιμή αναφοράς (ελέγχθηκε με χορήγηση ενός βρογχοδιασταλτικού β-αγωνιστή βραχείας διάρκειας). Οι ασθενείς με υψηλότερο βαθμό αναστρεψιμότητας από την τιμή αναφοράς γενικά επέδειξαν υψηλότερη βρογχοδιασταλτική απόκριση με την ολοδατερόλη από τους ασθενείς με χαμηλότερο βαθμό αναστρεψιμότητας από την τιμή αναφοράς. Τόσο για την ολοδατερόλη όσο και για το φάρμακο σύγκρισης, η βρογχοδιασταλτική δράση (όταν μετράται σε L) ήταν χαμηλότερη σε ασθενείς με πιο σοβαρή ΧΑΠ. Οι βρογχοδιασταλτικές δράσεις του Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη διατηρήθηκαν σε όλη τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας των 48 εβδομάδων. Το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη βελτίωσε επίσης τον πρωινό και βραδινό PEFR (μέγιστο ρυθμό εκπνευστικής ροής) όπως μετρήθηκε από τα ημερήσια αρχεία των ασθενών συγκρινόμενο με το εικονικό φάρμακο. Στις 6 εβδομάδων δοκιμές, το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη έδειξε σημαντικά μεγαλύτερη απόκριση FEV1 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (p<0,0001) κατά τη διάρκεια ενός συνεχούς 24ωρου διαστήματος μεταξύ της λήψης της κάθε δόσης (μέση αύξηση 0,175 L [Δοκιμές 5 και 6] και 0,211 L [Δοκιμές 7 και 8] στο FEV1 AUC0-3 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, p<0,0001, μέση αύξηση 0,137 L [Δοκιμές 5 και 6] και 0,168 L [Δοκιμές 7 και 8] στο FEV1 AUC0-3 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, p<0,0001, μέση αύξηση 0,102 L [Δοκιμές 5 και 6] και 0,134 L [Δοκιμές 7 και 8] στον ελάχιστο FEV1 24ωρου σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, p<0,0001). Οι βελτιώσεις στην πνευμονική λειτουργία ήταν συγκρίσιμες με τη φορμοτερόλη χορηγούμενη δύο φορές ημερησίως [Δοκιμές 5 και 6, μέση αύξηση 0,205 L στο FEV1 AUC0-3 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, μέση αύξηση 0,108 L στον ελάχιστο FEV1 24ωρου σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (p<0,0001)] και με το Handihaler τιοτρόπιο χορηγούμενο μία φορά ημερησίως [Δοκιμές 7 και 8, μέση αύξηση 0,211 L στο FEV1 AUC0-3 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, μέση αύξηση 0,129 L στον ελάχιστο FEV1 24ωρου σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (p<0,0001)]).

Δύσπνοια, σχετιζόμενη με την Υγεία Ποιότητα Ζωής, Χρήση Αγωγής Διάσωσης, Παγκόσμια Βαθμολογία Ασθενή

Ο δείκτης Transition Dyspnea Index (TDI) και το ερωτηματολόγιο για το αναπνευστικό του St. George (SGRQ) συμπεριλήφθησαν επίσης στις πανομοιότυπες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο και δραστική, 48 εβδομάδων, δοκιμές [Δοκιμές 1 και 2]. Μετά από 24 εβδομάδες, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά μεταξύ Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη, φορμοτερόλης και εικονικού φαρμάκου στη συγκεντρωτική βαθμολογία του δείκτη TDI, εξαιτίας μιας απροσδόκητης βελτίωσης στην ομάδα εικονικού φαρμάκου σε μία μελέτη (Πίνακας 1). Σε μια μεταγενέστερη ανάλυση κατά την οποία υπολογίσθηκαν οι διακοπές ασθενών από τη θεραπεία, η διαφορά μεταξύ Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη και εικονικού φαρμάκου ήταν σημαντική.

Πίνακας 1

Πρωταρχική ανάλυση Συγκεντρωτική βαθμολογία του δείκτη TDI μετά από 24 εβδομάδες θεραπείας

Μέση τιμή ανά θεραπεία Διαφορά ως προς το εικονικό φάρμακο Μέσος (Τιμή p)
Εικονικό φάρμακο 1,5 (0,2)
Ολοδατερόλη 5μg μία φορά ημερησίως 1,9 (0,2) 0,3 (p=0,1704)
Φορμοτερόλη 12μg δύο φορές ημερησίως 1,8 (0,2) 0,2 (p=0,3718)

Μεταγενέστερη ανάλυση

Μέση τιμή ανά θεραπεία Διαφορά ως προς το εικονικό φάρμακο Μέσος (Τιμή p)
Εικονικό φάρμακο 1,5 (0,2)
Ολοδατερόλη 5μg μία φορά ημερησίως 2,0 (0,2) 0,5 (p=0,0270)
Φορμοτερόλη 12μg δύο φορές ημερησίως 1,8 (0,2) 0,4 (p=0,1166)

Μετά από 24 εβδομάδες, το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη βελτίωσε σημαντικά τη μέση συνολική βαθμολογία του δείκτη SGRQ σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (Πίνακας 2). Οι βελτιώσεις ήταν ορατές σε όλες τις 3 περιοχές του δείκτη SGRQ (συμπτώματα, δραστηριότητες, επιπτώσεις). Οι περισσότεροι ασθενείς που έλαβαν αγωγή με Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη είχαν βελτίωση στη συνολική βαθμολογία του δείκτη SGRQ μεγαλύτερη από το MCID (4 μονάδες) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (50,2% έναντι 36,4%, p<0,0001).

Πίνακας 2

Συνολικές βαθμολογίες του δείκτη SGRQ μετά από 24 εβδομάδες θεραπείας

Μέση τιμή ανά θεραπεία (μεταβολή από την τιμή αναφοράς) Διαφορά ως προς το εικονικό φάρμακο Μέσος (Τιμή p)
Τιμή αναφοράς 44,4
Εικονικό φάρμακο 41,6 (-2,8)
Ολοδατερόλη 5μg μία φορά ημερησίως 38,8 (-5,6) -2,8 (p=0,0034)
Φορμοτερόλη 12μg δύο φορές ημερησίως 40,4 (-4,0) -1,2 (p=0,2009)

Ασθενείς που έλαβαν αγωγή με Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη χρησιμοποίησαν λιγότερη κατά τη διάρκεια της ημέρας και κατά τη διάρκεια της νύχτας σαλβουταμόλη ως θεραπεία διάσωσης σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Σε κάθε μία από τις 48 εβδομάδων δοκιμές, οι ασθενείς που έλαβαν αγωγή με Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη εμφάνισαν σημαντικότερη βελτίωση στην αναπνευστική τους κατάσταση σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, όπως μετρήθηκε με την κλίμακα της Παγκόσμιας Βαθμολογίας Ασθενή (PGR).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Φαρμακοκινητική

α. Γενική Εισαγωγή Πληροφορίες σχετικά με τη φαρμακοκινητική της ολοδατερόλης προήλθαν από υγιή άτομα, ασθενείς με ΧΑΠ και άσθμα που έλαβαν εισπνοές από το στόμα δόσεων ίσων και πάνω από τη θεραπευτική δόση. Η ολοδατερόλη έδειξε γραμμική φαρμακοκινητική με μία αύξηση της συστηματικής έκθεσης ανάλογη της δόσης μετά από λήψη εφάπαξ εισπνεόμενων δόσεων των 5 έως 70 μικρογραμμαρίων και πολλαπλών μία φορά ημερησίως εισπνεόμενων δόσεων των 2 έως 20 μικρογραμμαρίων. Σε επαναλαμβανόμενη μία φορά ημερησίως εισπνοή η σταθεροποιημένη κατάσταση των συγκεντρώσεων πλάσματος της ολοδατερόλης επετεύχθησαν μετά από 8 ημέρες και η έκταση της έκθεσης αυξήθηκε έως 1,8 φορές σε σύγκριση με μία μονή δόση.

β. Γενικά Χαρακτηριστικά της Δραστικής Ουσίας μετά από Χορήγηση του Φαρμακευτικού Προϊόντος

Απορρόφηση

Η ολοδατερόλη γενικά φτάνει τις μέγιστες συγκεντρώσεις πλάσματος μέσα σε 10 έως 20 λεπτά μετά από την εισπνοή του φαρμάκου. Σε υγιείς εθελοντές η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ολοδατερόλης μετά από εισπνοή εκτιμήθηκε ότι είναι περίπου 30% ενώ η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν κάτω από 1% όταν χορηγείται ως πόσιμο διάλυμα. Επομένως, η συστηματική διαθεσιμότητα της ολοδατερόλης μετά από εισπνοή καθορίζεται κυρίως από την πνευμονική απορρόφηση.

Κατανομή

Η ολοδατερόλη επιδεικνύει κινητική πολυδιαμερισματικής κατανομής μετά από εισπνοή καθώς και μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Ο όγκος κατανομής είναι υψηλός (1.110 L), υποδηλώνοντας εκτεταμένη κατανομή στον ιστό. Η σύνδεση in vitro [14C] της ολοδατερόλης με τις ανθρώπινες πρωτεΐνες πλάσματος είναι ανεξάρτητη της συγκέντρωσης και είναι περίπου 60%. Η ολοδατερόλη είναι υπόστρωμα για τους P-gp, OAT1, OAT3 και OCT1 μεταφορείς. Η ολοδατερόλη δεν είναι υπόστρωμα για τους παρακάτω μεταφορείς: BCRP, MRP, OATP2, OATP8, OATP-B, OCT2 και OCT3.

Βιομετασχηματισμός

Η ολοδατερόλη μεταβολίζεται πλήρως μέσω άμεσης γλυκουρονιδίωσης και μέσω Ο-απομεθυλίωσης στο μέθοξυ τμήμα του μορίου ακολουθούμενη από σύζευξη. Από τους έξι μεταβολίτες που αναγνωρίσθηκαν, μόνο το ασύζευκτο προϊόν της απομεθυλίωσης συνδέεται με τους β2-υποδοχείς. Αυτός ο μεταβολίτης ωστόσο δεν είναι ανιχνεύσιμος στο πλάσμα μετά από χρόνια εισπνοή της συνιστώμενης θεραπευτικής δόσης ή δόσεων υψηλότερων έως 4 φορές. Επομένως η ολοδατερόλη θεωρείται το μόνο συστατικό που σχετίζεται με τη φαρμακολογική δράση. Τα ισοένζυμα CYP2C9 και CYP2C8 του κυτοχρώματος P450, με αμελητέα συνδρομή του CYP3A4, εμπλέκονται στην Ο-απομεθυλίωση της ολοδατερόλης, ενώ οι ισομορφές της διφωσφορικής ουριδίνης γλυκοζύλο τρανσφεράσης UGT2B7, UGT1A1, 1A7 και 1Α9 φάνηκε να εμπλέκονται στη σύνθεση των γλυκουρονιδίων της ολοδατερόλης.

Αποβολή

Η συνολική κάθαρση της ολοδατερόλης σε υγιείς εθελοντές είναι 872 mL/min και η νεφρική κάθαρση είναι 173 mL/min. Έπειτα από ενδοφλέβια χορήγηση επισημασμένης με [14C] ολοδατερόλης, το 38% της ραδιενεργής δόσης ανακτήθηκε στα ούρα και το 53% στα κόπρανα. Η ποσότητα της αμετάβλητης ολοδατερόλης που ανακτήθηκε στα ούρα μετά από ενδοφλέβια χορήγηση ήταν 19%. Έπειτα από του στόματος χορήγηση, μόνο το 9% της ραδιενέργειας (0,7% αμετάβλητη ολοδατερόλη) ανακτήθηκε στα ούρα, ενώ το μεγαλύτερο μέρος ανακτήθηκε στα κόπρανα (84%). Περισσότερο από 90% της δόσης απεκκρίθηκε μέσα σε 6 και 5 ημέρες έπειτα από την ενδοφλέβια και την από του στόματος χορήγηση, αντίστοιχα. Έπειτα από εισπνοή, η απέκκριση της αμετάβλητης ολοδατερόλης στα ούρα μέσα στο διάστημα μεταξύ της λήψης της κάθε δόσης σε υγιείς εθελοντές σε σταθεροποιημένη κατάσταση αναλογούσε στο 5-7% της δόσης. Οι συγκεντρώσεις πλάσματος της ολοδατερόλης μετά από εισπνοή ελαττώνονται κατά πολυφασικό τρόπο με τελική ημίσεια ζωή περίπου 45 ωρών.

γ. Χαρακτηριστικά σε Ασθενείς Μια φαρμακοκινητική μετα-ανάλυση διεξήχθη με τη χρήση δεδομένων από 2 ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές που συμπεριελάμβαναν 405 ασθενείς με ΧΑΠ και 296 ασθενείς με άσθμα που έλαβαν αγωγή με Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη. Η ανάλυση έδειξε ότι δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης με βάση την επίδραση της ηλικίας, του φύλου, του γένους και του σωματικού βάρους στη συστηματική έκθεση σε ασθενείς με ΧΑΠ μετά από εισπνοή του Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη.

Νεφρική Ανεπάρκεια

Δεν υπήρχαν κλινικά σχετικές αυξήσεις της συστηματικής έκθεσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.

Ηπατική ανεπάρκεια

Δεν υπάρχουν στοιχεία για διαφορές στην αποβολή της ολοδατερόλης, ούτε η σύνδεση με τις πρωτεΐνες διαφέρει, μεταξύ ατόμων με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία και του υγιούς πληθυσμού ελέγχου. Δε διεξήχθη μελέτη σε άτομα με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

Φυλή

Η σύγκριση των φαρμακοκινητικών δεδομένων εντός και σε όλη την έκταση των μελετών αποκάλυψε τάση για υψηλότερη συστηματική έκθεση σε Γιαπωνέζους και άλλους Ασιάτες από ότι σε Καυκάσιους. Δεν εντοπίστηκαν θέματα ασφάλειας σε κλινικές μελέτες με Καυκάσιους και Ασιάτες διάρκειας έως ενός χρόνου με λήψη Ολοδατερόλη Ολοδατερόλη σε δόσεις έως διπλάσιες της συνιστώμενης θεραπευτικής δόσης.

Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης Η ολοδατερόλη είναι ένας βραχείας δράσης β2-αδρενεργικός αγωνιστής (LABA) που ασκεί τη φαρμακολογική της δράση μέσω πρόσδεσης και ενεργοποίησης των β2-αδρενεργικών υποδοχέων που βρίσκονται κυρίως στους πνεύμονες. Οι β2-αδρενεργικοί…
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα για αποφρακτικές παθήσεις των αεροφόρων οδών, Εκλεκτικοί αγωνιστές β2-αδρενεργικών υποδοχέων, κωδικός ATC: R03AC19 ### Μηχανισμός δράσης Η ολοδατερόλη έχει υψηλή συγγένεια και εκλεκτικότητα με τους ανθρώπινους…
Φαρμακοκινητική
α. Γενική Εισαγωγή Πληροφορίες σχετικά με τη φαρμακοκινητική της ολοδατερόλης προήλθαν από υγιή άτομα, ασθενείς με ΧΑΠ και άσθμα που έλαβαν εισπνοές από το στόμα δόσεων ίσων και πάνω από τη θεραπευτική δόση. Η ολοδατερόλη έδειξε γραμμική φαρμακοκινητική…
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Η ολοδατερόλη μεταβολίζεται σημαντικά με άμεση γλυκουρονιδίωση και με O-απομεθυλίωση στην υδροξυμεθυλομάδα ακολουθούμενη από σύζευξη. Από τους έξι αναγνωρισμένους μεταβολίτες, μόνο το μη συζευγμένο προϊόν απομεθυλίωσης συνδέεται με τους…
Απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Η ολοδατερόλη φτάνει σε μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα γενικά εντός 10 έως 20 λεπτών μετά την εισπνοή του φαρμάκου. Σε υγιείς εθελοντές, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ολοδατερόλης μετά από εισπνοή εκτιμήθηκε σε…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

science
PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η ολοδατερόλη είναι ένας ισχυρός αγωνιστής του ανθρώπινου β2-αδρενεργικού υποδοχέα in vitro, και παρουσιάζει υψηλή εκλεκτικότητα για αυτόν τον υποδοχέα, με πολύ χαμηλότερα επίπεδα δραστηριότητας στους β1- και β3-αδρενεργικούς υποδοχείς που εκφράζονται συνήθως στον καρδιακό λείο μυ και στον λιπώδη ιστό, αντίστοιχα. Η πρόσδεση στον υποδοχέα προκαλεί χαλάρωση του λείου μυός στους πνεύμονες και βρογχοδιαστολή. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι αντιστρέφει ισχυρά την ενεργό βρογχοσυστολή.

neurology
PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η ολοδατερόλη είναι ένας βραχείας δράσης β2-αδρενεργικός αγωνιστής (LABA) που ασκεί τη φαρμακολογική της δράση μέσω πρόσδεσης και ενεργοποίησης των β2-αδρενεργικών υποδοχέων που βρίσκονται κυρίως στους πνεύμονες. Οι β2-αδρενεργικοί υποδοχείς είναι υποδοχείς συνδεδεμένοι με μεμβράνη, οι οποίοι συνήθως ενεργοποιούνται από την ενδογενή επινεφρίνη, η σηματοδότηση της οποίας, μέσω μιας ενδοκυττάριας αλληλεπίδρασης με κανάλια ασβεστίου τύπου L, μεσολαβεί στη χαλάρωση του λείου μυός και στη βρογχοδιαστολή. Η ενεργοποίηση του υποδοχέα διεγείρει μια συνδεδεμένη G πρωτεΐνη, η οποία στη συνέχεια ενεργοποιεί την αδενυλική κυκλάση, καταλύοντας το σχηματισμό κυκλικής αδενοσινομονοφωσφορικής (cAMP) και της πρωτεϊνικής κινάσης Α (PKA). Η αύξηση αυτών των δύο μορίων προκαλεί βρογχοδιαστολή μέσω χαλάρωσης των λείων μυών των αεραγωγών.

biotech
PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η ολοδατερόλη φτάνει σε μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα γενικά εντός 10 έως 20 λεπτών μετά την εισπνοή του φαρμάκου. Σε υγιείς εθελοντές, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ολοδατερόλης μετά από εισπνοή εκτιμήθηκε σε περίπου 30%, ενώ η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν κάτω του 1% όταν χορηγήθηκε ως από του στόματος διάλυμα. Έτσι, η συστηματική διαθεσιμότητα της ολοδατερόλης μετά από εισπνοή καθορίζεται κυρίως από την απορρόφηση στους πνεύμονες, ενώ οποιοδήποτε καταποθέν τμήμα της δόσης συμβάλλει ελάχιστα στη συστηματική έκθεση.

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση [14C]-σημασμένης ολοδατερόλης, το 38% της ραδιενεργού δόσης ανακτήθηκε στα ούρα και το 53% ανακτήθηκε στα κόπρανα. Η ποσότητα αμετάβλητης ολοδατερόλης που ανακτήθηκε στα ούρα μετά από ενδοφλέβια χορήγηση ήταν 19%. Μετά από από του στόματος χορήγηση, μόνο το 9% της ολοδατερόλης ή/και των μεταβολιτών της ανακτήθηκε στα ούρα, ενώ το μεγαλύτερο μέρος ανακτήθηκε στα κόπρανα (84%).

Ο όγκος κατανομής είναι υψηλός (1110 L), υποδηλώνοντας εκτεταμένη κατανομή στους ιστούς.

Η συνολική κάθαρση της ολοδατερόλης σε υγιείς εθελοντές είναι 872 mL/min, και η νεφρική κάθαρση είναι 173 mL/min.

water_drop
PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

Η in vitro σύνδεση της ολοδατερόλης με πρωτεΐνες του πλάσματος είναι ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση και ανέρχεται περίπου στο 60%.

hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η ολοδατερόλη μεταβολίζεται σημαντικά με άμεση γλυκουρονιδίωση και με O-απομεθυλίωση στην υδροξυμεθυλομάδα ακολουθούμενη από σύζευξη. Από τους έξι αναγνωρισμένους μεταβολίτες, μόνο το μη συζευγμένο προϊόν απομεθυλίωσης συνδέεται με τους β2-υποδοχείς. Αυτός ο μεταβολίτης, ωστόσο, δεν είναι ανιχνεύσιμος στο πλάσμα μετά από χρόνια εισπνοή της συνιστώμενης θεραπευτικής δόσης. Οι ισοένζυμες του κυτοχρώματος P450 CYP2C9 και CYP2C8, με αμελητέα συμβολή της CYP3A4, εμπλέκονται στην O-απομεθυλίωση της ολοδατερόλης, ενώ οι ισομορφές της ουριδινο-διφωσφοτικής γλυκοζυλτρανσφεράσης UGT2B7, UGT1A1, 1A7 και 1A9 έδειξαν ότι εμπλέκονται στον σχηματισμό γλυκουρονιδίων της ολοδατερόλης.

hourglass
PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 22 ώρες. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής μετά από εισπνοή, αντιθέτως, είναι περίπου 45 ώρες, υποδεικνύοντας ότι ο τελευταίος καθορίζεται από τις διεργασίες απορρόφησης και όχι από τις διεργασίες αποβολής.

category
PubChem

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Παράγοντες που προκαλούν διάταση ενός βρόγχου ή βρογχικών σωλήνων.

fact_check
PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

VD2YSN1AFD

ΟΛΟΔΑΤΕΡΟΛΗ

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Β2-Αδρενεργικός Αγωνιστής

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αδρενεργικοί β2-Αγωνιστές

Η ολοδατερόλη είναι Β2-Αδρενεργικός Αγωνιστής. Ο μηχανισμός δράσης της ολοδατερόλης είναι ως Αδρενεργικός β2-Αγωνιστής.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

22 ώρες (IV), ~45 ώρες (εισπνοή)
PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

60%
PubChem

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ
PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 9 ημέρες
Εργαλείο washout arrow_forward
science
Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Αναπνευστικών Νοσημάτων

Το φάρμακο περιλαμβάνεται στο φαρμακευτικό οπλοστάσιο (Μακράς Δράσης β2-Διεγέρτες (LABA)) του πρωτοκόλλου. Δείτε την πλήρη οδηγία για τα κριτήρια συνταγογράφησης.

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
11504295
Μοριακός τύπος
C21H26N2O5
Μοριακό βάρος
386.4
IUPAC
6-hydroxy-8-[(1R)-1-hydroxy-2-[[1-(4-methoxyphenyl)-2-methylpropan-2-yl]amino]ethyl]-4H-1,4-benzoxazin-3-one
InChIKey
COUYJEVMBVSIHV-SFHVURJKSA-N
Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Παράγοντες που προκαλούν διάταση ενός βρόγχου ή βρογχικών σωλήνων.