PALIPERIDONE
Παλιπεριδόνη
Για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας.
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
DrugBank
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
DrugBank
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
PubChem
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
- 487 L
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Paliperidone (Παλιπεριδόνη) είναι ένα άτυπο αντιψυχωσικό που αναπτύχθηκε από την Janssen Pharmaceutica. Χημικά, η παλιπεριδόνη είναι ο κύριος ενεργός μεταβολίτης του παλαιότερου αντιψυχωσικού ριπεριδόνης (η παλιπεριδόνη είναι 9-υδροξυριπεριδόνη). Ο μηχανισμός δράσης είναι άγνωστος, αλλά είναι πιθανό να δρα μέσω παρόμοιας οδού με τη ριπεριδόνη.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η παλιπεριδόνη είναι ο κύριος ενεργός μεταβολίτης της ριπεριδόνης. Ο μηχανισμός δράσης της παλιπεριδόνης, όπως και άλλων φαρμάκων που έχουν αποτελεσματικότητα στη σχιζοφρένεια, είναι άγνωστος, αλλά έχει προταθεί ότι η θεραπευτική δράση του φαρμάκου στη σχιζοφρένεια μεσολαβείται μέσω ενός συνδυασμού κεντρικού ανταγωνισμού των υποδοχέων ντοπαμίνης τύπου 2 (D2) και σεροτονίνης τύπου 2 (5HT2A).
Ο ακριβής μηχανισμός της αντιψυχωσικής δράσης της παλιπεριδόνης, όπως και άλλων αντιψυχωσικών παραγόντων, δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει ανταγωνισμό στους κεντρικούς α-1 και α-2 αδρενεργικούς και υποδοχείς ισταμίνης (H1), οι οποίοι μπορεί να συμβάλλουν σε άλλες θεραπευτικές και ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρούνται με το φάρμακο. Η παλιπεριδόνη δεν έχει συγγένεια για τους χολινεργικούς μουσκαρινικούς και τους βήτα1- και βήτα2- αδρενεργικούς υποδοχείς.
Η παλιπεριδόνη είναι ο κύριος ενεργός μεταβολίτης της ριπεριδόνης. Ο μηχανισμός δράσης της παλιπεριδόνης, όπως και άλλων φαρμάκων που έχουν αποτελεσματικότητα στη σχιζοφρένεια, είναι άγνωστος, αλλά έχει προταθεί ότι η θεραπευτική δράση του φαρμάκου στη σχιζοφρένεια μεσολαβείται μέσω ενός συνδυασμού κεντρικού ανταγωνισμού των υποδοχέων ντοπαμίνης τύπου 2 (D2) και σεροτονίνης τύπου 2 (5HT2A).
Η παλιπεριδόνη είναι ένας ενεργός μεταβολίτης της ατυπικής αντιψυχωσικής 2ης γενιάς, ριπεριδόνης, πρόσφατα εγκεκριμένης για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και της σχιζοσυναισθηματικής διαταραχής. Επειδή η παλιπεριδόνη διαφέρει από τη ριπεριδόνη μόνο κατά μία υδροξυλομάδα, έχουν εγερθεί ερωτήματα σχετικά με το αν υπάρχουν σημαντικές διαφορές στις επιδράσεις που προκαλούνται μεταξύ αυτών των δύο φαρμάκων. Οι ερευνητές συνέκριναν τη σχετική αποτελεσματικότητα της παλιπεριδόνης έναντι της ριπεριδόνης για τη ρύθμιση διαφόρων οδών κυτταρικής σηματοδότησης που συνδέονται με τέσσερις επιλεγμένους στόχους GPCR που είναι σημαντικοί για τις θεραπευτικές ή τις ανεπιθύμητες ενέργειες: ανθρώπινους υποδοχείς ντοπαμίνης D2, υποδοχέα σεροτονίνης 2Α (5-HT2A), υποδοχέα σεροτονίνης 2C και υποδοχέα ισταμίνης H1. Ενώ οι σχετικές αποτελεσματικότητες της παλιπεριδόνης και της ριπεριδόνης ήταν ίδιες για ορισμένες αποκρίσεις, βρέθηκαν σημαντικές διαφορές για πολλά συστήματα υποδοχέων-σηματοδότησης, με την παλιπεριδόνη να έχει μεγαλύτερη ή μικρότερη σχετική αποτελεσματικότητα από τη ριπεριδόνη, ανάλογα με το ζεύγος υποδοχέα-απόκρισης. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι, για τη μεσολαβούμενη από 5-HT2A πρόσληψη β-αρρεστίνης, την μεσολαβούμενη από 5-HT2A ευαισθητοποίηση της ERK και την μεσολαβούμενη από D2 ντοπαμίνης ευαισθητοποίηση της αδεκυλοκυκλάσης, τόσο η παλιπεριδόνη όσο και η ριπεριδόνη λειτούργησαν ως αγωνιστές. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η μοναδική υδροξυλομάδα της παλιπεριδόνης προάγει διαμορφώσεις υποδοχέων που μπορεί να διαφέρουν από αυτές της ριπεριδόνης, οδηγώντας σε διαφορές στο φάσμα ρύθμισης των αλληλουχιών κυτταρικής μεταγωγής σήματος. Τέτοιες διαφορές στη σηματοδότηση σε κυτταρικό επίπεδο θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορές μεταξύ παλιπεριδόνης και ριπεριδόνης στην θεραπευτική αποτελεσματικότητα ή στη δημιουργία ανεπιθύμητων ενεργειών.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η απόλυτη από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της παλιπεριδόνης μετά από χορήγηση παλιπεριδόνης είναι 28%.
Μία εβδομάδα μετά τη χορήγηση μίας εφάπαξ από του στόματος δόσης 1 mg άμεσης αποδέσμευσης 14C-παλιπεριδόνης σε 5 υγιείς εθελοντές, το 59% (εύρος 51% – 67%) της δόσης απεκκρίθηκε αμετάβλητο στα ούρα, το 32% (26% – 41%) της δόσης ανακτήθηκε ως μεταβολίτες, και το 6% – 12% της δόσης δεν ανακτήθηκε.
487 L
Η απόλυτη από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της παλιπεριδόνης μετά τη χορήγηση Invega είναι 28%. Η χορήγηση ενός δισκίου παρατεταμένης αποδέσμευσης παλιπεριδόνης 12 mg σε υγιείς περιπατητικούς εθελοντές με ένα τυπικό γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά/θερμίδες οδήγησε σε μέσες τιμές Cmax και AUC της παλιπεριδόνης αυξημένες κατά 60% και 54%, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τη χορήγηση σε κατάσταση νηστείας. Οι κλινικές μελέτες που καθόρισαν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του Invega διεξήχθησαν σε εθελοντές ανεξαρτήτως της χρονικής στιγμής των γευμάτων. Ενώ το Invega μπορεί να λαμβάνεται ανεξάρτητα από το φαγητό, η παρουσία τροφής κατά τη χορήγηση του Invega μπορεί να αυξήσει την έκθεση στην παλιπεριδόνη. Με βάση μια ανάλυση πληθυσμού, ο φαινομενικός όγκος κατανομής της παλιπεριδόνης είναι 487 L. Η δέσμευση της ρακεμικής παλιπεριδόνης στις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι 74%.
Μετά από εφάπαξ δόση, οι συγκεντρώσεις της παλιπεριδόνης στο πλάσμα αυξάνονται σταδιακά για να φτάσουν τη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) περίπου 24 ώρες μετά τη χορήγηση. Η φαρμακοκινητική της παλιπεριδόνης μετά τη χορήγηση Invega είναι ανάλογη της δόσης εντός του διαθέσιμου εύρους δόσεων. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της παλιπεριδόνης είναι περίπου 23 ώρες. Οι σταθερές συγκεντρώσεις της παλιπεριδόνης στο πλάσμα επιτυγχάνονται εντός 4-5 ημερών από τη χορήγηση του Invega στους περισσότερους εθελοντές. Ο μέσος λόγος σταθερής κατάστασης μέγιστης προς ελάχιστης συγκέντρωσης για μια δόση Invega 9 mg ήταν 1,7 με εύρος 1,2-3,1.
Μία εβδομάδα μετά τη χορήγηση μίας εφάπαξ από του στόματος δόσης 1 mg άμεσης αποδέσμευσης (14)C-παλιπεριδόνης σε 5 υγιείς εθελοντές, το 59% (εύρος 51% - 67%) της δόσης απεκκρίθηκε αμετάβλητο στα ούρα, το 32% (26% - 41%) της δόσης ανακτήθηκε ως μεταβολίτες, και το 6% - 12% της δόσης δεν ανακτήθηκε. Περίπου το 80% της χορηγούμενης ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και το 11% στα κόπρανα.
Paliperidone (Παλιπεριδόνη) απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την Paliperidone (7 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του HSDB record.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Η δέσμευση της ρακεμικής παλιπεριδόνης στις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι 74%.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Αν και in vitro μελέτες υπέδειξαν ρόλο για τις CYP2D6 και CYP3A4 στο μεταβολισμό της παλιπεριδόνης, τα in vivo αποτελέσματα δείχνουν ότι αυτά τα ισοένζυμα παίζουν περιορισμένο ρόλο στη συνολική αποβολή της παλιπεριδόνης. Τέσσερις κύριες μεταβολικές οδοί έχουν αναγνωριστεί in vivo, καμία από τις οποίες δεν αποδείχθηκε ότι ευθύνεται για περισσότερο από 10% της δόσης: δεαλκυλίωση, υδροξυλίωση, αφυδρογόνωση και διάσπαση βενζοϊσοξαζολίου. Η παλιπεριδόνη δεν υφίσταται εκτενή μεταβολισμό και ένα σημαντικό μέρος του μεταβολισμού της συμβαίνει στους νεφρούς.
Τέσσερις κύριες μεταβολικές οδοί έχουν αναγνωριστεί in vivo, καμία από τις οποίες δεν αποδείχθηκε ότι ευθύνεται για περισσότερο από 10% της δόσης: δεαλκυλίωση, υδροξυλίωση, αφυδρογόνωση και διάσπαση βενζοϊσοξαζολίου.
Αν και in vitro μελέτες υπέδειξαν ρόλο για τις CYP2D6 και CYP3A4 στο μεταβολισμό της παλιπεριδόνης, τα in vivo αποτελέσματα δείχνουν ότι αυτά τα ισοένζυμα παίζουν περιορισμένο ρόλο στη συνολική αποβολή της παλιπεριδόνης.
H paliperidone (Παλιπεριδόνη) είναι ένας γνωστός ανθρώπινος μεταβολίτης της ριπεριδόνης.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της παλιπεριδόνης είναι περίπου 23 ώρες.
Ο διάμεσος φαινομενικός χρόνος ημίσειας ζωής της παλιπεριδόνης μετά από εφάπαξ χορήγηση Invega Sustenna στο εύρος δόσεων 39 mg - 234 mg κυμάνθηκε από 25 ημέρες - 49 ημέρες. /Παλιπεριδόνης παλμιτικό άλας/
Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της παλιπεριδόνης είναι περίπου 23 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Παράγοντες που ελέγχουν την αγχώδη ψυχωσική συμπεριφορά, ανακουφίζουν από οξείες ψυχωσικές καταστάσεις, μειώνουν τα ψυχωσικά συμπτώματα και ασκούν ηρεμιστική επίδραση. Χρησιμοποιούνται στη ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ, γεροντική άνοια, παροδική ψύχωση μετά από χειρουργική επέμβαση, ή ΈΜΦΡΑΚΤΟ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ, κ.λπ. Αυτά τα φάρμακα αναφέρονται συχνά ως νευροληπτικά, υπαινισσόμενα την τάση να προκαλούν νευρολογικές παρενέργειες, αλλά δεν προκαλούν όλα τα αντιψυχωσικά τέτοιες επιδράσεις. Πολλά από αυτά τα φάρμακα μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματικά κατά της ναυτίας, του εμέτου και του κνησμού.
Φάρμακα που δεσμεύονται αλλά δεν ενεργοποιούν τους ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ 5-HT2, μπλοκάροντας έτσι τις δράσεις της ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ ή των ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ 5-HT2. Εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία οι ανταγωνιστές για έναν ή περισσότερους συγκεκριμένους υποτύπους υποδοχέων 5-HT2.
Ενώσεις και φάρμακα που δεσμεύονται και αναστέλλουν ή μπλοκάρουν την ενεργοποίηση των ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ ΝΤΟΠΑΜΙΝΗΣ D2.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Φαρμακολογική Ταξινόμηση FDA
838F01T721
PALIPERIDONE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Άτυπο Αντιψυχωσικό
Paliperidone (Παλιπεριδόνη) είναι ένα Άτυπο Αντιψυχωσικό.
PALIPERIDONE
Άτυπο Αντιψυχωσικό [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Scientific Profile
Ταξινόμηση MeSH
Παράγοντες που ελέγχουν την αγχώδη ψυχωσική συμπεριφορά, ανακουφίζουν από οξείες ψυχωσικές καταστάσεις, μειώνουν τα ψυχωσικά συμπτώματα και ασκούν ηρεμιστική επίδραση. Χρησιμοποιούνται στη ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ, γεροντική άνοια, παροδική ψύχωση μετά από χειρουργική επέμβαση, ή ΈΜΦΡΑΚΤΟ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ, κ.λπ. Αυτά τα φάρμακα αναφέρονται συχνά ως νευροληπτικά, υπαινισσόμενα την τάση να προκαλούν νευρολογικές παρενέργειες, αλλά δεν προκαλούν όλα τα αντιψυχωσικά τέτοιες επιδράσεις. Πολλά από αυτά τα φάρμακα μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματικά κατά της ναυτίας, του εμέτου και του κνησμού.
Φάρμακα που δεσμεύονται αλλά δεν ενεργοποιούν τους ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ 5-HT2, μπλοκάροντας έτσι τις δράσεις της ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ ή των ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ 5-HT2. Εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία οι ανταγωνιστές για έναν ή περισσότερους συγκεκριμένους υποτύπους υποδοχέων 5-HT2.
Ενώσεις και φάρμακα που δεσμεύονται και αναστέλλουν ή μπλοκάρουν την ενεργοποίηση των ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ ΝΤΟΠΑΜΙΝΗΣ D2.