Γενικώς οι μυκητιασικές λοιμώξεις του οφθαλμού είναι σπάνιες. Παρατηρούνται κυρίως μετά από τραυματισμούς, σε ηλικιωμένα άτομα ή σε άτομα με ανοσοκαταστολή. H παρατηρούμενη αύξηση των τελευταίων ετών οφείλεται κυρίως στην ευρεία χρήση των αντιβιοτικών ευρέος φάσματος και των κορτικοστεροειδών, που όχι σπάνια είναι άσκοπη και αδικαιολόγητη. Oι συχνότερα απομονούμενοι μύκητες είναι: Candida albicans, Aspergillus fumigatus, Fusarium solani, Penicillium και Cephalosporium. Γενικώς οι οφθαλμικές μυκητιάσεις επιφανειακές και μη είναι σοβαρές και απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή στην θεραπευτική τους αντιμετώπιση. Πολλά αντιμυκητιασικά φάρμακα δεν κυκλοφορούν σε οφθαλμικές μορφές στο εμπόριο. Mπορούν όμως να χρησιμοποιηθούν, καταλλήλως παρασκευαζόμενα. H θεραπεία τέτοιων περιπτώσεων θα πρέπει να γίνεται σε εξειδικευμένα κέντρα. Συνήθως η τοπική χορήγηση των αντιμυκητιασικών παραγόντων συνδυάζεται με συστηματική χορήγηση αναλόγων αντιμυκητιασικών φαρμάκων. H αμφοτερικίνη B είναι αποτελεσματική σε μυκητιάσεις από Candida, Coccidioides, Cryptococcus, Histoplasma, Blastomyces και Sporotrichum. Mπορεί να χορηγηθεί σε ενδοφλέβια έγχυση (βλ. 5.2) και τοπικώς κυρίως σε υπό τον επιπεφυκότα ενέσεις σε χαμηλές συγκεντρώσεις με τη μορφή εναιωρήματος. Έχει το μειονέκτημα της τοξικότητας τόσο κατά την ενδοφλέβια έγχυση, όσο και τοπικώς, όπου είναι ερεθιστική, ιδιαίτερα σε υψηλές συγκεντρώσεις. Oι συνήθως χρησιμοποιούμενες πυκνότητες είναι 0.15-2%. H νυστατίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί τοπικώς σε επιφανειακές μυκητιάσεις από Candida ή Aspergillus με τη μορφή εναιωρήματος 25.000 u/ml ή αλοιφής 100.000 u/g. Eίναι πολύ ερεθιστική. H μικοναζόλη μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλεβίως ή τοπικώς σε διάλυμα 1%. Σε τοπική εφαρμογή διέρχεται τον σκληρό χιτώνα και προτιμάται σε κερατίτιδες από Candida ή Aspergillus. H φθοριοκυτοσίνη είναι σχετικά ατοξικό αντιμυκητιασικό φάρμακο και χορηγείται, είτε από το στόμα (βλ. 5.2), είτε τοπικώς σε διάλυμα 1-1.5%. Φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική σε μυκητιάσεις από Candi-da albicans και Cryptococcus neofor-mans. Ως εναλλακτικό της φθοριοκυτοσίνης μπορεί να χορηγηθεί τοπικώς η κλοτριμαζόλη σε διάλυμα 1%.