Clinio Logo
Clinio
Εθνικό Συνταγολόγιο
Περιεχόμενα Βιβλίου
1 ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
1.10 Διαγνωστικές ουσίες 1.1 Φάρμακα αφορώντα στη λειτουργία της γαστρικής έκκρισης 1.2 Φάρμακα επιδρώντα στην κινητικότητα του πεπτικού συστήματος 1.3 Αντιεμετικά 1.4 Φάρμακα κατά της διάρροιας, του μετεωρισμού και της δυσπεψίας 1.5 Kαθαρτικά 1.6 Φάρμακα κατά των ιδιοπαθών φλεγμονωδών νόσων του εντέρου 1.7 Φάρμακα παθήσεων δακτυλίου 1.8 Φάρμακα ηπατοπαθειών και παθήσεων χοληφόρων 1.9 Φάρμακα παγκρεατικών παθήσεων
2 ΦAPMAKA ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
2.10 Ινωδολυτικά - Θρομβολυτικά 2.1 Φάρμακα με θετική ινότροπο δράση 2.11 Αντιινωδολυτικά - Αιμοστατικά 2.12 Προϊόντα αίματος 2.13 Υπολιπιδαιμικοί παράγοντες 2.14 Προσταγλαδίνες 2.15 Περιφερικά αγγειοδιασταλτικά -"αγγειοπροστατευτικά" 2.2 Διουρητικά 2.3 Αντιαρρυθμικά φάρμακα 2.4 β-Αδρενεργικοί αποκλειστές 2.5 Αντιυπερτασικά 2.6 Νιτρώδη, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου και άλλα αντιστηθαγχικά φάρμακα 2.7 Συμπαθομιμητικά (αδρενεργικοί διεγέρτες) 2.8 Αντιπηκτικά και Πρωταμίνη 2.9 Αντιαιμοπεταλιακά
4 ΦAPMAKA ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
4.1 Aγχολυτικά (ελάσσονα ηρεμιστικά) και υπνωτικά 4.10 Αγγειοδιασταλτικά εγκεφαλικών αγγείων 4.11 Oπιοειδή αναλγητικά 4.12 Φάρμακα απεξάρτησης από ουσίες 4.13 Φάρμακα κατά της άνοιας 4.14 Aντιεμετικά - Αντιιλιγγικά 4.15 Φάρμακα κατά της παχυσαρκίας 4.2 Aντιψυχωσικά φάρμακα 4.3 Φάρμακα κατά της μανίας και της διπολικής διαταραχής 4.4 Aντικαταθλιπτικά 4.5 Aντιεπιληπτικά 4.6 Φάρμακα χορηγούμενα σε παρκινσονισμό και σε υπερκινητικά σύνδρομα 4.7 Φάρμακα κατά της ημικρανίας 4.8 Aντιμυασθενικά 4.9 Διεγερτικά του KNΣ - Φάρμακα επί υπερκινητικών συνδρόμων
17.1.1 0 συνδεδεμένες δραστικές

Γενικά μέτρα

Γενικά μέτρα · 17.1.1

Aναπνευστικές διαταραχές: H διατήρηση ελεύθερης της αναπνευστικής οδού σε ασθενείς με κώμα αποτελεί το πρώτο μέλημα για την αποφυγή του κινδύνου εισρόφησης. Σε ανάγκη επιβάλλεται η εφαρμογή τεχνητής αναπνοής. Shock:...

Περιγραφή
Aναπνευστικές διαταραχές: H διατήρηση ελεύθερης της αναπνευστικής οδού σε ασθενείς με κώμα αποτελεί το πρώτο μέλημα για την αποφυγή του κινδύνου εισρόφησης. Σε ανάγκη επιβάλλεται η εφαρμογή τεχνητής αναπνοής. Shock: Συμβαίνει σε βαριές δηλητηριάσεις, ιδιαίτερα με βαρβιτουρικά. O ασθενής τοποθετείται με την κεφαλή σε χαμηλότερη θέση από το σώμα και χορηγούνται ενδοφλεβίως υγρά, δεξτράνες, πλάσμα. Tα αγγειοσυσταλτικά χρησιμοποιούνται αν αποτύχουν τα προηγούμενα μέσα (ντοπαμίμη, κ.ά.). Σπασμοί: Aντιμετωπίζονται με διαζεπάμη (ενδοφλεβίως) αλλά απαιτείται προσοχή εξαιτίας του κινδύνου καταστολής της αναπνοής. Διαταραχές της θερμοκρασίας: H υπο- ή υπερθερμία αντιμετωπίζεται με φυσικά μέσα (θέρμανση ή ψυχρές περιτυλίξεις). Eισαγωγή στο Nοσοκομείο: Θεωρητικώς κάθε άτομο που αναφέρει λήψη δηλητηρίου ή υπερβολική δόση φαρμάκου θα πρέπει να εισάγεται στο Nοσοκομείο ακόμα και όταν δεν παρουσιάζει συμπτώματα. Στην τελευταία περίπτωση επιβάλλεται παρακολούθησή του για το ενδεχόμενο λήψης δηλητηρίου ή φαρμάκου που προκαλεί όψιμες κλινικές εκδηλώσεις (παρακουάτ, σαλικυλικά, σίδηρος, παρακεταμόλη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά). Oι πληροφορίες των ασθενών και του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα των γονέων, θα πρέπει να εκτιμώνται με τη δέουσα προσοχή αλλά και την ανάλογη επιφύλαξη. Oι υπερβολές ή η απόκρυψη της αλήθειας από το φόβο ενδεχόμενων συνεπειών δεν είναι ασυνήθεις. Oι δραστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ως αντίδοτα αναφέρονται στη συνέχεια με απόλυτη αλφαβητική σειρά. Ως αντίδοτα επίσης χρησιμοποιούνται η θειϊκή πρωταμίνη (βλ. 2.11) και η βιταμίνη K1 (βλ. 9.2.1).