ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L03AB13 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

PEGINTERFERON BETA-1A

Πεγκιντερφερόνη βήτα-1α

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: **Αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, ανοσοδιεγερτικοί παράγοντες, ιντερφερόνες**, κωδικός ATC: L03AB13 Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α είναι μια ιντερφερόνη βήτα-1α συζευγμένη με ένα μεμονωμένο γραμμικό μόριο 20.000 Da …

Εμπορικά Ονόματα

PLEGRIDY

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

G35 Πολλαπλή σκλήρυνση

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Υποτροπιάζουσα διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ηλικιωμένοι

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς λόγω του περιορισμένου αριθμού αυτών των ασθενών που έχουν συμπεριληφθεί σε κλινικές δοκιμές.
Νεφρική δυσλειτουργία

ΔόσηΔεν απαιτούνται προσαρμογές της δόσης

Δεν απαιτούνται προσαρμογές της δόσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία βάσει δεδομένων από μελέτες, σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, καθώς και σε νεφρική νόσο τελικού σταδίου.
Ηπατική δυσλειτουργία

Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.
Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 0 έως 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί στην σκλήρυνση κατά πλάκας. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη φυσική ή ανασυνδυασμένη ιντερφερόνη βήτα ή πεγκιντερφερόνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
υπάρχουσα σοβαρή κατάθλιψη και/ή ιδεασμό αυτοκτονίας

ΠληθυσμόςΑσθενείς

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ιχνηλασιμότητα

το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Ηπατική βλάβη

Πληθυσμόςασθενείς

να παρακολουθούνται για τυχόν σημεία ηπατικής βλάβης
Κατάθλιψη
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με παλαιότερες καταθλιπτικές διαταραχές

να χορηγείται με προσοχή. Οι ασθενείς να αναφέρουν αμέσως την εμφάνιση συμπτωμάτων κατάθλιψης και/ή ιδεασμού αυτοκτονίας. Οι ασθενείς που εμφανίζουν κατάθλιψη να παρακολουθούνται στενά και να λαμβάνουν κατάλληλη αγωγή. Να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της αγωγής.
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
σοβαρή

Πληθυσμόςασθενείς

να διακόψουν τη θεραπεία και να ζητήσουν άμεση ιατρική βοήθεια αν παρουσιάσουν σημεία και συμπτώματα αναφυλαξίας ή σοβαρής υπερευαισθησίας. Η θεραπεία δεν θα πρέπει να ξεκινά εκ νέου.
Αντιδράσεις της θέσης ένεσης

Πληθυσμόςασθενείς

να λαμβάνουν οδηγίες να εφαρμόζουν άσηπτη τεχνική ένεσης. Η διαδικασία της αυτοχορήγησης να επανεξετάζεται περιοδικά. Ο ασθενής να ενημερώσει τον ιατρό του, εάν παρουσιάσει οποιαδήποτε λύση του δέρματος. Η απόφαση για διακοπή της θεραπείας μετά από μία μεμονωμένη νέκρωση σε σημείο ένεσης εξαρτάται από την έκταση της νέκρωσης.
Μειωμένος αριθμός κυττάρων περιφερικού αίματος

Πληθυσμόςασθενείς

να παρακολουθούνται για συμπτώματα ή σημεία μειωμένου αριθμού κυττάρων περιφερικού αίματος.
Νεφρωσικό σύνδρομο (επιδράσεις κατηγορίας)

Πληθυσμόςασθενείς υψηλότερου κινδύνου για νεφρική νόσο

Συνιστάται η περιοδική παρακολούθηση πρώιμων σημείων ή συμπτωμάτων (οίδημα, πρωτεϊνουρία, διαταραγμένη νεφρική λειτουργία). Απαιτείται άμεση θεραπεία του νεφρωσικού συνδρόμου και να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας.
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία

Απαιτείται προσοχή κατά τη χορήγηση.
Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (TMA)
σοβαρή

Συνιστώνται περαιτέρω εξετάσεις (αιμοπετάλια, LDH ορού, πλακίδια στρώσης αίματος, νεφρική λειτουργία) εάν παρατηρηθούν κλινικά χαρακτηριστικά ΤΜΑ. Εάν διαγνωσθεί ΤΜΑ, απαιτείται άμεση θεραπεία (πλασμαφαίρεση) και συνιστάται άμεση διακοπή της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α.
Εργαστηριακές ανωμαλίες

Συνιστάται διενέργεια γενικής αίματος, διαφορικού τύπου κυττάρων αίματος, μέτρηση αριθμού αιμοπεταλίων και βιοχημικές εξετάσεις αίματος (περιλαμβανομένων δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίας AST, ALT) πριν από την έναρξη, σε τακτά διαστήματα μετά την έναρξη και έπειτα περιοδικά.
Εργαστηριακές ανωμαλίες

Πληθυσμόςασθενείς με μυελοκαταστολή

μπορεί να απαιτούν περισσότερο εντατική παρακολούθηση του αριθμού των κυττάρων στη γενική αίματος, του διαφορικού τύπου των κυττάρων και του αριθμού αιμοπεταλίων.
Εργαστηριακές ανωμαλίες (Θυρεοειδής)

Πληθυσμόςασθενείς με ιστορικό δυσλειτουργίας θυρεοειδούς

Συνιστώνται τακτικές δοκιμασίες θυρεοειδικής λειτουργίας.
Επιληπτική κρίση
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων, σε εκείνους που λαμβάνουν θεραπεία με αντιεπιληπτικά, ιδιαίτερα εάν η επιληψία τους δεν ελέγχεται επαρκώς με αντιεπιληπτικά

να χορηγείται με προσοχή.
Καρδιακή νόσος

Πληθυσμόςασθενείς με προϋπάρχουσα σημαντική καρδιακή νόσο (συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, στεφανιαία νόσο ή αρρυθμία)

να παρακολουθούνται για επιδείνωση της καρδιακής τους κατάστασης, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας.
Ανοσογονικότητα

Πληθυσμόςασθενείς

Οι ασθενείς μπορεί να αναπτύξουν αντισώματα έναντι της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α. Τα εξουδετερωτικά αντισώματα έχουν τη δυνατότητα να μειώνουν την κλινική αποτελεσματικότητα.
Ηπατική δυσλειτουργία
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Απαιτείται προσοχή και στενή παρακολούθηση. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία ηπατικής βλάβης και εφιστάται η προσοχή κατά την ταυτόχρονη χρήση ιντερφερονών με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που σχετίζονται με ηπατική βλάβη.
Περιεχόμενο σε νάτριο

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol (23 mg) νατρίου, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Κορτικοστεροειδή

Μπορούν να χορηγηθούν ταυτόχρονα κατά τη διάρκεια των υποτροπών.
Φαρμακευτικά προϊόντα με «στενό» θεραπευτικό δείκτη και εξαρτώμενα από το σύστημα CYP450 (π.χ. αντιεπιληπτικά, αντικαταθλιπτικά)
προσοχή

Οι ιντερφερόνες ενδέχεται να μειώσουν τη δραστικότητα των ενζύμων CYP450, οδηγώντας σε αυξημένα επίπεδα αυτών των φαρμάκων.

ΣύστασηΑπαιτείται προσοχή.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αίμα

Θρομβοπενία
Μειωμένος αριθμός λευκοκυττάρων
Μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (περιλαμβανομένης της θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας/του ουραιμικού αιμολυτικού συνδρόμου)

Δέρμα

Αγγειοοίδημα
Αλωπεκία
Κνησμός
Κνίδωση

Ανοσοποιητικό

Αναφυλαξία

Ψυχιατρικές

Κατάθλιψη

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Επιληπτική κρίση

Αγγειακές

Πνευμονική αρτηριακή υπέρταση

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Έμετος

Μυοσκελετικό

Μυαλγία
Αρθραλγία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Νεφρωσικό σύνδρομο, σπειραματοσκλήρυνση

Γενικές

Γριπώδης συνδρομή
Πυρεξία
Ρίγη
Ερύθημα θέσης ένεσης
Άλγος θέσης ένεσης
Κνησμός στη θέση ένεσης
Εξασθένιση
Υπερθερμία
Φλεγμονή της θέσης ένεσης
Άλγος
Αιμάτωμα της θέσης ένεσης
Διόγκωση θέσης ένεσης
Οίδημα θέσης ένεσης
Εξάνθημα στη θέση ένεσης
Θερμότητα στη θέση ένεσης
Δυσχρωματισμός της θέσης ένεσης
Νέκρωση της θέσης ένεσης

Εργαστηριακές

Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση
Μειωμένη αιμοσφαιρίνη
Αυξημένη θερμοκρασία σώματος

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Άλγος θέσης ένεσης

Γενικές

Πολύ συχνές
Αρθραλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Γριπώδης συνδρομή

Γενικές

Πολύ συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Πολύ συχνές
Ερύθημα θέσης ένεσης

Γενικές

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κνησμός στη θέση ένεσης

Γενικές

Πολύ συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Πυρεξία

Γενικές

Πολύ συχνές
Ρίγη

Γενικές

Πολύ συχνές
Άλγος

Γενικές

Συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αιμάτωμα της θέσης ένεσης

Γενικές

Συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Συχνές
Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη θερμοκρασία σώματος

Εργαστηριακές

Συχνές
Διόγκωση θέσης ένεσης

Γενικές

Συχνές
Δυσχρωματισμός της θέσης ένεσης

Γενικές

Συχνές
Εξάνθημα στη θέση ένεσης

Γενικές

Συχνές
Θερμότητα στη θέση ένεσης

Γενικές

Συχνές
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Μειωμένη αιμοσφαιρίνη

Εργαστηριακές

Συχνές
Μειωμένος αριθμός λευκοκυττάρων

Αίμα

Συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Οίδημα θέσης ένεσης

Γενικές

Συχνές
Υπερθερμία

Γενικές

Συχνές
Φλεγμονή της θέσης ένεσης

Γενικές

Συχνές
Αγγειοοίδημα

Δέρμα

Όχι συχνές
Επιληπτική κρίση

Νευρικό

Όχι συχνές
Θρομβοπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Όχι συχνές
Μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων

Αίμα

Όχι συχνές
Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (περιλαμβανομένης της θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας/του ουραιμικού αιμολυτικού συνδρόμου)

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Σπάνιες
Νέκρωση της θέσης ένεσης

Γενικές

Σπάνιες
Νεφρωσικό σύνδρομο, σπειραματοσκλήρυνση

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Σπάνιες
Αναφυλαξία

Ανοσοποιητικό

Μη γνωστές
Πνευμονική αρτηριακή υπέρταση

Αγγειακές

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Με προσοχή

Ένας μεγάλος αριθμός δεδομένων (περιπτώσεις έκβασης εγκυμοσύνης περισσότερες από 1.000) από μητρώα και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία στην αγορά καταδεικνύουν την μη ύπαρξη αυξημένου κινδύνου μειζόνων συγγενών ανωμαλιών κατόπιν έκθεσης σε ιντερφερόνη βήτα προ της σύλληψης ή παρόμοιας έκθεσης κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, η διάρκεια έκθεσης κατά το πρώτο τρίμηνο δεν είναι βέβαιη, καθώς τα δεδομένα συλλέχθηκαν σε περιπτώσεις όπου η χρήση ιντερφερόνης βήτα αντενδείκνυτο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και η θεραπεία πιθανόν να διεκόπη όταν διαπιστώθηκε ή/και επιβεβαιώθηκε η εγκυμοσύνη. Η εμπειρία από περιπτώσεις έκθεσης κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο είναι πολύ περιορισμένη. Με βάση δεδομένα από ζώα (βλ. Προκλινικά δεδομένα), υπάρχει πιθανότητα αυξημένου κινδύνου αυτόματης αποβολής. Ο κίνδυνος αυτόματης αποβολής σε έγκυες γυναίκες που εκτίθενται σε ιντερφερόνη βήτα δεν μπορεί να αξιολογηθεί επαρκώς βάσει των δεδομένων που είναι διαθέσιμα επί του παρόντος, ωστόσο τα δεδομένα δεν δείχνουν αυξημένο κίνδυνο μέχρι στιγμής. Μπορεί να εξεταστεί η χρήση της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εάν αυτό κρίνεται κλινικά απαραίτητο.
Γαλουχία
Ασφαλές

Οι περιορισμένες διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τη μεταφορά της ιντερφερόνης βήτα-1α/πεγκιντερφερόνης βήτα-1α στο γάλα θηλασμού, σε συνδυασμό με τα χημικά χαρακτηριστικά/τη φυσιολογία της ιντερφερόνης βήτα, δείχνουν ότι τα επίπεδα ιντερφερόνης βήτα-1α/πεγκιντερφερόνης βήτα-1α που απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα είναι αμελητέα. Δεν αναμένονται επιβλαβείς επιδράσεις στα θηλάζοντα νεογέννητα/βρέφη. Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά την περίοδο του θηλασμού.
Γονιμότητα
Άγνωστο

Δεν υπάρχουν στοιχεία για την επίδραση της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α στη γονιμότητα του ανθρώπου. Σε πολύ υψηλές δόσεις, παρατηρήθηκαν επιδράσεις ανωορρηξίας σε ζώα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την επίδραση της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α στη γονιμότητα των αρσενικών ζώων.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αντιμετώπιση

Σε περίπτωση υπέρβασης της δοσολογίας, οι ασθενείς θα πρέπει να εισάγονται σε νοσοκομείο για παρακολούθηση και θα πρέπει να χορηγείται η κατάλληλη υποστηρικτική αγωγή.

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΑμελητέα

Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Νάτριο οξικό τριυδρικό

Παγόμορφο οξικό οξύ

Αργινίνη υδροχλωρική

Πολυσορβικό 20

Ύδωρ για ενέσιμα

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, ανοσοδιεγερτικοί παράγοντες, ιντερφερόνες, κωδικός ATC: L03AB13 Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α είναι μια ιντερφερόνη βήτα-1α συζευγμένη με ένα μεμονωμένο γραμμικό μόριο 20.000 Da μεθοξυ-πολυ(αιθυλενογλυκόλης)-Ο-2-μεθυλοπροπιοναλδεΰδης (20 kDa mPEG-O-2-μεθυλοπροπιοναλδεΰδη) σε βαθμό υποκατάστασης 1 γραμμομορίου πολυμερούς/γραμμομόριο πρωτεΐνης. Το μέσο μοριακό βάρος είναι περίπου 44 kDa, από την οποία η πρωτεϊνική ομάδα αποτελεί περίπου τα 23 kDa.

Μηχανισμός δράσης

Δεν είναι γνωστός ο ακριβής μηχανισμός δράσης της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α στην σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ). Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α προσδένεται στον υποδοχέα ιντερφερόνης τύπου Ι στην επιφάνεια των κυττάρων και ενεργοποιεί μια ακολουθία ενδοκυττάριων συμβάντων που οδηγούν σε ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης που ανταποκρίνεται στην ιντερφερόνη. Οι βιολογικές επιδράσεις που μπορεί να διαμεσολαβούνται από την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α περιλαμβάνουν θετική ρύθμιση (up-regulation) των αντιφλεγμονωδών κυτταροκινών (π.χ. IL-4, IL-10, IL-27), αρνητική ρύθμιση (down-regulation) των προφλεγμονωδών κυτταροκινών (π.χ. IL-2, IL-12, IFN-γ, TNF-α) και αναστολή της μετακίνησης των ενεργοποιημένων Τ κυττάρων κατά μήκος του αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Ωστόσο, ενδέχεται να εμπλέκονται και πρόσθετοι μηχανισμοί. Δεν είναι γνωστό εάν ο μηχανισμός δράσης της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α στην ΣΚΠ προκαλείται από την ίδια οδό (ή τις ίδιες οδούς) με αυτές των βιολογικών επιδράσεων που περιγράφηκαν πιο πάνω, επειδή η παθοφυσιολογία της ΣΚΠ είναι μερικώς μόνο κατανοητή.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α είναι μια ιντερφερόνη βήτα-1α συζευγμένη με ένα μεμονωμένο, γραμμικό μόριο μεθοξυ-πολυ(αιθυλενογλυκόλης) 20 kDa στην άλφα-αμινομάδα του αμινοτελικού αμινοξικού καταλοίπου. Οι ιντερφερόνες αποτελούν μια οικογένεια φυσικών πρωτεϊνών που επάγονται από τα κύτταρα ως απάντηση σε βιολογικά και χημικά ερεθίσματα και διαμεσολαβούν πολυάριθμες κυτταρικές ανταποκρίσεις οι οποίες κατηγοριοποιούνται ως αντιικές, αντιπολλαπλασιαστικές και ανοσορρυθμιστικές. Οι φαρμακολογικές ιδιότητες της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α συνάδουν με αυτές της ιντερφερόνης βήτα-1α και πιστεύεται ότι προκαλούνται από το πρωτεϊνικό τμήμα του μορίου. Οι φαρμακοδυναμικές ανταποκρίσεις αξιολογήθηκαν με μέτρηση της επαγωγής των γονιδίων που ανταποκρίνονται στην ιντερφερόνη, περιλαμβανομένων αυτών που κωδικοποιούν την 2′,5′ολιγοαδενυλική συνθετάση (2′,5′-OAS), την πρωτεΐνη Α αντίστασης σε μυξοϊούς (MxA) και αρκετές χυμοκίνες και κυτταροκίνες, όπως την νεοπτερίνη (D-ερυθρο-1, 2, 3,τριυδροξυπροπυλοπτερίνη), ένα προϊόν του ενζύμου GTP-κυκλοϋδρολάση I που επάγεται από την ιντερφερόνη. Η γονιδιακή επαγωγή σε υγιείς ανθρώπους ήταν μεγαλύτερη αναφορικά με το μέγιστο επίπεδο και την έκθεση (εμβαδόν υπό την καμπύλη δράσης) για την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α σε σχέση με τη μη πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη βήτα-1α (IM), όταν χορηγήθηκαν και οι δύο με την ίδια δόση ανά δραστικότητα (6 MIU). Η διάρκεια αυτής της ανταπόκρισης διατηρήθηκε και παρατάθηκε για την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α, με αυξήσεις που ανιχνεύθηκαν έως και 15 ημέρες σε σύγκριση με τις 4 ημέρες για την μη πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη βήτα-1α. Αυξημένες συγκεντρώσεις νεοπτερίνης παρατηρήθηκαν τόσο σε υγιείς συμμετέχοντες όσο και σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας που έλαβαν θεραπεία με πεγκιντερφερόνη βήτα-1α, με διατηρημένη και παρατεταμένη αύξηση επί 10 ημέρες σε σύγκριση με 5 ημέρες που παρατηρήθηκε κατά τη χορήγηση μη πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης βήτα-1α. Οι συγκεντρώσεις νεοπτερίνης επιστρέφουν στα αρχικά επίπεδα μετά το μεσοδιάστημα χορήγησης δόσεων, διάρκειας δύο εβδομάδων.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια μέσω της υποδόριας οδού

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α εκτιμήθηκε με έλεγχο εικονικού φαρμάκου κατά το πρώτο έτος της 2-ετούς τυχαιοποιημένης, διπλά τυφλής κλινικής μελέτης σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα, διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας (μελέτη ADVANCE). 1.512 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν και έλαβαν δόση 125 μικρογραμμαρίων πεγκιντερφερόνης βήτα-1α με υποδόρια ένεση κάθε 2 (n=512) ή 4 (n=500) εβδομάδες έναντι εικονικού φαρμάκου (n=500). Το κύριο τελικό σημείο ήταν η ετησιοποιημένη συχνότητα υποτροπών (annualised relapse rate, ARR) στη διάρκεια 1 έτους. Ο σχεδιασμός της μελέτης και τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών παρουσιάζονται στον Πίνακα 3. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα από κλινικές μελέτες αποτελεσματικότητας/ασφάλειας που να συγκρίνουν άμεσα την πεγκυλιωμένη με τη μη πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη βήτα-1α ή από ασθενείς που εναλλάσσουν αγωγή από μη πεγκυλιωμένη σε πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη και αντιστρόφως.

Πίνακας 3: Σχεδιασμός της μελέτης

Σχεδιασμός της μελέτης
Ιστορικό νόσου	Παρακολούθηση
Πληθυσμός της μελέτης	Ασθενείς με υποτροπιάζουσα, διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας, με τουλάχιστον 2 υποτροπές εντός των τελευταίων 3 ετών και 1 υποτροπή κατά το προηγούμενο έτος, με βαθμολογία EDSS ≤5,0.
	1 έτος
	83% ασθενείς που δεν είχαν λάβει θεραπεία κατά το παρελθόν
	47% ≥2 υποτροπές κατά το τελευταίο έτος
	38% τουλάχιστον 1 Gd+ βλάβη κατά την αρχική αξιολόγηση
	92% ≥9 T2 βλάβες κατά την αρχική αξιολόγηση
	16% EDSS ≥4
	17% είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία
Χαρακτηριστικά κατά την έναρξη
Μέση ηλικία (έτη)	37
Μέση/Διάμεση διάρκεια της νόσου (έτη)	3,6/2,0
Μέσος αριθμός υποτροπών εντός των τελευταίων 3 ετών	2,5
Μέση βαθμολογία EDSS κατά την έναρξη	2,5
EDSS: expanded disability status scale (διευρυμένη κλίμακα κατάστασης αναπηρίας)
Gd+: gadolinium-enhancing (που προσλαμβάνει γαδολίνιο)

Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α, χορηγούμενη κάθε 2 εβδομάδες μείωσε σημαντικά την ετησιοποιημένη συχνότητα υποτροπής (ARR) κατά 36% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (p=0,0007) στο ένα έτος (Πίνακας 4), με σύμφωνες μειώσεις του ARR να παρατηρούνται στις υποομάδες που καθορίζονται από δημογραφικά χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά της νόσου κατά την αρχική αξιολόγηση. Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α μείωσε επίσης σημαντικά τον κίνδυνο υποτροπής κατά 39% (p=0,0003), τον κίνδυνο παρατεταμένης εξέλιξης της αναπηρίας που επιβεβαιώνεται στις 12 εβδομάδες κατά 38% (p=0,0383) και στις 24 εβδομάδες (ανάλυση post-hoc) κατά 54% (p=0,0069), τον αριθμό νέων ή μεγεθυμένων βλαβών Τ2 κατά 67% (p<0,0001), τον αριθμό των βλαβών που προσλαμβάνουν γαδολίνιο κατά 86% (p<0,0001) και τον αριθμό των νέων υπόπυκνων Τ1 βλαβών σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο κατά 53% (p<0,0001). Από τους 6 μήνες παρατηρήθηκε επίδραση της θεραπείας με την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α 125 μικρογραμμάρια κάθε 2 εβδομάδες να καταδεικνύει μείωση κατά 61% (p<0,0001) σε νέες ή μεγεθυμένες βλάβες Τ2, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Στα τελικά σημεία υποτροπής και MRI το δοσολογικό σχήμα πεγκιντερφερόνη βήτα-1α 125 μικρογραμμάρια κάθε δύο εβδομάδες κατέδειξε μια αριθμητικά μεγαλύτερη επίδραση θεραπείας σε σχέση με το δοσολογικό σχήμα πεγκιντερφερόνη βήτα-1α κάθε τέσσερις εβδομάδες κατά το έτος 1. Τα αποτελέσματα στη διάρκεια 2 ετών επιβεβαίωσαν ότι η αποτελεσματικότητα διατηρήθηκε και μετά το πρώτο έτος της ελεγχόμενης μελέτης με εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς που εκτέθηκαν στην πεγκιντερφερόνη βήτα-1α κάθε 2 εβδομάδες κατέδειξαν στατιστικά σημαντικές μειώσεις σε σχέση με τους ασθενείς που εκτέθηκαν στην πεγκιντερφερόνη βήτα-1α κάθε 4 εβδομάδες στη διάρκεια 2 ετών, σε μια ανάλυση post-hoc με τελικά σημεία που περιελάμβαναν το ARR (24%, p=0,0209), τον κίνδυνο υποτροπής (24%, p=0,0212), τον κίνδυνο εξέλιξης της αναπηρίας με επιβεβαίωση στις 24 εβδομάδες (36%, p=0,0459) και τελικά σημεία MRI (νέες/μεγεθυμένες βλάβες T2 60%, Gd+ βλάβες 71% και νέες T1 υπόπυκνες βλάβες 53%. Το p ήταν <0,0001 για όλα). Στη μελέτη επέκτασης ATTAIN, η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα με την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α διατηρήθηκε με συνεχή θεραπεία έως 4 έτη, όπως φαίνεται από τις κλινικές μετρήσεις και τις μετρήσεις MRI της δραστηριότητας της νόσου ΣΚΠ. Από ένα σύνολο 1.468 ασθενών, 658 ασθενείς συνέχισαν για τουλάχιστον 4 έτη θεραπεία με την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α. Τα αποτελέσματα για αυτήν τη μελέτη εμφανίζονται στον Πίνακα 4.

Πίνακας 4: Κλινικά αποτελέσματα και αποτελέσματα MRI

	Εικονικό φάρμακο	Πεγκιντερφερόνη βήτα-1α 125 μικρογραμμάρια κάθε 2 εβδομάδες	Πεγκιντερφερόνη βήτα-1α 125 μικρογραμμάρια κάθε 4 εβδομάδες
Κλινικά τελικά σημεία
N	500	512	457
Ετησιοποιημένη συχνότητα υποτροπής	0,397	0,256	0,288
Αναλογία ποσοστού		0,64	0,72
95% CI		0,50 - 0,83	0,56 - 0,93
Τιμή p		p=0,0007	p=0,0114
Ποσοστό των ασθενών που υποτροπίασαν	0,291	0,187	0,222
HR		0,61	0,74
95% CI		0,47 - 0,80	0,57 - 0,95
Τιμή p		p=0,0003	p=0,020
Ποσοστό με εξέλιξη αναπηρίας επιβεβαιωμένη στις 12 εβδομάδες*	0,105	0,068	0,084
HR		0,62	0,72
95% CI		0,40 - 0,97	0,47 - 1,10
Τιμή p		p=0,0383	p=0,1116
Ποσοστό με εξέλιξη αναπηρίας επιβεβαιωμένη στις 24 εβδομάδες*	0,084	0,040	0,058
HR		0,46	0,67
95% CI		(0,26 - 0,81)	(0,41 - 1,10)
Τιμή p		p=0,0069	p=0,0815
Τελικά σημεία MRI
N	500	476	462
Μέσος [Διάμεσος] αριθμός νέων ή μεγεθυμένων υπέρπυκνων βλαβών Τ2 (εύρος)	13,3 [6,0] (0 - 148)	4,1 [1,0] (0 - 69)	9,2 [3,0] (0 - 113)
μέση αναλογία βλάβης (95% CI)		0,33 (0,27, 0,40)	0,72 (0,60, 0,87)
Τιμή p		p≤0,0001	p=0,0008
Μέσος [Διάμεσος] αριθμός βλαβών που προσλαμβάνουν γαδολίνιο (εύρος)	1,4^ [0,0] (0 - 39)	0,2 [0,0] (0 - 13)	0,9 [0,0] (0 - 41)
% μείωση έναντι του εικονικού φαρμάκου		86	36
Τιμή p		p<0,0001	p=0,0738
Μέσος [Διάμεσος] αριθμός νέων υπόπυκνων Τ1 βλαβών (εύρος)	3,8 [1,0] (0 - 56)	1,8 [0,0] (0 - 39)	3,1 [1,0] (0 - 61)
% μείωσης έναντι του εικονικού φαρμάκου		53	18
Τιμή p		p<0,0001	p=0,0815
HR: Αναλογία κινδύνου
CI: Διάστημα εμπιστοσύνης

Ως παρατεταμένη εξέλιξη της αναπηρίας ορίστηκε η αύξηση τουλάχιστον 1 βαθμού από την αρχική κλίμακα EDSS ≥ 1 ή η αύξηση 1,5 βαθμών για ασθενείς με αρχική EDSS 0 που διατηρήθηκε για 12/24 εβδομάδες. ^n=477

Ασθενείς που δεν ανταποκρίθηκαν σε προηγούμενη θεραπεία για τη ΣΚΠ δεν περιελήφθησαν στη μελέτη. Υποομάδες ασθενών με υψηλότερη δραστικότητα της νόσου ορίσθηκαν από την υποτροπή και τα κριτήρια MRI όπως αναφέρονται παρακάτω, με τα ακόλουθα αποτελέσματα αναφορικά με την αποτελεσματικότητα:

Για ασθενείς με ≥1 υποτροπή κατά το προηγούμενο έτος και ≥9 βλάβες T2 ή ≥1 βλάβη Gd+ (n=1401), η ετησιοποιημένη συχνότητα υποτροπής στο 1 έτος ήταν 0,39 για το εικονικό φάρμακο, 0,29 για την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α κάθε 4 εβδομάδες και 0,25 για την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α κάθε 2 εβδομάδες. Τα αποτελέσματα σε αυτή την υποομάδα ήταν σύμφωνα με αυτά του συνολικού πληθυσμού.
Για ασθενείς με ≥2 υποτροπές κατά το προηγούμενο έτος και τουλάχιστον 1 βλάβη Gd+ (n=273), η ετησιοποιημένη συχνότητα υποτροπής στο 1 έτος ήταν 0,47 για το εικονικό φάρμακο, 0,35 για την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α κάθε 4 εβδομάδες και 0,33 για την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α κάθε 2 εβδομάδες. Τα αποτελέσματα σε αυτή την υποομάδα ήταν αριθμητικά σύμφωνα με αυτά του συνολικού πληθυσμού αλλά όχι στατιστικά σημαντικά.

Μελέτη βιοϊσοδυναμίας ενδομυϊκής και υποδόριας οδού χορήγησης

Σε μια ανοικτής επισήμανσης, διασταυρούμενη μελέτη εντάχθηκαν 136 άτομα προκειμένου να αξιολογηθεί η βιοϊσοδυναμία μεμονωμένων δόσεων 125 μικρογραμμαρίων Πεγκιντερφερόνη βήτα-1α που χορηγήθηκαν με υποδόρια και ενδομυϊκή ένεση σε υγιείς εθελοντές. Μετά τη χορήγηση 125 μικρογραμμαρίων πεγκιντερφερόνης βήτα-1α ενδομυϊκώς και υποδορίως, η συγκέντρωση της νεοπτερίνης στον ορό, ενός δείκτη της δραστικότητας της ιντερφερόνης βήτα, μετρήθηκε για φαρμακοδυναμική (ΦΔ) ανάλυση. Μετά από μεμονωμένες δόσεις 125 μικρογραμμαρίων πεγκιντερφερόνης βήτα-1α υποδορίως χορηγούμενης ή 125 μικρογραμμαρίων πεγκιντερφερόνης βήτα-1α ενδομυϊκώς χορηγούμενης, τα προφίλ της συγκέντρωσης της νεοπτερίνης στον ορό συναρτήσει του χρόνου ήταν παρόμοια, με επίτευξη των μέγιστων συγκεντρώσεων (Epeak) σε διάμεσο ETmax 40,1 ωρών και 44,0 ωρών, αντίστοιχα. Οι γεωμετρικοί μέσοι των επιπέδων της νεοπτερίνης αυξήθηκαν από τις αρχικές τιμές στη μέγιστη συγκέντρωση με παρόμοιο τρόπο μεταξύ των 2 οδών ένεσης, με αύξηση από 8,0 έως 22,6 nmol/l για την υποδόρια όδο, και από 8,1 έως 23,2 nmol/l για την ενδομυϊκή οδό. Η συνολική συστηματική έκθεση στη νεοπτερίνη (EAUC0-336h και EAUC0-504h) ήταν επίσης παρόμοια μεταξύ των 2 οδών χορήγησης. Δεδομένου ότι καταδείχθηκε βιοϊσοδυναμία μεταξύ της ενδομυϊκής και της υποδόριας οδού χορήγησης, αναμένεται ότι η ενδομυϊκώς και η υποδορίως χορηγούμενη πεγκιντερφερόνη βήτα-1α θα έχουν παρόμοιο προφίλ αποτελεσματικότητας.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Πεγκιντερφερόνη βήτα-1α σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού για τη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Φαρμακοκινητική

Ο χρόνος ημίσειας ζωής της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α στον ορό είναι παρατεταμένος σε σύγκριση με τη μη πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη βήτα-1α. Η συγκέντρωση της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α στον ορό ήταν ανάλογη της δόσης στο εύρος 63 έως 188 μικρογραμμάρια, όπως παρατηρήθηκε σε μελέτη με μια μεμονωμένη δόση και σε μια μελέτη με πολλαπλές δόσεις σε υγιείς συμμετέχοντες. Η φαρμακοκινητική που παρατηρήθηκε σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας ήταν σύμφωνη με αυτή που παρατηρήθηκε σε υγιείς εθελοντές.

Απορρόφηση

Μετά από την υποδόρια χορήγηση της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, η μέγιστη συγκέντρωση επιτεύχθηκε μεταξύ 1 και 1,5 ημέρες μετά τη δόση. Η παρατηρηθείσα Cmax (μέση τιμή±SE) ήταν 280 ± 79 pg/ml μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση δόσης 125 μικρογραμμαρίων κάθε δύο εβδομάδες. Η υποδόρια χορήγηση πεγκιντερφερόνης βήτα-1α οδήγησε σε τιμές περίπου 4, 9 και 13 φορές υψηλότερης έκθεσης (AUC168h) και σε περίπου 2-, 3,5- και 5 φορές υψηλότερη Cmax, μετά από μεμονωμένες δόσεις 63 (6MIU), 125 (12MIU) και 188 (18 MIU) μικρογραμμάρια, αντίστοιχα, σε σύγκριση με την ενδομυϊκή χορήγηση 30 (6MIU) μικρογραμμαρίων μη πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης βήτα-1α.

Κατανομή

Μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση δόσεων 125 μικρογραμμαρίων κάθε δύο εβδομάδες με υποδόρια χορήγηση, ο όγκος κατανομής μη διορθωμένος για τη βιοδιαθεσιμότητα (μέση τιμή±SE) ήταν 481 ± 105 l.

Βιομετασχηματισμός και αποβολή

Η νεφρική κάθαρση (μέσω των ούρων) πιθανολογείται ότι είναι η κύρια οδός απέκκρισης για την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α. Η διαδικασία ομοιοπολικής σύζευξης μιας ομάδας PEG σε μια πρωτεΐνη μπορεί να αλλάξει τις in vivo ιδιότητες της μη τροποποιημένης πρωτεΐνης, περιλαμβανομένης της μειωμένης νεφρικής κάθαρσης και της μειωμένης πρωτεόλυσης, παρατείνοντας με αυτό τον τρόπο το χρόνο ημίσειας ζωής στην κυκλοφορία. Αντίστοιχα, ο χρόνος ημίσειας ζωής (t1/2) της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α είναι περίπου 2 φορές μεγαλύτερος από αυτόν της μη πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης βήτα-1α σε υγιείς εθελοντές. Στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, ο χρόνος t1/2 (μέση τιμή±SE) της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α ήταν 78 ± 15 ώρες σε σταθερή κατάσταση. Η μέση κάθαρση της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α σε σταθερή κατάσταση ήταν 4,1 ± 0,4 l/hr.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι ασθενείς

Η κλινική εμπειρία σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών είναι περιορισμένη. Ωστόσο, αποτελέσματα από έναν πληθυσμό φαρμακοκινητικής ανάλυσης (σε ασθενείς έως 65 ετών) υποδηλώνουν ότι η ηλικία δεν επιδρά στην κάθαρση της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α.

Νεφρική δυσλειτουργία

Μια μελέτη μεμονωμένης δόσης σε υγιείς συμμετέχοντες και σε συμμετέχοντες με νεφρική δυσλειτουργία διαφόρων βαθμών (ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, καθώς και σε άτομα με νεφρική νόσο τελικού σταδίου) κατέδειξε σταδιακή αύξηση στο AUC (13-62%) και τη Cmax (42-71%) σε συμμετέχοντες με ήπια (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης 50 έως ≤80 ml/min/1,73m2), μέτρια (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης 30 έως 50 ml/min/1,73m2) και σοβαρή (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης <30 ml/min/1,73m2) νεφρική δυσλειτουργία, σε σύγκριση με συμμετέχοντες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης >80 ml/min/1,73m2). Οι ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου που απαιτούσαν 2-3 φορές αιμοκάθαρση την εβδομάδα παρουσίασαν παρόμοιο AUC και Cmax σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Σε κάθε αιμοκάθαρση μειώνεται η συγκέντρωση της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α κατά περίπου 24%, υποδηλώνοντας ότι η αιμοκάθαρση απομακρύνει μερικώς την πεγκιντερφερόνη βήτα-1α από τη συστηματική κυκλοφορία.

Ηπατική λειτουργία

Η φαρμακοκινητική της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α δεν έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια.

Φύλο

Δεν διαπιστώθηκε επίδραση του φύλου στη φαρμακοκινητική της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α σε μια φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού.

Φυλή

Η φυλή δεν είχε επίδραση στη φαρμακοκινητική της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α σε μια φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού.

Μελέτη βιοϊσοδυναμίας ενδομυϊκής και υποδόριας οδού χορήγησης

Τα φαρμακοκινητικά (ΦΚ) προφίλ μετά από μεμονωμένες δόσεις 125 μικρογραμμαρίων πεγκιντερφερόνης βήτα-1α χορηγούμενης ενδομυϊκώς και 125 μικρογραμμαρίων πεγκιντερφερόνης βήτα-1α χορηγούμενης υποδορίως σε υγιείς εθελοντές ήταν παρόμοια, με επίτευξη των μέγιστων συγκεντρώσεων 40,0 ώρες μετά τη δόση (τόσο υποδόρια όσο και ενδομυϊκά), και με τιμές t1/2 97,1 ωρών (IM) και 79,1 ωρών (SC), αντίστοιχα. Η στατιστική ανάλυση των Cmax και AUC∞ κατέδειξε περαιτέρω βιοϊσοδυναμία μεταξύ των 125 μικρογραμμαρίων πεγκιντερφερόνης βήτα-1α χορηγούμενης ενδομυϊκώς και υποδορίως. Η αναλογία των γεωμετρικών μέσων (διάστημα εμπιστοσύνης 90%) για την ενδομυϊκή χρήση έναντι της υποδόριας ως προς την Cmax ήταν 1,08 (0,98 έως 1,20) και 1,09 (1,02 έως 1,16) ως προς την AUC∞. Αυτές οι τιμές εμπίπτουν εντός του καθορισμένου εύρους ισοδυναμίας 0,80 έως 1,25.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	περιοδική	Ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο νεφρικής νόσου
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	—	Κλινικά χαρακτηριστικά ΤΜΑ
Αμινοτρανσφεράσες (AST/ALT)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	πριν από την έναρξη και σε τακτά διαστήματα μετά την έναρξη της θεραπείας και έπειτα περιοδικά	Όταν δεν υπάρχουν κλινικά συμπτώματα
Γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	—	Κλινικά χαρακτηριστικά ΤΜΑ
Κλινική παρακολούθηση (ηπατική βλάβη)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	—	Αυξημένα επίπεδα ηπατικών τρανσαμινασών, ηπατίτιδα, αυτοάνοση ηπατίτιδα, σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια
Κλινική παρακολούθηση (ηπατική βλάβη)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	—	—
Αιμοπετάλια	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	—	Κλινικά χαρακτηριστικά ΤΜΑ
Αιμοπετάλια	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	εντατική	Μυελοκαταστολή
Αριθμός αιμοπεταλίων	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	πριν από την έναρξη και σε τακτά διαστήματα μετά την έναρξη της θεραπείας και έπειτα περιοδικά	Όταν δεν υπάρχουν κλινικά συμπτώματα
Γενική αίματος	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	πριν από την έναρξη και σε τακτά διαστήματα μετά την έναρξη της θεραπείας και έπειτα περιοδικά	Όταν δεν υπάρχουν κλινικά συμπτώματα
Γενική αίματος	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	εντατική	Μυελοκαταστολή
Διαφορικός τύπος κυττάρων αίματος	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	πριν από την έναρξη και σε τακτά διαστήματα μετά την έναρξη της θεραπείας και έπειτα περιοδικά	Όταν δεν υπάρχουν κλινικά συμπτώματα
Διαφορικός τύπος λευκών αιμοσφαιρίων	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	εντατική	Μυελοκαταστολή
Θυρεοειδική λειτουργία	endocrinologyΘυρεοειδής & ορμόνες	τακτικές	Ιστορικό δυσλειτουργίας θυρεοειδούς
Πρωτεϊνουρία	humidity_midΟυρολογικός / ανάλυση ούρων	περιοδική	Ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο νεφρικής νόσου

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κλινική παρακολούθηση	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	—	Κυτταροπενίες
Οίδημα	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	περιοδική	Ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο νεφρικής νόσου

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Οδός χορήγησης

parenteral

Μορφή

injectable

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 16 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Πολλαπλή Σκλήρυνση Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας / ΕΛΛΑΝΑ 2025

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Πολλαπλή Σκλήρυνση Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ CIS L03AB13

Κλινικά Μεμονωμένο Σύνδρομο (G35.9 ή G35.0)
- Πρώτο κλινικό συμβάν με ισχυρή υποψία μελλοντικής εκδήλωσης ΠΣ
- Στόχος: καθυστέρηση εκδήλωσης επιβεβαιωμένης ΠΣ
Δοσολογία: Κατά ΠΧΠ · Συνεχής
ΒΗΜΑ RRMS-1 L03AB13

RRMS Βήμα 1 — EDSS < 3.0, < 2 υποτροπές το τελευταίο έτος
- Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα ΠΣ χωρίς δυσμενείς προγνωστικούς παράγοντες (G35 ή G35.1)
Δοσολογία: Κατά ΠΧΠ · Συνεχής