SPIRAMYCIN
Σπιραμυκίνη
**Φαρμακοδυναμική** Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της από του στόματος σπιραμυκίνης κυμαίνεται γενικά μεταξύ 30% και 40%. Μετά από από του στόματος δόση 1 g, η μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου στον ορό βρέθηκε στο εύρος 0,4 έως 1,4 mg/L.
Εμπορικά Ονόματα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Δοσολογία
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της από του στόματος σπιραμυκίνης κυμαίνεται γενικά μεταξύ 30% και 40%. Μετά από από του στόματος δόση 1 g, η μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου στον ορό βρέθηκε στο εύρος 0,4 έως 1,4 mg/L.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο μηχανισμός δράσης των μακρολιδών αποτελούσε αντικείμενο διαμάχης για κάποιο χρονικό διάστημα. Η σπιραμυκίνη, μια μακρολίδη 16 μελών, αναστέλλει τη μετατόπιση δεσμευόμενη στις βακτηριακές υπομονάδες 50S του ριβοσώματος με φαινομενική στοιχειομετρία 1:1. Αυτό το αντιβιοτικό είναι ένας ισχυρός αναστολέας της σύνδεσης τόσο των δοτών όσο και των δεκτών υποστρωμάτων στο ριβόσωμα. Ο πρωταρχικός μηχανισμός δράσης επιτυγχάνεται μέσω της διέγερσης της διάστασης του πεπτιδυλο-tRNA από τα ριβοσώματα κατά τη διάρκεια της μετατόπισης.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Ο βαθμός απορρόφησης της σπιραμυκίνης αποδείχθηκε ατελής. Η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα κυμαίνεται από 30-39%. Η σπιραμυκίνη έχει βραδύτερο ρυθμό απορρόφησης από την ερυθρομυκίνη. Έχει υψηλό pKa (7,9) το οποίο μπορεί να οφείλεται σε υψηλό βαθμό ιοντισμού σε όξινο μέσο του στομάχου.
Η πεπτο-χολική οδός είναι η κύρια οδός απέκκρισης. Η δευτερεύουσα οδός είναι η νεφρο-ουρική οδός.
Η κατανομή της σπιραμυκίνης στους ιστούς είναι εκτεταμένη. Ο όγκος κατανομής υπερβαίνει τα 300 L, και οι συγκεντρώσεις που επιτυγχάνονται στα οστά, τους μύες, τον αναπνευστικό σωλήνα και το σάλιο υπερβαίνουν εκείνες που ανιχνεύονται στον ορό.
Η σπιραμυκίνη παρουσίασε υψηλές συγκεντρώσεις σε ιστούς όπως: πνεύμονες, βρόγχους, αμυγδαλές και κόλπους.
Το 80% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται στη χολή, καθιστώντας την πεπτο-χολική οδό την σημαντικότερη οδό απέκκρισης. Ενδεχομένως να συμβεί και εντεροηπατική ανακύκλωση. Μόνο 4 έως 14% μιας χορηγούμενης δόσης αποβάλλεται μέσω της νεφρο-ουρικής οδού απέκκρισης.
Η σπιραμυκίνη απορροφάται καλά στους ανθρώπους μετά από από του στόματος χορήγηση. Η από του στόματος χορήγηση 15-30 mg/kg σωματικού βάρους σε υγιείς νεαρούς ενήλικες άνδρες είχε ως αποτέλεσμα μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε 3-4 ώρες και συγκεντρώσεις στο πλάσμα 0,96-1,65 mg/l. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση (7,25 mg/kg σ.β.) παρατηρήθηκε μεγάλος όγκος κατανομής (Vdss 5,6 l/kg) που υποδεικνύει εκτεταμένη κατανομή στους ιστούς. Η βιομετατροπή δεν φάνηκε να είναι σημαντική. Η χολική απέκκριση ήταν η κύρια οδός απέκκρισης· μόνο 7-20% μιας από του στόματος δόσης απεκκρίθηκε στα ούρα. Η σπιραμυκίνη είναι γνωστό ότι επιτυγχάνει υψηλές συγκεντρώσεις ιστών:ορού σε πνευμονικούς και προστατικούς ιστούς, και στο δέρμα.
Η σπιραμυκίνη διαπερνά τον πλακούντα στο έμβρυο. Οι συγκεντρώσεις του αντιβιοτικού στον μητρικό ορό, το αίμα ομφαλίου λώρου και τον πλακούντα μετά από ένα σχήμα δοσολογίας 2 g/ημέρα ήταν 1,19 μg/ml, 0,63 μg/ml και 2,75 μg/ml, αντίστοιχα. Όταν η μητρική δόση αυξήθηκε σε 3 g/ημέρα, τα επίπεδα ήταν 1,69 μg/ml, 0,78 μg/ml και 6,2 μg/ml, αντίστοιχα. Με βάση αυτά τα αποτελέσματα, ο λόγος ομφαλίου λώρου:μητρικού ορού είναι περίπου 0,5. Επιπλέον, σε αυτές τις δόσεις, η σπιραμυκίνη συγκεντρώνεται στον πλακούντα με επίπεδα περίπου 2-4 φορές υψηλότερα από αυτά του μητρικού ορού. … Η σπιραμυκίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Τα βρέφη που θηλάζουν από μητέρες που λαμβάνουν 1,5 g/ημέρα για 3 ημέρες είχαν συγκεντρώσεις σπιραμυκίνης στον ορό 20 μg/ml. Αυτή η συγκέντρωση ήταν βακτηριοστατική.
/ΓΑΛΑ/ Η σπιραμυκίνη είναι ένα αντιβιοτικό μακρολίδης που είναι δραστικό έναντι των περισσότερων μικροοργανισμών που απομονώνονται από το γάλα μαστοπαθών αγελάδων. Αυτή η εργασία διερεύνησε τη διάθεση της σπιραμυκίνης στο πλάσμα και το γάλα μετά από ενδοφλέβια, ενδομυϊκή και υποδόρια χορήγηση. Δώδεκα υγιείς αγελάδες έλαβαν μία εφάπαξ ένεση σπιραμυκίνης σε δόση 30.000 IU/kg με κάθε οδό. Το πλάσμα και το γάλα συλλέχθηκαν μετά την ένεση. Η συγκέντρωση σπιραμυκίνης στο πλάσμα καθορίστηκε με μέθοδο υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης, και στο γάλα με μικροβιολογική μέθοδο. Ο μέσος χρόνος κατανομής μετά από ενδοφλέβια χορήγηση ήταν σημαντικά μεγαλύτερος (P<0,01) στο γάλα (20,7 ± 2,7 ώρες) από ό,τι στο πλάσμα (4,0 ± 1,6 ώρες). Ένας μέσος λόγος γάλακτος προς πλάσμα 36,5 ± 15 υπολογίστηκε από τις καμπύλες συγκέντρωσης-χρόνου. Εξετάστηκαν διάφορες φαρμακοκινητικές παράμετροι για τον προσδιορισμό της βιοϊσοδυναμίας των δύο εξωαγγειακών οδών. Το κλάσμα δόσης που απορροφήθηκε μετά από ενδομυϊκή ή υποδόρια χορήγηση ήταν σχεδόν 100% και ήταν βιοϊσοδύναμο για τις εξωαγγειακές οδούς, αλλά οι ρυθμοί απορρόφησης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις και ο χρόνος για την επίτευξή τους διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο οδών. Οι ποσότητες σπιραμυκίνης που απεκκρίθηκαν στο γάλα δεν διέφεραν μεταξύ των δύο εξωαγγειακών οδών, αλλά οι τελευταίες δεν ήταν βιοϊσοδύναμες για τη μέγιστη συγκέντρωση στο γάλα. Ωστόσο, οι δύο οδοί ήταν βιοϊσοδύναμες για τη διάρκεια του χρόνου που οι συγκεντρώσεις στο γάλα υπερέβαιναν την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση (MIC) διαφόρων παθογόνων που προκαλούν λοιμώξεις στον μαστό.
Η δέσμευση πρωτεϊνών στο πλάσμα κυμαίνεται από 10 έως 25%. Μια από του στόματος δόση 6 εκατομμυρίων μονάδων παράγει μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα 3,3 μg/mL μετά από 1,5 έως 3 ώρες· ο χρόνος ημιζωής είναι περίπου 5 έως 8 ώρες. Επιτυγχάνονται υψηλές συγκεντρώσεις στους ιστούς και διατηρούνται για πολύ καιρό αφού η συγκέντρωση στο πλάσμα πέσει σε χαμηλά επίπεδα.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΣΠΙΡΑΜΥΚΙΝΗ (13 συνολικά), παρακαλούμε επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Χαμηλό επίπεδο δέσμευσης πρωτεϊνών (10-25%).
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η σπιραμυκίνη μεταβολίζεται λιγότερο σε σύγκριση με ορισμένες άλλες μακρολίδες. Ο μεταβολισμός δεν έχει μελετηθεί εκτενώς. Γίνεται κυρίως στο ήπαρ σε ενεργούς μεταβολίτες.
Στα βοοειδή, σχηματίζεται ο μεταβολίτης νεοσπιραμυκίνη, το δεμυκαροσιλυωμένο παράγωγο. Οι συγκεντρώσεις νεοσπιραμυκίνης σε μύες και νεφρά ήταν οριακά υψηλότερες από εκείνες της σπιραμυκίνης 14-28 ημέρες μετά τη χορήγηση· στους μύες, τα επίπεδα νεοσπιραμυκίνης και σπιραμυκίνης ήταν περίπου ίσα.
Η σπιραμυκίνη μεταβολίζεται στο ήπαρ σε ενεργούς μεταβολίτες· σημαντικές ποσότητες απεκκρίνονται στη χολή και περίπου το 10% στα ούρα.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
Ενδοφλέβια: Νέοι (18 έως 32 ετών): Περίπου 4,5 έως 6,2 ώρες. Ηλικιωμένοι (73 έως 85 ετών): Περίπου 9,8 έως 13,5 ώρες. Από του στόματος: 5,5-8 ώρες, Ορθική σε παιδιά: 8 ώρες
Μια από του στόματος δόση 6 εκατομμυρίων μονάδων παράγει … /ο/ χρόνος ημιζωής είναι περίπου 5 έως 8 ώρες.
Για περισσότερα δεδομένα για τον Βιολογικό Χρόνο Ημιζωής (Πλήρη) για τη ΣΠΙΡΑΜΥΚΙΝΗ (13 συνολικά), παρακαλούμε επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.